தற்கொலை உட்பட முக்கியமான விஷயங்களை கையாள்கிறது.
பார்வையாளர் எச்சரிக்கை
நினைவுக்கும் மேல் பல முறை இறந்திருக்கேன்.
விரைவாக.
மெதுவாக.
வலியுடன். அமைதியாக.
இறுதியில், அது எப்பவும் ஒரே மாதிரியா இருந்தது.
வெறுமைக்குள் ஒரு பரிவில்லாத பிரவேசம்.
நான் இப்போது இல்லை.
பிறகு,
படிப்படியாக, ஒவ்வொறு உணர்வாக.
நான் திரும்பி வருகிறேன்.
மரித்து உயிர்த்தெழுந்ததா சொல்றியா?
இல்ல. யாரும் மரித்து எழ முடியாது.
ஆனா நாம திரும்பி வரோம்.
உன் அப்பாவை கொன்னது ஏன்னு நீ எங்க கிட்ட சொல்ல வந்த.
அதையேதான் செய்றேன்.
இல்ல, நீ நிறுத்திட்ட.
-நீ ஆரம்பத்தில் இருந்து தொடங்கலாமே? -அதுக்கு ஆரம்பமும் இல்ல, முடிவும் இல்ல.
வாழ்க்கை கீறல் விழுந்த இசைத்தட்டு, மீண்டும் மீண்டும் சுத்துது.
ஆனால் ஏற்கனவே பாடலை கேட்டது ஞாபகத்தில் இருக்காது.
எனவே தொடர்ந்து நடனமாடுறோம்.
சேர்ந்து பாடுறோம். எதுவும் அறியாமலேயே.
ஆனா நீ இல்ல.
ஏன்னா நீ சிறப்பானவன்.
கிடியன், உன்னுடைய சிறப்பு என்ன?
எனக்கு பாடல் ஞாபகம் வருது.
நான் ஊசியை நகர்த்த முடியும்.
த டெவில்ஸ் அவர்
கிட்டத்தட்ட முடிஞ்சது. அவ்வளவுதான். அவ்வளவுதான்.
கிட்டத்தட்ட முடிஞ்சது.
ஒரு அதிசயம் செய்தோம்.
பிதா,
மகன் மற்றும்
பரிசுத்த ஆவியின் பெயரால்.
ஆமென்.
"யோனா மூன்று பகல் மற்றும் மூன்று இரவுகளை திமிங்கலத்தின் வயிற்றில் கழித்தார்.
"அந்த நேரம் முழுவதிலும், மன்னிப்பு கேட்டு தேவனிடம் மன்றாடினார்.
"இனி ஒருபோதும் ஒளிய மாட்டேன் என உறுதியளித்தார்..."
கிடியன், அவன் உதைக்கிறான்.
இங்கே.
உனக்காக கிடியன் மெழுகுவர்த்தியை ஊதி அணைக்கட்டும்.
தொடாதே.
கிடியன்!
லாரன்ஸ், நிறுத்து!
கிடியன், இங்கே வா.
இப்போதே.
"நிர்வாணமாய் தாயின் கர்ப்பத்திலிருந்து வந்தேன், நிர்வாணமாய் நான் திரும்புவேன்.
"கர்த்தர் கொடுத்தார், கர்த்தர் எடுத்துக் கொண்டார்;
"கர்த்தருடைய நாமத்துக்கு ஸ்தோத்திரம்."
இது கர்த்தருடைய வார்த்தை.
தேவனுக்கு நன்றி.
தேவாலயத்தில் இருக்கிறப்ப,
அமைதியா உட்கார்ந்து மரியாதை செலுத்தணும்.
கைகளை மேஜையில் வை.
உன்னை முட்டாளாக்கிக்கிட்டே.
நான் முட்டாளா?
மாலை முழுவதும் வேதத்தை சொல்லி நீதான் அங்கே உட்காரந்திருந்த.
-எல்லோரும் பார்த்து சிரித்தது தெரியுமா? -இல்ல. நீயும் அவனும் மட்டும்தான்.
நான் மற்ற ஆண்களிடம் பேசக்கூடாதா?
நீ யார்கிட்ட வேணுமானாலும் பேசலாம்.
என் நண்பர்கள் முன் அவங்களை படுக்கைக்கு மட்டும் இழுக்காதே.
அதைத்தான் நீ வெறுக்கிற, இல்லையா? உன் நண்பர்கள்.
ஜேம்ஸ் என் நண்பர். என்னிடம் பேச விரும்புறார்.
அவன் உன்கிட்ட பேச விரும்பல, மொய்ரா.
-உன்னை தன் வேசியாக்க விரும்புறான். -நல்லது.
அவரை அனுமதிக்கணும். சரியா செஞ்சா எப்படி இருக்குன்னு பார்க்கணும்.
சரி, அப்ப என்னை அடி.
என்னை அடி.
நான் வெளியே போனா உங்க தாயிடம் நல்லவிதமா நடங்க.
கிடியன், மால்கமை பார்த்துக்கோ.
நல்லபடியா நடந்துகொள்ள வை.
எங்கே போறீங்க?
நீங்க பணத்தை இழந்ததா அம்மா சொன்னா.
அம்மாவுக்கு புரியலை.
ஆனா அப்பா அதை சரி செய்வார், எப்போதும் போல.
சரியா?
"'இது உனக்கு' அந்த அன்பான நாய் சொன்னது.
"'நன்றி' என்றான் தாமஸ்.
"இனி நான் சோகமாக இருக்க வேண்டியதில்லை.
"என்னிடம் இது இருக்கும் வரை, உன்னை நினைப்பேன், ஒருபோதும் தனிமை இல்லை."
திரும்ப படி.
நாம எங்கே போறோம்?
அப்பா?
நாம ஒரு ஜெபம் பண்ணனும்.
ஏன்?
அம்மா ஆன்மா சாந்தியடைய நாம் ஜெபிக்கணும்.
அவ செஞ்சதுக்கு.
அம்மா என்ன செஞ்சா?
ரொம்ப மோசமான காரியம் செஞ்சா.
தந்தைக்கு எதிரா.
கடவுளுக்கு எதிரா.
அதான் இப்போ ஜெபிக்கணும்.
நாம மூவரும்.
என்னோட ஜெபியுங்க.
நல்ல பையங்க.
"யோனா மூன்று பகல் மற்றும் மூன்று இரவுகளை திமிங்கலத்தின் வயிற்றில் கழித்தார்.
"அந்த நேரம் முழுவதிலும், மன்னிப்பு கேட்டு தேவனிடம் மன்றாடினார்."
தொடாதே.
கிடியன்!
"நிர்வாணமாய் தாயின் கர்ப்பத்திலிருந்து வந்தேன், நிர்வாணமாய் நான் திரும்புவேன்.
"கர்த்தர் கொடுத்தார், கர்த்தர் எடுத்துக் கொண்டார்;
"கர்த்தருடைய நாமத்துக்கு ஸ்தோத்திரம்."
நான் மற்ற ஆண்களிடம் பேசகூடாதா?
நீ யார்கிட்ட வேணுமானாலும் பேசலாம்.
என் நண்பர் முன் யாரையும் படுக்கைக்கு மட்டும் இழுக்காதே.
"இனி நான் சோகமாக இருக்க வேண்டியதில்லை.
"என்னிடம் இது இருக்கும் வரை, உன்னை நினைப்பேன்,
"ஒருபோதும் தனிமை இல்லை."
நாம் அதிசயம் செய்தோம்.
இங்கே.
தொடாதே.
கிடியன்!
லாரன்ஸ், நிறுத்து!
கிடியன், இங்கே வா.
அவன் உன்கிட்ட பேச விரும்பல, மொய்ரா.
-உன்னை தன் வேசியாக்குவான். -நல்லது.
அவரை அனுமதிக்கணும். சரியா செஞ்சா எப்படி இருக்குன்னு பார்க்கணும்.
என் அம்மாவுக்கு புரியாதுன்னு தெரியும்.
யாருக்குமேதான்.
அதான் ஓடிட்டேன்.
என்னால் முடிந்த தூரம்.
எனக்கு போக ஒரு இடம் இல்ல. என்னை கவனிக்க யாரும் இல்ல.
தனிமையில் இருந்தேன்.
நடப்பது என்ன அல்லது ஏன்னு
எனக்கு புரியலை.
ஆனா ஒவ்வொரு வாழ்க்கையும் படிப்பினையோட வந்தது.
அவங்க என்னை கண்டுபிடிக்க நீண்ட காலம் ஆகல.
அதோ இருக்கான்.
ஆனா பிடிபட்ட ஒவ்வொரு முறையும்...
இல்ல!
மறுபடி தொடக்கம்.
சரி.
அப்போ, நீ சொல்றது வந்து உன் முழு வாதமும்
இதை அடிப்படையா கொண்டது... சரியாக அது என்ன?
-மறுஅவதாரமா? -மீள் வாழ்வு.
அதே உடல், அதே உயிர். இது வாதம் இல்ல.
இது ஒரு விளக்கம். இது தான் உண்மை.
சரி, விளக்கத்துக்கு நன்றி. அது மிக உதவிகரமானது.
தயவு செய்து வேணாம்.
என்னை ஒரு உளவியல் மதிப்பீட்டுக்கு அனுப்ப விரும்புறீங்க.
அது பிழையாகிடும்.
இன்று இரவு நான் இங்கு வந்தபோது, நாம ஏற்கனவ சந்திச்சதா சொன்னே.
அது இந்த வாழ்க்கையில் தானா அல்லது வேற ஒண்ணா?
இந்த வாழ்க்கையிலன்னா, நீ என்னை ஞாபகம் வச்சிருப்ப.
அப்படின்னா இதெல்லாம் முன்பு நடந்ததா?
-இல்ல, சரியா அப்படி இல்ல. -லூசி.
நீ விஷயங்களை மாத்துறே.
அப்போ உன்னால இப்படித்தான் வாழ முடியும்னு சொல்றியா?
ஏன்னா அடுத்து நடக்குறது உனக்கு தெரியும்ல?
பெரும்பாலான பகுதி.
என்னை காணாத இடத்தில் மட்டுமே மறைகிறேன்.
மாட்டாத போது மட்டுமே திருடுவேன்.
ஜெயிக்க முடியும்னாதான் சண்டை போடுவேன்.
ரயில்பாதை அருகே உன் இடத்தை தேடினோம்.
பணம் இருந்தது.
£13,000, கிட்டதட்ட.
-அது திருடப்பட்டதா? -இல்ல.
எனக்கு 18 வயதான பிறகு நான் திருட வேண்டியதில்லை.
சரி, அது ஏன்?
ஜெயிப்பதை நல்லா கண்டு பிடிப்பேன்.
எவலின்!
நம்ப முடியுதா? ...50க்கு ஒண்ணு அதை எட்டடியில வென்றது.
ஒரு வளைவில் அவங்க டயர் ஒன்று வெடித்தது.
எல்லாரும் இறந்தாங்க.
பெற்றோர், இரு குழந்தைகள்.
நான் உதவ முடியல.
அந்த வாழ்வில் இல்ல.
ஆனா அது முக்கியமில்ல.
விபத்து மரணம் குடும்பத்தில் நால்வர்
அது முக்கியமில்ல, ஏன்னா தெரியும்.
ஏன் இப்படி நடக்குதுன்னு எனக்கு தெரியும்.
அந்த சிறுமியை பூங்காவில் ஏன் சந்திச்சேன்னு தெரியும்.
அவ மரணத்தை ஏன் பார்த்தேன்னு தெரியும்.
ஒவ்வொரு வாழ்விலும் என் நினைவுகள் என்னை பின் தொடர்ந்தன.
அந்த குடும்பம் என் நினைவில் இருந்தது, அவர்கள் பெயர்களை சாகும்வரை மறக்கலை.
இப்போ, ஒவ்வொரு புதிய வாழ்க்கையிலும், அவர்கள் திரும்ப வர்றாங்க.
விபத்து நாளன்று காலையில் அவங்க வீட்டுக்கு போறேன்,
அந்த கார் வீட்டை விட்டு வெளியேறாம பாத்துக்கிட்டேன்.
மக்களை காப்பாத்துறதா நினைப்போ?
ஆமா, தெரியும்.
ஒவ்வொரு புது வாழ்விலும் துன்பத்தின் தன்மை பற்றி
இன்னும் கொஞ்சம் கற்பேன்.
சோக நிகழ்வை கேள்விப்பட்டதும் நான் நடந்ததை எழுதுறேன்.
எங்கே, எப்போது, யாருக்கு.
புதிய டம்பிள் ட்ரையரில் தீ விபத்துக்கு
ஒரு மின் தவறு காரணம், இரவில் அதிக வெப்பத்தை உண்டாக்கியது.
உற்பத்தியாளர்கள் அளித்த உறுதியானது...
என் அடுத்த வாழ்வில் அதை சரிசெய்வேன்.
விசித்திரமான விஷயம் என்னன்னா,
நான் தீயை நிறுத்தினாலும், இன்னும் புகையின் வாசனையை உணர்கிறேன்.
வீட்டுத்தீ. கார் விபத்து.
உண்மையாகவே எதிர்காலம் தெரியும்னா, 9/11 ஐ ஏன் நீ நிறுத்தல?
எப்படி? தொலைபேசி அழைப்பு மூலமாவா?
முயற்சி செய்யலாமே.
அப்படி இல்ல, நம்புங்க. என்னால 9/11 ஐ நிறுத்த முடியாது.
இதுவரை இல்ல.
ஆனா 7/12 ஐ நிறுத்தினேன்.
7/12 ன்னா என்ன? -சரியா சொல்லு.
அப்போ, நீ ஒரு ஹீரோவா?
நான் சொல்லவேயில்ல.
உன் லாப்டாப்ல குழந்தை ஆபாசம் பார்த்தோம்.
அது என் லேப்டாப் இல்ல.
-இல்லையா? -ஹெரால்ட் ஸ்லேட் கிட்ட திருடியது.
சரியான ஆள்கிட்ட அது போனா, அவர் கைது செய்யப்படுவார்னு நினைச்சேன்.
முந்தியே பூட்டிட்டேன்...
ஆனா நீ செய்தது அது இல்ல.
இல்ல. ஏன்னா நான் என் எண்ணத்தை மாத்திட்டேன்.
-ஏன்? -ஏன்னா அதில் என்ன இருக்குன்னு பார்த்தேன்.
நான் அவன் உள்ளத்தை பார்த்தேன், அசுத்தம் தவிர வேறெதுவும் இல்ல.
அதன் பிறகு, அவன் இறக்கணும்னு எனக்கு தெரியும்.
நீ அவர் வீட்டுக்கு திரும்பி போய் அவரை கொன்றாய்.
உன் பட்டியலில் அவர் பெயரை அடிச்சே.
உண்மையில், அதுதான் நடந்தது.
கைது செய்தபோது இது உன் ஜாக்கெட்டில் இருந்தது.
அதில் சில பெயர்கள், கடந்த, நிகழ்கால, எதிர்கால தேதிகள்.
கிறுக்கல், தெளிவில்ல.
உன் கையெழுத்தை நீ சீராக்கணும்.
ஹேய், அதை மனதில் கொள்கிறேன்.
இன்னொரு விஷயம்.
இதை நீ வாங்கினப்போ, பக்கங்கள் காலியா இருந்தன.
ஆமா அப்படித்தான்.
ஏதாவது நடந்தா நீ அதை எழுதுறதா சொல்றே.
அதனால சொல்லலாம்... உண்மையில் "மீள் வாழ்வு" நிகழ்வதா வச்சுக்கலாம்.
அடுத்த மீள்வாழ்வில், இந்த பக்கங்கள் காலியா இருக்கும்.
அடுத்த வாழ்க்கையில், குறிப்புகள் பின்தொடராது.
அப்படின்னா, இதை ஏன் அக்கறையோட எழுதணும்?
மீள்திருத்தம்.
நான் மீட்டமைக்கும்போது, என் நினைவுகள் மட்டுமே என்னிடம் இருக்கும்.
எனவே ஒவ்வொரு விவரத்தையும் சூழ வைக்கிறேன்.
ஒரு பாடலின் வரிகளை போல உலகின் தீமைகளை நான் கற்கிறேன்.
அந்த புத்தகத்தை வாங்குறப்போ, நினைவில் இருக்க வேண்டியதை நிரப்புறேன்.
புதிய தகவல்களை கண்டறியும் போது,
அதை சேர்க்கிறேன்.
கடைசி பக்கம் போங்க.
உங்களை அறிவேன், டிடெக்டிவ் தில்லன்.
அதை புரிந்து கொள்ளணும்.
நீங்க நினைப்பது நல்லா தெரியும்.
அந்த புத்தகத்தை காட்டினப்போ, என்ன செய்ய போறீங்க, என்ன சொல்ல
வரீங்கன்னு எனக்கு தெரியும்.
என் கையெழுத்தை விமர்சிக்க போறதும் எனக்கு தெரியும்.
அது சரிதானா?
நீங்களே பாருங்க.
இது நல்லா இருக்கா துப்பறிவாளரே?
உங்களுக்கு வேணுமா?
-இல்ல. நான் மீண்டும் உள்ளே போகணும். -அவன் விளையாடுறான்.
பதிலுக்கு விளையாடலாம்.
நாம அவனை மகிழ்விக்கணும். அதுதான் உண்மையை பெற ஒரே வழி.
அவன் சொல்வது உண்மையா?
தெரிஞ்ச உண்மையை சொல்றான்னு நினைக்கிறேன்.
தன் அப்பா அவனை கொல்வதை தடுக்க அவன் அப்பாவை கொன்றான்.
ஸ்லேட் அந்த பெண்களை கொல்வதை நிறுத்த அவன் ஸ்லேடை கொன்றான்.
ரவி, அவன் என் மகனை கூட்டி சென்றபோது, செய்தது...
என்ன?
யாராவது ஐசக்கை அடிப்பாங்கன்னு நினைச்சானா?
கிடியன் கிறுக்கன், ஆனா சாடிஸ்ட் இல்ல.
தான் செய்தது நியாயம்னு நினைக்கிறான்.
அதனால்தான் அவங்களை கூட்டிட்டு போறான். காப்பாத்தறதா எண்ணறான்.
ஐசக்கை மீட்பதா அவன் நினைக்கிறான்னா அது ஏன்னு எனக்கு தெரியணும்.
அது என்னன்னு எனக்கு தெரியணும்.
அப்போ ஜோனா டெய்லர் உயிரோட இருக்கான்.
உனக்கு பயமில்லையா?
நீ கண்ணாமூச்சி விளையாடியிருக்கியா?
ஆட்கள் உன்னை தேடி வருவாங்க. உன்னை கண்டுபிடிக்காம பாத்துக்கோ.
உன்னை எங்கேயோ ஒளிச்சு வைக்கிறேன்.
பாதுகாப்பா எங்கோ.
உன்னை காயப்படுத்த முடியாது.
என்னை நம்பு, ஜோனா.
உனக்கு என்னை தெரியாது. ஆனா நான் நல்லவன்.
நான் ஒரு நல்ல மனிதன்.
நீங்க காண முடியாது.
சத்தமா, திரு ஷெப்பர்ட்.
அவனை தேடி பிடிக்க முடியாது.
பிப்ரவரி 3, 2009 செவ்வாய் கிழமை, நீ ஸ்டீவன்போர்ட்டில் ஒரு வீட்டுக்கு போனே,
அங்கே ஜோனா எட்வர்ட் டெய்லர் புழக்கடை தோட்டத்தில் விளையாடிய போது அவனை கடத்தினே.
மக்களை காப்பாத்துவதா நீ சொல்ற.
அவனை எப்படி காப்பாத்தினே சொல்லு?
மக்கள் அரக்கன்னு அழைக்கும்போது ஒரு நல்ல காரியம் செய்வது கடினம்.
உலகம் அசுரர்களால் நிறைந்ததுன்னு நாம் மட்டும் புரிந்து கொள்ளும்போது.
நாம் கற்பனை செய்ததுபோல அவங்க ஒருபோதும் இல்ல.
ஜோனா டெய்லரின் பெற்றோர் அவனை கொன்னு
குழி தோண்டி புதைக்கறதா இருந்தாங்க.
அவனை எங்கே கூட்டிட்டு போனே?
நான் நம்பும் ஒருவர் கிட்ட.
அவள் பாதுகாப்பில்.
அவனை கவனிக்கிறா.
ஏன்?
கடத்தப்பட்ட குழந்தையை நாடு முழுவதும்
தேடுவது தெரிந்தும் அவ ஏன் அடைக்கலம் கொடுக்கணும்?
அவன் வீட்டுக்கு போனா என்ன நடக்கும்னு விளக்கினேன்.
அவ உன்னை நம்புறாளா?
அவ நம்புறா. -ஏன்?
ஏன்னா அவளை எழுப்பினேன்.
நாம் நடத்தும் வாழ்க்கை பனியில் கால்தடம் போல.
நாம் அதை மீண்டும் வாழும்போது,
முன்பு விட்டு சென்ற கால் தடங்களில் நடக்கிறோம்.
ஆனா பாதை மாறினா, தடங்கள் எதுவும் இருக்காது.
மேலும் வாழ்வது ஒரு கெட்டியான தூள் வழியா நடப்பது போல.
சிலருக்கு கடினமா இருக்கும்.
செப்டம்பர் 5, 1977 அன்று எவலின்
ஒரு கார் விபத்தில் இறக்க வேண்டியவள்
ஆனா அவ இறக்கல.
அவ குடும்பம் அதை மறந்தது,
ஆனா எவலின்...
ஏதோ வித்தியாசமா இருப்பதை அவ உணர்ந்தா.
அவளோட ஒரு பகுதி எப்பவும் அந்த விபத்தை நினைக்கும்.
அவ அங்கே இல்லாத விஷயங்கள பார்க்க ஆரம்பிச்சா.
வால்பேப்பரில் வெவ்வேறு வடிவங்கள்.
எடை இல்லாத நிழல்கள், அறை வழியே கடந்தன.
மற்றும் ஆட்கள்.
பேய்கள்.
அவளது நிஜத்தின் உள்ளே வெளியே நகர்ந்தன.
இங்கே ஒரு நிமிடம், பின் மறைந்தது.
முன்பிருந்த உலகை அவ பார்க்கிறா என்பதை உணர்ந்தேன்.
மற்றவங்க விட்டு சென்ற கால்தடங்கள்.
ஒவ்வொன்றும் அலைகளை ஏற்படுத்துது.
எங்கே போனாலும் அந்த அலைகள் அவளை தொடர்ந்தன.
19 வயதில், அவள் ஒரு மனநல மருத்துவமனையில் தானே போய் சேர்ந்தாள்.
வெளி கொணர்ந்தேன்.
அவள் யதார்த்தத்தில் உள்ள கோளாறுகளை புரிந்து ஏற்க உதவினேன்.
அலைகளால் காணமுடியாத ஒரு பழைய வீட்டை நாங்க கண்டுபிடித்தோம்.
காலப்போக்கில், அவளால் அவள் நினைவுகளை உணர முடிந்தது.
அப்ப அவ உன்னை போலவா?
பல வழிகளில், ஆமா.
ஒவ்வொரு புது வாழ்விலும், அவ நினைவுகள் திரும்புகின்றன.
அதனால என்ன செய்யணும்னு அறிவாள்.
ஆனா அந்த அலைகளை அவளால தாங்க முடியல.
அதனாலதான் அவ எப்போதும் அதே வீட்டுக்கு போறா.
உலகிலிருந்து விலகி செல்ல.
பழக்கமான வடிவங்களை உருவாக்க, அவற்றை மீண்டும் செய்ய.
பேய்கள் இல்ல, நிழல்கள் இல்ல.
இந்த தொலைந்த சின்ன பையனின் நட்பு.
வீடு எங்கே இருக்கு?
உங்களுக்கு புலப்படாது.
புலப்பட்டதே இல்லை.
இது பிடிச்சிருக்கு தானே?
இந்த சக்தி, இந்த அறிவு.
நான் ஆட்ளுக்கு உதவி உலகத்தை சிறந்ததாக்குவதில் மகிழ்ச்சிதான்.
ஆனா அது அவ்வளவு எளிதானாது இல்ல.
கௌண்டி லைன்ஸ் போதை மருந்து கடனுக்கு கர்ப்பிணி தாய் கத்தி குத்தில் சாவு
ஏம்பா, அதை கட்டி வை, இது இங்கே அமைதியா இருக்கணும்.
யார் அது?
நுழையிறதுக்கு இது திறந்த வீடு இல்ல.
ஹேய், பின்னாடி போ.
பின்னாடி போ!
ஐடன் ஸ்டென்னர் ஒரு கர்ப்பிணியை காதலன் போதை பொருள் கடனுக்காக கத்தியால் குத்தினான்.
அவன் இறந்தால் அவள் உயிர் வாழ்வாள்.
அதுதான் பேரம்.
இப்போ, அது சரின்னு தெரியும்.
ஆனா இன்னும் என்னால் அவனை நேரடியாக பார்க்க முடியல.
அடச்சே! அடச்சே! அடச்சே!
அடச்சே!
நீ ஐடன் ஸ்டென்னரை கொல்லல.
அவனால் பாதிக்கப்பட்டது கர்ப்பிணி பெண் இல்ல.
இல்ல ஏன்னா உங்க நண்பர் அந்த வியாபாரியோட போர் தொடுத்தப்போ, எல்லாமே மாறியது.
குழப்பத்தை கண்காணிக்க முடியல. வருந்துறேன்.
நீயா?
உங்க நண்பரை மறுபடி சந்திப்பீங்க.
ஒரு நாள்.
மரணம் கதையின் முடிவு இல்ல.
வெறும் நிறுத்தக்குறி.
நிறுத்தக்குறியா? அப்படித்தான் பார்க்குறியா?
கொல்வதை அப்படி நியாயப்படுத்துறியா?
இது நியாயப்படுத்துறது இல்ல.
நான் உயிரை எடுக்கும்போதெல்லாம் இறந்த என் பகுதிக்காக வருந்துறேன்.
பலியானவர் குடும்பத்திடம் சொல்றேன். நெகிழ்ந்து போவார்கள்.
-நீங்க நினைப்பது போல் நான் இல்ல. -இல்ல.
புரியுது. நீ கொலையை வெறுக்கற.
அது கஷ்டமானது.
மறுபுறம் சித்திரவதை.
கானர் லார்சனை நீ முதுகில் சுடுவதற்கு முன். நீ என்ன செஞ்சேன்னு பார்த்தேன்.
-ஐந்து பெண்களை கற்பழிக்கிறான். -இல்ல, கற்பழிக்கலை.
ஏன்னா நான் தடுத்திட்டேன்!
நான் தடுத்ததால்!
ஏன் வதைக்கிறே? சும்மா கொல்லக்கூடாதா?
அது வதைக்கிறது இல்ல.
அப்ப அது என்ன?
அது ஒரு பரிசோதனை.
பயம் ஒரு நபரின் இயல்பை மாற்றும்.
பயம் ஜென்மங்கள் தாண்டியும் இருக்கும்.
ஒரு கொலைகாரனுக்கு ரத்த பயம் உருவாக்க முடியுமான்னு கற்பனை செய்து பாருங்க.
அல்லது பாலுறவில் வெறுப்பான கற்பழிப்பாளன்.
என்ன கருமம்?
ஹேய்!
இது முடியாது.
இந்த நித்திய மீள்வாழ்வு, அனைத்து மரணம், அனைத்து துன்பங்கள்...
நான் எதை செய்தாலும் அது திரும்பவும் வரும்.
ஆனா ஒரு நபரை மனசுக்குள்ளே நான் மாற்றினா, ஒரு சுவிட்சை அழுத்தினா,
பின் நம்பிக்கை வரும்.
பலியானவர்களுக்கு விடிவா?
எனக்கு நம்பிக்கை.
ஒரே பிரச்சனை என்னன்னா, எப்பவுமே நேரம் போதறதில்லை.
எப்பவும் இங்கே முடிவடைகிறேன்.
இந்த அறை, இந்த கைவிலங்குகள்.
நான் என்ன செய்தாலும், எங்கே போனாலும்,
இறுதியில் கண்டுபிடிக்கிறாங்க, எப்போதும் ஒரே துப்பறிவாளர்.
அப்ப நான் சம்பள உயர்வு கேட்கணும்.
ஆமா, நீங்க கேட்கலாம்.
நாம இங்கே கடைசியா வந்தா, இதை நீ என்னிடம் சொல்லிருக்க.
ஆமா, சொன்னேன்.
-நான் உன்னை நம்புறேனா? -இல்ல, நம்பலை.
பிறகு ஏன் அதை மீண்டும் சொல்ற?
ஏன்னா உங்களை நம்ப வைக்க முயற்சிக்கல, துப்பறிவாளர் தில்லன்.
லூசி,
நான் உண்மையை சொல்றேன்.
அதை நிரூபிக்க முடியும்.
நீயே நிரூபிச்சுக்கலாம்.
அது ஒரு கேள்வி.
லூசி, யோசி... கடினமா.
நீ இதுவரை அனுபவித்த மோசமான விஷயம் என்ன?
உனக்காக உயிரோடு இருந்தேன்.
25 ஆண்டுகளாக சிறையில் அடைக்கப்பட்டு தனிமையில்.
நீ திரும்பி வர காத்திருக்கேன்.
நான் இதுவரை வாழ்ந்த மிக நீண்ட 25 ஆண்டுகள்.
தன் மனைவியை பிள்ளையை கொன்ற ஒரு மிருகத்துடன் அறையை பகிரச்செய்தனர்.
அது தன் தவறல்ல, குடிப்பழக்கத்தால் வந்த கோபம்னு சொன்னான்.
ஒரு கோபம்!
நீ என்ன பார்க்கிறே?
அவன் பேரை பட்டியலில் சேர்த்தேன்.
நிறைய பெயர்களை சேர்த்தேன்.
மீட்டமைப்பது எனக்கு கடினமில்ல.
எனக்கு தேவை ஒரு கண்ணாடி துண்டு இல்ல பிளேடு.
ஆனா எதிர்த்தேன். உனக்காக சிறையில் இருந்தேன்.
இப்போ நீ எனக்காக ஏதாவது செய்யணும்.
நினைவுபடுத்திப்பாரு, லூசி.
நினைபுபடுத்திட்டு, கேள்விக்கு பதில் சொல்லு.
நீ இதுவரை அனுபவித்த மோசமான விஷயம் என்ன?
அம்மா.
லூசி, என்ன ஆச்சு?
இல்ல, அவ செய்யல... அவ இல்ல... அவ...
நான் அதை மாத்தினேன்.
-அதை நிறுத்தினேன். -உட்காரு.
நீ இதுவரை அனுபவித்த மோசமான விஷயத்தை என்கிட்ட சொன்னே.
30 ஆண்டுகளுக்கு முன், நான் அதை நிறுத்தினேன்.
நான் உன் வீட்டுக்குள் நுழைந்தேன்,
உன் தாத்தா துப்பாக்கியில் சுடும் முனையை அகற்றினேன்.
உன் அம்மா தூண்டியை இழுத்தாள்.
அவ விளிம்புக்கு போனா...
ஆனா அவளுக்கு இரண்டாவது வாய்ப்பு.
அதன் பின் உன் வாழ்க்கை வித்தியாசமானது.
லூசி, நாம போகணும்.
-ஒரு நிமிடம். -வாயை மூடு!
வா. நீ இங்கே இருக்கக் கூடாது.
நீங்க நிறைய விஷயங்களில் இருக்க கூடாது. இது உங்க வாழ்க்கை இல்ல.
மன்னிக்கணும்.
லூசி!
கதவை திற!
லூசி, கதவை திற!
என் வாழ்க்கை வேறுபட்டதுன்னு சொன்னே. எப்படி?
நீ வாழ்ந்த ஒவ்வொரு வாழ்க்கையும். இப்போ புதிய தடம் அமைக்கிறே.
-எப்படி? -நினைவு வர நான் உதவ முடியும்.
நீ சொந்தமா அங்கே போனாதான் விழிப்பு வரும்.
நாங்க உன்னை எழுப்பணும், லூசி, ஏன்னா நான் வாக்கு கொடுத்தேன்.
கடைசியா நாம சந்திச்சப்போ, இதை செய்ய சொன்னே.
உன் வாழ்க்கை எவ்வளவு வித்தியாசமா ஆகும்னு நாங்க உணரல.
நீ முன் இருந்தது போல இல்ல.
நான் திருமணமானவ...
-மைக் உடனா? -இல்ல.
-அப்ப, ஐசக்... -அவன் இங்கே இருக்கக்கூடாது.
-அதனால்தான் அவனை கூட்டிட்டு போனே. -இல்ல!
இல்ல, இல்ல, நான் செய்யல.
நான் செய்யல, லூசி.
நான் செய்யல.
உன்னுடைய ஷூலேஸை கொடு.
-என்ன? -தயவுசெய்து, உன் ஷூலேஸை கொடு.
-பிளீஸ். -லூசி, வேணாம்!
நான் உனக்கு ஒன்றை காட்டணும்.
அதால உன் கழுத்தை நெரிக்க மாட்டேன். தயவு செய்து.
ஒவ்வொரு முடிச்சும் ஒரு வாழ்வின் முடிவு,
அப்புறம் அடுத்தது ஆரம்பம்.
இப்போ, அது நேர் கோடா இருந்ததா நெனப்பேன்.
வாழுறோம், சாகறோம்.
அப்படித்தான் பார்க்கிறேன்.
ஆனா நான் முழு விஷயத்தையும் பார்க்கல.
நாம ஒரு புது சுழற்சியை தொடங்கும்போது, அது சரியா என்ன, ஒரு சுழற்சிதானே?
இது ஒரு புது வாழ்க்கை, ஆனா அது அதே வளைவில் நகருது.
என் முன் வாழ்க்கை நினைவிருக்கு.
அவை என் கடந்த காலம், ஆனா அவை என் நிகழ்காலத்திலும் நடக்குது.
ஒரே நேரத்தில். இணையாக.
இப்போ, இந்த சுழற்சிகள், இறுக்கமா சுற்றியதால் கிட்டத்தட்ட அவை தொடுது.
அதனால்தான் உலகம் முன்பு இருந்ததை பார்க்கிறோம்.
சுடாத ஒரு குண்டுக்கு நீ இரவில் எழுந்திரிக்கிற.
மெரிடித்
இருந்த விஷயங்களை, இல்லாததை நீ பார்க்கற,
நீ ஒருபோதும் அந்த வீட்டில் வசிக்கக் கூடாது, லூசி.
ஐசக்கும் கூடத்தான் .
ஆனால் ஐசக் நம்மை போல இல்ல.
அவன் இந்த வாழ்வுக்கு கட்டுப்படல.
முந்தைய சுழல்களின் எதிரொலியை நீ பார்க்க முடியும்.
ஐசக் அவற்றை கை நீட்டி தொடலாம்.
அதோடு பேசலாம்.
சில நேரங்களில் அவன் சமநிலையை இழக்கிறான்.
மேலும் அவன் ஒரு வாழ்நாளில் இருந்து மற்றொன்றுக்கு நழுவுறான்.
நம் உலகில் இருந்து முற்றிலும் மறைகிறான்.
ஆனா ஏன்? ஏன் ஐசக்?
ஏன்னா அவன் பொருந்தாதவன், லூசி.
அவன் இருக்கக் கூடாது.
உனக்காக நான் அதை ஆன் செய்யவா?
அல்லது வேணாமா. நீ விண்வெளியை வெறித்து பார்த்துக் கொண்டேயிரு.
இங்கே வா.
இங்கே வா. உனக்கு கதை சொல்றேன். கதைகள் பிடிக்கும்னு அம்மா சொன்னா.
ஒரு காலத்தில் சோன்யா என்ற பெண்ணோட நான் இரவு உணவு சாப்பிட்டேன்.
அவ அழகானவ, ரொம்ப ரொம்ப சலிப்பூட்டக் கூடியவள்.
நகைச்சுவை உணர்வில்லாதவ.
நீ அவளை விரும்பியிருப்ப.
அது இருக்கட்டும். சாப்பிடும்போது பாதியிலேயே,
இந்த அற்புத சிரிப்பை கேட்டேன்.
இந்த பெண் நண்பர்களோட மது அருந்தினா.
அவ ரொம்ப அதிகமா சிரிச்சா.
அதனால அவ அருந்திய பீனா கொலாடா மூக்கில இருந்து வெளியே வருது.
பீனா கொலாடான்னா என்ன தெரியுமா?
அதை வெயில் நேரத்தில் குடிப்பாங்க.
அதாவது, வெளியே மழை பெய்தது. ஆனா அவ கவலைப்படல.
அதில் ஒரு குடையுடன் கூடிய ஒரு பானம் அவளுக்கு தேவைப்பட்டது.
ஏன்னா அது வேடிக்கை.
சோன்யா ஒரு டாக்ஸியில் வீட்டுக்கு போனா.
ஆனால் நான் அங்கேயே இருந்தேன், பீனா கொலடாவுடன் இருந்த பெண்ணிடம் பேசினேன்.
ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு, நான் அவளை மணந்தேன்.
பின்னர், அடுத்த மூன்று ஆண்டுகளுக்கு, நாங்க ஒண்ணா சிரிச்சோம்.
அவை என் வாழ்வின் மகிழ்ச்சியான வருடங்கள்.
பின்னர்...
நீ வந்தே, அது முடிந்தது.
இப்ப பீனா கொலாடா இல்ல, சிரிப்பு இல்ல.
நீ எங்க வாழ்க்கையை அழிச்சே.
உனக்கு அது தெரியுமா?
நீ ஏதாவது உணர்றியா?
உள்ளே யாரும் இல்ல போல இருக்கு.
வேற எங்காவது போய் விளையாடு.
ஒவ்வொரு மனித வாழ்விலும் முக்கியமான ஒண்ணு இருக்கு.
அது ஒரு சுழற்சியில இருந்து அடுத்ததுக்கு கடக்குது.
ஐசக்கிடம் அது இல்ல. அவனால முடியாது.
நான் பேசுறது உனக்கு தெரியும். அந்த மனித நேய தீப்பொறி,
ஒரு ஆவி, ஒரு ஆன்மா.
அவன் வெறுமைல இருந்து வந்தான், வெறுமைக்கு போயிடுவான்.
அவன் ஒரு உமி.
ஜீவன் இல்லாதது, அன்பு இல்லாதது.
நீ நேசித்து இயல்பாக்க முயற்சித்தது தெரியும், ஆனா அது சாத்தியமற்றது.
அது வேலை செய்யாது.
உன்னை ஒருபோதும் நேசிக்க மாட்டான்.
மகிழ்ச்சியை உணரவே மாட்டான்.
எப்பவுமே இயல்பில் இருக்க மாட்டான்.
மைக்
பேட்டரி இல்லை
நீ உன் மகனை பத்தி கவலைப்படுறே,
ஆனா நீ இங்கே இருக்க அவன் நிஜமான காரணம் இல்ல.
நீ என்னை கிட்டதட்ட நம்ப வெச்சே.
ஆனா நீயே காட்டிகொடுத்துகிட்ட.
எப்படி?
என் மகன் என்னை நேசிக்கிறான்.
எப்பவாவது அதை சொன்னானா?
நீ சொன்னதுண்டா?
உன் எல்லா ஞானத்திற்கும், நீ வழிநடத்துவதாக கூறும் இந்த எல்லா வாழ்க்கைக்கும்,
நீ எப்பவாவது நேசிக்கப்பட்டாயா?
எப்பவாவது யாரையும் நேசித்ததுண்டா?
நீதான் உமி, கிடியன்.
நீ எப்போதும் நினைப்பதை விட என் மகன் மிக மெய்யானவன்.
குட்பை, லூசி.
விரைவில் சந்திப்பேன்.
ஐசக்?
புதிய தகவல்.
அம்மா.
அப்பா என்னை குளிர வச்சார்.
நீ வீட்டுக்கு வரணும்.
வீட்டுக்கு வா, அம்மா.
உன்னை நேசிக்கிறேன்.
மைக்? மைக்?
மைக், ஐசக் எங்கே?
மைக்?
மைக், ஐசக் எங்கே?
ஹேய், ஹேய், ஹேய்.
-அவன் எங்கே சொல்லு. -வருந்துறேன்.
-அவனுக்காக திரும்ப போனேன். -என்ன?
கண்டுபிடிக்க முடியல.
மன்னிக்கணும்.
-வேணாம். -லூசி! லூசி!
ஐசக்?
ஐசக்!
துப்பறிவாளர் சேம்பர்ஸ்?
எல்லாரும் வெளியேறியாச்சா?
அப்படி தோணுது.
தாய்க்கு தீக்காயங்களுக்கு சிகிச்சை தராங்க.
எல்லாம் நலமா, மேடம்?
இது ஒண்ணுமில்ல, வெறும் உணர்வு.
அனுபவ உணர்வு.
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு ரவீந்திரன் அருணாசலம்
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் பி.கே.சுந்தர்