Ja...
Ucieka!
Co to, u diabła?
NA PODSTAWIE POWIEŚCI DER GREIF WOLFGANGA I HEIKE HOHLBEINÓW
GRYF
BENZYNA
Uwolnij mnie.
Uwolnij mnie natychmiast!
Jak to możliwe?
No już.
Synu...
Wrócimy do domu
i będziemy trenować.
Razem trochę potrenujemy.
Ty i ja, dobrze?
Rozwiąż mnie, Memo.
Memo!
Uwolnij mnie! Natychmiast!
Czym ty jesteś?
Nie poznajesz mnie?
No już! Rozwiąż mnie.
Mark!
Zapalniczka!
Chcesz udawać mojego ojca?
Nie udaję. Jestem nim.
Mark!
Nie czujesz tego?
Mark, co robisz? Daj spokój.
Mark...
Rozwiąż mnie. Mark, proszę!
Jestem twoim ojcem.
Chyba nie chcesz...
Mark! Pomóż mi.
Mark!
Czym...
-To boli! -... ty jesteś?
Man-Ith!
Masz na imię Man-Ith?
Jestem Man-Ith.
Nie mamy imion.
Skąd wiesz tyle o mojej przeszłości?
O moich snach i moim ojcu?
Man-Ith przenika myśli
i sprawia, że wszystko wydaje się bardziej realne niż sama rzeczywistość.
Kto cię przysłał?
-Dokąd to ścierwo polazło? -Donikąd.
Wciąż tu jest.
Nie!
Ostatnia szansa.
-Nie. -Kto cię tu przysłał?
-Trzy... -Nie!
-Dwa... -Jeśli powiem, to mnie zabiją.
-Jeden... -Gryf! Gryf mnie przysłał.
Wie, że tu jesteśmy?
On wie wszystko.
Musimy stąd spływać.
Ale po co?
Czemu chciał mnie rozzłościć?
Nie o złość mu chodzi, a o nienawiść. Żywi się nienawiścią.
-Więc nie chodzi o krew. -Chce wywołać bitwę.
Wie, że może cię sprowokować, bo go nienawidzisz.
Wypuśćcie mnie. Powiedziałem wszystko, co wiem.
Są tu!
Rozwiąż mnie, proszę. Powiedziałem ci wszystko.
Staliśmy tam.
DJ wylądował na naszym stoliku.
To Herrmann, nasz niedźwiedź.
Jak się wydostał z klatki?
Nigdy nie był agresywny.
Mamy ścisłe zabezpieczenia.
Nie potrafię tego wyjaśnić. Musi mi pan uwierzyć.
Dobrze. Proszę tu podpisać.
Musimy porozmawiać. Pójdź ze mną.
Panie, nikogo tu nie ma.
Spóźniliśmy się.
Dobra...
Odwrót!
-Chwila! -Ruszamy.
Dopiero co tu byli.
Czuję ich zapach.
To rozkaz.
Daj nam trochę czasu. Chociaż do zmierzchu. Znajdziemy ich.
Wydałem rozkaz!
Słyszałeś go.
Wybacz, panie...
Mogę zapytać czemu?
Przysięgam, że ich znajdę!
Raczej oni znajdą nas.
Odwrót!
Żona zabrała dzieci i opuściła mnie.
Byłem sam. Zabijałem depresję
żarciem i prochami. Nie byłem w formie.
Dostałem zgłoszenie.
Ojciec z uprowadzonymi synami na cmentarzu w Krefelden.
Próbowaliśmy go powstrzymać...
Bez szans.
Widziałem, jak Karl spłonął.
Na moich oczach.
Ale następnego ranka,
gdy ogień został ugaszony,
jego ciało zniknęło.
Nic po nim nie zostało.
Spłonął doszczętnie.
Nie, nie rozumiesz.
Po czymś takim zawsze coś pozostaje.
Popiół, kości, zęby, sprzączka od pasa. Zawsze.
Bez wyjątku.
Karl Zimmermann przepadł bez śladu.
Nawet jego prochy zniknęły.
Pochowałam jego urnę.
To tylko popiół po pożarze.
Sprawę zatuszowano.
-Za czyim przyzwoleniem? -Prokuratora.
Tak zrobiłem.
ANTYDEPRESANT
Tak.
-Szczegóły omówimy później. -Oddzwonię.
Panie prokuratorze!
W sprawie Zimmermanna... Prokuratorze...
O co chodzi?
Stać!
-Stój! -Rzuć to!
Nie! To nie człowiek!
On nie jest człowiekiem!
Zawieszenie. Terapia. Zrujnowana kariera. Omal nie wylądowałem w psychiatryku.
Śledztwo zostało umorzone.
Jak się nazywał?
Nigdy się nie dowiedziałem.
Nikt na posterunku go nie pamięta.
Nikt. Dziwne, prawda?
A nie ma akt sprawy?
Nie. Wszystko zostało usunięte.
Zmiecione pod dywan.
Jeśli nie zastrzeliliśmy niedźwiedzia,
ale jakiegoś cholernego potwora...
to znaczy, że wtedy nie zwariowałem.
I że Mark też nie zwariował.
Ta brama w kościele.
Rebecca...
Rebecca ma Kronikę.
Co ja tu robię?
Zadzwonił znajomy ze szpitala.
Znaleźli cię nieprzytomną na imprezie.
Pojechałem po ciebie.
Co się stało?
Do tragicznego zdarzenia doszło w kinie Schlosspark.
Herrmann, niedźwiedź, który uciekł z cyrku Daikiri,
zaatakował uczestników nielegalnej imprezy około 21.
Dotąd nie ustalono,
jak niedźwiedź zdołał wydostać się z klatki.
Policja ustala, czy odpowiedzialność ponoszą obrońcy praw zwierząt.
To nie był niedźwiedź.
To nie był niedźwiedź!
Czytałam w Kronice, że Gryf manipuluje ludźmi.
Używa do tego ohydnych, podstępnych stworów.
-Man-Ithów! -Dość tego!
Nie chcę więcej słyszeć o tej książce.
Ani o Wielkim Orle.
O czym?
O Gryfie.
Jasne? O Gryfie.
Dokąd idziesz?
Idź do siebie.
Mark potrzebuje pomocy.
Dobrze. Skoro ty też nie umiesz odróżnić
fantazji od rzeczywistości...
-Klinika Eternia, tu Thela. -Zgłaszam przyjęcie w trybie nagłym.
Dr Jörg Peters. Numer praktyki 889623, kod weryfikacyjny 7.
Nazwisko pacjenta?
Doktorze? Proszę podać nazwisko.
Halo?
Sprawa się wyjaśniła. Dziękuję.
Nienawidzę cię!
Od teraz już na zawsze będziemy razem.
Chwileczkę.
Dwie osoby nie żyją, pięć zostało rannych. Jedna jest w stanie ciężkim.
Trwa dochodzenie w celu ustalenia winnych.
-Dziękuję. -Kino jest nieczynne od 1992 roku.
Powinno być...
Stać!
Tu się zatrzymamy.
Odpoczynek!
Zatrzymają się tu na noc.
Mogę trzymać wartę, ty odpocznij.
Najpierw ja. Ty sobie odpocznij.
Co jest?
Nic takiego. Tylko rozkwasiłeś mi gębę.
-Nie tobie. -Ale myślałeś, że to ja.
-No i? -Bo ja wiem? Jakieś wyjaśnienie?
Wciąż nawijasz o superbohaterach.
„Wyluzuj, Mark!”
„Wyjmij kij z dupy, Mark”. „Odpuść”.
No to masz.
Przepraszam.
Gdy ogarnia mnie złość,
staję się kimś innym.
Wyłazi ze mnie ktoś inny.
Przyjmuję przeprosiny.
Spróbuj przyłożyć mi naprawdę.
Nie tak by się to skończyło, mój drogi.
Zachowałem się po chamsku.
Wybacz.
Czasem ogarnia mnie...
Zbytnia ambicja.
Myślałem, że gdy złapię Podróżnika między Światami,
to będzie mi dane ujrzeć Ojca.
Prawie nikt go nie widział.
Nawet ty?
Nie planowałem tego.
Nie chcesz zobaczyć Ojca?
Tego nie powiedziałem.
Pewnie, że chcę.
Ale nic na siłę.
„Należy godzić się z życiem,
„jakie podarował nam Ojciec”.
Nadejdzie twój czas, Yarmo.
Cierpliwości.
Jak ludzie.
Znów się na nas gapią.
Daruj im, Yarmo.
Nie wiedzą, co to życzliwość.
Ja pierdykam.
Dokąd targają te głazy?
Jak znajdziemy Thomasa?
To niemożliwe.
Co z tobą?
Nie da rady.
A gdzie się podział pan „bierzmy sprawy w swoje ręce”?
-Wszystko się da. -Jak chcesz go znaleźć?
Wszyscy wyglądają tak samo.
Sprawdzoną metodą.
-Sarn... -Gdzie Podróżnik między Światami?
Nie było go nad jeziorem.
Zatem muszę powiedzieć Gryfowi,
że zawiodłeś.
Albo że chłopak się nas spodziewał.
I pewnie podążył tu za nami.
Wiedziałeś o tym, prawda?
Jesteś równie szkaradny, co pozostali, ale masz łeb na karku.
-Skoro tak twierdzisz. -Owszem.
Gryf to wszystko zaplanował.
-Mogę już odejść? -Tak.
Czekaj. Na zewnątrz są wiadra ze świeżą smołą.
Niech Thorock przygotuje tunel.
Podróżnik między Światami nie może nam znów uciec.
Nienawidzę Sarna!
Ten...
miękkoskóry...
człowiek.
Ojciec uczynił go zarządcą kopalni,
więc musimy go słuchać.
Ruchy!
Są tu.
Spokojnie.
Co to?
Co to, do cholery?
Mark!
Tu jestem!
Mark, tutaj jestem!
Brachu!
Mark! Tutaj...
Do kopalni z nim!
-Na co czekasz? Leć po niego. -Nie mogę.
Czemu?
Żeby się tam dostać, muszę wiedzieć, jak wygląda ta jaskinia.
Muszę mieć obraz w głowie.
Jak to tu przynieśli?
Zauważylibyśmy ich.
To co teraz?
Czekamy, aż się ściemni.
To szalony pomysł.
Wiem, ale to jedyny sposób.
Dobra.
Jestem gotowy.
Zobaczymy się przy bramie. Wpuszczę cię, jak sprowadzę Thomasa.
W sumie Metallica to całkiem dobra płyta.
Blufunk też.
To ci chłopcy.
No co jest?
Łapać go!
Pojmać go!
Cierpliwości! Wracaj, Thorock!
Ojciec ma wobec chłopców plany.
Tu, w kopalni.
Zastaniemy tu i zaczekamy.
Thomas!
Pomogę ci.
To pułapka!
Wiem. Wyciągnę nas stąd.
No tak.
-Jesteś Podróżnikiem między Światami. -Tak jakby.
Chodź.
Złap mnie za rękę.
Zamknij oczy.
Zaraz będziemy w domu.
Cholera.
Czemu to nie działa?
Smoła! Wysmarowali nią wszystko.
O co chodzi z tą smołą?
Cuchnie gównem.
To odchody zwierząt ze sfery bagien.
Obezwładniają Man-Ithów.
Opary porażają ich umysły na kilka godzin.
Na kilka godzin.
Man-Ithowie stają się bezsilni.
Widocznie ta smoła działa też na ciebie.
Dali mi to.
Miałem posłużyć za przynętę, by cię schwytali.
-Po co? -Jeśli Gryf cię zabije,
przyswoi twoje moce.
Mogąc podróżować między światami,
będzie w stanie opuścić Czarną Wieżę.
Nasz świat czeka zagłada.
Podbije go i zniewoli jak Czarną Wieżę
i każdy inny świat, do którego dotrze.
Tak.
Doktor Frank. Zajmuję się Mayą Hoffmann.
Przykro mi, ale Maya
doznała trwałego uszkodzenia mózgu.
Żyje, ale pozostanie w śpiączce.
Bardzo mi przykro.
Rodzice Mai pozwolą się wam z nią pożegnać.
Jeśli zechcecie.
Jest na sali 6B.
Wkrótce po nas przyjdą. Musimy szykować się do walki.
-Pozwól mi. -Nie.
Kiedy zabiorą nas do Gryfa, ja będę walczył, nie ty.
-Zaufaj mi. -Mark...
Mark, nie.
Mark, to ja muszę walczyć.
Nie rób tego.
Pokona cię.
Nie masz szans.
Idą tu, pospiesz się!
Widać prześwit. Wyjdziemy tędy.
Chcę wrócić do domu!
Spróbujmy tutaj.
Nie uda się. Musi minąć kilka godzin.
Chodźmy stąd. Szybko!
Weźmy ten wóz.
Jadąc przez pustynię, dotrzemy do bramy, zanim nas znajdą.
Nie otworzymy jej od środka.
Pion potrafi wiele zdziałać.
To także klucz.
Nie martw się. Wrócisz do domu.
Razem wrócimy.
Mark!
Za tobą!
Yez...
Yezariael!
Mark.
Mark!
Hej! Czekaj. Wracamy do domu.
Do domu.
Chodź.
Ojcze, dotarł do nas komar.
Z kopalni.
Podróżnik między Światami...
znów się wymknął.
Ma gorączkę.
Musi wytrzymać.
-To dwie bite godziny drogi. -Mogę o coś zapytać?
Ty też czujesz ten gniew?
Rodzinna tradycja.
A kiedyś kogoś zabiłeś?
Czemu pytasz?
Im bardziej daję się ponieść złości,
tym mam większą pewność, że każdego mogę pokonać.
Gdy zobaczyłem tego Rogatego, pozwoliłem, by opanował mnie gniew.
I gdy patrzyłem, jak umiera,
poczułem się dobrze...
jak jeszcze nigdy dotąd.
Panie!
Spójrz.
Mówiłem, że masz w sobie wojownika.
Ale ja tego nie chcę.
Nie chcę czerpać przyjemności z zadawania krzywd. To chore.
Bzdura. Wszyscy to w sobie mamy.
-Każdy Zimmermann chce walczyć. -Tata nie chciał.
-Był temu przeciwny. -Był tchórzem.
Porzucił własnych synów.
OD PONIEDZIAŁKU - SZKOŁA Z INTERNATEM
Wynagrodzę ci to.
Przyrzekam.
Pion stanowi klucz do bramy. Daj mi go.
Lepiej sam ją otworzę.
-Co jest? -Czarna Wieża cię odmieniła.
Mam do niego prawo.
Jako pierworodny.
I twój starszy brat.
Kiedy dokładnie nim byłeś?
Gdy nie troszczyłeś się o mamę?
Gdy nie obchodził cię mój pomysł, żeby otworzyć sklep?
Czy kiedy bez słowa wyruszyłeś do Czarnej Wieży?
Daj mi ten pion.
Słucha mnie.
-Mam obowiązek zabić Gryfa. -Został mi przypisany.
Pupilek tatusia.
Daj mi go.
Dawaj!
Nie dostaniesz go.
-Nie dam ci go! -Przestańcie.
Przestańcie!
Możemy na chwilkę?
Dobry wieczór, doktorze.
Mamy parę pytań do Becky.
-Chwileczkę. -Stać.
Podejrzewamy, że Becky wypuściła zwierzę z cyrku.
-Muszę spisać zeznanie. -To jakiś żart?
Ze mną nie ma żartów.
Thomas?
Memo?
Thomas?
Thomas, gdzie jesteś?
Memo?
Mark!
Tu jestem.
Wszystko będzie dobrze.
Proszę cię.
Pomóż mi.
Planety trzeba wcisnąć w określonej kolejności.
Najpierw czerwoną. Mars.
Merkury, Jowisz.
A na koniec
centrum układu słonecznego.
-Słońce. -Właśnie.
Gdy je wciskam,
tylko to się dzieje.
Wieczność zatacza koła.
Wszystko się powtarza.
Odnawia się.
Kiedyś staniesz ze mną do walki.
I zginiesz jak reszta twojego klanu.
Po co zwlekać?
Walcz!
Przynajmniej uwolnij swojego brata.
Mark, pomóż mi! To boli!
Puść go.
Poczuj nienawiść.
Puść go!
Daj się ponieść.
Puść go!
Jesteś już prawie gotowy.
Puść go!
Nie bądź tchórzem.
Nie!
-Mark -Co?
Uspokój się.
Zamknij oczy.
Weź głęboki oddech.
Odpręż się.
I pamiętaj...
Nienawiści nie pokonasz nienawiścią.
Niech Gryf poczuje własną nienawiść.
Niech się rozgniewa.
Tylko wtedy uwolnisz Thomasa.
Nie będę z tobą walczył.
Nigdy.
Ty tchórzu!
To dlatego Mark wysłał cię do mnie.
To zagadka, którą tylko ja mogę odgadnąć.
Gdy Mark był mały, fascynował go księżyc.
Wszystko kręciło się wokół księżyca.
To... i to.
Memo.
Wracamy do domu.
A potem...
to.
Mark!
Teraz.
Wraca!
Prędko!
SKLEP ZOOLOGICZNY - KOTEAS
Ojcze, wiem, że jesteś ciężko ranny,
ale szpiedzy donoszą, że dotarła ostatnia dostawa kamieni.
Prace w kopalni dobiegły końca.
Wszystko jest gotowe na Wielką Wojnę.
Jak tylko staniesz się Podróżnikiem między Światami.
Jest tu ktoś, kto ci w tym pomoże.
Yezariael, przywódca łowców niewolników.
Gdyby Ojciec posłał cię do świata ludzi,
co byś dla niego zrobił?
Zabił wszystkich, których kocha Podróżnik między Światami.
Aż stanie przed twoim obliczem, Ojcze.
Wiem, że popełniłem błąd. Każdemu się zdarza.
Byłeś tym prokuratorem.
Miałeś wymazać policjantowi pamięć.
Ale Bräker wciąż wszystko pamięta.
Nie wiem, czemu mi się to nie udało.
Jak mówię, każdy popełnia błędy.
Ja swój naprawię. Przekaż Wielkiemu Orłowi.
Ja już za ciebie nie odpowiadam.
Zatem kto?
Ja.
Dobra. Powiem krótko.
Myliłam się. Wy mieliście rację.
Nie wierzyłam waszemu ojcu. Ani wam.
Zawiodłam was.
Posłałam cię do psychiatryka i zmarnowałam ci parę lat życia.
Nie oczekuję, że kiedykolwiek mi wybaczysz.
Ale chcę, byście wiedzieli to jedno.
Od teraz, jeśli czegoś wam potrzeba,
możecie na mnie liczyć.
Choćby nie wiem co.
Zawsze.
To wszystko.
Jakby co jestem na korytarzu.
Jak się czują?
Marka mogą już wypisać.
Thomas musi zostać, ale obaj są cali.
To dobrze.
Nikt nie pamięta, co się stało.
Jeśli chodzi o zarzut morderstwa przeciwko Markowi, zostaw to mnie.
-Stary. -Te łóżka to jakaś zmora.
Wolałbym dać sobie odgryźć palce niż spędzić tu tydzień.
Mógłbyś na chwilę się zamknąć?
Spróbuję. Tylko nie opieraj się na mnie. To boli.
Nie zawsze się dogadywaliśmy.
W sklepie. A tym bardziej podczas tej wyprawy.
Rozkwasiłem ci twarz. A raczej twojemu sobowtórowi.
Ale ty nigdy mnie nie opuściłeś.
Co chcesz ode mnie, stary?
Chcę tylko powiedzieć,
że nie znam odważniejszej
czy bardziej lojalnej osoby.
I lepszego przyjaciela.
I...
dzięki za wszystko.
Pierdol się, Memo.
-Przynieś mi deser. -Bujaj się!
SKŁADANKA Z WYROCZNI
Wszystko w porządku?
Szlag!
Oto wieczorne wiadomości...
WIADOMOŚCI
Drodzy państwo.
Zamiast paniki wskazana jest trzeźwa ocena sytuacji.
Pakunki wyrzucone na brzeg...
Hej, tu sklep Wyrocznia Muzyczna.
Zostaw wiadomość...
Mark. Odbierz, proszę.
Pozwól mi wytłumaczyć.
To on pocałował mnie!
Odbierz wreszcie!
...straż przybrzeżna w okolicach Borkum przewiduje toksyczny wyciek
i szykuje się do działania.
Seattle w stanie Washington. Kurt Cobain uważany był
za głos pokolenia bez wartości
lub rozpaczliwie poszukującego nowych.
Był wokalistą słynnego zespołu rockowego Nirvana.
Nie uważał się za głos pokolenia,
choć tematem utworów Nirvany były nieudane związki, przemoc, narkotyki
i brak perspektyw.
Cobain miał 27 lat.
Wczoraj popełnił samobójstwo strzałem w głowę.
Z Waszyngtonu, Jochen Schweizer.
„Był wrażliwy, sympatyczny i inteligentny.
„To cechy, które niezbyt pasują do gwiazdy rocka”.
To słowa autora jego biografii, Michaela Azerrada.
Pogoda...
Napisy: Ewa Nowicka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger