EPISODE 1 TINATAWAG AKONG MAGIC HANDS
PINAGBIBIDAHAN NI FLORA FRIAS
Okey, tara.
At di ko alam kung ilang beses kong sinabi na di ko kayang tumigil.
Pero mami-miss kita.
MULA TRUE CRIME BROADCAST HANGGANG BROADWAY THRILLER
Gustung-gusto ko ang true crime podcast tungkol kay Dolores,
pero hindi ko naisip na ganito pala.
-Hindi mo talaga siya magugustuhan. -Muntik ko na siyang maintindihan.
-Muntik na. -Pero binigyan mo siya ng katauhan.
-Makatotohanan ang pagganap mo. -Salamat.
Kinailangan kong gumapang sa balat niya para maging makatotohanan ang karakter.
Para sabihin ko sa inyo, ang bigat nito.
Gusto ko nang matapos ito.
Matapos? E, sobra 'tong sikat.
'Di lumilipas ang araw na walang 20 posts tungkol dito.
Nakita mo ba 'yong cafe sa Taipei na naghahanda ng human flesh dumplings?
Oo, oo! E, 'yong human bone marrow sa isang bistro sa Paris?
-Siya 'yon, 'no? -Mismo.
-Nandiyan lang ang totoong Dolores. -Hindi.
Nandiyan na ang kotse. Pupunta ka ba sa party?
Pupunta ba ako? Siyempre naman! Huhugasan ko lang 'tong dugo.
-Binabati kita! -Ang galing mo talaga.
-Kita tayo. -Salamat.
-Salamat. Kita tayo mamaya. -Mahal kita!
-Paalam. -Mahal din kita. Paalam.
DATING PRESONG MASAHISTA SA KANIBALISMO
'Wag kang matakot. Ako lang 'to.
Hindi ako ang halimaw na siyang ipinapakita mo.
Tulad mo rin ako,
kung may mangyayaring masama.
Akala ko, ikaw ay…
Patay na? Alam ko. Mas madali 'yon para sa 'yo, 'no?
Kasi pinangangalandakan mo ang pangalan ko, pinasisikat mo ako
sa mga maling dahilan.
Kumikita ang lahat,
maliban sa akin.
Ano ang nangyari sa kamay mo?
Sa kamay ko? Akala ko, "gumapang ka" sa balat ko.
Nakaligtaan mo 'yon sa research mo?
Papatayin mo ba ako?
Hindi.
Mas matindi.
May sasabihin ako sa 'yo na hindi mo malilimutan,
mga bagay na mananatili habambuhay.
At pagkatapos,
tutulungan mo ako.
-Tutulungan kita? -Oo.
Paano?
Sa pagsasabi ng totoo.
DATING PRESONG MASAHISTA NAKILALA SA KANIBALISMO
Dahil, sa totoo,
hindi talaga ako uhaw sa dugong sociopath gaya ng sinasabi ng iba.
Isa lang akong babae sa Washington Heights.
Ang Washington Heights noon, pinakamasayang mga taon sa buhay ko.
Naalala mo 'yong taon matapos ang 9/11 kung saan sinusubukan na magsama-sama.
Pero oras pa 'yon ni Giuliani, 'di ba? At puno ang siyudad ng mga ilegal
para sa amin.
Ito ang bahay mo sa Hoboken, baby.
Si Dominic ang hari sa lugar.
-Okey. May mga customer ka? -Oo.
At sa limang taong 'yon, ako ang reyna niya.
Mahal na mahal ko ang lalaking 'yon. Gagawin ko ang lahat para sa kaniya.
At ganoon na nga.
Antonio? Nandito ka na?
Diyan ka lang muna, pakiusap.
Sinabi ni Dominic na marami raw bibilhin ang lalaki.
Tigil. Itaas ang mga kamay.
Dominic Arfonso!
'Di ko siya kilala.
Dominic? Dominic, puwede…
Sorry. Ang numerong tinatawagan mo ay hindi na konektado…
Kung naabot mo ang recording…
-Sorry. Ang numerong tinatawagan mo… -Dominic?
-ay 'di na konektado. -Dominic!
Labing-anim na taon akong ikinulong.
Labing-anim na taon sa New York State Correctional
dahil sa droga at pananakit ng pulis.
Kasama ko nang 16 taon sa selda ang walang kamay na masahista mula Philly,
ang kaibigan ko, si Tabitha.
Tapos, isang umaga noong 2019,
isinauli nila ang mga damit na suot ko.
Binigyan ako ng $200 nang lumaya ako at isang tiket sa tren.
Inihatid nila ako na para bang pabor 'yon.
Iniisip siguro ng mga suburban na tao na nararapat lang ang nangyari sa akin.
Ito ang tren papuntang Grand Central. Mga tiket. Tiket.
-Tiket. -Okey. Saglit lang.
-Heto. -Resibo mo 'yan.
Pasensiya na.
Unang hinto sa Manhattan, Harlem-125th St.
Diyos ko, ang aking New York City.
Naglakad ako pahilaga
sa tanging lugar na may matutulugan ako. Wala akong pamilya.
Namatay ang mga magulang ko noong hayskul. Si Dominic ang kumupkop sa akin.
Alam kong nakalimot na siya ngayon, pero 16 taon ko siyang pinrotektahan.
Dapat bigyan niya ako ng matitirhan.
Heto na. Washington Heights.
Ano 'to?
Ang laki na ng pinagbago.
Okey, 'di naman masyado.
Kung wala ang pinakamalapit sa pamilya ko, kailangan ko ng milagro.
Ano ang lintik na 'to?
Hello?
Hi, hello. Hi, nariyan ba si Dominic?
Sino?
Dito pa rin ba nakatira si Dominic?
Di ko siya kilala, pasensiya na.
Hello?
Noong nasa 20s ako, di ako napapagod sa limang palapag.
Hi.
Hi, pasensiya ka na.
Dati akong nakatira dito, at hindi rin ako nagpapapasok.
Alam kong 'di ito tama, pero galing akong labas
ng bansa, at halos 16 taon akong wala,
at ipinapanalangin ko na sana nandito pa rin ang boyfriend ko,
o baka kilala mo… Hi.
-Hi, salamat. -'Di mo alam kung nasaan ang boyfriend mo?
Tingin ko, 'di ko na siya boyfriend.
-Babe? Ano… -Okey lang.
-Hindi. -Alam mo, pasensiya na. Nakakahiya man,
pero may tampon ka ba?
O kahit ano? Ayoko lang matuluan ng dugo ang lapag.
Hindi, hindi.
-Halika. -Salamat.
Nasa ilalim lang 'yon ng lababo.
'Yong tile sa likod ng kubeta. Pakiusap.
Nagpapasok ka ng Saksi ni Jehova?
Lintik. Sige na.
Ayun!
Ayun naman.
Alam ko naman na wala na, 'di naman ako tanga,
pero kinailangan ko lang makita.
Ito ang bahay mo sa Hoboken.
Iniwan niya ako para mabulok,
ang tanging taong mayroon ako.
Lintik… Iniwan mo ako para mabulok!
Iniwan mo ako para lintik… Iniwan mo ako para mabulok. Diyos ko.
-Uy, okey ka lang ba? -Oo, okey lang ako. Salamat.
Hindi ako okey.
-Siguro dapat maghanap ka ng ibang… -Pasensiya na, may insidente lang.
Kailan kayo lumipat dito?
Sa lugar na ito?
Noong nakaraang Hunyo?
Kilala n'yo ang dating nakatira dito?
Hindi.
E, 'yong may-ari, puwedeng malaman ang numero niya?
-Hindi. Kabebenta lang nitong gusali. -Oo.
-Iba na ang may-ari. -Okey.
Di ka namin matutulungan.
-Okey. -Pasensiya na.
Sana hindi ko kayo pinakaba.
Ayokong maging ganoong tao.
Uy, sexy mami!
'Di mo ako kakausapin? Tutulungan sana kita.
Sino ang hinahanap mo?
-Hinahanap ko si Dominic. -Sinong Dominic?
Dominic Arfonso.
'Di pa kita nakita dito dati.
Kasi,
limang taon akong nakatira dito dati kasama si Dominic.
-Sinasabi mo na parang kilala ko siya. -E, bakit mo ako tinanong?
Siya dati ang namamahala dito at di niya hahayaan ang mga nagtatrabaho sa kanya
na mag-asikaso ng pera nang hayagan gaya ng ginawa mo. Nakita kita.
Pabor naman, o, 'wag mo akong bugahan, pakiusap.
Puwes, pokpok ka pala?
-Ano? -Pokpok ka.
Hoy! 'Wag mo akong bigyan ng dahilan para bumalik ulit sa bilangguan.
'Wag mo akong subukan, tarantado.
Lintik ka! Sisilaban mo pa ako!
-Ano ba ang problema mo? -Lintik ka, tanga.
Wala noong nagtangkang tarantaduhin ako, pero ngayon?
Wala na ang lahat.
Maliban sa…
Parang isang milagro sa disyerto.
Empanada Loca!
Lintik!
'Di mo rin ako nakikita? Lintik naman!
Diyos ko!
Pasensiya na, binibini. Ayos ka lang?
"Binibini"? 'Yan ang tawag sa akin ng papa ko.
Sa akin naman, "binata" ang tawag pag may mali ako.
Ayos lang magkamali basta makita ko ulit siya.
Ako rin.
-Salamat. -Walang anuman.
Welcome sa Empanada Loca. May sale kami, tatlo para sa $5.
Diyos ko.
Lintik, hindi 'to tinawag na Empanada Loca nang wala lang.
Ano ang maitutulong ko?
Oo, pasensiya na. Kasi naman,
ito ang unang lugar na nandito pa rin, at parehung-pareho.
-Oo. Ang lungkot nga, e. -Hindi! Diyos ko.
Dati, pila-pila ang mga tao rito.
Naku, na-miss ko ang lugar na 'to.
Cute.
Pambihira, ang tangkad mo. Puwede kang maging model.
Heto ang paborito ko. Ito. Guava and Cheese.
Gusto ko ito. Puwedeng makabili ng isa?
Okey, $1.50.
-Heto na. -'Di ako makakapagsukli sa 50.
-Okey. -Totoo ba ito?
Oo, totoo. Binigyan nila ako ng $200 na puro tig-50.
'Yan lang ang mayroon ako. Hindi talaga puwede?
Pasensiya na.
Utos lang.
Talaga?
Gusto ko na lang magmukmok at mamatay,
kaso wala nga rin akong matuluyan.
Dolores Roach?
-Luis? -Lintik!
-Ikaw nga! -Louie, ang laki mo na!
Diyos ko! Si Dolores Roach mismo.
Ang tagal na rin, mami. At mami, parang 'di ka tumanda.
Nellie, matagal na kaming magkakilala ng magandang binibining ito.
-Okey. -'Wag kang mag-alala.
Ako'ng bahala. Alam mong may VIP access ka sa Empanada Loca habambuhay.
-Sige na. Tara! -Diyos ko. Salamat.
Ang ipinagmamalaki at kasiyahan ko…
Ang aking Guava and Cheese.
'Yan pa rin ang recipe mula noong buksan 'to ni Papa noong '87.
Pasensiya na.
-'Di kita nabalaan sa pagtalsik. -Oo.
-Hindi maganda ang araw ko. -Ano ba.
-Kailan ka lumabas? -Ngayong umaga lang.
Kalalabas mo lang?
At ikaw…
Bumalik ka agad dito?
Alam ko.
-Puwes, naisip ko na… -Naisip mong?
-Naisip ko na… -Naisip mong… Ano sa palagay mo?
na titira ako kay Dominic.
Dominic?
-Alam mo kung nasaan siya? -Kasi…
Di ko na nakita si Dominic mula noong huli kitang makita.
-Seryoso ba? -Oo.
Alam mo kung nasaan siya?
Hindi. Kaya nga kita tinanong
-kasi 'di ko alam. -Nang makulong ka,
nabalitaan kong inatake siya sa puso.
-Talaga ba? -Nabalitaan ko ring lumipat siya sa Oregon
para magtrabaho sa grow house. Walang tiyak sa mga sinasabi.
Alam lang nila na wala siya rito.
Lintik naman.
-Lintik talaga! -Uy! Kumalma ka! Okey lang 'yan.
Hindi 'yon okey! Isinuko ko ang 16 taon ng buhay ko para sa kaniya.
Tapos, may mga batang nakatira sa apartment namin.
At wala na lahat ng pera namin, lahat ng inipon ko ng limang taon!
-At wala man lang akong nakuha, Luis. -Nasa halfway house ka ba o…
Halfway house? Sana nga.
-May parole officer ka? -Wala.
Natapos ko na "ang mga kahilingan para sa aking sentensiya."
Tapos na talaga ako.
Lintik.
Yo.
Sa kabilang banda,
-hindi ka ida-drug test? -Ano? Drug test?
Yo, Nellie!
Magbantay ka muna rito.
-Okey. -Tara. Nakatira pa rin ako sa silong.
Oo nga pala. Nakatira siya sa ilalim ng tindahan.
Naaalala ko ang lugar na ito.
Nasaan ang tatay mo? Siya pa rin ba ang namumuno?
Hindi, ilang taon na rin noong mamatay siya. Nasira ang mga bato.
Ikinalulungkot ko, Luis.
-Gusto ko ang lalaking 'yon. -Salamat.
Labing-anim na taon para lang sa halamang 'to.
Heto ang nakakasabik.
Ang strain na ito ay tinatawag na Sour Apple Pop.
Iyon ay… Lintik. Pasensiya na.
-Yo, teka. Ako ang bahala. -Diyos ko.
'Wag kang mag-alala. Ako ang bahala.
Kulang sa praktis ang mga baga ko.
-Buwisit! -Bakit, ano ang nangyari?
Wala na naman tubig. Pasensiya ka na.
Naibenta na kasi ang gusali mga ilang buwan na
tapos, 'yong bagong may-ari, tinatarantado ang tubig ko.
Ginugulo ka?
-Hindi. -Lilipat ka?
Hindi, okey na. May kontrata ako.
Hanep. Ang lakas ng weed.
Oo, kasi medical grade 'yan.
Hindi pa rin 'to legal sa New York, kaya may nahanap akong albino.
Nakakakuha siya sa isang dispensaryo sa Colorado.
Nagbibiro ka ba? Kahit pagbebenta ng droga, nagbago na.
-May tubig na ulit. -Diyos ko. Ano?
Salamat.
Pangako talaga,
-malilintikan ang lalaking 'yon. -Sino?
Walang kuwenta ang bagong may-ari.
Nagbago na ang may-ari nito dati pero hindi talaga 'to sulit
sa binabayad namin. Pero ngayon,
sumisikat na ang lugar na 'to.
Gaano siya kalango?
Gaano ako kalango?
Empanada shop 'to noong ipanganak ako at ganoon pa rin hanggang mamatay ako!
Parang nababaliw siya, tulad ng tatay ko sa ikalawang whiskey.
-Tulad noon, wala akong mapupuntahan. -Hindi puwedeng…
Uy, ano ang problema mo?
Ano? Anong… Ano ba. Hindi.
-Diyos ko. -Nanginginig ako.
-Lintik. -Maupo tayo, okey? Kalma.
Ang lakas n'on, pare.
-Parang may panic attack ako. -Okey.
-Nagpapanic attack ako. -Hinga lang. Hinga.
Tensiyonado ang balikat mo.
-Pati ang leeg mo. -Oo.
-Ano? -Ang mga kamay mo.
Paano ka gumaling?
Ano ka ba. Halos isang dekada akong nagmasahe sa komisaryo.
At nandoon ako kasama ang mga galit na babae.
Pero wala sa kanila ang hindi ko mapapakalma.
-"Magic Hands" ang tawag nila sa akin. -Magic Hands Dolores.
Naisip ko na baka puwede ko 'tong gawin.
'Yong maging tunay na masahista.
Maganda nga 'yan, D. May plano ka.
Ang plano ko ay hanapin si Dominic kasi dapat niya akong bigyan ng tutuluyan,
-alam mo na, kasi may utang siya sa akin. -Hayaan mo na 'yon.
D… Puwede ka naman rito.
Talaga?
'Di na ako magsisinungaling,
nang makita ko ang sofa, naisip kong puwede akong makitulog.
-Walang natutulog sa kuwarto ni Papa. -Kahit sa lapag. Wala akong pakialam.
-Wala 'yong laman. Paparentahan ko sana. -May $200 ako.
-Di ko alam kung saan 'to aabot. -Di kita sisingilin.
-Pangako, maghahanap ako agad ng trabaho. -Tigil, tigil.
-Maghahanap ako ng trabaho. -Dolores, tigil.
Okey?
Sa 'yo ang kuwartong 'yan hanggang kailan mo gusto.
Puwede rin kitang pakainin. Bigyan ng mahihithit.
Biro lang. O hindi.
Alam mo, masaya kung nandito ka, Dolores.
Marami na ang wala.
Hahayaan mo talaga akong dumito kahit sandali, nang libre?
Hindi kita "hinahayaan,"
hinihilingan kita.
Bakit mo 'yan gagawin?
Na-miss kita, Dolores Roach.
Matagal na kitang iniisip.
Kung may iba akong pagpipilian, tiyak kikilabutan ako roon.
Mag-isa, nakakandado ang pinto, lango.
Milagro 'to.
Sa kuwarto kung saan namatay ang tatay ni Luis,
pero pakiramdam ko, ligtas ako.
Medyo ligtas.
'Yong mga damit ng tatay ni Luis.
At nahiga ako,
habang iniisip si Tabitha
kasi ito ang unang gabi na hindi ko siya kasama.
At iniisip ko rin
si Dominic,
ang pag-ibig ko.
Naiisip ko rin ang tatay ni Luis na namatay rito nang payapa.
Wala akong ideya kung gaano karami pa ang mamamatay rito,
nang hindi payapa.
Flora, pupunta ka sa party?
Oo.
Magkita tayo roon.
Okey.
Mahusay kang tagapakinig.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: R Seb
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce