ΟΥΛΡΙΧ
Εγώ...
Πάει να ξεφύγει!
Τι σκατά είναι αυτό;
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΩΝ ΒΟΛΦΓΚΑΝΓΚ ΚΑΙ ΧΑΪΚΕ ΧΟΛΜΠΑΪΝ
Ο ΓΡΎΠΑΣ
ΒΕΝΖΙΝΗ
Λύστε με.
Λύστε με, είπα!
Πώς είναι δυνατόν;
Άντε!
Αγόρι μου...
Έλα να πάμε σπίτι,
να προπονηθούμε.
Θα προπονηθούμε για αρκετή ώρα.
Οι δυο μας, εντάξει;
Λύσε με, Μίμο.
Μίμο!
Λύσε με! Τώρα αμέσως!
Τι είσαι;
Δεν με αναγνωρίζεις;
Εμπρός! Λύσε με!
Μαρκ!
Αναπτήρα.
Αναπτήρα!
Θες να μοιάζεις στον πατέρα μου;
Δεν του μοιάζω. Είμαι ο πατέρας σου.
Μαρκ!
Δεν το νιώθεις;
Μαρκ, τι κάνεις; Περίμενε.
Μαρκ...
Λύσε με, Μαρκ. Σε παρακαλώ!
Είμαι ο πατέρας σου.
Δεν θες να...
Μαρκ! Βοήθησέ με!
Μαρκ!
Τι...
-Πονάει! -... είσαι;
Ανδρείκελο!
Ανδρείκελο σε λένε;
Ανδρείκελο είμαι!
Δεν έχουμε ονόματα!
Πώς ξέρεις τόσα για το παρελθόν, τα όνειρά μου,
και τον πατέρα μου;
Το Ανδρείκελο μπορεί να γευτεί τις σκέψεις σου.
Σε κάνει να δεις και να νιώσεις διάφορα με υπερβολικά αληθοφανή τρόπο.
Ποιος σε έστειλε;
-Πού πήγε το αναθεματισμένο; -Πουθενά.
Ακόμη εδώ είναι.
Όχι!
Τελευταία ευκαιρία.
-Όχι. -Ποιος σε έστειλε;
-Τρία... -Μη!
-Δύο... -Αν πω, θα με σκοτώσουν.
-Ένα... -Ο Γρύπας! Εκείνος με έστειλε...
Ξέρει πως είμαστε εδώ;
Γνωρίζει τα πάντα.
Πρέπει να φύγουμε άμεσα!
Γιατί, όμως;
Γιατί σε έστειλε ο Γρύπας να με κάνεις να νιώσω θυμό;
Όχι θυμό, αλλά μίσος! Τρέφεται από το μίσος σου.
-Δεν χρειάζεται το αίμα μας. -Τη σύγκρουση χρειάζεται.
Ξέρει πως, μόνο αν τον μισήσεις, θα παλέψεις μαζί του.
Αφήστε με να φύγω τώρα! Σας είπα όλα όσα γνωρίζω!
Κατέφθασαν!
Λύστε με! Σας παρακαλώ! Σας είπα τα πάντα.
Στεκόμασταν εκεί πέρα,
και ο ντι τζέι προσγειώθηκε στο τραπέζι μας.
Αυτός είναι ο αρκούδος μας, ο Χέρμαν.
Πώς βγήκε από το κλουβί του;
Δεν υπήρξε ποτέ επιθετικός.
Λαμβάνουμε πολύ ισχυρά μέτρα ασφαλείας.
Ειλικρινά, είναι ανεξήγητο. Πρέπει να με πιστέψετε.
Καλώς. Εντάξει. Θα πρέπει να υπογράψετε εδώ, όμως.
Έρχεσαι λίγο μαζί μου; Πρέπει να σου μιλήσω.
Δεν είναι κανείς εδώ.
Μάλλον αργήσαμε πολύ να έρθουμε.
Καλώς...
Υποχώρηση!
-Μια στιγμή! -Φύγαμε.
Δεν έχουν πολλή ώρα που έφυγαν.
Πιάνω ακόμη τη μυρωδιά τους.
Η απόφασή μου είναι οριστική.
Δώστε μας λίγο ακόμη χρόνο. Μόλις νυχτώσει, θα τους βρούμε.
Η απόφασή μου είναι οριστική.
Ακούσατε τι είπε.
Με συγχωρείτε...
Μπορώ να ρωτήσω γιατί;
Θα τους βρω, το ορκίζομαι!
Πιστεύω πως θα μας βρουν εκείνοι.
Υποχώρηση!
Με είχαν παρατήσει η σύζυγος και τα παιδιά.
Ήμουν ολομόναχος, κι άρχισα να παίρνω αντικαταθλιπτικά.
Τα κατάπινα με τις χούφτες. Δεν ήταν καλή περίοδος.
Τότε, έλαβα μια κλήση.
Ένας πατέρας είχε απαγάγει τα παιδιά του στο νεκροταφείο του Κρεφέλντεν.
Προσπαθήσαμε να τον σταματήσουμε...
Καμία τύχη.
Είδα τον Καρλ να καίγεται
μπροστά στα μάτια μου.
Το επόμενο πρωί, όμως,
όταν έσβησαν τη φωτιά,
το πτώμα του είχε εξαφανιστεί.
Δεν είχε απομείνει τίποτα.
Είχε καεί ολοσχερώς.
Δεν καταλαβαίνεις.
Πάντα απομένει κάτι μετά από μια φωτιά.
Στάχτες, οστά, δόντια, μια αγκράφα. Πάντα υπάρχει κάτι εκεί.
Ανεξαιρέτως.
Μα ο Καρλ Ζίμερμαν εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει καθόλου ίχνη.
Ως κι οι στάχτες του έλειπαν.
Μα έθαψα την τεφροδόχο του.
Ήταν απλώς λίγη στάχτη από τη φωτιά.
Και υπήρξε συγκάλυψη.
-Ποιος έδωσε την εντολή; -Ένας εισαγγελέας...
Ναι, το έκανα.
ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΑ
Ναι.
-Θα συζητήσουμε αργότερα τις λεπτομέρειες. -Θα σε ξαναπάρω.
Κύριε εισαγγελέα!
Σχετικά με την υπόθεση του Ζίμερμαν... Κύριε εισαγγελέα.
Τι θέλετε;
Σταμάτα!
-Σταμάτα! -Κατέβασε το όπλο!
Όχι! Δεν πρόκειται για άνθρωπο!
Δεν είναι άνθρωπος!
Διαθεσιμότητα. Ψυχοθεραπεία. Καταστράφηκα. Παραλίγο να καταλήξω στο τρελάδικο.
Η έρευνα εγκαταλείφθηκε πλήρως.
Πώς λεγόταν;
Δεν έμαθα ποτέ το όνομά του.
Ούτε τον θυμάται κανείς από τους συναδέλφους μου.
Κανένας. Περίεργο, έτσι;
Και ο φάκελος της υπόθεσης;
Δεν υπάρχει φάκελος. Έχουν διαγραφεί τα πάντα.
Αποσιωπήθηκε πλήρως.
Αν, όμως, δεν πυροβολήσαμε μια αρκούδα εκεί μέσα,
αλλά κάποιο αναθεματισμένο τέρας,
ούτε εγώ ήμουν τρελός τότε,
ούτε είναι τώρα ο Μαρκ.
Η πύλη στην εκκλησία.
Η Ρεμπέκα...
Εκείνη έχει το Χρονικό.
Τι γυρεύω εδώ;
Μου τηλεφώνησε ένας συνάδελφος από το νοσοκομείο.
Σε βρήκαν αναίσθητη στο πάρτι.
Ήρθα και σε πήρα.
Τι συνέβη;
Ένα τραγικό συμβάν έλαβε χώρα στο σινεμά του Βασιλικού Πάρκου.
Μια αρκούδα που το έσκασε από το Τσίρκο Ντάκιρι,
γύρω στις εννιά το βράδυ, επιτέθηκε στους θαμώνες ενός παράνομου πάρτι.
Για την ώρα, δεν ξέρει κανείς
πώς κατάφερε η αρκούδα να δραπετεύσει από το κελί της.
Η αστυνομία ερευνά το ενδεχόμενο να εμπλέκονται φιλόζωοι ακτιβιστές.
Δεν ήταν αρκούδα.
Δεν ήταν αρκούδα!
Το Χρονικό λέει πως ο Γρύπας παίζει με το μυαλό μας.
Επιστρατεύει αυτά τα αηδιαστικά, αποκρουστικά και παραπλανητικά πλάσματα.
-Τα Ανδρείκελα! -Αρκετά!
Μην αναφέρεις ξανά αυτό το βιβλίο!
Ούτε τον Μέγα Αετό.
Τον ποιον;
Τον Γρύπα.
Εντάξει; Τον Γρύπα.
Πού πας;
Στο δωμάτιό σου!
Ο Μαρκ χρειάζεται βοήθεια.
Καλώς. Αν δεν μπορείς πλέον να διαχωρίσεις
τη φαντασία από την πραγματικότητα...
-Κλινική Ετέρνια. Σας ομιλεί η Θίλα. -Χρειάζομαι μια επείγουσα εισαγωγή.
Δρ Γιοργκ Πίτερς. Αριθμός Ιατρικού Μητρώου, 889623. Κωδικός επιβεβαίωσης, 7.
Πώς ονομάζεται ο ασθενής;
Δρ Πίτερς; Πώς ονομάζεται ο ασθενής;
Παρακαλώ;
Το ζήτημα διευθετήθηκε. Ευχαριστώ.
Σε μισώ!
Από δω και πέρα, θα είμαστε για πάντα μαζί.
Μισό λεπτό.
Δύο νεκροί και πέντε τραυματίες, ο ένας εξ αυτών πολύ σοβαρά.
Η αστυνομία αναζητά, επίσης, το άτομο που διοργάνωσε την παράνομη εκδήλωση.
-Ευχαριστώ. -Το σινεμά έκλεισε το 1992.
Και θα 'πρεπε να έχει...
Σταματήστε!
Θα μείνουμε εδώ.
Αναπαυθείτε!
Αναπαυθείτε, παιδιά!
Θα διανυκτερεύσουν εδώ.
Θα κάνω εγώ την πρώτη βάρδια, για να ξεκουραστείς.
Όχι, θα την κάνω εγώ, να ξεκουραστείς εσύ!
Τι τρέχει;
Τίποτα το ιδιαίτερο. Απλώς μου έσπασες το κεφάλι πριν.
-Δεν ήσουν εσύ. -Νόμιζες πως ήμουν, όμως.
-Και λοιπόν; -Μήπως μου χρωστάς μια εξήγηση;
Με παρομοιάζεις συνεχώς με υπερήρωα.
"Χαλάρωσε, Μαρκ".
"Μη στρουθοκαμηλίζεις, Μαρκ". "Αφέσου".
Τώρα ξέρεις τι συμβαίνει.
Συγγνώμη.
Μα, όταν εξοργίζομαι,
γίνομαι κάποιος άλλος.
Κάποιος που έχει ξανάρθει εδώ.
Δεκτή η συγγνώμη σου.
Για τόλμα να χτυπήσεις εμένα, όμως.
Δεν θα έχει αίσιο τέλος, φίλε μου.
Ήμουν ανυπάκουος στη λίμνη.
Με συγχωρείς.
Μερικές φορές, παραείμαι...
Υπερβολικά φιλόδοξος.
Νόμιζα πως, αν έπιανα τον Ταξιδευτή των Κόσμων,
ίσως να μου επέτρεπαν να δω τον Πατέρα.
Δεν τον βλέπει σχεδόν κανείς από κοντά.
Ούτε καν εσύ;
Δεν το είχα ποτέ σκοπό.
Δεν θες να τον δεις από κοντά;
Δεν είπα αυτό.
Και βέβαια θέλω να τον δω.
Μα δεν προσπαθώ να το πετύχω.
"Πρέπει να αποδεχόμαστε τη ζωή μας
"όπως μας την έδωσε ο Πατέρας".
Θα έρθει η ώρα σου, Γιάρμα.
Κάνε υπομονή.
Λες και είναι άνθρωποι.
Πάλι μας κοιτάζουν.
Δείξε επιείκεια, Γιάρμα!
Δεν ξέρουν να φέρονται καλά ο ένας στον άλλον.
Να πάρει η ευχή!
Πού διάολο πάνε τις πέτρες;
Πώς θα βρούμε τον Τόμας;
Είναι αδύνατον.
Σοβαρά τώρα, ρε φίλε;
Δεν γίνεται με τίποτα.
Κοίτα ποιος μιλάει. Ο Γάμα-Την-Αστυνομία-Θα-Το-Κάνω-Μόνος-Μου.
-Όλα γίνονται. -Πώς σκοπεύεις να βρεις τον Τόμας;
Όλοι ίδιοι φαίνονται.
Με τη δοκιμασμένη μέθοδο!
-Σαρν... -Πού είναι ο Ταξιδευτής των Κόσμων;
Είχε αποχωρήσει από τη λίμνη.
Άρα, πρέπει να ενημερώσω τον Γρύπα
πως απέτυχες.
Μπορείτε να του πείτε πως το αγόρι ήξερε πως θα εμφανιστούμε.
Και πως μάλλον μας ακολούθησε εδώ.
Μα το γνωρίζατε ήδη αυτό, σωστά;
Μπορεί να είσαι εξίσου άσχημος με τους υπόλοιπους, μα είσαι πιο έξυπνος.
-Για να το λέτε εσείς, θα ισχύει. -Όντως ισχύει.
Ο Γρύπας έχει προβλέψει τα πάντα.
-Μπορώ να πηγαίνω, λοιπόν; -Ναι.
Μια στιγμή. Εκεί πέρα, έχει κουβάδες με φρέσκια πίσσα.
Πες στον Θόροκ να ετοιμάσει τη σήραγγα.
Δεν πρέπει να αποδράσει ξανά ο Ταξιδευτής.
Τον μισώ τον Σαρν!
Αναθεματισμένε,
απαλόδερμε...
άνθρωπε!
Ο Πατέρας τον έχρισε διοικητή των ορυχείων.
Πρέπει να τον υπακούμε.
Γρήγορα.
Ήρθαν!
Μείνετε ψύχραιμοι.
Τι είναι αυτό;
Τι διάολο είναι αυτό;
Μαρκ!
Εδώ είμαι, Μαρκ!
Αυτά είναι!
Μαρκ! Εδώ...
Φέρτε τον στο ορυχείο!
-Άντε, πήγαινε να τον σώσεις. -Δεν μπορώ.
Γιατί;
Για να τηλεμεταφερθώ εκεί, θα πρέπει να γνωρίζω το εσωτερικό της σπηλιάς.
Να έχω μια εικόνα στο μυαλό μου.
Πώς κατάφεραν να αφήσουν εδώ αυτό το πράγμα;
Θα τους είχαμε προσέξει.
Τι κάνουμε τώρα;
Θα περιμένουμε να νυχτώσει.
Είναι θεότρελο αυτό που πάμε να κάνουμε.
Το ξέρω, μα δεν υπάρχει άλλος τρόπος.
Εντάξει.
Είμαι έτοιμος.
Τα λέμε στην πύλη. Μόλις πάρω τον Τόμας, θα σου ανοίξω.
Επίσης, το Black Album είναι όντως καλός δίσκος.
Το ίδιο και το Blufunk.
Οι νεαροί άνθρωποι!
Τι χαμπάρια;
Πάνω του!
Πιάστε τον!
Κάντε λίγη υπομονή! Πίσω, Τόροκ!
Ο πατέρας έχει σχεδιάσει κάτι για τους νεαρούς ανθρώπους.
Εδώ, στο ορυχείο.
Θα μείνουμε εδώ, και θα περιμένουμε.
Τόμας!
Θα σε κατεβάσω.
Είναι παγίδα!
Το ξέρω. Θα μας πάρω από δω μέσα.
Ναι, σωστά.
-Είσαι ο Ταξιδευτής των Κόσμων. -Κάτι τέτοιο.
Έλα, πάμε.
Δώσε μου το χέρι σου.
Κλείσε τα μάτια σου.
Σύντομα, θα είμαστε σπίτι.
Σκατά.
Γιατί δεν πιάνει;
Έχει παντού πίσσα!
Τι εννοείς, έχει πίσσα;
Έχει οσμή κοπράνων.
Είναι όντως κόπρανα ζώων από το επίπεδο του βάλτου.
Προστατεύουν από τα Ανδρείκελα.
Οι αναθυμιάσεις θολώνουν επί ώρες το μυαλό τους.
Επί ώρες.
Τα κάνει να χάνουν τις δυνάμεις τους.
Απ' ό, τι φαίνεται, έχει παρόμοια επίδραση και σ' εσένα.
Μου έδωσαν αυτό.
Με χρησιμοποίησαν ως δόλωμα για να σε πιάσουν.
-Γιατί; -Αν σε σκοτώσει ο Γρύπας,
θα απορροφήσει τις δυνάμεις σου.
Κι αν μπορέσει να ταξιδέψει σε άλλους κόσμους,
θα φύγει από τον Μαύρο Πύργο.
Κι ο δικός μας κόσμος θα χαθεί.
Θα τον κατακτήσει και θα τον υποδουλώσει, όπως υποδούλωσε τον Μαύρο Πύργο.
Και μετά, κάθε πιθανό κόσμο.
Ναι.
Είμαι ο δρ Φρανκ. Έχω αναλάβει τη Μάγια Χόφμαν.
Μετά λύπης, σας πληροφορώ
πως η εγκεφαλική βλάβη είναι μόνιμη.
Είναι ζωντανή, αλλά δεν πρόκειται να ξυπνήσει.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Οι γονείς της Μάγια συμφώνησαν να την αποχαιρετήσετε.
Αν το επιθυμείτε.
Νοσηλεύεται στο δωμάτιο 6Β.
Αυτά.
Θα καταφθάσουν σύντομα. Πρέπει να 'μαστε έτοιμοι να πολεμήσουμε.
-Θα το κάνω εγώ. -Όχι.
Όταν μας πάνε στον Γρύπα, πρέπει να παλέψω εγώ, όχι εσύ.
-Έχε μου εμπιστοσύνη, Τόμας. -Μαρκ...
Μη, Μαρκ!
Εγώ πρέπει να παλέψω, Μαρκ.
Μην το κάνεις, Μαρκ.
Θα σε νικήσει.
Δεν έχεις καμιά ελπίδα.
Έρχονται, Μαρκ. Μην αργείς!
Έχει φως εκεί πάνω. Μπορούμε να φύγουμε.
Θέλω να πάω σπίτι!
Ας ξαναπροσπαθήσουμε εδώ.
Δεν θα πιάσει. Κάνει ώρες να φύγει η επίδραση.
Πρέπει να φύγουμε άμεσα. Έλα!
Θα πάρουμε την άμαξα.
Αν διασχίσουμε την έρημο, θα φτάσουμε στην πύλη προτού μας βρουν.
Η πύλη δεν ανοίγει από μέσα.
Το νήμα κάνει περισσότερα απ' ό, τι νομίζεις.
Λειτουργεί και ως κλειδί.
Μην ανησυχείς. Θα γυρίσεις στο σπίτι.
Μαζί θα γυρίσουμε.
Μαρκ!
Πίσω σου!
Γεζ...
Γεζαριαήλ!
Μαρκ!
Μη! Κάνε λίγο κουράγιο. Θα πάμε σπίτι, εντάξει;
Θα πάμε σπίτι.
Έλα.
Πατέρα, οφείλω να σου πω πως κατέφθασε εδώ ένα κουνούπι.
Από τα ορυχεία.
Ο Ταξιδευτής των Κόσμων...
Απέδρασε ξανά.
Έχει πυρετό.
Ελπίζω να αντέξει.
-Θέλουμε δυο ώρες για την πύλη. -Να σε ρωτήσω κάτι;
Νιώθεις κι εσύ αυτόν τον θυμό, σωστά;
Οικογενειακή παράδοση.
Έχεις σκοτώσει ποτέ κάποιον;
Γιατί ρωτάς;
Επειδή, όσο περισσότερο θυμό νιώθω,
τόσο πιο ανίκητος αισθάνομαι.
Νωρίτερα, με τον Κερασφόρο, άφησα τον θυμό να με κυριεύσει.
Κι όταν τον είδα να ξεψυχά στο έδαφος,
ήταν...
το ωραιότερο συναίσθημα που είχα νιώσει ποτέ.
Κύριε!
Κοιτάξτε!
Σου το είπα. Κρύβεις έναν πολεμιστή μέσα σου.
Μα δεν το θέλω αυτό.
Δεν θέλω να το απολαμβάνω. Είναι αρρωστημένο.
Μαλακίες. Όλοι το έχουμε αυτό.
-Κάθε Ζίμερμαν θέλει να πολεμήσει. -Ο μπαμπάς δεν ήθελε.
-Ήταν κατά της βίας. -Ήταν δειλός.
Εγκατέλειψε τους ίδιους του τους γιους.
ΟΙΚΟΤΡΟΦΕΙΟ ΑΓΙΟΥ ΒΙΤΟΥ ΞΕΚΙΝΑΣ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ
Θα επανορθώσω.
Σου το υπόσχομαι.
Το νήμα στάθμης ανοίγει την πύλη. Δώσ' το μου.
-Καλύτερα να την ανοίξω εγώ. -Τι;
Ο Μαύρος Πύργος σε άλλαξε, Τόμας.
Σ' εμένα ανήκει το νήμα.
Είμαι ο πρωτότοκος.
Και ο μεγάλος σου αδελφός.
Πότε ακριβώς υπήρξες ο μεγάλος μου αδελφός;
Όταν δεν φρόντιζες τη μαμά;
Όταν είχα την ιδέα για το δισκάδικο, κι εσύ δεν ήθελες να το κάνουμε;
Ή μήπως όταν εξαφανίστηκες στον Μαύρο Πύργο χωρίς να πεις λέξη;
Δώσε μου το νήμα στάθμης.
Εμένα ακούει.
-Εγώ πρέπει να σκοτώσω τον Γρύπα. -Είναι ρυθμισμένο για εμένα.
Ο χαϊδεμένος του μπαμπάκα.
Δώσ' το μου.
Δώσ' το μου!
Δεν θα το πάρεις, Τόμας.
-Δεν θα το πάρεις! -Σταματήστε.
Σταματήστε!
Να περάσουμε για λίγο μέσα;
Καλησπέρα, δρ Πίτερς.
Έχουμε μερικές ερωτήσεις για την Μπέκι.
-Μια στιγμή... -Σταθείτε.
Εικάζουμε πως απελευθέρωσε ένα ζώο από το τσίρκο.
-Χρειάζομαι άμεσα την κατάθεσή της. -Πλάκα μου κάνετε;
Δεν κάνω ποτέ πλάκα.
Τόμας;
Μίμο;
Τόμας;
Τόμας, πού είσαι;
Μίμο;
Μαρκ!
Εδώ είμαι!
Όλα θα πάνε καλά.
Μη, σε παρακαλώ.
Βοήθησέ με...
Πρέπει να πατήσουμε τους πλανήτες με τη σωστή σειρά.
Πρώτα ο κόκκινος πλανήτης, ο Άρης.
Ο Ερμής, ο Δίας.
Και, τέλος,
το κέντρο του ηλιακού συστήματος.
-Ο ήλιος. -Ακριβώς.
Αν τον πατήσεις, όμως,
συμβαίνει αυτό.
Η αιωνιότητα κάνει κύκλους.
Το καθετί επαναλαμβάνεται.
Ανανεώνεται.
Κάποια μέρα, θα συγκρουστείς μαζί μου.
Και θα πεθάνεις, όπως ακριβώς και οι πρόγονοί σου.
Γιατί να περιμένεις, λοιπόν;
Πάλεψε μαζί μου!
Ελευθέρωσε τον αδελφό σου, έστω.
Βοήθησέ με, Μαρκ! Πονάω.
Άφησέ τον!
Νιώσε το μίσος.
Άφησέ τον!
Άσ' το να σε κυριεύσει.
Άφησέ τον!
Είσαι σχεδόν έτοιμος.
Άφησέ τον!
Μην είσαι δειλός.
Όχι!
-Μαρκ; -Τι;
Πρέπει να ηρεμήσεις.
Κλείσε τα μάτια σου.
Πάρε μια βαθιά ανάσα.
Χαλάρωσε.
Και να θυμάσαι...
Το μίσος δεν πολεμιέται με μίσος.
Φρόντισε να νιώσει ο Γρύπας μίσος.
Εξόργισέ τον.
Μόνο έτσι θα ελευθερώσεις τον Τόμας!
Δεν θα συγκρουστώ μαζί σου.
Ποτέ.
Δειλέ!
Γι' αυτό ήθελε ο Μαρκ να φέρεις το βιβλίο σ' εμένα.
Σκέφτηκε έναν γρίφο που μόνο εγώ μπορώ να λύσω.
Όταν ήταν μικρός, λάτρευε το φεγγάρι.
Το δικό του επίκεντρο ήταν το φεγγάρι, όχι ο ήλιος.
Αυτό, και αυτό.
Μίμο.
Θα πάμε σπίτι.
Και μετά...
αυτό.
Μαρκ!
Τώρα!
Ξανάρχεται!
Γρήγορα!
ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΩΝ ΚΟΤΕΑΣ
Πατέρα, ξέρω πως είσαι βαριά λαβωμένος,
μα, σύμφωνα με τους κατασκόπους μας, κατέφθασε η τελευταία προμήθεια λίθων.
Οι εργασίες στο ορυχείο ολοκληρώθηκαν.
Όλα είναι έτοιμα για τον Μεγάλο Πόλεμο.
Μόλις γίνεις ο Ταξιδευτής των Κόσμων.
Έφερα κάποιον που μπορεί να σε βοηθήσει.
Από δω ο Γεζαριαήλ, ο επικεφαλής των σκλαβοκυνηγών.
Αν ο Πατέρας σ' έστελνε στον κόσμο των ανθρώπων,
τι θα μπορούσες να κάνεις γι' αυτόν;
Να σκοτώσω οποιονδήποτε αγαπά ο Ταξιδευτής των Κόσμων.
Μέχρι να σε αντιμετωπίσει, Πατέρα.
Ξέρω πως έκανα ένα λάθος. Όλοι κάνουμε λάθη.
Εσύ ήσουν ο εισαγγελέας τότε.
Υποτίθεται πως θα διέγραφες τη μνήμη όλων.
Αυτός ο Μπρέικερ, όμως, θυμάται ακόμη τι συνέβη.
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν έπιασε σ' εκείνον.
Απλώς θέλω να πω ότι όλοι κάνουμε λάθη.
Να ενημερώσεις τον Μέγα Αετό πως θα επανορθώσω για το δικό μου.
Δεν είμαι πια υπεύθυνος για εσένα.
Και ποιος είναι;
Εγώ είμαι.
Λοιπόν, θα είμαι σύντομη.
Είχα άδικο, και είχατε δίκιο.
Δεν πίστευα τον πατέρα σας, και δεν πίστευα κι εσάς.
Και σας απογοήτευσα.
Έκλεισα εσένα στο ψυχιατρείο, κλέβοντας χρόνια από τη ζωή σου.
Δεν περιμένω να με συγχωρέσεις ποτέ.
Θέλω, όμως, να ξέρεις ένα πράγμα.
Αν ποτέ με χρειαστείς από δω και στο εξής...
Είμαι εδώ για εσένα.
Ό, τι κι αν συμβεί.
Πάντα.
Λοιπόν... Αυτά είχα να πω.
Αν με χρειαστείτε, θα είμαι έξω.
Πώς είναι τα αγόρια;
Ο Μαρκ μπορεί να πάει σπίτι.
Ο Τόμας θα παραμείνει εδώ, μα είναι και οι δύο καλά.
Ωραία.
Κανείς δεν θυμάται τι συνέβη.
Όσον αφορά τις κατηγορίες για φόνο που βαραίνουν τον Μαρκ, θα το τακτοποιήσω εγώ.
-Να πάρει. -Τρισάθλια κρεβάτια.
Κάλλιο να μου κόψουν τα δάχτυλα, παρά να μείνω μια εβδομάδα εδώ μέσα.
Μπορείς να το βουλώσεις για ένα λεπτό;
Μπορώ να προσπαθήσω, αν πάρεις το χέρι σου. Με πονάς.
Πάντα είχαμε τις διαφορές μας.
Ακόμη και στο μαγαζί. Πόσο μάλλον στο ταξίδι μας.
Θέλω να πω, σου έσπασα τα μούτρα. Του σωσία σου, βασικά.
Κι εσύ παρέμενες συνεχώς στο πλευρό μου.
Τι θες από εμένα, ρε φίλε;
Απλώς ήθελα να σου πω...
πως είσαι ο πιο γενναίος
κι αφοσιωμένος άνθρωπος που ξέρω.
Και ο καλύτερός μου φίλος.
Και...
σ' ευχαριστώ για όλα.
Άντε γαμήσου, Μίμο.
-Φέρε μου επιδόρπιο. -Σιγά μη σου φέρω.
ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΝΤΕΙΟΥ
Στάσου!
Όλα καλά;
Γαμώτο!
Ακούτε το βραδινό δελτίο ειδήσεων.
ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Κυρίες και κύριοι,
δεν ενδείκνυται η κινδυνολογία, αλλά απαιτούνται διευκρινίσεις.
Οι υποτιθέμενες τσάντες με δώρα που ξεβράστηκαν στο Μπόρκουμ...
Γεια σας! Καλέσατε το Μαντείο, το δισκοπωλείο του Κρεφέλντεν.
Αφήστε το μήνυμά σας...
Μαρκ. Σήκωσέ το, σε παρακαλώ.
Άσε με να σου εξηγήσω.
Εκείνος με φίλησε!
Σήκωσέ το, επιτέλους!
...η ακτοφυλακή αναμένει να εμφανιστούν τα τοξικά απόβλητα
τις ερχόμενες μέρες, και παραμένει σε επιφυλακή.
Σιάτλ, Ουάσινγκτον. Ο Κερτ Κομπέιν θεωρείτο
η φωνή μιας γενιάς δίχως αξίες.
Ή σε επίπονη αναζήτηση νέων αξιών.
Ήταν ο τραγουδιστής της διάσημης ροκ μπάντας Nirvana.
Δεν ήθελε να είναι αυτή η φωνή.
Τα τραγούδια των Nirvana μιλούσαν για διαλυμένες σχέσεις, βία,
ναρκωτικά και απόγνωση.
Ο Κομπέιν ήταν 27 ετών.
Χθες, αυτοκτόνησε με μια κυνηγετική καραμπίνα.
Από την Ουάσινγκτον, Γιόχεν Σβάιτσερ.
"Ήταν πολύ ευαίσθητος, γλυκός και ευφυής".
"Όχι τα πλέον ιδανικά χαρακτηριστικά όταν είσαι ροκ σταρ".
Σύμφωνα με τον συγγραφέα της βιογραφίας του, Μάικλ Άζεραντ.
Ο καιρός...
Υποτιτλισμός: Παναγιώτης Καρούσος
Επιμέλεια: Ειρήνη Παπαδάκη