POKOLENIOWA ESKAPADA
TOALETA MĘSKA – TOALETA DAMSKA
Już wiem! Są w Pune.
Za parę dni zdobędę numer.
-Cierpliwości, Sundari. -Dziękuję!
Jeszcze raz!
Już wiem! Są w Pune.
Za parę dni zdobędę numer.
Cierpliwości, Sundari.
Mamo.
W zeszłym roku miałam jechać do Kojambatur z Susheelą.
W dniu wyjazdu struł się masala dosą.
Musiałam odwołać wyjazd. Pamiętasz?
Udawał.
Gdy miałam zjazd szkolny w Mahabalipuramie,
powiedział, że ma dużo pracy, a nawet może stracić robotę.
To też kłamstwo?
Ewidentne.
Ściema i tyle.
Teraz sobie przypominam.
Dlaczego kłamie?
Mógł powiedzieć wprost, że mam nie jechać.
Wtedy byłoby lepiej?
Nie, ale postąpiłby właściwie.
Zamiast szczerości.
To...
Szantaż emocjonalny, prawda?
Wydaje się, że jesteśmy od nich bardzo zależne.
Dlatego biorą nas za pewnik.
Jak są szczęśliwi, my też musimy.
Jeśli są głodni, my musimy jeść.
Kiedy są śpiący, musimy spać. Kiedy chcą siku, my też musimy.
Tata nie jest aż taki zły.
Córeczka tatusia.
Wiem.
Kiedy byliśmy świeżo po ślubie, ilekroć chciałam odwiedzić mamę,
od razu był chory.
Nie ma dla ciebie nadziei.
Sapphire, Blue Diamond, Emerald, Midland, Plaza, Gaiety...
W każdym kinie twój mąż puszcza ten sam film.
Prawdziwy król dramatu!
DAMSKA
-Zatrzymaj się. -Co się stało?
Zatrzymaj!
Co się stało?
Doszło do przestępstwa.
Uciekłyśmy z ćennajskiego więzienia!
Zamiast to świętować,
spokojnie sobie jedziemy.
Musimy świętować. Inaczej to przestępstwo!
Po to jedziemy do Goi.
Taki był plan.
Ale musimy to uczcić tu i teraz!
Biedna Kaveri!
Dołączyła do nas bez żadnego przymusu.
To trzeba uczcić.
No dobrze, ale co możemy zrobić?
Sindhuja i Rashi wspominali o jakimś festiwalu w pobliżu.
Brzmiało fajnie. Jedziemy?
Świetny pomysł!
-W drogę! -Tak jest!
W drogę!
FESTIWAL TAŃCA FOLKOWEGO OBUDŹ W SOBIE POŁUDNIOWE INDIE
Znowu to samo.
Dajcie spokój, wracajmy do domu.
Rób, co chcesz. My idziemy!
Mamo, zawsze mówisz, że mam słuchać starszych.
No i słucham!
Źle to wygląda. Przebiorę się.
Gdzieś ty chowała ten styl?
Wyglądasz sexy!
Kolczyki?
-Naprawdę? -Wyglądasz sexy!
Załóż je.
Może inna fryzura?
-Rany! -Co tam masz napisane?
-„Dosa”! -Też świetnie wyglądasz!
Rozdzielmy się. Każda robi, co chce.
Ja już poszłam!
Czekajcie.
Trzymajmy się razem!
Gdybym miała być sama, zostałabym w domu.
No to decyduj, co robimy dalej.
Co wy na to? Ugotujemy coś dla wszystkich.
Przestań.
-Tam! -Gdzie?
Woła nas? Chodźcie.
Nieznajoma woła, a ona biegnie.
-Uważaj! -Ruchy!
Nie właź tak!
Hej!
Co to jest?
-Nikogo tu nie ma. -Nikogo.
Co to za miejsce?
Wygląda jak gabinet okulisty.
Wszędzie oczy.
Spodziewałam się was!
Dziewczę, matka i dama!
-Usiądźcie! -Zagraniczna astrolożka!
Usiądźcie!
Witamy na kanale YouTube szefa kuchni Sabharisha.
Dzisiaj nauczymy się, jak przygotować biriani z kurczakiem.
Wiele osób prosiło o ten przepis.
Zrobimy to bez węgla.
Do dzieła.
MÓJ DOM – MÓJ ŚWIAT
Widzę to.
Wasze zmieszanie.
A nie mówiłam?
Jakie konkrety!
Muzyka, światła, uroczystość! Mężczyzna!
Widzę mężczyznę. Sekretną przeszłość!
Sekretne spotkanie.
Coś, co w tobie śpi, zaraz się obudzi!
Budzący się duch przeszłości. Przebudzenie!
Nic takiego. Nasza...
Moja teściowa!
Dla niej przyszłyśmy!
Siostro, kim będę, gdy dorosnę?
Damo! Za tobą długa podróż.
Długa podróż!
Ale ścieżka odwiodła cię od ukochanej osoby.
W przeciwnym kierunku.
Ale teraz zmieniasz tę ścieżkę.
Skręca ku wolności.
-Masz w głowie wiele pytań. -Tak!
I odpowiedzi!
Bez opóźnień. Nie zatrzymuj się.
Wkrótce spotkasz osobę, której szukasz. Ale nie zostało ci wiele czasu.
Zegar tyka.
Wystarczy. Jesteśmy spóźnione. Chodźmy.
Babciu!
Babciu, chodźmy!
Do zobaczenia.
Co za bzdury! Sekretne spotkanie?
I to o mamie!
Właśnie. Nieważne.
Zostały dwie godziny. Do zobaczenia!
Kończy jej się czas, by spotkać osobę, której szuka.
Rozumiesz, Nivi? Wybiera się do twojego dziadka.
Nie martw się. Prędzej nas wyśle do niebios.
Rozejrzyj się.
Nie, Nivi. Zostań ze mną.
Dobra, chodźmy.
Takiej podróży
Nigdy nie widziałem
Chcę ogłosić, że z powodu ciebie
Odnalazłem swe serce I ono rozkwitło
Ale me serce oniemiało
Takiej podróży
Nigdy nie widziałem...
Kaveri!
Możesz iść.
A ty
Takiej podróży
Nigdy nie widziałem...
TĘSKNIĘ...
NIE PRZESADZAMY? NA PEWNO MOŻEMY...
Kuźwa!
Kuźwa.
Jesteś Tamilką?
Nic mi nie jest.
No. Nie ma za co.
Wypada przeprosić.
Raczej ty musisz podziękować za wytrącenie telefonu.
Wyglądasz na szczęśliwszą.
No i to ty wlazłaś na mnie, bo gapiłaś się na telefon.
Przeprosiny należą się mnie.
Masz rację. Przepraszam.
Przeprosiny przyjęte.
-Dokąd idziesz? -Nie mam pojęcia.
Sekundkę!
Na szerokich oceanach
Za bezkresnym niebem
Rządzę wszystkim
Kiedy zachodzi słońce
To ja świecę wokół ciebie
Pralasy i strzeliste szczyty
Tu może być?
Ciekawe.
No to cię zostawię.
Jeśli będziesz czegoś potrzebować, zadzwoń. Będę w pobliżu.
To po co sobie idziesz?
Ale
Ziemia się dla mnie nie kręci
Myślałem, że chcesz pobyć sama.
Nie chciałem się narzucać.
To się odrzuć.
-Teraz nie mogę. -Jak chcesz.
Kazałaś mi zostać.
Teraz już się nie narzucam.
-Vikram. -Niveditha.
Kto ma władzę?
Ziemia się dla mnie nie kręci
On mógłby uratować niezliczone istnienia
A jednak randkuje ze śmiercią
Jesteś tu sam?
Nie. Widzisz tę śpiewającą ekipę?
To moja grupa motocyklowa.
Jedziemy z Bengaluru do Ladakh.
Zatrzymujemy się, gdy mamy ochotę.
A tu było całkiem przyjemnie.
-Życie motocyklisty. -Tak!
Super.
Czym się zajmujesz?
-Jestem krykiecistką. -„Krykiecistką”?
-Ciekawe... -Dlaczego?
Spodziewałeś się czegoś innego? Lekarki albo inżyniera?
Dziennikarki?
Co? Jesteś dziennikarzem?
Dobra. Studiowałeś inżynierię.
Zrezygnowałeś i odkryłeś życie motocyklisty.
Jestem władcą wszystkich krain
Na próżno myślałem, że jestem Bogiem
Jeśli nim jestem
No to jak?
To drugie nudziarstwo.
Co?
Klan nadal trwa
Jesteś lekarzem? Żartujesz.
Najpierw obraziłaś mój zawód. A teraz sugerujesz, że się nie nadaję.
Cała natura wybuchła w swej chwale
Bez mej łaski wszelkie formy życia Rozkoszują się radością
Bo
Ziemia się dla mnie nie kręci
By walczyć
Powinnaś się przyłączyć. Pięknie śpiewasz.
Nie śpiewam.
Kto ma sposób?
Co?
By obudzić zmarłych
Kto ma tę moc?
Właściwie...
Wyglądasz jak wolny duch, który dziko gna z wiatrem.
Nie wyobrażam sobie ciebie ze stetoskopem.
Jak myślisz, kto płaci za motocykl? Dr Vikram sponsoruje motocyklistę Vikrama.
Tylko duch jest wolny. Raty trzeba płacić.
Kto wie.
Może czarna kurtka ocali kiedyś życie, którego nie ocali fartuch.
Czasami, jeśli nie chcesz zwariować,
musisz uciec.
To akurat wiem.
Droga pani!
Proszę pani!
Proszę pani! Halo!
Proszę pani!
Halo!
Co mam zobaczyć? Wszystko widać. Są przezroczyste.
A ta bluzka? Równie dobrze możesz iść nago.
Co ty, na studiach jesteś?
Nie zapominaj, że jesteś matką dwójki dzieci.
Po co ci ten makijaż? Prosiłem cię o to?
Ja tak nie myślę.
Ale inni mężczyźni nie są tacy jak ja.
Jeszcze sobie coś pomyślą.
Po co na to pozwalać?
Rozumiesz?
Teraz czujesz się dobrze w swojej skórze.
Bala! Chodź, dobry mecz leci.
Cześć, tato!
Jak minął dzień?
W porządku. Normalnie.
Miałem stresujący dzień w pracy.
Musiałem przedstawić wyniki finansowe zarządowi.
Nie mogłem się skupić,
ciągle się o nie martwię.
Zjadłem na lunch owoce.
Burczało mi w brzuchu.
Gdyby tego było mało...
Pamiętasz Ramesha?
Próbował mnie ośmieszyć na oczach wszystkich.
Ale ja go przejrzałem.
Poradziłem sobie.
Super, tato.
Tato, zamknij drzwi. Mam klucz, nie czekaj.
Jak było w pracy?
Jak to w pracy.
Czemu bębny tak działają?
Rezonują z życiem.
Ludzkie serce to bęben.
Bije. Równomiernie. Do rytmu.
To miara życia!
Teraz widzę lekarza!
Jesteś krykiecistką. Mów.
To prawda. Rytm i tempo są najważniejsze.
Nie ćwiczę i straciłam wprawę.
Ja też. Już nawet nie wiem, czy jestem lekarzem.
A kim, jak nie lekarzem?
Jestem... tutaj.
Vatsala, dziękuję!
Dzięki za telefon.
Inaczej przekonanie ich do zmiany trasy...
O nie! Hej!
Do widzenia, Vikram.
Nivi! Do mnie!
O co ci chodzi?
Kto to? Co ty wyprawiasz?
Właśnie go poznałam.
Właśnie! Więc dlaczego go przytulasz?
Naprawdę przesadzasz.
Nie możesz rozmawiać, nie dotykając go?
Co pomyślą ludzie?
Przecież masz chłopaka...
Mamo, cicho bądź!
Jak mam z tobą rozmawiać? Nigdy mnie nie słuchasz!
Nie mogę ci nic powiedzieć!
Zawsze się mylę, a ty zawsze masz rację!
Czy ty mnie w ogóle znasz?
-Co się stało? -Co się stało?
Ktoś nam ukradł samochód!
-Samochód? -Tak!
Chodźcie!
Nie widzę.
Widziałam, jak prowadzi nasz samochód.
-Którędy odjechał? -Co teraz?
Chodź!
Proszę pana.
On jest na haju.
Upalił się trawką.
I dobrze!
Nie do wiary.
-Co... -Cicho!
-Od 20 lat nie wiozłam nikogo na plecaku. -A dwie osoby?
Skup się, mamo! Jedź za samochodem.
Ostrożnie!
-Patrzy na drogę... -Skoncentruj się!
Skup się!
Tam!
Boże, opętało ją.
To nasze auto!
-Stój! -Uważaj!
Zatrzymaj się!
-Co robisz? -Śledzą nas?
-Posłuchaj! -Gonią nas!
-Sio! -Słyszałam o takich. To bandyci!
Walnięte baby!
Lanie wam spuszczę!
-Nie zatrzymuj się! -To nie jest nasz samochód!
-Nie? -Zatrzymaj się!
Stój!
Dokąd pojechał?
Co za różnica? To nie nasz.
-Widziałyśmy, że nasze auto... -Nie my. Ty!
A my cię ślepo posłuchałyśmy!
-To na pewno nie nasz? -To nawet nie ten sam model.
I ma rejestrację z Karnataki.
Mówiłaś, że tam nie było naszego auta.
No bo nie było. Cholera.
Pojechałyśmy za złym autem!
Gdzie jest nasz wóz?
Kto wie?
Dobra. Gdzie jesteśmy?
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Sławomir Apel