Buraya otur.
Tamam.
İşte oldu.
Mükemmel.
Tamam.
Jim Bob ve Michelle'in ilk sezona tepkileri.
"Ailemizden bahseden belgesel çok üzücü."
Michelle ve Jim Bob Duggar, aile sırlarını ifşa etme iddiasındaki
bomba etkisi yaratan belgeselden sonra saldırıya geçtiler.
"Gördük ki belgeselde medya ve kötü niyetli insanlar
"sevdiklerimize zarar veriyor."
Vay. "Bu belgesel pek çok şeyi
"aşağılayıcı ve sansasyonel şekilde ele alıyor."
Din istismarı kurbanları için büyük bir zaferdi.
Çok doğru. Beni de onayladığını hissettim.
"Hasarlı ilişkileri onarmanın
"veya farklılıkları çözmenin en iyi yolunun mahrem şekilde
"sevgi olduğuna inandık hep."
Asabımı bozuyor.
Bozuyor işte.
Gerçekleri yüzüne vurmayı çok istiyorum.
Neler yaptığımızı.
Yani ilk sezon çok acayipti.
Prime'da Duggar ailesine dair
yeni belgesel dizideki şok edici bilgileri konuşalım.
Acayip. Şunu izleyin de konuşalım.
Hiç iyi değilim.
Vay be. Sosyal medyada patladı.
TYPE çılgınlığında olmayan
onca insan.
Bir şekilde anladılar.
Şunu anlayın, bu daha buz dağının ucu.
Gerçekten daha başlangıç.
Delice inanç sistemlerine dair çok hikâye çıktı.
Çünkü mesele kilise değil, din değil.
"Yeni kurallar" çıkarıyorlar.
-Ne İncil'den ne Tanrı'dan gelmiş. -Evet.
-Uydurma zırvalar. -Zırva.
Ama öyle!
"İsa adına" dediklerinde bile
hep öyle değil.
Tamam, Mutlu Mesut Aile, ikinci sezon.
Başlıyoruz.
Programın çekileceğine dair mesaj alınca
şöyle cevap verdim, "Bugünün geleceğini biliyordum."
Diğer Evanjelistler
ve eski Evanjelistlerle paylaştığınız bir anı var mı?
Teen Mania bavulum bu işte.
Teen Mania adında bir vaizlik vardı.
-Teen Mania. -Teen Mania.
Teen Mania Vaizliği.
Teen Mania'yı duydunuz mu?
Çok delice ve çok tuhaftı.
Büyük bir konsere gidecekleri söylenmiş
ve başka Hristiyanlarla tanışacakları harika bir yere.
Aynen öyle dendi bize.
-Gittin mi? -Bir kere gitmiştim.
Tamam.
TEEN MANIA VAİZLİĞİ
Normalin buysa tarikatta olduğunu anlamazsın.
Anlamazsın yani.
Sonra biri gelir ve…
-"Bu iyi değil, tarikat bu." -Evet.
Teen Mania, Amerika'daki en büyük Hristiyan gençlik örgütüydü.
Kurucusu Ron Luce tam bir sirk müdürüydü.
Tanrı bu!
Tanrı'nın oğluyla karşılaşma bu!
"Tanrı'yı seviyor musunuz?"
Teen Mania'nın üç ana dalı vardı.
Ateşle Dol.
Gençlik grupları Coachella'sı gibi.
Müzik çalar, ışıklar vardır, alevler yanar.
Stadyum şovlarına yapımcılık yapan çocuklar vardı.
Küresel Seferler misyon gezileri vardı.
Dünyayı gezip İsa adına insanları kurtarmak istemez misiniz?
Bir de Şeref Akademisini yürütüyorlardı, Hristiyan eğitim kampıydı.
-Bu hareketin askeriydiniz. -Orada kabul görüyordunuz.
Onlarla olmak istiyordum. Topluluğum onlardı.
Dünyayı değiştirdiğimize inanıyorduk.
Ama sonra tuhaflaştı.
Kilisede bildiğim en ağır eğitimi almak üzeresiniz.
Hâlinize bakın, harikasınız! Bir ordusunuz!
Kimse şöyle demiyor,
"Yaşarken tabuta girme."
Beni 23 santim yardılar.
Ölmeme günler kalmıştı.
Şöyle dedi, "Dünyayı değiştiren birinin izini bedenimde taşıyorum."
İsa zulme uğrayacağız demiş ama onun halkı tarafından değil.
Giderek artan iğrençlikte niyetleri olan bir dolandırıcılıktı.
Sadece Tanrı'nın çocuğu değil, bir siyasi projenin de parçasıydınız.
Ya savaşacağız ya da köle olacağız.
Sizin sesiniz yerine bizimkinin duyulmasını istersek ne olacak?
Gözümün önünde büyük çaplı faşizm vardı.
Teen Mania büyük, önemli siyasi oyuncuların
düzeni yıkmak için kurdukları geniş çaplı bir hareketin parçasıydı.
Gücü ele geçirmek için yetiştirilmiş bir nesildi bu.
Demokrasinin sonuna hoş geldiniz.
Ülkenin sahibi biziz, onlar değil.
Uzun vadeli planları anayasayı değiştirmek.
Bence ülkemiz bunu atlatamaz.
Bu bir savaş. Hangi taraftasınız?
Durdurulmaları gerek.
MUTLU MESUT AİLE: GENÇLİĞİN KUTSAL SAVAŞI
Ben gerginken kolay sorularla başla ki alışayım.
MICA RINGO TEEN MANIA MEZUNU
Çok kolay olacak.
Tarikatı devirmekten kolay mı olacak?
Tampa, Florida'da büyüdüm.
Florida'yı severdim çünkü sıcak havayı,
yüzmeyi ve sahile gitmeyi severdim.
Ben 11 yaşındayken babam öldü.
Tek çocuğum. Büyürken hep annemle ikimiz vardık.
Ana topluluk kaynağım kilisemdi.
Haftada altı gün kilisede olurdum, hatta bazen yedi.
Hatta 15 yaşındayken İncil'i baştan sona okumuştum.
Gençlik gurubu mutlaka olmalıydı.
Her çarşamba ve pazar kiliseden sonra takılırdık.
Onlar arkadaşımdı.
Gençlik grubu 13 yaşında başlardı
ama duygusal olarak hazırsanız 12'de.
Ben hazırdım.
Ebeveynim vaizdi.
Takma adım Rahip'ti çünkü vaiz olmamı istiyorlardı.
Şöyle diyorlardı, "Nasılsın Rahip?"
Kilisenin hizmetlerinden biriyle uğraşmanız gerekir.
Koro da olur, drama da.
İlk hizmetim danstı.
Dans kendimi ifade ettiğim bir alan oldu.
İçimdeki hislerin fiziksel yansımasıydı.
Özel zamanlardı çünkü birbirimize çok bağlıydık.
Evanjelist Milenyum nesliydik çünkü iyi çocuklardık.
Çocukluğumdan beri Hollywood'un Hristiyanlığı anlamadığını düşünürüm.
Film izlerken şöyle derdim,
"Bu kötü bir karikatür gibi
"ve pozitif ruhu hiç yansıtmıyor. Sanki dalga geçiyorlar
"veya sanki gerçek bir Hristiyan'la hiç tanışmamış."
Şunu dinleyin.
Tanrı dedi ki Nuh'a Sel alacak her yeri
Vay be, aynen öyle.
90'lı yıllardı ve kültürle dolup taşıyorduk.
Beni görevden alın da göreyim.
Tüketim kültürüyle, çizgi filmler, dergiler, filmlerle.
Çok aşırıydı.
Burada 50 bekâr kadın var.
Burada 50 bekâr erkek var.
MTV'nin Singled Out programında.
Merhaba Stefan. Adım Sonya, hazırım üstüne atlamaya.
Medyadaki bu seküler fikirlerle
saldırı altında olduğumuzu hissediyorduk.
MTV'nin zirvede olduğu zamanlardı.
Pop kültürü, rastgele cinselliği
ve başka günahkâr fikirleri yayıyordu.
Seküler kültür bir giriş kapısı gibiydi. Yani şeytana kapıyı
azıcık aralasanız içeri dalabilirdi.
MTV MÜZİK TELEVİZYONU
Çocukluğumda genelde Hristiyan radyolarını dinlerdim.
NPR da dinlerdik.
"Ulusal Sapık Radyosu" dendiğini de duymuştum.
SARAH McCAMMON NPR SİYASET MUHABİRİ
Çocukken James Dobson dinlerdim.
O bir psikolog, Focus on the Family adında bir radyo programı vardı.
Konusu genelde
mutlu aile olmak, çocuk yetiştirmekti.
Evanjelizm bakış açısından tabii.
Birçok evanjelist çocuğun cismani cezaya çarptırılmasının
sebebi olmuştur.
-Koca bir nesil… -Evet.
Beni ara sokakta kıstırmak ister.
Dobson siyasi olarak daha aktif olmaya başladı.
Çocukken dua etmemiz gerektiğini,
Tanrı'nın Amerika'daki Hristiyanlığı yeniden dirilteceğini duyardım.
Bilhassa sıradan aileler
inançlarıyla savaşta olan bir kültüre karşı endişeliler.
Hollywood, rock müzik endüstrisi, televizyon falan.
Kültürün yozlaştığına dair samimi bir endişeden doğdu.
Ruhani bir savaş olduğu konuşuluyordu
ve kötülüğe karşı savaşmak zorunda olduğumuz.
Hristiyanlığı kültürün geneline
yaymaya çalışmamıza büyük ölçüde bu sebep oldu.
Sadece kendimizi değil, bütün dünyayı kurtarmaya çalışıyorduk.
DOSTUMUZ TEK BAŞINA
Bana hizmet etmek için Ödül olmadan
Madem dünya bu tarz müzik seviyor,
biz de alternatif olarak o tarz müzik sunmalıyız
ama gizlice İsa'nın mesajını vererek.
Kim gelmiş, söyle
İM
"İsa İM"yi çağırıyoruz. Çok havalı.
Bakire Meryem'den dünyaya geldi
Günlerden Noel, aktı kanı Haçta can verdi
Neden hatırlıyorum? Bilmiyorum.
Ama havalı diye düşünüyordum
çünkü "Carman gibi rap yapıyorum."
Fikir şuydu, "Hristiyan silsilesi kuralım,
"böylece MTV'yi belki yeneriz."
Bir avuç İsa seven insandan başka bir şey değiliz.
İsa'yı sevdiğimi duyunca Ne düşünecek insanlar
Şöyle düşünüyordum, "Evet, Hristiyan Rock'ı. Müthiş."
-Yani… -Galiba çok gençtim.
Dünyayı değiştiren ruhani bir savaşçıydım.
-Sen daha çocuktun. -Çocuktum.
-Çok kötüydün. -O yüzden anlaşamadık.
Kardeş rekabetimiz hep din üzerineydi.
Rüyamda cennetteydim
Sen de orada benimleydin
Babamız Ray Boltz, bir Hristiyan şarkıcı.
Müziği, Hristiyan müziğine ilham olarak görülür.
Rabb'e adadığın için teşekkürler
Evanjelizm ünlüsü oldu.
Kendi küçük ünlü çevremiz vardı.
Dışarıdaki günahkâr dünyadan çok daha iyiydi.
JEFF SHARLET GAZETECİ
25 yıldır
çeşitli dinsel ifade tarzları hakkında yazıyorum.
THE UNDERTOW NEW YORK TIMES ÇOK SATAN
O sırada Rolling Stone dergisinde yazıyordum.
Uzun bir proje hazırlıyordum.
Konusu çok seçkin siyasi Hristiyan muhafazakârlardı.
Onlara siyasi diyorum çünkü öncelikleri
dinden ziyade buydu.
90'larda yaklaşık olarak dört Amerikalıdan biri Evanjelist'ti.
Büyük bir oy kitlesiydi.
Evanjelist liderler de oy verenleri yönlendirmekte çok etkiliydi.
Dokuz milyon yeni seçmen 1994'te sandığa gitmeye motive edildi.
Onlar Cumhuriyetçilere güç verdi.
Ülkenin gidişatına kızgınlardı
ve heyecan verici bir dönemdi.
MUHAFAZAKÂR HRİSTİYANLAR KONGREYİ YENİLEDİ
Ama o siyasetçiler sözlerini tutmadı.
Cumhuriyetçi Parti sözler verdi.
Aile, yaşam, ahlak yanlısı bir ajanda yürüttüler.
Bunlardan bahsettiler.
Sonra göreve gelince
söz verdikleri hiçbir sorunla uğraşmamaları ihanettir.
Önemli bir siyaset kalıbıdır. "Bir hata yapıldı.
"Bunun için daha çok savaşacağım
"ve sonuçta kazanacağız."
Bence "Bu kadar yeter." diyecek tek kişi değilimdir,
milyonlarca kişi daha vardır.
James Dobson, siyasi düşünen
diğer dinci sağcı liderleri bir araya getirdi.
Amerika'yı tekrar ele geçirmeyi düşünüyorlardı ve şöyle diyorlardı,
"Şu an birini seçmek değil de
"nasıl uzun vadeli bir program oluştururuz?
"İşleri biraz ilerletmenin vakti geldi."
Temel fikir şuydu, "Bu işin peşine birçok farklı cephede düşeceğiz."
Görevin bir parçası dünyayı onarıp ulusu tekrar
dindarlığa döndürecek bir nesil eğitmekti.
Amerika'yı tekrar Hristiyan bir ulus yapmalıyız.
Gençlere göz dikmişlerdi.
Gençler ordusuna ulaşabilecek biri lazımdı.
Kültür savaşını nasıl kazanırsınız? Savaşı yürütecek bir kültür oluşturarak.
Ron da burada devreye girdi.
Merhaba. Biri baksın lütfen. Çok acelem var.
Tanrı'yı tüm kalbinle sevmek ne demektir?
Bilen var mı?
Bütün hayatını Tanrı'ya adamaktır.
Ama gitmem lazım.
Kimsin sen?
Selam, Ron Luce.
Ron Luce çok tutkulu biri.
TEEN MANIA MEZUNU
Gençlerin kalkıp Tanrı için bir şey yapmaları harikaydı.
Aşırı istekli biri.
TEEN MANIA MEZUNU
Bize devrim lazım!
Ron adeta yakıyordu.
Ron tanrısal, mitik bir figür.
-Şeye çıkmıştı… -Fire by Nite.
Fire by Nite Hristiyan bir kanalın MTV'si gibiydi.
Rock grupları ve konuklar vardı, Ron Luce konuk sunucuydu.
"What's Hot" diye bir bölüm yapıyordu.
Hristiyan kültürü trend öncüsü.
Rolling Stone dergisine göre
Hristiyan heavy metal grubu Stryper içki ve sigara içiyor.
Bunu bildiriyoruz ki bir bakın eskiden Hristiyanlar mıydı,
hâlâ öyleler mi, bu nasıl bir mesaj veriyor.
Çocukken bizim evde önemli bir isimdi.
Aslan yelesi saç modeli hareket ediyordu.
Şöyle bir sallardı ki…
"Size söylemeliyim."
Oraya gidip onu devirmeli, deşmeli,
parçalamalı, ezmeli, yıkmalı, paspas etmeliyim.
Çok ama çok heyecan verici.
Resmen vurulmuştuk.
Bu yolu o açtı, "İsa için delirmek iyidir."
Tanrı için yaşıyorum, pes etmem!
Tanrı'ya çok odaklanmıştı
ama şöyle de diyordu, "Tanrı'ya ihtiyacımız var!
"Savaştayız!
"İnancınızda ciddi olmalısınız!"
Her şey çok yoğun ve Tanrı…
Hiç öyle bir şey görmemiştim.
Doğal ve gerçek gelmişti.
O, öfkeli gençlikti.
Bakalım İsa'nın kim olduğunu söyleyecek gençler bulacak mıyız.
Bence Ron'un dehası medya stratejistliğinde, şovmenliğindeydi.
-Bu akşam nasılsınız? -İyidir.
İsa Mesih kimdir? Kim o?
Kurtarıcım.
Tanrı'ya falan ilgim var.
İsa Mesih hakkında pek fikrim yok.
Pek ilgilenmiyorum.
Binlerce ergen ve gencin
hayatları köklü şekilde değişmişti,
karanlıktan aydınlığa geçmişlerdi.
MTV Amerika'nın zihnini zehirliyor.
Bu zehir beyninize, kulaklarınıza giriyor, kanser gibi.
Kalbinizi, öz saygınızı parçalamaya başlıyor,
sizi Tanrı'dan uzaklaştırıyor, gerçek olmadığını düşündürüyor.
Ron MTV'den nefret ediyordu.
Nefret ediyordu.
MTV'nin kötü olduğundan bahsederken "Çok kötü demek ki." diyordum.
Ebeveynlerimizden MTV'nin kapatılmasını talep ettik.
"Anne, televizyonda buna izin veremeyiz." dedik.
"Bir duruş sergilemeliyiz,
"yayımlayan kablo şirketine karşı da duruş sergilemeliyiz."
-Böylece… -Boykot yaptık.
Tanrı gençleri arıyor. Kendi lisenizde
pazartesi, salı ve çarşamba sağlam durun. Mümkün…
O ve eşi Katie Teen Mania Vaizliği adındaki
kendi girişimlerine başlamaya karar vermişlerdi.
Bugün Teen Mania Vaizliğinden Ron Luce var.
RON LUCE RÖPORTAJI
-Selam Ron. -Selam.
Adına bakmam gerekti.
Teen Mania Vaizliğini bilmeyenler için
biraz anlatsana.
Teen Mania'da
gençleri yazın dünyanın her yerine misyon gezilerine götürüyoruz.
Son seferinde 1.100 çılgın, hevesli, radikal genci götürdük.
Başlarda Teen Mania'nın amacı gençleri misyon gezilerine götürmekti.
Dünyaya dağılın ve ulaşılamamış insanlara
İsa'nın müjdesini verin.
Müjdeyi ana yollara, ara yollara,
hayatın farklı yerinden insanlara…
Ron şuna inanıyordu,
her ulusa İsa'yı kabullenme şansı verilirse
İsa geri gelecekti.
Herkesi misyon gezilerine yollayarak
onun dönüşünü hızlandırıyordu.
Bir teknedeyiz, Karadeniz'i geziyoruz.
Yanımda bir grup çılgın Teen Mania genci var.
İyi vakit geçiriyor musunuz?
İlk yazımızda 60 genci Guatemala'ya getirdik.
Meksika'dayım.
Gençler taşa tapan Budistlere tanık olup
onları Rabb'e kazandırıyorlar. Harika.
Bu yaz Fire by Nite Teen Mania Misyon Gezisi'ne
bizimle gelecekler
hemen başvurmayı unutmasın.
Ülke ülke, bir gençlik grubundan diğerine
geziyorlardı.
Gençlere, MTV nesline uygun şekilde yöneltilmiş
bir Tanrı'nın gazabı mesajı oluyordu.
Sonra onlardan yazın misyon gezilerine gelmeleri isteniyordu.
Küçük bir sahnedeyken bile her bir gençlik vaizinin
ileride geçeceği
büyük sahnenin yapı taşı olduğunu biliyordu.
Tanrı, dünyanın yedirmeye çalıştığı oyunu
anlayan bir genç nesil arıyor.
Artık bu olanlardan
sıyrılmaya çalışmayacak yeni bir nesil.
Gençliği nasıl yakalayacağını biliyordu
çünkü kendi gençliğinin yaraları içindeydi.
Çocukluğumdan hiç iyi anı hatırlamıyorum.
Çok kötüydü.
Ebeveynim ben yedi yaşındayken boşandılar, hayatımın çoğunda
annemle yaşadım, evde istismar vardı
ve bazen okula yara bere içinde giderdim.
Çocukluğu zor geçmişti.
Ailesini terk eden babasını bulmak için 15'inde evden kaçtı.
Şöyle düşünüyordu, "O iyi babayı bir bulabilsem."
Babamla olduğum ilk akşam
şöyle dedi, "Esrar deneyeceksen
"getir de birlikte deneyelim."
Ben de getirdim ve birlikte tüttürdük.
Bir arkadaşım kiliseye davet edene kadar hayatım kötüye gitti.
Enerjiyle dolu kalabalık bir kilise tarif eder.
Kendi deyimiyle "Öfkeli İsa"yla karşılaşır.
Heyecanlanmıştır, geri dönüp arkadaşına şöyle der,
"İsa anlatıları yalanmış. Ödlek değil."
Adam gibi adam bulmuştur.
Sonraki hafta döndüğümde hayatımı tamamen Rabb'e adamıştım
ve dünyevi işlerden uzaklaşıp Tanrı'nın ateşiyle yanmaya başlamıştım.
Kendini İsa'nın askerine dönüştürüyormuş, sonra bir gün eve gelip
her şeyini,
halterlerini, araba dergilerini sokağa atmış
ve üvey annesi, babasına ültimatom vermiş,
"Bu İsa manyağını burada istemiyorum."
Çökmüş ve yalnız hissediyorsanız…
Evden kaçmış, yalnız hissediyor olabilirsiniz.
Aileniz dağılıyorsa,
ebeveyniniz sizi umursamıyor gibi geliyorsa…
Annesi ve babası tarafından reddedilişini anlatıyordu.
…bir şeyi bilin, Tanrı sizi seviyor.
İncil'e göre sizi annenizin rahminde yarattı ve ördü.
Kendine bulduğu aileyi
sonuçta takipçilerinden kurdu.
Çoğunuzla gurur duyuyorum.
Seküler müziğinizi yok etmeye kendinizi adadınız.
Ilımlı olmanıza neden olan bazı arkadaşlarınızı kaybetmelisiniz.
Savaş zamanı.
Artık iyi olmak yok.
Savaş zamanı.
İnsanların ruhu için savaşıp kazanma zamanı.
Hızla büyük kiliselere ve stadyumlara geçecek kadar büyüdü.
Teen Mania, Amerikalıların hayatında kritik bir anda bir köprüydü.
Tanrı'nın ordusu dediği şeyi kurmaya çalışıyordu.
Kendilerini aşırı adamış gençlerden oluşuyordu.
Onun tabiriyle "Tanrı'nın Askerleri."
Şöyle diyecekler, "90'lı yılların gençleri,
"işte onlar başardı. Müjde dünyaya yayıldı. Başardılar!"
Sonra bu deneyimi markalaştırdılar. "Ron Luce gelip konuk olarak
"sadece sizin gençlik grubunuza konuşma yapmayacak,
"bu etkinliğe birçok gençlik grubunu davet edeceğiz.
"Şehrinize geleceğiz. Bu bir turne. Bir etkinlik."
Sonra adı "Ateşle Dol" oldu.
Gençlik vaizimin evindeydim, bir VHS kaset çıkarıp koydu
ve şöyle dedi, "Hadi şunu izleyelim."
Ateşle Dol tanıtım videosuydu.
Her şeyinizi vermeye hazır mısınız?
Ateşle Dol'a hoş geldiniz!
Ateşle Dol şarkılardan ve vaazdan ibaret değil.
Bombalar, video klipler var.
Müzik, canlı gruplar, canlı skeçler var.
Müjdenin 21. yüzyıla uygun bir sunumu.
Gençlerle Hristiyan atom patlaması bu.
Ne bekleyeceğimi pek bilmiyordum.
Anlatan, daha önce giden herkes
tekrar gitmeye can atıyordu.
İlk defa Ateşle Dol'a gittiğimde 12 yaşındaydım.
Amerika'nın her yerinde yapıldı.
Sanırım yılda 60 kere oluyordu.
Sanırım Ateşle Dol'a ilk gittiğimde 11 yaşındaydım.
Çocukken Ateşle Dol'a çok gittim.
Gençlik grubunuzla yapılacak bir şeydi.
Adını hiç duymadığınız havalı gruplar oluyordu.
Müzikle dolup taşıyordunuz.
Profesyonel müzisyenim, muhtemelen gittiğim… Çok sevdiğim için.
İlk yılımda yerimiz en öndeydi.
Cuma akşamıydı.
On, dokuz, sekiz…
Işıklar söndüğünde dramatik müzik başladı.
Bazen Ateşle Dol'a motosikletle geliyordu.
-Evet, havalıydı. -Havalı bir giriş yapıyordu.
Rone Luce sahneye çıkıp şöyle bir şey dedi,
"İsa için bayılana kadar rock yapmaya hazır mısınız?"
Ateşle Dol.
Gençlik grupları Coachella'sı gibi.
-Hristiyan grupları. -Of ya.
Newsboy çalmıştı.
Audio Adrenaline, Five Iron Frenzy.
Bütün büyük Hristiyan gruplar.
Müzik büyük bir parçasıydı
çünkü müzik duyguları tetikler.
Taylor Swift konserinde hüngür hüngür ağlayanlar var.
Biz de aynen öyle hissediyorduk.
Tanrı'ya şarkı söylüyorduk.
Dansa ve çığlıklara bayılıyordum. Herkes birlikte bağırıyordu.
Müzik çalıyor, ışıklar var,
ateşler çıkıyor.
Daha önce gittiğim
kilise veya gençlik etkinliklerinden çok farklıydı.
Onlar çok bayat ve banaldi.
Bu hiç uyduruk değildi.
Eğlenceli kılan başka bir şey de şuydu,
bu etkinliklere, stadyum şovlarına yapımcılık yapan
çocuklar vardı.
Aklınıza gelebilecek her işi gençler yapıyordu.
Bir stajyer ordusu.
Şov yapıyor, sahne kuruyor, söküyor, ürün satıyor,
vaizlerle bağlantı kuruyorlardı.
Piroteknik 18 yaşındaki bir çocuğun sorumluluğundaydı
ki bu çılgınca.
Bazı anahtarları çevirip bazı düğmelere basıyorum
ve patlıyor işte.
Çok eğitimlilerdi tabii.
Stajyerler çok havalıydı. Kulaklıkları vardı.
Yaşınız 13'ken bu belgeli, resmî bir şeydir.
Stajyerler, harikasınız.
-Selam stajyerler. -Teşekkürler stajyerler.
Sizi tanımıyorum tabii ama hepinizi seviyorum.
Seneye ben de stajyer olacağım!
Sizinle birlikte.
Rock and roll din gibidir diye klişe bir laf vardır
ama gerçekten de toplu bir ayindi.
Ama konserden daha iyiydi
çünkü size tam kapsamlı bir deneyim yaşatıyordu.
Stadyum dolusu ergenler vardı, hava feromon doluydu,
çok şey olup bitiyordu, çok fazla duygu yaşıyorduk.
Çok ilkel bir deneyim.
Tüyleriniz ürperiyor, şöyle düşünüyorsunuz, "Bu Kutsal Ruh."
Ron Luce'un vaazı dinamik ve heyecan vericiydi.
Bu sabah çok cesurca bir şey yapmanızı isteyeceğim.
Artık yüreğinizin derinlerindeki tutku ve coşku yaşama vakti geldi.
"Tanrım, seni seviyorum, hiçbir şey beni sarsamaz.
"Kötülükten, yanlıştan nefret ediyorum."
O bir ordu arıyor millet.
Bir anda kalbiniz çarpıyor, heyecanlanıyorsunuz.
Verdiği enerji nedeniyle o anı hep iple çekiyordum.
Size söz veriyorum. Bunu yapınca…
Rone Luce bana tutkulu olma izni verdi.
…öyle bir yere geliyor ki çok acayip!
İçimiz Tanrı'yla dolu. Çok acayip!
Yüreğimiz Tanrı'yla öyle dolu ki…
Her şey için teşekkür ederim.
-Gurur verdin. -İyi.
Bir ünlü karşısındakiyle aynı etkilenme hissiydi.
-Evet. -"Tanrım,
"herkesin çok havalı bulduğu,
"önemli bulduğu kişiyle aynı yerdeyim."
İlk Ateşle Dol etkinliğimden sonrasını çok net hatırlıyorum.
Kuzenimin yatak odasında yere uzandım
ve ona şöyle dedim, "Hayatım değişti."
"Abartılmış bir balon değil." Öyle derler hep. "Balon değil."
Dünyayı kurtarmaya çok önem verdiğimin
anlaşıldığı bir yer bulmuştum.
Şöyle diyorlardı, "Evet, sana yardım edebiliriz.
"Derin bir anlam bulabilirsin."
Ateşle Dol'un iyi yaptığı şey buydu,
gençlere hep ilham verirdi.
Bir amaç ve aidiyet hissi veriyordu.
İnsanın temel ihtiyaçları yani.
Sizden isteyeceğim şeyi iyice düşünün.
Sonra mihrap çağrısı geldi.
Konser alanı karartılıyordu.
Bembeyaz parlayan bir haç oluyordu.
Ron Luce herkesi çevirip,
diz çöktürüp dua ettiriyordu.
Ortamı hazırlayıp şöyle diyordu, "Kendinizi adıyorsanız…
"…eski benliğinizi çarmıha germenizi istiyorum
"çünkü ancak ölünce gerçekten yaşamaya başlayabilirsiniz."
Karanlıkta haykırıyorlardı.
"Haçı istiyorum."
Haçınızı kaldırın şimdi.
"Bu gece Tanrı'yla aranızı düzeltmelisiniz.
"Şu an bir fırsatınız var."
Birden ciddileşirdi.
"Şu an yüreğinizde Tanrı'nın ruhunun size
"İsa'nın dönüşünü hızlandırmanız gerektiğini
"söylediğini biliyorsanız
"ellerinizi kaldırın. Hemen el kaldırın!"
Çok ağlamıştım.
Etrafım benimle aynı şekilde hisseden binlerce kişiyle çevriliydi.
Gerçekten çok heyecan vericiydi.
"Kutsal Ruh'un yüreğinize dokunduğunu hissediyorsanız
"öne çıkın."
Sesi fısıltıya dönüşürdü.
Dizlerimin üstündeydim, ağlıyordum.
Çocuklar ağlardı. İnsanlar öne bir şeyler getirirdi.
Bir ara doğum kontrol hapı bulmuştuk.
İnsanların vazgeçtiği şeyler.
Onlardan vazgeçiyorlardı.
Orada otururken şöyle deniyor,
"Tanrı yaptığınız her kötülüğü affetmek istiyor."
Mesele şu ki 12 yaşında pek kötülük yapmadım.
Ama yeterince iyi olmadığım için beni bağışlasın diye
Tanrı'ya haykırarak yakarıyordum.
Döktüğünüz her gözyaşını gördü.
Sizi düzeltecek.
Biliyorum çünkü beni düzeltti.
Ateşle Dol, Tanrı sizi ateşle doldurunca onun aracı olursunuz.
Elinizde bir sürü çocuk var, dünyayı değiştirmeye,
iyilik yapmaya hazırlar.
Dünyayı kurtarmak için ne gerekiyorsa,
ne şekilde yapmak gerekiyorsa yapmaya hazırdık.
Artık ateşle dolduğunuza göre ne yapacaksınız?
Ateşinizi alın ve dünyayı değiştirin.
Teen Mania'nın Küresel Seferleri sizin gibi gençlere
her yaz dünyayı gezdiriyor.
Mihrap çağrısından sonra yaz misyonlarından bahsedilirdi.
Gitmekle ilgilenen herkes konser alanından çıkardı.
Koltuğunuzdan kalkıp giderdiniz,
bir odaya girerdiniz, Küresel Seferler videosu izletilirdi.
Tanrı sizi kullanmak istiyor. Başkasını
veya gençlik grubunuzu değil, sizi.
Başka bir Hristiyan'ı değil.
Dünyayı değiştirmek için sizi istiyor.
Form alın, doldurun, gitmek isteyeceğiniz
birkaç ülke seçin ve postalayın.
Proje bu hareketi yaymaktı, o da fon gerektiriyordu.
Çoğu genç şöyle der, "Asla para bulamam."
Para bulabilirsiniz. Herkes bulabilir.
Tanrı para bulmanızı dert etmiyor.
Paranın kimde olduğunu bulmalısınız.
Paraguay'a gidiyorum!
Nikaragua'ya gidiyorum!
-Arnavutluk! -Şili!
Ukrayna'ya gidiyorum!
El Salvador'a gidiyorum!
Dünyayı gezmek için Teen Mania'ya katılın!
Teen Mania ve Ateşle Dol, şunu deme özgürlüğü verdi,
"Ebeveynime göre belirlenmemiş bir yere gidebilirim."
Sonra şöyle diyorlardı, "Çok havalı 23 yaşındaki gençlerle,
ebeveynin olmadan dünyayı gezmek ister misin?"
"Evet! bunu yapmak isterim. Evet, gitmek isterim."
Durmayın! Yerinizden kalkın! Ülkeden çıkın!
Şehirden çıkın! Uçağa atlayın! Misyon gezisine gidin!
Tatmin edici. Rahatlatıcı. Heyecanlı.
Altüst edip sizi düzeltecek.
Vizyon sağlayacak, hayatınıza kader ve amaç anlayışı katacak.
"Dünyanın her yanına gidin, müjdeyi duyurun
"ve ulusları öğrencilerim yapın."
Zirvesi buydu.
Çok ruhani ve aynı zamanda muhteşemdi.
Teen Mania Vaizliği Küresel Seferlere katılım reklamı için
babamı şarkı yazıp
klip çekmeye davet etmişti.
Kalbim var ve de sesim
Şahitlik ediyorum
İsa'nın takipçisiyim
Cennete gitmenin…
Söyleyebilirim.
Cennete gitmenin tek yolu
Herkes bilsin
Dünyaya söyleyeceğim
O geri geliyor
Dünyadaki herkes duyana kadar
-Dünyaya söyleyeceğim -Dünyaya söyleyeceğim
Teen Mania gezisindeki ilk deneyimim Bolivya'ya gitmekti.
İsa'nın burada etkisi büyük.
Muhteşem.
Ebeveynim sadece bir aylığına gitmemi istiyordu.
Ama ben şöyle dedim, "Olmaz. Ciddiyim.
"Yazın iki ay gideceğim.
"Daha çok insan kurtulacak."
Juárez, Meksika'ya gittim.
Bir yetimhanede çevirmenlik yapıyordum.
Bu gezilerde dini yaymanın başlıca yolu dramalardır.
Kostümler ve makyajla müzikli dramalar oynarız.
Bulunduğumuz ülkenin dilinde olur.
Bu drama gerçeği resmediyor.
Korsan kralını oynuyordum. Başroldü.
Latin dansçıydım ve karakterim İsa'nın izindeydi
ama önce şeytanın hışmına uğruyordu.
İsa karakteriyle ilgili bir drama olurdu.
Herkesin misyon gezisinden fotoğrafında
İsa karakteri hep sarışın, yakışıklı bir çocuk.
Hristiyan pandomimciydim, pandomim grubundan.
Pandomimciler sahne dekoruydu.
Hiç kımıldamamaları gerekirdi.
Dramalar sırasında ekip liderleri pandomimcilere şöyle derdi,
"Asla kımıldayamazsınız. Terinizi silmek için kımıldarsanız
"dikkat dağıtırsınız ve müjdenin mesajını
"duymazlar, cehenneme giderler."
"Bir dakika duramadınız diye
"cehenneme gitmelerini ister misiniz?"
O pozda dururken böyle düşünürdünüz.
O baskıyla dünya omuzlarınızda gibiydi.
"Kımıldayamam. Dayanmam lazım."
Bu fikri içselleştirmiştim, "İnsanlar cehenneme gidecek.
"Akıl almaz bir ebedî çile.
"Buna engel olabilirsin."
Verilecek tek ahlaki ve etik karar bu harekete katılmaktı.
Sayılar çok önemliydi.
Yaz sonunda rapor isterlerdi.
-Kaç kişi kurtuldu diye. -Evet.
"Yarattığınız farka bakın."
Dört vaizlik gününde 700'den fazla kişi kurtuldu.
900'den fazla kişi kurtuldu.
Ron hep şöyle diyordu,
"Çocuklar, dünyayı değiştiriyorsunuz."
Çoğu kişide işe yaradı.
İnandılar.
Herkes geldi ve bütün köy kurtuldu.
Tapınaklarını yıktılar.
Yerlerine kilise yaptılar. İnanılmazdı!
Genç pandomim grubunu görme şansı olmayan milyonlarca insan
sanırım ebediyen cehennemde yanacak.
Üzgünüm.
Gizlice İncil de götürdük.
Bazı kızların elbiselerinde küçük cepler vardı,
elbiselerine saklıyorlardı.
Bazıları çantalara, alta koyuyordu.
Bu yılki gezinde neler gördün?
Muazzam iyileşme mucizeleri gördük.
Kötü durumdaki gözler açıldı, bacaklar çıktı.
Harikaydı, yani Tanrı beni kullandı…
O kadın için dua ettik ve gözü açıldı. Çok harikaydı.
Bir bacağı diğerinden çok kısa bir kadın vardı.
Gruptan biri şöyle dedi,
"Bacağı uzasın diye dua etmeliyiz."
Biz de dua ettik.
Tamamen odaklanıp dua ettik ama Tanrı onu iyileştirmedi.
"Ne zaman duracağız?" dedik.
Bacağı uzamadığı için çok utanmıştım.
Neden olmadı? İnançlıydım.
Demek yeterince inançlı değildim diye kendimi suçlu hissettim.
Fedakârlık neredeyse amaç oldu.
Sokak dramalarında rol gereği dövülenler vardı.
Münzevi unsuru oynayan öğrenciler vardı.
Şunu diyen öğrencileri alırdık, "Dizlik takmayacağım.
"Müjde için uğraşacağım.
"Daha çok fiziksel acı çekeceğim."
Düsturumuz şuydu, "Her Gün Boş Öl."
Gençleriniz için çok güvenli bir gezi.
Üç çocuğum var, en küçüğü
birkaç hafta önce doğdu ve ebeveynlerin
yavrularını başka bir ülkeye yollaması konusunda çok titizim.
Yazın başka ülkelere gidiyorum,
çocuğunuz gibi gençleri misyonda görüyorum.
13, 14, 15 yaşında gençler. Şöyle diyorum, "Tanrı'nın yavrularını
"bir ay kullanması için birileri Tanrı'ya yeterince güvendi."
Bu güveni hafife almıyoruz.
Hindistan kırsalındaydım.
Çok hastalandım.
DOKTOR YOKKEN
Doktor Yokken adında bir kitabımız vardı.
Şunlar vardı, "Yara sarmak.
"Kırık kemik düzeltmek. Kafa yarası bakımı.
"Bebek doğurtma." Kitap şöyle diyordu,
"Apandisit olabilir."
Haydarabat, Hindistan'da acil apandisit ameliyatı oldum.
Apandisit ameliyatım eski tarz oldu diyebiliriz.
Beni 23 santim yardılar, apandisitimi aldılar,
geri diktiler.
Sonra yara fena enfeksiyon kaptı,
MRSA enfeksiyonu oldu.
İltihap çıkıyordu ama annemle babama gerçek bilgi verilmiyordu.
"Phil iyi."
Ama ona bakan gönüllü bir ebeveyn vardı.
Annemize ulaşıp şöyle demiş,
"Onu havaalanından ambulansla alıp
"hemen hastaneye götürmelisiniz."
Ay sonunda beni bir uçağa bindirdiler.
Ekiple geri yolladılar.
Sonra üç hafta hastanede yattım.
600 mililitre apse çıkardılar.
Doktorun sesi kalındı. Şöyle dedi,
"Hindistan'da ne işin vardı?"
Şöyle dedim, "İsa'yı anlatıyordum."
Dua çağrısı yapıldı, "Ray Boltz'un oğlu ölebilir."
Ron Luce ziyarete geldi.
Yani baştaki adam.
Ateşim varken ve sefil hâldeyken bile
çok heyecanlanmıştım.
Ziyaretçi defterim var, şöyle yazmış, "Galatyalılar 6.
"İsa'nın izini bedenimde taşıyorum."
Değiştirmiş, "Dünyayı değiştiren birinin izi."
Bundan etkilenmek aptalca
ama şöyle düşündüm, "Bu çok değerli.
"Bu çileye değdi."
Şöyle diyorlar, "Seçkinsin. Dünyayı değiştiriyorsun."
EĞİTİM ZAMANI… HER ŞEYİNİZİ VERME ZAMANI
Bu gezilerin asıl sonucu şuydu, asker yaratıyorlardı.
Sonunda şöyle demelisiniz,
"Tamam Tanrım. Benim için planın neyse."
Şöyleydim, "Daha fazlasını yapacağım.
"Daha çok emek vereceğim."
Şöyle demeye başladım, "Sanırım stajyer olmak istiyorum."
DÖNÜŞÜN
KADERLE BULUŞUN
Şeref Akademisi. Kendini adamış, amaçlarını bulmak isteyen,
fark yaratmak isteyen genç yetişkinler için
bir yıllık stajyerlik.
Teen Mania'nın üç ana dalı Ateşle Dol etkinlikleri,
çok gelir elde ettikleri Küresel Seferler
ve üçüncüsü de Şeref Akademisiydi.
ŞEREF AKADEMİSİ
Bence Teen Mania ve Ron Luce için asıl dönüm noktası
Şeref Akademisi dediği şeyin kurulmasıydı.
Seçkin öğrencileri için bir eğitim, tamamlanma okuluydu.
Televizyon Evanjelistleri
şuna karar vermişti, "Kendi okulum olmalı.
"Liberty Üniversitesi ve Regent Üniversitesi."
Ron da öyle düşünüyordu.
TEEN MANIA VAİZLİĞİ
Teen Mania Kampüsü Lindale, Teksas'taydı.
Çok ücra bir yerdeydi.
Çok büyük bir Doğu Teksas mülküydü.
Gençleri eğitiyordu ama çekirdek iş gücüne ihtiyacı vardı.
Yapılması gereken işler vardı.
O yüzden öğrencileri alıp "Oraya öğrenmek için gideceksin,
"hem Teen Mania'yı oluşturacaksın
"ve bu fırsat için para ödeyeceksin." diyecekti.
"Bu bir staj."
Liseden mezun olduğumda
Şeref Akademisine gitmek benim için doğal bir adımdı.
Sürekli Ateşle Dol gibi olacaktı. Harika olacaktı.
Herkesin benim gibi olduğu,
İsa için cesur olmayı kafasına koymuş ve dünyayı değiştirme tutkusu olan
insanların olduğu bir yere gidecektim.
Onlar benim gibiydi. Onlarla olmak istiyordum.
Ama benim için kötü olabileceği fikri
hiç aklıma bile gelmedi.
Oraya gittiğimdeyse beklediğimden çok farklıydı.
TEEN MANIA VAİZLİĞİ
Bir şey sorayım.
Rab için neden vazgeçersiniz?
Hayatınız nedir?
Tanrı bir gün keyif aldığımız rahatlıktan vazgeçip
onun için farklı bir şekilde yaşamamızı isteyebilir.
İleride neler olacağını bilmiyoruz
ama acı ve ıstırap var gibi görünüyor.
SONRAKİ BÖLÜMDE
İnançlı insanlardık ama bir tuhaflık olduğunu biliyorduk.
İsa adına tele pazarlama yapan bir gençtim.
Her dersin planı aynıydı, itaat.
Otoriteyi sorgulayamazdınız.
Birden asker kıyafetli kişiler koşmamızı söyledi.
Çılgıncaydı.
Teen Mania'nın yaptığı yanlışlardan uzun süre
haberim olmadı.
Sorun bende sanıyordum.
Onlara dehşet ve bunu sonraki kuşağa aktarmak öğretildi.
Savaştaydık.
Savaş çığlığıyla toplanacaktık.
Bu akşam savaş çığlığınızı duyayım!
SAVAŞ ÇIĞLIĞI
Sizi duymalıyım! Bu akşam savaş çığlığınızı duyayım!
Ron siyasi bir harekete kayıyordu.
Bakire genç Amerikalılar kaldırımda tecavüze uğruyor.
O orduyu kurarsanız
eninde sonunda ilerleme emri vermelisiniz.
Gençler olarak, bu kültürel savaşın liderleri olarak geldik.
Orduya katılınca bütün kimliğinizi kaybedersiniz.
İsa'ya adanınca da aynısı geçerlidir.
Eski kimliğimizden sıyrılmalıyız.
"Burada kalırsam yaşayamam."
Şeytan'ın bu saldırısını püskürtecektim.
"Gerçekten mi? Başıma gelenleri inkâr mı edeceksin?"
Şehitler yetiştiriyorlardı ve çocukları askere alıyorlardı.
Harcanabilirsiniz
ve belki de yapabileceğiniz en kıymetli şey ölmek.
Alt yazı çevirmeni: M. Levent Yılmazoğlu
Proje Kontrol Sorumlusu Berkcan Navarro