ΡΑΤΖΑΡΑΤΝΑΜ
Κ. ΣΟΥΝΤΑΡΙ ΕΓΚΜΟΡ, ΜΑΝΤΡΑΣ
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ
Έλα. Δοκίμασε αυτό.
Είναι ό,τι πρέπει για τη δεξίωση.
Μήπως είναι υπερβολικό;
Βγάλε τα σκουλαρίκια.
Άσε και τα μαλλιά σου κάτω.
Αύριο τα μάτια όλων θα είναι καρφωμένα πάνω σου.
Δεν μπορώ να βγω με τα μαλλιά κάτω. Δεν θα το επιτρέψει ο Τσαντρού.
Τι δεν θα επιτρέψει ο Τσαντρού;
Γεια σου, Τσαντρού.
Δεν σε περιμέναμε τόσο νωρίς.
Ο ταγματάρχης μάς κάλεσε σε δεξίωση αύριο.
Δοκιμάζαμε ρούχα.
Θα πάμε κι απ' το σπίτι της μαμάς να πάρουμε τον Ρατζά.
-Έλα, σήκω. -Έτσι θα βγεις έξω;
Όχι. Θ' αλλάξω πρώτα.
Νομίζω πως είσαι μια χαρά, Σουνταρί.
Έτσι να ντυθείς αύριο.
Τα λέμε.
Σουνταρί;
Ξέρεις, είπα στον ταγματάρχη ότι δεν θα πάμε στην αυριανή δεξίωση.
Θα βγούμε οικογενειακά για φαγητό για να γιορτάσουμε την προαγωγή μου.
Στενοχωριέσαι που δεν θα πας στη δεξίωση αντί να χαρείς για την προαγωγή μου;
Όχι, καμία σχέση. Με παρεξήγησες.
Λοιπόν, πού θα πάμε αύριο;
-Άσε με. -Πού...
ΡΕΣΕΨΙΟΝ
Ευχαριστώ.
Πάμε.
Οδός Νόρτον 15, Έγκμορ. Πέντε λεπτά δρόμος.
Θυμάστε τη διαδρομή που κάνουμε από το σχολείο στο σπίτι;
Δώστε οδηγίες στον άνθρωπο και θα σας γυρίσει σπίτι.
Θα έρθω μόλις τελειώσω.
Πηγαίνετε. Να προσέχεις τον αδερφό σου.
-Βίκραμ, θες λίγο τσάι; -Όχι, ευχαριστώ.
Ο Βίκραμ συμπληρώνει τα έγγραφα. Να ειδοποιήσουμε τον μπαμπά;
Ας περιμένουμε πρώτα τον γιατρό.
Να δούμε τι θα πει, και του τηλεφωνούμε μετά.
Άσε με πέντε λεπτά να ηρεμήσω.
Πόση ώρα πέρασε;
Αυτός δεν είναι ο γιατρός της.
Κι αυτή δεν είναι η γιαγιά.
Νόμιζα πως έπαιζε θέατρο, μαμά.
Ζήτησε από τον Βίκραμ να την πάει στην Νταραμσάλα.
Δεν ήμουν ευγενική μαζί της.
Κι εγώ ήμουν υπερβολική.
Πρώτη φορά τής μίλησα με ασέβεια.
Κι όσο σκέφτομαι ότι αυτό μπορεί να ήταν το τελευταίο που της είπα...
Δεν μπορείς να είσαι πάντα τέλεια.
Σεβόμενη την ηλικία της, παραμέριζες πάντα τον θυμό σου για χάρη της.
Πόσον καιρό θα το κάνεις;
Να μην εκφράζεσαι όπως θες, να προσέχεις τα λόγια σου.
Δεν μπορείς να σκέφτεσαι πάντα τις επιθυμίες των άλλων, μαμά.
Ανάμεσα στο να φέρομαι όπως θέλω
και στο να μην πληγώνω τους άλλους...
πρέπει να υπάρχει ισορροπία.
Κύριε Σινγκ.
Χθες που είδα την Τζούλια τόσο χαρούμενη,
μ' έπιασε το παράπονο.
Ένιωσα σαν να έπιασα πάτο.
Τώρα, όμως, όλα αυτά μου φαίνονται ασήμαντα.
Δεν καταλαβαίνω.
Έτσι είναι η ζωή, αγάπη μου.
Με μια ανακοπή καρδιάς, ξεχνάς τον πονοκέφαλο.
Διαφωνώ, μαμά.
Αν δηλαδή συμβεί κάτι χειρότερο, αυτό που έπαθε η γιαγιά είναι ασήμαντο;
Δίκιο έχεις.
Βασικά, τίποτα δεν διαρκεί,
αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
Γιατί όλα έχουν δύο όψεις;
Γιατί να πρέπει να διαλέξω το ένα ή το άλλο;
Γιατί το ένα να μην είναι ένα και το άλλο να είναι άλλο;
Σου λείπει ύπνος και παραληρείς.
Δεν καταλαβαίνω.
Τώρα κατάλαβα.
Τι κάνετε έξω από την εντατική; Δεν είναι εδώ η Σουνταρί.
Είναι στον πάνω όροφο.
Πεθερούλα...
Γιαγιά;
Γεια.
Παραβήκατε κι οι δυο σας τον τέταρτο κανόνα αυτού του ταξιδιού.
Κοντέψατε να παρατήσετε τη συνταξιδιώτισσά σας.
Ε! Πλάκα σάς κάνω.
Γεράματα, χαμηλή πίεση, αφυδάτωση, καούρες...
Όλα αυτά μαζί με έριξαν.
Μ' ένα μπουκαλάκι μεταλλικό νερό, κάνα χάπι για το στομάχι
και μπόλικες σοκολάτες, η Σουνταρί θα γίνει περδίκι.
Μην κλαις, μικρή. Τίποτα δεν έπαθα. Καλά είμαι.
Τι έγινε; Καλά είμαι.
Εμπρός;
Γεια σου, Ρατζαρατνάμ.
Ρατζ;
Ξέρεις πόσες φορές σε πήρα;
Είχες συνέχεια κλειστό το κινητό.
Αν είχε συμβεί κάτι επείγον, πώς θα σε ειδοποιούσα;
Πες μου.
Καλά. Άσ' το αυτό. Γιατί με παίρνεις τέτοια ώρα;
Η μητέρα σου ένιωσε μια αδιαθεσία. Αλλά είναι καλά τώρα.
Τίποτα ανησυχητικό.
Καούρες στο στομάχι και αφυδάτωση.
Σίγουρα είναι καλά;
Βρήκε το κέφι της κι έπιασε την πάρλα;
Ο γιατρός είπε να έχουμε τον νου μας.
Θα τη φέρουμε πίσω σύντομα.
Μ' ακούς;
Είπα ότι θα 'μαστε πίσω σύντομα με τη μητέρα σου.
Δηλαδή, με πήρες μόνο επειδή έπαθε κάτι η μάνα μου;
Αλλιώς, δεν θα 'μπαινες στον κόπο;
Ξέρω ότι αυτό είναι σημαντικό για σένα.
Όποτε έπαιρνες εσύ στο σπίτι, ρωτούσες μόνο τι κάνει αυτή και τα παιδιά.
Πώς είσαι;
Πες μου, Καβερί. Πώς είσαι;
Εγώ...
Είσαι χαρούμενη, ελεύθερη, περνάς καλά;
Θέλω να πω "όχι" σε όλα αυτά.
Ειλικρινά, θέλω να πω ότι δεν είμαι καλά.
Αυτό θα ήθελα ν' ακούσω από σένα.
Όμως αν το έλεγες, θα ήταν ψέμα.
Δεν το αντέχω άλλο αυτό, Ρατζ.
Και γιατί δεν μου το είπες;
Αν σου το έλεγα, θα μ' άκουγες;
Θα με καταλάβαινες;
Πες μου τώρα, σε ακούω.
Μ' έχεις δεδομένη, έτσι; Γίνεται πάντα αυτό που θες εσύ.
Μ' έκανες ποτέ να νιώσω ότι με χρειάζεσαι;
Μου είπες έστω μία φορά ότι με θέλεις;
Γιατί;
Φοβόσουν μην πληγωθεί ο εγωισμός σου;
Αν μου μιλούσες κατ' αυτόν τον τρόπο, θα ήξερα ότι είμαι σημαντική για σένα.
Θα ένιωθα χαρούμενη που έχω δίπλα μου κάποιον που με αγαπά.
Θα ένιωθα ότι με εκτιμούν στο σπίτι.
Κι αυτό είναι που πέτυχα μ' αυτό το ταξίδι.
Κατάφερα επιτέλους να ορθώσω το ανάστημά μου.
Ως τώρα περπατούσα με το κεφάλι σκυμμένο.
Κατάλαβα, όμως, ότι αυτό δεν το αντέχω πια.
Καβερί, θες να πεις ότι όλα τελείωσαν μεταξύ μας;
Όχι, Ρατζ.
Τίποτα δεν άλλαξε. Εκτός από μένα.
Εγώ έχω αλλάξει.
Μην αλλάξεις πολύ. Μ' αρέσεις όπως είσαι.
Ναι, το ξέρω.
Νιώθω σαν τον κλασικό σύζυγο που αναπολεί τη γυναίκα του μόνο όταν φεύγει.
Γιατί το λες αυτό;
Τι; Σου λείπω, μήπως;
Να σας στείλω λεφτά;
Για τα εισιτήρια ή για τα έξοδα του νοσοκομείου;
Το να φροντίζεις να έχουμε λεφτά δεν είναι το μόνο σου καθήκον.
Γιατί; Πού είναι το κακό;
Δεν είμαι μόνο εγώ εγκλωβισμένη. Κι εσύ είσαι.
Έχεις ανέκαθεν τον ρόλο του επικεφαλής της οικογένειας.
Ακόμα και βουρτσίζοντας τα δόντια,
σκέφτεσαι "Ο επικεφαλής της οικογένειας βουρτσίζει τα δόντια του".
Δεν είσαι μόνο αυτό, Ρατζ.
Το ξέρω.
Πού χάθηκες, Ρατζ; Πού χαθήκαμε κι οι δυο;
Έχω ακόμα το χαρτονόμισμα των 20 ρουπίων που μου έδωσες πριν από 20 χρόνια.
Εκείνον τον Ρατζαρατνάμ θέλω.
Μου λείπει εκείνος ο Ρατζ κι η Καβερί.
Θύμωσες που έκανα αυτό το ταξίδι;
Καθόλου. Πηδούσα από χαρά που μου άδειασε τη γωνιά η γυναίκα μου.
Μερικές φορές, ένιωθα θυμό.
Ειδικά όταν ο Μπαλά παράγγελνε πίτσα και ζυμαρικά.
-Ό,τι χειρότερο. -Τρώτε κάθε μέρα απ' έξω;
Και τι να κάνουμε; Μας έμαθες ποτέ την τέχνη της μαγειρικής;
Η βασίλισσα της κουζίνας.
Ρατζαρατνάμ; Μου έκανες κομπλιμέντο τώρα;
Πώς τα περνάτε;
Μαγειρεύεις για όλον τον κόσμο;
Όχι, δεν μαγειρεύω εδώ. Αυτό είναι ένα ταξίδι απόδρασης.
Καβερί, ας κάνουμε μια νέα αρχή.
Κι αυτήν τη φορά, θα σου δώσω κάτι καλύτερο
από το χαρτονόμισμα των 20 ρουπίων για να με θυμάσαι.
Μα την επόμενη φορά,
να αποδράσουμε μαζί;
Η ασθενής είναι διαβητική. Αυτό είναι το μόνο θέμα. Κάτι άλλο;
-Ας περιμένουμε τις εξετάσεις. -Συμφωνώ. Εντάξει.
-Χαιρετίσματα στον κο Σαρμά. -Ευχαρίστως.
-Χαίρομαι που σας είδα. -Να προσέχεις.
Ο γιατρός είχε κάποιες ερωτήσεις. Μην ανησυχείς.
Η Σ.Π. τα πάει μια χαρά.
Για την ηλικία της, οι ενδείξεις της είναι πολύ καλές, αν και δεν εκπλήσσομαι.
Άρα μπορούμε να φύγουμε; Θα πάρει εξιτήριο;
Να το ρωτήσουμε.
Ποιος τη φροντίζει στο σπίτι;
Ο πατέρας μου. Δεν ασχολείται και με τίποτα άλλο.
Πόσο καιρό παίρνει Lisinopril; Συγγνώμη, το χάπι για την πίεση.
Δεν είμαι σίγουρη. Να ρωτήσω τον μπαμπά. Ή τη μαμά. Πού είναι;
Η Σουνταρί είναι διαβητική, έτσι; Άκουσα την Καβερί να διαμαρτύρεται.
Παίρνει μετφορμίνη; Ή ινσουλίνη;
Όχι, κάτι χάπια απλώς.
Μπορώ να πάρω τον μπαμπά και να ρωτήσω.
Μήπως παίρνει και κάτι άλλο; Συμπληρώματα;
Ασβέστιο, σίδηρο, ψευδάργυρο...
Και το πιο σημαντικό, Νιβί: πες μου αν έχει αλλεργία σε κάποιο φάρμακο.
Νόμιζα πως ήξερες. Δεν πειράζει, θα ρωτήσω την Καβερί.
Δεν τη βρήκα, γι' αυτό... Ναι.
Τζα... Τζα-ρου-ρι...
Τι στα κομμάτια λέει εδώ;
Με πήρε ο ύπνος την ώρα που μιλούσατε, κι όταν ξύπνησα λείπατε.
Έλα, σήκω.
"Έλα, σήκω"; Αν σηκωθώ απότομα σ' αυτήν την ηλικία, θα σπάσουν τα παΐδια μου.
Άκουσες τι σου είπα, γιαγιά. Σήκω.
Ωχ! Δεν έχει αναπηρικό καρότσι;
Άσε το θέατρο και σήκω.
-Έλα. -Το σκάμε;
Κάτι τέτοιο.
-Πιάσε με να σηκωθώ. -Έλα.
-Μην ανοίξεις τα μάτια. -Εντάξει.
-Πού με πας; -Κρατήσου από δω.
Εντάξει. Κρατήθηκα.
-Άνοιξέ τα τώρα. -Τι είν' αυτό;
Κοίτα εμπρός.
Το Ταζ Μαχάλ!
Πωπώ!
Στ' αλήθεια, είναι το Ταζ Μαχάλ!
Το αυθεντικό.
Τι όμορφο που είναι!
Σου πάει πολύ η πράσινη ρόμπα, ξέρεις.
Σαν κοριτσάκι.
Μ' έφερες εδώ με κλειστά τα μάτια για να μου δείξεις αυτό;
Περίμενα να εκτιμήσεις το σασπένς.
Γιαγιά...
Ο γιατρός είπε ότι παίρνεις πολλά φάρμακα.
Το παρακάνεις με τα χάπια.
Χρειάζεσαι ήλιο και καθαρό αέρα, όχι να είσαι κλεισμένη στο δωμάτιο.
Στον πατέρα σου να τα πεις αυτά.
Μην παραλείψεις ούτε λέξη. Αν θες, πες κι άλλα.
Δεν φταίει ο μπαμπάς.
Νοιάζεται πολύ για σένα.
Φοβάται μην τυχόν πεθάνω.
Κι εσύ;
Δεν σου φτάνει αυτό;
Δεν ξέρω τίποτα για σένα, γιαγιά.
Τίποτα.
Πίστευα πως θα δενόμασταν περισσότερο οι τρεις μας σ' αυτό το ταξίδι.
Αλλά εσύ και η μαμά...
Όλοι είχαμε τους λόγους μας που φύγαμε.
Έχει πλάκα, τώρα που το σκέφτομαι.
Φτάνει πια η μυστικοπάθεια.
Εγώ ξέρω για ποιον λόγο έφυγα.
Τον έχεις καταλάβει.
Ξέρουμε και οι δύο γιατί έφυγε η μαμά.
Εσύ, όμως;
Το ταξίδι αυτό δεν είναι μόνο για να είσαι ελεύθερη και να χαρείς λίγο, ε;
Είναι ένας λόγος,
αλλά δεν είναι ο μόνος.
Στην Γκόα δεν είχε καταιγίδα.
Δεν ονειρεύτηκες τον θεό Μουρουγκάν.
Πωπώ, γιαγιά! Ούτε καν το αρνείσαι!
Τώρα που το σκέφτομαι, εσύ σχεδίασες όλο αυτό το ταξίδι.
Είμαστε εδώ επειδή μας ξεσήκωσες.
Και χαίρομαι γι' αυτό.
Γιατί, όμως;
Με ακολουθήσατε τυφλά κι οι δυο σας χωρίς να με ρωτήσετε εξαρχής.
Θέλω να πάω στην Νταραμσάλα.
Θέλω να ξαναθυμηθώ πώς είναι να γελάς.
Γιατί; Δεν γελάς μ' εμάς;
Όταν περιστοιχίζεσαι από κλόουν, θα γελάσεις.
Άλλο πράγμα εννοώ.
Θέλω να ξανανιώσω χαρά μες στην ψυχή μου.
Γιαγιά, ποιος είναι στην Νταραμσάλα;
Ντεβά.
Με ρώτησες ποιος είναι.
Σου είπα ένα όνομα.
Ντεβά.
Μικρή...
Θα με πας στην Νταραμσάλα;
Θα με συνοδεύσεις, σε παρακαλώ;
Φύγαμε, γιαγιά.
Σ' ευχαριστώ, μικρή.
Εσύ εκεί!
Τι κάνεις;
Γεια.
-Συγγνώμη, δεν ήθελα να κρυφτώ... -Είσαι...
-Ήρθα να δω αν γύρισε η Νιβέντιτα. -Ο Καρτίκ.
Μπαλά. Ο αδερφός της Νιβί.
Όχι, δεν γύρισε ακόμα.
Και πάλι, συγγνώμη, δεν ήθελα...
Δεν πειράζει. Ούτε σ' εμάς το είπαν.
Έφυγαν ξαφνικά.
Ξαναπέρασες από δω τις προάλλες. Μου το είπε ο μπαμπάς.
Μη μου το θυμίζεις.
Βασικά, σε πέρασα για τον πατέρα σου. Γι' αυτό πήγα να κρυφτώ.
Έχεις καμιά ιδέα πότε θα επιστρέψουν;
Μεθαύριο. Γυρνάνε αεροπορικώς.
Εντάξει.
-Ωραία. Ευχαριστώ, τα λέμε. -Ναι.
Σε μπλόκαρε, ε;
Πού πας;
Να πάρω τσιγάρα και να κάνω μια βόλτα. Καπνίζεις;
-Παίζω κρίκετ, μπρο. -Α, ναι!
Πώς παίζει η Νιβέντιτα; Καλά;
Θέλω να πω, ξέρω ότι το κρίκετ είναι η ζωή της,
αλλά έχει τα προσόντα;
Είναι φοβερή παίκτρια.
Καλά. Τα λέμε. Αντίο.
Πεθερούλα, μίλησα χθες με τον Ρατζ και του είπα ότι γυρνάμε αύριο.
Αλλά ας μη χαλάσουμε το σχέδιό μας.
Μου τη δίνει όταν μου χαλάει αυτός τα σχέδια.
Να μου λέει ότι έρχεται και να τον περιμένω,
και να με παίρνει ξαφνικά και να μου λέει ότι θ' αργήσει άλλες δυο μέρες.
Μου την έδινε πολύ.
Αυτό λέγεται "κάρμα".
Άσ' τον να υποφέρει. Εξαιρετική φιλοσοφία.
Ήθελα να του δείξω ποια είμαι και να τον κάνω να με διεκδικήσει πάλι.
Αλλά, ο καημένος, στενοχωρήθηκε πολύ.
Έχει πολύ καλή ψυχή.
Είναι καλός γιος.
Πολύ καλός πατέρας.
Και καλός σύζυγος...
Συγγνώμη, πρέπει να απαντήσω.
-Συγγνώμη. -Κανένα πρόβλημα.
Α, ρε μαμά! Θα φύγουμε το Σάββατο.
Αφού βγουν τα αποτελέσματα και σου δώσει το πράσινο φως ο γιατρός.
Η υπόλοιπη παρέα έφυγε.
Τους έπεισα με το ζόρι.
Ανησυχούσαν πολύ για σένα. Η Σουνταρί αυτό, η Σουνταρί το άλλο...
Μόνο ο Βίκραμ έμεινε. Είπε ότι θα έρθει μαζί μας στην Νταραμσάλα.
Αυτόν δεν τον "πίεσες" να φύγει, ε;
Μην ανοίγεις αυτό το θέμα.
Θα σας ακούσει. Καθίστε φρόνιμα.
Αν πάμε στην Νταραμσάλα, υπόσχομαι να είμαι αγγελούδι.
Λοιπόν, κυρίες, το αμάξι σας θα γυρίσει πίσω με γερανό.
-Θα φτάσει στο Τσενάι με ασφάλεια. -Ευχαριστούμε.
Από δω και πέρα, μόνο αεροπλάνα και ταξί.
Ωραία.
Και, Σ.Π...
Μίλησα με τον γιατρό.
Μπορείς να φύγεις.
-Ευχαριστώ! -Θεέ μου!
-Μπράβο, γιαγιά! -Ευχαριστώ πολύ.
Γιαγιά, ναι!
-Λοιπόν; -Λοιπόν...
-Θα σας περιμένω έξω. -Δεν πειράζει, κάθισε.
-Εντάξει. Ευχαριστώ. -Χίντι!
Λοιπόν;
Ντεβά;
Νταραμσάλα;
Τι έγινε; Θα με περάσετε από ανάκριση;
Εντάξει. Θα μου κάνετε έως δέκα ερωτήσεις.
Και θα απαντώ με ένα "ναι" ή ένα "όχι".
Σκέψου καλά τι θα ρωτήσεις, Καβερί.
-Εσύ θα είσαι ο κριτής, Βίκραμ. -Έγινε.
-Μικρή, είσαι σύμφωνη; -Εντάξει.
Αρχίστε.
Πού τον πρωτογνώρισες;
Η ομάδα Νιβί και Καβερί έχασε τον πρώτο γύρο.
Η ερώτηση αυτή δεν απαντιέται με "ναι" ή "όχι".
Πες μου πρώτα τι θες να ρωτήσεις, μαμά.
Πώς αλλιώς να θέσω αυτό το ερώτημα;
Γνώρισες τον Ντεβά πριν παντρευτείς;
Όχι.
Ο Ντεβά είναι εραστής σου;
Όχι!
Μη λες ψέματα, γιαγιά.
Ο κύριος Τσαντρού ήταν ο πρώτος και τελευταίος εραστής μου.
Τι πιστή σύζυγος!
-Φυσικά. -Α πα πα...
Δράμα!
Έχετε άλλα 30 δευτερόλεπτα. Θέλω να πάω για κατούρημα.
Ναι. Συμφωνώ με τη Σ.Π. επ' αυτού.
Κυρίες, πέρασαν δέκα δεύτερα. Έχετε άλλα 20.
Δηλαδή, δεν τον έχεις δει ποτέ από κοντά.
Δεν έχετε συναντηθεί.
Μονόπλευρος έρωτας;
Όχι, όχι.
Σας μένουν δέκα δεύτερα.
Εντάξει. Ήσασταν ερωτευμένοι μεταξύ σας, αλλά μέχρι εκεί.
Δεν έγινε κάτι άλλο. Είναι η αδελφή ψυχή σου.
Στάσου! Είναι αυτός που ήθελε να σε ζωγραφίσει όπως στον Τιτανικό;
Δεν αφορά την περίπτωση.
Εδώ μπορείς να απαντήσεις με "ναι" ή "όχι", Σ.Π.
Μήπως σε στρίμωξε η Νιβί;
Τι έγινε, γιαγιά; Αυτή η ερώτηση απαντιέται με "ναι" ή "όχι".
Δίκιο έχεις. Απλώς δεν έθεσες σωστά το ερώτημα.
Γιατί σας τρώει η περιέργεια;
Κάντε υπομονή λίγες μέρες.
ΝΤΡΟΥΡΙ ΛΕΪΝ
-Ναι; -Γεια σας.
Είμαι η Σουνταρί από το Τσενάι.
Μιλήσαμε στο τηλέφωνο περί Ντεβά.
Γεια. Είμαι η Ράσμι, η διαχειρίστρια του ακινήτου.
Παρακαλώ, περάστε.
-Γεια σου, Ράσμι. -Γεια.
-Ενδιαφέρουσα διακόσμηση. Προσεγμένη. -Ευχαριστώ.
Παρακαλώ, καθίστε.
Τσάι; Με γάλα ή χωρίς;
-Τσάι με γάλα για όλες μας. -Εντάξει.
-Και για σένα; -Ό,τι σου είναι εύκολο.
Κάνε μου έκπληξη.
Εντάξει. Επιστρέφω αμέσως.
Μικρή... Με συγχωρείς.
Σου χάλασα τα σχέδια για την Γκόα.
Δεν θα 'χα φτάσει ως εδώ χωρίς εσένα.
Να 'σαι καλά, μικρή.
Δέχομαι μετρητά και κάθε ηλεκτρονική πληρωμή.
Έχω δει πόσο μοχθείς για το καλό της οικογένειας.
Η παρουσία σου είναι που μας κρατά όλους ενωμένους.
Να 'σαι κι εσύ καλά.
'Άρχισε τις ευχαριστίες.
Σταμάτα.
-Θες βοήθεια; -Ναι.
-Μοσχοβολάει. Τι είναι; -Τσάι κάνγκρα.
-Εδώ μένεις; -Ναι, από δω είμαι.
-Ωραίος κήπος. Μπορούμε να καθίσουμε έξω; -Ναι.
-Πώς σε λένε; -Βίκραμ.
-Κι από πού είσαι; -Από την Μπανγκαλόρ. Έχεις πάει;
Όχι. Όχι ακόμα.
Ελπίζω σύντομα.
-Πόσον καιρό θα μείνεις; -Δεν έχω ιδέα. Ως συνήθως.
-Το τσάι σου. -Δεν θέλω.
Θέλω να γυρίσω πίσω.
Σιωπή, Νιβί.
Τι μούτρα είναι αυτά;
Ποια;
Τσακώθηκες με τον Καρτίκ και έφυγες από το Τσενάι.
Και τώρα που θύμωσες με τον Βίκραμ, σηκώθηκες κι έφυγες πάλι.
Τι είσαι; Μέλισσα που αλλάζει άνθη;
-Μαμά... -Τι;
Πες μου τι έχεις.
Σου είπα, θέλω να γυρίσω πίσω.
Εσύ, η γιαγιά, ο μπαμπάς, ο Μπαλά... Μου φτάνετε και με το παραπάνω.
Κι ο Μπαλά;
Εντάξει, γλυκιά μου. Θα γυρίσουμε πίσω.
Θα είμαστε χαρούμενοι. Μόνοι μας.
Εντάξει;
Τώρα, πάμε μέσα να στηρίξουμε τη γιαγιά σου.
Έλα.
Εσύ...
Ντεβά;
Ντεβά!
Σουνταρί!
ΟΠΟΙΟΣ ΜΕ ΕΦΕΡΕ ΕΔΩ, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕ ΠΑΕΙ ΣΠΙΤΙ
Υποτιτλισμός: Φίλιππος Ηρακλειώτης
Επιμέλεια Γρηγόρης Αντωνίου