โดโลเรส โรช
ตอนที่ 7 บาย เฟลิเชีย
เราจะไปเจอพวกนั้นที่ไหน
ร้านพิซซ่าเคนแอนด์เอเบล
ห่างจากนี่ไปสองสามช่วงตึก
ผมสืบพวกนั้นมาแล้ว หลังจากเรื่องกิเดียน ฟังนี่ให้ดี
พวกนั้นใช้ไขมันเป็ดทำขอบพิซซ่า
ดีใช่ไหม ผมอาจจะลองใช้ ไขมันไอ้อ้วนมาทำแป้งของผมดูบ้าง
- ใช้อะไรนะ - ไขมันของไอ้อ้วนนั่นไง
- ไม่ใช่ไขมันเป็ด ไขมันอ้วน - เงียบเลยนะ
เป็นบ้าอะไรของเธอ
ทำไมทุกอย่างถึงเป็นเรื่องล้อเล่นไปหมด
ไม่ได้ล้อเล่น ไอเดียออกจะอัจฉริยะ
ทำให้ขอบแป้งของผมมีรสชาติพิเศษ แม้แต่แบบมังสวิรัติ
เราควรจะเอาตัว ออกมาได้แล้ว ไม่ใช่...
อันนั้นน่ะทำอยู่แล้ว แต่ไม่ใช่คืนนี้ ผมยังมี...
นึกว่าเขาจะเอาเช็คมาให้คืนนี้เลย
เอามาอยู่แล้ว แต่เนื้อที่คุณหามาให้น่ะ ผมต้องใช้ให้หมดก่อน
แล้วเราค่อยเผ่น
ชิลหน่อยสิ ทำใจสบายๆ
อีกไม่นาน เราก็จะได้เข้าโปรแกรม คุ้มครองพยานในแบบของเราเอง
หายวับ
แบบดอมินิก
- โดโลเรส - เจเรไมอาห์ สวัสดี เป็นไงบ้าง
ฉันไม่ได้กะพริบตา ไปได้แล้ว
เจเรไมอาห์ ได้ออเดอร์ผมแล้วใช่ไหม
สั่งเหมือนเดิม สะโพกหมู เนื้อซี่โครง สะโพกไก่ เราดีกันแล้วใช่ไหม
ดี ดีมาก
แต่ความดีคืออะไร ถ้าไม่ใช่การไถ่บาปที่มาในเมฆแผ่น
โอเค เราต้องไปแล้ว
เพราะเมฆแผ่นคืออะไร
ถ้าไม่ใช่หลักฐาน ของการดำรงอยู่ของเราบนท้องฟ้า
ซึ่งแปลว่าเราทุกคนอยู่ทั่วทุกหนทุกแห่ง
- โอเค ดี บาย - ดี โชคดี
บาย เจเรไมอาห์
- เขารู้ ลูอิส ฉันบอกแล้ว - ไม่มีใครเชื่อเขาหรอก
เขาบ้ายิ่งกว่าบ้าซะอีก
ก็ใช่ แต่คนที่ไม่ได้บ้าที่กำลังจะรู้ ความจริงอยู่ห่างไปไม่ถึงสองนาที
- เพราะงั้นอย่าเหลิง - ผมเปล่า
- ดี วันนี้อารมณ์เดตคู่จ้า - หวัดดี
อารมณ์เดตคู่ เดี๋ยวนะ ดูผมฉันสิ
เราน่ารักจัง ถ่ายรูปกัน
แต่ในส่วนเอ็มปานาด้าของคุณ
คุณภาพงานฝีมือ ความสามารถเฉพาะตัว ความละเอียดอ่อน
ทั้งหมดนี้จะไม่เปลี่ยนเลย
ผมเชื่อว่างานฝีมือกับกำไรอยู่ร่วมกันได้
- เขาฉลาดมากใช่ไหมล่ะ - อืม
ระหว่างนี้...
ผมมีไม่มาก แต่กำลังเอาเงินเก็บออกมาใช้
นั่นมัดจำห้าเปอร์เซ็นต์
หมื่นห้าเหรอ นึกว่าคุยกันว่าสามแสน
- ผมรู้ แต่... - มันมีค่า 15,000 ดอลลาร์เหรอ
- เงินเก็บเหรอ - เขาอธิบายได้
ทุนของพร็อพเพอร์ตี้กรุ๊ป เป็นชื่อพ่อผมทั้งหมด
ผมเคยสูบกัญชากับเด็กอย่างคุณตลอด ไม่มีเงินมรดกเลยเหรอ
มี แต่ผมไม่ได้ข่าวจากพ่อมาอาทิตย์นึงแล้ว
เขาว้าวุ่นใจมาก
ผมต้องให้พ่อแม่เซ็นอนุมัติ ก่อนจะเข้าถึงเงินมรดกของผมได้
ปลอมลายเซ็นเอาก็ได้
ถอนแบบนี้ผมปลอมไม่ได้
มันต้องยืนยันลายนิ้วมือ มีทนายมารับรองอีก
- ทนายรับรอง ลูอิส - ใช่
ผมจ่ายเอง
บัตรแม่ผม
เดี๋ยวนะ เราต้องรอ...
ให้พ่อคุณกลับมาก่อนงั้นเหรอ
คือผมให้มากกว่านี้ไม่ได้แล้ว จนกว่าพ่อผมจะกลับมา
แต่ยังไงทนายผมก็ต้องร่างสัญญาก่อนอยู่ดี
พวกเขาไม่ได้ทำงานให้ผม
เรารอคุณ หรือทนายของคุณ หรือพ่อคุณไม่ได้หรอกนะ
- ไม่เห็นต้องรีบเลย แค่รอ... - รู้ไหมว่าผมเจ็บปวดแค่ไหน
มันเหมือนผมกำลังขายส่วนหนึ่งของตัวเอง
คือผมก็อยากทำนะ ผมอยากขยายธุรกิจแบบที่เราคุยกัน
แต่ถ้าเราต้องรอไปเรื่อยๆ
เราไม่เอาแล้ว
ไม่แล้ว
ลืมไปได้เลย
แต่ผมทำอะไรไม่ได้แล้ว
แล้วค่าเช่าล่ะ
ค่าเช่าก็จะถูกหักจากเงินขายกิจการ
ไม่ หมายถึงระหว่างที่พ่อคุณไม่อยู่ มีคนเก็บค่าเช่าที่ทั้งหมดของคุณใช่ไหม
- แน่นอน - ใครเป็นคนดูแลส่วนนี้
- ตอนนี้ก็ผม - บอสเสี่ยใหญ่
งั้นเอาเงินค่าเช่าส่วนนี้มาจ่ายให้เราก่อน
พอพ่อคุณกลับมา คุณค่อยเอาเงินมรดกจ่ายคืน
ไอเดียดีมาก
- ใช้เงินค่าเช่าจ่ายเหรอครับ - ใช่
ผมเข้าถึงเงินส่วนนั้นไม่ได้ ผมแค่ดูแล
ขอบอกตรงๆ เลยนะ โจนาห์
ถ้าเราปิดข้อตกลงไม่ได้คืนนี้ เราคงต้องหาคนซื้อคนอื่นที่สนใจ
คุณเลือกเลย
ผมต้องรอให้ถึงวันที่หนึ่งของเดือนก่อน เพราะกำหนดจ่ายค่าเช่าวันนั้น
- เรารอได้ ปลายสัปดาห์ - ได้
โอเค
โอเค ตกลง ผมจะจ่ายให้วันที่หนึ่ง ก่อนหมดวัน
- แคชเชียร์เช็ค - ได้ครับ แคชเชียร์เช็ค
ดื่มให้เอ็มปานาด้า โลก้า และชื่อเสียงของมัน
ชน
ของดีนะ ลูอิส
- ปลูกเองจริงๆ เหรอ - ประมาณนั้น
อีกไม่นานก็จะถูกกฎหมายอยู่ดี
ไม่มีใครสมควร ได้กำไรจากมันมากไปกว่าคุณ
ไม่เข้าใจ ถ้าจะแอบปลูก ทำไมไม่ปลูกไว้ข้างใน
เพราะมันยังไม่ถูกกฎหมายไง ดี
จะให้มีของผิดกฎหมาย ในอะพาร์ตเมนต์ได้ไงล่ะ
แต่เธอหั่นศพข้างล่าง ทีแบบนี้ทำมามีข้อจำกัด
ตกลงว่า...
เราจะเอาเงินของเพิร์ลแมนก้อนนั้นมา
แล้วซื้อบ้านหลังน้อยๆ ที่เวอร์มอนต์ดีไหม
ไม่เอา ไม่เอาเวอร์มอนต์
ที่นั่นคนขาว 95 เปอร์เซ็นต์เลย ไม่ใช่เหรอ
ไหนบอกว่าเราจะทำตัวกลมกลืน แบบโปรแกรมคุ้มครองพยานไง
ก็ได้ ไม่เอาเวอร์มอนต์ก็ได้ ไม่ได้อยากติดโรคไลม์อยู่แล้ว
โคโลราโด
เราจะปลูกกัญชา เปิดร้านจำหน่ายกัญชากับสปา
กลางศูนย์การค้า ระหว่างโคลส์กับโบสถ์
เริ่มต้นใหม่
ชีวิตใหม่อยากเป็นใคร
ฉันคิดชื่อใหม่ฉันมาได้สักพักแล้ว
- เฟลิเชีย - อยากชื่อเฟลิเชียเหรอ
- แปลกนะแต่ก็โอเค - ไม่ ชื่อคุณ
ว่าไงนะ
ดูนี่ โอไฮโอยังเคลือบใบขับขี่อยู่
ผมทำนี่เมื่อเช้า
นี่คือวิธีที่เราจะเปิดบัญชีใหม่
โดโลเรสเป็นชื่อที่เพราะ แต่แปลว่าความเศร้าโศก
ผมจะให้คุณเศร้าอีกไม่ได้แล้ว
เฟลิเชียแปลว่ามีความสุข
ใช้รูปถ่ายตอนถูกจับเนี่ยนะ
ทุกอย่างที่ผู้หญิงคนนั้นต้องการ 16 ปีก่อน
- ไร้เดียงสาที่สุด ฉันไม่อยากเห็น - ไม่ เพราะตอนนี้เขาจะมีทุกอย่าง
คุณสมควร
ได้มีชีวิตดีๆ มีความสุข เฟลิเชีย โรชา
เขามันงั่ง แต่ฉันเชื่อเขา
เธอล่ะจะเป็นใคร
คนบ้าอะไร ชื่อเฮกเตอร์ เพกเตอร์ อีตาทึ่ม
- ชื่อไอ้อ้วนไง - ไม่ใช่ซะหน่อย
- ใช่แล้ว - อะไร
ผมเปลี่ยนรูป
- ถ้าอีตานั่นมีประวัติหรือหมายจับล่ะ - คุณก็มีปัญหากับทุกเรื่อง
ทำอะไรไม่เคยถูกเลย
ก็ไม่ถูกจริง ก็ชื่อมันงี่เง่า
ผมจะไม่ให้คุณผลักไสผมอีกแล้ว
ผมรู้คุณทำแบบนี้เพราะคุณเจ็บปวด
ถึงผมไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัย หรือเรียนสูง แต่ผมรักคุณนะ
ผมรักคุณ
ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
นอกจากไปขึ้นรถบัสเกรย์ฮาวด์ ไปโคโลราโด
กับเฟลิเชียที่รักของผม
โดโลเรส ช่วยด้วย ลูอิส เลือดเต็มไปหมดเลย
อะไรเนี่ย ถ้าไม่ใช่สิงโตทะเลละก็นะ
เนลลี่ เรามาแล้ว
คุณพระ เกิดอะไรขึ้น
- ฉันล้ม - ฉันจะโทรแจ้ง 911
ฉันกำลังเปิดน้ำใส่อ่างอยู่ แล้วจู่ๆ
ก็มีเลือดมันๆ ผุดขึ้นมาจากท่อ
เหมือนฉันจะขาเคลื่อน
นั่นไม่ใช่เลือดยายเหรอ
คิดว่าฉันจะยังมีชีวิตอยู่เหรอ ถ้าเลือดออกขนาดนี้
ท่อบ้านั่น
เธอ เธอไม่ซ่อมอะไรในบ้านนี้เลย
- เธอเอาเงินแล้วเธอ... - คุณนายโซเฟีย ไม่เป็นไร ใจเย็นนะคะ
ในห้องน้ำผมก็เป็นแบบเดียวกันเลยทั้งเช้า
ผมโทรหาออฟฟิศคุณเป็นสิบรอบแล้ว
เลือดในท่อเหรอ เป็นไปได้ไง
- ผมจะโทรแจ้ง 311 ผมรู้สิทธิ์ของผม - ไม่นะ อย่าโทร
ผมจะจัดการให้
พ่อผมเคยสอนเรื่องงานท่อ
ไม่ต้องโทร ผมจัดการให้
- โอเค - ขอบคุณนะเพื่อน
- ไม่เป็นไร - ยาย รถพยาบาลกำลังมา
- ไม่นะ พวกนั้นจะขโมยของฉัน - ของอะไร
- ของฉัน - มีแต่ขยะ
คุณนายโซเฟีย ฉันเข้าใจ
คุณไม่อยากให้ใครเข้ามาในพื้นที่ของคุณ ฉันเข้าใจ
เราจะค่อยๆ ช่วยคุณลุกขึ้นมา
- ฉันไม่ได้ออกไปไหนหลายปีแล้ว - สี่ปีค่ะยาย
ฉันไปไม่ได้ ไปไม่ได้
ได้สิคะ
ฉันรู้ว่ามันรู้สึกยังไง ที่เราคิดว่าพื้นที่ของเรา
เป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดที่เดียวในโลก
แต่ถ้าฉันบอกว่าเราจะไม่ให้ใครเข้ามาล่ะ
คุณจะเชื่อใจฉันไหม
- โอเค ได้ - นะคะ โอเค มาช่วยหน่อย
- ช่วยฉันลุกหน่อย - ค่ะ
ผมจะพาหน่วยฉุกเฉินขึ้นมา
ไม่ยุ่งนะ
- เดี๋ยวๆ - อะไร
ออกซิเจนฉัน
ไม่ต้องห่วง ที่โรงพยาบาลมีเยอะแยะ
แล้วก็นิยายรักที่ฉันอ่านไปได้ครึ่งเล่มแล้ว
- หัวใจแสนคลั่ง - ค่ะ
เดี๋ยวให้คนเอาไปให้นะคะ
เลือดในห้องน้ำผมล่ะ จะมีใครไปดูไหม
ไม่มี เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน
โอเค
- คุณนั่งรถไปด้วยใช่ไหม - ค่ะ
- กับแม่อดีตนักโทษนิสัยดีนั่นด้วย - สูดหายใจ
ถ้ามีคนโทร 311... ถ้าโจนาห์โทรเรียกช่างประปามา...
ไม่ต้องห่วง ดี ผมจัดการเอง ไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น
โอเค
รัดสายก่อนสิ ปัดโธ่
คิดถึงเรื่อง แมช จังเลย
ฉันจะหา แมช ของฉันได้จากไหน
หมอฉีดเฟนทานิลให้เยอะแค่ไหนเนี่ย
- ฉันอยากดื่มกาแฟ - เดี๋ยวฉันไปเอาให้ อยู่นี่ก่อน
ไม่เป็นไร คุณเอาอะไรไหม
- ไม่เอาอะไร ขอบใจ - โอเค
จริงๆ เธอก็ไม่ได้เป็นกะหรี่โสมม แบบที่ฉันคิดเท่าไหร่เลย
คุณก็ไม่ได้เป็นยัยแก่ปากร้าย แบบที่ฉันคิดเท่าไหร่
คุณโอเคไหม
ฉันขอโทษฉัน...
ฉันไม่ชินแล้วกับการมีคนมาเคาะประตู
ฉันเข้าใจ
ถ้าฉันขังตัวเองอยู่แต่ชั้นใต้ดินนั่นได้ แล้วไม่ต้องไปไหนอีก
ฉันก็จะทำ
แล้วเธอต้องการอะไรล่ะ
ฉันรู้สึกโง่มากตอนนี้
ฉันแค่คิดว่ายายอาจรู้ว่าดอมินิกอยู่ไหน
อีตาเสือผู้หญิงหน้าเฟอร์เร็ตนั่นน่ะเหรอ
- ตายจริง - ไม่รู้
ไอ้เด็กเปรตนั่นไม่บอกเอเลน่า ยายของตัวเองด้วยซ้ำว่าอยู่ไหน
แค่ส่งของขวัญคริสต์มาสมาให้ปีละครั้ง
ไม่มีที่อยู่ส่งกลับสินะคะ
มีผู้หญิงสาวที่พูดจาแปลกๆ เอาของมาส่งแทนเขา
แปลกยังไง
ก็แบบ "สวัสดีจ้ะ"
- แบบคนอังกฤษเหรอ - ไม่ แบบคร็อกโคไดล์ ดันดี
- ออสเตรเลียเหรอ - ใช่ นั่นแหละ
ถ้าจะซุ่มตัวไม่ให้ใครรู้ ทำไมถึงให้ผู้หญิงผิวขาวมีสำเนียง
มาส่งของขวัญกับเงิน ให้ยัยแก่คนโดมินิกันด้วย
ไม่ได้ซุ่มเท่าไหร่เลยแบบนี้
ดอมินิกกับผู้หญิงออสเตรเลียเหรอ
ดอมินิกยังอยู่วอชิงตันไฮทส์ เว้นแต่ว่า...
จอร์จิน่า เบลล์ยาร์ด
จอร์จี้เคยซื้อกัญชาจากดอมินิก นางแนะนำให้เรารู้จักกัน
เป็นไปได้ไหม
ชื่อจอร์จี้หรือเปล่าคะ
อาจารย์ดันดีต่อสู้เพื่อคนที่ ได้รับโทษข้อหากัญชาทั้งที่ไม่ผิด
นางอาจไม่เคยต่อสู้เพื่อฉัน เพราะมัวยุ่งอยู่แต่กับดอมินิก
เป็นไปได้แค่ไหนกัน
103 จอร์จิน่า เบลล์ยาร์ด อาจารย์
- โดโลเรส โรช - จอร์จี้
ฉันมาทำอะไรที่นี่
เธอมาทำอะไรที่นี่ ฉันนึกว่าเธอ...
- ฉันได้ยินว่าเธอ... - ฉันติดคุก
เพิ่งออกมาได้สองสามอาทิตย์
- อ้อ ฉัน... - ฉันขอคุยด้วยได้ไหม
ฉันกำลังจะกลับพอดี เอาไว้วันหลังแล้วกันนะ
เธอยังอยู่ย่านเดิมอยู่ไหม
อีกแค่สองสามวัน ขอเวลาสักครึ่งชั่วโมงไม่ได้เหรอ
ก็อยากอยู่หรอก แต่ฉันต้องไปหาลูก โทษทีนะ
มีลูกแล้วเหรอ
- ใช่ - กี่ขวบแล้ว
- เราไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้ ไม่เป็นไร - ทำไม ไม่เป็นไร
- เดินไปสถานีรถไฟกับฉันสิ - โอเค
โอเค
โดโลเรส ฉันไม่ได้ติดต่อกับดอมินิกตั้งแต่
คืนนั้นที่ย่านเหนือ ตอนที่เธอย้ายไปอยู่กับเขา
หลังงานศพพ่อเธอ ตั้ง 20 ปีก่อนแล้ว
พอฉันเลิกสูบ เขาก็ไม่มีประโยชน์กับฉันแล้ว
ฉันคงมีความหมายกับเขาแค่นั้น
แต่จะเป็นใครได้อีกล่ะ
ก็ไม่ใช่ว่าเขามีแฟนผิวขาว มีสำเนียงหลายคน
อะไร
หลังจากนั้น ฉันก็ไม่ได้เจอเธอบ่อย เหมือนกันใช่ไหมล่ะ
พอเธออยู่ในโลกของเขาแล้ว เราเคยสนิทกันมาก แต่ก็ไม่สนิทกันแล้ว
ไม่เป็นไร ชีวิตก็แบบนี้ แต่ฉันจะไปรู้ได้ไง ว่าเขาเป็นเพื่อนกับใครบ้าง
อืม
ก็คงจริงอย่างที่เธอว่า คนเราห่างกันไป
เธอบอกว่ายายคนนั้นได้รับยา เฟนทานิลเหรอ พรินซ์ตายก็เพราะยานี้นะ
แกคงไม่... ฉันขอโทษ นี่มัน...
ฉันคิดถึงเธอตอนพรินซ์ตาย
เธอโกรธฉันมากตอนฉันทำซีดี เพอร์เพิลเรน ของเธอเป็นรอย
สะดุดแต่เพลงนั้นอยู่นั่นแหละ
แล้วตอนนั้นฉันก็สงสัยว่าเธออยู่ไหน
- ที่เดิมที่ฉันอยู่มา 16 ปี - โอเค ฉันรู้แล้ว ฉันแค่...
- ฉันอยากติดต่อหาเธอ แต่... - แต่อะไร
มันน่าอึดอัด
ขอโทษด้วยที่โทษติดคุกของฉัน ทำให้เธออึดอัด
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธออยากให้ฉัน
ติดต่อหาหรือว่า เรายังเป็นเพื่อนกันหรือเปล่า
วันก่อนฉันมาที่นี่ ฉันนึกว่า
ที่ฉันไม่ได้ทักเธอเพราะฉันอาย
- ไม่เห็นต้องอาย - ไม่ต้องพูด ขอฉันพูดให้จบก่อน
ตอนนี้ฉันรู้แล้ว ที่ฉันไม่ได้ทักเธอ เพราะฉันอยากให้เธอไปตายซะ
ตลอดเวลาช่วงนั้น ที่ฉันเน่าอยู่ในคุก เธอหาเงิน
จากการแกล้งสนับสนุนปกป้องคนอย่างฉัน
แต่เธอกลับเพิกเฉยเพื่อน ที่ต้องการเธอที่สุด
ไปตายซะ จอร์จี้
- นี่ไง เพราะงี้ไง - อะไร เพราะอะไร
"คนเราห่างกันไป" งั้นเหรอ
เธอใจร้ายมาก เธอใจร้ายกับฉันมาตลอด
ไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียวที่ห่างเธอไป
ตัวร่วมของเราเป็นใครล่ะ โดโลเรส
ใจร้ายงั้นเหรอ ฉันเริ่มชินกับคำว่า "ฆาตกรต่อเนื่อง" นะ แต่ใจร้ายเนี่ยนะ
นี่มันอะไรกัน
ก็แอร์เส็งเคร็งดันมาเสีย
อุณหภูมิสูงขึ้น น้ำแข็งละลาย ของพวกนี้เลยไหลเข้าไปในท่อ
ทำท่ออุดตัน
เอามาวางบนน้ำแข็งทำไม
- เอาไปโยนทิ้งแม่น้ำซะ - ไม่ได้ เนื้อนี่มีค่า
ฟังนะ ผมมีเวลาอีกหนึ่งอาทิตย์ ก่อนที่เราจะไปจากที่นี่
จู่ๆ เราหยุดขายมุยโลโก้กับมุยโลก้า
คนอื่นก็ผิดสังเกตสิ
โดยเฉพาะโจนาห์ ไม่ได้ เราต้องรักษาธุรกิจให้รุ่งเหมือนเดิม
เราต้องเอาเงินจากไอ้เด็กขาวนั่นมาก่อน
น่ากลัวนะพอเขาเริ่มพูดรู้เรื่อง
ดูสิ
- แล้วจะเอาไปไว้ไหนล่ะทีนี้ - เดี๋ยวก็หาทางได้
ยื่นมือมาช่วยหน่อยสิ
แต่แบบนี้ใครก็เดินเข้ามาเจอได้นะ
ใครล่ะ
เจ้าหน้าที่อนามัยไม่กลับมาเร็วๆ นี้หรอก เราได้ตั้งเอลบ
ส่วนเนลลี่ก็หัวเราะทุกครั้ง ที่บอกให้เข้ามาในนี้
คืนนี้ก็ล็อกไว้ก่อน เดี๋ยวจะซ่อมแอร์
- พรุ่งนี้ค่อยย้ายกลับไปไว้ข้างล่าง - ถามจริง ยังจะเก็บนั้นไว้อยู่เหรอ
เนื้อแก้มเอาไว้ทำกวนชาเล
ของดีขนาดนี้ที่โรมยังหาไม่ได้เลย
- ให้ตายสิ - คุณโอเคไหม
- ถ้าจะอ้วก ออกไปเลย - เปล่า
- เตรียมอาหาร ออกไปก่อน - ไม่ได้จะอ้วก
ก็แค่เหนื่อยล้า
ล้า
- งี่เง่าจริงๆ รู้ตัวไหมเนี่ย - รู้สิ
คุณไปอยู่กับโซเฟียนานเลยนะ
อืม
ผมโทรไปโรงพยาบาล
เขาบอกว่าหมดเวลาเยี่ยมได้สักพักแล้ว แล้วบอกว่าเนลลี่กับโจนาห์
กลับมานี่ได้ประมาณชั่วโมงครึ่งแล้ว
- ไปหาเพื่อนเก่ามา - นึกว่าไม่มีคนรู้จักแถวนี้แล้ว
- ทีแรกก็ไม่คิดว่าจะมี - แล้วใครล่ะ
ลูอิส
ฉันใจร้ายหรือเปล่า
อยากใจร้ายเหรอ
เปล่า
คุณว่าผมงี่เง่า 30 วินาทีก่อน
- ใช่ ฉันขอโทษ จริงๆ นะ - ไม่เป็นไร
ผมงี่เง่า
ฉันไปหา...
เพื่อนผู้หญิงคนขาวที่เคยเป็น เพื่อนฉันสมัยเรียนมหาวิทยาลัย
คนที่แนะนำฉันให้รู้จักดอมินิก
ดอมินิกเคยขายกัญชาให้นาง
ฉันรู้ฉันเหมือนคนบ้าที่ยังลืมไม่ได้ ฉันรู้
ผมเข้าใจ เรื่องบางเรื่องยังฝังใจเราอยู่
แต่ฉันไม่อยากเป็นแบบนี้
ฉันไม่อยากให้ไอ้สารเลว ที่ทำลายชีวิตฉันมาตามหลอกหลอน
ฉันไม่อยากเลย จริงๆ
ผมรู้
ฉันฆ่าคนสี่คน
ฆ่ากับมือสามคน
ฉันไม่เคยรู้สึกบ้าหรือละอาย เท่ากับตอนที่นางพูด...
แล้วฉันก็มีเธอ แล้วเธอก็...
ดูสิว่าเธอทำอะไรให้ฉัน
ดูสิว่าเธอทำอะไรให้เรา ยอมเสียสละที่นี่ ร้านของเธอ
ฉันรู้เธอรักที่นี่มากขนาดไหน
มันจบแล้ว ฉันพอแล้ว
ฉันสาบาน ฉันพอแล้ว จะไม่มีเรื่องดอมินิกอีกแล้ว
โอเค
แค่เธอกับฉัน โอเคไหม
โอเคไหม
ดี
แค่เธอกับฉัน
ลูอิส เอาฉันสิ เอาฉันเลย
- ไม่ได้ - ทำไมล่ะ
ไม่ใช่ตรงนี้
อีตานี่ทำทุกอย่างเพื่อฉัน ยกเว้นเรื่องเดียว
- ลูอิส เมนส์ฉันมา เธอ... - มาแล้วไง
- ถ้าไม่อยากทำแบบนั้นก็เอาฉันเลย - เอาน่ะอยากเอาอยู่แล้ว
- ไอ้มนุษย์กินคน - แบบนี้ใกล้ชิดที่สุดแล้ว
- ผมอยากให้คุณอยู่ในตัวผม - ฉันอยากให้เธอเอา เอาฉันเลย
- เอาฉัน เอาฉันแบบผู้ชาย - โดโลเรส ไม่นะ อย่า
- เอาฉัน นี่มัน... อะไรเนี่ย - หยุดนะ หยุด
คุณพระช่วย นั่นมันอะไร
ผมบอกแล้วว่าอย่าทำ
- ทำทำไม - ขอโทษ
- บอกว่าอย่าทำ - ขอโทษ
ฉันขอโทษ
โอเคๆ
โอเค
โอเค ผมขอโทษ
- ไม่ต้องขอโทษ ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษ - ผมขอโทษ
- ยกโทษให้ผมเถอะ ผมขอโทษ - ไม่ ไม่เป็นไร
ผมขอโทษจริงๆ
มีคนทำแบบนั้นกับเธอเหรอ
อุบัติเหตุน่ะ แผลสมานไม่ดี
อุบัติเหตุแบบไหน
ตอนผมอายุ 12
มีผู้หญิงคนนึงชอบผมมาก แต่เราเลิกกัน
เด็กผู้หญิงทำแบบนี้กับเธอเหรอ
- ผู้หญิงโตแล้ว - ผู้ใหญ่เหรอ
เธออายุ 12 ใคร...
ครู โค้ช ใครทำแบบนั้น
แฟนพ่อผม
แฟนพ่อเธอทำแบบนั้นกับเธอเหรอ
เปล่า เขาไม่ได้ทำ ความสัมพันธ์ของเราจบ
แบบนั้นไม่ใช่ความสัมพันธ์ ลูอิส มันไม่ใช่
- ถ้าเธออายุ 12 - ไม่ แต่ผมโอเคกับมัน
เพราะผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันผิด ใช่ไหม
แต่ก็ช่างเถอะ เรื่องมันนานมาแล้ว
จะอะไรก็ช่างเถอะ ช่างแม่ง
- ช่างหัวนังนั่น ใช่ไหม - ใช่
ได้บอกใครไหม
พ่อผม พ่อรู้เข้า
แล้วนังนั่นก็ทิ้งไป
ทิ้งพ่อผม สองคนนี้อยู่กินด้วยกันมาสิบปีได้
พ่อรักนังนั่นมาก
โดยเฉพาะหลังจากที่แม่ทิ้งเราไป
- ผมทำลายชีวิตพ่อ - เธอไม่ได้ทำ ไม่จริงเลย
- เธอไม่ได้ทำลาย ไม่ใช่เธอ - ทำสิ
ทำสิ
ผมทำให้ครอบครัวแตกแยก เพราะแบบนี้ ผม...
ผม...
ผมพยายาม...
ผมพยายามตัดมันทิ้ง
เพราะมันเป็นต้นตอ
ต้นตอปัญหาทั้งหมด ผมสนุกกับมัน
ผมลองใช้มีด แล้วก็...
ผม...
ผมตัดไม่ขาด
แล้วเลือดก็ออกเยอะมาก
เกือบจะเป็นลมก่อนจะทำเสร็จ
ผมเลยตักน้ำมันร้อนๆ จากหม้อทอด
มาเทใส่
เหมือนตัวประหลาด
พระเจ้า
เราต่างก็มีบาดแผล มีแผลเป็น
ไม่มีอะไรต้องอาย
ผมอยากลิ้มรสคุณ
โอเค
ใครจะไปหลับลง ทั้งเรื่องเลือดในท่อน้ำ เรื่องโซเฟีย
เรื่องดอมินิกกับจอร์จี้ เรื่องอุบัติเหตุ ของลูอิส เรื่องที่เราใกล้จะได้หนีอีก
ผมไม่ได้มีพลังแบบนี้ ตั้งแต่รีเบคก้า ไวเนอร์
ให้ผมแต๊ะอั๋ง หลังเขาเข้าพิธีก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่
ฉันต้องด่ารีเบคก้า ไวเนอร์ไหม
ไม่ต้อง
ผมขอจูบคุณอีกได้ไหม
ได้สิ
คืนนี้ผมขออยู่ด้วยได้ไหม
แค่อยู่เป็นเพื่อน ผมจะนอนในห้องนั่งเล่น
ได้เห็นห้องนั่งเล่นหรือยังล่ะ
ผมแค่อยากให้คุณรู้สึกปลอดภัย
เขาอาจทำอย่างที่พูดไว้ได้
เขากับเนลลี่อาจจะได้ดูแลร้านด้วยกัน
ไม่แน่เราอาจรอดออกไปได้
เป็นไปได้แค่ไหนกัน
มีคนอยู่ข้างบน
คุณยังไม่ได้เป็นเจ้าของร้านนะ
ผมขอโทษ
จะเป็นไรไหม
ผมอยากทำอาหารเช้า ไปเซอร์ไพรส์เนลลี่บนเตียง
แต่ห้องครัวของเขาข้างบน...
- ฉันรู้ - ครับ
ผมเห็นคนเก็บของในเตาอบ แต่ไม่เคยเห็นเก็บในไมโครเวฟด้วย
ฉันชอบที่คุณทุ่มเท
ฉันชอบที่เนลลี่มีความสุข จริงๆ นะ
ผมก็เหมือนกัน
ใช่ เป็นไปได้แค่ไหนกัน
สาบานว่าล็อกแล้ว
โจนาห์
แก...
บาย เฟลิเชีย
คำบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ