Ο ΤΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΝΤΟΛΟΡΕΣ ΡΟΟΥΤΣ
ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 7 ΑΝΤΙΟ, ΦΕΛΙΣΙΑ
Πού θα τους συναντήσουμε;
Στην πιτσαρία Κάιν και Άβελ,
λίγα τετράγωνα μακριά από εδώ.
Έμαθα για αυτή μετά το θέμα με τον Γκίντιον. Δώσε βάση.
Βάζουν λίπος πάπιας στη ζύμη τους.
Καλό, έτσι; Ίσως να μπορώ να κάνω το ίδιο με το λίπος του χοντρού.
-Με τι; -Με το λίπος του νεκρού Χοντρομπαλά.
-Όχι με λίπος πάπιας. -Εντάξει, σκάσε.
Τι πρόβλημα έχεις;
Γιατί όλα σου φαίνονται αστεία;
Δεν είναι αστείο. Είναι ιδιοφυές.
Κάνει τη ζύμη μου μοναδική, ακόμα και στις χορτοφαγικές επιλογές.
Θέλουμε να ξεμπλέξουμε, εντάξει; Όχι να...
Και θα το κάνουμε, αλλά όχι απόψε. Έχω ακόμα...
Δεν θα φέρει την επιταγή απόψε;
Ναι, αλλά πρέπει να τελειώσω όλο το κρέας που μου έφερες.
Μετά θα την κοπανήσουμε.
Κούκλα, ηρέμησε. Εντάξει;
Σύντομα θα μπούμε στο προσωπικό μας προγραμματάκι προστασίας μαρτύρων.
Και θα γίνουμε καπνός.
Όπως ο Ντόμινικ.
-Ντολόρες. -Τζερεμάια. Γεια, τι λέει; Πώς είσαι;
Δεν θα βλεφαρίσω, φίλε. Φύγε.
Τζερεμάια, έλαβες την παραγγελία μου;
Γυρνάμε στη συνήθη ποσότητα χοιρινού, μοσχαρίσιου και κοτόπουλου. Ταμάμ;
Ταμάμ δεν θα πει τίποτα.
Τι είναι η καλοσύνη, αν όχι σωτηρία που έρχεται σε στρωματόμορφα νέφη;
Πρέπει να πηγαίνουμε.
Τι είναι αυτά τα νέφη,
αν όχι απόδειξη της ουράνιας ύπαρξής μας;
Πράγμα που σημαίνει ότι είμαστε όλοι παντού.
-Ωραία. Γεια. -Ναι, καλή σου μέρα.
Αντίο, Τζερεμάια.
-Το ξέρει, Λούις. Σ' το είπα. -Κανείς δεν θα τον πιστέψει.
Είναι θεοπάλαβος.
Μα πάμε να βρούμε κάποιον που δεν είναι τρελός και θα το καταλάβει.
-Μην είσαι αλαζόνας. -Δεν είμαι.
-Ντι! Ναι, θα βγούμε ζευγάρια. -Γεια.
Θα βγούμε ζευγάρια. Σταθείτε. Δείτε τα μαλλιά μου.
Ωραίοι είμαστε. Φωτογραφία!
Μα τίποτα στις εμπανάδες σου,
η τεχνική σου, η προσωπική σου νότα, η φινέτσα σου,
όλα αυτά δεν θα αλλάξουν.
Πιστεύω στη συνύπαρξη αριστοτεχνίας και κέρδους.
-Είναι πολύ έξυπνος, έτσι; -Ναι.
Και, εν τω μεταξύ...
Μου λείπουν λίγα, μα εξαργύρωσα όλες μου τις οικονομίες.
Μια προκαταβολή του 5%.
Δεκαπέντε χιλιάδες; Δεν είπαμε 300;
-Το ξέρω, μα... -Τόσα αξίζει η κληρονομιά μου;
-Τόσα έχεις; -Σταθείτε. Θα σας εξηγήσει.
Τα κεφάλαια του ομίλου ανήκουν στον μπαμπά μου.
Την έπινα συνέχεια με πλουσιόπαιδα σαν εσένα. Δεν έχεις κάποιο καταπίστευμα;
Ναι, αλλά δεν έχω νέα από τον μπαμπά μια εβδομάδα τώρα.
Και ανησυχεί πολύ.
Πρέπει να υπογράψουν κι οι δύο γονείς μου για να πάρω το καταπίστευμά μου.
Βάλε την υπογραφή του.
Μια τέτοια ανάληψη δεν σηκώνει πλαστογραφία.
Χρειάζονται δαχτυλικά αποτυπώματα, ένας συμβολαιογράφος.
-Ένας συμβολαιογράφος, Λούις. -Ναι.
Αφήστε, κερνάω εγώ.
Η κάρτα είναι της μαμάς μου.
Μια στιγμή. Δηλαδή, θα πρέπει να περιμένουμε
ώσπου να ξαναεμφανιστεί ο μπαμπάς σου;
Δυστυχώς, μου είναι αδύνατον να σας δώσω περισσότερα μέχρι τότε.
Άλλωστε, το συμβόλαιο θα το συντάξουν οι δικηγόροι μου.
Μα για εκείνον δουλεύουν.
Δεν γίνεται να περιμένουμε τον δικηγόρο σου ή τον μπαμπά σου.
-Προς τι η βιασύνη; Αν απλώς... -Ξέρεις πόσο οδυνηρό μού είναι;
Νιώθω ότι πουλάω κομμάτι του εαυτού μου.
Και θέλω να το κάνω. Θέλω να επεκτείνω την επιχείρηση όπως είπαμε.
Αλλά αν είναι να περιμένουμε,
άσ' το καλύτερα.
Άσ' το.
Ξέχνα το.
Μα δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο.
Και τα ενοίκια;
Θα συμψηφιστούν στην εξαγορά.
Όχι, εννοώ, όσο λείπει ο μπαμπάς σου, κάποιος εισπράττει τα ενοίκια, σωστά;
-Φυσικά. -Ωραία. Και ποιος το κάνει;
-Αυτήν τη στιγμή, εγώ. -Είναι αφεντικό με τα όλα του.
Ωραία, πλήρωσε με τα λεφτά των ενοικίων.
Όταν γυρίσει ο μπαμπάς σου, τον αποζημιώνεις.
Φοβερή ιδέα, Ντι.
-Να χρησιμοποιήσω τα έσοδα των ενοικίων; -Ναι.
Δεν έχω δικαίωμα σ' αυτά. Απλώς τα διαχειρίζομαι.
Θα 'μαι ειλικρινής, Τζόνα.
Ή το κλείνουμε ή ψάχνουμε άλλον αγοραστή τώρα που υπάρχει ενδιαφέρον.
Εσύ αποφασίζεις.
Θα πρέπει να έρθει η πρώτη του μήνα για να πληρωθούν τα ενοίκια.
-Μπορούμε να περιμένουμε έως τότε. -Ναι, κουλ.
Εντάξει.
Σύμφωνοι. Θα έχετε τα λεφτά το πρώτο βράδυ του μήνα.
-Σε τραπεζική επιταγή. -Ναι, τραπεζική επιταγή.
Στο Εμπανάδα Λόκα και στην κληρονομιά του.
Εις υγείαν.
Πολύ καλό αυτό, Λούις.
-Αλήθεια μόνος σου το καλλιέργησες; -Στο περίπου.
Έτσι κι αλλιώς, θα γίνει νόμιμο σύντομα.
Δικαιούσαι να το εκμεταλλευτείς πιο πολύ απ' όλους.
Αφού το κρύβεις, καλύτερα να το καλλιεργείς μέσα.
Δεν έγινε νόμιμο ακόμα, Ντι.
Δεν μπορώ να έχω κάτι ενοχοποιητικό στο διαμέρισμά μου.
Αλλά έχεις τεμαχισμένα πτώματα κάτω. Εκείνα μπορείς να τα έχεις;
Λοιπόν,
θα πάρουμε τα λεφτά των Πέρλμαν
και θα αγοράσουμε ένα σπιτάκι στο Βερμόντ;
Όχι, Λούις, όχι στο Βερμόντ.
Το 95% των κατοίκων του δεν είναι λευκοί;
Εσύ είπες ότι θα κρυβόμασταν όπως σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων.
Εντάξει, όχι στο Βερμόντ. Μην κολλήσουμε και νόσο Lyme.
Στο Κολοράντο.
Θα καλλιεργούμε χόρτο και θα ανοίξουμε σπα
σε ένα εμπορικό κέντρο κοντά σε κάποια εκκλησία.
Μια νέα αρχή.
Τι θες να είσαι στη νέα σου ζωή;
Εγώ σκεφτόμουν πώς θα ήθελα να με λένε.
-Φελίσια. -Θες να σε λένε Φελίσια;
-Περίεργο, αλλά εντάξει. -Όχι. Εσένα.
Τι;
Άκου, στο Οχάιο ακόμα πλαστικοποιούν τα διπλώματα οδήγησης.
Έφτιαξα αυτά σήμερα το πρωί.
Έτσι θα ανοίξουμε νέο λογαριασμό.
Το Ντολόρες είναι ωραίο όνομα, αλλά σημαίνει θλίψη.
Και δεν αντέχω άλλο να 'σαι θλιμμένη.
Φελίσια σημαίνει ευτυχισμένη.
Αλήθεια, τη φωτογραφία της σύλληψής μου έβαλες;
Ό,τι ήθελε εκείνη πριν από 16 χρόνια...
-Ήταν τέρμα αφελής. Δεν θέλω να τη βλέπω. -Όχι, επειδή τώρα θα τα αποκτήσει όλα.
Σου αξίζει...
μια πραγματικά ωραία, ευτυχισμένη ζωή, Φελίσια Ρόσα.
Είναι ηλίθιος, αλλά τον πιστεύω.
Εσύ ποιος θα είσαι;
Τι όνομα είναι το Χέκτορ Πέκτορ, βρε βλάκα;
-Το όνομα του Χοντρομπαλά. -Όχι.
-Ναι, είναι. -Τι;
Άλλαξα τη φωτογραφία.
-Κι αν έχει θέματα με τον νόμο; -Όλο κάτι σού ξινίζει.
Τίποτα δεν κάνω σωστά!
Προφανώς και τίποτα δεν κάνεις σωστά. Είναι πολύ ηλίθιο όνομα.
Δεν θα σε αφήσω άλλο να με διώχνεις μακριά σου.
Και ξέρω ότι αυτό προσπαθείς να κάνεις, επειδή έχεις πληγωθεί.
Ναι, δεν έχω σπουδάσει και τα σχετικά, αλλά σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ.
Και δεν πάω πουθενά.
Εκτός από το να μπω σε ένα λεωφορείο για το Κολοράντο
με τη Φελίσια μου.
Ντολόρες, βοήθεια! Λούις! Το αίμα είναι πάρα πολύ!
Τι στο καλό; Κραυγή θαλάσσιου λέοντα είναι αυτό;
Νέλι, εδώ είμαστε!
Θεέ μου, τι συνέβη;
-Έπεσα. -Θα καλέσω ασθενοφόρο.
Ετοίμαζα το μπάνιο μου, όταν ξαφνικά
άρχισε να αναβλύζει αίμα από το σιφόνι.
Το πόδι μου βγήκε από τη θέση του!
Δεν είναι δικό σου αίμα;
Λες να 'μουν ακόμα ζωντανή αν είχα χάσει τόσο αίμα;
Οι σωληνώσεις φταίνε.
Εσύ. Εσύ δεν φτιάχνεις τίποτα σ' αυτό το σπίτι.
-Παίρνεις τα λεφτά και... -Κυρία Σοφία, όλα θα πάνε καλά. Ηρεμήστε.
Έχω το ίδιο πρόβλημα στο μπάνιο μου όλο το πρωί.
Τηλεφώνησα στο γραφείο σου ίσως και δέκα φορές.
Αίμα στις σωληνώσεις; Πώς;
-Θα σε καταγγείλω. Ξέρω τα δικαιώματά μου. -Όχι. Μη, σε παρακαλώ.
Θα το φροντίσω εγώ.
Ο γέρος μου μου έμαθε από υδραυλικά.
Άσε με να το δω πριν τον καταγγείλεις.
-Εντάξει. -Ευχαριστώ.
-Κανένα πρόβλημα. -Έρχονται, γιαγιά.
-Όχι, θα μου κλέψουν τα πράγματα. -Ποια πράγματα;
-Όλα μου τα πράγματα. -Είναι όλα σκουπίδια.
Εντάξει, κυρία Σοφία, το καταλαβαίνω.
Δεν θέλετε κανέναν στον χώρο σας, το καταλαβαίνω, εντάξει;
Γι' αυτό, πολύ προσεκτικά, θα σας σηκώσουμε.
-Έχω χρόνια να βγω από το κτίριο. -Τέσσερα χρόνια, γιαγιά.
Δεν μπορώ να φύγω.
Ναι. Μπορείτε, εντάξει;
Ξέρω τι σημαίνει να νομίζεις ότι ο χώρος σου
είναι ο μόνος ασφαλής στον κόσμο.
Κι αν σας έλεγα ότι δεν θα αφήσουμε κανέναν να μπει; Ναι;
Θα με εμπιστευτείτε;
-Εντάξει. -Ναι; Ωραία, παιδιά, ελάτε. Ας...
-Βοηθήστε με να σηκωθώ. -Ναι.
Θα φέρω τους τραυματιοφορείς.
Εγώ δεν θέλω να ανακατευτώ.
-Σταθείτε. -Τι;
Το οξυγόνο μου.
Μην ανησυχείτε. Έχουν μπόλικο οξυγόνο στο νοσοκομείο.
Και το ρομάντζο μου, δεν το έχω διαβάσει έως το τέλος.
-Το Καρδιά μου Ατίθαση. -Εντάξει.
Θα φροντίσουμε κάποιος να σας το φέρει.
Και το αίμα στο δικό μου μπάνιο;
Αυτό θα το αφήσουμε εκεί.
Εντάξει.
-Θα έρθεις μαζί μου; -Ναι, ναι.
-Και η ευγενική πρώην φυλακόβια. -Παίρνε ανάσες.
Αν κάνουν καταγγελία... Αν ο Τζόνα φέρει τον υδραυλικό του...
Άσ' το πάνω μου, Ντι. Μην ανησυχείς για τίποτα.
Εντάξει.
Φορέστε μου τη ζώνη!
Μου λείπει το M*A*S*H.
Πού θα βρω το M*A*S*H μου;
Πόση φαιντανύλη σού έδωσαν;
-Χρειάζομαι καφέ. -Θα φέρω εγώ. Μείνε μαζί της.
Όχι, δεν πειράζει. Θέλεις τίποτα;
-Όχι, σ' ευχαριστώ. -Εντάξει.
Δεν είσαι τόσο πουτάνα όσο νόμιζα.
Ούτε εσείς είστε τόσο παλιόγρια όσο νόμιζα.
Είστε καλά;
Με συγχωρείς που ήμουν...
Ξεσυνήθισα να μου χτυπούν την πόρτα.
Το καταλαβαίνω.
Αν μπορούσα να κλειδωθώ στο υπόγειο και να μη βγω ποτέ,
θα το έκανα.
Τι ήθελες, λοιπόν;
Νιώθω πολύ χαζή τώρα.
Σκέφτηκα ότι ίσως θα ξέρατε πού είναι ο Ντόμινικ.
Εκείνος ο γυναικάς με την κουναβόφατσα;
-Θεέ μου. -Μπα.
Το κοπρόσκυλο. Ούτε στη γιαγιά του την Ελένα δεν είπε πού ήταν.
Μόνο της έστελνε μια φορά τον χρόνο ένα χριστουγεννιάτικο δώρο.
Χωρίς διεύθυνση αποστολέα;
Η νεαρή που μιλούσε αστεία άφηνε διάφορα για χάρη του.
Τι εννοείτε "αστεία";
Ξέρεις τώρα. "Γεια, φιλαράκι".
-Ακουγόταν Βρετανή, δηλαδή; -Όχι, πιο πολύ σαν τον Κροκοδειλάκια.
-Αυστραλή; -Ναι, αυτό.
Αν ήθελε να είναι διακριτικός, γιατί έστελνε μια λευκή με προφορά
να παραδίδει δώρα και λεφτά σε μια Δομινικανή γριά;
Δεν περνά και πολύ απαρατήρητη.
Ο Ντόμινικ με μια Αυστραλή λευκή;
Με το ζόρι έφευγε από τη γειτονιά. Εκτός αν...
ΤΖΟΡΤΖΙΝΑ ΜΠΕΛΓΙΑΡΝΤ
Ο Ντόμινικ πουλούσε χόρτο στην Τζόρτζι. Αυτή μας σύστησε.
Έχει γούστο...
Μήπως την έλεγαν Τζόρτζι;
Η Αυστραλή καθηγήτρια υπερασπίζεται όσους καταδικάστηκαν άδικα.
Μπορεί εμένα να μη με βοήθησε, επειδή ασχολούνταν με τον Ντόμινικ.
Τέτοια σύμπτωση;
ΤΖΟΡΤΖΙΝΑ ΜΠΕΛΓΙΑΡΝΤ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ
-Ντολόρες Ρόουτς; -Τζόρτζι.
Τι δουλειά έχω εδώ;
Πώς από εδώ; Νόμιζα ότι ήσουν...
-Θέλω να πω, άκουσα ότι ήσουν... -Ήμουν στη φυλακή.
Βγήκα πριν από λίγες εβδομάδες.
-Λοιπόν, εγώ... -Μήπως μπορούμε να μιλήσουμε;
Δυστυχώς, μόλις έφευγα. Κάποια άλλη φορά;
Μένεις ακόμα στην παλιά σου γειτονιά;
Μόνο για λίγες μέρες ακόμα. Δεν έχεις μισή ώρα να μου διαθέσεις;
Αλήθεια θα το έκανα, μα πρέπει να πάω στο παιδί μου. Λυπάμαι.
Τι καλά. Έχεις παιδί;
-Ναι. -Πόσο είναι;
-Ας τα αφήσουμε καλύτερα αυτά. -Γιατί; Δεν πειράζει.
-Συνόδευσέ με μέχρι τον συρμό. -Εντάξει.
Εντάξει.
Ντολόρες, δεν είχα καμιά επικοινωνία με τον Ντόμινικ
μάλλον από εκείνη τη νύχτα στα βόρεια, λίγο αφότου μετακόμισες στο σπίτι του.
Μετά την κηδεία του πατέρα σου. Πάνε 20 χρόνια από τότε.
Από τη στιγμή που έκοψα το χόρτο, μάλλον του ήμουν άχρηστη.
Νομίζω ότι μόνο γι' αυτό με είχε στην πραγματικότητα.
Τότε, ποια θα μπορούσε να ήταν;
Δεν είχε δα κι άπειρες λευκές φίλες με προφορά.
Τι;
Και μ' εσένα χαθήκαμε μετά, έτσι δεν είναι;
Ήμασταν πολύ δεμένες, ώσπου μπήκες στον κόσμο του, και μετά αραιώσαμε.
Και δεν πειράζει. Έτσι είναι η ζωή. Μα πού να ξέρω τις παρέες του;
Ναι.
Μάλλον έχεις δίκιο. Οι άνθρωποι χάνονται.
Και η κυρία είχε πάρει φαιντανύλη, είπες; Αυτό σκότωσε τον Πρινς.
Ναι, δεν πρέπει να ήταν... Λυπάμαι, είναι...
Σε σκεφτόμουν όταν πέθανε ο Πρινς.
Είχες τσαντιστεί πολύ όταν γρατζούνισα το CD του Purple Rain,
κι αυτό πηδούσε ένα κομμάτι.
Αναρωτιόμουν πού να ήσουν τότε. Αλήθεια.
-Στο ίδιο μέρος που ήμουν 16 χρόνια. -Ναι, το ξέρω αυτό. Εγώ απλώς...
-Ήθελα να επικοινωνήσω, αλλά... -Αλλά;
Να, δεν ένιωθα άνετα.
Λυπάμαι που η φυλάκισή μου σ' έκανε να νιώθεις άβολα.
Δεν ήξερα καν αν ήθελες
επαφές μαζί μου ή αν παραμέναμε φίλες.
Ήρθα εδώ τις προάλλες και νόμιζα
ότι δεν σε χαιρέτησα, διότι ντρεπόμουν.
-Να μην ντρέπεσαι. -Όχι. Σε παρακαλώ, άσε με να τελειώσω.
Τώρα ξέρω ότι δεν σε χαιρέτησα, επειδή ήθελα να φας σκατά!
Τόσο καιρό σάπιζα σε ένα κελί, ενώ εσύ έβγαζες το ψωμί σου
παριστάνοντας την υπέρμαχο ανθρώπων σαν εμένα.
Μα αγνόησες την ίδια σου τη φίλη όταν σ' είχε ανάγκη.
Άντε γαμήσου, Τζόρτζι.
-Να, αυτό φταίει. Γι' αυτό δεν ήθελα. -Τι φταίει; Γιατί;
"Οι άνθρωποι χάνονται";
Γαμώτο, είσαι κακιά. Πάντα ήσουν μαζί μου.
Θεέ μου! Δεν είμαι η μόνη με την οποία χάθηκες.
Ποιος είναι ο κοινός παρονομαστής;
Κακιά; Έχω αρχίσει να συνηθίζω το "κατά συρροή δολοφόνος", αλλά κακιά;
Τι στον διάολο έγινε εδώ;
Τα 'φτυσε το κωλοκλιματιστικό.
Ανέβηκε η θερμοκρασία, έλιωσε ο πάγος, μπήκαν όλα στις σωληνώσεις
και τις βούλωσαν όλες.
Γιατί τα βάζεις στον πάγο;
-Πέτα τα στο ποτάμι επιτέλους! -Όχι, είναι πολύτιμο κρέας.
Μας μένει μια εβδομάδα μέχρι να φύγουμε από εδώ.
Αν ξάφνου πάψουμε να πουλάμε τα Μούι Λόκο και Μούι Λόκα,
ο κόσμος θα το παρατηρήσει.
Ιδίως ο Τζόνα. Πρέπει να συνεχίσουμε το ίδιο δυναμικά.
Πρέπει να πάρουμε τα λεφτά του μικρού.
Είναι τρομακτικό όταν αρχίζει να μιλάει λογικά.
Κοίτα χάλι.
-Τώρα πού θα τα βάλουμε όλα αυτά; -Κάτι θα σκεφτώ.
Θα μου δώσεις ένα χεράκι;
Λούις, ο καθένας μπορεί να μπει εδώ και να τα βρει.
Ποιος καθένας;
Το Υγειονομικό θα αργήσει να ξανάρθει. Πήραμε σχεδόν άριστα.
Η Νέλι γελάει όποτε προσπαθώ να την πείσω να μπει εδώ.
Θα τα κλειδώσω εδώ τη νύχτα, θα φτιάξω το κλιματιστικό
-και θα τα πάω πίσω αύριο. -Αλήθεια; Ακόμα το χρειάζεσαι αυτό;
Το γκουαντσιάλε που κάνω από τα μάγουλά του;
Δεν βρίσκεις τόσο καλό πράγμα ούτε στη Ρώμη!
-Χριστέ μου. -Είσαι καλά, Ντι;
-Βγες αν θες να ξεράσεις. -Όχι.
-Εδώ είναι χώρος προετοιμασίας τροφίμων. -Δεν θα ξεράσω.
Απλώς είμαι κομμάτια.
Κομμάτια.
-Είσαι κόπανος, το ξέρεις; -Ναι, το 'πιασα.
Φαίνεται ότι έμεινες πολλή ώρα με τη Σοφία.
Ναι.
Τηλεφώνησα στο νοσοκομείο.
Είπαν ότι το επισκεπτήριο είχε τελειώσει προ πολλού, και ότι η Νέλι και ο Τζόνα
γύρισαν πριν από μιάμιση ώρα περίπου.
-Πήγα να δω μια παλιά φίλη. -Νόμιζα ότι δεν ήξερες κανέναν.
-Κι εγώ έτσι νόμιζα. -Λοιπόν; Ποια είναι;
Λούις...
Είμαι κακιά;
Θέλεις να είσαι κακιά;
Όχι.
Πάντως, με είπες κόπανο μόλις πριν από λίγο.
-Ναι, σε είπα. Με συγχωρείς. -Όχι. Δεν πειράζει.
Είμαι κόπανος.
Πήγα να δω εκείνη...
Εκείνη τη λευκή που έκανα παρέα μαζί της όταν σπουδάζαμε.
Εκείνη με σύστησε στον Ντόμινικ.
Της πουλούσε χόρτο.
Και ξέρω ότι είναι σαν ψύχωση που δεν μπορώ να το ξεπεράσω.
Το καταλαβαίνω. Ναι, κάποια πράγματα απλώς μας τρώνε.
Αλλά δεν θέλω να 'μαι έτσι.
Δεν θέλω να με στοιχειώνει ένας μαλάκας που μου κατέστρεψε τη ζωή.
Δεν το θέλω. Αλήθεια, όχι.
Το ξέρω.
Σκότωσα τέσσερις ανθρώπους, Λούις.
Τρεις με τα ίδια μου χέρια,
και πότε δεν ένιωσα τόσο θυμό ή τέτοια ντροπή όσο όταν είπε...
Από την άλλη, έχω εσένα, κι είσαι τόσο...
Δες τι έκανες για εμένα.
Δες τι κάνεις για εμάς. Παρατάς αυτό το μέρος, το μαγαζί σου.
Ξέρω πόσο αγαπάς αυτό το μέρος.
Γι' αυτό, τέλος. Αυτό ήταν.
Σ' το ορκίζομαι ότι τελείωσε για εμένα. Τέλος ο Ντόμινικ.
Εντάξει.
Θα είμαστε μόνο εσύ κι εγώ, εντάξει;
Εντάξει;
Εντάξει.
Θα είμαστε μόνο εσύ κι εγώ.
Λούις, γάμησέ με, εντάξει; Πήδα με.
-Όχι, όχι. -Γιατί όχι;
Όχι εδώ.
Έχει κάνει τα πάντα για εμένα εκτός από ένα γαμημένο πράγμα.
-Λούις, έχω περίοδο, οπότε... -Και λοιπόν;
-Αν δεν θες να το κάνεις, απλώς γάμησέ με. -Θέλω να το κάνω.
-Παλιοκανίβαλε. -Σε νιώθω πιο κοντά μου έτσι.
-Θέλω να σε νιώσω... -Θέλω να σε νιώσω μέσα μου.
-Γάμησέ με σαν άντρας. -Ντολόρες, όχι. Ντολόρες, σε παρακαλώ.
-Γάμησέ με. Τι είναι... Τι; -Σταμάτα!
Θεέ μου, τι είναι αυτό; Τι...
Σου είπα να μην το κάνεις!
-Γιατί το έκανες; -Συγγνώμη!
-Σου είπα να μην το κάνεις, γαμώτο! -Συγγνώμη!
Συγγνώμη.
Εντάξει. Εντάξει.
Εντάξει.
Εντάξει, συγγνώμη.
-Όχι, εγώ σου ζητώ συγγνώμη. -Συγγνώμη, εντάξει;
-Συγχώρεσέ με, σε παρακαλώ. -Όχι, δεν πειράζει.
Χίλια συγγνώμη.
Σου το έκανε κάποιος;
Είχα ένα ατύχημα, και δεν θεραπεύτηκε καλά.
Τι είδους ατύχημα;
Όταν ήμουν 12...
ήταν μια κοπέλα. Της άρεσα πολύ, και έληξε μεταξύ μας.
Ένα κορίτσι σ' το έκανε αυτό;
-Μια γυναίκα. -Μια γυναίκα;
Ήσουν 12, ποια...
Κάποια δασκάλα, προπονήτρια; Ποια σ' το έκανε;
Η κοπέλα του πατέρα μου.
Η κοπέλα του πατέρα σου σ' το έκανε αυτό;
Όχι. Δεν το έκανε εκείνη. Τελείωσε. Η σχέση.
Δεν ήταν σχέση, Λούις. Αλήθεια δεν ήταν αν ήσουν 12.
-Ήσουν 12. Δεν ήταν. -Όχι. Δεν έχω κανένα θέμα μ' αυτό.
Αφού δεν ήξερα καν ότι ήταν λάθος, σωστά;
Τέλος πάντων. Πάει καιρός από τότε.
Στον διάολο να πάει.
-Κι αυτή κι ό,τι έγινε. Σωστά; -Ναι.
Το είπες ποτέ σε κανέναν;
Ο μπαμπάς μου το ανακάλυψε.
Κι εκείνη έφυγε.
Τον άφησε, και ήταν μαζί καμιά δεκαριά χρόνια.
Εκείνος την αγαπούσε πραγματικά.
Ιδίως αφότου μας άφησε η μαμά μου.
-Και του τα γάμησα όλα. -Όχι, όχι εσύ. Δεν είναι αλήθεια.
-Δεν τα γάμησες όλα. Όχι εσύ. -Φυσικά και το έκανα.
Φυσικά και το έκανα.
Διέλυσα την οικογένειά μου και γι' αυτό...
Εγώ...
Ξέρεις, προσπάθησα...
Προσπάθησα να το κόψω.
Επειδή το θέμα ήταν,
το πρόβλημα ήταν ότι το απολάμβανα, γαμώτο.
Προσπάθησα να το κάνω με μαχαίρι και...
Δεν...
Δεν μπόρεσα να το κόψω τελείως.
Και αιμορραγούσα πάρα πολύ.
Θα λιποθυμούσα πριν προλάβω να τελειώσω,
γι' αυτό πήρα καυτό λάδι από τη φριτέζα με μια κουτάλα
και το έριξα εκεί χαμηλά.
Σαν φρικιό.
Θεέ μου!
Και οι δύο έχουμε καεί, Λούις. Και οι δυο έχουμε παλιές πληγές.
Δεν έχεις κανέναν λόγο να ντρέπεσαι.
Θέλω να σε γευτώ, κούκλα.
Εντάξει.
Ποιος να κοιμηθεί μετά το αίμα στο νερό, τη Σοφία,
τον Ντόμινικ, την Τζόρτζι και το ατύχημα του Λούις ενώ σύντομα θα ξεφύγουμε;
Έχω να νιώσω έτσι από τότε που η Ρεμπέκα Γουάινερ
μ' άφησε να τη χαμουρέψω στην εφηβεία.
Έγινε τίποτα που δεν έπρεπε με τη Ρεμπέκα Γουάινερ;
Σίγουρα όχι.
Μπορώ να σε ξαναφιλήσω;
Ναι.
Μπορώ να μείνω μαζί σου απόψε;
Μόνο επειδή πέρασες πολλά. Θα κοιμηθώ στο σαλόνι.
Έχεις δει το σαλόνι;
Απλώς θέλω να νιώθεις ασφαλής.
Ίσως τα καταφέρει.
Ίσως εκείνος και η Νέλι κρατήσουν το μαγαζί μαζί.
Ίσως γλιτώσουμε τελικά χωρίς θέμα.
Πόσο απίθανο να είναι;
Κάποιος είναι πάνω.
Δεν σου ανήκει ακόμα το μέρος.
Συγγνώμη.
Πειράζει;
Ήθελα να κάνω έκπληξη στη Νέλι με πρωινό στο κρεβάτι,
αλλά η κουζίνα της είναι...
-Το ξέρω. -Ναι.
Δεν έχω δει πιο περίεργο μέρος αποθήκευσης από τον φούρνο μικροκυμάτων.
Μ' αρέσει που ενδιαφέρεσαι πολύ.
Και που η Νέλι είναι ευτυχισμένη. Σοβαρά.
Κι εμένα.
Ναι, πόσο απίθανο να είναι;
Ορκίζομαι ότι ήταν κλειδωμένη.
Τζόνα.
Εσύ...
Αντίο, Φελίσια.
Υποτιτλισμός: Εύα Καρυοφύλλη
Επιμέλεια Ντέση Βερβενιώτου