Ne istiyorsun?
Man-Ith!
Kendini diğerlerine göster.
İllüzyonist.
Efendim, halkımın özgürlüğü için
anlaşmayı yerine getiriyorum.
Casuslarım oğlanın
insan dünyasına dönemediğini söylüyor.
Her şey planınıza göre uygun ilerliyor.
WOLFGANG VE HEIKE HOHLBEIN'IN DER GREIF ROMANINDAN UYARLANMIŞTIR
GRIFON
-Bunu sen mi yaptın? -Dedim ya, Kara Kule insanı değiştiriyor.
Tek su kaynakları göl.
Kölelerle madenlere giderken burada duruyorlar.
Burada saklanıp Boynuzluları bekleriz.
Bak şimdi.
Geldiklerini buradan görürüz.
Ama onlar bizi göremez.
Çocuk oyuncağı.
Müthiş.
Gündüz geliyorlar. Galiba gece iyi göremiyorlar.
-Ya gece gelirlerse? -Henüz hiç olmadı bu.
-Ya gelirlerse? -Bilmiyorum.
Gözetleme kameramız yok.
Aletimiz var mı?
Biraz daha.
Tamam. Mükemmel.
Tamam. Şimdi!
Bu işe yarayabilir dostum.
Evet.
Ama daha çok kemik lazım.
Çılgınca gelecek
ama Kara Kule cidden var.
Mark, Thomas'ı arıyor, yardımımıza ihtiyacı var.
Mark geri alınamayacak
şeyler yaptı Becky.
İlgiye ihtiyacı vardı.
Artık ona yardım edemezsin.
Defter'e göre, Grifon manipüle eder, etkiler ve insanları suçlu gösterirmiş.
Mark katil değil!
Gözlerimle gördüm.
Onun yaptığına inanmıyorum.
Bir kelime daha istemiyorum.
Güle güle.
Bana anlat.
Dedektif Bräker, Cinayet Masası.
Polis, Mark'ı Krefelden'ın her yerinde aradı
-ama bulunamadı, değil mi? -Belli ki öyle.
En son Marten Kilisesi'nde
görülmüştü, değil mi?
Bunu baban mı söyledi? Halka açık bir bilgi değil.
Kimse söylemedi. Araştırdım.
Bu kilise yapılalı 400 yıldan çok olmuş.
Marten Zimmermann inşa etmiş.
Marten, Krefelden'lı bir taş işçisiymiş. Mark ve Thomas'ın da doğrudan atası.
İşte.
Cadılıkla suçlanıp ölüme mahkûm edilmiş.
Kendi kilisesinin bodrumuna hapsedilmiş.
Ama bir mucize olmuş.
Tutulduğu yerden kaybolmuş.
Kimse onu görmemiş, hiçbir iz kalmamış.
Köln Başpiskoposluğu soruşturma bile açmış.
-Bir şekilde kaçmış mı yani? -Ben de öyle sanmıştım.
Bunu bulana dek.
Bunlar Mark ve Thomas'ın
tüm biyolojik ataları.
Tüm Zimmermann ailesi iz bırakmadan yok olmuş.
Hepsi en son Marten Kilisesi'nde görülmüş.
Ya da kiliseyle bağlantılı.
Bir sürü rapor var.
"Kilisede gönüllü. "
"Zimmermann kiliseyi onarıyor. "
Sizce bu rastlantı mı?
Yoksa orada bir geçit mi var?
-Kara Kule'ye giden bir geçit! -Yeter!
On beş yıldır bu saçmalığı dinliyorum.
Kara Kule, Grifon...
-Ama... -Tüm atalar yok olmadı.
Mark'ın babası kendini yaktı.
Küllerini mezarlığa gömdüm.
Geçidin varlığına dair kanıt var mı?
Elbette.
Onunla
ve Defter'le
geçidi açabiliriz bile.
-Defter mi? -Yanımda. Bir saniye.
Şeyde...
Sırt çantamda.
E? Ne kadar zaman lazım?
Anahtarlarımı alıp giyineceğim.
On beş dakika?
-Beş mi? -Yine terk etmemden mi korkuyorsun?
Geç kalmak istemiyorum.
Sakin ol, hemen geliyorum.
Bir saniye!
Vay, eve gelmişsiniz. Sizi görmek ne büyük zevk.
Polis geldi.
Yanlış anlaşılma olmuş.
Bir kiliseye girmişsin!
Kilise yahu!
Sonra konuşsak?
Ya da yine konuşmasak? Gitmeliyim.
Doğruca odana gidiyorsun.
-Cidden mi? -Sara, böyle devam edemez.
Bir gün şirketin başına geçeceksin, öyle değil mi?
Bir kez tökezledim diye
-bu kadar endişe neden? -Bir kez mi?
Hep Ben Schröder'le takılıyorsun. Öpüştünüz. Hemen dışarıda.
-Şimdi de kiliseye girdin. -Bu duyulursa...
-Ben'i tanımıyorsunuz. -O bir suçlu. Bu yeterli.
-Onun fikri bile değildi. -Sana yakışmıyor. Bitti.
Hadi oradan ya!
-Küçük hanım! -Dur!
ST. VITUS YATILI OKULU
-Bunu yapamazsınız... -Dışarı adımını atacak olursan
yatılı okula gidersin, anlaşıldı mı?
-Buyurun. -Merhaba. Adım Ben.
-Sara'yı partiye götürmeye geldim. -Sara evde yok.
İmkânsız. Az önce
onu bırakmıştım.
Galiba fikrini değiştirmiş.
Kusura bakma.
-O nedir? -Sahilde yetişiyor.
-Tüttürebileceğini nereden biliyorsun? -Kokuyu alıyor musun?
Öylece denedin mi?
Buna çok net bir evet diyebilirim dostum.
Duyduğum en aptalca şey bu.
Niye sürekli bu kadar gerginsin, anlamıyorum.
Dostum, bebekler öğrenmek için her şeyi dener.
-Biraz mantıklı insanlar yapmaz. -Biraz gevşe.
Bir bakalım.
Boynuzluları madene kadar izleriz.
Thomas'ı buluruz.
Sonra Thomas'ı alıp eve götürürüm.
-İyi plan. -Sen ne yapacaksın?
Yürürüm. Beni geçitten geçirirsin.
Sorun değil. Defalarca oraya yürüdüm.
Bilemiyorum.
Seni burada bırakamam.
Merak etme. Sen kendini çıkar önce.
İşe yarayacak.
Ne bu şimdi? İyimserlik mi?
Mark Zimmermann iyimser biri.
Bir terslik var.
Uçurumdan düştüğümüzden beri
ışınlanmayı çözmüşüm gibi geliyor.
Yani doğru düzgün.
Eğitimle.
Topal oğlunun Thomas'ı kurtardığını görünce
babamın yüzünü merak ediyorum.
Topal değilsin.
Sana göre olmayabilirim.
Ama evde öyleyim.
-Keziah Jones mu? -Evet.
Sandığım kadar dandik değilmiş.
Tamam, uzat.
Bu mal sana iyi müziği öğrettiyse gönder gelsin.
Fena kafa yapıyor.
Dostum, çiçek işte.
Plakçıyı boş ver. Çiçekçi açalım.
İnsan çocuklar dağ gölüne ulaştı.
Bir barınak yaptılar.
Avcılarınızı madene kadar takip edip abiyi kurtarmak istiyorlar.
Baba, avcıları şu an göle yollarsam
dünyalar arası yolcuyu bu gece yakalayıp getirebilirim.
-Man-Ith! -Efendim.
Dağ gölündeki dünyalar arası yolcuyu biriniz hazırlayacaksınız.
İnsan dünyasındaki casuslarına söyle, sorun istemiyorum.
Hiçbir sorun çıkmayacak.
Günaydın.
Sırt çantama dokundun mu?
Hayır. Niye?
Boşaltılmış.
-Belki uyurgezersindir. -Alakası yok.
Hayvandır o zaman.
-Kulübede mi? -Evet dostum. Endişelenme.
Bazen hayvanlar giriyor.
Endişeli değilim.
Eğitime başlayabilir miyiz?
Burada ne işin var?
Sırt çantamı almak istiyorum.
Her şey yolunda mı?
Partiye hazırlanmamışsın.
Yukarı gel.
Neredesin sen? İçeri giremiyoruz.
Partiye gitmeme izin vermiyorlar.
-Kahretsin! -Çok üzüldüm.
Ben'e sinemanın anahtarlarını veremedim.
Onu yine terk ettiğimi sanmıştır.
-Sara nerede? -Bilmiyorum. Evdedir.
-Gelmezse gelmesin. -Ne yapıyorsun?
-Arabadan kalanları alır mısın? -Ne demek evde?
Sırt çantamı alabilir miyim?
Ben'in arabasında kaldı. Pardon.
-Olsun. -Partiye gidiyorsun, değil mi?
Anahtarları ona ver. Özür dilediğimi söyle. Lütfen.
-Tamam. -İyi eğlenceler.
İlk kez ışınlandığımda odamdaydım.
İkincisinde Kâhin'deydim.
İkisinde de Defter'e bakıyordum.
Tek bir konuma odaklanmıştım.
Ama üçüncüsü öyle olmadı.
Doğru.
Defter'le ilgisi yok.
O sırada başka ne vardı?
Korku.
Gerilim, kalp çarpıntısı, başından sonuna kadar.
Peki.
Işınlanmak için korkman lazım.
Nelerden korkarsın?
-Evimiz Hollywood'da dizisi. -Ciddiyim ben.
Nelerden korkarsın?
-Çok şeyden. -Mesela?
Bilmem. Sen nelerden korkarsın?
Geçen yıl annemde tümör çıktı. Bu beni korkuttu.
Bir daha dene Mark...
Bugün odaklanmadın.
E?
Maalesef işe yaramıyor.
Bazen unutmak istediğin şeyler yaşadığını biliyorum.
Ama ışınlanman gerekiyorsa
başını kuma gömemezsin.
-Başımı kuma gömmüyorum. -Sorun ne o zaman?
Sadece biraz...
Normal insanlar lafın ortasında kaçıp gitmez.
Bir şey gördüm.
Ne gördün?
Hayvandı herhâlde.
Hep gündüz mü geliyorlar?
Aksi hâlde onları duyardık.
Birkaç günde bir mi?
Emin misin?
Şu ana dek öyle oldu.
-Sorun ne? -Thomas orada.
Biz burada oturuyoruz, sorun bu.
Bu yüzden ışınlanma denemesi yapmak istedin.
İşe yaramıyor. Nöbet sırası sende.
Bay Koteas.
Yine randevusuz geldiniz.
İnsanlar randevuyu ciddiye alır.
Şüpheli davranıyorsunuz. Profesyonelce değil.
Bir sivrisinek bize ulaştı.
Mark Zimmermann dağ gölünde, çatışmaya hazırlanıyor.
Benim yardımımla. Taşları sürüklemek elbette zor iş.
Ama en büyük riski ben alıyorum.
Mark'ı hazırladım. Ona Becky'yi verdim.
Sonra onu elinden aldım, öfkesini tetikledim.
Bunun anlamını biliyor musunuz?
Yüce Kartal sayemde uyandı.
Chennard'ı öldürüp suçu Mark'a attım.
Büyük riskler aldım ama hepsini kusursuz hallettim.
Yüce Kartal'a bu konuda bir sivrisinek göndermenizi istiyorum.
Marten Kilisesi'ndeki arkadaşlar gibi yük katırı değilim ben.
-Ona her ayrıntıyı bildiririm. -Güzel.
Burada çürümek istemiyorum.
Kız Kara Kule'yi öğrendi mi?
Evet ama inanmıyor.
Şu an odasında, kontrol altında.
Umarım öyledir.
Yüce Kartal sorun istemiyor.
Ben varken asla sorun çıkmaz.
Becky?
Rebecca?
-Partiye geliyor musun? -Elbette.
-Mark'tı. -İmkânsız.
"Sevgili Becky, Defter'i anneme götürdüğünde
"geçidi açabilirsiniz.
"Seni özledim. "
Başından beri haklıydın.
Haklısın.
Ne konuda?
Başımı kuma gömüyorum.
Kendimi düşünmekten korkuyorum.
Beni korkutan şeyleri hatırlamaktan.
Korkudan korkuyorsun.
Bu şekilde nasıl ışınlanayım?
Thomas'ı nasıl kurtaracağım?
Belki kötü bir şey düşünmen şart değildir.
Belki de...
Süper fikir!
Öyle mi?
Mark?
Mark!
Merhaba Krefelden!
Evet be!
Başardın mı?
Artık çözdüm!
Art arda dört kez ışınlandım.
Tüm duygularla oluyor, sadece korkuyla değil.
Aynı dünya içinde ışınlanamıyorum ama.
Kulübeye gidip gelemiyorum.
Önce kendi dünyamıza dönmem gerekiyor.
Bu yüzden o kadar uzun sürdü.
Dün endişelendim.
-O kadar sürdü mü? -Evet.
Hızlanmalıyım.
Daha varmadan sıradaki yeri hayal etmeliyim.
Bana bir tane...
SCHLOSSPARK SİNEMASI TADİLAT NEDENİYLE KAPALIDIR
Damgalayalım! Girebilirsin.
Ben nerede?
Işık masasında.
-Benimleler! -Bir saniye, damga.
Şimdi girebilirsiniz.
Müzik eski günlere göre daha mı yüksek?
Yok, kulakların yaşlandı.
Ben! Sırt çantam sende olabilir mi acaba?
-Sara gelmek istedi ama... -Sikimde değil.
Sara'yla işim bitti.
-Onunla konuşmalısın. -Niye? Onunla işim bitti.
Kızgınsın. Sarhoşsun.
Emin olmak için yarına kadar bekle.
Emin olup olmadığımı mı merak ediyorsun?
Ne kadar emin olduğumu göstereyim. Gel.
-Bunu bir daha sakın yapma! -Pardon.
-Sırt çantam nerede? -Galiba mutfakta.
Bu ikiniz için. Dört mark. Teşekkürler.
-Ne istersin? -İki bira.
Tamam, şu ilki.
Ne istersin?
Siktir!
İyi misin?
-Eşyam çalınmış! -Sahi mi? Hay aksi.
Defter çalınır mı ya?
Sırt çantasındaki defter mi?
Ben aldım, bira kasalarının üstüne koydum.
Orada daha kolay kurur diye.
Ne?
Malın teki bira fıçısının altına koymuş.
Islanmış tabii.
Tekilan var mı?
Evet, şurada.
TUZ
Kim var orada?
Baba?
Baba, sen misin?
Benden ne istiyorsun?
Beni dinlemeliydin.
O zaman yani.
Bana söz vermiştin.
Sen babam değilsin.
Hâlime bak.
Bu senin suçun.
-Alevlerin seni yutması... -Sen babam değilsin.
...nasıl bir his, haberin var mı?
-Uyan! -Cildin patlıyor!
-Uyan! -Gözlerin kaynıyor!
Haberin var mı?
Mark!
-Mark! Nasıl bir his, haberin var mı? -Uyan!
Canın yanıyor.
Ne oluyor?
Kiminle konuşuyordun?
Dur!
-Dostum, dur! -Ne?
Konuşsana benimle. Yeter artık.
Burada bir terslik var.
Biri var, zihnime giriyor.
Kâbus görmüşsün.
Kâbus değil.
Ne o zaman?
Belki yine hayvandır.
-Yapma şunu. -Neyi?
Salak muamelesi yapma bana.
Biri var dedim.
-Bana inanmıyorsan siktir git. -Kimse yoktu.
Deliriyorsun ve kabul etmek istemiyorsun.
Sen siktir git.
Tamam.
Ne olduğunu, ne gördüğümü mü öğrenmek istiyorsun?
Aynen.
Babamı...
Ölmüş babanı...
Beni tuttu ve böyle yaktı.
Göstermemi ister misin?
Bir şey göremiyorum.
Oradaydı.
Gerçekten.
Kafayı yiyorsun Zimmermann.
DAIKIRI SİRKİ
-Ne kadar? -Sekiz mark.
-Üstü kalsın. -Teşekkürler.
Baksana Maya!
Nereye?
Niye erken çıkıyorsun?
Sara'yı terk edip yeni birine mi geçtin?
Niye kızdın ki?
-Sana ne bundan? -Hiç anlamıyorsun, değil mi?
-Geri zekâlı aptal. -Bir saniye.
Hep etrafında olduğumu hiç fark etmedin mi?
Yani sen...
Evet kalın kafalı.
Bilmiyordum.
Yedi yaşındayken bisikletinle arabamıza çarptığından beri
kız arkadaşın olmak istiyorum.
Babam seni gebertecekti.
"Hayır baba. " dedim.
"Bir gün evlenmek istediğim çocuk o. "
Hâlâ hislerim aynı.
Beni sadece iyi biri olarak gördüğünü sanıyordum.
Belki biraz da aptal biri.
Evet, öylesin.
Geri zekâlı aptal.
Maya!
Al bakalım.
Sağ ol.
Yardım edin lütfen. Maya.
Yardım getireceğim!
Burada ne işin var?
Senin pisliğini temizliyorum.
Maya'ya acil yardım lazım! Ambulans çağırmalıyız.
Kimseyle konuşma.
Epeydir dışarı çıkmıyorsun, değil mi?
-Ne? -Epeydir çıkmıyorsun, değil mi?
Epeydir kalabalığa karışmamış gibisin.
Sen de bir Kevin Costner değilsin.
Pardon, kibarlık etmek istemiştim.
Bence ikimiz...
Beni takip et.
Çok ses yapıyorlar!
Yiyecek lazım.
Onları yemem ben.
Ben yerim.
Kokuları bizi Boynuzlulardan koruyor.
Ne Boynuzlusu? Hiç Boynuzlu görmedim.
-Beni mi suçluyorsun? -Hayır!
-Gelmemeleri benim suçum değil. -Seni suçlamıyorum.
-Bana öyle geldi. -Ama suçlamadım.
En azından bir planım var.
Ya senin? Senin planın ne?
-Thomas'ı kurtarmak için planın yok. -Şu balığın sesini kes artık!
Bağırma bana!
Raptiyeler nerede?
Bana ver onları.
Aptal mısın sen?
Kasıntılığı bırak ve gerçekle yüzleş artık.
Ne oluyor be?
Senin derdini biliyorum. Niye adilik yaptığını biliyorum.
Niye arkadaşın olmadığını da. Sorun öfke patlamaların değil.
-Ne demek istediğini anlamıyorum. -Anlıyorsun.
Hatırlaman gerekmesin diye hep mesafeni koruyorsun.
Ama Thomas her şeyi anlattı.
Her ayrıntıyı.
Baban hakkındaki.
-Kes şunu. -Hadi. Kendini kaybet.
Bana bağır. Umurumda değil.
Sonuna kadar gideceğiz.
Hatırlayacaksın.
Kes şunu dedim.
Babanın atölyesine gittiniz.
Sen, Thomas ve baban.
Grifon araştırmasını yakmak istedi.
Kimse Kara Kule'yi bulamasın diye.
Sen burada bekle, Defter'e göz kulak ol. Ne olursa olsun.
Söz mü?
Beklemeye söz verdin.
Kapa çeneni.
Ama sonra fener söndü.
Karanlıkla beraber korku da geldi.
Thomas!
Sen git.
Ne olur beni yalnız bırakma! Lütfen.
Lütfen!
Kımıldama! Polis!
Benzin bidonunu yere bırak.
Thomas seninle ilgilenmek için dönmek yerine
planlandığı gibi babana yardım etseydi
o hâlâ hayatta olabilirdi.
Onu dışarı çıkarın!
Çıkarın onu dedim.
Yapma!
Bana bak.
Acı çektiğini biliyorum.
Gerçeğin söylenmesi hoşuna gitmiyor.
Kapa çeneni!
Ama bunu aşmak istiyorsan
kabul etmek zorundasın.
Babanın ölümü,
senin suçun.
Hayır!
O hazır.
Avcıları gönder!
Alt yazı çevirmeni: Uğur Çoturoğlu
Proje Kontrol Sorumlusu: Şengül Usta