ΡΑΤΖΑΡΑΤΝΑΜ
Κ. ΣΟΥΝΤΑΡΙ ΕΓΚΜΟΡ, ΜΑΝΤΡΑΣ
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ
Σαν τις ταινίες είναι.
Ποιο πράγμα;
Που διέσχισες βουνά και λαγκάδια για να με βρεις μετά από 38 χρόνια;
Το ότι σε βλέπω και σ' ακούω τώρα...
-Αυτό... -Όντως, σαν τις ταινίες είναι.
Έλεγα στην εγγονή μου...
ότι ήθελα να ξαναγελάσω μετά από τόσα χρόνια. Και κοίτα με τώρα.
Τιρουπουρασουνταρί Τσαντρασεχάρ.
Βρε συ!
Ντεβά!
Νόμιζες ότι το ξέχασα;
Πάει πολύς καιρός από τότε που με προσφώνησαν με ολόκληρο το όνομα.
Με ποιον είσαι αυτό το διάστημα;
Πες μου.
Άλλαξαν οι εποχές, Ντεβά.
Κι αυτό με χαροποιεί.
Αλλά και με στεναχωρεί λίγο.
Αναρωτιέμαι πώς θα ήταν αν ζούσαμε σ' αυτήν την εποχή.
Γιατί, πεθάναμε και δεν το ξέρω;
Όχι, είμαστε ακόμα ζωντανές.
Τότε, ας τη ζήσουμε αυτήν την εποχή, Σουνταρί.
Ανέκαθεν φιλοσοφούσες πιο πολύ τα πράγματα.
Τώρα πια, αν βάλεις τον εγκέφαλό μου στο μικροσκόπιο,
θα δεις την πίεσή μου, χάπια μετφορμίνης
και το νούμερο του Άντονι που έρχεται και μου μετράει το ζάχαρο.
Τα 'χω παίξει τελείως.
Γι' αυτό σε ρώτησα με ποιον είσαι αυτό το διάστημα.
Ως επί το πλείστον, με τον μεγάλο μου γιο, τον Ρατζαρατνάμ.
Πάντα σκεφτόσουν πρακτικά.
Ήξερες ότι είχες τα παιδιά σου για να σε φροντίσουν στα γεράματα.
Πρώτα τα φροντίζουμε εμείς, μετά μας φροντίζουν αυτά.
Τότε συνειδητοποιούμε ότι γεράσαμε.
Δεν άλλαξες καθόλου, Ντεβά. Κούκλα είσαι ακόμα. Ναι.
Εγώ είχα να φροντίζω μόνο τον εαυτό μου, Σουνταρί.
Δεν είχα άλλες ευθύνες. Γι' αυτό κρατιέμαι ακόμα έτσι.
Μήπως ποτέ...
Αν άλλαξα γνώμη;
Για τον γάμο;
Ναι.
Όχι.
-Όχι; -Όχι.
-Έξυπνη. -Πάντα.
Κόουτς!
Κοίτα πού είμαι!
Νιώθω τόσο ήρεμη μέσα στο γήπεδο.
Έφυγα δίχως να το πω σε κανέναν.
Μάλλον θα μου έχεις θυμώσει. Συγγνώμη.
Όταν γυρίσω, θα κάνω δέκα έξτρα γύρους γύρω από το γήπεδο.
Αλλά, σε παρακαλώ, πάρε με πίσω στην ομάδα, κόουτς.
Θέλω να παίξω κρίκετ.
Γυρνάω πίσω. Σύντομα.
Καρτίκ, είδες τον εαυτό σου στο χορτάρι κι εμένα στις κερκίδες.
Όμως, εγώ είμαι για τον αγωνιστικό χώρο.
Αν μας ακούσει κανείς,
θα μας περάσει για γριές που ξεμώραναν.
Δεν διαφέρει και πολύ απ' ό,τι μας έλεγαν και τότε.
Ήμασταν νέες, ανατρεπτικές, τρελές γυναίκες.
Θυμάσαι τις κουβέντες που κάναμε;
Για τις προχωρημένες σου ιδέες σου έβαλαν την ταμπέλα της φεμινίστριας.
Λες κι ήταν προσβολή.
Όσοι σε κακολογούσαν τότε κατηγορούνται σήμερα ως σεξιστές.
Θυμάσαι εκείνη τη φορά
που είπες τη γνώμη σου για τον γάμο;
Ο Τσαντρού αναψοκοκκίνισε και άρχισε να ξεφυσάει!
Αξέχαστο!
Βασικά, δεν έπρεπε να πω εκείνα τα πράγματα.
Μάταια προσπαθούσα να υποστηρίξω την άποψή μου.
-Έπρεπε να τ' αφήσω να περάσει. -Όχι.
Μη μετανιώνεις.
Αυτό που εννοούσα είναι ότι ακόμα γελάω με την αντίδραση του Τσαντρού.
Δεν με νοιάζει τι έκανε ο Τσαντρού, Σουνταρί.
Μου φαίνεται πως δεν έχεις συγχωρέσει τον άντρα σου.
Όχι, τον συγχώρεσα πριν από καιρό.
Στο τέλος, τον λυπόμουν απλώς.
Εγώ λυπόμουν και τους δυο σας.
Κι οι δυο σας ζήσατε ζωή χωρίς αγάπη.
Δεν θα το έλεγα αυτό.
Αγαπώ πολύ τα παιδιά μου.
Κι εσένα, Ντεβά.
Και τι έκανες γι' αυτό;
Λυπάμαι.
Λυπάμαι πολύ.
Δεν θα με συγχωρήσω ποτέ για τη συμπεριφορά μου.
Γιατί έχεις τύψεις για μένα;
Άκουσέ με. Πέρασα πολύ ωραία στη δεξίωση του ταγματάρχη.
Ξέχασα την οικογένειά μου, τα παιδιά μου, τους πάντες και τα πάντα.
Ήταν σαν να εξαφανίστηκε ένα κομμάτι του εαυτού μου.
Ντεβά, ήσουν ο ήλιος στη ζωή μου.
Το φως σου έκανε όλα τ' άλλα να χάνονται στις σκιές.
Όταν γύρισα σπίτι, τα παιδιά μου έλειπαν.
Δεν μου λες, μήπως είδες δυο μικρά παιδιά;
Μήπως πέρασαν από δω δυο παιδιά;
Θεέ μου! Δεν έχω ιδέα πού είναι!
Πίστεψέ με, κόντεψα να πεθάνω εκείνη τη βραδιά.
Κι εγώ έψαχνα τα παιδιά.
Μαζί σου ήμουν.
Το ένα είναι ψηλό, το άλλο κοντό.
Θεέ μου, δεν ξέρω πού είναι!
Όταν τα βρήκαμε,
πρώτη εγώ βούρκωσα.
Όταν ο Ρατζαρατνάμ είπε ότι πήρε παγωτό μ' εκείνα τα λεφτά, πήγες να τον δείρεις.
Εγώ σε σταμάτησα.
Όταν ο Τσαντρού σού έβαλε τις φωνές και σε μάλωνε,
εγώ παρακολουθούσα σιωπηλή.
Και σ' εμένα τα έψαλε.
Ήξερα ότι είχατε σοκαριστεί όλοι, ήταν λογικό.
Γι' αυτό δεν έβγαλα κουβέντα.
Όμως,
ούτε για μια στιγμή δεν γύρισες να με κοιτάξεις.
Παρά μόνο
για να με θεωρήσεις υπεύθυνη.
Ντεβά, εγώ ήμουν που άφησα τα παιδιά να γυρίσουν μόνα τους.
Εγώ είχα την ευθύνη.
Πες μου,
αυτό πιστεύεις πως περίμενα από σένα;
Περίμενα να παρατήσεις τα παιδιά σου για χάρη μου;
Δεν καταλαβαίνεις, έτσι;
Όταν σου είπα να ορθώσεις το ανάστημά σου, δεν το έκανα για μένα.
Για σένα το έκανα.
Σε είδα να απομακρύνεσαι από τη σκιά των άλλων.
Και μετά;
Σου έδωσα χρόνο. Σου έδωσα χώρο.
Μα εσύ με απέφευγες.
Το αποδέχτηκα κι αυτό.
Περίμενα να συγχωρέσεις τον εαυτό σου.
Γιατί δεν ήθελα να είσαι στη σκιά κανενός.
Ούτε καν στη δική μου.
Ντεβά...
Δεν είμαι θυμωμένη μαζί σου, Σουνταρί.
Απογοητευμένη είμαι. Αυτό μόνο.
Ντεβά...
Απογοήτευσα τον εαυτό μου.
Αυτό έκανα.
Έτσι με είχαν μεγαλώσει. Αντιδρούσα με φόβο.
Οι γονείς τότε δεν ήξεραν πώς να δώσουν αυτοπεποίθηση στις κόρες τους.
Ώσπου μια μέρα ξύπνησα.
Όμως, εσύ είχες φύγει πλέον.
Από τότε έχω τύψεις για όσα έκανα και για όσα δεν έκανα.
Δεν πέρασα μια μέρα που να μη μετανιώνω.
Με πιστεύεις;
Πάνε πολλά χρόνια που έχασα το γέλιο μου.
Μου αξίζει αυτή η τιμωρία.
Ναι.
Η οικογένειά σου
μου φάνηκε καλή.
Είμαστε μια καλή οικογένεια, αλλά δεν έχουμε τίποτα κοινό μεταξύ μας.
Έχω μαραζώσει, Ντεβά.
Δεν έχω τι να κάνω.
Μετά τον θάνατο του Τσαντρού, ούτε καφέ δεν φτιάχνω.
Το αντίτιμο της ελευθερίας είναι η μοναξιά.
Η επιθυμία μου να σε ξαναδώ με κρατάει όλες αυτές τις μέρες.
Σε βολεύει αυτή η περίοδος, ε;
Μην προσπαθείς ν' αλλάξεις κάτι.
Μην κοιτάς πίσω.
Προσπάθησε να 'σαι χαρούμενη
με τις επιλογές που έκανες.
Έτοιμη να φύγουμε ή να στείλω πίσω τον οδηγό;
Πήγαινε εσύ. Θα σου πω σε δέκα λεπτά.
Αν έχεις κάπου να πας, φύγε. Θα ξανάρθω αύριο.
Η εγγονή μου παίζει κρίκετ και ξεκινά προετοιμασία.
Έμεινε μαζί μου για να με βοηθήσει να σε βρω.
Αυτές θα φύγουν. Μπορώ να ξανάρθω αύριο.
Και τι θα κάνεις χωρίς αυτές, Σουνταρί;
Ξέρω πόσο σημαντική είναι για σένα η οικογένεια.
Τι άλλο έχουμε να πούμε;
Τελειώσαμε. Μπορείς να φύγεις.
Μάλλον προσπαθώ να βρω κάτι
που έχασα πριν από χρόνια.
Χάρηκα, πάντως, που σε ξαναείδα.
Ντεβά...
Μου λες "αντίο";
Όταν είπες στο σπίτι του αδερφού μου ότι θα φεύγατε από την πόλη,
το ανακοίνωσες σ' όλον τον κόσμο, αλλά όχι σ' εμένα.
Έφυγες και δεν κοίταξες πίσω.
Πριν από 38 χρόνια.
Εκείνο ήταν "αντίο".
Εντάξει.
Πεθερούλα;
Πάμε.
Πού;
Γυρνάμε σπίτι.
ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΚΑΝΓΚΡΑ
Σ.Π., είσαι καλά; Νιβί, μήπως...
Γιαγιά; Θα κατέβεις απ' το ταξί;
Φέρτε μου ένα καρότσι.
Γιατί; Ζαλίζεσαι;
-Πάω να το φέρω. -Εντάξει.
Κουρασμένη θα 'ναι.
Πεθερούλα...
Άσ' το.
Όχι τώρα, σε παρακαλώ.
Πρώτη φορά σε βλέπω έτσι.
Ούτε όταν ο άντρας σου...
"Αυτή εδώ η γριά δεν στενοχωρήθηκε ούτε όταν πέθανε ο άντρας της".
Καλά λέω;
Δεν θα καταλάβεις.
Δεν μπορείς.
Ξέρω ποια είναι η γνώμη σου για μένα.
Αλλά καταλαβαίνω πολύ καλά τον πόνο και τη στενοχώρια.
Μπορείς όποτε θες να μου μιλήσεις.
Η Ντεβά είναι υπέροχος άνθρωπος.
Ο άντρας μου ήταν πολύ απαιτητικός.
Πολύ απαιτητικός.
Και τα παιδιά μου, επίσης.
Επί οκτώ χρόνια,
η Ντεβά ήταν κομμάτι της ζωής μου.
Ήταν μια χρυσή περίοδος.
Ήταν...
Την εποχή εκείνη, η Ντεβά ήταν το παν για μένα.
Όποτε την έβλεπα, όποτε της μιλούσα,
γινόμουν άλλος άνθρωπος.
Ένιωθα μια πρωτόγνωρη δύναμη.
Όταν χώρισαν οι δρόμοι μας τότε, δεν το είχα αντιληφθεί.
Μα τώρα πια καταλαβαίνω
πόσο σημαντική ήταν για μένα.
Νιβί!
Θύμωσες για κάτι;
Έκανα κάποιο λάθος;
Δεν ξέρω. Εσύ πες μου.
Αυτό το παιδιάστικο φέρσιμο δεν πιάνει σ' εμένα.
Δεν μου πάνε καθόλου τέτοιου είδους συζητήσεις.
Γι' αυτό, μίλα μου ευθέως.
Αυτή είμαι.
Πόσο με ξέρεις; Δυο βδομάδες;
Και θα μου πεις εσύ πώς να μιλάω;
Δεν σου έλεγα αυτό.
Ας το ξεχάσουμε.
Νιβί, άκου.
Νιβί;
Νιβί, σε παρακαλώ.
Δεν θέλω να φύγεις έτσι.
Δεν είμαι ο εαυτός μου. Είμαι εξουθενωμένη.
Το ταξίδι, η διαδρομή, το νοσοκομείο, η γιαγιά...
Δεν κοιμάμαι καλά. Το αγόρι μου...
Ή το πρώην αγόρι μου. Δεν είμαι σίγουρη.
ΚΕΝΤΡΟ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ
Παιδιά, μ' ακούτε;
Έχω μια μικρή απορία.
Λέγε.
Γυρνάτε σπίτι καλύτερα απ' ό,τι φύγατε ή χειρότερα;
Μαμά, μπορείς να σκάσεις;
Κοιτούσα ήρεμη έξω από το παραθύρι μου,
σιγοψιθύριζα παλιά τραγούδια των Ταμίλ
και αναμόχλευα τη ζωή μου.
Κι εσείς ήρθατε και με ξεσηκώσατε.
Και τι θες τώρα, ρε μαμά;
Να αποφασίσουμε τι θα λέει ο πέμπτος κανόνας. Αυτό θέλω.
ΚΑΒΕΡΙ ΡΑΤΖΑΡΑΤΝΑΜ
Μπράβο, Νιβί. Ωραία.
Βελτίωσες πολύ το μπακ λιφτ.
Συνέχισε έτσι.
Επόμενη.
-Μαμά; -Ναι;
Πάω στο γραφείο.
Η Καβερί είπε ότι δεν θες να κατέβεις για πρωινό.
-Είσαι καλά; -Ναι, μην ανησυχείς.
Απλώς είμαι κουρασμένη ακόμα από το ταξίδι. Καλά είμαι.
Μαμά, σε παρακαλώ. Αν σε βασανίζει κάτι, μην το κρατάς μέσα σου.
Δεν θα σε μαντρώσω πάλι όπως πριν.
Εντάξει;
Ναι. Καλά είμαι.
-Αντίο, μαμά. -Να προσέχεις.
Εντάξει, μαμά.
Μαμά;
"Μπαλά, έχω πρωινό μάθημα. Ετοίμασα σαμπάρ και ποριγιάλ.
"Εσύ φτιάξε απλώς το ρύζι. Εντάξει;"
Ναι.
Μια χαρά οδηγείτε, μαντάμ. Απλώς μην τρέχετε τόσο.
Η ζωή μου κυλούσε αργά όλα αυτά τα χρόνια.
Έχω ανάγκη από λίγη ταχύτητα. Καταλάβατε;
Μια προσευχή για μένα.
Με λένε Καβερί. Είμαι Σαντάγια στο ζώδιο.
Να πάρω το δίπλωμα οδήγησης.
Και τις υπόλοιπες προσευχές ως συνήθως. Να είναι όλοι καλά.
Μείνετε ήσυχη. Θα προσευχηθώ και γι' αυτούς.
Βρε, καλώς την.
Βάλε κι αυτά στον λογαριασμό.
-Αυτά εκεί; -Ναι. Προφυλακτικά. Δύο πακέτα.
Πολύ καλά.
-Θες πατατάκια; -Ναι, δώσε.
Ευχαριστώ.
Σ' αρέσει αυτός; Όχι;
Μήπως αυτός εκεί με το ροζ πουκάμισο;
-Με τίποτα. -Ούτ' αυτός, ε;
Είδες καθόλου τη μαμά σου;
Όταν έχει καλεσμένους, η μαμά δεν ξεμυτίζει από την κουζίνα.
Της είπα να φέρουμε κέτερινγκ, αλλά δεν ήθελε.
Αυτή τα μαγείρεψε όλα; Θα κάνουν εμετό οι φίλοι σου.
-Γιαγιά, τρώω. -Όχι, εντάξει.
Την ευλογία μου.
-Τι βλέπετε; -Το Τ20 δεν είναι κρίκετ.
-Το τεστ κρίκετ είναι το αυθεντικό. -Ό,τι πεις, μπαμπά.
Κάτσε να επιλεγούν οι παίκτριες. Θα 'ναι από τις καλύτερες στο τεστ κρίκετ.
Για πού το 'βαλες;
-Οι καλεσμένοι... -Κάτσε εδώ.
Γονείς! Φρόνιμα!
Χειροκροτάς όταν ο Σα Ρουχ και η Κατζόλ το κάνουν στην τηλεόραση.
Την ίδια ηλικία έχουμε. Μην πας πουθενά. Εδώ μείνε.
-Γεια σου. -Γεια.
-Άργησες. -Σόρι, φιλενάδα.
-Πώς είσαι; -Καλά.
-Πού είχες πάει; -Ξέχνα το. Ωραίο φόρεμα.
Ευχαριστώ.
Θέλω τον φορτιστή για το ηχείο. Έπεσε η μπαταρία.
Τι μου το λες; Πήγαινε στο δωμάτιο και πάρ' τον.
-Εντάξει. Γεια. -Γεια.
-Σβέτα, Μπαλά. Μπαλά, Σβέτα. -Μπαλά.
Άντε.
Πήγαινε.
-Χαριτωμένος είναι. -Θα ξεράσω.
-Γεια. -Γεια. Πώς πάει;
-Τι πίνεις; -Δεν σου είπα;
Κόλα με... Τι είναι αυτό;
Ρούμι με κόλα.
Γεια.
Να πηγαίνω εγώ. Πείτε τα εσείς.
Καρτίκ, ξέρω ότι τσαντίστηκες.
Συγγνώμη, Νιβί.
Μου έλειψες πολύ.
Καρτίκ, δεν θα σταματήσω το κρίκετ.
Δεν θέλω να το σταματήσεις.
Κι όχι μόνο τώρα.
Ποτέ.
Φοβόμουν μήπως δεν σε συμπαθούσε η μάνα μου αν μάθαινε πως παίζεις κρίκετ.
Γι' αυτό είπα ψέματα.
Αν είχε πρόβλημα, θα έπρεπε να τα έβαζα μ' εκείνη.
Όχι μ' εσένα.
Νιβί...
Συγγνώμη.
Νιβί, σε παρακαλώ.
Το ξέρω.
Είμαι ανόητος.
Δεν είσαι ανόητος. Ήσουν απλώς...
Ανόητος για μια μέρα.
Ίσως για μια βδομάδα.
Όλα καλά μεταξύ μας; Είμαστε εντάξει;
Έλα.
Γεια.
Καβερί;
Καβερί.
Παρότι είναι ένα συνηθισμένο σαββατόβραδο σαν όλα τ' άλλα,
δεν ξέρω γιατί, ούτε και με νοιάζει,
αλλά είσαι κούκλα απόψε.
Αλήθεια λέω.
Κύριε Ρατζαρατνάμ,
θέλετε να μου κάνετε έρωτα;
Ήθελα να το παίξω και σταρ του σινεμά!
Βλαμμένη!
Καλώς όρισες.
Όλοι είναι στη βεράντα. Εσύ ποιος είσαι;
-Είμαι ο Βίκραμ. -Γεια σου, Βίκραμ.
Ποιον ήρθες να δεις απ' όλους;
Τη Νιβέντ... Ή μήπως είναι η Καβερί εδώ;
Η Καβερί;
Από πού ξέρεις την Καβερί;
-Είναι παρτενέρ μου. -Τι;
Είναι παρτενέρ μου στο τραγούδι.
Δεν σ' έχει αναφέρει ποτέ η Καβερί.
Ούτε εγώ συνηθίζω να μιλάω γι' αυτήν, θείε.
Περίμενε εδώ. Μη φύγεις.
Πάω να φέρω τη Νιβέντιτα. Μείνε εκεί που είσαι.
Νιβί! Μπαλά!
Ρατζ, θέλω να σου πω κάτι.
Ήρθε κάποιος Βίκραμ.
-Μπαμπά, με φώναξες; -Είναι κάτω ένας που τον λένε Βίκραμ.
Ο Βίκραμ...
Τι έγινε; Γιατί σαστίσατε;
Ποιος είναι; Από πού τον ξέρετε;
Βίκραμ, καλώς όρισες.
Πέρνα μέσα.
Γεια!
Γεια σου, Σουνταρί.
Είπα "γεια".
Γεια!
Ντεβά...
Ντεβά!
-Γεια. -Βίκραμ! Τι έκπληξη!
Εσύ πώς είσαι;
Γεια σου, Νιβί. Συγγνώμη, θείε.
Γεια.
Εμένα ήρθες να δεις;
Γιατί; Μόνο εσύ μπορείς να κάνεις 1.500 χιλιόμετρα για να με δεις;
Ήθελα να έρθω να σε δω, και ήρθα.
Ωραία!
Ποια είναι αυτή;
Κι αυτός ποιος είναι;
Σουνταρί.
Για το επόμενο κεφάλαιο στη ζωή σου,
θες μια συνοδοιπόρο;
Ευχαρίστως!
Ντεβά...
Ντεβά, ευχαριστώ.
Σ' ευχαριστώ, Ντεβά.
Τι συμβαίνει εδώ;
Ήθελες να μου πεις κάτι;
Τι;
Τι τρέχει;
Το βρήκα!
Νιβί.
Ο πέμπτος κανόνας θα προβλέπει εχεμύθεια.
Ό,τι έγινε σ' αυτό το ταξίδι θα μείνει μεταξύ μας.
Δεν θα πούμε τίποτα σε κανέναν άλλον.
Εντάξει; Σύμφωνοι;
-Ένα... -Δύο...
Τρία...
Τι τρέχει;
Είπες ότι θέλεις κάτι να μου πεις.
Υποτιτλισμός: Φίλιππος Ηρακλειώτης
Επιμέλεια Γρηγόρης Αντωνίου