Downloaded from - MoviesMod.day
Odcinek porusza temat samobójstwa.
Zalecamy ostrożność.
DIABELSKA GODZINA
ANPR nie wykrył tablic.
Ale wóz pojawił się dwa razy przy New Park Road.
O 10.38 jechał na zachód,
o 11.07 wracał.
Pasuje do wybuchu.
Kradziony wóz, ma sens.
- Wiemy, kiedy skradziony? - Nie.
To auto Jacka Grahama.
Lat 22, bananowiec.
Nawalony skoczył z muru.
Ktoś mu buchnął wóz, gdy go składali.
W ciągu ostatnich ośmiu dni.
Sprawdzimy okolicę.
To nie przypadek. Złap złodzieja, złapiesz zamachowca.
Auto trochę rzucało się w oczy.
Znasz profil. Działa z automatu.
Uważa się za niezwyciężonego.
Nie ma czego szukać. Sam popiół.
Ale mamy ślad buta.
Dziesiątka. Sportowe, szerokie.
Świetnie. To zawęża sprawę.
Może nam to pomóc.
Niebieskie subaru, żółta bluza.
Może ktoś coś skojarzy.
Chyba że to odludek.
Mieszka na zadupiu. Sam. Bez twarzy.
Możliwe, ale może warto spróbować.
Warto. Dzięki, Boyd.
Cześć.
Znajdzie coś?
Nie.
Nie w tym życiu.
WYZNACZONO 10 000 FUNTÓW NAGRODY ZA GIDEONA SHEPHERDA
Ja pierdolę!
Kurwa mać.
Ja pierdolę.
Już dobrze.
To tylko zły sen.
Mój i twój.
Już...
Wracajmy do środka.
I już.
Chryste.
Usiądź, nie ruszaj się.
Znajdę ci koc.
Kto to jest?
Kto...
Kto to jest?
Nadmiar.
Echo.
Nie ma go tu.
A my?
To moje wspomnienia.
Nie są tam, gdzie powinny być.
Są wyrwane z ich świata.
Gdy czasem sobie nie radzę,
gdy ulegam chaosowi...
znikają.
Puszka wydaje się pusta.
Ale nie jest taka.
Ty też nie.
Zawsze zakopuję ją tak, by nikt jej nie znalazł.
To zabezpieczenie.
Moja kotwica.
Co ty zakopałaś, Sylvio?
Czego szukałaś?
Cześć.
Hej, mamo.
Jeszcze nic.
Niedługo się zjawi.
Właściciel jest w szpitalu.
Sprawdziłam. Złamane kostki, bez odchyleń.
Wszystko w normie.
Dobrze.
Mamo?
Wszystko dobrze? Mówiłaś coś?
W nocy była w ogrodzie.
Wyszła.
Około 3.30.
Co robiła?
Kopała.
Zakopała tam coś.
Dawno temu.
Co?
Wspomnienie.
Przydatne.
Jest w torbie.
Nie mogłam.
Odpiłowałem lufę.
Łatwiej ją ukryć.
Mówiłaś, że nie będzie problemem.
Zamknij drzwi.
Nie wyjdzie i już.
Daj spokój.
Przysługa za przysługę.
W porządku.
Wyznaczyli za mnie nagrodę.
Mamy cztery dni na znalezienie zamachowca.
Jeśli ktoś mnie zobaczy,
stracimy szansę.
Nie mogę wyjść.
Musimy mieć pewność.
Mam się zabawić w detektywa.
Kontynuować pracę.
Znajdź złodzieja.
Znajdź zamachowca.
Lucy?
Mam szpiegować zabójcę.
Trochę...
To może być za mało.
Potrzebujesz ochrony.
„Wybierz mądrze, podróżniku.
Uderz w dzwon, bo gróźb bez liku.
Lub nie rób nic i zmysły strać,
myśląc, co się mogło stać”.
Muszę zrobić kolację.
Jeszcze dwie strony.
Jedna, ale teraz twoja kolej.
Co to jest?
Meredith zrobiła.
Mówiła, że to nie na zawsze.
Też możesz sobie zrobić.
Nauczyła mnie.
Teraz musimy poczekać.
- Jak długo? - 30 sekund.
I już?
Ile ci dała?
Siedem. Bo schodzą.
Jesteś szczęśliwy.
Meredith to twoja dziewczyna?
Nie.
Wiem.
Koleżanka.
Może przyjaciółka?
Ty nią jesteś.
Dziwne, ale prawdziwe.
Niewyjaśnione zjawiska.
Zdarzenia paranormalne.
Oto prawdziwe historie, które media przemilczały,
by nie straszyć ludzi.
Dziś wspólnie spróbujemy rozwiązać Nierozwiązywalnych.
Co to ma być?
Oglądaj.
Otwórz umysł.
Reinkarnacja.
Ludzkość od stuleci zastanawia się, czy istnieje życie po śmierci.
Może nauka zna odpowiedź?
Może religia?
A może znajdziemy ją w domu
przy cichej ulicy w niewielkim Hackridge.
Evelyn Wiseman była szczęśliwym dzieckiem.
Bystrym, ciekawskim bobasem.
Gdy zaczęła mówić pełnymi zdaniami,
jej rodzice zauważyli, że coś jest nie tak.
Mówiła o rzeczach, które pamięta,
a które jeszcze się nie wydarzyły.
Uznaliśmy, że to nic takiego.
W końcu to dziecko.
Wyobraźnia.
Co rysujesz, Evelyn?
REKONSTRUKCJA WYDARZEŃ
Co to ma być?
Śmierć.
Kiedy miała trzy lata,
pytała, czy może pobawić się różowym domkiem.
Nie mieliśmy żadnego różowego domku.
Po pewnym czasie sąsiedzi robili wyprzedaż.
Wystawili różowy domek dla lalek.
Cała rozpromieniała. „To ten!”.
To było dwa lata później.
Mieszkaliśmy już w innym mieście.
Od dziecka mówiła o ucieczce,
narzekając, że nie powinno jej tu być.
Mówiła, że jej rodzina miała zginąć w wypadku
piątego września 1977 roku.
O tej dacie wspominał Shepherd.
Dokładnie o tej.
Skąd to masz?
Googlowałam nazwisko Evelyn
w kontekście cyklów, reinkarnacji i pętli.
Możemy odszukać tę rodzinę.
Wypytać.
Chcę wiedzieć,
skąd Lucy Chambers o niej wie.
Może zrobiła to, co ty.
Wiem, że chcesz jej ufać, ale...
Chcę. Nie mówię, że ufam.
Przesłuchaj ją.
Nie bez dowodów.
- Ale... - Zacznie się bronić.
Lepiej trzymać ją blisko.
Jak blisko?
Posłuchaj, to niebezpieczne.
- Jest podejrzana. - Nie jest.
Jest powiązana.
No tak.
Dlatego spędzasz z nią tyle czasu?
Przez powiązania.
A jak ktoś się dowie?
Musiałabyś temu komuś powiedzieć.
Nikomu nie zagraża.
Oprzyj o biodro,
bo uszkodzisz nadgarstek.
Daj.
Naładowana wystrzeli.
Nie celuj do niczego, co ma żyć.
Nie chcę nikogo zabić.
To tak nie działa. On albo ofiary.
Jeszcze raz.
Do biodra.
Jestem w ciąży.
Jesteś pewna?
Mało prawdopodobne.
A jednak.
Kto jest ojcem?
Ravi.
Wie?
Jeszcze nie.
Nie pójdę do więzienia.
Ja poszedłem.
Na 25 lat.
Tyle kazałaś mi czekać.
Na to. Na tę szansę. Na rozliczenie.
O to prosiłaś. I to ci dałem.
Nie ja.
Ona nie była mną.
Nie miała matki. Nie miała syna.
Czasem się zastanawiam, czy mi odbija.
Wtedy myślę,
że szaleńcy nie są świadomi szaleństwa.
I mi przechodzi.
Wmawiam sobie, że postępuję słusznie. Że mi nie odbija.
A tak robią szaleńcy.
Myśli wracają.
I tak w kółko,
aż zasnę, by śnić o tych, którzy umrą.
Nie wiem, co się stanie,
ale wiem, że nie będziesz uciekać.
Skąd wiesz?
Nie jesteś taka.
ZABAWKI U RIGBY'EGO
Proszę podpisać.
Jasne.
Mam cię.
Piękny wiersz.
Piękne pismo, bez błędów.
Ktoś ci pomagał?
Skąd ten pomysł?
Wymyśliłem to.
Zupełnie sam?
Nie widziałeś tego w telewizji?
Może dorośli coś mówili?
Mamusia wie.
„Diabelska godzina”.
Co to takiego?
Godzina późno w nocy.
Kiedy mamy koszmary.
Kiedy się boimy.
Często miewasz złe sny?
Nocą wszystko wydaje się straszniejsze.
Czasami bywa tak w ciągu dnia.
Co masz na myśli?
Nie wolno mi o tym mówić.
Ze mną możesz rozmawiać.
To tajemnica?
Jak ktoś wie, to już nie jest tajemnica.
Mamusia tak mówi.
Czy mamusia ma wiele tajemnic?
Isaac.
Jeśli mama ma tajemnicę, przez którą ci smutno lub się boisz,
lepiej ją ujawnić.
Rozumiesz?
Zawsze możesz ze mną porozmawiać.
Mogę iść się pobawić?
Oczywiście, wybacz.
- Dziękuję za rozmowę. - Nie ma za co.
Fajne miejsce na zdjęcia.
Jak myślisz?
Rozejrzyjmy się za ptakami.
Źle się czuję.
Znajdziemy inny park.
Mamo?
Już.
Wyjedźmy gdzieś.
Gdzie jest gorąco.
I za drogo.
Ravi?
Mówisz przez sen.
Wybacz.
Coś mi się śniło.
Co takiego?
Nie wiem.
Która godzina?
Późna.
Śpij.
„GDZIE JEST GORĄCO
I ZA DROGO” MÓWIŁ PRZEZ SEN
Szlag.
Pospiesz się. Wszyscy śpią.
Nie wszyscy.
Zaczęło się.
Nasze niebieskie subaru.
Skradzione pół godziny temu.
Masz twarz?
Coś mam.
Miał klucz.
Pewnie ukradł właścicielowi.
Mogą się znać.
Właściciel jest w szpitalu, nie wie o aucie.
Może powinnaś mu powiedzieć.
Dlaczego ja?
Jesteś inspektor Lucy Chambers z policji w Hart Valley.
Prowadzisz śledztwo.
Podszywanie się?
Ile mi za to grozi, pół roku?
Coś czuję, że dobrze ci pójdzie.
No dalej, uderz.
Uderz mnie.
Kurczę.
Chwileczkę.
Halo?
Przy telefonie.
Nie, Victoria zmarła.
Dwa lata temu.
Dziękuję.
Tak, pamiętam.
Niezupełnie. Victoria tego chciała.
Ja niezbyt, szczerze mówiąc.
Policja?
W jakim sensie?
Wiedzą, gdzie jest?
Oczywiście, porozmawiam z nimi.
W każdej chwili.
Co jeszcze powiedzieli?
Ale mają trop?
Rozumiem.
W takim razie zaczekam.
Dziękuję.
Tak, dziękuję.
Do widzenia.
Przepraszam.
Sekundkę, słońce.
Jak mogę pomóc?
Inspektor Chambers.
Do państwa pacjenta, Jacka Grahama.
Jack Graham. Spójrzmy.
Oddział Hollingbrooka.
Korytarzem prosto i w prawo.
Tak.
- Dwa dni i wciąż... - Wiem.
Tak, służba zdrowia.
Okropieństwo.
Szama jest do dupy.
Jak z garkuchni.
Ale środki mają cudne. Mam magiczny przycisk.
Klik, klik.
I leci.
Pan Graham?
No?
Lucy... Inspektor Lucy Chambers.
Możemy porozmawiać?
Jasne. Cholera.
Oddzwonię.
Chodzi o Douggiego?
Bo co złego, to nie ja.
Co złego?
Nasrał komuś do kosza.
Mówiłem, że to zły pomysł.
Nie o to chodzi.
Czy jest pan właścicielem
niebieskiego subaru impreza
o numerach KIG1250?
Tak.
A co?
Wczoraj go skradziono.
Co?
Sąsiadom udało się to nagrać.
Szybę wybili czy co?
Złodziej miał kluczyki.
Nie zgubił ich pan?
Ja pieprzę.
Myślałem, że wypadły mi w pubie.
Czyli ktoś je ukradł.
Musiał się zbliżyć.
Poznaje pan?
No jak chuj.
Zna go pan?
To Steve Dunn.
Że to też musiał być on. Kurwa mać.
Kim jest Steve Dunn?
Bywalec w Mason's.
Ponoć kiedyś gangus.
Narobił sobie długów, zawsze kradł.
Świr w chuj.
Właściciel się go cyka.
A jego ideologia?
Że co?
Poglądy.
Nie kumplujemy się.
To na pewno on?
No dobrze.
Sprawdzimy to i damy znać.
No, dzięki.
Dziękuję, panie Graham.
Ale pani uważa.
To serio świr.
Wszystkie oprawiłem.
Victoria nie chciała ich w domu.
Gdzieś je tu mam.
W tym bałaganie.
Próbuję go poskładać.
Dla wnuczki.
Ile z tego to prawda?
Z tego, co mówią?
Wszystko. Co do słowa.
Ludzie mówili, żeśmy nazmyślali dla rozgłosu.
Ja w ogóle nie chciałem występować.
Nie lubię o tym mówić.
Przepraszam.
To nic.
Kiedy widział pan Evelyn?
To było 21 listopada 1986.
Po prostu wyjechała?
Tak.
Pożegnała się.
Wtedy...
Tego ranka miała iść do pracy.
Sądziliśmy, że już jej lepiej.
Chwilę przed wyjściem
powiedziała po prostu: „Nie powinnam tu być”.
Victoria spytała, o co chodzi.
Odparła, że musi uciec przed hałasem.
Przed echem. Musiała wyjść.
Nie zatrzymał jej pan?
Myśleliśmy, że kłamie.
Zdarzało jej się tak mówić, ale zawsze wracała.
Nie tym razem.
Co jeszcze powiedziała?
Mówiła, dokąd się wybiera?
Szukała ciszy.
Daleko stąd.
Miejsca dla siebie.
Szukaliśmy jej.
Tylko nie wiedzieliśmy, gdzie zacząć.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Przepraszam, że to rozgrzebujemy.
Niczego nie zagrzebałem.
Codzienne o niej rozmawialiśmy.
Odeszła, bo jej nie rozumieliśmy.
A chcieliśmy zrozumieć.
Ostrożnie.
Miałem posprzątać.
To jej dzieło?
Tak.
Z „czarnego okresu”.
Nie każdemu się podoba,
ale przecież nie wyrzucę.
To część niej.
Ale to co innego.
Namalowała zatokę Porlock.
Wynajmowaliśmy tam domek.
- Piękne. - O tak.
Najbardziej uwielbiała malować.
To pomagało jej zrozumieć świat.
A to?
Jeden z jej najlepszych obrazów.
Nie według Victorii.
- Dlaczego? - Niepokoił ją.
Evelyn malowała z pamięci.
Ale my tam nigdy nie byliśmy.
To się nie wydarzyło.
Mogę?
Śmiało.
Bardzo szczegółowy.
„Daleko stąd”.
Miała bujną wyobraźnię.
Przepraszam, mogę?
Śmiało, jeśli to pomoże.
Być może.
„Znaleźliśmy ją.
Stary dom na wrzosowisku”.
Tak powiedział.
Chciała się ukryć.
Znaleźliśmy ją.
Widzisz? Działa.
Nie dzisiaj.
Dlaczego miał być zepsuty? Tak wyglądał?
To nagrywa nasze głosy
pod nieobecność mamy.
Gdybym chciała jej coś pokazać.
Bez obaw.
Pomówmy o tym, co się zmienia.
Mówiłeś o pękniętej ozdobie.
Co jeszcze?
Kwiaty?
Tak, co tydzień się zmieniają.
Kupuję świeże.
Czasem nie są prawdziwe.
Co jeszcze widzisz?
Inne dzieci.
Rozmawiają z tobą?
Są z innej pętli.
Co to znaczy?
To tajemnica.
Tutaj nie mamy tajemnic.
Widzisz je teraz?
Dlaczego?
Nie jest mi zimno.
Czy to dlatego, że rozmawiamy?
Usłyszysz je, jeśli będziemy cichutko?
Spróbujemy?
Wspaniale.
Zamknij oczy.
Nie otwieraj.
Włączę muzykę.
Możesz wsłuchać się w muzykę
albo w głosy.
Powiesz mi, jeśli usłyszysz...
Isaac?
Dzień dobry.
Lucy.
Jak sobie radzi?
Cóż...
Jak tam, skarbie?
No dobrze. Idziemy, znów jestem spóźniona.
Jak było?
Dobrze.
Chyba mamy przełom.
Doskonale. Możemy się zdzwonić?
Musimy zdążyć na piątą.
Oczywiście.
Chodź, kochanie.
- Co to? - No tak, to moje.
Dziękuję, Isaac.
Dziękuję, Ruby.
Do zobaczenia.
Do widzenia.
Pamiętaj o piżamie.
Mówiłam Debbie, że będziemy o 17.30.
Gotowy?
Masz wszystko?
Wszystko dobrze?
Ruby wie.
Co wie?
O mnie.
Co o tobie?
Wie, co ze mną nie tak.
Nic nie jest z tobą nie tak.
Rozumiesz?
Jesteś idealny.
Jesteś cudem.
Nie chcę być cudem.
Lubisz nocować u Meredith, prawda?
Wolę tutaj.
Wiem.
Tylko raz, obiecuję.
Muszę coś załatwić.
Potem będę twoja na zawsze.
Tak, wychodzę.
Słyszysz? Drzwi wejściowe.
Nie sraj żarem, jadę.
Mówię, że jadę.
Ja pierdolę.
NIE ZASTAWIAĆ
Weszłaś?
Tak.
Dunn właśnie wyszedł.
Co miał na sobie?
Nic żółtego.
Rozejrzę się.
Szukaj części urządzeń, płytek, kabli, lutownic.
Substancji chemicznych.
Nawozów na bazie saletry, materiałów wybuchowych.
Szukaj podwójnych pleców szafek, luźnych desek, pawlaczy.
Lucy?
Umiem przeszukać dom.
Mam laptopa.
Sporo kartonów.
Czujesz smród?
Wszystko tu śmierdzi.
Uważaj.
Pełno tu butów.
To chyba podróbki.
Są ich setki.
Cholera.
- Co? - To drobne przestępstwo.
Coś mi nie gra. A jak to nie on?
Nie.
To on.
Masz dostęp do laptopa?
Ma hasło.
Marka laptopa?
Nie...
Nie widzę.
Użyj breloczka numer jeden.
Moment.
Przypomnij.
F12.
W którym życiu byłeś hakerem?
W żadnym.
Kupiłem to od 14-latka w kawiarence internetowej.
Zgadnij, jakie ma hasło.
„Hasło”?
Za pierwszym razem. Brawo.
Twoja kolej, Isaac.
Patrzę, patrzę i widzę
coś na literę... D.
Coś na literę D.
D. Jak Debbie!
- Nie. - Nie?
Co za egoistka.
Może „dziura”?
Isaac?
Taka od odpływu?
Nie.
Chwileczkę.
Cześć.
Przy telefonie.
To wspaniale.
Jutro wyślę dokumenty.
Dziękuję.
Do usłyszenia.
Do widzenia.
Isaac?
Zniknął.
To bez sensu.
Może usunął historię wyszukiwania.
Hasłem było „hasło”.
Nic o bombie.
O materiałach wybuchowych.
A sklep Rigby'ego?
Nic nie ma.
Sprawdzał ceny używanych subaru.
Wysłał je do niejakiego Frencha.
Co?
Co masz?
- Sprzedaje wóz. - Kiedy?
W sobotę o 11.
Za gotówkę, parking Mornes Hill.
To przy głównej ulicy. Za Rigbym.
Kupiec jest z Newcastle.
Już...
Już robili interesy.
To przypadek.
Mówiłaś, że wóz spalono.
Wydaliśmy nakaz zatrzymania.
Wiedzieli, że go szukamy. Złe miejsce, zły czas.
To nie on.
To musi być on.
To nie on.
Spieprzyłam.
O Boże.
Co jest?
Wrócił.
- Isaac? - Isaac!
Isaac!
- Isaac! - Mamo!
O Boże.
Meredith, idź z tatą.
Chodź, bąblu.
- Nic mu nie jest? - Wszystko będzie dobrze.
Co ci się stało?
Co się stało?
Ugryzł mnie.
Co cię ugryzło?
Doberman.
Dokąd poszedł?
Przegoniła go.
Kto?
Kto go przegonił?
Mama.
Nie, posłuchaj mnie.
Nie taka była umowa.
Miał być koniec tygodnia.
Oddam mu z odsetkami.
Wyjmij na chwilę chuja z ucha i posłuchaj.
Sobota. Nie jutro, tylko pojutrze.
Pcham furę za 15 patoli.
Dostanie całość.
Posłuchaj mnie, tępa pizdo.
Dostanie siano, jak je zarobię.
Piętnaście koła i kwita.
Jak przyśle tych gówniarzy,
wyniosą ich w workach.
Działaj.
Działaj, kurwa!
Działaj!
Cholera.
Kto tam, kurwa?
Kto cię wpuścił?
Jesteś od Bianki? Myślisz, że możesz mnie okradać?
Nie! Nie jestem!
- Nazwisko! - Boże.
Błagam, puść mnie.
Nigdzie nie pójdziesz.
- Co tam masz? - Nie...
Co zabrałaś?
Kurwa mać!
Otwórz drzwi.
Otwieraj, kurwa!
Zajebię cię.
Jesteś trupem.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger
Downloaded from - MoviesMod.day