Usiądź tutaj.
Dobrze.
Zaczynamy.
Świetnie.
Dobrze.
Oto odpowiedź na sezon 1 od Jima Boba i Michelle.
„Film o naszej rodzinie jest smutny”.
Michelle i Jim Bob Duggar wychodzą z ukrycia po tym,
jak sensacyjny dokument ujawnia ich rodzinne sekrety.
„Dostrzegamy w nim osoby o złych intencjach,
krzywdzące naszych bliskich”.
„Ten dokument przedstawia wiele rzeczy
w uwłaczający i sensacyjny sposób”.
To było zwycięstwo ofiar przemocy religijnej.
To było bardzo trafne i przekonujące.
„Zawsze wierzyliśmy,
że najlepszym sposobem na naprawę relacji i pogodzenie różnic
jest miłość w prywatnej atmosferze”.
Wkurza mnie.
Naprawdę.
Chętnie powiedziałabym mu, co myślę.
Jak to było.
Pierwszy sezon był bardzo delikatny.
Pomówmy o szokujących odkryciach
z nowego serialu o rodzinie Duggarów na Prime.
To skomplikowane. Pogadajmy o tym.
Źle mi z tym.
Media społecznościowe eksplodowały.
Ci wszyscy ludzie, którzy nie byli…
częścią IBLP,
mogli to zrozumieć.
To tylko wierzchołek góry lodowej.
To dopiero początek.
Tyle historii o szalonych systemach wiary.
Nie chodzi nawet o kościół czy religię.
Wymyślają „nowe zasady”, które nie są
- z Biblii ani od Boga. - Tak.
- To bzdury wymyślone przez ludzi. - Bzdury.
Tak jest!
Nawet gdy mówią: „W imię Jezusa”,
nie zawsze tak jest.
Przed nami sezon 2.
Zaczynamy.
Gdy dostałem wiadomość o tym programie,
odpisałem: „Wiedziałem, że ten dzień nadejdzie”.
Masz jakieś wspomnienie,
które podzielają inni ewangelicy i byli ewangelicy?
To mój bagaż na Teen Manię.
Był taki związek wyznaniowy, Teen Mania.
Teen Mania.
Słyszeliście o Teen Manii?
To było szalone i dziwne.
Mówiono im, że jadą na wielki koncert.
To świetne miejsce na spotkanie chrześcijan.
Dokładnie tak nam mówiono.
- Byłeś? - Na jednym.
Skąd wiesz, że to sekta, skoro to norma?
Nie wiesz.
Dopóki ktoś nie powie…
- „To nic dobrego, to sekta”. - Tak.
Teen Mania była największą chrześcijańską organizacją w Ameryce.
Założyciel, Ron Luce, był konferansjerem.
To jest Bóg!
To spotkanie z synem Bożym!
„Kochasz Boga?”
Były trzy gałęzie Teen Manii.
Acquire the Fire.
To jak Coachella dla młodych.
Gra muzyka, światła gasną, ogień płonie.
Dzieciaki robiły koncerty na stadionach.
Były wyjazdy na misje.
Nie chcesz zwiedzić świata i ocalić ludzi?
Mieli też Akademię Honorową, taki chrześcijański obóz.
- Byliście żołnierzami ruchu. - Było tam dużo akceptacji.
Chciałam tam być, to byli moi ludzie.
Wierzyliśmy, że zmieniamy świat.
Ale potem zrobiło się dziwnie.
Czeka cię bardzo intensywny trening. Wszystko w imię Chrystusa.
Świetnie wyglądacie! Tworzycie wojsko!
Nikt ci nie mówi:
„Nie wchodź do trumny, póki żyjesz”.
Otworzyli mnie na 20 cm,
prawie umarłem,
a on mówił: „Masz na ciele znaki osoby, która zmienia świat”.
Jezus mówił o prześladowaniach, ale nie przez bliskich.
To był przekręt z obrzydliwszym motywem.
Byłeś nie tylko dzieckiem Bożym, ale i częścią projektu politycznego.
Albo będziemy walczyć, albo zostaniemy niewolnikami.
Chcemy, by słyszano nas, nie ich.
To był faszyzm na wielką skalę.
Teen Mania należała do szerokiego ruchu
stworzonego przez polityków, by zmienić porządek.
To pokolenie wychowane w celu przejęcia władzy.
To koniec demokracji.
To my rządzimy krajem, nie oni.
Chcieli zmienić konstytucję.
Nasz kraj by tego nie przeżył.
To wojna. Po czyjej jesteś stronie?
Trzeba to zatrzymać.
Szczęśliwcy: święta wojna nastolatków
Zacznijmy od czegoś łatwego, bo jestem trochę zdenerwowana.
WYCHOWANKA TEEN MANII
Wszystko będzie łatwe.
Łatwiejsze niż likwidacja sekty?
Wychowałam się na Florydzie.
Kochałam to miejsce, bo uwielbiam ciepły klimat,
pływanie, chodzenie na plażę.
Kiedy miałam 11 lat, zmarł mój tata.
Jestem jedynaczką. Zostałyśmy same z mamą.
Czułam przynależność do kościoła.
Bywałam tam sześć razy w tygodniu, czasem siedem.
Kiedy miałam 15 lat, przeczytałam w rok całą Biblię.
Grupa młodzieżowa była obowiązkowa.
W środy i w niedziele po mszy spędzaliśmy czas razem.
Przyjaźniliśmy się.
Grupa młodzieżowa zaczynała się od 13 lat,
ale jeśli było się gotowym, to od 12.
Ja byłem.
Rodzice byli pastorami.
Mówiono na mnie Rev, bo miałem być pastorem.
Więc wołali: „Hej, Rev, co tam?”.
Musiałeś angażować się w jakąś sekcję kościoła,
czy to chór, czy teatr.
Ja wybrałem taniec.
Pozwalał mi wyrażać siebie.
Był fizyczną reprezentacją tego, co czuję w środku.
To były wyjątkowe czasy, bo wszyscy byliśmy razem.
Byliśmy ewangelickimi milenialsami, bo byliśmy dobrymi dziećmi.
Dorastałem, myśląc, że Hollywood nie rozumie chrześcijaństwa.
Kiedy oglądałem to w filmach,
myślałem: „To kiepska karykatura.
Nie ma w tym nic pozytywnego, tylko drwienie z nas,
jakby nigdy nie spotkali prawdziwego chrześcijanina”.
Słuchaj tego.
Bóg powiedział do Noego Że będzie wielka powódź
Dokładnie.
W latach 90. zalała nas kultura.
Oskarżcie mnie.
Kultura konsumencka, kreskówki, czasopisma, filmy…
To było szaleństwo.
Tutaj mamy 50 samotnych kobiet.
Tutaj mamy 50 samotnych mężczyzn.
W programie MTV Singled Out.
Cześć, Stefan. Jestem Sonya, chętnie się z tobą prześpię.
Czułem się zaatakowany
przez świeckie idee w mediach.
To był szczyt MTV.
Popkultura promowała rozwiązłość seksualną
i inne bezbożne idee.
Kultura świecka była bramą, w której można było
otworzyć drzwi diabłu, a on mógł po prostu wejść.
Słuchałam głównie chrześcijańskiego radia.
Czasem słuchaliśmy radia narodowego.
Czasem określano je zdemoralizowanym.
KORESPONDENTKA POLITYCZNA NPR
Dorastałam, słuchając Jamesa Dobsona.
Jest psychologiem, miał program radiowy Skup się na rodzinie.
Mówił głównie o tym,
jak być szczęśliwą rodziną, jak wychować dzieci,
z punktu widzenia ewangelickiego.
To przez niego wiele ewangelickich dzieci
doznawało kar cielesnych.
Istnieje całe pokolenie,
które chciałoby złapać mnie w ślepym zaułku.
Dobson stał się aktywny politycznie.
Pamiętam, jak dorastałam, słysząc, żeby modlić się,
by Bóg przywrócił chrześcijański charakter Ameryki.
Ludzie z rodzinami, zwykli ludzie,
szczególnie martwią się kulturą, która walczy z tym, w co wierzą.
Hollywood, branża rockowa, telewizja i tak dalej.
Szczerze niepokojono się, że kultura była skorumpowana.
Była dyskusja o wojnie duchowej
i o walce przeciwko złu.
To właśnie skłoniło nas,
by wprowadzić chrześcijaństwo do kultury.
Chcieliśmy ocalić świat, nie tylko nas samych, ale i cały świat.
Służą mi, bez wisienki na torcie
Skoro świat lubi taką muzykę,
to musimy dać mu alternatywę,
ale z sekretnym przesłaniem Jezusa.
Powiedz, kto jest w domu
J.C.
Nazywamy Jezusa J.C. Ale to cool.
Zrodziła go dziewica Maryja
W dzień Bożego Narodzenia krwawił I zmarł na krzyżu
Dlaczego to pamiętam? Nie wiem.
Ale myślałem, że jestem super,
bo rapowałem jak Carman.
Chcieliśmy stworzyć chrześcijańską wersję
i pokonać MTV.
Jesteśmy bandą Jezusowych świrów.
Co ludzie pomyślą o tym Że jestem Jezusowym świrem?
„Chrześcijański rock jest super. Tak!”
Ja byłam wtedy za mała.
Byłem duchowym wojownikiem.
- Ty byłaś dzieckiem. - Małym.
- Byłeś okropny. - Nie dogadywaliśmy się.
Rywalizowaliśmy ze sobą na płaszczyźnie religijnej.
Miałem sen, że jestem w niebie
A ty byłaś tam ze mną
Nasz tata to Ray Boltz, piosenkarz.
Jego muzykę określono jako inspirującą.
Dziękuję za twoje oddanie Panu
Stał się ewangelickim celebrytą.
Mieliśmy własny ekosystem celebrytów,
który był dużo lepszy niż ten bezbożny świat.
DZIENNIKARZ
Piszę o różnych wyznaniach
od około 25 lat.
BESTSELLER NEW YORK TIMESA
Pisałem wtedy do magazynu Rolling Stone.
Pracowałem nad dużym projektem
o elitarnych, politycznych, chrześcijańskich konserwatystach.
Nazywam ich politycznymi,
bo to był ich priorytet.
W latach 90. jeden na czterech Amerykanów był ewangelistą.
To był olbrzymi blok wyborczy.
Liderzy ewangeliccy mobilizowali wyborców.
W 1994 roku było dziewięć milionów nowych wyborców,
co dało władzę Republikanom.
Nie podobało nam się, dokąd zmierza kraj,
to był ekscytujący czas.
KONSERWATYWNI CHRZEŚCIJANIE
Ale obietnice polityków się nie spełniły.
Republikanie coś obiecali.
Opierało się to głównie na prorodzinnym, pro-życiowym i moralnym programie.
Tak mówili.
Potem objęcie urzędu
i nierozwiązywanie problemów, które obiecali, było zdradą.
To termin polityczny. „Popełniono błąd”.
„Będę o to walczyć
i w końcu wygramy”.
Wierzę, że nie jestem jedynym, który ma dość.
Wierzę, że jest nas więcej.
James Dobson zebrał
innych przywódców prawicy religijnej.
Mieli pomysł, by odbić Amerykę, i myśleli,
co zrobić, by nie tylko wygrać,
ale i opracować program na lata.
„Czas się postarać”.
Chodziło o to, by działać na wielu różnych frontach.
Częścią misji było wytrenowanie pokolenia,
które przywróci pobożność w kraju i na świecie.
Ameryka musi znów stać się chrześcijańskim narodem.
Pragnęli młodzieży.
Potrzebowali kogoś, kto dotrze do armii młodzieży.
Jak wygrać wojnę kulturową? Budując kulturę, która będzie lepsza.
Wtedy pojawił się Ron.
Potrzebuję obsługi. Spieszę się.
Co to znaczy kochać Boga całym sercem?
Jakiś pomysł?
Poświęcasz Bogu całe swoje życie.
Muszę wracać.
Kim jesteś?
Jestem Ron Luce.
Cześć, Ron Luce.
Jestem Ron Luce.
Ron Luce miał w sobie dużo pasji.
WYCHOWANKA TEEN MANII
Miło było widzieć młodych robiących coś dla Boga.
Szalenie intensywna osoba.
WYCHOWANEK TEEN MANII
Potrzebujemy rewolucji!
Ron odnosił sukcesy.
Był jak niemal boska, mityczna postać.
- Występował w… - Fire by Nite.
Fire by Nite było jak MTV, ale na kanale chrześcijańskim.
Zespoły rockowe, goście, Ron Luce był gospodarzem.
Miał sekcję „What's Hot”.
To degustator kultury chrześcijańskiej.
Według magazynu Rolling Stone
Stryper, chrześcijańska grupa metalowa, pije i pali.
Mówimy o tym, żeby zapytać, czy byli chrześcijanami,
czy nimi są i jakie to niesie przesłanie.
Był powszechnie znany w moim domu.
Miał bujną fryzurę.
Potrząsał włosami jak…
„Coś ci powiem”.
Muszę go zrzucić, rozszarpać,
przeżuć, rozwalić i skosić.
To bardzo ekscytujące.
Byliśmy oczarowani.
Pokazywał, że to nic złego oszaleć dla Jezusa.
Żyję dla Boga i nie poddam się!
Był bardzo skupiony na Bogu,
ale też na tym, że potrzebujemy Boga!
„Toczymy wojnę!”.
„Musisz poważnie podchodzić do wiary!”
Wszystko jest intensywne, a Bóg…
Nigdy czegoś takiego nie widziałam.
Wydawał się naturalny i prawdziwy.
Gniewny młody.
Może znajdziemy kogoś, kto powie nam, kim jest Jezus.
Geniusz Rona to strategia medialna, pokaz.
- Jak się macie? - Dobrze.
Kim jest Jezus Chrystus?
Moim zbawcą.
Wierzę w Boga.
Nie wiem, kim dla mnie jest Jezus.
To nie moja bajka.
Tysiące nastolatków i młodych ludzi
zmieniło swoje życie diametralnie,
z ciemności w światło.
MTV zatruwa umysły Amerykanów.
Trucizna dostaje się do mózgu, dostaje do uszu i jest jak rak.
Pęka ci serce, poczucie własnej wartości,
oddalasz się od Boga.
Ron nienawidził MTV.
Nienawidził tego.
Mówił, że MTV jest złe, a ja mu wierzyłam.
Prosiliśmy rodziców, żeby zablokowali MTV.
Nie możemy tego oglądać w telewizji.
„Musimy się postawić
i przeciwstawić firmie od kablówki, która uwzględnia MTV”.
To był bojkot.
Bóg szuka młodych ludzi w szkole
w poniedziałki, wtorki i środy. Możliwe…
Razem z żoną Katie zdecydowali,
że rozpoczną własne przedsięwzięcie, Teen Mania.
Jest z nami Ron Luce z Teen Manii.
WYWIAD Z RONEM LUCEM
- Cześć, Ron. - Cześć.
Musiałem sprawdzić nazwisko.
Dla osób, które nie znają Teen Manii,
powiedz nam, o co chodzi.
W Teen Manii
zabieramy nastolatków na letnie wycieczki po całym świecie.
Ostatnim razem zabraliśmy 1100 rozwścieczonych nastolatków.
Na początku Teen Mania chciała, by nastolatki brały udział w misjach.
By ruszyć w świat i przekazać ludziom
dobrą nowinę.
Zabierzemy Ewangelię
na autostrady i drogi, do wszystkich…
Ron wierzył, że gdyby każdy naród
przyjął Jezusa do swoich serc,
to Jezus by wrócił.
Wysyłając wszystkich na misje,
chciał to przyspieszyć.
Płyniemy łodzią po Morzu Czarnym
z bandą Teen Maniaków w ich wolny dzień.
Dobrze się bawicie?
Latem zabraliśmy 60 dzieci do Gwatemali.
Jestem w Meksyku.
Nastolatkowie widzą, jak Buddyści wielbiący skałę
przechodzą na stronę Pana.
Chcę przypomnieć tym, którzy jadą z nami
tego lata na misję,
zgłaszajcie się już teraz.
Podróżowali ze stanu do stanu,
po grupach młodzieżowych.
Przekaz był skierowany do nastolatków,
skierowany do pokolenia MTV.
Latem zapraszali ludzi na wyjazdy na misje.
Nawet będąc na małej scenie, wiedział, że każdy pastor
jest fundamentem
dla większej sceny.
Bóg szuka młodego pokolenia,
które przejrzy na oczy i zobaczy, w co pogrywa świat.
Mówimy o nowym pokoleniu,
które nie próbuje już się wywinąć.
Wiedział, jak podejść młodzież,
bo wciąż miał w sobie rany swojej młodości.
Nie mam dobrych wspomnień z dzieciństwa.
Było kiepsko.
Moi rodzice rozwiedli się, gdy miałem siedem lat,
mieszkałem z mamą, w domu dochodziło do przemocy,
czasem szedłem do szkoły posiniaczony.
Nie było mu łatwo.
W wieku 15 lat uciekł z domu, by znaleźć ojca, który ich porzucił.
Chciał znaleźć tego dobrego ojca.
Pierwszego wieczoru z tatą
powiedział mi: „Jeśli palisz trawkę,
to przynieś do domu, zapalimy razem”.
Więc przyniosłem i paliliśmy razem.
Było coraz gorzej, aż pewnego razu znajomy zabrał mnie do kościoła.
Opisuje to miejsce jako wypełnione energią.
Spotyka, jak to mówi, „wściekłego Chrystusa”.
Podekscytowany opowiada znajomym:
„Jezus nie był cykorem, to kłamstwa”.
Znalazł męską figurę.
Wróciłem tydzień później i oddałem swoje życie Panu.
Odszedłem od świata i poddałem się Bogu.
Staje się żołnierzem Chrystusa, aż pewnego dnia wraca do domu
i, jak to mówi,
jego rzeczy, sztangi, magazyny o samochodach, są na ulicy.
Jego macocha postawiła ojcu ultimatum,
nie chciała w domu „świra od Jezusa”.
Jeśli czujesz się samotny,
może uciekłeś z domu i jesteś sam.
Jeśli rodzina się rozpada,
twoi rodzice mają cię gdzieś…
Opowiada historię odrzucenia przez matkę i ojca.
…wiedz, że Bóg cię kocha.
Biblia mówi, że w łonie twojej matki stworzył cię i złożył w całość.
Odnajduje rodzinę nie z krwi,
lecz stworzoną z wyznawców.
Jestem z was dumny,
że zobowiązaliście się zniszczyć całą swoją świecką muzykę.
Pożegnajcie się z tymi, przez których jesteście słabi.
Czas na wojnę.
Koniec z byciem miłym.
Czas na wojnę.
Czas walczyć i wygrać tę wojnę za ludzkie dusze.
Szybko znalazł się w większych kościołach i na stadionach.
Teen Mania była mostem w kluczowym momencie dla Ameryki.
Próbował zbudować coś, co nazywał „armią Boga”.
Była to grupa młodych ludzi, którzy byli bardzo oddani.
W jego potocznym języku byli „żołnierzami Boga”.
Powiedzą: „To młodzi ludzie z lat 90.,
zrobili to. Ewangelia do końca świata”.
Mówili: „Nie tylko Ron Luce
będzie do was przemawiał,
teraz zaprosimy tu wiele grup młodzieżowych”.
„Przyjedziemy do twojego miasta. To trasa, cały event”.
A potem było Acquire the Fire.
Pamiętam, jak byłam w domu pastora, gdy wyciągnął kasetę VHS,
mówiąc: „Obejrzyjmy to”.
To była reklama Acquire the Fire.
Dacie dziś z siebie wszystko?
Witajcie na Acquire the Fire!
Acquire the Fire to nie tylko śpiew i modlitwy.
Mamy bomby i klipy.
Mamy muzykę, zespół i skecze na żywo.
To prezentacja Ewangelii w XXI wieku.
To chrześcijańska eksplozja atomowa.
Nie wiedziałam, czego oczekiwać.
Każdy, kto o tym mówił, kto tam był,
chciał tam wrócić.
Po raz pierwszy wyjechałam w wieku 12 lat.
Występowali w całej Ameryce.
Było ich około 60 rocznie.
Pierwszy raz pojechałam, mając 11 lat.
Jako dziecko często tam jeździłam.
Spędzało się czas z grupą młodzieżową.
Oglądaliśmy koncerty grup, których nie znaliśmy.
Zanurzaliśmy się w muzyce.
Jestem zawodowym muzykiem pewnie dlatego, że to pokochałam.
W pierwszym roku mieliśmy miejsca w pierwszym rzędzie.
Piątkowy wieczór.
Dziesięć, dziewięć, osiem…
Gdy zgasły światła, włączano dramatyczną muzykę.
Na niektórych eventach wjeżdżał na motorze.
- To było super. - Robił wejście.
Ron Luce wszedł na scenę i powiedział:
„Jesteście gotowi, by kołysać się dla Jezusa?”.
Acquire the Fire.
To jak Coachella dla młodzieży
- chrześcijańskiej. - O rety.
Grali tam Newsboys.
Audio Adrenaline, Five Iron Frenzy,
najlepsze grupy chrześcijańskie.
Muzyka była ważną częścią,
bo budzi emocje.
Ludzie szlochają na koncertach Taylor Swift.
Tu działo się dokładnie to samo,
śpiewano do samego Boga.
Podobał mi się taniec, krzyki. Wszyscy krzyczeli razem.
Gra muzyka, są światła,
strzelają ogniem.
To było zupełnie inne
niż kościół czy zwykłe imprezy dla nastolatków.
Było ckliwie, sentymentalnie.
Nie było sztucznie.
I co ciekawe,
te imprezy w całości organizowały dzieciaki,
na stadionach.
Każda rola była wypełniana przez nastolatków.
Armia stażystów.
Występowali, rozstawiali wszystko, sprzedawali towary,
rozmawiali z pastorami.
Pirotechnikami byli osiemnastolatkowie,
co jest szaleństwem.
Przekręcam klucz, przełączam guziki
i wszystko wybucha.
Byli dobrze wyszkoleni.
Stażyści byli super. Mieli słuchawki.
Jeśli masz 13 lat, to to już coś.
Stażyści, jesteście super.
- Cześć, stażyści. - Dzięki.
Nie znam was, ale kocham was wszystkich.
W przyszłym roku mam z wami staż!
Z wami.
Mówi się, że rock and roll jest jak religia,
ale to masowy rytuał.
To lepsze niż koncert,
bo daje pełen zakres doświadczeń.
Stadion pełen nastolatków, powietrze pełne feromonów,
tyle się dzieje, czujemy emocje.
To cielesne doświadczenie.
Masz gęsią skórkę, dreszcze, myślisz: „To duch święty”.
Kazania Rona Luce'a były ekscytujące.
Tego ranka poproszę was o odwagę.
Czas obudzić pasję, którą macie głęboko w sercu.
„Boże, kocham cię i nic mnie nie poruszy”.
„Nienawidzę tego, co złe”.
On szuka armii.
Serce biło szybciej, było ekscytująco.
Zawsze czekałem na energię, którą dawał.
Zobowiązuję się do tego. Jeśli to zrobisz…
Ron Luce pozwolił mi na wyrażenie pasji.
…to było szaleństwo!
Dochodzimy do punktu, w którym jesteśmy pełni Boga.
Nasze serca są pełne Boga, to…
Dziękuję za wszystko, co robisz.
Jestem dumny.
Fascynował nas, jakby był gwiazdą.
„O rany,
jestem w obecności tej osoby,
którą wszyscy uważają za fajną i ważną”.
Pamiętam, jak po moim pierwszym Acquire the Fire
leżałam na podłodze w sypialni kuzynki
i mówię jej: „Całe moje życie się zmieniło”.
To nie była przesada, choć tak mówiono.
Znalazłam miejsce, w którym rozumiano,
że chciałam ratować świat,
mówili: „Tak, pomożemy ci w tym”.
Odnajdowało się głębsze znaczenie.
W tym Acquire the Fire był dobry,
inspirował nastolatków.
To dawało poczucie celu i przynależności.
Co jest podstawową potrzebą człowieka.
Zastanówcie się nad tym, o co zapytam.
A potem było wezwanie.
Byliśmy w ciemnej sali.
Jasny, świecący krzyż.
Ron Luce kazał wszystkim
modlić się na kolanach.
Mówił: „Jeśli chcesz się zobowiązać,
odłóż starego siebie na krzyż,
bo tylko jeśli umrzesz, naprawdę zaczniesz żyć”.
To był krzyk w ciemności.
„Chcę krzyża”.
Przyjmijcie krzyż.
„Dziś musisz pogodzić się z Bogiem”.
„To twoja szansa”.
Było poważnie.
Jeśli czujesz w głębi serca,
że duch Boży mówi ci, by iść,
przyspieszyć powrót Chrystusa,
unieś ręce. Unieś teraz ręce!”
Pamiętam, jak płakałem,
otoczony tysiącami ludzi, którzy czuli to samo, co ja.
To było ekscytujące.
„Jeśli czujesz, że Duch Święty ciągnie cię za serce,
podejdź bliżej”.
Przechodził w szept.
Klęczałam na podłodze, płakałam.
Dzieci płakały, ludzie odkładali rzeczy.
Znaleźliśmy tabletki antykoncepcyjne.
Rzeczy, które ludzie zostawili,
których się pozbywali.
Jesteś tam i mówią:
„Bóg chce ci wybaczyć całe zło, którego dokonałeś”.
Ale w wieku 12 lat nie zrobiłam przecież nic złego.
Ale płakałam tam i błagałam Boga, by wybaczył mi,
że nie byłam wystarczająco dobra.
Widział każdą łzę, którą wypłakałeś.
Pomoże ci się podnieść.
Wiem, bo mnie pomógł.
Kiedy poczujesz Boga, stajesz się jego naczyniem.
Wszystkie dzieci były gotowe,
by zmienić świat i zrobić coś dobrego.
Byliśmy gotowi na wszystko,
by ocalić świat.
Co robisz, mając ogień w sercu?
Weź ten ogień i zmieniaj świat.
Teen Mania's Global Expeditions co roku zabiera
młodych ludzi w cały świat.
Po wezwaniu przed ołtarz mówili o misjach.
Każdy, kto chciał jechać, wychodził z audytorium.
Wstawałeś ze swojego miejsca
i szedłeś do sali, a oni pokazywali ci film o misjach.
Bóg chce ciebie. Nie kogoś innego,
chce ciebie, nie resztę grupy,
nie innych chrześcijan.
Chce, byś to ty zmienił świat.
Wypełnij wniosek, wybierz kraje,
do których mógłbyś wyjechać, i wyślij.
Projekt promuje ruch, który wymaga funduszy.
Większość młodych ludzi mówi, że nie ma kasy.
Możesz ją mieć. Każdy może ją mieć.
Bóg nie ma problemu z pieniędzmi.
Dowiedz się, w czyjej kieszeni są.
Jadę do Paragwaju!
Jadę do Nikaragui!
- Do Albanii! - Chile!
Jadę do Ukrainy.
Jadę do Salwadoru!
Dołącz do Teen Manii i rusz dookoła świata!
Teen Mania i Acquire Fire dały nam swobodę,
by wyjechać gdzieś bez rodziców.
Pytali: „Chcesz wyjechać gdzieś
bez rodziców, z najfajniejszymi ludźmi, jakich znasz?”.
Jasne, że chcę.
Odważ się. Wstań z fotela. Wyjedź z kraju!
Opuść miasto! Wsiądź do samolotu! Wyjedź na misję!
Spełnisz się. Wyluzujesz.
Wywróci cię to do góry nogami.
Da ci wizję, poczucie celu w życiu.
„Ruszajcie w świat i głoście ewangelię,
niech narody się od was uczą”.
O to w tym chodziło.
Było duchowo, ale i niesamowicie.
Teen Mania poprosili tatę o napisanie piosenki
i nagranie teledysku
promującego Global Expeditions.
Mam serce, mam głos
Mam historię
Podążam za Chrystusem
Panem jedynym
Pamiętam tekst.
On jest jedyną drogą do nieba
Niechaj wszyscy o tym wiedzą
Opowiem o tym światu
On wróci
Będę głosić, póki wszyscy się nie dowiedzą
- Będę głosić - Będę głosić
Mój pierwszy wyjazd był do Boliwii.
Jezus ma tu ogromny wpływ.
To niesamowite.
Rodzice przekonywali mnie, żebym pojechał na miesiąc.
Ale ja traktowałem to poważnie.
Chciałem jechać na dwa miesiące.
Chciałem ocalić więcej osób.
Byłem w Juárez w Meksyku.
Tłumaczyłem w sierocińcu.
Głównym sposobem ewangelizacji podczas wyjazdów były przedstawienia.
Mieliśmy kostiumy, makijaż, odgrywaliśmy sztukę
w języku ojczystym każdego kraju.
Ta sztuka jest obrazem prawdy.
Grałem króla piratów. Główną rolę.
Byłam tancerką latino, moja postać podążała za Jezusem,
ale najpierw pokonał ją diabeł.
Zawsze był jakiś pokaz z Jezusem.
Na każdym zdjęciu z wyprawy misyjnej
Jezus jest przystojnym blondynem.
Ja byłam chrześcijańskim mimem.
Mimy to elementy planu,
więc muszą być całkowicie nieruchome.
Liderzy mówili mimom:
„Nie wolno ci się ruszać, jeśli wytrzesz łzę,
możesz odwrócić czyjąś uwagę
od Ewangelii i pójdą do piekła”.
„Chcesz, żeby ktoś trafił
do piekła, bo nie wytrzymałeś?”
Tylko o tym myślisz, kiedy trzymasz pozycję,
to presja, że losy świata spoczywają na twoich ramionach.
„Nie mogę się ruszyć, muszę wytrzymać”.
Wierzyłam, że ludzie idą do piekła.
„To wieczne cierpienie, którego nie jesteś w stanie pojąć”.
„Możesz temu zapobiec”.
Jedyną moralną i etyczną decyzją było wzięcie udziału w tym ruchu.
Istotne były liczby.
Pod koniec lata sporządzali raport,
- ile ludzi ocalono. - Tak.
„Zobacz, co zdziałałeś”.
W cztery dni mieliśmy ponad 700 zbawień.
Uratowano ponad 900 osób.
Ron zawsze nam mówił:
„Zmieniacie świat”.
Na wielu to działało.
Wierzyli w to.
Przyszli wszyscy, ocaliliśmy całą wioskę.
Burzyli świątynie i…
Budowali kościoły w ich miejscu. To było niesamowite!
Miliony ludzi, którzy nie mieli tyle szczęścia, by zobaczyć grupę mimów,
palą się w piekle przez całą wieczność.
Przykro mi.
Przemycaliśmy Biblię.
Niektóre dziewczyny miały sukienki z kieszeniami,
wkładały je pod spódnice.
Niektórzy wkładali je do plecaków.
Co działo się podczas podróży w tym roku?
Widzieliśmy cudowne uzdrowienia.
Chore oczy zaczynały widzieć, nogi odrastały.
To było takie fajne, że Bóg
wykorzystał mnie, byśmy się modlili. Ona zaczęła widzieć.
Jedna z nóg kobiety była dużo krótsza od drugiej,
ktoś powiedział:
„Pomódlmy się, żeby noga odrosła”.
Modliliśmy się
bardzo intensywnie, ale Bóg jej nie uzdrawiał.
Myślisz: „Kiedy to skończyć?”.
Pamiętam, że było mi wstyd, że jej noga nie odrosła.
Co się stało? Wierzyłam.
Może za słabo. Czułam się winna.
Celem stało się poświęcenie.
Podczas ulicznych przedstawień bito ludzi.
Niektórzy uprawiali ascetyzm.
Mówili: „Nie założę ochraniaczy”.
„Zrobię wszystko dla Ewangelii”.
„Będę bardziej cierpieć”.
Motto brzmiało: „Codziennie umieraj pusty”.
To bezpieczna podróż dla twoich dzieci.
Mam trójkę dzieci, urodziło mi się trzecie
kilka tygodni temu i rozumiem
rodziców, którzy wysyłają dzieci do innego kraju.
Latem jeżdżę do tych krajów
i widzę młodych ludzi jak twoje dziecko,
13, 14, 15-latków, i myślę: „Ktoś naprawdę zaufał Bogu,
że powierzył nam dzieci na miesiąc”.
Nie lekceważymy tego.
Byłem na wsi w Indiach,
źle się poczułem.
KIEDY NIE MA LEKARZA
Mieliśmy książkę „Kiedy nie ma lekarza”.
„Tak się leczy ranę.
Tak nastawia złamaną kość, tak leczy ranę w głowie,
a tak odbiera poród”. Według książki
mógł to być wyrostek.
Miałem wycięcie wyrostka w Hajdarabadzie.
Operacja była, powiedzmy, w starym stylu.
Otworzono mnie na 20 centymetrów, wycięto wyrostek
i zszyto.
Wdało się poważne zakażenie,
rozwinął się gronkowiec.
Miałem infekcję, a rodzice nawet nie wiedzieli.
„Ma się dobrze”.
Ale opiekował się nim rodzic, który był wolontariuszem,
i skontaktował się z mamą, mówiąc,
że musi czekać na niego na lotnisku z karetką
i natychmiast zabrać go do szpitala”.
Pod koniec miesiąca wysłali mnie,
żebym wrócił z ekipą.
Potem spędziłem trzy tygodnie w szpitalu
z ropniem o pojemności 600 ml.
Lekarz spytał swoim barytonem:
„Co robiłeś w Indiach?”.
A ja na to: „Mówiłem ludziom o Jezusie”.
Zaczęto mówić, że syn Raya Boltza może umrzeć.
Ron Luce wpadł z wizytą.
Gość, który dowodzi.
Byłem bardzo podekscytowany, nawet w moim
gorączkowym stanie.
Miałem książkę do wpisów i napisał tam: „Galatianowie 6”.
„Noszę na sobie ślady Chrystusa”.
I zmienił to na: „Ślady zmieniającego świat”.
To głupie, że się tym przejmuję,
ale pomyślałem: „To coś znaczy”.
„Cierpienie się opłaciło”.
Mówią: „Jesteś elitą. Zmieniasz świat”.
CZAS NA TRENING… DAJ Z SIEBIE WSZYSTKO
Rezultatem tych wypraw są żołnierze.
Musisz zacząć myśleć:
„Boże, jestem gotów na wszystko”.
Myślałem, że będę robił więcej.
Że dam z siebie więcej.
Chciałem zrobić staż.
PRZEJDŹ PRZEMIANĘ
ZDERZ SIĘ Z PRZEZNACZENIEM
Akademia Honorowa, roczny staż dla zaangażowanych młodych dorosłych,
którzy chcą odnaleźć swój cel
i zmienić swoje życie.
Trzy główne gałęzie Teen Manii to Acquire the Fire,
Global Expedirions, które miały duży przychód,
i Akademia Honorowa.
AKADEMIA HONOROWA
Punktem zwrotnym dla Teen Manii i Rona Luce'a
było rozwinięcie tak zwanej Akademii Honorowej,
szkoły dla elity.
W tym czasie ewangeliści
zdecydowali, że muszą mieć swoje uczelnie.
Liberty University i Regent University.
Ron myślał w tym kierunku.
Kampus Teen Manii był w Lindale w Teksasie,
na całkowitym pustkowiu.
To ogromna posiadłość w Teksasie.
Szkoli młodych ludzi, ale potrzebuje też siły roboczej.
Wymaga tylko praktycznej pracy.
Zdobył uczniów. „Będziesz się uczyć,
ale i tworzyć
Teen Manię, i musisz zapłacić za tę szansę”.
„To staż”.
Kiedy skończyłam liceum, wydawało mi się,
że przystąpienie do Akademii Honorowej to naturalny krok.
To będzie jak Acquire the Fire 24/7. Będzie super.
Wybierałam się do miejsca,
gdzie wszyscy mieli obsesję na punkcie Jezusa, tak jak ja,
czuli chęć zmiany świata.
To byli moi ludzie, chciałam z nimi być.
Nie przyszło mi nawet do głowy,
że może to być dla mnie niekorzystne.
Dotarłam tam i wszystko okazało się inne, niż myślałam.
Spytam was o coś.
Co poświęcicie dla Pana?
Jakie jest twoje życie?
Nadejdzie czas, gdy Bóg poprosi nas,
byśmy porzucili wygodę i żyli dla niego w inny sposób.
Nie wiemy, co będzie dalej,
ale wygląda na to, że czeka nas cierpienie.
W NASTĘPNYM ODCINKU
Wierzyliśmy, ale wiedzieliśmy, że coś jest nie tak.
Byłem nastoletnim telemarketerem Jezusa.
Każde zajęcia miały ten sam plan: posłuszeństwo.
Nie kwestionowano autorytetów.
Nagle strażnicy kazali nam uciekać.
To było szaleństwo.
Długo nie wiedziałam, że Teen Mania
zrobiła coś złego.
Myślałam, że to ja jestem problemem.
Nauczono ich terroru i przekazywania go.
Byliśmy na wojnie.
Mieliśmy powstać z okrzykiem bojowym.
Chcę usłyszeć okrzyk!
OKRZYK WOJENNY
Chcę usłyszeć wasz okrzyk bojowy!
Ron zaczął dogadywać się z ruchem politycznym.
Mamy nastoletnie dziewice, które gwałcone są na chodnikach…
Jeśli zbudujesz wojsko,
musisz zacząć wydawać rozkazy.
Jesteśmy tu jako nastolatkowie, by stanąć na czele wojny kulturowej.
W wojsku traci się całą tożsamość.
Z chrześcijaństwem jest tak samo.
Musimy pozbyć się starej tożsamości.
„Nie przeżyję, jeśli tu zostanę”.
Miałam wejść i stłumić atak ze strony Szatana.
„Zaprzeczysz, że mnie to spotkało?”
Wychowywali męczenników i werbowali dzieci.
Jesteś zbędny,
być może najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić, jest umrzeć.
Napisy: Aneta Adamczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Małgorzata Fularczyk