Ako...
Tumatakas!
Ano 'yan?
HANGO SA NOBELANG DER GREIF NINA WOLFGANG AT HEIKE HOHLBEIN
THE GRYPHON
GASOLINA
Pakawalan mo 'ko.
Sabi ko, pakawalan mo 'ko!
Paano 'to naging posible?
Sige na!
Anak ko...
Umuwi tayo...
at magte-training tayo.
Magte-training tayo nang matagal-tagal.
Ikaw lang at ako, ha?
Pakawalan mo 'ko, Memo.
Memo!
Pakawalan mo 'ko! Ngayon na!
Ano ka?
Di mo ba 'ko nakikilala?
Sige na, pakawalan mo 'ko.
Mark...
Ang lighter.
Ang lighter!
Gusto mong gayahin ang tatay ko?
Di ako gaya ng tatay mo. Ako ang tatay mo.
Mark!
'Di mo ba nararamdaman?
Mark, ano'ng ginagawa mo? Uy, ano ba?
Mark...
Pakawalan mo 'ko, Mark, pakiusap!
Ako ang tatay mo.
Di mo gustong...
Mark! Mark, tulungan mo 'ko!
Mark!
Ano...
-Ang sakit! -... ka?
Man-Ith!
Man-Ith ang pangalan mo?
Man-Ith ako!
Wala kaming pangalan!
Ba't ang dami mong alam sa nakaraan ko?
Sa mga panaginip ko at sa tatay ko?
Nalalasahan ng Man-Ith ang mga iniisip mo
at nagpapakita at nagpaparamdam ito sa'yo ng mga bagay na mas totoo pa sa totoo.
Sino'ng nagpapunta?
-Sa'n 'yon pumunta? -Wala.
Nandito pa rin.
'Wag!
-'Wag! -Huling tsansa.
-Wag. -Sino'ng nagpapunta sa'yo?
-Tatlo... -'Wag!
-Dalawa... -Di puwede, papatayin nila 'ko.
-Isa... -Ang Gryphon! Pinapunta ako ng Gryphon...
Alam ng Gryphon na nandito kami?
Alam niya ang lahat.
Kailangan na nating umalis!
Pero bakit?
Ba't ka pinapunta ng Gryphon para galitin ako?
Hindi galit, poot! Pinalalakas niya ang poot mo.
-Di niya kailangan ang dugo namin. -Kailangan niya ang laban.
Alam niyang lalaban ka lang dahil napopoot ka sa kanya.
Pakawalan mo na 'ko! Nasabi ko na lahat ng alam ko!
Nandito na sila!
Pakawalan mo 'ko! Pakiusap! Sinabi ko na sa'yo ang lahat.
Nakatayo kami ro'n.
No'ng bumagsak sa mesa namin ang DJ. Congo!
Ito si Herrmann, ang brown bear namin.
Paano siya nakakawala sa kulungan niya?
Di agresibo si Herrmann.
Napakahigpit ng mga hakbang panseguridad namin.
Di ko lang 'to maipaliwanag. Kailangan mong maniwala sa'kin.
Oo, oo. Sige. Kailangan mo pa ring pumirma para sa'kin.
Kailangan kitang makausap. Sumama ka sa'kin?
Sir, walang tao rito.
Di sapat ang bilis namin.
Mabuti...
Atras!
-Teka! -Umalis na tayo.
Kakagaling lang nila rito.
Naaamoy ko pa sila.
Pinal na ang desisyon ko.
Bigyan mo pa kami ng oras. Hanggang paglubog ng araw. Hahanapin ko sila.
Pinal na ang desisyon ko.
Narinig mo siya.
Paumanhin, sir...
Puwede ko bang itanong kung bakit?
Pangako, hahanapin ko sila!
Sa tingin ko, mahahanap nila tayo.
Atras!
Tumakas ang asawa ko kasama ng mga bata.
Mag-isa ako at nagsimula akong uminom ng antidepressants.
Lumamon lang ako maghapon. Di magandang panahon 'yon.
Tapos, may tumawag sa'kin.
Kinidnap ng ama ang dalawang anak niya sa sementeryo ng Krefelden.
Sinubukan namin siyang pigilan...
Walang tsansa.
Nakita kong sinunog si Karl
sa harap ko mismo.
Pero kinaumagahan,
nang maapula na ang sunog,
nawala ang katawan niya.
Walang natira.
Sunog na sunog siya.
Hindi, di mo naiintindihan.
Pagkatapos ng sunog, laging may natitira.
Abo, buto, ngipin, bakal ng sinturon. Laging meron.
Lahat talaga.
Pero talagang naglaho si Karl Zimmermann sa sunog.
Kahit ang abo niya, nawala.
Pero ibinaon ko ang lalagyan ng abo niya.
Abo lang 'yon galing sa sunog.
Tapos, pinagtakpan nila.
-Sino'ng nagpahintulot? -Isang public prosecutor...
Oo, ginawa ko.
MGA ANTIDEPRESSANT
Oo.
-Pag-usapan natin ang mga detalye mamaya. -Tatawagan kita.
Mr. Prosecutor!
Tungkol sa kaso ni Zimmermann... Mr. Prosecutor.
Ano'ng kailangan mo?
Tigil!
-Tigil! -Ibaba mi!
Hindi! Hindi 'yan tao!
Hindi siya tao!
Nasuspinde. Nag-therapy. Sira ang career. Muntik akong pumasok sa mental hospital.
Tinapos ang buong imbestigasyon.
Ano'ng pangalan niya?
Di ko nalaman ang pangalan niya.
At wala sa mga kasamahan ko ang nakakaalala sa kanya.
Wala. Kakaiba, 'di ba?
Wala bang case file?
Walang case file. Lahat, binura.
Inilihim nila.
At kung di oso ang binaril natin do'n,
kundi halimaw...
di ako baliw noon,
at di rin baliw si Mark.
Ang pintuan sa simbahan.
Si Rebecca...
Nakay Rebecca ang Kronika.
Ano'ng ginagawa ko rito?
Tinawagan ako ng isang kasamahan mula sa ospital.
Nakita kang walang malay sa party na 'yon.
Sinundo kita.
Ano'ng nangyari?
Isang malagim na pangyayari ang naganap sa sinehan ng Schlosspark.
Si Herrmann, isang osong nakatakas mula sa Daikiri Circus
ang umatake sa mga tao sa ilegal na party bandang 9:00 ng gabi.
Sa ngayon, hindi alam
kung paano nakatakas ang oso sa kanyang kulungan.
Iniimbestigahan ng mga pulis kung gawa ito ng mga aktibista ng karapatang panghayop.
Di 'yon oso.
Di 'yon oso!
Ayon sa Kronika, minamanipula ng Gryphon ang mga tao.
Ginagamit niya 'yong mga nakakadiri, mapanloko, at pangit na nilalang...
-Mga Man-Ith! -Tama na 'yan!
'Wag mo nang babanggitin ang librong 'yon!
Wag mo nang babanggitin ang Dakilang Agila.
Ang ano?
Ang Gryphon.
Ha? Ang Gryphon.
Sa'n ka pupunta?
Pumunta ka sa kwarto mo!
Kailangan ni Mark ng tulong.
Okay. Kung di mo na rin matukoy
ang kathang-isip sa totoo...
-Eternia Clinic, si Thela 'to. -Kailangan ko ng emergency admission.
Dr. Jörg Peters. Physician ID 889623, verification code 7.
Ano'ng pangalan ng pasyente?
Dr. Peters? Ang pangalan ng pasyente?
Hello?
Nalinaw na ang sitwasyon, salamat.
Galit ako sa'yo!
At mula ngayon, habambuhay na tayong magsasama.
Oo, teka.
Dalawang tao ang namatay. Lima ang nasaktan. Isa ang malala.
Iniimbestigahan din kung sino ang responsable sa ilegal na event.
-Salamat. -Nagsara ang sinehan noong 1992
at sarado dapat ito...
Tigil!
Dito lang tayo.
Magpahinga kayo!
Magpahinga kayong lahat!
Dito sila magpapalipas ng gabi.
Puwede akong magbantay habang nagpapahinga ka.
Magbabantay ako at magpahinga ka.
Ano'ng meron?
Wala lang, binasag mo lang ang bungo ko.
-Di ikaw 'yon. -Pero akala mo, ako 'yon.
-Ano naman? -Ewan, baka dapat kang magpaliwanag?
Puro tungkol sa superhero ang sinasabi mo.
"Relax lang, Mark!"
"Wag kang masyadong seryoso, Mark. " "Hayaan mo na lang. "
Ngayon, alam mo na ang nangyayari.
Patawad.
'Pag nagagalit ako,
nagiging ibang tao ako.
Isang taong nakapunta na rito.
Pinapatawad kita.
Subukan mo lang suntukin ang totoong ako.
Ibang-iba 'yon, kaibigan.
Ang bastos ko sa lawa,
patawad.
Kung minsan, ako rin...
Masyadong ambisyoso.
Akala ko, kung mahuhuli ko ang Manlalakbay sa mga mundo,
baka payagan akong makita ang Ama.
Halos walang nakakakita sa Ama sa personal.
Kahit ikaw?
'Di ko binalak.
Ayaw mo siyang makita sa personal?
'Di ko 'yon sinabi!
Syempre, gusto ko siyang makita.
Pero wala akong ipipilit.
"Kailangan mong tanggapin ang buhay mo
"na iniadya ng Ama. "
Darating ang pagkakataon mo, Yarma.
Maging matiyaga ka.
Tulad ng mga tao.
Tinitingnan nila ulit tayo.
Magpakabait ka, Yarma!
'Di sila marunong magpakabait sa isa't isa.
'Tang ina!
Saan nila dinadala ang mga bato?
Paano natin mahahanap si Thomas?
Imposible.
Tsong, seryoso?
Imposible.
Tingnan mo kung kanino galing. 'Yong nagsabing gagawin niya nang mag-isa.
-Walang imposible. -Paano mo planong hanapin si Thomas?
Magkakamukha silang lahat.
Gamit ang napatunayang paraan!
-Sarn... -Nasaan ang Manlalakbay sa mga mundo?
Wala na siya sa lawa, sir.
Kailangan kong sabihin sa Gryphon...
na pumalya ka.
Puwede mong sabihing alam ng bata na darating tayo.
At baka sinundan niya tayo rito.
Pero alam mo na 'yon, di ba?
Kasing pangit mo ang mga kauri mo, pero mas matalino ka.
-Kung ikaw ang may sabi, totoo siguro. -Oo, siguro.
Pinlano ng Gryphon ang lahat.
-Makakaalis na 'ko? -Oo.
Teka. May mga timba ro'n ng bagong basang alkitran.
Ipahanda mo kay Thorock ang lagusan.
Di na puwedeng makatakas ang Manlalakbay sa mga Mundo.
Ayoko kay Sarn.
Itong...
taong...
malambot ang balat.
Ginawa siyang pinuno ng mga minahan ni Ama,
kaya kailangan nating sumunod.
Dali.
Nandito na sila!
Kumalma lang kayo.
Ano 'yon?
Ano ba 'yon?
Mark!
Mark, nandito ako!
Ayos, pare!
Mark! Dito...
Sa minahan! Dalhin n'yo siya sa minahan.
-Ano'ng hinihintay mo? Kunin mo na siya. -Di ko kaya.
Bakit hindi?
Makakapunta lang ako kung alam ko ang hitsura ng kuweba sa loob.
Kailangan ko ng larawan sa isip ko.
Paano nila 'to naibaba rito?
Napansin sana natin sila?
Ano na'ng gagawin natin?
Hintaying magdilim.
Matindi, ang gagawin natin...
Alam ko, pero walang ibang paraan.
Sige.
Handa na 'ko.
Magkita tayo sa pintuan. Papadaanin kita pag nakuha ko na si Thomas.
At inaamin ko na magandang album ang Metallica.
Pati ang Blufunk.
Ang mga taong bata!
Kumusta?
Kunin n'yo siya!
Hulihin n'yo siya!
Maghintay ka! Thorock, balik!
May plano si Ama sa mga batang tao
dito sa minahan.
Dito lang tayo para maghintay.
Thomas!
Ibababa kita.
Patibong 'to!
Alam ko. Ilalabas ko tayo rito.
Tama... Tama!
-Ikaw ang Manlalakbay sa mga Mundo. -Oo, parang.
Halika.
Akin na ang kamay mo.
Pumikit ka.
Sandali lang, makakauwi tayo.
Lintik.
Ba't di gumagana?
Basang alkitran! Nakakalat sa buong lugar.
Ano'ng basang alkitran?
Amoy dumi.
Dumi galing sa mga hayop sa latian.
Ginagamit 'to laban sa mga Man-Ith.
Ilang oras nabablangko ang isip nila dahil sa amoy.
Ilang oras.
Nawawalan ng kapangyarihan ang mga Man-Ith...
Gumagana rin pala sa'yo ang basang alkitran.
Ibinigay nila 'to sa'kin.
Ako dapat ang pain para mahuli ka.
-Bakit? -Kung mapapatay ka ng Gryphon...
makukuha niya ang kapangyarihan mo.
At kung makakapaglakbay siya sa mga mundo,
makakaalis siya sa Itim na Tore.
Tapos, mawawala na ang mundo natin.
Lulupigin at aalipinin niya 'to gaya ng ginawa niya sa Itim na Tore
at iba pang mundong nararating niya.
Oo.
Ako si Dr. Frank, ang doktor ni Maya Hoffmann.
Ikinalulungkot kong sabihin sa inyo
na di na magagamot ang pinsala ni Maya.
Buhay siya, pero di na siya magigising ulit.
Oo, talagang ikinalulungkot ko.
Pumayag ang mga magulang ni Maya na magpaalam kayo sa kanya.
Kung gusto n'yo.
Nasa room 6B siya.
Kaya...
Malapit na nila tayong puntahan at kunin. Kailangan nating maghandang lumaban.
-Ako ang gagawa. -Hindi.
Pag dinala nila tayo sa Gryphon, ako ang dapat lumaban, di ikaw.
-Thomas, magtiwala ka sa'kin. -Mark...
Mark, hindi.
Mark, kailangan kong lumaban.
Mark, 'wag mong gawin.
Matatalo ka niya.
Wala kang laban.
Mark, paparating na sila. Dali!
May liwanag sa itaas. Makakalabas tayo.
Gusto ko nang umuwi!
Subukan natin ulit dito.
Di 'yan uubra. Ilang oras bago mawala ang epekto.
Kailangan na nating umalis. Tara!
Dalhin natin ang kariton.
Kung dadaan tayo sa disyerto, nasa pintuan na tayo bago pa nila tayo mahanap.
Hindi nabubuksan ang pintuan mula sa loob.
Marami pang nagagawa ang Plomada.
Susi rin ito.
Wag kang mag-alala. Makakauwi tayo.
Uuwi tayo.
Mark!
Sa likod mo!
Yez...
Yezariael!
Mark!
Uy... Teka. Uuwi tayo.
Uuwi.
Tara na.
Ama, kailangan kong sabihin sa'yo na may dumating sa'ting lamok.
Mula sa minahan.
Ang Manlalakbay sa mga Mundo...
Nakatakas na naman siya.
Nilalagnat siya.
Kailangan niyang kumapit.
-Dalawang oras pa hanggang sa pintuan. -May itatanong sana ako?
Nararamdaman mo rin 'tong galit, di ba?
Tradisyon ng pamilya.
May napatay ka na ba?
Ba't mo natanong?
Kasi habang lalo akong nagpapalamon sa galit,
mas ramdam kong kaya kong talunin ang kahit sino.
At kasama ng May Sungay, nagpakontrol ako sa galit.
At nang makita ko siyang naghihingalo,
parang...
'yon ang pinakamasarap na naramdaman ko.
Sir!
Tingnan n'yo!
Sabi ko sa'yo, mandirigma ka.
Pero ayoko no'n.
Ayokong masiyahan sa pananakit ng iba. Mali 'yon.
Kalokohan. Lahat tayo, may gano'n.
-Lahat ng Zimmermann, gustong lumaban. -Hindi si Papa.
-Kontra siya do'n. -Duwag siya.
Iniwan niya ang sarili niyang mga anak.
ST. VITUS BOARDING SCHOOL SIMULA LUNES
Babawi ako.
Pangako.
Ang Plomada ang susi sa pintuan. Ibigay mo sa'kin.
-Parang ako dapat ang magbukas ng pintuan. -Uy.
-Ano? -Binago ka ng Itim na Tore.
May karapatan ako sa Plomada.
Ako ang panganay.
At ako pa rin ang kuya mo.
Kailan ka naging kuya ko?
No'ng di mo inalagaan si mama?
No'ng may ideya ako sa store at ayaw mong gawin?
O no'ng naglaho ka na lang sa Itim na Tore nang walang paalam?
Akin na ang Plomada.
Sa'kin sumusunod ito.
-Tungkulin kong patayin ang Gryphon. -Sa'kin 'to sumusunod.
Paborito ni Papa.
Akin na.
Akin na!
'Di mo 'to makukuha, Thomas.
-'Di mo 'to makukuha. -Tumigil ka.
Tumigil ka!
Pwede ba kaming pumasok sandali?
Magandang gabi, Dr. Peters.
May ilang tanong kami para kay Becky.
-Uy, teka lang. -Tigil...
Sa tingin namin, nagpakawala ng hayop sa circus si Becky
-at kailangan ko ang pahayag niya, ngayon. -Biro ba 'to?
'Di ako nagbibiro.
Thomas?
Memo?
Thomas?
Thomas, nasa'n ka?
Memo?
Mark!
Nandito ako!
Magiging ayos lang ang lahat.
Pakiusap, 'wag...
Tulungan mo 'ko...
Dapat pindutin ang mga planeta nang sunud-sunod.
Una, ang pulang planeta, ang Mars.
Mercury, Jupiter.
At sa huli,
ang sentro ng solar system,
-Ang Araw. -Mismo.
Pero 'pag pinindot mo,
ganito ang nagyayari...
Paikot-ikot ang walang-hanggan.
Umuulit ang lahat.
Napapanibago ang lahat.
Lalabanan mo 'ko balang araw.
At mamamatay ka tulad ng buong angkan mo.
Kaya ba't ka pa maghihintay?
Lumaban ka!
Pakawalan mo man lang ang kapatid mo.
Mark, tulungan mo 'ko! Ang sakit.
Pakawalan mo siya.
Damhin mo ang poot.
Pakawalan mo siya!
Papasukin mo.
Pakawalan mo siya!
Malapit ka nang maging handa.
Pakawalan mo siya!
'Wag kang magpakaduwag.
Hindi!
-Mark. -Ano?
Kailangan mong kumalma.
Pumikit ka.
Huminga ka nang malalim.
Mag-relax ka.
At tandaan mo...
'Di mo puwedeng labanan ng poot ang poot.
Hayaan mong damhin ng Gryphon ang galit niya.
Galitin mo siya.
Saka mo lang mapapakawalan si Thomas!
'Di kita lalabanan.
Kahit kailan.
Duwag ka!
Kaya gusto ni Mark na dalhin mo ang libro sa'kin.
Gumawa ng palaisipan si Mark na ako lang ang makakasagot.
No'ng maliit pa si Mark, gustong-gusto niya ang buwan.
Umiikot ang lahat sa buwan, hindi sa araw.
Ito at ito...
Memo.
Uuwi na tayo.
Tapos...
ito.
Mark!
Ngayon na!
Pabalik siya!
Dali!
PET SHOP KOTEAS
Ama, alam kong sugatan ka,
pero ayon sa mga espiya, dumating na ang huling supply ng mga bato.
Tapos na ang gawain sa minahan.
Handa na ang lahat para sa Malaking Digmaan.
Kapag naging ikaw na ang Manlalakbay sa mga Mundo.
Nandito ang isang makakatulong sa'yo.
Ito si Yezariael, pinuno ng mga tagatugis ng alipin.
Kung papapuntahin ka ni Ama sa mundo ng tao,
ano'ng magagawa mo para sa kanya?
Patayin ng lahat ng mahal ng Manlalakbay sa mga Mundo.
Hanggang sa harapin ka niya, ama ko.
Alam kong nagkamali ako. Nagkakamali ang lahat.
Ikaw ang tagausig noon.
Dapat mong burahin ang alaala ng lahat.
Pero naaalala pa rin no'ng Bräker.
Di malinaw kung ba't di umubra sa kanya.
Sinasabi ko lang, nagkakamali ang lahat.
At babawi ako sa pagkakamali ko. Ipaalam mo sa Dakilang Agila.
'Di na kita responsibilidad.
Sino na pala?
Responsibilidad na kita.
Sige. Papaikliin ko na...
Mali ako. At tama kayo.
'Di ako naniwala sa tatay n'yo. 'Di ako naniwala sa inyo.
At binigo ko kayo.
Ipinasok kita sa mental hospital, at ninakawan kita ng ilang taon sa buhay mo.
At di ko inaasahang mapapatawad mo pa 'ko.
Pero may dapat kayong malaman.
Kung kailangan n'yo 'ko mula ngayon...
Nandito ako para sa inyo.
Kahit ano'ng mangyari.
Lagi.
'Yon lang.
Kung kailangan n'yo 'ko, nasa labas lang ako.
Kumusta ang mga bata?
Makakauwi na si Mark.
Kailangang dumito ni Thomas, pero ayos lang sila.
Mabuti.
Walang nakakaalala sa nangyari.
Tungkol sa akusasyong pagpatay kay Mark, ako na ang bahala do'n.
-Pare... -Ang sama nitong mga kama.
Mabuti pang makagat ang daliri ko kaysa dumito nang isang linggo.
Puwede ka bang tumahimik sandali?
Susubukan ko, kung aalisin mo ang braso mo. Ang sakit eh.
Lagi tayong nagtatalo.
Kahit sa store. Lalo na sa pakikipagsapalaran natin.
Binasag ko ang mukha mo. Ang mukha ng gumaya sa'yo.
Pero nanatili ka pa rin sa tabi ko.
Tsong, ano'ng kailangan mo sa'kin?
Gusto ko lang sabihin...
na ikaw ang pinakamatapang
at pinakamatapat na taong kilala ko.
At ang matalik kong kaibigan.
At...
salamat sa lahat.
Tarantado ka, Memo.
-Ikuha mo ako ng dessert. -Neknek mo!
ORACLE MIXTAPE
Uy!
Ayos lang ba ang lahat?
Lintik!
Ito ang mga balita ngayong gabi...
BALITA SA ARAW-ARAW
Mga binibini at ginoo,
hindi kailangan ng alarmism. Ang paglilinaw naman ay kailangan.
Ang mga diumanong gift bag na inanod sa Borkum...
Hi, ito ang Oracle Records, ang music store n'yo sa Krefelden.
Mag-iwan ng mensahe...
Mark. Pakiusap, sagutin mo naman.
Hayaan mo 'kong magpaliwanag.
Siya ang humalik sa'kin!
Pakiusap, sagutin mo na!
...pero ang bantay sa Borkum beach ay umaasang magkaka-toxic spill
sa mga darating na araw at naghahanda para sa emergency.
Seattle, Washington. Itinuring si Kurt Cobain bilang boses
ng henerasyong walang pakinabang,
o nahihirapang maghanap ng pakinabang.
Siya ang lead singer ng sikat na rock band na Nirvana.
Di niya gustong maging boses na 'yon.
Ang mga kanta ng Nirvana ay tungkol sa mga bigong relasyon, karahasan,
droga, at kawalan ng pag-asa.
27 taong gulang si Cobain.
Kahapon, nagpakamatay siya sa pamamagitan ng pagbaril sa ulo.
Mula sa Washington, si Jochen Schweizer.
"Napakasensitibo niyang tao, mabait at matalino...
"di 'yon ang pinakamagandang katangian kung isa kang rock star. "
Sabi ng nagsulat ng talambuhay niya, si Michael Azerrad.
Ang lagay ng panahon...
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Alyssa Lesaca
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce