Downloaded from - MoviesMod.day
Odcinek zawiera motyw samobójstwa i może urazić
niektórych widzów.
POPRZEDNIO...
Déjà vu.
Mówią, że to jak zwarcie w mózgu.
Jezu Chryste!
Przebłysk poczucia chwili w ośrodku pamięci.
Masz wrażenie, że to się już zdarzyło.
Lucy Chambers, pomoc społeczna. Mogę wejść?
Otwieraj, bo rozwalę drzwi!
Nie wpuszczaj go do domu.
Wszystko się wiąże. Sny, wspomnienia.
Wszystko, co się dzieje, co się nie dzieje.
GDZIE LUCY CHAMBERS
Nie powinienem tu być.
Ja też nie.
Co cię czyni wyjątkowym, Gideonie?
Ja pamiętam utwór. I mogę przesunąć igłę.
Nie pamiętam, ile razy umarłem.
Odradzam się ze wspomnieniami.
Dlatego otaczam się szczegółami.
Zapamiętuję zło świata jak tekst piosenki.
Czego bym nie zrobił,
zawsze ktoś mnie znajduje. Ten sam detektyw.
Nie jestem twoją mamą. Jestem stróżem prawa.
Głucha jesteś?
Uspokoisz się?
Jak to zrobiłaś?
Nie mam pojęcia.
Co się zmieniło?
Pomogę ci.
Dla ciebie żyłem dalej. W więzieniu. Samotny.
Czekałem, aż wrócisz.
Powiedziałaś mi, co najgorszego cię spotkało.
Zapobiegłem temu 30 lat temu.
Ostatnim razem mnie o to poprosiłaś.
Nie zdawaliśmy sobie sprawy, jak inne będzie twoje życie.
Nie jesteś tym, kim byłaś.
Lucy!
Przypomnij sobie, Lucy.
DIABELSKA GODZINA
Mamusiu.
Lucy, wiesz, jak to działa.
Nie pomogę ci, jeśli będziesz milczeć.
Na początku nie odzywałaś się miesiąc.
Robiłyśmy w ciszy kwiaty z papieru.
Chyba jesteś już na to za duża.
Dlaczego uciekłaś tym razem? Dokąd?
Do domku mamy.
Dlaczego?
Zostawiałyśmy listy w misce.
Rachunki, kartki urodzinowe.
Listy pożegnalne.
Nie chciałam go otwierać, więc go ukryłam.
Co chciałabyś przeczytać?
Że mnie nie kochała. Że miała mnie gdzieś.
Że nie chciała być moją mamą.
Dlaczego tego chcesz?
Żeby ją znienawidzić.
Żeby o niej nie myśleć.
Rozumiem.
Skoro tak, zróbmy sobie przerwę. Lepiej...
DROGA LUCY
KOCHAM – MAMA
Kurwa mać!
Ja pierdolę.
Już dobrze. Jestem.
Jestem przy tobie. Już dobrze.
Ile masz lat?
- Osiemnaście. - Dowód.
Został w aucie.
Data urodzenia?
Piąty grudnia, 19... 1979.
Za wolno. Jeszcze raz.
- Ile masz lat? - 18.
- To gdzie masz cycki? - Wal się.
- Nie kupisz browca. - A ty kupisz?
Patrz i się ucz.
To co, przedstawisz się?
Dobra. Ja pierwszy.
Posterunkowy Holness. Mów mi Nick.
Miło mi, Nick.
Brawo. Jesteś z Walii? A dokładniej?
Słuchaj, to było głupie.
Kraść tani browar?
Jak już masz nie płacić,
to weź coś porządnego.
Nie będę cię woził na komisariat.
Podaj dane, to cię odwiozę,
pogadam ze starymi i już.
- Moi rodzice nie żyją. - Jasne.
Chodzisz do szkoły?
- Rzadko. - Też wagarowałem.
To gdzie mieszkasz?
- No to komisariat. - Nie. Na Percy Street.
Percy Street, nieźle.
Rodzice zastępczy to zasrani burżuje.
Tam takich nie brakuje. Wkurzą się?
Wywalą mnie na bruk.
Coś znajdę. Za trzy miesiące osiemnastka.
A potem?
Z syfem w papierach ciężko o pracę.
Taką jak twoja?
Lepiej być gliną niż złodziejem. Ma to swoje zalety.
Bella lubi umundurowanych?
Znasz imię mojej żony?
To ona? A na pudełku to zapewne jej imię.
ŚWIECZKI BELLI
Dobra, dość wygłupów. Jak się nazywasz?
Lucy.
Jaka Lucy?
Lucy Chambers.
Masz oko do szczegółów.
Byłabyś lepszym detektywem niż ja.
Nie mamy alarmu.
Mówiłam Mike'owi, że się przyda.
Mam na górze biżuterię.
Drogą.
Ale wszystko jest?
Niczego nie zabrał.
Chyba nie wszedł na górę.
Może coś go wystraszyło? Sąsiad, listonosz?
Na stoliku leżał iPad Mike'a.
To by chyba ukradł, prawda?
Logiczne.
Po co mu mikrofalówka?
Czy on wróci?
Nie. Złapiemy go.
No dobra. Dzięki.
Rozmawiałem z Ianem, sąsiadem.
Widział starą furgonetkę, stała kawałek dalej.
Czerwony nissan.
Ale już go nie ma.
Czerwony nissan. Model?
Pojęcia nie mam.
Wszystko gra, Joshie?
Jest wstrząśnięty. Martwi się, że włamywacz wróci.
Nie wróci. Tatuś cię ochroni.
Włamywacze często wracają, jeśli schrzanią robotę.
Polecam alarm i podwójne zamki.
Już dobrze.
Widzę, że nie ma pani dzieci.
Już dobrze. Jesteś bezpieczny.
Nikt tu nie przyjdzie. Tatuś cię obroni.
Lepiej nie mówić...
Boże, rozklejasz się przy dzieciach.
- Wcale nie. - Tak.
Marzy ci się biały domek i gromadka.
Do tego piesek, kosiarka i citroën berlingo.
Może nawet żona.
Brzydka okularnica bez powonienia.
Za wysokie progi.
Wiesz co?
Jak do 45. urodzin będziemy singlami,
wyjdę za ciebie. Ale będziemy spać osobno i zgolisz brodę.
Brody są sexy. Moja jest.
Nie. Jest pełna okruszków.
Pamiętasz tę dziwną sprawę?
To był Dalworthy.
Ktoś się włamał i ukradł tylko zabawkowego lwa.
Kilka miesięcy później
te lwy wycofano z rynku.
Oczy odpadały. Groziły zakrztuszeniem.
Co ty było?
Dziwna pora na fajerwerki.
Romantycznie, Ravi. To dla mnie?
Tak, dałem dzieciakom rakietki. Dla ciebie.
- No co? - Nic.
ŻEGNAJ, GLEN, KRETYNIE
- Proszę. - Na koszt firmy.
Uratowała mi życie.
Gdyby nie ona, byłbym bezdomny.
Tak?
Zwinęłam właściciela jego mieszkania.
Za dragi. Chłopak mieszka za darmo.
Jak to pić?
Nie tak. Rozcieńczyć?
Spadaj.
Następną kolejkę ja wybieram.
Zaczynasz łapać.
Nie. Jutro będę zdychał.
Nie patrz.
- Na co? - Nie patrz.
Odstawiona panna przy barze.
Co z nią?
Obczaja cię.
Wcale nie.
Kup jej drinka.
Miałbym cię zostawić?
Pójdę do Holnessa.
Bella go zabije.
Tak go kopnie w dupę, że mu zęby wybije.
I popłynie piwo.
Ty ją za to zwiniesz.
Bellę Holness? Nie bez antyterrorki.
- Co? - Nadal patrzy.
Dawaj.
Dobra.
Ja pieprzę.
Kto to tu, kuźwa, postawił?
Jest i ona!
Twój luby gada tam z jakąś fruźką.
Nie mój luby, tylko partner.
Dlatego się tu dąsasz?
Rozmyślam.
Jak chcesz. Ja sobie rzygnę i wezwę taksówkę.
- Pozdrów Bellę. - Jasne.
Choć dziś nie będzie w nastroju.
Ale kto wie.
Dobranoc, pani detektyw.
Dobranoc, kochasiu.
Kogo nazywasz kochasiem?
Jak ma na imię?
Elena. Jest nauczycielką.
Uroczo.
Co ci leży na wątrobie?
Zabawkowe lwy i mikrofalówki.
W chaosie zawsze jest wzór.
- Co? - Odpocznij.
Bo cię to pochłonie.
Taka robota.
Amandę Milton i Margo Jackson
widziano ostatnio w Tamford, jak wracały ze szkoły.
Wczoraj około 17.
Przyczyny zaginięcia nie są znane.
Nasza reakcja była szybka i bezkompromisowa.
Współpracujemy z policją w Hackridge. Zajrzymy wszędzie.
Prosimy każdego, kto dysponuje jakimiś informacjami,
o kontakt z policją i pomoc.
Znajdźmy je i oddajmy rodzicom.
POLICJA W HART VALLEY
POSZUKIWANIA
Tylko nie to.
Boże.
Jak oni tu żyją?
Co znalazłaś?
Rozmawiałeś z Holnessem o sprawie Jonaha Taylora?
Próbowałem. Nie chce o tym mówić.
Na końcu drogi Taylorów była kamera.
Było tam parę domów i jedno niezidentyfikowane auto.
Czerwony nissan vanette.
Pamiętam. Nie znaleziono go.
Nie.
Spójrz.
Nagrano to trzy dni przed zaginięciem Amandy i Margo.
Kamerka z drzwi, trzy ulice dalej.
Zawsze tędy wracały ze szkoły.
Powiedz mi, Ravi.
To czerwony nissan vanette czy nie?
Może to przypadek.
Ten wóz ma z 20 lat.
Chuj, nie przypadek. Masz fajkę?
Nie wolno tu palić.
Otworzę okno.
Detektyw Dhillon.
Proszę?
O co chodzi?
Będziemy za dziesięć minut.
Znaleźli je?
To co innego.
- Nie wchodź. - Poradzę sobie.
To dziecko.
Żebyś mi się tam nie rozsypał.
Zostań i zbierz informacje.
Panie i panowie, proszę się cofnąć.
Mąż miał kartotekę.
Zawiasy za napaść.
Ponoć walił w tylne drzwi, żeby go wpuściła.
- Gdzie jest? - Nie wiem. Wystawiliśmy list gończy.
Ciekawscy sąsiedzi. Ktoś widział, jak wychodzi?
Shane?
Shane, prawda?
Shane, odłóż nóż.
Mam Fishera.
Łazienka na piętrze.
Powtórz.
Kurwa mać.
Stój!
Rzuć to!
Wsiadaj. Głowa nisko.
- Pokaż. - Nie, bo zemdlejesz.
Będę dzielny.
Boli?
Tylko kiedy się śmieję.
Dom jeszcze stoi, to już coś.
To nie jest ściana nośna.
Zobaczymy.
Wygląda świetnie, słońce.
Dzięki. Jutro strych.
- Żartujesz? - No co?
Nie możesz minuty usiedzieć?
A co ja teraz robię?
Co się stało?
Nie mamy na to czasu.
To czyjś synek.
Dla odmiany miło znaleźć jakieś dziecko.
Nie zgłoszono zaginięcia?
Jeszcze nie.
No dobrze.
Trzeba było wziąć złotą.
Proszę.
Jest na górze.
Dzień dobry.
Nazywam się Ravi, a ty?
Isaac.
Miło cię poznać.
To jest Lucy.
Pomożemy ci wrócić do domu.
Myśli, że to jego dom.
Isaac, jak ma na imię twoja mamusia?
Lucy.
A nazwisko?
Chambers.
A wiesz, gdzie jest?
Nie jestem twoją mamusią.
Naprawdę.
Musimy ją znaleźć,
bo na pewno się martwi.
Jesteś moją mamą.
Nie jestem.
Może ją przypominam? Ma podobną fryzurę?
Inną.
Jaką?
Nie smuć się, słonko.
Już dobrze.
Można płakać, jeśli się cierpi.
Płacz czasami pomaga.
- Co robimy? - Nie wiem.
Ktoś musi go szukać.
Nie pojawił się znikąd.
Zawiadomimy opiekę społeczną.
Znajdą mu coś.
Nie. Isaac, musisz tu zostać.
Zabieramy go na komisariat.
Jasne. Za ile?
Nie jesteśmy niańkami.
Proszę powtórzyć nazwisko.
Nie będę czekać, nie waż się...
- Opieka społeczna wymiata. - Pomocni są.
Rob Shaw, zapamiętaj.
Kutas.
Sorki.
Nie wiem, co zrobimy. Nie odstępuje mnie na krok.
- Co mu się stało? - Nie wiem.
Czemu nikt go nie szuka?
Może ktoś go porzucił?
Nie. Niby czemu?
Ktoś już nie dawał rady.
Podrzucił go innej rodzinie. Tak bywa.
- W porządku? - Ręka mi drętwieje.
Zamiana, słonko.
Dziwny dzień.
Następna w lewo.
Inspektor Chambers.
Co?
Co jest?
- Zawracaj. - Co?
Zawróć.
POLICJA W HART VALLEY
Zostań tu. Znajdę kogoś, kto go odwiezie.
To one?
Zablokuj drzwi.
Już dobrze.
Wróci, nie martw się.
Może posłuchamy muzyki?
Chcesz?
Szybko wróci.
Ktoś przywiązał obciążniki, ale niechlujnie.
Kawałek stąd jest sklep wędkarski.
Właściciel od paru dni widywał tu furgonetkę.
Jaką?
Czerwoną, marki nie zna. Może to bez związku.
Wszystko się wiąże.
Isaac!
Isaac?
FLURAN – ŚRODEK WZIEWNY
Spuściłem go z oka na sekundę. Jakby zniknął.
Dzieci nie znikają.
Tu nie ma gdzie się schować. Szukałem.
- A tam? - Zamknięte.
No i?
Mogę jakoś pomóc?
Chce pan coś dodać?
Proszę spróbować jeszcze raz.
Żebyśmy zrozumieli.
Nie.
Dobrze.
Przesłuchanie Harolda Slade'a zakończono o godzinie 17.32.
Czy to ma sens?
Dopiero przyjechałam, mów.
Nie chciał ich skrzywdzić, tylko... zatrzymać.
Przepraszam. Sam Boyd.
Przeniesiono ją z Londynu.
Zatrzymać? W jakim sensie?
Rzekomo nieseksualnym.
Nie? Miał w sejfie klucz,
a na laptopie dziecięce porno.
Co on im zrobił?
Twierdzi, że nic.
To jak zmarły?
Uwielbia Czajkowskiego.
Żona zaskoczyła go wycieczką do Pragi. Jezioro łabędzie.
Spakowała go.
Nie miał jak po nie wrócić.
Zostały bez jedzenia i wody.
Jak wrócił, już...
Czekamy na wyniki sekcji, ale sądzimy, że umarły z pragnienia.
O rety.
Powinien był się zabić. Dlaczego się zgłosił?
Ktoś mu groził. Widział, jak pozbywa się ciał.
Napadł go, groził nożem.
Biały mężczyzna. Wysoki, szczupły, siwy, szkocki akcent.
Kopyta, wielkie rogi.
Mówi, że diabeł chciał zabrać go do piekła.
I że znał przyszłość.
Wiedział, gdzie i kiedy je znajdą.
Diabeł go zmusił?
Nie. Kazał mu się przyznać.
Powiązała pani z porwaniem czerwonego vanette.
Tylko że gość mówił dość szczegółowo.
I tak może być świrem.
To popierdoleniec.
Wiem, ale to nie przypadek.
Czym jeździł diabeł?
Niejaki Aiden Stenner.
Liczne rany kłute. Śmierć na miejscu.
Dołączają do gangów i...
Kwestia czasu.
- Wszystko gra? - Gra.
- Chcesz na chwilę wyjść? - Nie.
To nie gang.
Skąd wiesz?
Świadkowie opisali chudego mężczyznę, po 50 lub 60.
Siwy, ze szkockim akcentem.
Nie był tu widziany.
Przesłuchaj dzieciaki.
Chcę dostać portret pamięciowy.
Wystawcie list gończy, sprawdźcie monitoring
z budynków naprzeciwko i ulic w promieniu 15 km.
Drugiej szansy nie będzie.
„NIE PRZESTANĘ SZUKAĆ”
Mówi, że to diabeł.
ŚWIADEK: „ON ŻYJE”
Na końcu drogi była kamera.
Było tam parę domów i jedno niezidentyfikowane auto.
Czerwony nissan.
Pamiętam. Nie znaleziono go.
Wszystko się wiąże.
To nie przypadek.
To czerwony nissan vanette czy nie?
Kopyta, wielkie rogi.
Biały mężczyzna. Wysoki, szczupły, siwy, szkocki akcent.
Czym jeździł diabeł?
Znaleźliśmy związek między wieloma sprawami
z czasów Jonaha Taylora 12 lat temu.
Czerwonego nissana vanette, którego do dziś nie zidentyfikowano.
Porównaliśmy dane sprzed lat z danymi systemu rozpoznawania.
Zawsze znika w tej samej okolicy. Thornham Green.
To głównie pola i jednopasmówki.
Drony go nie znalazły, ale mamy to.
Domki, niegdyś na wynajem.
Właściciel zmarł, nowego nie ma.
Powinny być puste.
Obrazowanie termowizyjne pokazuje co innego.
Uważamy, że tam ukrywa się podejrzany.
Jest niezwykle sprytny.
I zapewne uzbrojony.
Dowódcy przedstawią wam szczegóły.
Wejdziemy nocą, po cichu.
Ustawimy blokady. Zaskoczymy go.
Do celu 30 sekund.
Podejrzany może być na miejscu.
Idźcie w lewo.
Czysto!
Przyślijcie ratowników.
Czysto! Nie ma go tu!
Wszyscy do środka. Wezwijmy śmigłowiec.
Przyjąłem.
DZIEWCZYNKA, 4 LATA POGRYZIONA PRZEZ PSA
SO-43 do dyspozytora.
Widać podejrzanego?
Kurwa mać.
SO-43 do dyspozytora. Mówi detektyw Dhillon...
Zatrzymaj się.
Stać, mówię!
To ty, Dhillon?
Znowu musimy to robić?
Kazałbym ci odejść, ale nie odejdziesz.
Stój, ręce do góry.
Nie wygrasz ze mną. Znam każdy twój ruch.
- Przepuść mnie. - Nie mogę.
W porządku. Miejmy to za sobą.
Nie zbliżaj się.
Stój, mówię!
Uciekł pieszo. Ślady w każdą stronę.
Benzyna.
- Co? - To ma silnik diesla.
Generator też.
Miał inny pojazd.
Ślady tych samych opon.
Uciekł pieszo.
W pobliżu drogi miał drugi wóz.
Dajcie mapę okolicy.
- Dalej! - Dalej!
- Ruchy! - Biegiem!
Ręce do góry!
Inspektor Chambers!
Mów.
Mamy rannego.
- Słyszy mnie? - Ciężko powiedzieć.
Wypoczywaj. Już dobrze.
Mamy go.
Dorwaliśmy chuja.
Nie dostałem jeść.
I dobrze.
Inspektor Lucy Chambers z policji w Hart Valley.
Jest 11 listopada, godzina 21.42.
Proszę się przedstawić na potrzeby nagrania.
Gideon Shepherd.
Został pan aresztowany
za zabójstwo Aidena Stennera i Connora Larsona.
Tylko?
Ilu ludzi pan zabił?
Więcej.
Wiesz, ile razy odbyliśmy tę rozmowę?
- Co to ma znaczyć? - Egzystencja to powtarzalny cykl.
Za każdym razem trafiamy tutaj.
Zadajesz mi pytania, ja mówię ci prawdę.
Ostrzegam, co się stanie, jeśli mi nie uwierzysz.
A co ma się stać?
- Czytałaś moje notatki. - Próbowałam.
Proszę popracować nad pismem.
Powtarzasz się.
Co ma się stać, panie Shepherd?
Siedemnaście ofiar.
Jedenaścioro dzieci.
Ja tego nie powstrzymam, ale ty możesz.
- Co pan zrobił? - Nie ja.
Mylisz się co do mnie.
Masz mnie za diabła wcielonego.
Prawdziwy diabeł
czai się w cieniu.
Jest, choć go nie widać.
Ja wiem tylko, co potrafi. Też się dowiesz.
Za rok. Siedemnaście ofiar. Jedenaścioro dzieci.
Panie Shepherd,
skieruję pana do psychologa.
Pójdę do więzienia, zabiję się, zaczniemy od nowa.
Ale znów trafimy tutaj. Jak zawsze.
Nie pokonam cię, Lucy.
Chcę, żebyś do mnie dołączyła.
Do pana?
Nie umrę. Ten jeden raz.
Odsiedzę swoje cierpliwie.
Gdy będziesz gotowa, wiesz, gdzie mnie szukać.
A tymczasem swoje powiedziałem.
Milczenie nie pomoże w sądzie.
Bez komentarza.
- Inspektor Chambers. - Mówi Boyd.
Mów.
Przeglądam akta wydziału.
Pięć minut temu było zgłoszenie.
Pożar przy Sycamore Drive 7.
- Po co mi to wiedzieć? - No...
Była tam pani miesiąc temu.
Tam znaleziono tego Isaaca.
Pani Chambers?
Wszyscy wyszli?
Na to wygląda. Matka jest poparzona.
Wszystko w porządku?
To dziwne przeczucie.
Déjà vu.
Isaac?
Jesteś tam?
To ja, Lucy. Lucy Chambers.
Wyjdź. Nie powinniśmy tu być.
Przez tatę mi zimno.
Nie ma się czego bać.
Nie mogłem pomóc.
Z czym?
Z pożarem.
Nie mógłbyś pomóc, skarbie.
Strażacy sobie radzą.
Przyszedł za mną.
Co masz na myśli?
Isaac?
Która godzina?
Późna.
Wpuścili cię?
Taka praca. Powiedziałam, że musimy pogadać.
- Służbowo. - Ja to mam szczęście.
Skłamałam.
Musiałam z kimś pobyć.
Wszystko w porządku?
Nie.
Chyba tracę rozum.
Ja też. Stracimy go razem?
Chętnie.
Boli?
Nie jest źle.
To dobrze.
Wiem, że oszalałam, skoro tu jestem.
Ale to może być ostatnia szansa.
Kończy mi się czas.
Wcale nie.
Czasu mamy pod dostatkiem.
Wrócisz do tego życia. Ja także.
Jak zawsze.
Tylko że następnym razem będzie inne.
Jak bardzo?
Nie wiem.
Ruch skrzydeł motyla może wywołać burzę.
Mogę ocalić życie twojej matki. Potem pochłonie nas chaos.
Ten chaos cię przebudzi i przypomni ci tę rozmowę.
Jeśli to zrobimy...
Jeśli powstrzymasz samobójstwo mamy...
stracę wszystko.
Coś stracisz, coś zyskasz. Zmienisz drogę.
Zapomnę o nim.
Tak zawsze miało być.
Jeśli się obudzisz, ocalimy ich.
- Nie powinnam tu być. - Powinnaś.
Lucy.
Znasz tę sprawę. Każdy jej szczegół wyrył się w twojej duszy.
Nie tylko sklep Rigby'ego. Pozostałe. Szkoły, plac zabaw.
Kończymy!
Musimy go powstrzymać.
Musisz mi pomóc.
Dobrze.
Wszystko w porządku?
SALA WIDZEŃ
Już dobrze. Na pomoc!
- Co jest? - Wezwijcie karetkę!
Wszystko będzie dobrze.
Ravi?
Jestem. Chcesz czegoś?
Nie puszczaj.
Potrzebuję tylko ciebie.
Wiesz o tym, prawda?
Przestań, Chambers. Utrudniasz.
Dałeś mi szczęście.
Jeszcze się zobaczymy.
Obiecuję.
Znajdę cię.
Kocham cię, Lucy Chambers.
Ravi?
Jestem.
Słyszę muzykę.
Jeśli to zrobimy,
stracę wszystko.
Coś stracisz, coś zyskasz. Zmienisz drogę.
Złe sny nas nie skrzywdzą.
Nie skrzywdzą nas.
Nadal nic?
Nigdy nie płacze. Nigdy się nie śmieje, nie denerwuje. Nie...
Isaac!
Przejście.
GODZ. 3.33
- Proszę nic nie mówić. - Isaac?
- Żyje. - Gdzie jest?
- Pod opieką. - Wyszedł?
Tak. Sąsiedzi go znaleźli.
- Jest Ravi? - Ravi?
Ravi Dhillon, mój mąż.
Lucy, pamiętasz, co się stało?
Pamiętam.
Pamiętam wszystko.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger
Downloaded from - MoviesMod.day