Downloaded from MoviesMod.org | Visit & Support
Naiintindihan naming
sobra na ang pag-upo pa rito.
Ano ang nagbago kamakailan?
Hindi madali ang pakikipagpanayam gaya nito, at di ko ginustong gawin ito.
Naiisip ko, babalikan ko ba ang kumplikadong sitwasyong iyon?
Ang hirap lang pagdaanan.
Maraming pamilyang nasa ganitong sitwasyon,
pero ibang-iba iyon
dahil nasa telebisyon ang pamilya ko.
Malamang narinig n'yo na ang tungkol sa pamilya Duggar.
Sina Jim Bob, Michelle, at ang kanilang 19 na anak.
Talagang sumikat iyon nang mabilis.
Gusto kong Jim Bob ang pangalan ng anak ko. Astig si Jim Bob.
Kilala ng lahat ang pamilyang ito.
- Gusto namin ang mga Duggar! - Oo!
Napagpasyahan kong ilaan ang unang halik ko sa asawa ko.
Tinanong ko ang tiyo ko,
"Hindi ka naniniwala sa TV. Bakit nasa telebisyon ka?"
At sagot niya, "Isang ministro ito."
Labingsiyam na anak…
19 Kids and Counting.
Kilala sila sa mundo dahil sa palabas nilang 19 Kids and Counting sa TLC.
Lahat, nakapokus sa Duggar, Duggar, Duggar.
Hindi sila nagpokus sa kung paano nabuo ang Duggar.
Tanda kong bahagi kami ng Institute in Basic Life Principles
mula nang magkaisip ako.
Ang mga Duggar ang poster children para sa Institute.
Ang lider ng Institute,
naniniwalang magkaroon ng maraming anak ang mga Kristiyanong pamilya
para mas marami ang makaimpluwesiya sa mundo para kay Hesukristo.
Sinanay namin ang mga anak namin na gumawa ng mabuti sa mundo.
Pumatok ang palabas, at nagka-spinoffs, at dumami ang mga pamilyang
nagkakaroon ng sarili nilang reality TV series.
Habang nangyayari iyon,
parami nang parami ang mga lumalabas na ebidensya ng pang-aabuso
sa lahat ng mga nasasangkot sa kulturang ito.
JOSH DUGGAR, KINASUHAN NG CHILD PORNOGRAPHY
Ginamit ito ng Diyos para linisin ang pamilya namin.
Grabe.
Mahirap hayaan ang sariling sabihin ang katotohanan.
MGA LIHIM NG PAMILYA
Ang mga tao sa simbahang ito, na dapat tumitiyak ng kaligtasan ko,
ay nagkakanlong ng pedophiles.
"PUWERSAHANG PAGHIMAS"
Sa komunidad na ito, walang salitang "abuso."
Hampasin mo siya ng pamalo.
Sinasaktan nila ang mga anak nila
at ginagamit ang ngalan ng Diyos.
Ginawa nilang lider ng kulto ang bawat ama,
at pinalaganap ang abusong isipirituwal, pisikal, emosyunal, sikolohikal.
Patriyarkal iyon, awtoritaryan. Walang karapatan ang babae, pati bata.
Susunod agad!
Iyon ang binubuo nilang lipunan.
Hindi Kristiyanismo ang turo ng IBLP.
Ibang-iba sila.
Napakahalaga ng homeschooling sa proyektong ito.
Slut-shaming ang natututunan imbis na math.
Pinapasok nito ang buhay ng maraming tao.
Ang layunin ay dalhin ang mga Kristiyanong homeschooler
sa mga posisyong makaiimpluwensiya sa pamahalaan.
Sinasanay nila ang mga bata na baguhin ang Amerika.
Kumikilos sila bilang isang kulto at kita iyon ng lahat.
Ang layunin, masakop ang mundo.
At naniniwala silang nagpaparami sila ng hukbo para marating iyon.
Ang palabas sa TV ng mga Duggar ang makina para yumabong ito.
Ang makikinang at masasayang larawan ay ang atraksyon,
at naaadik tayong lahat doon.
Higit pa ang mayroon sa kuwentong iyon.
Higit pa talaga.
Hindi ko alam ang nangyayari sa likod ng kamera.
Niloko lang nila tayong lahat.
Ako si Derick Dillard, mula sa Rogers, Arkansas.
Ako si Jill Dillard, mula sa Springdale, Arkansas.
Ako ang ikaapat sa 19 na anak ng pamilya Duggar.
Paano kung si Jill…
Hello, ako si Jill Duggar.
Lumaki ako sa TV.
Habang nagdadalaga siya,
nakita ko ang magagandang katangian gaya ng pagkakaroon ng organisado
at palakaibigang personalidad na mayroon siya.
May kuwentong lalabas,
at mas maiging ako ang magkuwento sa halip na
mga tabloid at iba pang kung anu-ano ang gagawing kuwento.
Sina Jim Bob at Michelle Duggar ang mga magulang ko.
Ang panganay sa amin ay si Josh, tapos, ang kambal na sina Jana at John,
ako, si Jill, tapos sina Jessa, Jinger, Joseph, Josiah, Joy,
ang kambal ulit na sina Jedidiah, Jeremiah.
Tapos, sina Jason, James, Justin, Jackson, Johannah, Jordyn.
Teka, Justin, Jackson,
Johannah, Jennifer, Jordyn, Josie.
Nasa TV show kami sa TLC tungkol sa pamilya namin.
Nagkakilala ang mga magulang ko nang ang tatay ko,
ay bumisita sa simbahan kasama ang kaibigan niya.
Nabanggit ng kaibigan niya, "Itong babaeng 'to, cheerleader siya.
"Bago siyang Kristiyano,"
at sabi ng tatay ko, "Tingnan natin siya."
Ako ang bunso sa pitong magkakapatid. Masasabi kong masaya ang kabataan ko,
pero hindi ako gaya ni Jim Bob.
Nakipag-date na ako, nasangkot na ako sa gulo ng mga magnobyo't nobya.
Inaya siya ng tatay ko sa junior senior banquet nito.
Pumunta siya, tapos…
Apat na oras kaming nag-usap tungkol sa mga bagay na may kinalaman sa Diyos.
Ipinakilala niya ang salita ng Diyos,
at ipinaliwanag sa akin ang mga bagay na di ko pa narinig dati.
Noong gabing iyon, lumuhod ako, at inalay sa Panginoon ang buhay ko.
Pagkatapos n'on, nagpakasal sila.
Bata pa nga sila. Disisiyete siya, 19 naman siya.
Nang magpakasal kami,
naisip naming isa, dalawa, o tatlo ang anak namin.
Nag-birth control pill si Michelle.
Uminom siya n'on hanggang isilang ang panganay na si Josh,
tapos, bumalik siya sa pill.
Tapos, nabuntis ulit siya habang nagpi-pills,
at naging dahilan ng pagkalaglag ang pill.
Kaya sa puntong iyon,
magkasama kaming lumuhod sa Panginoon
at humingi kami ng pagpapatawad,
at pagkatapos n'on, biniyayaan kami ng kambal ng Panginoon.
Tapos, ng isa pa, at ng isa pa.
Inalay na namin iyon sa Diyos, at panay ang biyaya niya sa amin.
Naniwala ang mga magulang kong dapat na
magkaroon ka ng maraming anak hanggang kaya mo
hanggang humindi na ang katawan mo.
Ang mga lolo't lola ko sa parehong side,
hindi sila sang-ayon sa pagkakaroon nila ng maraming anak.
Nag-aalala sila sa kalusugan ng nanay ko,
at lagi nilang itatanong, "Ito na ba ang huli mo?"
Tingnan mo, Lolo, bago mong apo.
Ito si Jordyn-Grace Makiya Duggar.
Tatlo ang trabaho ng tatay ko.
Nagtatrabaho siya sa convenience store,
at may car business siya, at meron ding tow truck service.
Kapag nakakaamoy ako ng diesel,
naaalala ko ang tatay kong may matamis na tsaang baon,
sakay sa tabi niya sa truck ang isa o dalawa sa amin
habang umaalog sa sasakyan.
Hahanapin namin ang mga kainang libre ang mga bata,
at ilang oras kaming maglalagi roon.
Medyo mayabang ang nanay at tatay ko,
tipong sasabihin nila, "Oo, mukhang nalugi sila sa atin."
Lumaking mahirap ang tatay ko.
Siguro dahil doon, naramdaman niyang
kailangan niyang tumanda agad at subukang protektahan ang pamilya niya.
May isa siyang kapatid, Deanna ang pangalan.
DEANNA DUGGAR KAPATID NI JIM BOB DUGGAR
Noon pa man, malapit na kami ng kapatid ko,
at nagkakasundo talaga kami.
Lumaki kaming Missionary Baptist, na konserbatibong Baptist.
Di kami pinapayagan sa mga sayawan.
Matagal-tagal akong pinagbawalang magpantalon.
Hindi ako puwedeng maging cheerleader.
Kaya ibinigay ko sa anak kong si Amy
ang kalayaang gawin ang lahat ng gusto niyang pinagbawalan ako noon.
Ako si Amy King, ang baliw na pinsan.
Ako si Dillon King, ang tagasuportang asawa. Iyon lang.
Tinatanong ako ng lahat kung mag-aanak ako ng marami, hindi ang sagot.
Hindi namin katulad si Amy, pero gusto pa rin namin siya.
Ako ang pamangkin ni Jim Bob. Ako ang pinakamatanda sa lahat.
Literal akong lumaki sa harap ng kamera.
Gawa-gawa ang reyalidad na iyon, kailangang tama ang mga anggulo.
Magpapaulit-ulit ka ng pasok sa pinto.
Kapag may nakaligtaan sila sa panayam,
dapat di iba ang hitsura mo, para kunwaring kuha sa parehong araw.
Reyalidad, pero hindi.
Masaya ang pagpapalaki sa akin,
tipong, ganito ang buhay, magpakasaya ka.
Noong teenager ako, puro posters ni Jonathan Taylor Thomas ang pader…
Diyos ko.
…at NSYNC, at lahat ng boy bands,
at nakakapag-pool party ako, at may mga lalaki roon.
Una akong nagkanobyo noong nasa Grade 8 ako.
- Nakahalik ka na ba ng lalaki? - Oo.
Pasensya na, Tita Michelle at Tito Jim Bob.
Pero mahal ko ang mga pinsan ko, at mahal ko ang pamilya ko.
Lagi akong nasa kanila araw-araw.
Ganito kami kaprobinsiyano.
Tuwing recess, literal na pupuslit ako sa bakahan
at tatawid sa sakahan para makita sila.
Pero bawat aspeto ng buhay nila, ibang-iba sa buhay ko.
Hindi ko alam ang tinuturo sa kanila,
Alam ko lang na homeschooled sila.
Sa batang edad, napagtanto mo agad
na napakaistrikto ng pamamahay na iyon.
Hindi mo puwedeng buksan ang radyo.
- Wala rin silang mga TV. - Oo, pati TV.
Tinatawagan pa sila dati ng nanay ko kapag may banta ng buhawi.
Nakailang kidlat na.
Kasi hindi nila malalaman.
May mga pantaloon sila sa ilalim ng bestida,
- at iyon ay… - Ni hindi ko alam kung ano iyon.
Puting panloob ang mga pantaloon…
- T-shirt. - Pantalon sa ilalim?
Hindi lang sila pantalon, palobo sila.
Di ka puwedeng mag-shorts, di puwedeng magpakita ng balikat.
Alam mong hindi ka kumikilos na parang ang tunay na sarili mo.
Ito ang pamangkin kong si Amy. Mahal na mahal ko siya.
Naroon ako nang isilang siya, at napakaganda n'on.
- Ngayon, narito ako sa binyag mo. - Alam ko.
At sa ngalan ng Ama, Anak, at ng Espiritu Santo.
Hanga ako sa tiyo ko. Para ko na siyang ama.
Noon, ang iniisip ko lang, "Diyos ko, ano'ng di niya kayang gawin?"
Tanda kong naiisip ko noon, "Magiging pangulo ba siya?"
Hanggang saan aabot 'to, alam n'yo iyon?
MARTSA PARA SA BUHAY
PALAYAIN ANG SANGGOL
Nabalitaan ng tatay ko ang tungkol sa pro-life rally sa Capitol.
Nang dumating kami sa rally,
may 2,000 kataong nakatayo sa harap ng Capitol,
nakikiusap sa mga kinatawan at senador na ipagbawal ang partial birth abortion.
Pero noong araw na iyon, sa halip na…
bumoto para ipasa ang pagbabawal, binoto nilang ibasura iyon.
ILIGTAS ANG AMERIKA
Binulong ng Diyos noon sa puso kong makilahok ako.
ITIGIL ANG ABORSYON
Pagkatapos ng rally na ito, nilibot namin ang Capitol,
at nakipagkita sa gobernador na si Mike Huckabee.
Para sa tatay ko, siguro niya sinimulang isiping,
"Dapat tumakbo ako sa gobyerno, at baka may mabago ako."
Takot na takot ako noon, pero tumakbo tayo at niluklok tayo ng Panginoon.
Mula sa Little Rock,
Republican State Representative, Jim Bob Duggar.
Lumipat kami sa Little Rock nang ilang buwang nasa session sila,
na mas madaling gawin kung naka-homeschool ka.
Gusto namin ang pagpunta sa Capitol.
Puwede mong dalhin ang inaaral mo at tumambay sa balkonahe
at panoorin ang lahat ng nangyayari.
Ang kuya kong si Josh, gustung-gusto roon kasama ang tatay ko.
Mas madalas siyang isinasama kasi siya ang panganay.
"Munting Gobernador" ang tawag sa kanya ng maraming state representatives.
Iniisip nilang malakas ang karisma niya, kahit sa batang edad.
May boys' club si Josh kasama ang ilan niyang kaibigan.
Bawal ang mga bata.
"BOYCOT" ang tawag nila roon, Boys Christian Outreach Team,
dahil 'yong convenience store sa kanto ng kalye namin,
parang nagsimulang magbenta ng…
kung hindi alkohol, pornography, parang ganoon,
at gusto nilang i-boycott iyon.
Dalawang beses tumakbo ang tatay ko, dalawang beses nanalo,
apat na taong nagserbisyo sa State House of Representatives.
Noong 2002, binalak ni Jim Bob na tumakbo sa US Senate.
Ako si Kristin Kobes Du Mez. Isa akong religious historian.
Para sa mga gaya ni Jim Bob Duggar, kailangan ng aksyon sa Kristiyanismo.
Nasa tamang lugar at oras si Jim Bob Duggar at kanyang pamilya.
Lahat ng mga bata, bumoto nang nakapila kasama ang mga magulang ko.
Lahat kami, suot ang wirdo naming damit.
May kumuha ng litrato namin,
at nailathala yata iyon sa New York Times.
Natalo si Jim Bob sa Senado…
pero litrato iyong magbabago ng direksyon ng buhay niya.
Nakita iyon ng Parents na magasin, at ikinuwento nila ang pamilya Duggar,
at nakuha n'on ang atensyon ng Discovery Health.
Kinausap ng Discovery Health ang tatay ko.
Ngayong taglagas, alamin ang mga bago sa medical science.
Laging nakapokus ang network noon
sa mga surgery at kung ano-anong bagay.
Magiging totoo ba ang pantasya ni George na magkabuhok sa ulo?
Gaya ng mga conjoined twin.
Sa taas ng baywang, tila malaya silang kumikilos sa isa't isa.
Gusto nilang gumawa ng isang-oras na dokumentaryo sa pamilya namin.
Nakakita ng bagong oportunidad si Jim Bob,
na magbibigay sa kanya ng kapangyarihang ipakita
ang values niya sa buong bansa,
at oportunidad na kumita ng maraming pera.
Mga kaibigan, kilalanin ang mga Duggar.
Ako si Jim Bob, at ito ang asawa kong si Michelle. Kami ang mga Duggar.
Kung hindi n'yo nabilang, tutulungan namin kayo.
Suma-total, 14 na anak iyon na may dalawang pares ng kambal.
At mapapansin ng matalas ang paningin na,
oo, may ika-15 pang paparating.
Ang pamilyang may walong anak ay ang mga Holt.
Ilang taon nang kilala ni Jim si Jim Bob.
Magkababata kami ni Jim Bob Duggar.
Mula Grade 7, magkaklase na kami sa Shiloh Christian High School.
At isa si Jim Holt sa matatalik na mga kaibigan ng tatay ko.
- Pauunahin na kita. - Babae muna.
'Wag mong gawin sa akin iyan. Sige na.
- Ako na ang magsasalita para sa 'yo? - Hindi.
- Okey, ako lang? - 'Yong sa 'yo lang.
- Jim Holt. - At ako si Bobye.
Nagkakilala kami sa isang blind date. Disinuwebe ako…
- At… - At 14 ako.
Hindi natin alam iyon… Hindi ko alam noon.
Mukha na siyang dalaga noon.
Sabi sa akin ng pinsan ko, disisiyete o disiotso siya noon,
kaya di ko alam na sobrang bata niya.
Bata kaming nagpapakasal sa Arkansas.
Nasabi ko na bang magkamag-anak kami? Biro lang. Hindi. Heto na nga.
Sabi ni Jim Bob, "Kailangan natin ng mga tao sa ice skating rink."
Kaya sabi namin, "Sige, pupunta kami."
Tapos, tinutukan nila kami ng kamera, at ang sabi,
"Ano'ng tingin n'yo rito?" Naisip ko, "Ano'ng gagawin ko?"
Kaya mabilisan akong nakipagpanayam, pero sana hindi ko ginawa.
- At pinagsisisihan mo iyon? - Oo, nagsisisi ako.
Mahal ni Hesus ang lahat sa atin
Binubuo ng dalawang pamilya ang sentro ng simbahang pambayan.
Marso 1 nang isilang ang panganay naming babae.
Marso 3 ipinanganak si Josh.
Sa pagdaan ng mga taon, lumawig ang relasyon namin sa kanya.
Ang unang nobyo ng panganay naming babae, bata pa lang siya, kilala na namin siya.
Joshua Duggar ang pangalan ko.
Maaaring di n'yo ako kilala, pero baka narinig n'yo na ang pamilya ko.
Kami ang mga Duggar!
Ginawa ng Discovery Health ang dokumentaryo nila, at pumatok iyon.
Tapos, gumawa sila ng Christmas special,
kung saan nagkunwari kaming may Pasko kami, at napakawirdo n'on.
Lima ang specials na iyon.
Ang maliit na bahay na tinitirhan ng mga Duggar
ay maaaring maliit para sa kalahati nila at may dalawang banyo lang.
Nang lumipat kami mula sa mas maliit na bahay,
na nasa 2,400 square feet, papunta sa mas malaking bahay,
na nasa 7,000 square feet, teenager na ako noon.
Mas marami ang mga banyo para sa aming lahat, nasa siyam.
Ang ganda ng kusina.
Ito ang katuparan ng pangarap ng nanay ko.
Kailangan ni Jim Bob ng tulong sa paggawa ng bahay.
Nakipagkasundo ang palabas na tutulungan siya roon,
na nangangailangan ng ilang daan libong dolyar para matapos.
Tapos, noong 2008, nagsimula ang reality show.
17 Kids and Counting, parang ganoon.
Hindi na namin alam kung sino nang anak noon.
Isa sa kanila, and counting.
Lumakas ang popularidad nito.
Lahat ng tao, namangha
na kaya mong magkaroon ng maraming anak at malinis na bahay,
gawing color-coded ang lahat. Ang paglalaba, isang kuwento na.
Ang kawawang Jessa, siya ang nakatoka sa labadang may sampung salang kada araw.
Kailangan ng tulong ni Jessa.
Ang tindi ng pamimili sa grocery.
Ibang-ibang paraan ng pamumuhay iyon at nagmukhang maganda iyon.
Alam n'yo iyon, walang drama.
Hindi puwedeng makipagtalo ang mga bata.
Payapa ang nanay at tatay. Hindi sila nag-aaway.
Iniisip ng lahat, "Sino ang pamilyang ito? Sino ang pamilyang ito? Sino sila?"
Kahit na siyam na beses kaming mas malaki kaysa sa ibang pamilya,
nagagawan namin ng paraan.
Binisita namin ang TLC headquarters.
May litrato kami sa pader nila, at tandem bike iyon
na inedit para magmukhang nakasakay kaming lahat sa isang bisikleta.
Napagtanto naming big deal iyon.
Sa reality TV, maaari nitong maiangat ang isang network
na hindi malakas sa performance,
at mabigyan ito ng bagong buhay.
Napagtanto agad ng ibang networks gaya ng Bravo, VH1, at MTV
na mas murang gawin ang mga palabas na ito,
at maraming tao ang nanonood n'on.
Ang pangalan ko ay Danielle Lindemann. Isa akong propesor ng sociology.
Ebanghelista ako para sa reality TV.
Ito ang simula ng Tater Tot Casserole.
Parang ang 19 Kids and Counting ang perpektong reality show
para turuan tayo kung bakit gusto natin ng reality TV.
Paano sila nagluluto ng casserole para sa lahat?
At kung iyon ang pinakamalaking problema sa episode,
may kung anong nakaka-relax doon.
Sa totoo, ang reality TV ay napakakonserbatibo.
Makukulong ang kapatid mo, maawa ka naman.
Ang mga Kardashian, meron silang sex tapes.
Oo, talagang sumosobra sila sa iba't ibang paraan,
pero sobrang kumbensiyonal nila
pagdating sa pagsunod sa kasarian nila.
Hindi ako nagising nang ganito.
Ang mga Duggar, sumusunod din sa kasarian
sa paraang ang mga kababaihan ang nagluluto,
ang mga kababaihan ang naglilinis.
Naniniwala ka bang pinalalakas n'yo ang paniniwala sa kasariang
mga anak mong babae ang tagaluto't tagalinis?
Tingin ko, may mga aspeto ng kasarian na hindi mo maiiwasan, at di masama iyon.
Tingin ko, maganda iyon.
May ilang mga taong nanonood dahil nakagiginhawa iyon.
Pagdinig iyon sa isang konsepto ng nakaraan,
kung saan mas simple ang lahat at malinaw ang tungkulin ng mga kasarian.
Ang mga modernong freak show program na gaya nito
ang nagpatatag sa TLC, Discovery,
sa imperyo nila sa kasakuluyan.
At ang talagang nagbibigay-salapi sa serye
ay ang mga episode ng kasal at panganganak,
na talagang nagdadala ng napakatataas na ratings.
Pero sa paglakas ng popularidad nila, pagtaas ng ratings nila,
parami nang parami ang anak nila.
Sa ikaapat na season, isinilang ni Michelle si Josie.
Big deal iyon kasi hirap na siyang manganak.
TLC Producer: Nagulat ba kayo ni Jim Bob na malamang
buntis ka sa ika-19 n'yong anak?
Naisip kong baka hindi na mangyari.
Patuloy ang pagtaas ng blood pressure ni Michelle,
at alam kong delikado iyon para sa kanya at sa bata.
Mababago ng sitwasyon ang buhay namin…
…habambuhay. Pero…
Alam n'yo, pinapapapurian namin ang Diyos kapag may magandang nangyayari,
at magpupuri kami sa Diyos kahit sa mahirap na sitwasyong ito.
Hayun na siya, Michelle, heto na siya.
At nabibigyang-buhay ng lahat ng ito ang pamumuhay na ito.
Ang mga babae talaga ang nagsilbing makina,
ang bumuhay roon, ang nagpatakbo n'on.
Mahalaga ang mga Duggar para sa TLC.
Tinulungan nilang makilala ang network.
Masasabi ng ilan na mula sa pagiging "The Learning Channel,"
naging "The Lurking Channel" ang TLC.
Hindi tayo nanonood para matuto.
Nanonood tayo para sa gulo.
Mula sa mga medical documentary shows hanggang sa contemporary freak shows.
Ang pagkaadik ni Julius sa lobo
ay nagsimula nang maospital siya sa edad na apat na taon.
Ang Discovery, naging multibillion-dollar company,
at ngayon, kanila na ang Warner Bros.
Balak naming makakuha ng 200 milyong tahanan, 300 milyong tahanan,
dahil mayroon kaming content na gusto ng mga tao.
Kaya naisip ko, ang pagsasama-sama, hindi lang tayo basta bumuti,
tayo ang pinakamahusay na media company.
Naging ilaw ang mga Duggar para sa
evangelical community, fundamentalist community,
at nakita nila sa wakas ang mga sarili nila sa TV.
May Christian programming tayo dati…
Ama, pinapupurihan ka namin.
…pero hindi ganito.
Dala ko ang tiket ko at papapirmahan ko ito sa kanilang lahat.
May mabuti silang core values. Gusto namin sila.
Ako si Jennifer Sutphin, at sa YouTube channel kong Fundie Fridays,
nagme-makeup ako habang nagtatalakay ng Christian fundamentalism.
Medyo pangit na termino ang fundie para sa isang fundamentalist,
at iyon ang pinakapunto ng Fundie Snark community,
ang camp na kinabibilangan ko, parang mga "hate watcher."
Ang palabas ay lalong nagiging
propaganda sa pagtagal ng panahon.
Pero sobrang sikat ng palabas ng mga Duggar na
dumoble pa sila at nagsimulang gumawa ng iba pang palabas gaya n'on
tungkol sa mga Christian fundamentalist na mga pamilya.
Mayroon akong ligaya
Sa aking puso
Ipinagdasal namin iyon, naisip namin,
pagkakataon ito upang maibahagi sa mundong
ang mga kabataan ay biyaya mula sa Panginoon.
Kaya binalikan namin sila at sinabi namin,
"Gagawin namin itong dokumentaryo, 'wag n'yong iedit ang pananalig namin."
Marso ng 1980 iyon. Kinse anyos ako. Katorse noon si Jim Bob.
Medyo wasak ang pamilya ko. May stepfather ako…
May mga naging stepfather ako na mapang-abuso sa nanay ko,
at pati sa akin.
Sabi ni Jim Bob, para niya akong kapatid, at para na akong anak sa nanay niya.
Pero may mga problema rin si Jim Bob.
Lumaki ako sa sitwasyong pinapatayan kami ng kuryente.
Na-foreclose ang bahay namin.
Walang ispirituwal na pokus sa buhay ang tatay ko.
Nagdulot iyon ng problema sa pamilya.
Ani ng simbahan, "Pupunta tayo sa seminar. Ipagmamaneho namin kayo."
Magkasama kaming pumunta ni Jim Bob. Unang beses naming kita kay Bill Gothard.
Ang Basic Seminar, isang ministro ng Institute in Basic Youth Conflicts.
Bilang high-schooler, nag-aalala si Bill Gothard sa mga maling pasya
na ginagawa ng marami niyang kaklase.
Nagbibigay ang Basic Seminar ng mga sagot sa pagresolba ng alitan sa pamilya,
pagtatagumpay sa mga kahinaan,
pagtanggal ng kasalanan at pait, pagpuksa sa mapanirang kasanayan,
pagpapatatag ng pag-aasawa…
Naiisip mo ba
kung ano ang magagawa mo para sa kaharian ng Panginoon
na handa mong ialay ang buhay mo?
Kung wala kang mapag-aalayan ng buhay, wala kang dahilan para mabuhay.
Ito ang isang paraan ng pagsasabi n'on. Pagdating mo sa wakas ng buhay mo,
ano ang gusto mong mabalik-tanaw at masabing,
"Ito ang nagawa ng Panginoon sa buhay ko."
Nawawasak ang buhay natin. Nagrerebelde ang mga anak natin.
Iniligtas ng Institute in Basic Youth Conflict ang buhay ko.
Talagang masasabi ko iyon.
Noong unang gabing nagsalita si G. Gothard, napahagulgol ako.
Iyon ang pinakarebolusyonaryong narinig ko mula sa Bibliya.
Tungkol iyon sa higit na pag-ibig sa Diyos at pagpapakita n'on.
Iyon ang pinakamahigpit na utos, ang pagmamahal sa Diyos.
Isa iyon sa pinakamagagandang narinig ko. Napakaganda n'on.
Marami sa Institute, iniisip na napakagaling ni Bill Gothard
at isa si Jim Bob sa kanila.
Para sa lahat sa inyo, mayroon kaming
sagot kung paano n'yo mapagtatagumpayan ang kahit anong nakasanayan n'yo.
Habang lumalaki, dinadaluhan ng pamilya ang seminar ni Bill Gothard,
kapareho ng programa ng mga Duggar.
Ako si Brooke Arnold. Nagdalawang-isip akong makipag-usap,
kasi 'yong tungkol kay Bill Gothard
ay parang bahay-pukyutan
na hindi dapat sipain ngayon.
Ano'ng alam mo tungkol sa Institute in Basic Life Principles?
Gaano katagal kayo puwede?
Welcome sa Children's Institute of the Seminar in Basic Life Principles.
Matututo tayo tungkol sa awtoridad at kahalagahan ng pagsunod sa sinasabi,
maging hindi sinasabing hiling ng mga taong responsable sa atin.
Para sa akin, lagi kong nakikita si Bill Gothard sa buhay ko, parang mito,
at pakiramdam ko lang, may mahalaga akong dapat malaman.
Habang lalo kong naiintindihan ang tungkol kay Bill Gothard,
lalo kong naiintindihan ang sarili ko.
Isang ministro si Bill Gothard Senior.
Pinuno pa nga siya ng Gideons Association.
'Yong maliit na Bibliyang makikita mo sa bawat hotel room,
naroon iyon dahil sa mga Gideon.
Kumbaga, galing si Bill Gothard sa isang dinastiyang evangelical,
at nag-aral siya sa Wheaton College,
na parang Harvard para sa mga fundamentalist.
Noong 1961,
itinatag ni Bill Gothard ang mga local workshop na ito
tungkol sa pagiging magulang, pagpapalaki ng anak, pagdidisiplina.
Nagtuturo sila ng ebanghelyo ng pag-unlad.
Sundin mo ang Diyos, at pagpapalain ka ng Diyos.
Ito ang natututunan ng mga tao,
at inuuwi nila sa mga komunidad nila, dinadala sa mga simbahan nila.
Sa bandang dulo ng 1960s, takot na takot ang mga tao,
may malalaking mga pagbabago sa lipunan, kultura, politika, at ekonomiya.
Mayroong Civil Rights Movement,
may Women's Rights Movement, may mga estudyanteng nagpoprotesta.
Iniisip ng mga tao, "Kristiyano ba ang pagpapahaba ng buhok?
"Kristiyano bang makinig ng rock and roll?
"Kristiyano bang manood ng TV?"
Sinasabi ni Bill Gothard, "Di mo kailangang mag-alala
"sa paggawa ng tama,
"dahil alam ko ang tamang gagawin sa lahat."
Ang pagiging simple ng programa niya
ay talagang nakakaganyak sa mga taong nabubuhay
sa mga sandaling iyon ng kaguluhan.
Ang ibig sabihin ng IBLP ay Institute in Basic Life Principles.
- IBLP. - IBLP. Kilusan, pag-iisip…
Hindi, "I-B-L-P."
Iyon ang sinabi ko.
- IBLP. - Ang IBLP.
- IBLP.
Palaging gumagamit ng acronym si Bill Gothard.
Napakahalaga ng awtoridad na ito.
Sa mga turo ni Bill Gothard, may pitong non-optional na Basic Principles,
pero ang pinakamalaking katangian ng Gothardism ay authority teaching.
Dahil namumuhay tayo sa panahon
kung kailangan gusto natin ng pantay na awtoridad.
Ang mga anak, gustong maging kapantay ng mga magulang.
Ang mga mamamayan, pantay sa pamahalaan.
Ang pag-uugali ng kasalukuyan
ay pantay na awtoridad,
pero hindi ganoon ang pagbuo ng Diyos sa buhay, at hindi ganoon ang takbo n'on.
Hangga't nasa ilalim tayo ng mga payong ng proteksyon,
hindi tayo mapapasok ni Satanas ng mapanirang mga tukso.
Maraming mabubuting tao sa IBLP.
Pumupunta sila roon, iniisip na, "Ayokong mapahamak ang anak ko.
"Ayokong mauwi sila sa landas na iyon,
"at magawa ang mga salang ginawa namin."
Kaya naman, ginagawa nila iyon sa pag-iisip na ito ang mas mabuti.
Nakapunta ako sa The Basic Seminar noong nasa high school ako.
Siguro, 1980 iyon.
Matapos naming makasal, nakapunta kami sa The Basic Seminar,
at iyon ang pinakamagandang nangyari sa amin.
Mahal ko kayo…
Naimpluwensiyahan si Jim Bob Duggar ng mga turo ni Gothard,
pati ang Quiverfull idea na magkaroon ng maraming anak.
Sabi ng mga tao, ilang anak ba ang nararapat?
Ang sagot, ilang biyaya ng Panginoon…
Sa Quiverfull movement, para maging mabuting Kristiyano,
kailangang maging handa silang tumanggap ng kahit ilang anak na ibigay ng Diyos.
Ang source n'on ay galing sa Bibliya, kaya talagang sinunod iyon ng nakabasa.
"Ang lalaking mga anak sa kabataan, palaso sa kamay ng isang kawal."
Ang lalaking mga anak sa kabataan.
Mapalad ang isang taong mapalasong tulad niyan.
Mito ang overpopulation.
Ang buong populasyon ng mundo, kasysa sa Jacksonville, Florida.
May dalawa kaming anak, lalaki't babae.
May 11 kaming anak.
Ayon sa IBLP, kapag mas marami ang anak mo,
mas pagpapalain ka ng Diyos.
- Magandang umaga sa inyo. - Magandang umaga.
Michelle, medyo natatakot akong magtanong.
May malaking balita ka raw?
Inaasahan namin ang aming ika-20 anak.
Oo! At tuwang-tuwa kami.
"Humayo at magpakarami." Iyon ang narinig ko noong 12 ako,
- noong walong taon ako… - Kabaliwan 'yon sa akin.
HUMAYO AT MAGPAKARAMI
Wala akong nakikitang heartbeat.
Walang heartbeat?
Parehong puso namin ang lumubog.
Walang tibok ng puso, at talagang nanlumo kami pareho.
Sa lahat ng mga anak, at sa kasikatan ng palabas,
literal na naging poster child sila ng IBLP.
Kung hindi pa kayo nakakapunta sa The Basic Seminar, nirerekomenda ko iyon.
Naglilibot si Bill Gothard, nagsasalita sa malalaking coliseum na puno ng mga tao.
Sa tantiya ng Institute, higit dalawang milyong tao
ang dumalo sa mga seminar ni Bill Gothard.
Kilalang-kilala siya.
Sa panahong humihina ang mga institusyong Kristiyano at awtoridad,
laksa-laksa ang nahahatak nito.
Para sa mga taong gaya ng mga Duggar, parang pagkapanalo iyon.
Ako si Josh Pease, at ilang taon ang nakararaan,
nagsulat ako ng artikulo para sa New Republic
tungkol kay Bill Gothard, IBLP, at ang mundong iyon.
Ang Advanced Training Institute ay nakasentro sa Bibliya,
binabantayan ng magulang at nakabase sa tahanan.
Noong 1984, inilunsad ni Bill Gothard ang Advanced Training Institute,
isang homeschool curriculum
na sinasaklaw ang lahat ng mga bagay
na tinuturo niya sa mga seminar na ito
at ginagawa iyong curriculum para sa mga pamilya.
Ang mga resource na mayroon ang ATI ang kailangan namin.
Hindi ko magagawa nang mag-isa kung wala ang mga resource na iyon.
Noong lumalaki ako, parang ang ideya n'on ay
gusto nila kaming protektahan sa mundo.
Sasali ang mga tao sa grupong IBLP,
at sa mga kumperensiya at kung anu-anong ito,
dahil masaya iyon, nakakasabik, at isang komunidad.
Lahat ng iyon, tungkol sa mga susi sa tagumpay,
susi sa ganito, susi sa ganyan.
Ang susing magbibigay ng kailangan namin upang
maging mabuting magulang at makapag-homeschool
at masigurong lalaking mabuti ang mga anak namin.
Nakakaengganyo iyon kapag nakita mong may organisasyong iyon ang pangako sa 'yo.
Talagang nagamit ang mga Duggar bilang pang-recruit ng IBLP.
Maraming oportunidad ng ministrong binuksan ang Diyos sa pamilya namin.
Hindi ito palabas. Hindi talaga, buhay namin ito.
Mas malakas sa underground ang Christian fundamentalism.
May sarili silang mga paaralan,
sariling entertainment, sariling lahat.
Wala silang rason para makihalubilo sa kulturang sekular.
Tapos, dumating ang mga Duggar, at biglang naging mainstream ito.
Tom Cruise, Scientologist.
Tingin ko, isang pribilehiyong matawag na Scientologist.
Si Tom Cruise ang nagsilbing pinto para pumasok ang karamihan sa Scientology.
Naging lehitimo ang Scientology roon,
at parang ganoon ang ginawa ni Bill Gothard sa mga Duggar.
Duggar, Duggar, Duggar, Duggar, Duggar, Duggar. Hi.
Isinulat nina Michelle at Jim Bob ang ikalawa nilang libro.
Ngayon lang nagkaroon ng ganito karami rito.
Sampung taon na sa TV ang mga bata,
pero di namin inasahang ang pamilya namin
ay makikilala nang sobra kahit saan kami magpunta.
Labingwalo, oo.
Ako si Joshua Duggar.
Lahat ng mga anak na Duggar, tinuruan ng mga aral ni Gothard,
at hindi naiiba si Josh Duggar.
At habang lumalaki siya, tila nagkaroon siya ng sariling mundo.
Patuloy ang pagsikat niya.
- Hello. - Hi.
- Ang mga Duggar. - Kumusta?
At kasama natin sina Josh at Anna sa studio. Hiwain n'yo.
- Hiwain? - Kahit ano rito?
Okey, ngayon ibagsak n'yo.
- Alam n'yo ang ibig sabihin n'on? - Tingin ko, babae.
Ang pink ay para sa babae. Babae ang anak n'yo.
Nagpasya kaming tanggapin ang trabaho sa DC.
Hindi kakaiba o biglaang
na ang isang golden boy sa isang reality TV show
ay gugustuhing pumasok sa politika.
Ito ang aking bansa
Hello, ako si Josh Duggar.
Dalawang taon ang nakalipas, tinanggap ni Josh ang trabaho
sa Family Research Council,
isang konserbatibong lobbying group
na nakatuon sa pagsusulong ng Kristiyanong pananaw.
Sabik ako noong magkaroon sila ng sarili nilang palabas.
Parang magandang pagkakataon iyon para sa kanila.
Pero hindi ko alam ang lahat.
Hindi ko alam ang nangyayari sa likod ng kamera.
Isang pamilya sa reality TV, nasira.
Isang pasabog, ika-19 ng Mayo, 2015.
Nakabibiglang mga akusasyon ang lumabas
na ang panganay na Duggar ay nangmolestiya ng mga bata.
Sa isang anonymous na liham sa Oprah Winfrey Show,
tinawagan ng team ni Oprah ang Child Abuse Hotline,
at nagsimulang magtanong ang pulisya.
Nakakagulat, kahit para sa reality TV,
lumabas ang balita nang makakuha ang InTouch Magazine
ng police report 10 taon na ang nakararaan na nagdedetalye ng ginawa umano ni Josh.
Isinisiwalat n'on na si Josh, noong siya ay 14 o 15 taong gulang,
ay puwersahang nanghipo ng hindi bababa sa limang batang babae noong 2002 at 2003.
Iniisip ng iba na ang ilan sa mga biktima ay ilan sa mga kapatid ni Josh.
Naaalala mo ba pa noong dinala siya sa ibang lugar?
Oo.
- Kung saan ka komportable. - Ewan ko.
Medyo ayaw kong pag-usapan iyon.
Kasi…
- Gusto sana naming walang nakaalam. - Mahirap para sa akin dahil…
May mga bagay na ibinihagi siya sa akin,
dahil mag-asawa kami,
na inaasahan naming mananatili na sa aming dalawa lang hanggang kamatayan,
at wala nang iba pang makaalam.
- At ano'ng mangyayari? - Okey…
Sobrang itinatago ito, at…
Wala na dapat ibang nakaalam n'on. Kaya ayaw ko nang pag-usapan.
Noong lumabas ang mga ulat, lumabas ang lahat,
iyon ang sandaling naisapubliko iyon.
Kailan n'yo unang nalaman ang tungkol kay Josh?
Gaano kalayo ba ang uungkatin? Kasi malalalim-lalim iyon.
Grabe… Napakasahol n'on.
Sanggol pa lang siya, kilala namin siya, at siya ang unang nobyo ng panganay namin.
At nagsabi si Josh ng,
"Gusto kong ligawan si Kaeleigh para mapakasalan."
At umoo kami.
Sa panganay nilang anak na si Josh, edad 16,
paano pag-uusapan ng mga Duggar ang maselang isyu ng dating?
Kung ibibigay mo ang puso mo,
kailangang ibigay mo iyon sa taong mamahalin at aalagaan ka,
at hindi sa taong
nadadala lang ng emosyon nila.
Marso 30, 2003 nang malaman namin,
lumabas ako sa sakahan at umiyak.
Ang sinabi sa amin ni Jim Bob,
"Nasangkot sa gulo si Josh. Hinipuan niya ang mga kapatid niya."
Iyon ang "malaking isyu" na sasabihin nila…
Sabi mo, minolestiya niya ang mga kapatid niya,
at sabi ni Michelle, "'Wag mo nang uulitin iyon."
Ginagawa na pala niya iyon mula noong 12 siya,
pero nalaman lang namin noong 15 na siya.
Kailan n'yo pa sasabihin sa amin?
At sabi ni Michelle, "Hindi namin dapat sasabihin iyon sa inyo.
"Si Josh ang mangungumpisal kay Kaeleigh kapag kasal na sila."
Tinanong ko si Jim Bob, "Sinasabi mo bang
"ginagamit n'yo ang anak kong parang carrot
"para tama ang iasal niya?"
At sabi niya, "Medyo."
Gumawa si Jim Bob ng bill na lumikha ng sex offender website.
Kinompronta ko siya, "Ayon sa sarili mong panukala,
"at sa sinabi mo sa akin,
"dapat naroon ang anak mo.
"Kailangan niyang magsisi, dahil lumabag siya sa batas,
"at kailangan niyang sumuko."
Sabi niya, "Isusuko ko si Josh, gusto mong sumama?"
Sabi ko, "Oo."
Kaya sumama ako. Nagkita kami sa opisina ng state trooper.
Umupo ang state trooper, at kinuwento namin iyon.
Kinuwento ni Josh ang akala namin noon na lahat ng ginawa niya.
Sabi niya, "Palalagpasin kita ngayon.
"Pero kapag umulit ka, hindi ka na makakatakas."
Nalaman namin pagkatapos na kaibigan ni Jim Bob 'yon.
Iniisip ni Jim, "Ano'ng dapat kong gawin?
"Kailangang mailayo siya sa bahay.
"Saan kami pupunta? Saan namin siya dadalhin?"
Dinala niya ito sa pasilidad ni Bill Gothard sa Little Rock.
Na isang IBLP facility para sa mga batang may problema.
Sabi ko, "Nasa'n si Josh? Nasa'n siya?"
Sabi nila, "Tumutulong siyang magtayo ng mga bahay sa camp."
At sabi ko lang, "Ah."
Sabi nila, "Oo, mabuti siyang tao."
Alam mong may mali.
Wala si Josh at makikipagpanayam sila sa Parents magazine.
- 'Yong nagdala sa kanila sa show? - Oo.
Tinatanong ko si Jim Bob, "Ano ang sasabihin sa kanila?"
Sabi niya, "Sasabihin naming nagmiministro si Josh doon."
Sabi ko, "Jim Bob, alam mong di iyan totoo."
Tapos, inalis niya rin ito roon.
Hindi niya sinabi iyon sa kanila. Inuwi niya ito.
Gusto niyang naroon ito sa kaarawan niya, bago ang kaarawan niya.
Hindi nila siya isinuplong, di sila nagsulat ng ulat,
wala silang ginawa.
Sabi ko, "Hindi na mahalaga kung kayo ang pinakamabuting pamilya.
"Kung may makakaalam 20 taon mula ngayon, lalamunin nila kayo."
- Hindi iyon biyaya kay Josh. - Hindi nga.
Sumpa iyon. Sumpa iyon kay Josh.
Ang sakit sa pusong isipin ang mga mababait kong pinsan.
Pati ang lahat ng nasa IBLP.
Gumawa ang TLC ng PR show para sa mga turo ni Gothard.
Mas malaki pa ito kaysa sa mga Duggar.
Maraming tao ang gumagawa ng parehong bagay
na hindi pa nahuhuli.
Hindi ito ang unang balita kong nangyayari ang ganito sa IBLP.
Nakikita ko mismo si Bill Gothard at ang inakusa sa kanya.
Halos lahat ng pokus ay nasa mga Duggar,
at hindi sa mismong Institute.
Gumagawa ng mga munting hunyango ang Institute.
Ipinagmamalaki namin ang mga inang ito, mga amang sumunod sa Panginoon,
sa pagdadala ng maraming anak sa mundo.
Napakaraming mga tao
ang nasaktan ng diumano'y ministrong ito.
Kapag tumitingin ang mga tao kay Josh Duggar, halimaw ang nakikita nila.
Pero…
ginagawa ang mga halimaw.
Sinunog ko na ang lahat ng tulay sa pamilya ko
sa pagpunta rito, pero bahala na.
SUSUNOD SA SHINY HAPPY PEOPLE
Bilang laki sa homeschool, makikliala mo sila kahit sa malayo.
Nangako si Bill Gothard na ang homeschool program niya
ang magiging katumbas na prelaw degree at premedical degree.
Itinuturo namin sa mga bata na hindi siyentipiko ang ebolusyon.
Nang magsimula akong panoorin ang mga Duggar, tahimik ang lahat.
Sundin si Mama, umayos ng upo, at tumingin sa akin nang nakangiti.
Pero hindi nila ipinapakita sa inyo kung paano sila nagiging kalmado.
Nakita mo bang pinaparusahan ng pamalo ang mga pinsan mo?
Ang lakas ng loob ni Jim Bob Duggar na sabihing,
"Kaya kong magdala ng camera crew dito nang ilang taon,
"at walang makakaalam ng buhay namin."
Nag-aalala ka bang hindi gumana ang gamutan?
Hindi, nagbago na si Josh.
Maraming pang-aabuso.
Malaking aspeto ang takot.
Nananaginip akong nasusunog nang buhay.
Itinuro ni Bill Gothard na ang gumawa ng Cabbage Patch dolls ay mangkukulam.
Ito ang gusto ni Gothard, ang gusto ng Diyos.
Ang lahat sa mundong iyon, hinuhubog kang maging perpektong biktima.
Umaasa at nananalangin lang akong hindi na ito maulit sa iba pang tao.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce
Downloaded from MoviesMod.org | Visit & Support