அடச்சே.
-அவ எங்க? -இந்த வழி.
உடல் அடையாளம் தெரியல.
ஒரு பெண் இறந்திருக்கா
எனக்கு நிம்மதி.
சர்.
மேடம், நான் ஆபீஸை மூட இருந்தேன்.
அப்ப நேரம் என்ன?
-மாலை 5: 00 அல்லது 6: 00 மணி. -சரி.
கேபிள் கார் அந்த திசையில் போனது, கொஞ்சம் சத்தம் கேட்டது.
நீ என்ன செய்யற?
-இதை செய்ய கூடாது. -அவரை பிடிக்க செய்யணும்.
இது யம நாடுவின் வேலை இல்ல.
-கவலைப்படாதீங்க, நான் நல்லா இருப்பேன். -இல்ல, தேவ். இல்ல!
இப்ப தான் டிஸ்சார்ஜ் ஆன. நாம போலாம்!
ராஜ், இங்க காத்திருங்க, தடயவியல் அணி வரும் வரை.
குற்ற காட்சியை கலைக்க கூடாது.
ஆமா, அங்கிள், பரி எங்க?
நிகழ்ச்சிக்கு பின் பரியை கூட்டி போங்க.
-போலீஸை விளித்தேன்... -சரி.
சர், அவள் சொல்வது
அவள் கேபிள் காரில் பயணம் செய்யும் போது சில குரல்கள் கேட்டதாம்.
ராஜ்,
-இங்க என்ன செய்ற? -உங்க நண்பர் சொன்னார்...
இது அநியாயம்!
என்னால் நம்ப முடியல!
செய்ய வேணாம்னு சொன்னேன்!
தி லாஸ்ட் ஹவர்
சர், மீராவின் காதலன், தபன்.
அனைத்தையும் சொல்.
பள்ளி பருவத்திலிருந்தே ஒன்றா இருக்கோம்.
இரவு யாரும் வராததால அடிக்கடி இங்க வருவோம்.
இன்றிரவு வந்து இங்க என் பைக்கை நிறுத்தினேன்.
என்னை எங்க கொண்டு வந்த?
-ஒரு ஆச்சரியம் இருக்கு. -ஆச்சரியம்? என்ன ஆச்சரியம்?
வா. இப்ப சொன்னா, அது ஆச்சரியமா இருக்காது. வேகமா வா.
நாங்க வந்தவுடன், யம நாடுவும் அவர் நண்பரும் எங்களை தாக்கி, மீராவை கொண்டு சென்றனர்.
எந்த வழில வந்தாங்க?
தெரியல, சர். நாங்க உட்கார்ந்து இருந்தோம்.
மணக்கறேனு சொல்வியா?
வந்து நீயே பார்.
எங்க ஆச்சரியம்?
தபன்!
மீராவை காப்பாற்ற முயற்சித்தேன்,
ஆனா இன்னொருவன் ஒரு குக்ரி கத்தியால் என்னை தாக்கினான்.
-இதை பாருங்க. -சரி.
சர், நான் மயங்கிட்டேன்.
முழிப்பு வந்த போது, அருகில் யாருமில்ல.
-உடனே போலீஸ் நிலையம் வந்தேன். -நல்லது.
அம்மா, ஏன் உன்னை பார்க்க முடியல?
தேவ்?
தேவ்.
நீயா?
உனக்கு ஒண்ணுமில்லையே?
ஏன் மீண்டும் இங்க வந்த?
நீ சொல்லலையா, ஆத்மாவை விட்டு போவதுக்கு தடைன்னு?
அன்று குளத்திலிருந்து மறைந்தது அதனால் தானே.
ஏனா செத்துட்டு இருந்த.
திரும்ப நடக்குது, இல்ல?
தேவ்.
தேவ், ஒரு சத்தியம் செய். இனிமேல் இந்த மாதிரி என்னை பார்க்க வர மாட்டேன்னு.
நீ என்னை சந்திக்க விரும்பினா, நிஜ உலகில் சந்திக்கணும்.
இன்று ஒரு நிகழ்ச்சி இருக்கு. என் கல்லூரிக்கு வா.
இப்ப நீ போகணும்.
நான் உன்னை இழக்க விரும்பல.
போ!
போ, தேவ்!
நீ உடலை அடையாளம் காட்டணும்.
அந்த வழி என்று உனக்கு எப்படி தெரியும்?
எங்க போற?
நேரத்தோட விளையாடாதே.
அப்ப? என்ன பார்த்த?
-யம நாடு அங்க... -நான் சொல்றேன்.
யம நாடுவும் தாபாவும் இங்க வரல.
மீரா தபனால் கொல்லப்பட்டாள்.
-எப்படி கண்டுபிடித்தீங்க? -எதை?
தபன் மீராவை கொன்றது.
என் உள் மனம் சொன்னது.
இல்ல எப்படி மும்பைல பல வழக்குகளை தீர்த்தேனாம்?
எனக்கு எல்லாம் வேணும்.
அது எதுக்கு உதவும்?
நாம ஒரு மருத்துவமனைக்கு போகணும்.
உன் மூக்கில் பிரச்சினையா?
உன் கண் நாறுது. அழுக ஆரம்பிச்சாச்சு.
அந்த தேவ்வை இதுக்காக பழி வாங்கியே ஆகணும்.
ரொம்ப நாள் ஆகாது. விரைவா பிடிப்போம்.
தேவ் நாசமா போகட்டும்!
கவலை என் முட்டியை பத்தி, அவனல்ல.
இந்த மாய தந்திரங்கள் என் முட்டியை சரி செய்யாது.
இது உனக்காக இல்ல.
அது என் கண்ணுக்கு.
என் கண் அழுகினால், என் மூளையும் மழுங்கும்.
நான் பைத்தியம் ஆவேன்.
நீ பைத்தியமா?
அவன் சக்தி கிடைத்தவுடன், எல்லாவற்றையும் மாற்றுவேன்.
வா, அதை ஊற்று.
அந்த பெண்ணின் பிணத்தை பார்த்து பயந்துட்டேன்.
ஒரு கணம், அதை பரி என நினைத்தேன்.
காதல் விசித்திரமானது, தேவ்.
ஓர் அறிவுள்ள ஆளை கிறுக்கு பிடிக்க வைக்க முடியும், இல்ல?
இது என்ன வகையான காதல்,
இவ்வளவு வெறுப்பாக மாறி அவன் அவளை கொல்ல வைத்தது?
அவள் ஒரு கல்லூரி மாணவி. முழு வாழ்க்கை அவள் முன் இருந்தது.
சில சமயம் நான் பரி பற்றி கவலைப்படறேன்.
என்ன வகையான நண்பர்கள் இருக்காங்க? நான் இன்றுவரை யாரையும் சந்தித்ததில்ல.
அவ நிகழ்ச்சிக்கு போகலையா?
நான் அங்க வர விரும்புவா?
நீங்க போகணும்.
உனக்கு புரியல, தேவ்.
பரிக்கு நீமா தான் எல்லாமே.
அவ போன பின், பரியை விட்டு தள்ளி இருப்பதா உணரறேன்.
அவ மனசுல ஏதோ இருக்குனு தெரியும்,
ஆனா என் கிட்டே சொன்னதில்லை.
ஒரு வருடமாச்சு
ஆனா அவ அம்மாவின் மரணத்திலிருந்து மீண்டு வரல.
பரி இப்ப இதயமும் மனமும் உடையக் கூடிய நிலையில் இருக்கா.
ஆஹா. பார்க்க அழகா இருக்க!
உண்மையாவா?
எனக்கு பதட்டமா இருக்கு.
இந்த ஆடையில், உள்ளூர் ஆள் போல இருக்க.
லோகி வேடிக்கையானவன் இல்ல?
நான் தான் கதையை எழுதினேன்.
நீ எழுதியதா? பிரமாதமா இருக்கு.
-நாம காபி சாப்பிட போலாம். -அட போ, பின்டோ.
ஏன்? என்னுடன் ஒரு காபி குடிக்க மாட்டியா?
உண்மையா கேக்கறேன்.
ஏன் மாட்ட?
-நான் விளையாடினேன். -நீ நம்ப முடியாதவன்.
நகைச்சுவையானவனுடன் சிரி, மோசமானவனோடு வெளியே போ.
யார்? லோகியா? அவன் என் வகை இல்ல.
அவன் முதிர்ச்சி அடையாதவன்.
-நீ அவனை விரும்புவதா நினைத்தேன். -இல்ல.
வேறு யாராவது இருக்காங்களா?
எனக்கு உங்க ஆலோசனை தேவை.
கடைசி ஒரு மணி நேரத்தில இருந்தப்போ, நேரம் பின்னோக்கி போக முயன்றேன்.
ஆனா, அங்கேயே மாட்டிக்கிட்டேன்.
ஆனா எனக்கு இந்த உலகத்துக்கு வர விருப்பம்,
பரியை சந்திக்கும் முன்.
அவளை சந்திக்கவே முடியாதுனா?
நான் வருத்தப்படுவேன்.
அவள் என்னை சந்தித்தது இல்லனா
நான் செல்லும் போது வருத்தப்பட மாட்டா.
விதியை மாத்த முடியும்னு நினைக்கிறியா?
நானும் அதைத்தான் நினைச்சேன்.
ஆனா எனக்கு எல்லாமே தெரிகிறது. நீ என்ன செய்தாலும்,
என்னால் உன்னை தடுக்க முடியாது.
நான் என்ன செய்ய போறேன்?
நேரம் வரும்போது, உனக்கே தெரிய வரும்.
வழக்கு முடிந்தது, சரியா?
உடல் மாடியில் இருக்கு. நீங்க அதை பார்க்கலாம்...
டிசிபி அரூப் சிங், சர்.
லிம்பா ராம், நார்த் ஈஸ்ட் எக்ஸ்பிரஸ்.
இது யம நாடுவின் வேல என்று கேள்விப்பட்டேன்.
அது தவறு.
ஆனா பையன் யம நாடுவை கண்டதா சொல்றான்.
பொய் சொன்னானா?
குற்றப்பத்திரிகை தாக்கல் ஆன பின் தெரியும்.
அப்ப நீங்க ஏற்கனவே சந்திச்சாச்சு.
ஆமா. உங்க அதிகாரி மிகவும் புத்திசாலி.
ஆதாரங்களை தோண்டி எடுத்து வழக்கையே முடித்தார்.
-அவர் கதை... -வாயை மூடு, லிம்பா.
கதை புனைவது உங்க வேலை. நாங்க இங்க நிஜ வேலை செய்யறோம்.
இப்ப நீங்க வெளியாட்களை நம்பறீங்க.
போறீங்களா இல்ல ஆர்கே கிட்ட சாப்பிடப் போறீங்களா?
-ஆர்கே? -அவர் மருமகன், கைதிகளுக்கு சமைப்பவர்.
சர், நீங்க இங்க ஏதாவது மறந்துட்டீங்களா?
இல்லை, தடயவியல் அணியிடம் பேசலாம் என்று நினைத்தேன்...
ஏன்? நான் என் வேலையை நன்றாக செய்ய மாட்டேன் என்ற எண்ணமா?
இல்ல, அப்படி எதுவும் இல்ல.
உங்க இந்த பயணம் தேவை இல்லாதது.
நான் உன்னை வீட்டில் விடவா?
-நிறைய வேலை இருக்கு. அறிக்கை அனுப்பணும். -ஆமா, நிச்சயமா.
சர், நீங்க நகைச்சுவையை புரிஞ்சுக்கல.
ஒரு நிமிடம் தாங்க.
இங்க நிறுத்துங்க, சர்.
இது சரியா இருக்கும்.
தேநீர் விரும்புவீங்களா? நான் நல்லா இஞ்சி தேநீர் செய்வேன்.
எவ்வளவு உணர்ச்சி!
பார்வையாளரை பாரு.
எல்லா பசங்களுக்கும் இந்த பெண் மேலேயே கண்.
-உன்னோடதும் தானே? -என்னோடது இல்ல.
ஏன்? ஓரினச்சேர்க்கையாளா?
இல்ல, உன்னுடன் மகிழ்ச்சியா இருக்கேன்.
பின்டோ இந்த வரிகளை எழுதினானா?
பின்டோவா?
நாம காதலிக்கறோம் என்று நினைக்கிறான்.
நாம காதலிக்கலனா, நீ யாரை விரும்பற?
-பசங்க நிறைய பேசுவீங்க இல்ல? -எல்லாரும் தான்.
அப்ப சொல். அவன் இங்க இருக்கானா?
இல்ல.
நம் கல்லூரியை சேர்ந்தவன் இல்ல. செயின்ட் தாமஸ்ஸா?
நீ யூகிக்க முடியாது.
என்கிட்ட இல்லாதது எது அவனிடம் இருக்கு?
உணர்ச்சி. நேர்மை.
அந்த நபர்களை விட அதிகம்.
உயிரை பணயம் வைத்து என்னை ஒரு நிமிடம் பார்க்க வருவான்.
ஆம், அம்மா. வெறும் கண்ணாடி. தூங்குங்க.
உங்க அம்மா பற்றி சொல்லல.
மகனை பற்றி கேட்டீங்க, அம்மா அல்ல.
உணர்ச்சிக்கு அதிக சக்தி.
முதல்ல மனிதனை அழித்து பின் தானே அழியும்.
ஆனா அவன் அப்படி இல்ல.
அவளை விரும்புனீங்க, இல்லையா?
இன்னமும் செய்யறீங்க.
விபத்து எப்படி நடந்தது?
அது என் தவறும் கூட.
அவளிடம் பெரிய ரகசியத்தை மறைத்தேன்.
உண்மையை சொன்னா அவளை இழப்பேன்னு நினைத்தேன்.
பரி கிட்ட சொன்னீங்களா?
அவள் வேறு வழியில் கையாள்கிறாள்.
என் துக்கத்தால் அவளுக்கு சுமை ஏத்த விரும்பல.
நீங்க அவளிடம் சொல்லணும்.
பரி நல்லா இருக்காளா?
அந்த இரவு அரூப் உடன் என்ன நடந்தது?
பரி?
அரூப் சர்
நான் கிளம்பும் முன் அவளிடம் பேசணுமா?
நான் அவ இதயத்தை உடைக்க விரும்பல.
பரி.
நான் போறேன்.
மன்னிக்கவும்.
-பரியை பார்த்தீங்களா? -இல்ல.
இல்ல.
என்ன நடந்தது?
நாம இதை செய்ய கூடாது.
எனக்கு புரியல.
பரி, நாம ஒன்றாக இருக்க முடியாது.
-ஏன் முடியாது? -ஏன்னா...
புரிந்து கொள், பரி. நாம இதை இங்கேயே முடித்து கொண்டால் நல்லது.
நாம தொடர்ந்தால் எல்லாத்தையும் கெடுத்துடுவோம்.
நீதான் கெடுக்குற, தேவ்.
பரி, உனக்கு சிறந்தது கிடைக்கணும்னு விரும்பறேன்.
ஆனா இது தவறு.
ஏன்? அப்பா காரணமா?
-பரி. -நாசமா போ, தேவ்!
நீ ஒரு கோழை.
உன்னை பற்றி மட்டுமே சிந்திக்கிற.
உனக்கு யார்னு நினைப்பு?
ஒரு தருணம் என்னுடன் இருக்க ஆசை
அடுத்த கணம் எல்லாம் நிறுத்திட ஆசை.
நான் போகணும், பரி.
என்னை மன்னித்து விடு.
நாசமா போ!
தேவ், மன்னித்து விடு. எனக்கு கோபம் வந்தது.
பரி?
-தயவு செய்து போக வேணாம். -இல்ல, பரி, என் தவறு.
வேற்றுலகில் உன்னை பார்க்க வரலைனா இது நடந்திருக்காது.
தேவ், நீ என் உயிரை காப்பாற்றின.
என்னை தெரியாது உனக்கு.
எனக்கு ஒரு வாய்ப்பு கொடு.
-என்னையும் கூட்டிட்டு போ. -என்ன?
இல்ல! பரி, சொல்வதை கேள்.
இல்ல! நான் சொல்வதை நீ கேள்!
நீ போனா, நானும் இங்க தங்க மாட்டேன்.
என்னை உன்கூட கூட்டிட்டு போ, இல்ல நான் எங்காவது போயிடுவேன்.
சரி.
பஸ் நிலையம் வரேன். உன்னை விரைவில் சந்திக்கிறேன்.
-சர் உன்னை அழைத்தார். -ஏன்?
என்ன நடந்தது?
காரில் ஏறு, தேவ்.
அட, வா.
என்னை எங்க கொண்டு போறீங்க?
அரூப், நீங்க நினைப்பது போல இல்ல.
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு ஸ்ரீவித்யா
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் சுதா பாலா