Downloaded from - MoviesMod.day
ZABAWKI U RIGBY'EGO
Siedemnaście ofiar. Jedenaścioro dzieci.
Prawdziwy diabeł
czai się w cieniu.
Jest, choć go nie widać.
Ja wiem tylko, co potrafi. Też się dowiesz.
Za rok. Siedemnaście ofiar.
Były w drukarce.
Dzięki.
Byłaś w domu?
Po co?
Ravi nadal jest na szkoleniu w Leeds.
Spałaś?
Nie wiem.
Sprawdziliśmy wszystkie ofiary.
Nie pasują do profilu, zamachowiec zbiegł.
Sprawdzamy monitoringi.
- Jakieś tropy? - Brak.
Tylko odbicie. Spójrz.
W rogu zdjęcia, żółta bluza z kapturem. Ale...
Nic wyraźnego.
Kto planuje coś takiego, sprawdza rozmieszczenie kamer.
Wszystkich nie unikniesz.
Znajdziemy go.
Nie sądzę.
Brawo, siedź i użalaj się nad sobą.
Shepherd to zasrany wariat.
Tak samo jak sprawca.
Wiedział, że coś się stanie,
ja też wiem.
Bo zawsze, kurwa, coś się dzieje!
Świat się kręci od tragedii do tragedii.
No i się pomylił.
Miało być 17 ofiar.
A naliczyłam 16.
Co?
Kelly Watson była...
Była w dziewiątym miesiącu.
Posłuchaj...
- To musi być... - Dobra.
- To przypadek. - Dość.
Ile razy to oglądałaś?
Słucham muzyki.
Jasne.
Głupek ze mnie.
Egzystencja to powtarzalny cykl.
Za każdym razem trafiamy tutaj.
Zadajesz mi pytania, ja mówię ci prawdę.
Ostrzegam, co się stanie, jeśli mi nie uwierzysz.
DIABELSKA GODZINA
Minął niemal rok, a jemu wciąż śni się ten pożar.
Myślałam, że koszmary ustaną, ale jest gorzej.
Chciałabym sprawić, żeby zapomniał.
Radzę uważać ze snami.
Bywają mylące, zwodnicze.
Pojawia się jednak wspólny motyw.
Kiedy ostatnio widział ojca?
Tamtej nocy.
- Myślę... - Nie.
Już nigdy nie zobaczy Mike'a.
- Pod nadzorem... - Zostawił go!
Zamknął drzwi i zostawił go, żeby spłonął.
Siedziałby, gdybym mogła to udowodnić.
Nadal mi nie wierzysz.
- To powracający koszmar... - To wspomnienie!
Tak, traumatyczne.
Rozmyte. Ubarwione wyobraźnią.
A gdyby sobie tego nie wyobrażał?
Hipotetycznie.
Co, gdyby naprawdę doświadczył tych niewiarygodnych rzeczy?
Jak wtedy mu pomóc?
Chyba nie nadążam.
Nieważne.
Nie chcę, by się bał.
Chciałabym to skończyć.
Lucy, zastanówmy się nad indywidualnymi sesjami.
Nie na stałe.
Czasem mam wrażenie, że Isaac reaguje na twoje sygnały.
Lucy?
Oczywiście.
Pomyślę o tym.
Dziękuję.
I co?
Nie widzę.
Proszę.
Ściśnij.
Lepiej?
Chodź. Mam coś do twojego pokoju.
Pięć.
Piętnaście.
To nic.
Konstrukcja pracuje.
Tak to jest z nowymi domami. Muszą osiąść, jak my.
Isaac.
Nie ma tu żadnych duchów.
Co się stało?
Meredith mówi, że duchy nie istnieją.
Ale istnieją.
Jeden stał za nią, gdy to mówiła.
Kiedy? Gdy poszedłeś się pobawić?
Kochanie.
Tutaj jest inaczej.
Nikt tu nigdy nie mieszkał.
To dom tylko dla nas. Na to życie.
Na tę pętlę.
Nie powinienem tu być.
Powinność nie istnieje.
Jesteśmy tutaj, ponieważ tak postanowiliśmy.
Tak jak ja postanowiłam mieć ciebie.
I postanawiam wygrać.
Koleś!
A ty dokąd?
- Odejdźcie. - Co, pedofilu?
Nosisz się jak pedofil.
- Orientuj się! - Ejże.
Dawaj hajs albo powiemy, że lubisz dzieci.
Nie chcę was skrzywdzić, więc...
Kurwa.
Bierz telefon. Szybko.
Skurwiel!
Uważaj!
Dhillon, słuchasz mnie? Dhillon!
Przepraszam.
Nie mdlej mi tu.
Chryste.
Co muszę wiedzieć?
Ofiara została uderzona trzykrotnie.
Pęknięcia czaszki tu, tu i tu.
Ten cios uszkodził naczynie.
Przyczyną śmierci był krwiak śródczaszkowy.
Nie umarł od razu.
Dlatego wciąż chodził.
- Wykrwawił się. - Nie.
Krwawił wewnątrz czaszki.
Ja pierdolę.
Coś jeszcze?
Nic istotnego.
Zgon wskutek uderzenia.
Stawiaj zarzuty.
No tak.
Nie daj mu uciec.
Przezabawne. Zmień płytę.
Inspektor Dhillon.
Ravi, mówi Sam Boyd.
Boyd. Wybacz, nowy telefon.
Nie zapisałem numeru.
Wybacz niespodziankę.
Żaden problem. Szukasz informacji?
Przysługi. Sporej.
Odmówisz, ale będę nalegać.
Oczywiście.
Wczoraj w Hackridge Park widziano Gideona Shepherda.
Hatby chce tam kogoś wysłać.
Masz masę ludzi u siebie.
Najlepszy człowiek jest w Sheffield, a to ekspert w tej sprawie.
Przez nią niemal wyleciałem. Dlatego tu jestem.
Wszystko wyjaśniliśmy z twoim przełożonym.
To nie mnie szukasz.
Nie chcesz go złapać?
Szczerze?
Nie wiem.
Ravi, on tam jest.
Jest blisko.
Wiemy, że coś knuje.
No pewnie.
Pomóż mi. Proszę.
Nikt nie zna go tak jak ty.
Nie zgodzę się.
Ostrzegamy, aby nie zbliżać się do podejrzanego
i informować policję o jego lokalizacji.
Gideona Shepherda widziano pierwszy raz,
odkąd uciekł z aresztu 11 miesięcy temu.
Zranił wtedy dwóch funkcjonariuszy.
Szlag.
NIEBIESKIE SUBARU IMPREZA SKRADZIONE
Co tu robisz?
Nie odbierałeś.
Gdyby ktoś cię śledził...
Nie o mnie trąbią media.
Skrzywdziłeś ludzi.
Nie dali mi wyboru.
- Dzieci. - Gdzie tam.
Było ich więcej. Musiałem.
Szukają cię.
Odkąd skończyłem dziewięć lat.
Tysiąc istnień temu. Bez zmian.
Przeciwnie. Nie wiesz, co będzie dalej.
Mam pomysł.
Ulice przemierza coś plugawego.
ŻÓŁTA BLUZA CZARNY PLECAK
Nawet bym nie wiedziała, że mnie minął.
Może zrobić wszystko. Każdemu.
Nie zrobi.
Wiemy, co robi.
Wiemy kiedy.
Potworowi brakuje tylko twarzy.
Nie pal tam. Zasłony zaśmierdną.
Wkurzy cię to, co powiem.
To nie mów.
Zrób sobie wolne.
Rok temu Shepherd i Slade.
Teraz ta bomba.
Boję się, że pękniesz.
A wtedy...
Co?
Jesteś nieobecna.
Tęsknię za tobą.
Wiem, że to samolubne.
- Nie przejmuj się mną. - Czekaj.
Masz rację.
Mam?
Życie mamy jedno.
Ja też za tobą tęsknię.
Pojedźmy gdzieś.
Gdzieś, gdzie jest gorąco i za drogo.
Nie chcę wyjeżdżać.
Chcę mieć dziecko.
Pierdolę te tabletki.
Ona zawsze tu jest.
Siedzi na krawędzi łóżka.
Nie patrz tak na mnie.
Nie patrz tak na mnie!
Nie patrz na mnie!
Doktor Ellis ją rano zbadał.
Nie chciała się położyć.
- Mamo? - Wczoraj dobrze się czuła.
Nie wiem, co się stało.
Mamo.
Chodź, usiądźmy.
Powoli.
Usiądź.
Mamo? Spójrz na mnie.
Gdzie jest doktor Ellis?
U innego pacjenta.
No tak.
Co się zmieniło? Co dostaje?
To samo. Mogła się uodpornić.
Trzeba to sprawdzić.
Gdzie zdjęcie?
Doktor Ellis chciał sprawdzić, czy patrzy na zdjęcie, czy...
po prostu patrzy.
Może je pani powiesić? Proszę.
Mamo.
Powiedz mi. Co się stało?
Co się dzieje?
- Mamo! - Cierpliwości.
Byłam cierpliwa.
Jest coraz gorzej. Przez to miejsce.
- Jest najlepsze. - Czyżby?
Potrzebuje opieki.
Doktor Ellis zaraz...
Nikt z was nie wie, co jej dolega.
I nikt mnie nie słucha.
Przepraszam.
Proszę nas zostawić.
Gdzie jesteś?
Dokąd poszłaś?
Nie możesz mnie znowu opuścić, rozumiesz?
Musisz wrócić.
Musisz.
Inspektor Dhillon.
Sierżant Boyd.
Dzięki.
- Przyjechałem na chwilę. - I tak dzięki.
Jak już muszę mieć niańkę, to chcę nią pomiatać.
Trzeba było poprosić o awans.
Pogadaj z moją żoną i dzieckiem.
I te pracujące niedziele.
Nadal śpiewasz w chórze?
Fałszuję, ale z serca.
Ogarnęłam ci biurko na górze.
Wezmę kartę i idziemy.
Nie chcesz się przywitać?
Nikt cię nie wini.
Za Shepherda czy Nicka?
To nie wielki powrót.
Wiem, tylko mówię.
Dziękuję.
Jeśli nic się nie zmieniło, chcę działać.
Twoja decyzja.
Od czego zaczniemy?
Te aparaty należą do szkoły, trzeba z nimi bardzo uważać.
Jasonie Williams, słuchasz?
Nie.
Zabierzecie je do domu.
Odpowiadacie za to, żeby wróciły w jednym kawałku.
Martin, to dotyczy i ciebie.
Nie, Johnny. Nie rób tak.
Nie róbcie zdjęć sobie ani kolegom.
Proszę o uwagę. Isaac, ciebie również.
Dziękuję.
LUDZKIM OBIEKTYWEM
Zrobicie zdjęcia przyrodzie.
Zwierzętom, drzewom, rzekom, plażom.
Ale nie tylko samej przyrodzie.
- No dobrze. - Pomyślmy...
Wspaniale sobie poradziliście.
- O naszym wpływie. - Dobre pomysły.
- Jaki jest? - Simon, skup się.
- Nie powtórzę. - Jesteśmy odpowiedzialni?
- Porozmawiamy... - Pomyślcie o śmieciach.
Jason, odłóż to!
Isaac, co powiedziałam?
„Co powiedziałam?”
To ma być śmieszne?
Co się stało?
Dobrze się czujesz?
W porządku. Jest cały.
Proszę o ciszę.
Nie chcemy straszyć.
Działamy zapobiegawczo.
Nie możemy ignorować zbiegów okoliczności.
Shepherd był o krok stąd. Możliwe, że coś planuje.
Część dzieci chodzi do szkoły przez park.
Rodzice muszą być świadomi zagrożenia,
ale nie wywołujmy paniki.
Oczywiście.
Przepraszam.
Przepraszam. Wypadło mi pańskie imię.
Inspektor Dhillon. Ravi.
Wszystko dobrze?
- Przepraszam. Sierżant Boyd. - Rogers.
Elena. Nauczycielka Isaaca.
Wspaniale.
Proszę dzwonić, jeśli zobaczy pani coś podejrzanego.
Na komórkę, nie do biura.
Dziękuję.
„»To dla ciebie«, rzekł miły pies. »Dziękuję«, odparł Tomasz.
»Już nigdy nie będę smutny.
Dopóki to mam, wystarczy, że pomyślę o tobie,
a już nigdy nie będę samotny«”.
Co tu robisz, Lucy?
Zapasy.
A to co?
Bułeczki z czekoladą.
Nigdy nie jadłeś?
- Nie. - Są smaczne.
Zjesz na śniadanie.
Czekolada na śniadanie?
Żyje się tylko raz.
Bzdura.
Nie są dla ciebie.
A dla kogo?
Lucy.
Mama jest w aucie.
Nie. Nie wolno ci.
Zna ten dom. Ma wspomnienia.
Tylko tu je odnajdzie.
- Nie myślisz trzeźwo. - Masz rację.
Bo jeśli czegoś nie zrobię, stracę ją na zawsze.
Nie ma czegoś takiego.
Wróci.
Ty też, ja również.
I wszyscy inni.
Świat się kręci jak pieprzony wiatrak.
Próbowałem ją ocalić, dać jej życie.
Jej organizm je odrzucił.
Nic nie poradzisz.
- Nie wiesz tego. - Wiem wszystko.
Mój umysł ma tysiące lat.
Ty masz w głowie dwa życia. Ja mam setki.
Spłonąłem, utonąłem, wykrwawiłem się na śmierć,
żyłem, śmiałem się.
Nie mogę ci pomóc.
Nie proszę o pomoc.
Będę przychodzić codziennie. Karmić ją, kąpać.
- Nie. - Nawet jej nie zauważysz.
Mówiłem ci.
Unikaj mnie. Myślisz, że jesteś bezpieczna.
Nie jesteś.
Myślisz, że mnie znasz. Nie znasz.
Zabijam ludzi.
Zabijasz ludzi, którzy krzywdzą innych.
Zabijam ludzi, którzy stają mi na drodze.
Ona nie stanie.
Przepraszam.
Dzień dobry.
Inspektor Dhillon. Poznaliśmy się rok temu.
Tak?
Sprawa Gideona Shepherda.
No tak.
Sierżant Boyd.
Możemy pomówić z szefem?
Jasne. Sprawdzę, czy ma chwilę.
Nie pracuje tu od wielu miesięcy.
- Macie kontakt? - Sporadyczny.
Po wszystkim odeszła z pracy.
Gdzie teraz pracuje?
Nigdzie.
O ile nam wiadomo.
Z czego się utrzymuje?
Dom był ubezpieczony.
Rozwiodła się, miała oszczędności.
Uprawia hazard.
Widuję ją u bukmachera.
Wyścigi konne?
Finał Wimbledonu. Wygrała kupę kasy.
W tenisie nie jest łatwo, musiała sporo zaryzykować.
Na każdego przyjdzie pora.
Za nami nieprzewidywalny sezon.
RUGBY SUPERLIGA
Ciężko przewidzieć wyniki. Mogą zaskoczyć.
Tak jest.
Odbicie po trudnym początku.
Przez pięć tygodni wiele razy mało brakowało.
Ale od dwóch meczów zaskakują.
Pokonali trudnych rywali.
Nowy trener wykazał się...
Ravi.
Cześć.
- Co ty... - Wróciłem.
Wpadłem pogadać.
Nie miałem numeru.
Jak nas znalazłeś?
Jestem detektywem.
- Jeśli nie w porę... - Miło cię widzieć.
Czołem, Isaac. Dawno się nie widzieliśmy.
Pamiętałeś!
Pójdziesz się przebrać?
Dziękuję.
Dziwne miejsce na dom.
No cóż.
Nie płacę za telewizję.
Liczyłam, że nas nie znajdą.
Ja was nie wydam.
Wejdziesz?
Piwo? Czy jesteś w pracy?
Poniekąd.
Poniekąd?
Wróciłeś po niego? Oglądam TV.
To nie koniec.
Mówił o żyletkach, nowym początku.
- Myślałem... - Że się pociął?
Wybacz.
Na jak długo wróciłeś?
Na ile trzeba.
Byłem w szkole.
Nauczyciele się przejęli.
Rok nie zawracał nam głowy.
To obłąkany potwór.
Ścigał cię.
Widziano go w parku za szkołą Isaaca.
Nie martwisz się?
A powinnam?
Nigdy mnie nie skrzywdził, nigdy mi nie groził.
Mnie pobił prawie na śmierć.
Cóż.
Mam w wozie paralizator.
To dozwolone?
Niezbyt.
Próbowałem cię odwiedzić w szpitalu.
Próbowałeś?
Szef mi zabronił.
Walczyłem o pracę.
Dzwoniłem, ale zmieniłaś numer.
Rezygnuję z cyfrowych rozwiązań.
Sprytnie.
Telefon mało sprytny.
Zjesz z nami kolację?
Zrobiłam zapiekankę.
Tak to nazwać?
Jakie warunki musi spełnić?
Nie wiem, to bardziej gulasz.
Nie narzucam się.
Zrobiłam mnóstwo.
A skoro się martwiłeś,
to powinieneś trochę zostać.
Chronić nas.
Nie potrzebujesz mnie.
Potrzebuję.
Sam mówiłeś, że grasuje tu potwór.
Nie musisz zjeść wszystkiego. Za dużo nałożyłam.
Nie da rady. Pycha.
Miałeś szczęście.
Jadamy mrożonki Captain Birdseye.
Albo kurczaki pułkownika Sandersa.
Lecę na brodaczy.
Isaac woli paluszki rybne.
Za brukselką nie przepada.
Wiesz, pieczone są o wiele lepsze.
Gotowane są nudne.
W takim razie nie musisz jeść.
Nie jadłem. Schowałem do kieszeni.
Nie do wiary.
Za to pozmywasz.
- Miałem to zaproponować. - Tak?
- Tak, bo jestem uprzejmy. - No tak.
No dobrze.
Dziękuję.
Gotowy?
Ciepło ci?
Może kilka stron Narnii?
Jestem zmęczony.
Postawię tu Metalowego Mickeya.
- Odstraszy koszmary. - Dobrze.
Słodkich snów.
Jesteś szczęśliwa.
Naprawdę?
Dlaczego?
Przy nim się uśmiechasz.
A on przy tobie.
Pocałuj go.
Nie można tak całować, kogo się chce.
Ciebie wycałuję.
- Dobranoc. - Dobranoc.
ZABURZENIA
Co ty wyprawiasz?
- Przepraszam. Nie chciałem. - To moje.
Wiem. Źle zrobiłem.
Ale zrobiłem.
- Lucy. - Co?
Spisuję tylko sny.
Na prośbę mojej... Terapeutki Isaaca.
Sny?
No dobrze.
Dobrze.
Jeśli mogę jakoś...
Przepraszam.
- Hej. - Cześć.
- Już 8.30. - Wybacz, zaspałem.
Gdzie?
Byłeś u Lucy Chambers?
Było późno. Spałem na sofie.
Daj mi pięć minut. Odświeżę się.
Ravi.
Widziałam nagrania.
Shepherd ją przekonał.
- Nie widzisz tego. - Widzę.
Sprawdź mi kogoś.
Evelyn Wiseman.
Zobacz, czy ma związek.
Evelyn Wiseman.
Podała ci to nazwisko?
Pięć minut.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger
Downloaded from - MoviesMod.day