ACI TATLI KAHVE
Sanki film gibi.
Film gibi olan ne?
Otuz sekiz yıl sonra beni bulmak için dağları taşları aşman mı?
Şu anda gördüklerim ve duyduklarım...
-Bu! -Doğru, aynı filmlerdeki gibi.
Torunuma diyordum ki
kalbimden gelerek gülmek istiyorum ama şu hâlime bak.
Thirupurasundari Chandrasekhar.
Tanrım!
Deva!
Hatırlamayacağımı mı sandın?
Bana tam ismimle hitap edildiğini duyalı uzun zaman olmuştu.
Zamanını kiminle geçiriyordun?
Söyle bana.
Devir değişti Deva.
Bu beni mutlu ediyor
ama aynı zamanda biraz da üzüyor.
Bu zamanlarda yaşamış olsaydık nasıl olurdu diye merak ediyorum.
Neden, şimdi ölü müyüz?
Hayır, dipdiriyiz.
O zaman bu da bizim devrimiz Sundari.
Düşüncelerine ayak uyduramıyorum.
Biliyor musun? Eğer beynimi mikroskop altına koysaydın
tansiyonumu, Metformin şeritleri
ve kan şekerimi kontrol eden Anthony'nin telefon numarasını bulurdun.
Çok yorgunum.
Bu yüzden kiminle vakit geçirdiğini sordum.
Çoğu zaman büyük oğlum Rajaratnam ile.
Sen her zaman pratiktin.
Yaşlandığın zaman çocuklarının sana bakacağını biliyordun.
Önce biz onlara bakarız, sonra onlar bize bakmaya başlar.
İşte o zaman yaşlandığımızı anlarız.
Hiç değişmemişsin Deva. Çok güzelsin.
Sadece kendime bakmam gerekiyordu Sundari.
Yapmam gereken tek şey buydu ve bunu iyi yaptım.
Sen hiç...
Fikrimi değiştirdim mi?
Evlilik hakkında mı?
Evet!
Hayır.
-Hayır mı? -Hayır.
-Akıllıca. -Her zaman.
Koç!
Nerede olduğuma bak.
Sahada kendimi çok huzurlu hissediyorum.
Kimseye söylemeden kaçtım.
Muhtemelen bana kızgınsındır. Özür dilerim.
Döndüğümde sahada on tur koşacağım.
Ama lütfen beni takıma geri al Koç. Ne olur!
Kriketimi istiyorum.
Geri geliyorum. Yakında!
Karthik, sen kendini sahada, beni de tribünde hayal ettin
ama benim yerim saha.
Bizi birisi duysa
iki yaşlı kadının gevezelik yaptığını düşünür.
Eski hâlimize dendiğinden çok da farklı değil.
Genç, aykırı, çılgın kadınlardık.
Eskiden konuştuğumuz şeyler!
Modern görüşlerin... O yüzden sana feminist derlerdi.
Sanki bir hakaretmiş gibi.
O zamanlar seninle alay edenler bugün cinsiyetçi olarak kınanıyorlar.
Hatırlıyor musun?
Evlilikle ilgili fikrini söylediğinde
Chandru sinirden kıpkırmızı kesilip hızlı nefes almaya başlamıştı.
İnanılmazdı.
Aslında o şeyleri söylememe gerek yoktu.
Gereksiz yere bir şeyi ispatlamaya çalışıyordum.
-Aldırmayabilirdim. -Hayır.
Pişman olma.
Onca yıldır Chandru'nun tepkisini hatırlayıp gülüyorum.
Chandru benim için önemsiz Sundari.
Görünüşe göre kocanı affedememişsin.
Uzun zaman önce affettim.
Sonunda ona acıdım.
Ben ikinize de acıdım.
İkiniz de sevgisiz hayatlar yaşadınız.
Öyle demezdim.
Çocuklarımı sevdim.
Seni de Deva.
Ama yine de...
Çok üzgünüm.
Yaptığım şey için kendimi asla affetmedim.
Pişmanlığının bana ne faydası var?
Bak, Binbaşı'nın partisinde çok mutluydum.
Ailemi, çocuklarımı unuttum.
Sanki bir parçam kaybolmuş gibiydi.
Deva, sen hayatımdaki güneştin.
Senin parlaklığın karşısında her şey soluk kaldı.
Eve gittiğimde çocuklarım evde yoktu.
Kardeşim, burada iki küçük çocuk gördün mü?
İki küçük çocuk buradan geçti mi?
Aman Tanrım! Nerede oldukları bilmiyorum!
O gece bin kere ölüp ölüp dirildim.
Çocukları ben de aradım.
Senin yanındaydım.
Oğlanların biri uzun, diğeri kısa.
Aman Tanrım, nerede olduklarını bilmiyorum.
Onları bulduğumuzda
senden önce ben ağladım.
Rajaratnam o parayla dondurma aldığını söylediğinde onu dövecektin.
Seni ben durdurdum.
Chandru sana bağırıp çağırdığında
sessizce izledim.
Bana da bağrıldı.
Hepinizin şokta olduğunu biliyordum.
O yüzden bir şey söylemedim.
Ama...
Bana bir kez bile bakmadın.
Sadece...
Sadece beni sorumlu tuttun.
Deva, çocukları kendi başlarına gönderen bendim.
Sorumlu olan bendim.
Sen söyle.
Senden beklentimin o olduğunu mu düşündün?
Çocuklarını benim için bırakmanı mı beklediğimi zannettin?
Anlamıyorsun, değil mi?
Senden ona karşı durmanı istediğimde bunu kendim için yapmamıştım.
Bu senin iyiliğin içindi.
Başkalarının gölgesinden çıktığını gördüm.
Ama sonra?
Sana zaman verdim, hareket alanı bıraktım.
Ama beni görmezden geldin.
Onu da kabul ettim.
Kendini affetmen için bekledim
çünkü tek istediğim kimsenin gölgesinde yaşamamandı.
Benimkinde bile.
Deva.
Sana hiç kızgın değilim Sundari.
Sadece hayal kırıklığına uğradım, hepsi bu.
Deva.
Kendimi hayal kırıklığına uğrattım.
Hayal kırıklığına uğrattım.
Böyle yetiştirildim. Korkuyla hareket ediyordum.
O zamanki ebeveynler kendine güvenen kız yetiştiremiyordu.
Bir gün hatamı anladım
ama sen çoktan gitmiştin.
O zamandan beri yaptıklarımdan ve yapmadıklarımdan pişmanlık duydum.
Pişman olmadığım bir gün bile geçmedi.
Buna inanır mısın?
Gülümsemeyi unutalı yıllar oldu.
Bu cezayı hak ediyorum.
Evet.
Senin ailen...
İyi insanlara benziyorlar.
Biz ortak hiçbir yanı olmayan iyi bir aileyiz.
Hâlâ yapayalnızım Deva.
Yapacak bir şeyim yok.
Chandru vefat ettikten sonra kahve yapmam bile gerekmiyor.
Ama özgürlükle birlikte yalnızlık geliyor.
Onca gün beni ayakta tutan seni tekrar görme arzusu oldu.
Senin için uygun bir zaman, değil mi Sundari?
Hiçbir şeyi değiştirmeye çalışma.
Arkana bakma.
Yaptığın seçimlerle
mutlu olmayı dene ve başar.
Gidelim mi yoksa arabayı göndereyim mi?
Sen git, ben on dakikaya haber veririm.
Bir yere gitmen gerekiyorsa git, ben yarın tekrar gelirim.
Torunumun kriket seçimleri var.
Seni bulmaya yardım etmek için yanımda kaldı.
Onlar eve gidecek, ben yarın gelirim.
Onlarsız ne yapacaksın Sundari?
Ailenin senin için ne kadar önemli olduğunu biliyorum.
Konuşacak ne var?
Konuşmamız bitti, gidebilirsin.
Sanırım uzun zaman önce kaybettiğim
bir şeyi bulmaya çalışıyorum.
Seni gördüğüme sevindim.
Deva.
Bu bir veda mı?
Kardeşimin evinde ikinizin de şehirden ayrılacağınızı duyurduğunuzda
herkesle konuştun ama bana tek kelime etmedin.
Arkana bile bakmadan gittin.
Otuz sekiz yıl önce...
Asıl veda oydu işte.
Pekâlâ.
Anne?
Hadi gidelim.
Nereye?
Hadi eve gidelim.
KANGRA HAVALİMANI
SP, iyi misin? Nivi, biraz...
Nine? Gidelim mi?
Tekerlekli sandalye getir.
Neden? Başın mı dönüyor?
-Gidip getireyim. -Tamam.
Yorgun olmalı. Sorun değil.
Anne.
Sorma.
Şimdi olmaz.
Seni hiç böyle görmemiştim.
Kocan öldüğünde bile.
Bu yaşlı kadın kocası öldüğünde bile üzülmedi.
Değil mi?
Bunu anlayamazsın canım.
Anlayamazsın.
Benim hakkımda ne düşündüğünü biliyorum
ama kayıp ve acıyı çok iyi bilirim.
Benimle istediğin zaman konuşabilirsin.
Deva harika bir insan.
Çok talepkâr bir kocam vardı.
Çok talepkâr.
Çocuklar da öyle.
Sekiz yıl boyunca
Deva hayatımın bir parçasıydı.
Bu altın bir dönemdi.
Bu...
O zamanlar Deva benim her şeyimdi.
Onu her gördüğümde, onunla her konuştuğumda
kendimi yeni bir insan gibi hissediyordum.
Daha önce hiç bilmediğim bir güç hissederdim.
O zaman ayrıldığımızda bunun manasını anlamadım.
Ama şimdi anladım ki
o çok değerliymiş.
Nivi!
Canını sıkan bir şey mi var?
Yanlış bir şey mi yaptım?
Bilmem, sen söyle.
Bu çocukça tavır bende işe yaramaz.
Bu tür konuşmalarda iyi değilim.
O yüzden açık konuşalım.
Ben böyle biriyim.
Beni ne zamandır tanıyorsun? İki hafta mı?
Bana nasıl konuşacağımı nasıl söyleyebilirsin?
Sana söylemiyordum.
Bu konuyu kapatalım.
Nivi, dinle.
Nivi?
Nivi, lütfen!
Bu şekilde gitmeni istemiyorum.
Kendim gibi hissetmiyorum. Çok yorgunum.
Bu gezi, seyahat, hastane, ninem,
uykusuzluk, erkek arkadaşım...
Ya da eski erkek arkadaşım. Bilmiyorum.
Merhaba millet.
Küçük bir şüphem var.
Devam et.
Siz ikiniz eve, ayrıldığınızdakinden daha kötü hâlde mi gidiyorsunuz?
Anne, sessiz olabilir misin?
Sessizce pencereden dışarı bakıyordum,
usulca eski Tamilce şarkılar söyleyip
üzgün üzgün hayatımı düşünüyordum.
İkiniz beni buralara sürüklediniz.
Ne istiyorsun anne?
Beşinci kurala karar vermemiz lazım. Bunu istiyorum.
Güzel Nivi! İyi!
Sopayı geriye kaldırışın iyileşmiş.
Böyle devam et.
Sonraki.
-Anne? -Evet?
İşe gidiyorum.
Kaveri kahvaltıya gelmek istemediğini söyledi.
-İyi misin? -Evet, iyiyim.
Sadece yol yorgunluğu, bir şeyim yok.
Lütfen anne. Bir sorun varsa benden saklama.
Önceden yaptığım gibi sıkboğaz etmem.
Tamam mı?
Tamam. Ben iyiyim.
-Hoşça kal anne. -Kendine dikkat et.
Tabii anne.
Anne.
"Bala, sabah bir dersim var. Sambhar ve poriyal yaptım.
"Sadece pilav yap. Tamam mı?"
Tamam.
Çok iyi sürüyorsun ama lütfen biraz daha yavaş git.
Hayat bunca yıldır yavaştı.
Biraz hız bana iyi gelir.
Kendi adıma bir adak.
Adım Kaveri. Yıldızım Sadaya. Kova burcuyum.
Dileğim araba ehliyeti alabilmek.
Bir de her zamanki dualarım. Herkes iyi olsun.
Kesinlikle, bunu yapabilirim.
Merhaba hanımefendi.
Şundan da ver.
-Bu mu? -Evet. Prezervatif, iki paket.
Peki.
-Cips ister misin? -Tamam, olur.
Teşekkür ederim.
O mu? Hayır mı?
Şurada biri var, pembe gömlekli.
-Olmaz büyükanne. -Ondan hoşlanmadın mı?
Annen nerede?
Misafir gelince Master Chef moduna giriyor.
Ona sipariş verebileceğimizi söyledim ama dinlemedi.
Hepsini o mu pişirdi? Arkadaşların kusacak.
-Nine, burada yemek yiyorum. -Hayır.
Onu kutsadım.
-Neler oluyor? -T20 de hiç krikete benzemiyor.
-Kriketin hası Test kriket. -Tamam baba.
Seçmeler bir yapılsın, en iyi kriketçilerden biri olacak.
Nereye gidiyorsun?
-Misafirler... -Burada kal.
Ebeveynler, uslu durun!
Shah Rukh ve Kajol ekranda yaptığında alkışlıyorsun ama.
Aynı yaştayız. Hiçbir yere gitme, burada kal.
-Selam. -Selam.
-Geç kaldın. -Affedersin.
-Nasılsın? -İyiyim.
-Neredeydin? -Boş ver. Güzel elbise.
Teşekkürler.
Hoparlör şarj edilmeli... Batarya zayıf...
Niye bahane üretiyorsun? Odamda, oradan al.
-Tamam. Merhaba! -Merhaba.
-Swetha, Bala. Bala, Swetha. -Bala.
Yürü.
Gitsene.
-Tatlı çocuk. -İğrençsin.
-Merhaba. -Merhaba. N'aber?
-Ne yiyorsun? -Sana söylemedim mi?
Kola ve... Bu da ne?
Rom ve kola.
Merhaba.
Ben gidiyorum, siz ikiniz konuşun.
Karthik, kızdığını biliyorum.
Özür dilerim Nivi.
Seni çok özledim.
Karthik, kriketten vazgeçmiyorum.
Vazgeçmeni istemiyorum.
Sadece şimdi değil.
Hiçbir zaman.
Kriketçi olduğun için annemin memnun olmayacağından korkuyordum.
O yüzden yalan söyledim.
Memnun olmasa bile onunla mücadele etmeliydim,
seninle değil.
Nivi.
Özür dilerim.
Nivi, lütfen.
Biliyorum.
Pislik yaptım.
Sen pislik değilsin. Sen sadece...
Bir günlüğüne pisliktim.
Belki bir haftalığına.
Tamam mı? Sorunu çözdük mü?
Gel.
Merhaba.
Kaveri?
Kaveri.
Sıradan bir cumartesi için bu kadarına gerek yok...
Hiç gerek yok, ihtiyacın yok,
sen zaten çok güzelsin.
Gerçekten.
Bay Rajaratnam.
Benimle sevişmek ister misin?
Film yıldızı gibi davranmaya mecburdum sanki.
Aptal!
İçeri gel.
Herkes terasta. Sen kimsin?
-Ben Vikram. -Merhaba Vikram.
Kimi görmeye geldin?
Nivedi... Ya da Kaveri burada mı?
Kaveri mi?
Kaveri'yi nereden tanıyorsun?
-O benim partnerim. -Ne?
O benim şarkı partnerim.
Kaveri senden hiç bahsetmedi.
Ben de her gördüğüme ondan bahsetmiyorum amca.
Sen orada kal.
Gidip Niveditha'yi getireyim. Sen orada kal.
Nivi! Bala!
Raj, sana bir şey söylemeliyim.
Vikram geldi.
-Beni mi çağırdın baba? -Vikram adında biri geldi.
Vikram.
Ne oldu? Neden şaşkına döndünüz?
Kim o? Onu nereden tanıyorsun?
Vikram, içeri gel.
İçeri gel.
Merhaba!
Merhaba Sundari.
Merhaba dedim.
Selam!
Deva!
-Selam. -Vikram! Ne güzel sürpriz!
Nasılsın?
Selam Nivi! Affedersin amca...
Selam.
Benim için mi geldin?
Niye ki? Sadece sen mi beni görmek için bin kilometre seyahat edebilirsin?
İstediğim zaman gelmek istedim.
Tamam.
Bu kim?
Peki bu kim?
Sundari.
Hayatının bir sonraki bölümünde
bir yoldaş ister misin?
Lütfen!
Deva.
Deva, teşekkür ederim.
Teşekkür ederim Deva.
Ne oluyor?
Bir şey mi diyecektin?
Ne?
Buldum!
Nivi.
Beşinci kural bir gizlilik anlaşması.
Bu gezide olanlar aramızda kalacak.
Sadece üçümüz konuşabiliriz.
Tamam mı? Anlaştık mı?
-Bir... -İki...
Üç.
Ne oldu?
Bir şey söylemek istiyordun.
Çeviren: Engin Gümüş