ราชารัตนัม
ซี ซุนดารี เอ็กมอร์ มัทราส
เส้นทางใหม่ที่ใจปรารถนา
อะ ลองใส่นี่สิ
มันต้องเหมาะกับงานเลี้ยงแน่
มันไม่เยอะเกินไปเหรอ
ถอดต่างหูออก
ทำไมเธอไม่ปล่อยผมล่ะ
พรุ่งนี้ทุกคนจะต้องมองมาที่เธอ
ให้ออกไปแบบปล่อยผมเหรอ ฉันดรูไม่มีทางอนุญาตแน่
ฉันดรูไม่มีทางอนุญาตอะไร
ไง ฉันดรู
เราไม่คิดว่าคุณจะกลับบ้านเร็วแบบนี้
ท่านนายพันชวนเราไปบ้านพรุ่งนี้ใช่ไหม
เราเลยลองเสื้อผ้ากันนิดหน่อย
เรากำลังจะไปรับราชาที่บ้านแม่
- ไปกันเถอะ - คุณจะออกไปข้างนอกแบบนี้เนี่ยนะ
ไม่ ฉันจะเปลี่ยนชุดก่อน
ฉันคิดว่าเธอสวยดีนะ ซุนดารี
พรุ่งนี้เธอน่าจะใส่ชุดนี้ไป
ไว้เจอกัน
ซุนดารี
อันที่จริงผมบอกท่านนายพันไปว่า พรุ่งนี้เราไปไม่ได้
เราจะไปกินข้าวตามประสาครอบครัว เพื่อฉลองการเลื่อนตำแหน่งของผม
คุณไม่พอใจที่เราไม่ไปงานเลี้ยง มากกว่าการเลื่อนตำแหน่งของผมเหรอ
เปล่า ไม่ใช่แบบนั้นนะ
โอเค แล้วพรุ่งนี้เราจะไปไหนกันล่ะ
- ปล่อยผม - เรา...
แผนกต้อนรับ
ขอบคุณค่ะ
ไปกันเถอะ
บ้านเลขที่ 15 ถนนนอร์ตัน เอ็กมอร์ ห่างจากนี่แค่ห้านาที
จำทางจากโรงเรียนไปบ้านได้ไหม
บอกทางเขานะ เขาจะพาลูกกลับบ้าน
แม่จะไปทำธุระแล้วจะรีบกลับ
ไปเลยค่ะ ดูแลน้องด้วยนะ
- วิคราม เอาชาหน่อยไหม - ไม่ละครับ ขอบคุณ
วิครามกำลังกรอกเอกสารอยู่ เราควรโทรหาพ่อไหม
ไม่ รอให้หมอมาก่อน
ฟังก่อนว่าเขาว่ายังไง แล้วเราค่อยโทรหาพ่อลูก
ยังไงแม่ต้องการเวลาสักห้านาทีอยู่ดี
มันนานแค่ไหนแล้ว
ไม่ใช่หมอของย่า
นั่นก็ไม่ใช่ย่า
หนูนึกว่าย่าแกล้งทำ
ย่าขอให้วิครามพาย่าไปธรรมศาลา
หนูไม่ได้ทำตัวดีกับย่าด้วยซ้ำ
แม่ก็พูดเยอะไป
จนถึงตอนนี้แม่ยังไม่เคย พูดอะไรที่ไม่เคารพย่าเลย
แต่พอคิดว่านี่อาจจะเป็นสิ่งสุดท้าย ที่แม่ได้พูดกับย่ามันก็รู้สึกแย่มากๆ
แม่คะ แม่จะสมบูรณ์แบบ ตลอดไม่ได้หรอกนะ
เพราะเคารพย่า แม่มักจะระงับ ความโกรธตัวเองเพื่อความสุขของย่า
แม่จะทำแบบนี้ไปได้อีกนานแค่ไหน
โดยที่ไม่พูดในสิ่งที่คิด ระวังสิ่งที่ตัวเองต้องพูด
แม่คิดถึงเวลาที่คนอื่นเหลือ ไปตลอดไม่ได้หรอกนะคะ แม่
ระหว่างที่ยังมีชีวิตอยู่ แม่อยาก...
ให้แน่ใจว่าจะไม่ทำให้ใครต้องเจ็บ
มันจะต้องมีความสมดุล
คุณซิงห์
เมื่อวานนี้ตอนที่หนูเห็นว่าจูเลียมีความสุขเหลือเกิน
มันเจ็บค่ะ แม่
หนูรู้สึกเหมือนหนูอยู่จุดต่ำสุด
แต่ตอนนี้มันดูไม่สำคัญแล้ว
หนูไม่เข้าใจเลย
มันก็เป็นแบบนี้แหละ ลูกรัก
เมื่อเราประสบกับปัญหาใหญ่ เราก็ลืมเรื่องเล็กๆ ไปเลย
ไม่ใช่แค่นั้นค่ะ แม่
ถ้าเกิดมีเรื่องแย่กว่านี้เกิดขึ้น มันจะทำให้สถานการณ์ของย่าสำคัญน้อยลงเหรอ
ก็จริง
สุดท้ายแล้วก็ไม่มีอะไรยั่งยืน
มันเป็นเรื่องเดียวที่ไม่เปลี่ยนแปลง
ทำไมทุกอย่างต้องมีสองด้านด้วย
ทำไมหนูต้องเลือกระหว่างหนึ่งกับสอง
ทำไมหนึ่งไม่เป็นหนึ่ง แล้วสองก็คือสองล่ะ
ลูกพูดจาเรื่อยเปื่อย เพราะว่าลูกนอนไม่พอ
แม่ไม่เข้าใจอะไรเลย
แต่ตอนนี้แม่เข้าใจแล้ว
มาทำอะไรกันหน้าไอซียู ซุนดารีไม่ได้อยู่ที่นี่
เธออยู่ข้างบน
แม่...
ย่า
ไง...
พวกเธอทั้งคู่ผิดกฎข้อสี่ของทริปนี้
พวกเธอทิ้งเพื่อน
นี่ ล้อเล่นน่า
ฉันก็แค่แก่ ความดันเลือดเลยต่ำ ร่างกายขาดน้ำ กระเพาะเป็นกรด...
ทั้งหมดทำให้ร่างกายฉันย่ำแย่
น้ำแร่สักขวด ยาลดกรดสักหน่อย...
แล้วก็ช็อกโกแลตหลายๆ ชิ้น ซุนดารีก็หายแล้ว
ไม่ต้องร้องหรอก ไม่มีอะไร ย่าสบายดี
อะไรกัน หลานรัก ย่าสบายดี
ฮัลโหล
ฮัลโหล ราชารัตนัม
ราช
รู้ไหมว่าผมโทรหาคุณกี่ครั้ง
โทรศัพท์ของคุณปิดเครื่องตลอด
ถ้ามีเรื่องฉุกเฉิน ผมจะโทรหาใครล่ะ
บอกผมสิ
โอเค ไม่เป็นไร ทำไมถึงโทรมาตอนนี้ล่ะ
แม่ของคุณไม่ค่อยสบาย แต่ตอนนี้เธอสบายดีแล้ว
ไม่มีอะไรให้ต้องกลัว
แค่กรดในกระเพาะและขาดน้ำ
ไม่มีอะไรใช่ไหม
แม่ก็พูดคุยและทำโน่นทำนี่เหมือนเคยใช่ไหม
หมอบอกให้คอยดูแม่ไว้
อีกไม่นานฉันจะพาแม่กลับบ้าน
ฮัลโหล
ฉันบอกว่าจะกลับบ้านเร็วๆ นี้ พร้อมกับแม่คุณ
คุณจะโทรมาแค่ตอนที่แม่ผมไม่สบายเหรอ
ไม่งั้นคุณก็คงไม่โทรมาใช่ไหม
ฉันรู้ว่านั่นคือสิ่งสำคัญสำหรับคุณ
ทุกครั้งที่คุณโทรมาบ้าน คุณจะถามถึงแต่แม่ไม่ก็ลูกๆ
คุณเป็นไงบ้าง
บอกผมสิ กาเวรี คุณเป็นไงบ้าง
ฉัน...
มีความสุข มีอิสระ กำลังสนุกเหรอ
ฉันอยากบอกว่าทั้งหมดมัน "ไม่ใช่"
สาบานเลย ฉันอยากจะบอกว่า ฉันไม่ค่อยดีเท่าไหร่
นั่นคือสิ่งที่ผมอยากได้ยินจากคุณเหมือนกัน
แต่ถ้าคุณพูดแบบนั้น มันคงจะเป็นเรื่องโกหก
ฉันทำไม่ได้อีกแล้ว ราช
คุณน่าจะคุยกับผม
ถ้าฉันคุย คุณจะฟังเหรอ
คุณจะเข้าใจเหรอ
งั้นก็บอกมาตอนนี้สิ ผมฟังอยู่
ฉันก็แค่ของเล่นสำหรับคุณใช่ไหม คุณจะทำอะไรกับฉันก็ได้
คุณเคยทำให้ฉันรู้สึก เหมือนคุณต้องการฉันจริงๆ บ้างไหม
คุณเคยบอกฉันสักครั้งไหมว่า คุณต้องการฉัน
ทำไมล่ะ
การพูดมันจะทำลายอีโก้คุณเหรอ
แต่ถ้าคุณบอกฉัน ฉันคงจะรู้ว่าฉันสำคัญกับคุณ
ฉันคงจะมีความสุขที่มีใครสักคนรักฉัน
ฉันคงจะรู้สึกเหมือนฉัน เป็นที่รักของคนในบ้าน
ทริปนี้ทำให้ฉันได้รับสิ่งนี้ ราช
ฉันรู้สึกเหมือนฉันมีจุดยืนมากขึ้น
ฉันเคยสะดุดและไม่มีอะไรให้ยึดเหนี่ยว
แต่ตอนนี้ฉันเจอที่ทางของฉันแล้ว
กาเวรี คุณจะบอกว่ามันจบแล้วเหรอ
เปล่า ราช
ทุกอย่างยังเหมือนเดิม จะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
มีแต่ฉันที่เปลี่ยน
นี่ อย่าเปลี่ยนเยอะนักนะ ผมชอบแบบที่คุณเป็น
ฉันรู้แล้ว
ผมรู้สึกเหมือนสามีทั่วๆ ไป ที่คิดถึงเมียตัวเองตอนที่เธอไม่อยู่
ทำไมฉันต้องคิดแบบนั้นด้วย
ทำไมล่ะ คุณคิดถึงฉันเหรอ
ให้ผมส่งเงินให้คุณไหม
เผื่อไปซื้อตั๋วหรือจ่ายค่ายา
การให้เงินกับทุกคนตลอดเวลา ไม่ใช่หน้าที่เดียวของคุณนะ ราช
ทำไมล่ะ มันมีปัญหาตรงไหน
ฉันไม่ใช่คนเดียวที่ติดอยู่ในกรอบ คุณก็ติดอยู่ในนั้นเหมือนกัน
การทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัว
แม้แต่ตอนที่แปรงฟัน
คุณยังพึมพำว่า "หัวหน้าครอบครัว กำลังแปรงฟันอยู่" เลย
คุณไม่ได้เป็นแค่นั้น ราช
ฉันรู้
คุณไปไหนมา ราช เราหายไปไหน
ฉันยังเก็บธนบัตร 20 รูปี ที่คุณให้ฉันเมื่อ 20 ปีก่อนไว้
นั่นคือราชารัตนัมที่ฉันต้องการ
ฉันคิดถึงราชกับกาเวรี
คุณโกรธที่ฉันจากมาไหม
ไม่สักนิด ผมกระโดดโลดเต้น มีความสุขที่เมียตัวเองออกจากเมืองไป
บางครั้งผมก็โกรธนิดหน่อย
โดยเฉพาะตอนที่บาลา สั่งพิซซ่ากับพาสต้า
- แย่สุดๆ - พวกคุณกินข้าวนอกบ้านทุกวันเหรอ
มีทางอื่นอีกเหรอ คุณไม่ได้ส่งต่อ ฝีมือทำอาหารให้ทุกคนนี่
ราชินีแห่งการทำอาหาร
ราชารัตนัม คุณเพิ่งชมฉันงั้นเหรอ
แล้วที่นั่นเป็นยังไงบ้าง
คุณทำอาหารให้ทุกคนหรือเปล่า
เปล่า ฉันไม่ได้ทำอาหาร นี่ทริปหนีเที่ยวนะ
กาเวรี มาเริ่มต้นใหม่กันเถอะ
และครั้งนี้ ผมจะให้เครื่องเตือนใจถึงผม
ที่มันดีกว่าธนบัตร 20 รูปี
แต่ครั้งหน้า
หนีไปกับผมนะ
คนไข้เป็นเบาหวาน มีแค่ปัญหาเดียว มีอย่างอื่นอีกไหมครับ
- ไว้รอผลตรวจก่อนดีกว่า - ผมก็คิดแบบนั้น
- ฝากทักทายคุณชาร์มาด้วยนะครับ - ได้เลย
- ดีใจที่ได้เจอครับ - ดูแลตัวเองด้วยนะ
หมอถามอะไรสองสามอย่าง ไม่มีอะไรน่ากังวล
เอสพีปลอดภัยดี
อายุเท่านี้ สัญญาณชีพถือว่าคงที่ ซึ่งไม่ได้ทำให้ผมประหลาดใจ
เราไปได้หรือยัง ย่าออกจากที่นี่ได้ไหม
ไว้ค่อยว่ากัน
ที่บ้านใครเป็นคนดูแลเธอ
พ่อฉัน ที่จริง การดูแลย่าเป็นหน้าที่เดียวของเขา
เธอกินลิซิโนพริลมานานแค่ไหนแล้ว โทษที ยาลดความดันเลือดน่ะ
ฉันไม่แน่ใจ ฉันโทรไปเช็กกับพ่อได้นะ หรือไม่ก็กับแม่ เธออยู่ไหน
ซุนดารีเป็นโรคเบาหวานใช่ไหม ผมได้ยินกาเวรีบ่น
เธอได้กินเมทฟอร์มิน หรือฉีดอินซูลินไหม
ไม่ๆ เธอกินยาอย่างเดียว
ฉันโทรไปเช็กกับพ่อได้นะว่ายาอะไร
แล้วยาอื่นล่ะ พวกอาหารเสริม
แคลเซียม ธาตุเหล็ก ซิงค์...
และที่สำคัญมาก นีวี ผมอยากรู้ว่าเธอแพ้ยาอะไรไหม
ผมนึกว่าคุณจะรู้ ไม่เป็นไร ผมจะไปคุยกับกาเวรี
ผมหาเธอไม่เจอน่ะ
รา-ชา-รู-รี...
นี่มันเรื่องไร้สาระอะไรเนี่ย
ย่าเผลอหลับไปตอนคุยกับพวกเธอใช่ไหม พอตื่นขึ้นมา หลานก็หายไปแล้ว
ลุกขึ้นเร็วเข้า
"ลุกขึ้นเร็วเข้า" ในวัยนี้เนี่ยนะ ถ้าย่ารีบลุก กระดูกย่าคงหักแน่
ฟังหนูนะคะ ย่า ลุกขึ้น
พระเจ้า มีรถเข็นไหม
เลิกแกล้งทำแล้วลุกขึ้นได้แล้ว
- เร็วเข้า - เราจะหนีเหรอ
ประมาณนั้น
- มาอุ้มย่าลุกและวิ่งเลย - มา
- ห้ามลืมตานะ - โอเค
- หลานจะพาย่าไปไหน - เอามือลง
โอเค เรียบร้อยแล้ว
- ลืมตาได้ค่ะ - โอเค แล้ว...
มองข้างหน้า
ทัชมาฮาล
ตายจริง
ทัชมาฮาลจริงๆ ด้วย
ของจริงเลย
งดงามมาก
ย่าใส่ชุดคนไข้แล้วน่ารักมากนะ
เหมือนเด็กเลย
หลานปิดตาย่าแล้วพาขึ้นมาที่นี่ เพื่อให้ดูนี่เหรอ
หนูนึกว่าย่าชอบเรื่องดราม่าซะอีก
ย่าคะ
หมอบอกว่าย่ากินยาเกินขนาด
ย่ากินยาเยอะเกินไป
ย่าไม่ได้รับแสงแดดหรืออากาศบริสุทธิ์ ตอนที่ถูกขังอยู่ในห้อง
ไปบอกพ่อหลานสิ
อย่าตกไปแม้แต่คำเดียวนะ หาเรื่องเสริมเข้าไปด้วย
พ่อไม่รู้เรื่องค่ะ ย่า
เขาเป็นห่วงย่ามากนะ
เขาก็แค่อยากให้ย่ามีชีวิตอยู่
แล้วย่าล่ะคะ
มันยังไม่พอใช่ไหม
หนูไม่รู้อะไรเกี่ยวกับย่าเลย
ไม่รู้เลย
หนูนึกว่าเราจะสนิทกัน ถ้าเราสามคนออกเดินทางด้วยกัน
แต่ย่ากับแม่...
ตอนที่เราออกมา เราต่างก็มีเหตุผลของตัวเอง
คิดไปแล้วก็ตลก
เลิกตัวคนเดียวได้แล้วค่ะ ย่า
หนูรู้ว่าหนูมาด้วยเหตุผลของตัวเอง
ย่าก็คงจะรู้เหมือนกัน
เราทั้งคู่รู้ว่าทำไมแม่ถึงมาด้วย
แต่ย่าล่ะ
ทริปนี้ไม่ใช่แค่การเป็นอิสระ และได้ลองใช้ชีวิตใช่ไหมคะ
มันก็เป็นเหตุผลหนึ่ง
แต่ว่าไม่ใช่ทั้งหมด
ที่กัวไม่ได้มีพายุ
ย่าไม่ได้ฝันถึงพระขันธกุมาร
โห ย่าไม่ปฏิเสธมันด้วยซ้ำ
พอคิดๆ ดู หนูว่า ย่าเป็นคนวางแผนการเดินทางครั้งนี้
เรามาที่นี่ก็เพราะย่า
และหนูก็ดีใจนะ
แต่ทำไมล่ะคะ ย่า
พวกหลานตามย่ามา โดยที่ไม่รู้จักตัวตนจริงๆ ของย่า
ย่าอยากไปธรรมศาลา
ย่าต้องจดจำให้ได้ว่า การยิ้มมันรู้สึกยังไง
ทำไมล่ะคะ ย่าก็หัวเราะกับเรา อยู่ตลอดไม่ใช่เหรอ
ตอนที่อยู่กับตัวตลก ย่าจะไม่หัวเราะได้ยังไงล่ะ
ย่าหมายถึงอย่างอื่น
ย่าอยากยิ้มด้วยความสุข จากก้นบึ้งของหัวใจ
ใครอยู่ที่ธรรมศาลาคะ ย่า
เทวา
หลานถามว่าใครใช่ไหม
ย่าบอกชื่อไปแล้ว
เทวา
หลานรัก...
หลานพาย่าไปธรรมศาลหน่อยได้ไหม
หลานไปกับย่าหน่อยได้ไหม
ไปกันเลยค่ะ ย่า
ขอบใจนะ ขอบใจ หลานรัก
สวัสดีครับ สวัสดี
นั่นใครน่ะ
สวัสดีครับ
- ขอโทษนะ ผมไม่ได้จะซุ่ม... - คุณคือ...
- ผมมาดูว่านีวีดิตากลับมา... - การ์ธิก
บาลา พี่ชายของนีวี
เธอยังไม่กลับมา
ขอโทษอีกครั้งนะครับ ผมไม่ได้...
ไม่เป็นไร พวกเขาก็ไม่ได้บอกเราเหมือนกัน
จู่ๆ พวกเขาก็ไป
วันก่อนคุณก็มาบ้านผมใช่ไหม พ่อบอกผม
อย่าถามผมเรื่องนั้นเลย
ที่จริง ผมคิดว่าคุณเป็นพ่อคุณ เพราะงี้ผมเลยพยายามซ่อน
พอจะรู้ไหมว่าพวกเขาจะกลับมาเมื่อไหร่
วันมะรืนนี้ นั่งเครื่องกลับมา
โอเคครับ
- โอเค ขอบคุณ เจอกันครับ - ได้
เธอบล็อกคุณใช่ไหม
คุณจะไปไหนเหรอ
ไปซื้อบุหรี่แล้วก็ขี่รถเล่น คุณสูบบุหรี่ไหม
- ผมเป็นนักคริกเก็ต - จริงด้วย
นีวีดิตาเล่นเป็นไงบ้าง เธอเก่งไหม
ผมรู้ว่าคริกเก็ตเป็นชีวิตเธอ
แต่เธอเก่งพอที่จะเล่นมันไหม
เธอโคตรเก่งเลย
โอเค ไว้เจอกันนะ บาย
แม่คะ เมื่อวานหนูโทรบอกราช ว่าเราจะกลับพรุ่งนี้
แต่อย่าเปลี่ยนแผนของเรานะ
หนูไม่ชอบตอนที่เขาเปลี่ยนแผน
เขาสัญญาว่าจะมา หนูก็จะรอ
แล้วอยู่ดีๆ เขาก็โทรมาพูดแบบปกติว่า เขาจะช้าไปอีกสองวัน
หนูเคยเกลียดมัน
มันเรียกว่ากรรม
ให้เขาเจ็บปวดบ้าง มันเป็นความคิดที่ดีมาก
หนูอยากให้เขาเห็นว่าหนูเคยเป็นยังไง และทำให้เขาพยายามเอาชนะใจหนู
แต่จริงๆ แล้ว ชายผู้น่าสงสารคนนี้ทำได้ไม่ดีเท่าไหร่
เขาเป็นคนดีจริงๆ
เขาเป็นลูกชายที่ดี
เป็นพ่อที่ดีมาก
และยังเป็นสามีที่ดี...
ขอโทษนะครับ ผมต้องรับสายนี้
- ขอโทษด้วย - ไม่เป็นไร ตามสบาย
แม่คะ เราจะเดินทางวันเสาร์
หลังจากผลตรวจของย่าเรียบร้อย และหมออนุญาตให้เดินทางได้
พวกแก๊งนั่นไปแล้ว
ต้องพูดแทบตาย กว่าพวกเขาจะยอมไป
พวกเขาแคร์ย่ามาก ซุนดารีอย่างนั้น ซุนดารีอย่างนี้
มีแค่วิครามที่ไม่ไป เขาบอกว่าจะไปธรรมศาลากับเรา
หลานไม่ได้บังคับให้เขาไปใช่ไหม
อย่าพูดเรื่องนั้นเลยค่ะ เดี๋ยวเธอจะเริ่มพูดงึมงำ
เดี๋ยวเขาก็ได้ยินหรอก ทำตัวดีๆ หน่อยสิคะ
ถ้าเราไปธรรมศาลา ย่าจะทำตัวให้ดีที่สุดเลย
สาวๆ ผมจองรถบรรทุกให้รถพวกคุณแล้ว
- มันจะถึงเชนไนอย่างปลอดภัย - ขอบคุณนะ
จากนี้ไป มีแต่เครื่องบินกับแท็กซี่
เยี่ยม
และเอสพี...
ผมคุยกับหมอแล้ว
คุณเดินทางได้
- ขอบใจนะ - พระเจ้า
- เก่งมากค่ะ ย่า - ขอบใจมากนะ
ดีจังค่ะ ย่า
- แล้วไงคะ - แล้ว...
- ผมจะไปรอข้างนอกนะ - ไม่เป็นไร นั่งเถอะ
- โอเค ขอบคุณครับ - ฮินดีนี่
แล้วไงดี
เทวา
ธรรมศาลา
ต่อเลย นี่แข่งถามเร็วรึไง
เอาละ ถามได้มากสุดสิบคำถามนะ
และฉันก็จะตอบแค่ไม่หรือใช่
คิดก่อนถาม กาเวรี
- เธอเป็นกรรมการนะ วิคราม - ได้ครับ
- หลานรัก ตกลงไหม - ตกลงค่ะ
เริ่มได้
แม่เจอเขาครั้งแรกที่ไหน
ทีมนีวีกับกาเวรี แพ้ในรอบแรกไปแล้วครับ
คำถามนี้ตอบด้วย "ใช่" หรือ "ไม่" ไม่ได้
ปรึกษาหนูก่อนถามสิคะ แม่
จะให้แม่ถามคำถามนี้ยังไง
ย่าเจอเทวาก่อนแต่งงานใช่ไหม
ไม่ใช่
เทวาเป็นแฟนของย่าใช่ไหม
ไม่ใช่
ห้ามโกหกนะ ย่า
คุณฉันดรูคือแฟนคนแรก และคนสุดท้ายของย่า
ว้าว ช่างเป็นภรรยาที่มีคุณธรรม
- แน่นอน - ว้าว
ดราม่า
เหลืออีก 30 วินาที เกือบถึงเวลาที่ฉันต้องไปฉี่แล้ว
ใช่ เรื่องนี้ผมเห็นด้วยกับเอสพี
สาวๆ หมดไปแล้วสิบวินาที เหลืออีก 20 วินาที
งั้นแม่ก็ไม่เคยเจอเขา
เขาไม่รู้ว่าแม่คือใคร
รักข้างเดียวเหรอ
ไม่ใช่ๆ
สิบวินาทีสุดท้าย
โอเค พวกย่าเคยรักกัน และมันก็แค่นั้น
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาเป็นเนื้อคู่ของย่า
เดี๋ยวก่อนนะ เขาเป็นคนที่ขอ วาดรูปย่าแบบ ไททานิค หรือเปล่า
คำถามนี้ใช้ไม่ได้
ตอบได้แค่ "ใช่" หรือ "ไม่" เท่านั้นครับ คุณเอสพี
นีวีไล่ต้อนคุณได้เหรอ
ว่าไงคะ ย่า มีแต่คำถาม "ใช่" หรือ "ไม่" นะ
คำถามทั้งหมดมันดีมาก พวกเธอแค่ถามไม่ถูกเฉยๆ
มันสำคัญตรงไหน
แค่อีกไม่กี่วันเอง
ถนนดรูรี
- คะ - สวัสดีค่ะ
ฉันซุนดารีจากเชนไน
ฉันมาหาเทวาค่ะ
สวัสดีค่ะ ฉันรัศมี ฉันเป็นคนดูแลบ้านนี้
เข้ามาก่อนสิคะ
- สวัสดีครับ รัศมี - สวัสดีค่ะ
- ตกแต่งได้น่าสนใจดีนะ ทำได้ดีมาก - ขอบคุณค่ะ
ทุกคนนั่งก่อนค่ะ
ชาไหมคะ ใส่นมหรือไม่ใส่ดี
- พวกเราขอชาใส่นมค่ะ - ได้ค่ะ
- แล้วคุณล่ะคะ - ผมอะไรก็ได้ครับ
เซอร์ไพรส์ผมหน่อย
ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันกลับมา
หลานรัก ขอโทษด้วยนะ
ที่ทำแผนการไปกัวของหลานพัง
ย่าคงมาถึงนี่ไม่ได้ ถ้าไม่มีหลาน
ขอบใจนะ หลานรัก
หนูจะยอมรับเป็นเงินสด หรือโอนเท่านั้นค่ะ
ฉันเห็นเธอทำงานหนัก เพื่อครอบครัวมาตลอด
แต่เธอคือคนที่ทำให้พวกเรายังอยู่ด้วยกัน
ขอบใจนะ
ย่ากำลังกล่าวขอบคุณทุกคน
หยุดเลย
- ให้ผมช่วยไหมครับ - ค่ะ
- กลิ่นหอมมาก มันคืออะไรครับ - ชาคังกราค่ะ
- คุณอยู่ที่บ้านนี้เหรอ - ค่ะ ฉันเป็นคนที่นี่
- สวนสวยนะ ออกไปนั่งข้างนอกได้ไหม - ได้ค่ะ
- คุณชื่ออะไรคะ - วิคราม
- คุณมาจากไหน - บังคาลอร์ คุณเคยไปที่นั่นไหม
ไม่ค่ะ ไม่เคยไป
หวังว่าจะได้ไปเร็วๆ นี้
- คุณจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหน - ไม่รู้เลย เหมือนเดิม
- ชาของลูก - ไม่เอาค่ะ
หนูอยากกลับบ้าน
เงียบๆ หน่อย นีวี
ลูกกำลังคิดอะไรอยู่
อะไรคะ
ลูกโกรธการ์ธิก เลยหนีออกจากเชนไนมาที่นี่
และตอนนี้ลูกก็จะหนีจากวิคราม เพราะเขาทำให้ลูกหงุดหงิด
ลูกชื่ออะไร รถไฟด่วนกันยากุมารีเหรอ
- แม่ - อะไร
บอกแม่สิว่าเป็นอะไร
หนูอยากกลับบ้านจริงๆ
แม่ ย่า พ่อ บาลา... แค่นี้ก็ดีสำหรับหนูแล้ว
บาลาด้วยเหรอ
ได้สิ ลูกรัก กลับบ้านกันเถอะ
เราจะมีความสุข แค่เรา
โอเคไหม
แต่ตอนนี้เรากลับไปข้างใน แล้วก็เป็นกำลังใจให้ย่ากันดีกว่า
มาเถอะ
เธอ...
เทวา
ซุนดารี
ใครก็ตามที่พาฉันมาที่นี่ จะต้องพาฉันกลับบ้าน
แปลโดย: รัฐกานต์ อวรัญ
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิสาขา ภูริไกร