ΡΑΤΖΑΡΑΤΝΑΜ
Κ. ΣΟΥΝΤΑΡΙ ΕΓΚΜΟΡ, ΜΑΝΤΡΑΣ
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ
Ο χειμώνας είναι άπαιχτος, έτσι;
Ξέρεις, δεν έχουμε βγει ποτέ από το Τσενάι.
Πάμε ένα ταξίδι.
Οι δυο μας.
Θα μπορούσαμε να πάμε στο Ούτι.
Ναι;
Πάμε στο Ούτι, τότε!
Κανονικό ταξίδι με αμάξι!
Είναι τέλειο.
Τυχερή αλυσίδα.
Η τυχερή μου αλυσίδα.
Δείτε. Λεωφορείο για το Τσενάι.
Κι άλλο!
Μαμά, αν δεν το ξέρεις,
το Τσενάι είναι μεγαλούπολη. Πάνε ένα σωρό λεωφορεία εκεί.
Μην κάνεις έτσι όποτε βλέπεις ένα.
Δεν πεινάτε καθόλου;
Πρέπει να φάει κάτι πριν πάρει τα χάπια της.
Με αέρα κοπανιστό δεν βγαίνει.
Κι όμως, αυτό ακριβώς χρειάζεσαι. Πάρε λίγο αέρα. Ζήσε λιγάκι.
Εγώ σου λέω να φας, κι εσύ μου κάνεις κήρυγμα.
Κάτσε να μου πεις ότι πεινάς, και θα δεις.
Τι με κοιτάς έτσι;
Όταν πεινάω, αγχώνομαι. Εντάξει;
Σερβιτόρε! Για μας είναι.
Μισό λεπτό.
Κι ένα ρασάμ, παρακαλώ!
Γιαγιά, νηστική την είχαμε τόσα χρόνια;
-Τι; -Τίποτα.
Όταν αγχώνομαι, πεινάω. Εντάξει;
Καλά, με την άνεσή σου. Φάε όσο θες, εμπρός.
Πρέπει να φύγουμε για να 'μαστε στο Τουμκούρ πριν νυχτώσει.
Θα πάμε στο Τουμκούρ απόψε; Σωστά.
Να σας πω... Επιστρέφω αμέσως.
-Πού πας; -Αμάν πια!
Για κατούρημα πάω.
Θες να 'ρθω μαζί σου;
Δεν χρειάζομαι παρέα για να κατουρήσω. Το κάνω μόνη μου εδώ και 70 χρόνια.
Συνεχίστε εσείς. Έρχεται κι άλλο φαΐ.
Δύο καφεδάκια, παρακαλώ.
Μαμά, πέρασε η ώρα.
-Βατσαλά, εγώ είμαι. -Σουνταρί;
Ναι. Δεν μου έστειλες αριθμό ούτε διεύθυνση,
-αλλά ξεκινήσαμε. -Τι; Γιατί ξεκινήσατε;
-Άκουσέ με λίγο. -Τρελαθήκατε;
Βρες μου το μέρος για να πάμε εκεί με το αμάξι.
Συγγνώμη που σε βάζω σε κόπο.
Σε παρακαλώ, δεν έχω κανέναν άλλον να το κάνει αυτό για μένα.
-Πρέπει να βρεις το νούμερο. Σε παρακαλώ. -Σουνταρί...
Πρέπει να επικοινωνήσω.
Κατάλαβέ με, σε παρακαλώ.
Μην ξεχάσεις να βρεις το νούμερο.
-Εντάξει. -Ευχαριστώ.
-Σε κλείνω τώρα. Αντίο. -Αντίο.
Θεέ μου...
Πρέπει να τους ενημερώσουμε.
Βλέπω ένα τηλέφωνο εκεί. Πάω να τους πάρω στα γρήγορα.
Ή μάλλον, άσ' το.
Ας πάρει η γιαγιά καλύτερα.
Χαλάρωσε, μαμά. Έστειλα ήδη μήνυμα.
Συγγνώμη! Κανόνας νούμερο δύο!
Δεν είπαμε να μη φέρουμε μαζί τα κινητά μας;
Εσύ, όμως, το έφερες.
Κλέβεις. Αν το 'ξερα, θα έφερνα κι εγώ το δικό μου.
Το πήρα μαζί μου για λόγους ασφάλειας.
Αν το έλεγα στη γιαγιά, θα γκρίνιαζε.
Εσύ δεν ξέρεις να βάζεις το κινητό στο αθόρυβο.
Θα το χρησιμοποιώ κρυφά και μουλωχτά.
Κι εγώ ξέρω να κρύβομαι.
Και να 'μαι μουλωχτή.
Μη νομίζεις ότι τα ξέρεις όλα.
Δεν έχω ρέστα.
Ξέρω, εντάξει;
-Τι ξέρεις; -Αυτό που νομίζεις ότι δεν ξέρω, το ξέρω.
Δεν έχεις ιδέα τι ξέρεις. Πώς γίνεται να ξέρεις ό,τι δεν ξέρεις;
Κι εσύ τι ξέρεις ότι ξέρω; Δεν έχεις ιδέα πόσα ξέρω.
Δεν μπορώ να λέω ατάκες από τα Φιλαράκια με κάποιον που δεν τα έχει δει.
Ξέρω ότι έχεις αγόρι.
Και ξέρω ότι τσακωθήκατε.
Είμαι αρκετά μουλωχτή;
Ξέρω κι ατάκες από τα Φιλαράκια.
Βιτζέι και Σουρίγια, 2001!
Βλέπεις; Αυτός ξέρει. Μόνο εσύ δεν ξέρεις.
Για φαντάσου.
Είπε ότι δεν θα αντέχαμε ούτε μία μέρα.
Θέλαμε να αποδείξουμε ότι μπορούμε, και τα καταφέραμε. Δεν κερδίσαμε;
Πεθερούλα, πες, δεν κερδίσαμε;
Μπορούμε να γυρίσουμε τώρα;
Σου είπα.
Δεν φύγαμε για να τους αποδείξουμε κάτι.
Ψοφάς να τους πάρεις τηλέφωνο.
Τι θα πετύχουμε αν γυρίσουμε πίσω;
Έχει εκεί ένα τηλέφωνο. Τράβα.
Ποιος θα τηλεφωνήσει;
Ένα, δύο, τρία!
Εμπρός;
Σου άφησα ένα σημείωμα στον τοίχο. Το είδες;
Πού είστε; Φύγατε με το τρένο;
-Δεν μπορώ να σου πω. -Τι;
Βασικά, δεν έχω ιδέα.
-Η Νιβί οδηγάει. -Τι; Οδηγάει;
Τίνος το αμάξι; Στην εθνική;
Κι εσύ δεν έχεις πρόβλημα; Ήταν και μια γριά εδώ στο σπίτι, η μάνα μου.
Είναι μαζί σας ή τη χάσατε; Είναι παλαβομάρα, Καβερί.
Είμαστε όλες ασφαλείς.
Έχουμε σχεδιάσει καλά αυτό το ταξίδι...
Μια τρύπα στο νερό σχεδιάσατε. Ποιες νομίζετε ότι είστε;
Αν πάθει κάτι η μητέρα μου ή η Τσαντρά...
Ξεπέρασα ποτέ τα όρια; Άκουσέ με, έχε μου εμπιστοσύνη ότι...
Όχι, εσύ άκουσέ με. Αρκετά κράτησε αυτή η χαζομάρα.
Γυρίστε πίσω. Αμέσως!
Αλλιώς, άκου καλά τι θα σου πω: θα υποφέρεις στην υπόλοιπη ζωή σου.
Εμπρός;
Μαμά;
Ναι, εγώ είμαι.
Σύζυγο θες ή υπηρέτρια;
Η νύφη μου δεν είναι δούλα σου. Βάλ' το καλά στο μυαλό σου.
Γυρίστε πίσω αμέσως!
Θα γυρίσουμε όταν το αποφασίσουμε εμείς.
-Εντάξει; Αντίο! -Μαμά!
-Μαμά; -Γεια σου.
Μην κλαις, καλή μου. Δεν πειράζει.
Σκούπισε τα δάκρυά σου. Πάμε σιγά σιγά;
Ο πατέρας σου νοιάζεται μόνο για εσάς τις δύο.
Δεκάρα τσακιστή δεν δίνει αν με πατήσει λεωφορείο.
-Τι είναι αυτά; -Τίποτα.
-Δεν είναι δικά μου. -Τσιγάρα είναι;
Ορίστε.
Πέρασε η ώρα. Εμπρός, πάμε.
-Πρέπει να φύγουμε. -Σταμάτα!
Απάντησε σ' αυτό που σε ρώτησα. Καπνίζεις;
Όχι, μαμά. Παίζω κρίκετ. Δεν έχω καπνίσει ποτέ στη ζωή μου.
Γιαγιά, έλα να φύγουμε. Μαμά, πέρασε η ώρα.
Μπες μέσα.
Του Μπαλά είναι το πακέτο. Το πήρα για να του τη σπάσω.
Δεν θέλω να βρει τον μπελά του.
Σίγουρα δεν καπνίζεις;
Μαμά, σου είπα. Δεν καπνίζω.
Γιατί ο μπαμπάς σου θα με κατηγορήσει και γι' αυτό.
Γιαγιά!
Πρώτα αγόρι. Τώρα τσιγάρα.
Ποιο από τα δύο είναι χειρότερο;
Το ένα προκαλεί καρκίνο, το άλλο καούρες και πόνο στην καρδιά.
Διάλεξε.
Ακούστε εδώ. Τα τσιγάρα είναι δικά μου.
Δεν ξέρω τι να πιστέψω.
Είδες;
Ούτε ο Θεός δεν το δέχεται.
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ CEE DEE
CHEERS ΚΛΙΜΑΤΙΖΟΜΕΝΟ ΜΠΑΡ
Δεν γίνεται να μείνουμε εδώ.
Δεν είναι και το Ταζ Μαχάλ, αλλά για μία βραδιά είναι μόνο.
Ελάτε, πάμε μέσα.
Ορκίζομαι, αλλιώς φαινόταν στις φωτογραφίες.
Σιωπή εσύ! Άσε κατά μέρος τις δικαιολογίες.
Όλοι οι οιωνοί μάς λένε να γυρίσουμε πίσω. Πάμε να φύγουμε.
Μήπως έκανες λάθος με την κράτηση, μικρή;
Είπε πως θα τα αναλάβει όλα, και μας έκλεισε σ' αυτό το αχούρι.
Τα έκανε τελείως μαντάρα!
-Έχεις πολλή πλάκα, Καβερί. -Ορίστε.
Δείτε φωτογραφίες και αξιολογήσεις. Το έλεγξα πριν κλείσω.
Παραδέχομαι πως έκανα λάθος. Τι θα κάνουμε τώρα;
Πάμε να φύγουμε. Θα μείνουμε αλλού.
Παραβίασες τον κανόνα.
-Είπαμε όχι κινητά. -Ένας από μας έπρεπε να έχει.
Κακώς το έφερες. Γιατί παραβίασες τον κανόνα;
-Αυτό είναι το πρόβλημα; -Εντάξει.
-Πάμε να φύγουμε. -Πάμε.
Όπα!
Ορίστε, πάμε.
Είδες; Ούτε ο Θεός δεν συμφωνεί.
Γιατί έφερες μαζί σου κινητό;
Χαλάρωσε, γιαγιά.
-Μαμά... -Έλα, καλή μου.
Ταυτότητα, παρακαλώ.
Μαντάμ, θα σας δώσω το καλύτερο δωμάτιο. Με την καλύτερη έκπτωση.
Γιαγιά;
Γιαγιά!
Μακάρι να υπήρχε άλλο ξενοδοχείο κοντά.
Αν δούλευαν οι υαλοκαθαριστήρες στο παλιοάμαξο, δεν θα ερχόμασταν εδώ.
Ορίστε, η σουίτα των νεόνυμφων!
Περάστε μέσα.
Ελάτε, μαντάμ.
Βλέπετε; Φώτα.
Καρδούλες. Τριαντάφυλλα. Όλα τα κομφόρ, μαντάμ.
Τι με τσιμπάς;
-Πας πουθενά; -Κάτω.
-Γιατί; -Για να ξεπιαστώ.
Θα 'ρθω μαζί σου.
Μη βγαίνεις μόνη σου σε ξένο μέρος.
Θα ερχόμουν εγώ, όμως άλλαξα ρούχα.
Χαλάρωσε. Θα είμαστε πίσω σε ένα δεκάλεπτο. Πάμε, αγάπη μου.
Το πολύ.
-Έι! -Τι έγινε;
Τι κάνεις;
Καλά, πήγαινε. Και μην αργήσεις.
-Το παίζει ντετέκτιβ. -Και χάλια, μάλιστα.
Γιαγιά!
-Αν η μαμά... -Σε διακοπές είμαστε.
Τρώγε καλά και να γελάς.
Λέω να πάω μια βόλτα έξω.
Πήγαινε. Εγώ θα μείνω μέσα.
-Σίγουρα; -Απολύτως.
Καλά.
Ως συνήθως, με άφησαν μόνη μου.
Κύριε!
-Ο κωδικός για το WiFi; -Δεν έχεις 4G;
Έχω. Εσείς δεν έχετε σήμα εδώ.
Έχω. Έχω πολύ καλό σήμα.
Ένα, δύο. Ένα, δύο.
Ελάτε. Ένα, δύο, ένα, δύο...
Χαλαρώστε. Μπράβο, κορίτσια.
Μην κόβετε ταχύτητα. Συνεχίστε!
-Σβέλτα! -Ευχαριστώ.
Παιδιά, μπροστά το βλέμμα.
Όλο έτσι δεν κάνει;
-Τι τρέχει μ' εσάς; -Ρώτα το βλήμα.
Καβγαδάκι;
Ως συνήθως, θα το παίξει πληγωμένος και ταραγμένος.
Μετά θα πας να τον καλοπιάσεις και όλα θα γίνουν όπως ήταν.
Ξέρεις ότι έβαλα στοίχημα με τη Σβέτα; Πόσο θ' αντέξεις. Το 'πιασες;
Όχι. Αυτήν τη φορά είναι αλλιώς. Νομίζω πως τελειώσαμε οριστικά.
Μη λες σαχλαμάρες. Όλο το ίδιο κάνετε. Νιβί και Καρτίκ.
Έξι χρόνια τώρα, η ίδια ιστορία.
Κορίτσια, διάλειμμα κάνετε;
Για στάσου! Γι' αυτό πας ταξίδι;
Θεέ μου! Μου το είπε η Σβέτα. Με τη σακαράκα του παππού;
Τόσο απεγνωσμένη είσαι;
Ένα σύντομο ταξίδι είναι. Με τη μαμά και τη γιαγιά.
Συγκεντρωθείτε! Κάντε σωστά την άσκηση.
Σοβαρά τώρα;
Αυτό θα πει ωραίο ταξίδι για σένα;
Με τη 200 ετών γιαγιά σου στη ρυμούλκα;
Τρελάθηκες, ρε συ;
Ο παππούς σου θα παραχωρήσει το αμάξι του.
Μήπως ο κος Τζαγιαπρακάς μπορεί να μας δώσει λίγα χρήματα;
Είμαι τελείως άφραγκη. Είναι ο μόνος τρόπος να φύγω.
-Κορίτσια. Πρέπει να προφτάσετε τ' αγόρια. -Έλα.
Νιβί!
Βοήθησέ τη, ρε συ!
Τι μαλάκας!
Ως εδώ ήταν!
Γεια σου...
-Γιατί φωνάζεις; -Με τρόμαξες.
Κι εμένα.
Ωχ, αμάν...
Ναι!
Μικρή.
Ζούμε κάτω από την ίδια στέγη μόνο έναν χρόνο.
Δεν γίνεται να ξέρω τα πάντα. Οπότε, πες μου...
Καρδούλα μου, τι σε βασανίζει;
Τι είναι;
Κοριτσάκι μου.
Είναι η ηλικία της ευτυχίας αυτή.
Αλλά δείχνεις σαν κλαψιάρικο μωρό.
Μήπως να σε φωνάζουμε Μουρτζούφλα;
Δεν θα καταλάβεις, γιαγιά.
Δεν ξέρω τι θα πει "προβλήματα".
Γιατί δεν ήμουν ποτέ στην ηλικία σου, σωστά;
Γεννήθηκα γριά.
Πού να καταλάβει αυτή;
Έι, μικρή... Μίλα μου.
Τι πρόβλημα είναι αυτό που δεν θα καταλάβω;
Πες μου, μωρό μου.
Γιατί; Παίζεις κρίκετ;
Μόνο κάποιος που παίζει κρίκετ μπορεί να καταλάβει το πρόβλημά σου;
Πες μου με τρόπο που θα καταλάβω.
Και θα καταλάβω.
Γιατί σου αρέσει το κρίκετ;
-Πες μου γιατί... -Δεν μπορώ να εξηγήσω γιατί, γιαγιά.
Αλλά όταν ανεβαίνω με το ρόπαλο στη βάση,
εξαφανίζονται όλα τα προβλήματά μου.
Μπαλιά με την μπαλιά.
Για να χτυπήσω το μπαλάκι, μυαλό, σώμα και ρόπαλο πρέπει να συντονιστούν.
Όταν το ρόπαλο χτυπά το μπαλάκι,
εκείνο το δευτερόλεπτο,
νιώθω πως είμαι το κέντρο του σύμπαντος.
Μόνο όταν παίζω κρίκετ είμαι ο εαυτός μου, γιαγιά.
Αφού ξέρεις τι σ' αρέσει, ποιο το πρόβλημα;
Αναρρώνω από τραυματισμό στον αστράγαλο.
Και δεν είμαι πια μικρό κοριτσάκι.
Θεέ μου, γιατί χαραμίζεις τα νιάτα στους νέους;
Δεν νομίζω, όμως, ότι είναι αυτό που σε βασανίζει.
Κάτι άλλο είναι.
Άμα θες, μου λες.
Αν συνεχίσω να παίζω κρίκετ, θα πρέπει να θυσιάσω κάτι άλλο.
Τι θα γίνει αν τελικά χάσω και τα δύο;
Ώστε αυτό είναι το πρόβλημά σου.
Ξέχνα το, γιαγιά.
Δεν θέλω ούτε το κρίκετ ούτε τους παίκτες του.
Αμάν, ο μπαμπάς κάνει βιντεοκλήση!
Δεν σου είπα να το κλείσεις;
-Μπαμπά, σταμάτα να με παίρνεις. -Τσαντουμά!
Συγγνώμη που σε ενοχλώ. Θα μπορούσες να μου στείλεις το νούμερο
του πατέρα του φίλου σου, του νευρολόγου;
-Γιατί; Ποιος το θέλει; -Μην ανησυχείς.
Ο Μπαλά είχε ένα μικρό ατύχημα.
"Ατύχημα";
Πού; Τι συνέβη;
Μάλλον φταίει το στρες.
Στην αρχή νόμιζα πως είναι ημικρανία.
Τώρα νιώθω ένα τράβηγμα στα πλευρά
και η ομιλία μου αρχίζει να ρετάρει.
Δεν πειράζει, όμως. Μπορείς να μου στείλεις το νούμερο;
Μην ανησυχείς.
Αντίο.
Μπαμπά!
Πάρε τον Μπαλά.
Τσακώθηκα μαζί του.
Του είπα ότι εύχομαι να τον πατήσει νταλίκα.
Είμαι απαίσιος άνθρωπος.
Έλα, Μπαλά, σήκωσέ το.
Άκου, θα το πεις στη μητέρα σου;
Θα μας χαλάσει όλο το ταξίδι. Θα θέλει να γυρίσουμε στο Τσενάι.
Θες να μάθεις πραγματικά τι έγινε;
-Πάρ' τον. -Είσαι στ' αλήθεια γιαγιά μου;
Δεν νοιάζεσαι για τον γιο και τον εγγονό σου;
Κι εσύ είσαι στ' αλήθεια εγγονή μου;
Όταν έσπασες τον αστράγαλό σου, σε φρόντισε ο πατέρας σου;
Έλπιζα να μου μοιάσεις. Κρίμα.
-Πού είναι η μαμά; -Στο μπάνιο ίσως.
Όχι. Ίσως την πήρε ο μπαμπάς και της ζήτησε να επιστρέψει.
Μπα, δεν νομίζω.
Μείνε εδώ. Πάω να ψάξω.
Μόνη σου θα πας; Καλά...
Πού να είναι;
Δεν βρίσκω τη μαμά, γιαγιά.
Πού να 'χει πάει;
Δεν ξέρει το μέρος.
Κάπου εδώ κοντά θα είναι. Μην ανησυχείς.
Θα γυρίσει.
Μαμά!
-Νιβί! -Εκεί είναι;
Δεν σου το 'χα πει; Ορίστε.
-Έλα στη ρεσεψιόν. Γρήγορα. Καλά; -Καλά.
Αυτό το μέρος και αυτό το κτίριο!
-Από δω η πεθερά μου. -Γεια σου, θεία.
-Γεια σας. -Η κόρη μου Νιβί.
-Γεια. -Γεια.
-Η Σιντουτζά και η Ράσι.
-Γεια σας. -Γεια.
Έμαθα ότι εδώ κοντά υπάρχει ένα καλό εστιατόριο.
Εδώ δεν έχει ούτε εμφιαλωμένο νερό.
Και σταμάτησε να βρέχει.
Πάμε να φάμε εκεί. Ελάτε.
-Μισό λεπτάκι. -Εντάξει.
Πρώτη φορά η μάνα σου πήρε πρωτοβουλία.
Πάμε και μην πεις κουβέντα.
Τσιμουδιά τώρα. Έρχεται.
Γιατί κάνετε έτσι; Μην τις ρωτήσετε αν είναι ζευγάρι.
Ώστε είναι ζευγάρι;
Τι τρόπος είναι αυτός;
-Ειδικά εσύ μην τις καρφώνεις. -Ούτε βλέμμα.
Έλεγα ότι εγώ άρχισα να νυστάζω. Πηγαίνετε εσείς, όμως. Καλά να περάσετε.
Τι λες; Και να σ' αφήσουμε μόνη;
Μην ανησυχείς, έχω τον ρεσεψιονίστ για παρέα.
Γιαγιά...
Πηγαίνετε να διασκεδάσετε.
Πολύ ωραίο, ευχαριστώ.
Πω πω!
Όντως, καλούτσικο το μαγαζί.
Αν θέλετε μετά, πάμε σ' ένα μέρος όπου άραζα όταν ήμουν μικρή.
-Τι λέτε; -Ναι.
-Μια χαρά.
Καλή ιδέα.
Σε αναζήτηση της μεγάλης ιερής συμβολής
Περπατώ, πετάω
Πάμε;
Πάμε, μαμά.
Εδώ μετά
-Ναι; Πάμε. -Ναι.
Ω, πυγολαμπίδες...
Έξω, κάτω από τον θόλο του φωτός...
Ένιωθα σαν παιδί...
Ένιωθα, ένιωθα
Ήμουν εγώ ή κάποιος άλλος;
Ποια σιωπή γέννησε αυτήν τη μουσική;
Είναι αυτό μια κατάσταση γνώσης;
Έλιωσα, ξαναγεννήθηκα Άλλαξα τελείως
Ωραία δεν είναι;
Δεν θα το ζούσαμε αυτό αν είχαμε μείνει στο σπίτι.
Ευχαριστώ, Νιβί.
Γεια σου, Μπαλά. Τι κάνεις;
Γιατί δεν σήκωνες το τηλέφωνο;
Καλά είμαι. Δεν είμαι αργόσχολος σαν εσένα.
Έχω δουλειά.
Ο μπαμπάς είπε ότι έπαθες ατύχημα.
Γρατζούνισα τη μηχανή μου. Θα μου τη φτιάξεις όταν γυρίσεις.
Και μου χρωστάς και ακουστικά.
Εγώ φταίω που ανησύχησα.
Τέλος πάντων. Ο μπαμπάς τι κάνει;
Μια χαρά είναι. Γιατί;
Νόμιζε πως έπαθε εγκεφαλικό και μου ζήτησε το νούμερο ενός νευρολόγου.
Τι; Πότε;
Πριν από δύο ώρες.
Εδώ στην πόλη είμαι. Αν είχε πάθει κάτι, θα με είχε πάρει.
Ξέρει ότι είσαι αναξιόπιστος.
Πήγαινε ρίξ' του μια ματιά. Άκου...
Αν θέλετε να γυρίσουμε πίσω...
Γι' αυτό σας κορόιδευα για το ταξίδι.
Εσύ κι η μαμά το παίζετε σκληρές,
αλλά ψάχνετε αφορμή για να γυρίσετε.
Δεν έχουμε πρόθεση να γυρίσουμε.
Τότε, μη γυρίσετε.
Άκου, παρουσιάζεται το πρότζεκτ μου απόψε. Σε κλείνω. Αντίο.
Αν ο μπαμπάς...
Ο μπαμπάς σου; Τι έπαθε;
Τι έγινε; Τι τρέχει;
Εσύ μίλα της.
Ο άντρας μου κινδυνεύει.
Κι εγώ κάθομαι και βλέπω πυγολαμπίδες!
Γι' αυτό δεν σου λέμε τίποτα.
Είδες πάλι;
Ποτέ δεν παίρνεις τη σωστή απόφαση.
Όταν δεν με εμπιστεύονται οι άντρες, σφάλλουν.
Όμως, κι εσύ το ίδιο κάνεις. Δεν είναι ωραίο.
Η μόνη διαφορά ανάμεσα σ' εσένα και στον γιο σου είναι το μουστάκι.
Καβερί, πρέπει να καταλάβεις κάτι.
Πέρα από σύζυγός σου, είναι και γιος μου.
Τον ξέρω πάρα πολύ καλά.
Πώς έγινε και ξαφνικά αρρώστησε με το που έφυγες από το σπίτι;
Γιατί ήταν μια χαρά την περασμένη Πέμπτη;
Κάνει τον άρρωστο, πάρ' το χαμπάρι.
Κινδυνεύει ο άντρας μου,
-Συμφωνείς, Νιβί; -Έτσι ακριβώς περίμενε να αντιδράσεις.
Έστω και λίγο να τσιμπούσες, πέτυχε τον σκοπό του.
Δεν καταλαβαίνεις, Νιβί.
Όταν παντρευτείς μια μέρα, θα σου πω εγώ.
Θες να γυρίσουμε πίσω 650 χιλιόμετρα για να του δώσεις ένα τόσο δα χαπάκι;
Προσπάθησε να καταλάβεις.
Άκου δω...
Καλή μου, πρόσεξέ με λίγο.
Για να πάει ίσια μια βάρκα πρέπει να κάνεις σταθερά κουπί.
Και μέχρι να φτάσεις στην ακτή, θα αντιμετωπίσεις δυσκολίες.
Πελώρια κύματα που θα κάνουν τη βάρκα να κλυδωνιστεί.
Δεν θα βλέπεις μπροστά σου.
Και θα εύχεσαι να μην είχες ξεκινήσει.
Αλλά με σταθερό κουπί, τα κύματα δαμάζονται κι η φουρτούνα τελικά περνάει.
Και μετά όλα είναι ήρεμα.
Έτσι είναι η ζωή.
Καβερί, άκουσέ με.
Μπορείς σίγουρα να το κάνεις.
-Τι γνώμη έχεις; -Λες να φύγει απόψε;
Τι; Με το νυχτικό;
Καβερί.
Δική σου είναι η ζωή, δική σου κι η απόφαση.
Αν θέλεις, συνεχίζουμε το ταξίδι.
Αλλιώς, γυρνάμε πίσω.
Γιαγιά;
Εντάξει;
Κοιμήσου τώρα. Τα λέμε το πρωί.
Άκου καλά τι θα σου πω: θα υποφέρεις στην υπόλοιπη ζωή σου.
Τι έγινε;
Κατουριέμαι.
-Καλημέρα, μπαμπά. -Τσαντουμά...
Πώς είσαι;
Κάλεσες τον γιατρό;
Ναι. Είπε διάφορα.
Γίνε πιο σαφής, μπαμπά.
Θέλει να με βάλει στο νοσοκομείο. Έχω άγχος, υψηλή πίεση...
Ρωτάει τον λόγο.
Δεν του είπα ότι με εγκαταλείψατε όλοι.
Εντάξει. Πόσο μακριά είστε;
-Γιατί, μπαμπά; -Απλώς ρωτάω...
Γύρω στα 600 χλμ. μακριά.
Όταν επιστρέφετε, μην έρθετε από την Οδό Τσιλτούρ.
Μεγάλο μποτιλιάρισμα. Θα αργήσετε.
Ναι! Έρχομαι.
-Τι, γιαγιά; -Κλείσ' το.
Εντάξει. Τα λέμε αργότερα.
Τα ρούχα σας.
Πάω για κατούρημα.
Έχεις σπίρτα;
Κάνε ό,τι λέω. Χωρίς ερωτήσεις.
Τίποτα ακόμα. Έλα αύριο.
Τώρα βλέπεις πόσο χρήσιμο είναι το τηλέφωνο που σου έδωσα;
Μου φέρνεις έξι πατατοκροκέτες;
Φρόντισε να είναι ζεστές και τραγανές,
και να 'χουν μπόλικο πηχτό τσάτνεϊ.
Και, να σου πω. Πάρε και για σένα δύο.
-Αν φύγουμε τώρα, πότε θα φτάσουμε; -Πού, καλή μου;
Στην Γκόα περιμένει ένα βραβείο για την ηθοποιία του γιου σου.
Περνιέται για μεγάλος θεατρίνος.
Δεν θα του ξανατηλεφωνήσω ποτέ.
Σαλπάρουμε!
Μαντάμ, μην ξεχάσετε να μας βάλετε πέντε αστέρια!
Υποτιτλισμός: Φίλιππος Ηρακλειώτης
Επιμέλεια Γρηγόρης Αντωνίου