Czego chcesz?
Czego ode mnie chcesz?
Baz.
PLATFORMA
-Jak ich nastroje? -Obwiniają się.
Są trochę źli. I nieufni.
-Ktoś powinien z tym coś zrobić. -Na mnie nie patrz.
Nie stracę Baza. Powieś to przy szalupach.
-Hej. -Jezu.
-Powieszę ci dzwoneczek. -Słuchaj.
-Możemy pogadać? -Jestem trochę zajęta.
Mogę pomóc.
Wyjaśnisz, jak żywy organizm
podczepił się pod popiół i jak go powstrzymamy?
Nie. Ale przy tym, co nas spotkało, nie powinniśmy mieć planu?
Mam plan. Mówiłam ci już na samym początku.
Radzę sobie. Idę do góry. I się nie zatrzymam.
Nikt mi nie powie, że przerosło mnie nieoczekiwane.
Będziesz trzymać się Pictor? Nawet po likwidacji?
Ta branża musi się zmienić. Nie musi umierać.
Jeśli wejdę do zarządu, przekonam ich do zmian.
Wychwytywanie CO2, energia odnawialna, pływy.
Dzięki temu utrzymamy się i ludzie zachowają pracę.
Firmy naftowe mają przestać wiercić?
Przy pierwszym odwiercie na Morzu Północnym
mówiono, że to niemożliwe.
A mimo to powstał jeden z najbardziej złożonych projektów na planecie.
Sądzisz, że nie mogą zbudować lepszej przyszłości?
To ta lepsza przyszłość?
Przestań.
Od czterech miesięcy nie możemy zebrać się do tej rozmowy.
To nie pora.
-Tam jest Baz. -I może tam zostać.
Teraz martwią mnie ci tutaj.
-Jakieś postępy? -Chyba wiem, jak sprawdzić załogę.
Od każdego pobierzemy próbkę krwi
i wymieszamy ją z krwią Baza.
Reakcja będzie oznaczać,
że dana osoba nie jest zainfekowana.
Da radę z tym, co mamy na pokładzie?
Pomału, ale Cat może pomóc.
Kolejne przypadki podzielą załogę.
Już są podzieleni.
Dobrze.
-Jest stabilnie. -Kopcie, aż bezpiecznie opadnie.
Dwa, trzy...
-Było trzymać go z napojami. -To nie jest śmieszne.
Przepraszam.
Jak chcesz, możesz odpocząć.
Nic mi nie jest.
Kto powie rodzinom?
Magnus zawiadomi firmę, a firma policję.
Jeśli odzyskamy łączność.
Na mojej pierwszej wyprawie chciałam napisać list.
By po mnie został, tak na wszelki wypadek.
-Tak? -Nie robimy tego.
Moja mama była przerażona i uznałam, że to pomoże.
Nie robimy tego.
To przynosi pecha.
LONGMAN - MĘŻCZYZNA
Murch, nie przeszkadza ci to? Trzymanie ich w chłodni?
A gdzie mamy ich położyć?
Na łodzi podwodnej trzymaliśmy tak typa przez dwa miesiące.
Przesuwaliśmy go, gdy komuś zachciało się lodów.
W marynarce mają takie akcje?
Nie usłyszałbyś o nich. Dobrze ukrywają tajemnice.
-Oni i cała reszta. -To wielki ocean.
Przepłyniesz go wzdłuż i myślisz, że widziałeś wszystko.
A potem schodzisz w mrok, który cię otacza i napiera.
Część tej wody od tysięcy lat nie widziała powierzchni.
To sprawia, że szybko zaczynasz się czuć mały.
Nagle sonar zaczyna pikać.
Coś tam jest. I cię znalazło.
I nagle ten wielki pusty ocean wydaje ci się mocno zatłoczony.
Chrzanisz.
Cokolwiek się dzieje, to wina ludzi. Pieprzonych Rosjan czy coś.
Nie pływają tu żadne potwory pokroju Moby Dicka.
Moby Dick był wielorybem. Potworem jest Ahab.
Wieloryb, potwór, Franken-ryba. Jeden pies, to ściema.
Więcej wiemy o Księżycu niż o dnie oceanu.
Dużo tu miejsca, by się ukryć.
Nie ma znaczenia, co za tym stoi. Liczy się, by wrócić do domu.
-I kto nas tam zabierze. -Zmień płytę, Hutton.
Miałeś tyle czasu, co Magnus, by zdobyć tę posadę.
Widać się do niej nie nadajesz.
A on tak?
Owszem.
Cóż, Leck i Alwyn mogą się z tobą nie zgodzić.
Ale jeśli wolisz czekać na kolejne ciała w chłodni,
to ja uprzedzałem.
-Jesteś bezduszną cipą, Hutton. -Ludzie, spójrzcie na to.
-Mgła. -Co jest grane?
Znika.
Czyli jesteśmy bezpieczni i możemy wracać?
Nie liczyłbym na to.
O Boże.
Nie.
-To dlatego popłynęli do nich? -Możliwe.
Ale chyba im nie wyszło.
Nie sądziłem, że to nam dopisze szczęście.
Trzeba się tam dostać, może ktoś ocalał.
-Dostać? Jak? -W szalupach.
Nie taka jest ich rola.
Mają cię zabrać z platformy i potem czekać na służby.
Nawet jak dopłyniesz tam, nie zbaczając z kursu,
co jest wątpliwe, zabraknie paliwa na powrót.
Czeka nas dryf do Norwegii.
Musimy spróbować.
Dużo dymu, wątpię, że jest tam kogo ratować.
Baz?
Co ty robisz?
Odłóż to. Cofnij się.
To się ze mną dzieje?
Słuchaj, możemy ci pomóc.
W domu jakoś temu zaradzą.
Nie mogę wrócić. Coś tu jest.
Muszę coś zrobić.
Ciągle to widzę.
Jakbym próbował być w stu różnych snach naraz.
Co zrobiłeś Alwynowi?
Nie chciałem.
Ale światło...
Życie je wzmacnia.
Dlatego nas potrzebuje.
Jak to „nas”?
Rose, wszystko gra. Cofnij się.
Próbka. Baz, potrzebujemy twojej krwi, by odkryć, co się z tobą dzieje.
-Trzeba iść za nim. -Jest zbyt niebezpieczny.
-Powiedzmy Magnusowi. -Dobrze.
Magnus, potrzebujemy cię w laboratorium.
Coś zabrał?
Swoją próbkę. Bez niej nie zrobimy testów.
Właz do przebieralni B był otwarty.
-Musiał uciec na zewnątrz. -Czyli może być wszędzie. Szlag.
-Nie mogłeś nas wezwać? -Nie było czasu.
-Stał tutaj. -Ile z nim byłeś?
Mniej niż minutę.
-Sam? -Aż przyszła Rose.
Jeśli masz rację, Baz może zarażać innych?
To możliwe.
Bez testów trzeba będzie izolować potencjalnych zarażonych.
-Dopóki nie dowiemy się więcej. -Mówicie więc o mnie.
Byłeś wczoraj na zewnątrz. Teraz tutaj. Masz ranę.
-To nic osobistego. -Może dla ciebie.
Dobra, Fulmer.
Cat poszuka ran u każdego, kto był na zewnątrz.
-Kto ma tatuaże i plomby. -To nic nie przesądza.
Jeśli byli zarażeni, mogli już wyzdrowieć.
Tylko tyle mamy. Jak złapiemy Baza, uda ci się wykonać testy?
Tak, potencjalnie. Jakieś pomysły, jak to zrobić?
DNI OD OSTATNIEGO INCYDENTU - 0 DNI IDEALNE - 0
Straciliśmy wczoraj dwóch ludzi. Naszych przyjaciół.
Członków załogi. Nikogo więcej nie stracimy.
Wiem, że jesteście zmęczeni. Że nie tutaj chcecie być.
Delikatnie mówiąc.
Bez statku zostają nam jedynie śmigłowce.
Lecz bez łączności z lądem
nie wiemy, czy tu lecą.
W międzyczasie postarajmy się zadbać tu o bezpieczeństwo.
Zrobimy to razem. Dość kłótni i przepychanek.
Jesteśmy jedną załogą.
-Dunlin. -Tak.
Po pierwsze, sprzątamy.
Mgła się rozwiała, a popiół zniknął,
dlatego pokład ma być wyszorowany.
Pozbądźmy się tego syfu.
Zalejemy wszystko na module produkcyjnym.
Potem ruszy ekipa pokładowa ze szczotkami i wężami.
Ten moduł to czysta strefa.
Nie chcę skażenia krzyżowego. Rozumiemy się?
Tak, szefie.
Reszta zajmie się poszukiwaniami.
Znajdziemy i sprowadzimy Baza. Wtedy uda nam się to powstrzymać.
Chcesz go tu ściągnąć?
Mówiłem. Jedna załoga. Wliczając Baza.
Kamery nie wszystko pokrywają,
więc musimy szukać wszędzie, także na produkcji.
Heather, Easter, Murchison, bierzecie komorę błotną.
Hutton, Garrow, Dunlin, warsztaty i magazyny.
-Pytanko. -Mów.
Co jak go znajdziemy, a on nie będzie chciał iść?
Nie dawajcie mu wyboru.
Koniec zebrania.
Łączysz mnie z Huttonem?
-Najlepiej zna moduł produkcyjny. -Powinno się go zamknąć.
Myślisz, że czemu idzie z tobą?
Nie spuszczaj go z oczu. Mamy już dosyć kłopotów.
-Wystarczy? -Tak.
SYSTEM ZALEWOWY
Trochę im zejdzie. Odpocznij.
Dopiero po wszystkim. Póki co trzymam się kawy.
Nie wiem, kto wmówił Szkotom, że to kawa, ale was oszukał.
Zobaczysz, co będzie, jak się skończy.
Miejmy nadzieję, że znajdziemy go do tego czasu.
Moja żona mawia, że przez nadzieję wszystko sypie się bardziej.
Jesteś żonaty?
W separacji. Chyba miała rację.
Dobra, słuchajcie.
Działajcie powoli i ostrożnie.
Najpierw od góry...
W porządku, pełne czyszczenie. Wiecie co i jak. Działamy.
Zaraz będziesz im mówić, jak się mają kąpać. Ruszamy.
-Wszystko gra? -Gra i buczy.
Co to za hałas? Myślałam, że szyby są zamknięte.
W zbiornikach zostało dużo ropy.
Po wyłączeniu trzeba spalić nadmiar.
Ten proces bywa niebezpieczny.
-Jeśli coś się rusza, nie dotykaj. -To istny labirynt, może być wszędzie.
Szybciej wejdziemy, szybciej wyjdziemy.
-Sterownia, zaczynamy poszukiwania. -Przyjąłem. Trzymajcie się razem.
-Wolę to zrobić dobrze niż szybko. -Łatwo mu mówić.
Dość stękania. Spotkajmy się na środku.
Chodźmy.
-Masz coś? -Nic, co ma sens.
Cokolwiek to jest, musi być nowe.
STRATYGRAFIA SZYBU
Niekoniecznie.
Dawniej marynarze opowiadali o Morzu Sargassowym.
Statek przemierzał ocean setki mil od lądu,
nagle pojawiła się mgła,
wiatr słabnął, statek zwalniał, mgła się przerzedzała.
Ale statek nie ruszał się, bo wszędzie wokół,
jak okiem sięgnąć, roiło się od wodorostów.
Nie przyniosły ich fale, do dna za daleko.
Jakby wystrzeliły z dna.
Statek jest uwięziony, ster zablokowany.
Tkwi w środku lasu, którego nie powinno tam być.
-Dobra historia. -Tak.
Tak kiedyś myśleli ludzie. Że to tylko historia.
Ale parę lat temu wodorosty wróciły, dziewięć milionów ton.
Zdławiły szlaki morskie i plaże na Karaibach.
Czyli nie planować tam wakacji, jeśli uda się nam wrócić?
Chodzi o to, że większość mitów prowadzi do jakiejś prawdy.
Uważasz, że to coś nowego, podczas gdy może to być coś starego.
KINLOCH BRAVO HISTORIA BADAŃ GRUNTU
Nie rozumiem, co was tu przygnało.
My nie wiedzieliśmy, co to robi światu, ale wy już tak.
Daje światło, dba o szpitale, napędza samochody
i traktory w polu, by było co włożyć do garnka?
Nie będzie czego hodować, jak wypalimy atmosferę.
Czyli dziadersi nawalili, a my musimy to prostować.
-Też mi odpowiedzialność. -Ja się poczuwam.
-Mieliście wybór. -Tak.
Dwie globalne recesje, terroryzm, pandemia, długi studenckie,
marsze faszystów i zjebana przyszłość.
-Farciarze z nas. -Taka prawda.
Pracowałem w Angoli, Nigerii.
W miejscach, gdzie Pictor miał gdzieś małe wycieki ropy.
-Powinieneś zobaczyć, jak tam jest. -Powinienem?
-Dlaczego ja? -Odpuść.
Wiesz, o co mi chodziło. Nas, ludzi, wielką rasę ludzką.
Rozjebaliśmy planetę.
I teraz dziwimy się, gdy się mści.
Jak dla mnie musisz sobie poruchać.
Ty też tutaj? I tyle z buntu młodości.
Słuchaj, Murch, ja tylko operuję dźwigiem.
Jak ktoś mi zapłaci więcej, by tego nie robić, to ja się piszę.
Do tego czasu...
Baz? Jesteś tutaj?
Wybacz.
Nie wchodź mi w drogę.
To nie Baza chce uratować. Mówię o Magnusie.
-Zostałeś psychiatrą? -Nie, mówię tylko...
Własne dziecko. Po takiej stracie nie da się otrząsnąć.
Nie w całości. A teraz nie ma Lecka i Alwyna.
Do czegoś zmierzasz?
Jak nie, swoje diagnozy zachowaj dla siebie.
Gdzie, do chuja, jest Baz?
-Fulmer cię wzywa. -Muszę jeszcze pracować.
-Co z nim? -Bez zmian.
A co z twoim pacjentem?
To zarodniki z popiołu. Spójrz na to.
Cała ropa na świecie jest zrobiona z pradawnej żywej materii,
głównie roślin, sprasowanej wewnątrz Ziemi.
Ale czasami powstają też skamieliny.
-Jak te zarodniki tutaj. -Mogę zerknąć?
Tak, przypominają nasze zarodniki z popiołu.
To rdzeń z pierwszych badań przeprowadzonych na tym złożu.
Firmy nie interesują skamieliny, ale muszą je katalogować.
Wiemy zatem, że te zarodniki znaleziono już wcześniej.
Co najmniej pięć razy w różnych warstwach geologicznych,
za każdym razem przy okazji masowych wymierań.
A największe złoża są tutaj.
Wymarcie na wielką skalę.
Pod koniec okresu permskiego.
To 300 milionów lat temu. Zniknęło 95% wszelkiego życia.
To wtedy planeta była najbliżej całkowitego wymarcia.
Aua. Co było przyczyną?
To zagadka kryminalna wszech czasów.
Naukowcy określają to wymieraniem permskim.
-Będzie jakaś dobra część? -No raczej.
Ropa, którą cały czas pompowaliśmy,
całe to złoże, jest z permu.
Baz.
Baz, chcemy ci pomóc.
Dobra, Toto.
Panowie, idziecie tu? Nie będę odwalał całej upiornej roboty.
Wygląda normalnie.
Korpus medyczny? Długo służyłaś?
Osiem lat.
Potem dwa się z tego zbierałam.
A potem tutaj.
Jak się pozbierałaś?
Prawie mi nie wyszło.
Jak nie znajdziemy Baza, na długo tu utknę?
Wiem, że nie zanosi się, żebyśmy go znaleźli.
Ale Rose chce dla was jak najlepiej.
-Dla siebie. -Może. A ty nie?
Tutaj jestem ostatni raz, to na pewno. A co z tobą?
Ja i Kacey mamy plan. Będzie miło.
I nudno.
-Mamy trzymać się razem. -Zostałeś z tyłu.
Szedłem za Garrowem. Co tu jest? I dlaczego są zamknięte?
Nie mam pojęcia. Musiały przyjść przy ostatniej rotacji.
Sprawdzę wykaz przychodzącego sprzętu. Gdzie, u licha, jest Garrow?
Garrow? Cholera.
-Postawcie mnie. -Będziesz żył.
Kurwa.
-Co ci się stało? -Ukrywał się z tyłu. Zaatakował mnie.
Wystraszyłeś go i uciekł.
-Mamy szczęście. -Gdzie pobiegł?
W stronę komory błotnej. Jeszcze macie szansę go złapać.
-Trzeba to zgłosić. -Chuj z tym, łapmy go.
Dobrze mówi. Dam sobie radę, ruszajcie.
Nie, więcej się nie rozdzielimy. Trzymamy się razem i uprzedzimy resztę.
Easter.
Murch.
To ty?
W porządku. Zerknij na to.
Co to jest? Jaka roślina rośnie na ropie?
Kurwa.
Kolejny wstrząs.
Garrow, otwórz dłoń.
Garrow.
Tracimy zasilanie.
Nic nie widzę.
-Kurwa. -Daj temu chwilę.
Nie mogę, możemy mieć pożar albo wyciek. Widziałaś drugą platformę.
-Naprawisz to? -Ja nie.
-Nie możesz go wypuścić. -Nie mam wyjścia.
Fulmer, napraw zasilanie i wracaj, jasne?
To nie jest prośba. Cat, szykuj się na poszkodowanych.
Przyjęłam.
-Wszystko padło? -Tak.
Przepraszam za to. Miałaś rację...
Może omówimy nasz związek, gdy nie będzie nam grozić śmierć?
Możesz to naprawić?
Muszę dostać się do bezpieczników.
Gdy zamigoczą światła, uruchom ponownie.
-Co? -Wszystko.
Panie, czuwaj nade mną.
-Baz. -Wizje zyskują na sile.
Tutaj widzę je lepiej. Czuję je.
To tutaj muszę być.
Widziałem falę. Widziałem ocean, dno morza.
Ląd, który niegdyś ty był. A to dopiero początek.
To jak wspomnienie milionów lat.
Blizny na bliznach. Powrót do samego początku.
To chce, żebym to ujrzał, ale jest tego tak dużo.
Pierścień. I ciemność.
Musimy to powstrzymać.
Baz, cokolwiek słyszysz lub widzisz, zapewniam cię, że ci wierzę.
To, co tu jest, jest prawdziwe.
A my możemy ci pomóc.
-Ale nie krzywdź już ludzi. -Nie chciałem.
Naprawdę.
Zaatakowano nas.
Atak trwa. To miejsce...
Muszę go bronić.
Przed czym?
Nie wiem. Ale to umiera.
To wszystko umiera.
Gdy przepadnie, przepadnie wszystko.
Było początkiem i będzie też końcem.
-Szybko wyszedłeś. -Był tam. Widziałem go.
Musimy odciąć tę strefę i ściągnąć resztę.
-Jesteście cali? -Tak.
-Wpadliście na Garrowa? -Nie, jesteśmy tylko my.
Gdzie Heather?
Zostawiliście ją? Gdzie?
Było ciemno. Nie było nic słychać i widać.
-Gdzie? -Komora błotna.
KOMORA BŁOTNA
Zmiana.
Idę po nią. Wy ogarnijcie, co tu się odpierdala.
Chodźcie.
Baz, proszę, wróć ze mną.
Nie może odejść.
Musimy to zatrzymać.
Heather! Zostawcie ją, skurwiele!
Gdzie Hutton? To był on? On wywołał wstrząs?
Co z pozostałymi? Garrowem i Heather?
Buz dopadł Garrowa. A może był już zarażony.
-O Heather nic nie wiemy. -Mieliście trzymać ich razem.
-Gdzie byliście? -Tam.
W ciemnościach. A ty?
Dobra.
-Jak coś, uratowałam cię, tak? -Jak chcesz, siostro.
-Co się stało? Heather. -Już wszystko dobrze.
-Jesteś cały? -Tak.
Hutton, co się stało?
To samo, co zawsze. Zjawiasz się za późno.
Rose?
Zasilanie wróciło. Główne systemy powracają.
-Gdzie Baz? -Jest z Garrowem.
Byli w komorze błotnej.
-Dotykałaś ich? -Nie, Hutton ich odstraszył.
-I znowu gdzieś przepadli. -Rose, słyszysz to?
Baz dopadł Garrowa.
-Słyszę. Chcę pomówić z Heather. -Dobra, to wracamy.
Pochwal Fulmera.
Wciąż jest na dole. Wysłać go do ambulatorium?
Czy to konieczne?
Z tego, co słyszę o Garrowie, nie wiem, czy można mu ufać.
Robiłaś testy. To twoja decyzja.
Dobrze.
Dzięki za wsparcie.
Magnus, płomień. Płomień zgasł.
Kurwa. Wszyscy do środka!
Prędko, do środka.
Potrzebuję pełnej izolacji elektrycznej modułu produkcyjnego. ESD 1.
Musimy włączyć bezpieczniki i odizolować elektrownię.
-Kierunek i prędkość wiatru? -Południowy zachód, siedem węzłów.
Wieje od platformy.
Jeśli się zmieni, kondensat nas zadusi.
-A w końcu wybuchnie. -Zapłon nie reaguje.
ALARM!
-Da się wyłączyć u źródła? -Tam, gdzie jest Baz i Garrow.
Pójdziesz tam?
-Potrzebuję opcji. -Można odpalić ręcznie.
-Jak inaczej to zrobić? -Nie ma ręcznej procedury zapłonu.
Nie w podręcznikach.
Ale dawniej, gdy olewaliśmy BHP,
jeśli stos wygasał,
ktoś szedł do chmury tak blisko, jak tylko się dało,
i strzelał w nią flarą. I bum.
Trzeba by było użyć dźwigu. Byle nie za blisko, bo zdmuchnie.
Da się zrobić.
-To zbyt ryzykowne. -Zrobię to.
To nie musisz być ty.
I tak mogę już być martwy.
Dobrze.
Zrobimy to po staremu.
Jestem gotowy.
Easter wyrzuci cię tak blisko, jak to tylko możliwe.
Po strzale padnij. Odciągniemy cię od wybuchu.
Jasne.
-Obym tylko trafił. -Jesteś dobry. Trafisz.
Robi to, by udowodnić, że jest jednym z nas.
Źle, że dałam go na kwarantannę.
Chroniłaś nas.
Gdyby tego nie rozumiał, nie robiłby tego samego.
Zatrzymaj się.
Co on odpieprza?
-Zdjął uprząż. -Fulmer, nie!
Fulmer!
Załóż uprząż! Fulmer!
Co ty robisz?
-Strzeli i pobiegnie. -Co za kretyn.
Pora zabłysnąć.
Teraz.
Szybko!
Lećcie tam. Nosze, dalej.
Zostań. Sprowadzimy go.
Fulmer.
Właśnie tak. Trzymaj się.
Trzymaj się, kolego.
-Easter. -Mam go.
-Złap go za ręce. -Dobra.
-Trzymam nogi. -Mam go.
-Raz, dwa, trzy. Do góry. -Cat jest w drodze, Fulmer.
Trzymajcie go w poziomie. Do tyłu. Musimy przejść.
Właśnie tak. Przed nami zakręt.
Powoli. Spokojnie.
-Co z nim? -Oddycha.
Oparzenia i zatrucie dymem. Muszę go zbadać.
Wyliże się. Niech Cat zrobi swoje.
-Mogę pomóc. -Teraz się nie mieszaj.
W razie co cię zawołam. Idź się przewietrzyć.
Czekajcie na moje instrukcje, kładąc go na stół.
Raz, dwa, trzy. Niżej.
Doskonale. Teraz pasy.
Tlen. Ktoś może zamknąć drzwi?
-Robi się. -Dziękuję.
Zdejmijmy pasy. Zwiększ tlen, Easter.
Trzeba mu zdjąć buty.
Masz teraz czas na odpoczynek?
-A ty? -Zaczekam.
Co z nim?
Jest nieprzytomny, ale stabilny. Cat zajmuje się oparzeniami.
Baz wciąż tam jest. Garrow też.
Nie mamy jak im pomóc.
Ustawiam wartę na mostku.
Nikt nie przejdzie, dopóki tego nie ogarniemy.
Próbował rozmawiać z Heather. To samo mówił Fulmerowi.
Że to jak wspomnienia sięgające daleko wstecz.
Wspomnienia tego, co było tu wcześniej, ale zostało zaatakowane.
Wiesz, co to może znaczyć?
Ani trochę. Ale miałeś rację.
Nie stoi za tym nic nowego. To coś starego.
I budzi się.
Pogadam z Heather.
Co do ciebie...
Radzę skupić się na tym, co ci zostało.
-Nie wiem, czy mnie słyszy. -To nieistotne.
To nie dla niego.
-Wzywałeś? -Tak.
Czy możesz...
przejąć konsolę?
-Muszę się czymś zająć. -Nie jestem w pełni przeszkolona.
Uszczknij trochę wiary i przekaż ją sobie.
Zaufaj mi. Dasz radę.
Dzięki.
Czekaj, co chcesz zrobić?
Jest stabilny. Na szczęście skafander przyjął część uderzenia...
-Mogę go zobaczyć? -Oczywiście.
Chyba nie liczyłeś na to, że uznamy cię za bohatera.
Najwyżej za idiotę.
Mogę być tym i tym?
Baz.
Co jest?
Przy mnie robi się gorzej.
To jest to. To tym nas atakują.
Trzeba to wyłączyć. Musimy zacząć walczyć.
Napisy: Marcin Kędzierski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger