สร้างจากนิยาย "เดอ กรีฟ" ของ โวล์ฟกัง และ เฮย์เก โฮลเบน
เครเฟลเดน ปี 1984
สุขสันต์วันเกิด หกขวบ
มาร์ค เราต้องออกไปแล้ว เดี๋ยวนี้
พ่อ เกิดอะไรขึ้น
เราต้องไปกันแล้ว
ลูกก็รู้เรื่องรูปปั้นหิน
พวกมันอันตราย
แต่งตัวซะ
มาร์ค สวมนี่ สวมเร็ว
โธมัส ลูกพร้อมรึยัง
ลูกเอาบันทึกไป
มาร์ค มานี่
ทำตามที่พ่อบอก อยู่กับพ่อไว้ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับพ่อ
ลูกดูแลมาร์ค โอเคนะ
เรากลับเข้าบ้านไม่ได้แล้ว
เขาจะหาเราเจอ ลูกเข้าใจไหม
ผมไม่อยากให้เขาหาเราเจอ
นี่ มาร์ค ฉันจะปกป้องนายเอง โอเคไหม
ฉันจะปกป้องนาย
เสมอ
- เรายังไม่ได้เก็บของเลย - ไว้ค่อยซื้อทีหลัง ขึ้นมา
คาร์ล
ได้โปรด
มันไม่ใช่เรื่องจริง
ได้โปรดเถอะ ที่รัก
ไม่มีใครตามล่าคุณทั้งนั้น ให้ฉันช่วยคุณ
ไม่ๆ
อย่างน้อยก็ให้ลูกๆ อยู่เถอะ
ผมขอโทษ
แม่
สุสานที่พักของนางฟ้า
ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
แม่
เพทรา ซิมเมอร์แมน หัวหน้าพยาบาล
สุขสันต์วันเกิด มาร์ค อายุ 16
เจ๋ง
เครเฟลเดน ปี 1994
ถ้าอยากสั่งเทป นี่คือกฎ
เขียนเพลงที่อยากได้ลงมา และฉันจะมิกซ์เทปให้ แจ่มเหมือนดีเจทำ
ขอเวลาฉันอาทิตย์นึง
แล้วพวกนายก็มาเอาไป ที่เดิมเวลาเดิม
เทปละห้ามาร์ค วางเงินใส่หมวก
ถ้าอยากได้ทั้งอัลบั้ม นี่คือร้านของเรา
ออราเคิล เรคคอร์ด
ขอบใจ
สวัสดีจ้ะ
- เธอคือเบ็คกี้ใช่ไหม - ใช่ค่ะ ยอดเลย นี่ค่ะ...
- มากับฉันหน่อยสิ - ได้ค่ะ
เธอฟังฉันสอนในคาบเรียน แทนที่จะฟังเพลงเฮฟวี่เมทัลดีไหม
เดอะ แบล็ก โครว์ส ไม่ใช่วงเฮฟวี่เมทัล
- พูดว่าไงนะ - เปล่าครับ
แน่นอน เราอยากฟังสิ่งที่เธอพูดอยู่แล้ว เร็วเข้าสิ ซิมเมอร์แมน
ผมแค่พูดว่าวงเดอะ แบล็ก โครว์ส ไม่ใช่วงเฮฟวี่เมทัล
เหมือนพี่ชายเลยนะ
พร้อมยิงมุกตลกเสมอ
หาแต่เรื่องทุกครั้ง
ดูเหมือนเป็นธรรมเนียมของครอบครัวสินะ
เธอรู้เรื่องเพลงของเธอดีงั้นสิ
เธอกับพี่ชายของเธอ และร้านขายเพลงที่ปั๊มน้ำมัน
รู้ไหมว่าฉันสงสัยเรื่องอะไร
ทำไมเธอถึงยังมาโรงเรียนอยู่
เธอเรียนรู้เรื่องแผ่นเสียงกับเทปที่นี่ไม่ได้
ที่นี่จะไม่มีใครคิดถึงเธอหรอก ใช่ไหม
ช่วยลุกขึ้นยืนหน่อยได้ไหม
ยืนขึ้น
ฉันรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่
เร็วเข้าสิ ต่อยฉัน เหมือนที่พี่เธอทำ...
เอาสิ
หรือว่าเธอปอดแหกล่ะ
อย่างน้อยพี่ชายเธอก็กล้า
แม่เธอจะว่ายังไงเรื่อง...
- ขอโทษนะคะ - ว่าไง
หนูหาคาบเรียนของครูวิททิกอยู่
- หนูมาใหม่ เบ็คกี้ ไมส์เนอร์ค่ะ - สวัสดี ใช่แล้ว
เข้ามานั่งสิ
ขอแนะนำให้เธอนั่งลงด้วยเหมือนกัน
เปิดหนังสือไปที่หน้า 128
การทดลองแบบสุ่มสองขั้นตอน
เดนนิส มาสิ
เธอดีใจตอนโดนเรียกตลอดนี่
กริฟฟอน
ห้ามใส่หูฟังในห้องเรียน
พี่ได้รับอนุญาตให้มาที่นี่ด้วยเหรอ
แล้วพวกนั้นจะทำอะไรได้ ไล่ฉันออกอีกรอบเหรอ
สุขสันต์วันเกิด น้องชาย
มานี่เลย ไอ้แสบ...
ฉันมีของขวัญให้นายด้วย
พี่ก็รู้ว่าฉันอยากได้อะไร
- อะไรล่ะ - พอเลย
- พี่จะเกลียดแม่ไปตลอดไม่ได้หรอก - ฉันบอกให้พอไง
นี่มันงี่เง่าจะตาย
แม่คิดถึงพี่
แม่เป็นไงบ้าง
พี่ก็ไปถามด้วยตัวเองเลยสิ
มากินมื้อเย็นด้วยกันก็ได้
แม่ทำสปาเก็ตตี้...
นายจะไม่เลิกวอแวกับฉันเลยใช่ไหมเนี่ย
ไอ้น้องบ้าเอ๊ย
- นั่นแหละ ฉันพอแล้ว - เราคุยกันเรื่องนี้ได้นะ
พรุ่งนี้ค่อยกลับมาสิครับ
ไปคุยกับโวล์ฟกังสิ ฉันจะเอาของกลับไป
คุณก็รู้จักผม
เถอะน่า...
ผมมานี่เกือบทุกวัน และคุณยังไม่เชื่อใจผมอีกเหรอ
หลีกไปให้พ้น เพื่อนเอ๋ย
เห็นผมเป็นนักต้มตุ๋นรึไง
ฉันบอกให้หลีกไปให้พ้น
- แล้วถ้าไม่ล่ะ - อยากรู้งั้นเหรอ
ก็ถ้าผมต้องทำนะ
มีอะไรเนี่ย
เขาต้องการเก็บของไว้ โดยไม่จ่ายเงินก้อนแรก
เขารู้จักฉันแต่ทำอย่างกับว่าฉันเป็นโจร
ผมไม่เคยหลอกลวงนะ ผมไม่ใช่โจร
มันเป็นงานเขาน่ะ ให้เงินเขาไปซะ
เขาทำกุญแจตู้เก็บเงินหาย
ไม่จริง ผมไม่ได้ทำหาย ผมเก็บไว้ในที่ปลอดภัย
ตอนที่ฉันไปเข้าห้องน้ำ และตอนนี้ ฉันก็หาไม่เจอ แต่ฉันไม่ได้ทำหายนะ
ฟังนะครับ เราต้องการของ ไม่งั้นเราจะไม่มีแผ่นเสียงของสัปดาห์นี้
นี่ครับ ผมมี...
ยังไม่ครบ
ห้า สิบ สิบห้า...
ห้าสิบ ก็ได้
ค่าทิป
- ขอโทษนะครับ - ถ้าเพลงฟังสบายก็ทางโน้นครับ
ไม่ใช่ ผมมาหา เดอะ แบล็ก อัลบั้ม ของเมทัลลิกาอยู่
อัลบั้มที่ดีที่สุดในทศวรรษเลย ตรงโน้นครับ
ไม่ใช่ที่สุดในทศวรรษซะหน่อย
อัลบั้มเพลงเมทัลที่ดีที่สุด...
อัลบั้มนั้นของเมทัลลิกาเป็นเพลงป็อป
มาร์ค ด้วยความเคารพนะ
นายไม่รู้อะไรหรอก
ไม่รู้เลย
เดอะ แบล็ก อัลบั้ม น่ะยอดเยี่ยมที่สุดแล้ว ประสบความสำเร็จสุดและมีความหมาย...
วันนี้วันเกิดเขาน่ะ นี่ครับ
มันคืองานศิลปะ
ทำไมมีโม่ถึงมาทำงานที่นี่
ฉันจ่ายค่าแรงเขาสามวัน เขาทำงานห้าวัน
เขาน่ารำคาญ
- รู้ไหมทำไมเขาถึงมาที่นี่อยู่บ่อยๆ - เขาไม่มีอะไรทำเหรอ
เพราะเขาภักดี
เคเซียห์ โจนส์ บลูฟังก์น่ะของจริง
สุขสันต์วันเกิด มาร์ค
เหงื่อมือฉันแตกแล้ว
- ไม่ใช่จากฉันหรอก - จากมีโม่เหรอ
จากพ่อ
เอาจริงดิ
บันทึกบ้านี่อะนะ
ฉันได้มาตอนอายุ 16
พ่อก็ได้มาตอนเขาอายุ 16
เหมือนกับปู่และปู่ทวด
บรรพบุรุษของเราทั้งหมด
พวกเขาลงชื่อ ตรงนี้
พ่อ ตัวฉัน
และตอนนี้นายอายุ 16 แล้ว
และฉันจะเริ่มสอนนายแทนพ่อเอง
และเตรียมตัวนายให้พร้อม กับหน้าที่ของเรา
ฉันบอกแม่ว่าพี่สบายดี
- ฉันก็สบายดี - มันไม่ใช่เรื่องจริง ให้ตายสิ
มาร์ค หอคอยทมิฬต้องการพวกเรา นายกับฉัน
มันไม่มีหอคอยทมิฬอะไรนั่น
เราช่วยกันสร้างร้านนี้ขึ้นมา
- นี่คืออนาคตของเรา - นี่ต่างหากอนาคตเรา
พี่เชื่อเรื่องบ้าบอของพ่อได้ยังไงกัน
มาร์ค มันเป็นโชคชะตาของเรา
นายไม่รู้สึกเลยเหรอ
โอเค ฉันจะเอากลับบ้านและไปนั่งอ่าน
แต่ฉันต้องการหลักฐาน
ฉันอยากได้ปาฏิหาริย์
ยูนิคอร์นไม่ก็สัตว์ประหลาด
นายจะได้เห็นหลักฐานแน่
แต่ถ้าไม่...
พี่ต้องกลับไปรับการบำบัด และความช่วยเหลือนะ
- ตกลง - และฉันจะลงชื่อ
ก็ต่อเมื่อพี่กลับบ้านไปหาแม่ และกินมื้อเย็นกับเราพรุ่งนี้ซะก่อน
ไอ้เด็กแสบ
คาร์ล ซิมเมอร์แมน โธมัส ซิมเมอร์แมน มาร์ค ซิมเมอร์แมน
เหมือนฉันตอนนั้นเลย
คืนพรุ่งนี้ที่บ้านแม่
นี่ อ่านมันด้วยละ
ศึกษามันซะ
ในที่สุด
- ฮัลโหลค่ะ - สวัสดีลูกรัก แม่เอง
- หวัดดีค่ะ แม่ - ย้ายของเสร็จแล้วเหรอ
ใช่ เครเฟลเดนยอดเยี่ยมมาก
- หนูแทบไม่อยากกลับบ้านเลย - ไม่เอาน่า แค่ไม่กี่เดือนเอง
แล้วลูกก็จะได้กลับบ้านมาหาแม่
หนูต้องไปแล้ว
หนูมีนัดปาร์ตี้สุดเหวี่ยงกับเพื่อน และหนูต้องไปซื้อโคเคนก่อน
เบ็คกี้ พอได้แล้ว
พ่อคะ โทรศัพท์
เดี๋ยวพ่อรับในห้องทำงาน
- หวัดดี ผมกลับมาแล้ว - ลูกไปไหนมา
- ขอโทษครับ ผมแค่... - ลูกมาสาย 30 นาที
- ลูกไม่สนเลยใช่ไหมว่าแม่ห่วงแค่ไหน - เปล่าครับ
- จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น - เราตกลงเรื่องกฎกันแล้วนะ
ผมขอโทษ
โธมัสมารับผมที่โรงเรียน
พรุ่งนี้เขาจะมากินมื้อเย็นด้วย
โธมัสจะกลับมาบ้านเหรอ
ลูกทำได้ยังไงกัน
แม่ขอโทษที่สติแตก
แม่แค่เป็นห่วง
ไม่เป็นไรครับ
สุขสันต์วันเกิดนะ
ผมรู้ว่าแม่ทำงานหนัก
แต่ออกไปกินมื้อเย็นหรือดูหนังบ้างก็ได้
จริงๆ นะ แม่หาเวลาให้ตัวเองบ้างสิ
ออกไปเจอผู้คน มีความสุข
ลูกบอกตัวเองเถอะ
แม่ต้องไปแล้ว
อย่าเข้านอนดึกละ
ออราเคิล มิกซ์เทป
แอนท์โนเมาท์เทนไฮอีนัฟ
สแมชชิงพัมป์กินส์
ยารักษาในเวลาที่แย่
รายชื่อ
หัวราก
ตัวอ่อน
การขยายตัว
ภาพตัดขวางของหอคอยทมิฬ
ชั้นล่างสุด...
ศาลของมาร์เทน...
ชั้นบึง...
ชั้นท้องฟ้า...
หลักการของสิ่งที่มีเขา
การ์กอยล์
นักล่าทาส
แผนที่ของหอคอยทมิฬ
ทะเลทราย
เส้นทางสู่ศาลของมาร์เทน
นักบวชมีเขา
การจู่โจม
กริฟฟอน...
สิงโต - นกอินทรี
ฉันยังไม่เสร็จเลย
ฉันจะไปสายแล้ว
ไปสายดีกว่าไม่ไปเลยนะ
รอสามนาทีแล้วค่อยเดินมาละ
- เราเดินไปพร้อมกันไม่ได้เหรอ - ไม่ได้
- แต่เรา... - อย่าแม้แต่จะคิดเชียว
เราไม่ใช่แฟนกัน
ช้าลงหน่อยได้ไหม
หวัดดี
ฉันพูดว่าหวัดดี
เอาละพวก
นี่คือโอกาสของฉันเลยนะ
พวกเธอว่าไง
คณะละครสัตว์ ไดคิริ
ดีเจเน็บ ไอ้โง่ที่ไหนจะเรียกตัวเองว่า ดีเจเน็บกันล่ะ
ตลกตายละ ฉันนี่ไง
ฉันเป็นคนคุมงานปาร์ตี้ใหญ่ ดีเจของฉันยกเลิกงานไป
- ฉันเลยต้องเป็นดีเจ - แล้วทำไมมันถึงเป็นโอกาสของนายล่ะ
- เพราะฉันจะได้เจอกับบิ๊กจอห์นไง - บิ๊กจอห์นเหรอ
คนนั้นแหละ
- ฉันเป็นคนตั้งระบบให้เขา - เขาได้ไปทัวร์ที่อเมริกาด้วย
เขาอาจพาฉันไปด้วยก็ได้ เขาต้องการวิศวกรเสียง
เจ๋งเลยพวก เขาดังมากเลยนะ
นั่นมันสุดยอดมาก
มันเป็นโอกาสของฉัน
แต่ก่อนอื่น ฉันต้องแสดงให้เขาเห็น ว่าฉันทำได้
ฉันคุมงานปาร์ตี้เจ๋งๆ ได้ ด้วยเทคโนโลยีทั้งหมด เดี๋ยวได้รู้กัน
หวัดดี
- ฉันว่าเธออยู่คลาสเดียวกับฉัน - ฉันก็ว่างั้น
ได้ยินว่าเธอเก่งเลขนี่
ฉันว่าฉันก็เก่งแหละ แต่...
ฉันขอลอกการบ้านเธอหน่อยได้ไหม
นี่
ฉันซาร่า
หวัดดี ซาร่า
ฉันเบ็คกี้
- พระเจ้า มาร์ค ซิมเมอร์แมนนี่นา - เขาทำไมเหรอ
อย่าไปยุ่งกับหมอนั่นจะดีกว่า
- ทำไม - เขาอารมณ์ร้อนง่ายมาก
ครอบครัวเขาเป็นบ้าทุกคน
พี่ชายเขาเคยชกวิททิกด้วย โดนไล่ออกแล้วก็ถูกส่งไปโรงพยาบาลบ้า
มาร์คก็ไม่ต่างกันหรอก เชื่อฉันสิ
ฉ้นจะพาเธอไปรู้จักเพื่อนๆ ฉัน ทางโน้น
ไว้ก่อนแล้วกัน แต่ขอบคุณนะ
ฝูงควายป่ามักหยุดตรงนี้เป็นประจำ
สัตว์ขนาดใหญ่โตพวกนี้รู้ดีว่า จะปกป้องตัวเองยังไง
โดยเฉพาะตัวผู้ที่ก้าวร้าว
เงียบหน่อยได้ไหม
ควายที่บาดเจ็บ ตกเป็นเหยื่อได้อย่างง่ายดาย
มาร์ค
- หวัดดี - นายไม่เป็นไรนะ
ใช่ ทำไมเหรอ
ก็นายเพิ่งจะ...
- ฉันแค่อยาก... - สูดอากาศเหรอ
- ใช่ ประมาณนั้น - โอเค
เธอชื่อเบ็คกี้ใช่ไหม
ขอโทษที ไม่ใช่บทสนทนาที่ดีเท่าไหร่ ฉันนอนไม่ค่อยหลับน่ะ
ไว้เราค่อยคุยกันดีๆ ครั้งหน้าก็ได้
ได้สิ
- เจ๋ง - เจ๋ง
โอ้ ใช่ ท้องเสียหรือคลื่นไส้ล่ะ
คลื่นไส้ คลื่นไส้น่ะ
- ดีครับ - เข้ามาสิ
ดร. เยิร์ก ปีเตอร์ส จิตแพทย์
ลองอีกครั้ง มาร์ค
สูดลมหายใจ
มีสมาธิ
จดจำช่วงเวลานั้นไว้
อยู่ตรงนั้น
และพ่อของเธอ...
คืนนั้น...
สุสานนั่น...
ในห้องทำงานนั้น...
เธอรู้สึกยังไงบ้าง
แย่เหรอ
มันแย่มาก โอเคไหม
วันนี้เธอไม่มีสมาธิเลย
ผมไม่อยากคิดถึงมันอีกแล้ว
เธอแน่ใจแล้วนะว่า ไม่อยากมาหาฉันอีกแล้ว
แค่สามปีก็พอแล้วครับ
ผมไม่อยากเป็นบ้าอีกต่อไปแล้ว
เธอควบคุมความโกรธได้รึยังล่ะ
เรายังมีเวลาเหลืออีกสิบนาที
ถ้าเธอมีเรื่องอื่นอยากพูดอีกละก็ ตอนนี้ก็เหมาะนะ
เมื่อวานนี้ผมได้อ่านหนังสือของพ่อ
บันทึกน่ะเหรอ
ตอนที่ผมกำลังอ่านมัน...
จู่ๆ ผมก็ไปอยู่ที่นั่น
และผมอยู่ที่นั่นจริงๆ
มันแตกต่างจากที่ผมเคยฝันมาก่อน
แตกต่างเหรอ
สมจริงยิ่งกว่า
เธอหมายถึงโลกที่พ่อของเธอ ชอบพูดถึงให้ฟังน่ะเหรอ
หอคอยทมิฬ
และเมื่อวานนี้ก็เป็นครั้งแรก และครั้งเดียวใช่ไหม
ที่เธอเห็นภาพหลอนน่ะ
พ่อของเธอตายไปเมื่อสิบปีก่อนแล้วใช่ไหม
สิ่งที่เธอได้สัมผัสตอนนี้
มันเชื่อมโยงกับการตายของเขา
บันทึกนั่น สิ่งที่เขาเล่าให้เธอฟังเรื่องโลกนั้น
วันเกิดของเธอ
พวกเธอทั้งคู่ก้าวผ่านเรื่องร้ายๆ พร้อมกันกับพ่อของพวกเธอ
ภาพหลอนเป็นเรื่องปกติ ที่มักประสบหลังผ่านเรื่องราวบอบช้ำมา
แต่โดยทั่วไปแล้วมันไม่มีอันตราย
มันเป็นสัญญาณของการฟื้นตัว เธอกำลังรับมือกับมันอยู่
และบางครั้งมันก็รู้สึกจริงมากๆ
โอเคนะ
โอเคครับ
เธอกำลังคืบหน้า
ยินดีด้วยนะ
งั้นนี่ก็เป็นการรักษา อย่างเป็นทางการครั้งสุดท้าย
- ขอให้โชคดีนะ มาร์ค - เช่นกันครับ
เรื่องบอบช้ำ...
บันทึกโง่ๆ
ไม่ใช่เรื่องของฉันสักหน่อย
นายอ่านมันรึยัง
- ไงต่อ - ฝันร้าย ได้ยินเสียง โรคจิตดีๆ นี่เอง
ถ้านายได้เห็นหอคอยแล้วครั้งนึง...
พี่ไม่เข้าใจเหรอ หรือไม่อยากจะเข้าใจกันแน่
พ่อเป่าหูเราด้วยเรื่องบ้าๆ พวกนี้
ครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่มีกริฟฟอนอะไรนั่น มีแต่ภาพหลอน
- มันเรียกว่าความบอบช้ำ - เดี๋ยวนายก็รู้
คืนนี้ นายจะได้เห็นหลักฐาน
สองทุ่ม ที่บ้านเรา มื้อเย็น
ไง
หวัดดี
- เธอมาทำอะไรที่นี่เหรอ - มาซื้อแผ่นเสียงน่ะ
แล้วหาอะไรอยู่ล่ะ
ฉันอยากได้ เนเวอร์ไมนด์ ของเนอร์วานา
อัลบั้มที่ดีที่สุดตลอดกาล
ร้านเรามีนะ...
นี่ไง
โอเค แล้วนายมีแบบแผ่นไวนิลไหม
ไม่มี ตอนนี้ยังไม่มี
แย่จัง
แผ่นซีดีค่อนข้างจะ...
- ทื่อๆ เหรอ - ใช่ มันเพียบพร้อมเกินไป
และปกก็เล็กเกินไปหน่อย
- และไม่มีความขลังด้วย - ใช่เลย
แกะกล่อง ใส่แผ่น
- ฟังทั้งอัลบั้มได้ในครั้งเดียว - ไม่ใช่ทีละเพลง
ฉันก็เคยฟังเพลงจากแผ่นเสียง กับพ่อทุกๆ เย็น
ของฉันเคยฟังกับแม่น่ะ
นายอยากไปเที่ยวกับฉันไหม
เอาสิ
สัปดาห์หน้าเป็นไง
แล้วถ้าวันนี้ล่ะ
ตอนนี้เลย
- เธอหิวไหม - หิวตลอดแหละ
- เธอย้ายมาที่นี่สัปดาห์ก่อนเหรอ - ใช่
ฉันยังจัดของไม่เสร็จเลย
- แล้วเป็นยังไงบ้าง - เครเฟลเดนน่ะเหรอ
ให้เทียบกับเบอร์ลินเหรอ
เหมือนให้เทียบกระบองเพชรบ้าน กับป่าฝนเลยนะ
ฉันหมายถึง...
ฉันก็ไม่ได้อยากดูถูกเครเฟลเดนหรอกนะ
ฉันไม่ได้อยากมาที่นี่ แม่ส่งฉันมา
ให้ฉันมาอยู่กับพ่อ
แย่จัง
นายเกิดที่นี่สินะ
แล้วพ่อแม่นายทำอะไร
แม่ฉันเป็นพยาบาล
แล้วพ่อล่ะ
เขาไม่ได้ทำอะไรมากนัก
แล้วมีอะไรให้ทำอีกในเครเฟลเดนล่ะ
ก็ย่างบาร์บีคิวบนหลังคา
ซื้อแผ่นเสียง...
เอาจริงๆ นะ ฉันก็ไม่รู้เลย
มาร์ค ฉันจะไปโกดังเก็บแผ่นเสียง ของวอลฟี่ โอเคนะ
- เอาเลย - แล้วเจอกัน
ฉันไม่ค่อยได้ออกไปไหนน่ะ
ฉันมีร้านขายแผ่นเสียง ซึ่งมันก็ดี
มิกซ์เทปของฉัน
พี่ชายของฉัน
แล้วก็โรงเรียน
ชีวิตฉันห่วยแตก
ฉันชอบร้านขายแผ่นเสียงนะ
เราทำแบบนี้อีกครั้งเร็วๆ นี้ได้ไหม
- พรุ่งนี้เหรอ - แล้วก็มะรืน
แล้วหลังจากนั้นล่ะ
เวรแล้ว
ฉันต้องกลับบ้าน ซวยแล้วๆ
ขอโทษที
แล้วเจอกันที่โรงเรียนนะ
เธอลงมาเองได้ไหม
ได้อยู่แล้วแหละ ขอโทษที
ขอต้อนรับสู่เครเฟลเดน
ยารักษาในเวลาที่แย่
กลับมาแล้วครับ
นั่นรางวัลชิ้นเอกของแม่
การแข่งขันสี่สิบครั้งต่อสัปดาห์เหรอ
อันนี้ แม่คิดว่าแม่ชนะมาสามครั้งแล้ว
ครับ
ผมคงต้องบอกว่า นี่ไม่ใช่รสนิยมที่ทุกคนจะชอบแน่
มันน่าเกลียดสุดๆ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น
มันเป็นเรื่องของความโชคดี
หวัดดี
ไง เราเพิ่งจะคุยเรื่องนายกันไปเอง
นี่มันแปลกจริงๆ
สุดๆ เลย
เหมือนกับที่เคยเป็น
หิวกันไหม
ครับ
ดี
มีโม่ซื้อรองเท้าบูทหนังสีขาวด้วยตัวเอง
- แล้วก็เสื้อแจ็กเกตหนังถูกๆ - ไม่จริงน่า
เรื่องจริง หมอนั่นอยากเป็น เลมมี่ วงมอเตอร์เฮด
ให้ตายสิ หมอนั่นบ้าชะมัด
ตอนนี้เขาอยากฝึกกีตาร์ด้วย
แม่รู้ว่ามาร์คจะต้องทำอะไร ที่เกี่ยวกับดนตรีแน่ๆ
ลูกมักชอบฟังดนตรีกับพ่อของลูกเสมอ
แต่ลูกน่ะ แม่เดาไม่ออกจริงๆ
โธมัสก็ฟังเพลงตลอดนะครับ
เขาเคยสนใจในด้านภาษามากกว่า
ประวัติศาสตร์
สงครามกับอะไรเทือกนั้น
แม่พยายามจะพูดอะไรเหรอ
เปล่านี่
แม่หมายถึง ลูกเคยสนใจอย่างอื่น มากกว่าแผ่นบันทึกเสียง
ผมภูมิใจกับร้านนั้นมาก
แหงอยู่แล้ว
แต่ลูกเคยคิดจะทำอย่างอื่น
เรานึกว่าลูกจะเป็นนักวิชาการหรือ...
ผมไม่ได้เลือกอย่างนั้นด้วยตัวเอง
การไปอยู่โรงพยาบาลบ้า
แม่ให้ผมไป
ของหวานมีอะไรครับ
แล้วลูกคิดว่าแม่จะยอมอยู่เฉยๆ แล้วปล่อยให้ลูกตัวเองกลายเป็นบ้าเหรอ
- ลูกจะได้มีจุดจบเหมือนกับพ่อไง - เฮ้ย
ฉันมาทำบ้าอะไรที่นี่กันนะ
แม่แค่พยายามปกป้องลูกมาตลอด
แล้ววันนึงลูกจะเข้าใจ
แม่ไม่ได้หมายความแบบนั้น
นายอยากได้หลักฐานใช่ไหม
สุสานที่พักของนางฟ้า
ห้องทำงานเก่าของพ่อ
ฉันไม่อยากมาที่นี่
นายไม่ได้มาที่นี่หลายปีแล้วนะ
- ก็ฉันบอกว่าไม่อยากมาไง - ได้ยินแล้ว
แต่หลักฐานอยู่ที่นี่
นี่
พี่เป็นบ้าไปแล้วจริงๆ เหรอ
ลงมาเถอะ
นี่เป็นความคิดที่แย่มาก
เชื่อฉัน
นายอยากได้หลักฐาน
บ้าเอ๊ย
ฉันไม่ได้อยากตายเพราะหลักฐานนะ
- ในที่สุดก็ขึ้นมาได้ - พี่น่ะลงมาเลย
งั้นนายต้องจับฉันให้ได้แล้ว
มาสิ
ยอดมาก
เร็วสิ นายทำได้
พวกเราคือซิมเมอร์แมนนะ
เป็นตระกูลช่างฝีมือ นักมุงหลังคา ช่างหิน
ความสูงน่ะเป็นของคู่กับเรา
นายลงชื่อในบันทึก และยอมรับมรดกไปแล้ว
ลุกขึ้น
ให้ฉันเดานะ
นายคงไม่กลัวความสูงแล้ว
บ้าชัดๆ
มาสิ
นายยังจำคืนที่เรามาที่นี่กับพ่อได้ไหม
ฉันจะให้นายดูว่าทำไมเขาถึงมาที่นี่
นี่คืออะไร
มันเป็นเหมือนที่หลบซ่อน
สถานที่ที่พิเศษมากๆ
สร้างโดยบรรพบุรุษของเรา
มีเวทมนตร์ปกป้องอยู่
นายต้องช่วยฉันหาบางอย่าง
ของของพ่อ
เปิดมันสิ
พ่ออยากได้มันในคืนนั้น
ลูกตุ้ม
มันว่างเปล่า
ใช่ ฉันยังหามันไม่เจอ
พ่อต้องซ่อนมันไว้ที่นี่แน่
นั่นอะไรน่ะ
นี่ไง
ในที่สุด
สุสานที่พักของนางฟ้า
ให้ตายเถอะ
พ่อปรับมันให้กับนาย...
นี่มันเรื่องจริงเหรอ
นี่แหละหลักฐานที่นายขอ
มันมีปฏิกิริยาตอบรับนาย
เฉพาะเลือดนายเท่านั้น
- ส่งมาให้ฉัน - เลือดฉันเหรอ ทำไมต้องเป็นเลือดฉัน
กริฟฟอนต้องใช้เลือดเรา เพื่อให้มีชีวิตอยู่รอด ของฉันและของนาย
เขาอยู่ยงคงกระพัน
เขาปกครองหอคอยทมิฬ ขังมนุษย์ทุกคนเป็นทาส
ลูกตุ้มเป็นอาวุธเดียวที่ใช้ต่อกรกับเขาได้
เครื่องมือช่างอันเรียบง่าย
และมีแต่สมาชิกในครอบครัวเราเท่านั้น ที่จะสังหารเขาได้ คนอื่นทำไม่ได้
นายพร้อมจะร่วมสู้กับฉันรึยังล่ะ
สู้ไปด้วยกัน ต่อกรกริฟฟอน
- พี่หมายถึงตอนนี้เลยเหรอ - ใช่
มากับฉัน
อยู่ด้วยกันเราจะมีโอกาส
ฉันรู้วิธีหาตัวเขา
พี่ ฉันแทบจะเอาตัวเองไม่รอดที่โรงเรียน
ถ้าเราไม่ล่าเขา เขาก็จะมาล่าเรา
ถ้าฉันจัดการเขาเองไม่ได้
เขาก็จะมาตามล่านายต่อ
จากนั้นก็ลูกๆ ของนาย
มาเถอะ นายกับฉัน
ฉันไม่คิดว่าฉันจะทำได้
ตามใจนายก็แล้วกัน
- นั่นมันอะไร - เราต้องไปแล้ว
โธมัส
- โธมัส - ว่าไง
เมื่อกี้มันตั้งอยู่ตรงนี้เหรอ
เปล่า ไม่ใช่
พี่จะทำอะไร
เชื่อฉัน
โธมัส
โธมัส เราต้องลงไปข้างล่างเดี๋ยวนี้
มันหายไปไหนแล้ว
ฉันไม่รู้
มา
ไปเร็ว
มาร์ค
ออกไปกันเถอะ
ซ่อนเร็ว
- พวกมันต้องการอะไร - พวกเราไง
พวกมันต้องการตัวเรา
นี่ไม่ใช่เรื่องจริง
มันไม่ใช่ของจริง
คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ