ΡΑΤΖΑΡΑΤΝΑΜ
Κ. ΣΟΥΝΤΑΡΙ ΕΓΚΜΟΡ, ΜΑΝΤΡΑΣ
ΤΟ ΤΑΞΊΔΙ
-Πού με πας; -Να τη.
-Ποια μου δείχνεις; -Με κοιτάζει.
-Ποια, ρε συ; Αυτή εκεί; -Ναι, αυτή.
Φεύγει, πάμε.
-Πού πάμε; -Μίλα της.
-Να της μιλήσω; Για τι; -Ρώτα την αν έφαγε μεσημεριανό.
Τα λουλούδια...
-Ωραία δεν είναι; -Ναι, βάλε στ' αυτί σου.
Μίλα της.
-Φεύγει. -Τρέχα, ρε!
-Τι να κάνω; -Άντε, τράβα!
-Μπορώ να σου μιλήσω λίγο; -Της μίλησε.
Μπορώ να έρθω από το σπίτι και να ζητήσω το χέρι σου;
Γιατί; Δεν θες να γνωριστούμε πρώτα;
-Μ' ακούς; -Ναι.
Δεν μιλάς Αγγλικά;
Σπούδασα σε αγγλόφωνο ίδρυμα.
Αποφοίτησα από το Πανεπιστήμιο Μαντράς. Αγγλόφωνο είναι.
Οπότε, είναι η πρώτη σου φορά που μιλάς σε κοπέλα;
Ναι, πρώτη φορά μιλάω σε τόσο όμορφη κοπέλα.
Η κυρία με το κίτρινο σάρι κι ο κύριος με το κόκκινο πουκάμισο.
-Ορίστε; -Δεν ήθελες να μιλήσεις στους γονείς μου;
Εδώ είναι. Εμπρός, πήγαινε και πες τους ό,τι θέλεις.
Λοιπόν...
Καλησπέρα σας. Μπορώ να σας απασχολήσω λίγο;
Μίλησα πριν λίγο με την κόρη σας.
Τη ρώτησα αν μπορούσα να απευθυνθώ στους γονείς της και μου έδωσε το πράσινο φως.
Εσείς...
Επάνω έχει άλλες δυο πιατέλες. Φέρ' τες.
Μην το ξεχάσεις.
Μην κοροϊδεύεις τον Τζι Τζι. Δεν τα παρατάει με την πρώτη αναποδιά.
-Ποιος είναι ο Τζι Τζι; -Ποιος είναι;
Ο Τζεμινί Γκανεσάν. Αυτός με τον οποίο μιλούσες.
Σου μιλάω...
Ένα λεπτό ακόμα, και θα 'χα ζητήσει την κόρη τους σε γάμο.
Κι η κόρη τους είναι παντρεμένη με παιδί τριών ετών.
Πες την αλήθεια. Είναι εδώ οι γονείς σου;
Δεν είμαι από το Κουμπακονάμ.
Ούτ' εγώ.
Από το Μαντράς είμαι.
Παρομοίως.
Ο φίλος σου είπε ότι δεν τα παρατάς με την πρώτη αναποδιά.
Θα σου βάλω δύσκολα, λοιπόν.
Σου είπα ότι μένω στο Μαντράς. Βρες τη διεύθυνσή μου.
Αν τα καταφέρεις, σου επιτρέπω να μιλήσεις στους γονείς μου.
Αν σε βρω, εντέλει,
να ξέρεις ότι θα σε παντρευτώ.
-Γιαγιά. -Μη με λες "γιαγιά".
Δεν θέλω να είμαι γιαγιά σου.
Μάνα του Ρατζαρατνάμ, πεθερούλα, κυρία Τσαντρού, τίποτα απ' αυτά δεν είμαι!
Η Σουνταρί είμαι, τέλος.
Έτσι θα το πάμε από δω κι εμπρός;
Λέγαμε να γυρίσουμε στο σπίτι μετά τον γάμο της Τζούλια και του Ρόμπερτ.
Θα πάμε στην Νταραμσάλα. Μου δώσατε τον λόγο σας.
Ορκιστήκατε ότι δεν θα με παρατούσατε στα μέσα της διαδρομής.
-Γιαγιά. -Τι;
-Σε δέκα μέρες αρχίζουμε προετοιμασία. -Λείπουμε ήδη πολλές μέρες.
Τόσο σημαντικό είναι για σένα το κρίκετ;
Πού πήγε το γινάτι σου για εκείνο το αγόρι;
Τώρα που θέλω κάτι εγώ, θυμήθηκες το κρίκετ.
Πεθερούλα, μη γίνεσαι άδικη.
Δεν έχεις ιδέα πόσο σπουδαίο είναι το πρωτάθλημα κρίκετ.
Μην ασχολείσαι με τη ζωή μου.
Μάνα και κόρη κάνατε κόμμα; Τι σας έπιασε και θέλετε να γυρίσετε πίσω;
Θα χρειαστείς τη στήριξη της μάνας σου για το κρίκετ,
κι εσένα μάλλον σου κλάφτηκε ο γιόκας σου στο τηλέφωνο.
Πεθερούλα, μη γίνεσαι αγενής.
-Εγώ γίνομαι αγενής; -Ναι, γίνεσαι!
Εγώ φταίω που συνηγόρησα σ' αυτό το ταξίδι.
Αν είχες συνείδηση, θα καταλάβαινες.
Πεθερούλα...
Σε παρακαλώ, μην κάνεις σαν παιδί. Φτάνει.
-Θα πάω στην Νταραμσάλα. -Γυρίζουμε πίσω.
Άντε χάσου. Δεν έρχομαι.
Μην έρθεις. Πάμε, μαμά. Να δούμε τι θα κάνει.
Καβερί...
Μαμά!
Καβερί, σκέψου το καλά.
Αυτή η αντιμετώπιση από τους άντρες μας έφερε εδώ.
Μπορεί να 'μαι γριά, μα ζω ακόμα.
Έφυγε...
Θα τους δείξω εγώ.
Θα πάω στην Νταραμσάλα. Είμαι η Σουνταρί.
-Κοίτα δω. -Ναι.
-Πωπώ! -Είναι πολύ όμορφο.
Ε, δεσποινίς!
-Συγγνώμη, απλώς... -Σκεφτόσουν, ξέρω.
Άκου, δεν ξέρω τι συμβαίνει,
μα είναι προφανές πως κάτι σε απασχολεί.
Ήθελα να πω απλώς πως ό,τι και να είναι, θα περάσει.
Πώς σου φαίνεται αυτό;
Θα σου πήγαινε πολύ.
-Τι λες εσύ, Βίκραμ; -Είναι πολύ ωραίο.
Μαντάμ! Να σας πω...
-Γεια. -Γεια σας, κύριε. Πώς να βοηθήσω σήμερα;
Θέλετε φορέματα; Δείτε τα.
Βασικά, δεν έχω φόρεμα για τον γάμο.
Δεν θέλω να εμφανιστώ με μπλουζάκι και τζιν, και να θυμώσει η μαμά.
Καλή επιλογή, μαντάμ. Είναι το παραδοσιακό μας ένδυμα.
Λοιπόν, σου πάει πολύ, Νιβί.
Αν και ό,τι και να βάλεις σου πάει.
Μόνο σε μια αδύνατη θα πήγαινε αυτό. Γιατί το δοκιμάζεις;
Για τις αποκριές το θέλεις; Να τρομάζεις τον κόσμο;
Σαν καμμένη φρυγανιά είναι η μούρη σου. Δεν μπορούσες να βάλεις μεϊκάπ;
Του αδερφού σου τα ρούχα πήγες κι έβαλες;
Έλα!
Δώσε πάσα!
Εμπρός!
Ναι!
Νιβί!
Νιβέντιτα!
Τάιμ άουτ.
-Γεια, Νιβέντιτα. -Γεια, Αρβίντ.
-Νιβί, να σε ρωτήσω κάτι; -Ναι, βέβαια.
Απόψε,
μετά το μάθημα, αν δεν σε πειράζει, μπορείς να έρθεις στο γνωστό σημείο
και να φέρεις την Αϊσβάρια;
Ποια Αϊσβάρια;
-Την Τιαγκαρατζάν; -Ναι, αυτή.
-Γιατί; -Τι να πω... Κοίτα την.
Την είδα μ' ένα σάρι στη σχολική εκδήλωση.
Είναι γυναικάρα.
Σε παρακαλώ, θα τη φέρεις;
-Ναι, βέβαια. -Ευχαριστώ πολύ!
Είσαι και η πρώτη!
Είσαι ωραίος τύπος. Το αντράκι της παρέας.
-Σ' ευχαριστώ πολύ. -Τίποτα, φίλε.
-Τα λέμε. -Αντίο.
Νιβί; Πάμε;
ΓΑΜΟΣ ΤΖΟΥΛΙΑ ΚΑΙ ΡΟΜΠΕΡΤ
Παιδιά, συγγνώμη που διακόπτω αυτό το όμορφο σουαρέ.
Πρέπει να δανειστώ αυτές τις υπέροχες ψυχές για τη φωτογράφιση.
Ναι. Ωραία. Έλα, Τζούλια. Πάμε.
Είστε καλά, μαντάμ;
Εντάξει.
Λοιπόν, ελάτε, πάμε. Μας περιμένουν.
Θεατρινισμοί.
Μάνα και κόρη βυθισμένες σε σκέψεις.
Τους έβλεπα και τους χαιρόμουν.
Είναι πολύ ερωτευμένοι.
Παντρεύτηκες κι εσύ από έρωτα;
Όχι, η μητέρα μου μου έκανε προξενιό με τον Ρατζ.
"Ο έρωτας έρχεται με τον καιρό", μου είπε.
Και ήρθε;
Ήρθε διακριτικά, και έδεσε τη σχέση μας.
Το σύστημα με τα προξενιά είναι πολύ καλό, να ξέρεις.
Γι' αυτό στην Ινδία έχουμε τόσα λίγα διαζύγια.
Το διαζύγιο δεν είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί σ' έναν γάμο, Καβερί.
Μην το βλέπεις σαν τιμωρία.
Μερικές φορές, είναι πιο δύσκολο να μένεις σε μια σχέση.
Ο πόνος είναι πόνος. Ελεύθερος, παντρεμένος, χωρισμένος, σε διάσταση.
Ο πόνος δεν κάνει διακρίσεις.
Γιαγιά...
-Γεια σου, Ραζία. -Γεια σου, Σ.Π.
Την Ντρούρι Λέιν στην Νταραμσάλα την ξέρεις;
Μπορώ εύκολα να σου τη βρω.
Εκεί θα πάτε μετά;
Μπορείς να με πάρεις μαζί σου;
Η Καβερί και η Νιβί δεν θα έρθουν. Έστω μέχρι τη μέση της διαδρομής.
Θα βρω τρόπο να συνεχίσω για την Νταραμσάλα.
-Θέλω να έρθω μαζί σου. -Δεν είμαι σίγουρη...
-Σε παρακαλώ. Γι' αυτό... -Τι τρέχει;
Όλα καλά;
Τι έγινε, Σ.Π.;
Βίκραμ, πρέπει να πάω στην Νταραμσάλα. Ξέρω ότι δεν είναι στον δρόμο σας.
Πηγαίνετέ με μέχρι ένα σημείο και θα συνεχίσω από κει μετά.
Σ.Π., χρειάζεσαι τους δικούς σου ανθρώπους για να σε φροντίζουν.
Αυτό που σκέφτεσαι δεν είναι παιχνιδάκι ή ασφαλές για κανέναν.
Θα πάρω νοσοκόμα. Τι άλλο θέλετε;
Σ.Π...
Όταν ήμασταν νέοι, βρίσκαμε τρόπους για να ξεφορτωθούμε τους γέρους.
Τώρα που γέρασα, τι θες να κάνω;
Σ.Π., άκουσέ με.
-Δεν είναι έτσι. -Ναι, καλά.
Εξήγησέ τους γιατί θες να πας στην Νταραμσάλα.
Θα καταλάβουν και θα σε συνοδεύσουν.
Και πίστεψέ με, τις χρειάζεσαι.
Και πριν θυμώσεις, μην ξεχνάς, επίσης, ότι κι εκείνες σε χρειάζονται.
Λες να είναι ξέγνοιαστες αν σ' αφήσουν μόνη;
Και... Σ.Π.
Φτάσατε μέχρι εδώ όλες μαζί. Είστε πηγή έμπνευσης.
Κάν' το για μας, σε παρακαλώ.
Και ειδικά για την αποψινή βραδιά, κυρίες και κύριοι,
σας παρουσιάζουμε κάποιον που έχει έρθει...
ένας θεός ξέρει από πού.
Τον σπουδαίο Ρομπέρτο!
-Νιβί, μου φέρνεις τα ρούχα μου; -Αμέσως.
-Είσαι πολύ όμορφη, Τετζού. -Ευχαριστώ, Νιβί.
Κι εσύ είσαι... χαριτωμένη. Έρχεσαι;
-Τετζού, εσύ είσαι; -Όχι, ο Καρτίκ είμαι.
Δεν είναι εδώ η Τετζού.
Ξέρεις, εσένα ήρθα να δω.
Ελπίζω να μην ενοχλώ.
Υπόσχομαι πως είμαι ντυμένος.
Είσαι κλεισμένη στο δωμάτιο, ενώ έξω όλοι διασκεδάζουν.
Κι αναρωτιόμουν μήπως...
-Γεια. -Γεια.
Γιατί φαίνεσαι σοκαρισμένη;
Πάμε για ένα ποτό κι επιστρέφουμε.
Ελπίζω να μη σε κάνω να νιώθεις άβολα.
Όχι, δεν νιώθω άβολα.
-Απλώς, ξαφνιάστηκα λίγο. -Γιατί;
Υπέθεσα ότι όπως τα άλλα αγόρια ήρθες για την Τετζού.
Αλήθεια;
Πάντα δίπλα σου δεν κάθομαι στα τρένα και τα λεωφορεία;
Και πάλι, νόμιζα ότι το έκανες για να πλησιάσεις την Τετζού.
Άσε τις υποθέσεις κατά μέρος.
Και για το παρελθόν, και για το παρόν.
Πάντα για σένα ενδιαφερόμουν.
Πες μου, λοιπόν.
Θυμάμαι το πρώτο σου σέντσουρι.
Μου άρεσες αμέσως.
Άρα...
Για το κρίκετ με θες.
Μόνο για το κρίκετ;
Πού είναι η αγαπημένη μου κυρία;
Θέλω να πω, η συντραγουδίστριά μου.
Έλα δω, σύντομα.
-Γεια, πώς είστε; -Γεια, μεγάλε. Εμπρός.
-Κάν' το εσύ τώρα. -Εγώ;
-Να σου δώσω την ευχή μου; -Ναι, παρακαλώ!
Πώς το λένε το τραγούδι; "Ο Γάμος της Τζούλια";
Ξέρει κανείς τους στίχους;
"Ο Γάμος της Τζούλια";
Ξεκίνα το τραγούδι.
Σήμερα γιορτάζουμε
Τον γάμο της Σίτα
Σήμερα γιορτάζουμε
Τον γάμο του Ράμα
Ευλογημένοι να 'στε από τον Χανουμάν Τον γιο του ανέμου
Τον δοξασμένο εις τους αιώνες
Που 'χει για μάτια τη Γη και τη Σελήνη
Που 'χει μορφή θεϊκή
Σήμερα γιορτάζουμε
Τον γάμο της Σίτα
Νιβί, έλα.
-Πού με πας; -Έλα, θα δεις.
Νιβί...
Μια μέρα, θα παίζω στην εθνική.
Ο Σατσίν θα είναι προπονητής.
Όταν θα ετοιμάζομαι να υποδεχτώ την μπάλα,
θα μου κάνουν ένα νεύμα από την εξέδρα που μόνο εγώ θα μπορώ να καταλάβω.
Θα αλλάξω θέση στα πόδια μου,
και θα αντιμετωπίσω τον καλύτερο ρίπτη του κόσμου.
Θα δείχνω ότι πάω για γιόρκερ. Σχεδόν.
Αλλά κάνοντας ένα βήμα πίσω,
θα χτυπήσω την μπάλα δυνατά για εξάποντο.
Όσο όλοι θα ψάχνουν το εξαφανισμένο μπαλάκι,
Νιβί, θα σε βρω, θα έρθω εκεί που κάθεσαι,
θα σε κοιτάξω στα μάτια,
θα σηκώσω το ρόπαλό μου και θα πω "Το αφιερώνω σ' εσένα, γυναίκα μου".
Τι;
Όταν το πω εκείνη την ημέρα, δεν θα μπορέσεις να τ' ακούσεις.
Γι' αυτό σ' το λέω σήμερα.
Συγγνώμη. Λάθος δωμάτιο.
Δεν πειράζει.
Βασικά...
Έχω αργήσει λίγο. Μπορείτε να με βοηθήσετε;
Μπορείτε να με βοηθήσετε να ετοιμαστώ;
Ακόμα κι όταν είσαι σκυθρωπή, είσαι πολύ όμορφη.
Αν σε βρω, εντέλει,
να ξέρεις ότι θα σε παντρευτώ.
Αυτός ο γάμος γίνεται με τη συγκατάθεσή σου. Μην το ξεχνάς.
Αν πεις ότι δεν είσαι έτοιμη, δεν θα το δεχτεί κανείς.
Το σόι του γαμπρού δεν ζητάει προίκα.
Δεν έχουμε να προσφέρουμε τίποτα.
Όλα τα αδέλφια σου έχουν τακτοποιηθεί.
Είναι όμορφος, καλό παιδί, από καλή οικογένεια...
Άλλες θα σε ζήλευαν. Είσαι πολύ τυχερή.
Εντάξει;
Σε βλέπει ο πατέρας σου.
Σκέψου πόσο θα στενοχωρηθεί άμα σε δει να κλαις έτσι.
Είσαι ευτυχισμένη;
Ναι.
Πολύ.
Έφερες πολλή χαρά στη ζωή μου, περισσότερη απ' όση μπορούσα να φανταστώ.
Σήμερα γιορτάζουμε
Τον γάμο της Σίτα
Σήμερα γιορτάζουμε
Τον γάμο του Ράμα
Ευχαριστώ.
Που μου έδειξες πόσο όμορφος μπορεί να είναι ο έρωτάς μας.
Αυτός με τα πανέμορφα μάτια Που είναι όπως ο ήλιος και το φεγγάρι
Αυτός με τη γοητευτική κορμοστασιά
Σ' αγαπώ.
Σήμερα γιορτάζουμε
Τον γάμο της Σίτα
Σήμερα γιορτάζουμε
Τον γάμο του Ράμα
Είμαστε κι οι δυο περιπλανώμενοι, αλλά μαζί δεν θα χαθούμε ποτέ.
Ο ένας ισορροπεί τον άλλο, κι αυτό μας κάνει τέλειους.
Γεννημένοι στην ηλιακή δυναστεία
Υμνημένοι από τον Τιαγκαράτζα
Ο γάμος της Σίτα
Στις ευχάριστες στιγμές ή στις δυσάρεστες,
ασθενής ή υγιής, σ' αγαπώ.
ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ...
ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ
Ανάντ, άκουσέ με. Άλλαξε τον τρόπο που οδηγείς.
Καμπουριάζεις πολύ.
Αν συνεχίσεις να οδηγείς έτσι, πίστεψέ με, δεν θα μπορείς να στρίψεις...
Με συγχωρείτε, παιδιά.
Ήταν πολύ ωραίος γάμος, έτσι; Προτείνω να...
-Είναι ακατάλληλη στιγμή; Να φύγω... -Όχι, σε παρακαλώ. Μείνε.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
Δεν μ' ενοχλεί η σιωπή.
Αν ξεφεύγω μερικές φορές, συγγνώμη.
Αλλά νομίζω πως καταλαβαίνεις.
Είσαι όμορφος άντρας.
Οποιοσδήποτε θα ήταν χαρούμενος μαζί σου.
Οποιαδήποτε κοπέλα εννοείς;
Ναι. Αυτό...
Αλλά γιατί συνέχεια...
μας γυροφέρνεις;
Έχεις δίκιο.
Μα δεν υπάρχει μια λίστα με σημεία για να απαριθμήσω.
Όταν είμαι κοντά σου, δεν ξέρω, αισθάνομαι όμορφα.
Χωρίς προκαθορισμένη θεματολογία, να μιλάμε, να επικοινωνούμε, να νιώθουμε.
Ωραία δεν είναι;
Ναι.
Γεια μας, Νιβί.
Έτοιμη για το γλέντι;
-Ναι. -Πάμε, λοιπόν;
Ε, Καβερί! Παντρεύτηκα!
-Γεια σου. -Γεια.
Πάρα πολύ ωραία.
Ευχαριστώ.
Ήμασταν κάπου 200 χλμ. μακριά από δω. Οργανώναμε μια άλλη εκδήλωση.
Αλλά με πήρε ο Βίκραμ, και ξέρεις πώς είναι αυτά.
-Λατρεύω τους γάμους. -Ναι.
Τις προάλλες, στο φεστιβάλ, δεν ήθελα να σε κάνω να νιώσεις άβολα.
-Σε παρακαλώ, μην απολογείσαι. -Σκοπός μου ήταν...
Κι εγώ ήμουν, επίσης... Βασικά, εκείνη τη μέρα...
Δεν πειράζει, ούτε εσύ είναι ανάγκη να απολογηθείς.
Πήγαινα να βάλω ένα ποτό.
Να σου φέρω ένα; Καμιά προτίμηση;
Όχι, δεν πίνω.
Σίγουρα; Δεν πίνεις;
Δεν είναι αργά να δοκιμάσεις.
Το ξέρω. Ξέρω ότι δεν είναι αργά.
-Δεν με πήραν και τα χρόνια. -Ορίστε;
Θέλω να πω, ποτέ δεν είναι αργά να μάθουμε ποιοι είμαστε.
Και νομίζω ότι το ξέρω αυτό.
Καλά είμαι.
Χαρούμενη.
Ευχαριστώ, πάντως.
Δεν ξέρω πώς να σου το πω,
αλλά είναι σαν να μιλάω σ' έναν τελείως άλλο άνθρωπο.
Θα το βάλεις στα πόδια πάλι αν πω ότι σε προτιμώ έτσι;
Πεθερούλα!
Γιαγιά!
-Σ.Π.; Είσαι καλά; -Γιαγιά;
Υποτιτλισμός: Φίλιππος Ηρακλειώτης
Επιμέλεια: Γρηγόρης Αντωνίου