Te pozycje na liście to kontenery z modułu produkcyjnego?
Na to wychodzi.
Nic o nich nie wiem.
Ale są niezarejestrowane.
A ich numery seryjne?
Wszystkie zaczynają się tak samo. Mówi ci to coś?
Nic.
Może być ten sam producent, ale...
nie został poprawnie wpisany.
Ale ktoś musi o nich wiedzieć.
-Często się zamyka kontenery? -Nigdy.
Magnus musi coś wiedzieć.
Nie pierwszy raz coś przed nami ukrył.
Mówisz o likwidacji?
Chce ze wszystkim uporać się sam.
Nawet nie wspomniał o likwidacji.
Nie odzywa się do mnie, odkąd...
Odkąd zginął...
Odkąd stało się to wszystko.
To musi być trudne.
Tracić ludzi, za których odpowiadasz.
Byłabym bezradna.
To nie jego pierwszy raz.
Nie wiedziałam.
Nie mogłaś.
Stracił syna, Thomasa.
Miał osiem lat, wpadł pod auto w drodze do szkoły.
Magnus miał być na lądzie, ale został,
bo jego zastępca się rozchorował.
Stracił jedną rodzinę, opiekując się drugą.
Zamknij zawór.
Przestań!
Wybuchnie!
Rura na dno wciąż jest pod ciśnieniem.
Cała energia złoża podchodzi do góry.
Żeby to przestało działać, trzeba wyłączyć u źródła.
Ale jak?
PLATFORMA
Jak się czujesz?
Kwitnąco.
Jaka jest cena za ratowanie świata?
Paskudne oparzenia.
Miałeś szczęście.
Musiał być niezły widok.
To nie jest śmieszne. Mogłeś zginąć.
Dołożyłbyś nam problemów.
Problemów?
-To szczęście, że przeżyłem. -Nie o to mi chodziło.
Jeśli masz coś ważniejszego do roboty...
-To nie fair. -Wolałabyś być gdzie indziej.
Powinnam być gdzie indziej, szukać odpowiedzi, ale jestem tutaj.
Bo chcę być przy tobie.
Pozwól mi pomóc.
Zniosę ból. Im więcej głów, tym lepiej.
Nie ma sensu, żebym tu leżał i się nad sobą użalał.
Wyjaśnijmy to.
Trzeba dać ci wyzdrowieć.
Odpoczywaj.
Niedługo zajrzę.
No dobrze.
Jak się czuje?
Mówi, ale sama nie wiem.
Nie zauważyłam nic niezwykłego.
Minęła już prawie doba, więc...
Nie sądzę, by zagrażał sobie lub nam.
Baz też nie.
Nie rozumiemy go.
Nie jest agresywny.
Zabicie Alwyna to nie agresja?
Mówił, że nie chciał.
Ciągle myślę o tym, jak traktował te rośliny
i jak one reagowały na niego.
Mówił, że musi je chronić.
Alwyn nie zagrażał żadnym roślinom.
Ale próbował przeszkodzić Bazowi.
To dlaczego Baz uciekł z próbką krwi?
I nie dał sobie pomóc?
Kiedy się boisz, nie wierzysz w pomoc.
-Walka lub ucieczka. -Właśnie.
Mówił o wspomnieniach tego, co było tu wcześniej.
-Co zostało zaatakowane. -Mówił, że dawno temu.
-Miliony lat temu. -Tyle mają zarodniki.
Więcej. Setki milionów lat.
Jak to możliwe?
Niektóre bakterie mogą przetrwać w uśpieniu
całe epoki, po czym obudzić się do życia.
W latach 20. pewien uczony ożywił prehistoryczne bakterie
ze złóż węgla, które miały 300 milionów lat.
Naukowcy mu nie wierzyli, ale dziś wiemy, że to możliwe.
Ale bakterie potrafią to zrobić same.
W sprzyjających warunkach same mogą się pobudzić do wzrostu.
Trochę straszne.
Tak.
To z tym mamy tu do czynienia?
Nie mam pewności,
ale ocean to największe, najstarsze i najmniej znane środowisko na Ziemi.
Gdybym szukała prehistorycznych form życia,
które pamiętają wszystkie kataklizmy w historii,
sprawdziłabym w otchłani mórz.
Więc to może być nasz przodek?
Tak.
Więcej.
Jeśli się nie mylimy, to może być wielkie odkrycie.
Najstarszy żywy organizm, jaki kiedykolwiek znaleziono.
W dodatku wkurzony.
Agresywny czy nie, zabija ludzi, a my siedzimy i czekamy.
To pojebane.
Dobrze się czujesz?
Nie.
Boję się.
Jak wszyscy.
Nie ma się czego wstydzić.
Jestem w ciąży.
Powiedz, że to żart.
Magnus wie?
Jezu, Cat.
Musisz mu powiedzieć. To trzeba zgłosić.
To nie miałam być ja.
Tylko Kacey, ale nie mogła.
Jeśli coś mi się stanie,
Kacey straci nie tylko żonę, ale i dziecko.
Przestań. Nikt nikogo nie straci.
Dobrze. Wstrzymaj się chwilę.
Wymyślimy coś.
Gratulacje.
-To dobra wiadomość. -Tak.
Dlaczego wstałeś?
Przyszedłem pogadać, ale nie chciałem przerywać.
-Co ty robisz? -Chcę pomóc.
Pomóc? To chodź ze mną.
No chodź.
Myślałem o tobie. Chciałbym pogadać... Przepraszam, że dopiero teraz.
W porządku, szefie?
Tak.
Szukam Rose.
-A ty? -W porządku.
Chciałem się trochę wyciszyć.
Jeśli ją zobaczę, wyślę ją do ciebie.
Ta chyba jest najstarsza z naszych skamieniałości.
Wiem.
Cierpliwości.
Pictor od lat bada dno, szukając nowych złóż.
Więc musiał wcześniej coś znaleźć.
Te rośliny reagują na Baza, nie? Wierzy, że musi je chronić.
Jak się porozumiewają?
Dobre pytanie.
Bakterie potrafią się komunikować.
To proces chemiczny, ale równie skuteczny, co mowa.
Nazywa się quorum sensing.
Może Baz się tego nauczył przez kontakt z zarodnikami?
Nie wiem.
Nigdy nie słyszałam, żeby nosiciel opanował quorum sensing.
A ja, żeby ktoś przeżył upadek z 30 metrów.
To, czego nie znasz, i tak może cię zabić.
Albo uratować.
To słowa Alwyna.
On ma rację.
Natura ciągle ewoluuje i przystosowuje się na niezwykłe sposoby.
-Mówisz jak prawdziwa geolożka. -Ale to prawda.
Weź naszą planetę.
To kawałek skały wiszący w próżni od czterech i pół miliarda lat,
ale przez ten czas wielokrotnie zmieniał swoje oblicze.
To znaczy?
W niektórych erach Ziemia była zupełnie inna niż dziś.
Bardziej przypominała Wenus albo księżyce Jowisza.
Całą powierzchnię pokrywały wulkany.
Czapy lodowe sięgały równika. Ziemia ciągle się zmieniała.
Jesteśmy tu krótko, więc zakładamy, że jest niezmiennie,
ale nie ma nic stałego.
Ten organizm był tu tyle czasu?
Przeżył wszystkie wielkie wymierania?
Przeżył czy spowodował?
Na pewno trzeba go chronić?
O to chodzi.
Masowe wymierania niszczą większość śladów po tym, co je wywołało.
Więc ten organizm może być poważnym zagrożeniem
albo niewinnym świadkiem.
Nie wiem.
Wreszcie.
BRAK POŁĄCZENIA Z INTERNETEM
Mówi dowódca.
Rose i Dunlin wzywani natychmiast do sterowni. Bez odbioru.
Chodźcie oboje.
Co się dzieje?
Dobrze się czujesz?
-Tak. -Nie powinieneś być w izolacji?
Jest zdrowy. Cat i ja jesteśmy pewne.
Jakaś nagła sprawa?
Ciśnienie wystrzeliło. Baz i Garrow...
Co on robi?
Cholera.
Próbuje obejść zabezpieczenia.
Po co?
Najwyraźniej chce otworzyć szyb.
Chce nas wysadzić?
Oszalał.
Ciśnienie nas zabije.
Nie pozwólmy mu.
Fulmer, możesz się podłączyć?
Sterować zdalnie?
Małe szanse. Baz ma ręczne sterowanie.
Spróbuj.
Nie można inaczej tego wyłączyć?
Trzeba spuścić robota i zamknąć zawór.
Nie można go otworzyć z góry.
Spuszczenie robota jest zbyt ryzykowne.
Pójście do modułu produkcyjnego odpada.
Baz jest nieprzewidywalny i prawdopodobnie zaraża.
Jeśli się nie pospieszymy, ktokolwiek tam pójdzie, zginie.
Magnus.
Co to jest?
To nowy sprzęt.
-Jeżeli nie chcesz tam popłynąć... -Jaki?
-... robot to najlepszy pomysł. -Jaki sprzęt?
Do opróżnienia złoża do ostatniej kropli.
Przed likwidacją?
-Czemu nic o tym nie wiem? -Trzeba zdecydować.
-Wysyłamy robota? -To moja działka.
-Przy odwiercie jest najgroźniej. -Sprzęt jest niegotowy.
Czemu dowiaduję się ostatni?
-Nie teraz. -Zawsze tak mówisz.
Do kurwy nędzy.
-Co on wyrabia? -Ciśnienie skacze.
Musimy spuścić robota.
-Fulmer? -Nie mogę się połączyć.
Spuszczamy robota.
-Easter jest najlepiej przeszkolony. -Ściągnijcie go.
Dunlin, zbierz zespół.
-A co z tym wtryskiwaczem? -Później!
Mówi dowódca. Easter natychmiast wzywany do sterowni.
Bez jaj!
Co jest, piękny? Przykro ci, że cię nie zaprosili?
-Nie wynosimy jedzenia. -Spierdalaj.
Myślisz, że to zadziała?
Zaraz wyłączą odwiert.
Tak bym zrobił, gdyby ktoś próbował go otworzyć.
Wytrzyma?
Jeśli się pospieszą.
Całe szczęście, że robimy to w dzień.
Na dole zawsze jest noc.
Widziałem ryby, które nie powinny istnieć. Z kłami i świecącymi ślepiami.
Takie rzeczy znajdujesz w głębinach.
No dobra.
Tego się nie spodziewałem.
O Boże.
To koła?
Tak.
Ale co to jest?
„Trysnęły z hukiem źródła Wielkiej Otchłani”.
To odprowadza ciepło?
Poprzednia zmiana robiła kontrolę i nie wspomniała o czymś takim.
Może to dopiero się obudziło?
Zamknij zawór S, Easter.
-Zanim zrobi się jeszcze gorzej. -Tak jest.
Masz pewne ręce.
A co myślałaś?
Dobra robota.
ODWIERT ZAMKNIĘTY
Zadziałało.
Zyskaliśmy trochę czasu. Zanim wymyślą coś nowego.
„Pierścień i ciemność”.
To o tym mówił Baz?
Zdejmijmy to.
-Mam odłączyć? -Tak.
BŁĄD - PRZYGOTOWANIE SYSTEMU
-Czekaj. -Co jest?
System się uruchomił.
-Jak to zdejmiemy, to się wyłączy. -Co robimy?
Czas ucieka.
Ściągniemy Fulmera.
Tylko on zna te systemy.
Musi nam pomóc i powiedzieć reszcie.
Wytłumaczyć i ostrzec.
Mówił coś jeszcze?
-Coś sensownego? -Tylko, że musimy to powstrzymać.
Ale nie wiem co.
Ale z jakiegoś powodu kombinował przy odwiercie.
Na pewno nie chciał stworzyć zagrożenia.
-No nie wiem. -Tak.
-Chciał go otworzyć. -Ale nie otworzył.
Ona ma rację.
Baz nie chce zrobić nam krzywdy, ma jakiś cel.
Szukasz w tym logiki, której tam nie ma.
Jego zachowanie, ten symbol.
Jest więcej rzeczy, na które nie znamy odpowiedzi.
Rozmawiałeś z Dunlinem?
-O czym? -O tajemniczych kontenerach.
-Wiesz, co to za dostawa? -Nigdzie nie są opisane.
Nie wiem, czy je przyjmowałem.
Dunlin znalazł cztery nieautoryzowane kontenery na produkcji.
-Mówił, co w nich jest? -Są zamknięte.
Wszystko przywieźli i zainstalowali podczas ostatniej zmiany,
gdy byłem na lądzie. Rose?
Nic o nich nie wiem.
No to mamy problem, bo ja też nie.
-O Boże. -Sygnał?
-Satelita działa. -Może.
-Niebo się przetarło. -Pliki.
Można je otworzyć.
Rose? Rose!
Tyne, Dogger, Fisher, Zatoka Niemiecka, Humber.
Wiking...
Fulmer, do pokoju radiowego.
Połącz się z lądem.
Kinloch Bravo do straży przybrzeżnej.
Sygnał wrócił.
ŁĄCZNOŚĆ RADIOWA
KOMUNIKACJA W KRĘGU
Wzywam straż przybrzeżną.
-Powiedz, że odebrali. -Mam sygnał wybierania.
Muszę wrócić na ląd.
Jak wszyscy. Zrób coś pożytecznego.
Wzywam straż przybrzeżną.
PRÓBKI UŚPIONYCH BAKTERII Z DNA MORZA
WYSZUKIWANIE
PROJEKT CIREIN - WYMAGANE HASŁO
-Co to jest Projekt Cirein? -Nie znam go.
ODMOWA WYMAGANE UPRAWNIENIA
Kto ma więcej uprawnień od ciebie?
Nikt.
Odbierz.
Straż przybrzeżna, odbiór.
Mówi dowódca Kinloch Bravo.
Potrzebujemy pomocy.
Potwierdźcie pomoc. Odbiór.
Kacey.
O Boże, Cat!
Powiedz, że wszystko dobrze. Czy dziecko...
Mamy się dobrze, oboje.
A ty?
Nie ma kontaktu z platformami.
Pictor powtarza, że wszystko dobrze. Co się stało?
Coś dziwnego.
Bardzo dziwnego.
Ale nic mi nie jest.
Nam obojgu.
Nie przestrasz się, ale potrzebujemy pomocy.
Jezu. Dobrze...
Kogo mam powiadomić? Daj mi numer.
Wiedziałam, że coś się stało.
Zadzwoń do straży przybrzeżnej.
Próbowałam, ale słuchają tylko Pictora.
Co dokładnie powiedział ci Pictor?
-Nie mieliśmy z nimi kontaktu. -Że...
Co się dzieje, Kacey?
Co się dzieje?
Znów nie ma prądu. Ostatnio ciągle go nie ma.
Poczekaj, pokażę ci.
Nie mogę...
Nie widzę, Kacey. Musisz...
To mgła?
Kacey?
Kacey, posłuchaj mnie.
Nie wychodź na zewnątrz. Słyszysz?
Posłuchaj.
Kacey!
Odbierz, proszę cię.
Niech to szlag.
Potwierdźcie pomoc.
BRAK INTERNETU
Tu powinno być więcej haseł.
Rose?
Czytaj. Może któreś zadziała.
Dobra.
-Połączyłeś się? -Co?
Nie...
Sygnał zniknął.
Dobrze się czujesz?
Dobrze.
Przyszedłem ci pomóc.
Dzięki.
Fulmer?
-Musisz nam pomóc. -Kurwa!
Zostań przy radiu, pójdę coś sprawdzić.
Fulmer?
Mówi dowódca.
Zarządzam kryzysową odprawę załogi.
Wszyscy mają być.
Bez odbioru.
No dalej.
To nie działa.
Chodźmy.
Może Magnus ma lepsze wieści.
Gdzie jest Fulmer?
Uciekł tuż przed wezwaniem. I tyle go widziałem.
Rose?
Fulmer, potrzebujemy cię.
Kiedy się zorientowałeś?
Przed chwilą.
Widziałam rysunek.
Już widziałam te koła.
Nie wiem, skąd wziąłem te koła.
Musiałeś je rozpoznać w sterowni.
Dlaczego nie powiedziałeś?
Dlaczego kłamałaś, że jestem zdrowy?
Wierzyłam w to.
Mogłeś mi powiedzieć.
Powinieneś był.
Cokolwiek to jest...
jest we mnie.
I było od początku.
Chodź tu.
Chodź tu, obejrzę.
Nie zagoiło się do końca. To dobry znak, nie?
Nie chodzi tylko o koła i gojenie.
Mam wizje.
Słyszę głosy.
Słyszałem Baza.
Rozmawialiście?
Miałeś...
omamy?
Nie wiem.
Słyszałem w głowie jego głos.
Teraz też? To wspomnienia?
To coś innego.
Wybacz.
Będzie dobrze.
Powinnaś wracać.
Rozgryzę to.
Słowo.
Odpoczywaj.
Wrócę od razu po odprawie.
Usłyszał cię?
Idzie tu.
Przed chwilą na krótko wrócił sygnał.
Połączyliście się?
-Nie. -Nie wiem.
To „nie” czy „nie wiem”?
Wzywaliśmy straż przybrzeżną.
Nie potwierdzili akcji ratunkowej.
Zwołałem was, bo potrzebuję informacji.
Posłuchajcie.
Kto się dodzwonił na ląd, niech uniesie rękę.
Więc na lądzie wiedzą.
Jeśli nie ode mnie, to od was.
Brak kontaktu to nie jedyne zmartwienie.
Jeśli nie będzie prądu, nie pomogą nam.
O czym ty mówisz?
Czy tylko ja słucham wiadomości?
Cisza. Nie wiemy, czy będą mieli środki.
Dowiedziałeś się bezpośrednio?
Jeśli nikt nie rozmawiał z pilotami helikopterów,
nie uwierzę, że nie spróbują nam jak najszybciej pomóc.
Zgadzam się. Nie zostawią tu nas.
Nasze rodziny wspólnie zorganizują pomoc.
A co, jeśli nie wiedzą, co się dzieje?
Według Kacey Pictor zapewnia, że wszystko w porządku.
-Co ty mówisz? -A jeśli Pictor nie wysyła pomocy?
To nie ma sensu, dlaczego mieliby nie wysyłać?
Bo nic dla nich nie znaczymy.
Ja pierdolę.
Pewnie mają nadzieję, że my też się spaliliśmy.
Mniej problemów z likwidacją.
Albo to, co się tutaj dzieje, dzieje się też na lądzie.
-Czemu tak myślisz? -Nie mają prądu.
-Nie ma łączności. -Ani prądu.
To nie koniec świata.
Niezależnie od wszystkiego nasze rodziny nie wiedzą, co się dzieje.
Z każdym dniem topnieją zapasy.
Musimy wrócić.
Popłyńmy w szalupach.
-To jedyne wyjście. -Nie dopłyniemy do brzegu.
Są poza zasięgiem i mają słabą nawigację.
Dotąd popierałem twoje decyzje.
Ale zostanie tu to błąd.
Może szalupy to zły pomysł, ale coś trzeba zrobić.
Co, jeśli na lądzie dzieje się to samo?
Nie chodzi tylko o nas. Mamy rodziny.
Zostajemy.
-Tak bezpieczniej. -Jebać zasady.
Tobie wszystko jedno, na mnie czekają synowie.
-Uspokójmy się. -Zgadzam się z Dunlinem.
Muszę wrócić do żony.
Dzieci, żony. Nie byłoby tego wszystkiego,
gdybyście skontaktowali się ze strażą przybrzeżną.
Bardziej martwimy się o innych niż o siebie.
Martw się o nas.
To nie moja wina, że nie masz nikogo.
Spójrz na siebie. Nikt cię nie kocha.
Dotknij mnie, a pożałujesz.
Nie wiesz, o czym mówisz...
-Hutton! -Przestań! Ona jest w ciąży.
Mam nadzieję, że się przesłyszałem.
Jesteś w ciąży?
Nie wspomniałaś ani słowem?
Jesteś ratowniczką.
Ukrywając takie coś, ryzykujesz zdrowiem swoim i załogi.
Że nie wspomnę o dziecku! Myślisz tylko o sobie!
-Cat... -Nie tylko ty cierpisz.
Wszyscy jesteście nieodpowiedzialni!
Wszyscy chcemy na ląd. Ale muszę dbać o wasze bezpieczeństwo.
To mój obowiązek.
Załoga jest najważniejsza. Zawsze...
była najważniejsza.
Dlatego nie było mnie na lądzie...
Dlatego straciłem dziecko.
-Usiądź. -Magnus.
-Już dobrze. -Usiądź.
Przerwij, zanim będzie za późno.
Idź odpocząć.
Nie chcę cię widzieć w sterowni, dopóki się nie prześpisz.
-W porządku. -Ja się nimi zajmę.
Słuchajcie! Przykro mi, że Pictor okłamał wasze rodziny.
Ale uwierzcie mi, jestem po waszej, a nie ich stronie.
Wrócimy na ląd, choćby nie wiem co.
Obiecuję.
Przepraszam.
Nie powinienem był mówić o Thomasie.
Chodźmy.
To ja.
Fulmer?
NIE JESTEŚ PRZY MNIE BEZPIECZNA KOCHAM CIĘ
Kurwa mać!
Fulmer!
-Heather. -To moja wina.
Próbowałaś ją chronić.
-Nie chciałam... -Wybaczy ci. Posłuchaj mnie.
Czy Fulmer był dziwny?
Nie mogę teraz. Muszę znaleźć Cat.
-Cat? -Co się dzieje?
Coś jest nie tak.
Fulmer!
Stój! Co robisz?
Wracaj!
Nie mogę.
Stwarzam zagrożenie.
Wybacz mi.
Fulmer!
O Boże.
Co to jest?
Chodźmy stąd.
W porządku?
Tu są.
Co się stało?
Fulmer przeszedł na drugą stronę.
Te rośliny.
Są wszędzie.
Zarodniki.
Otoczyły mój brzuch, jakby wiedziały.
Widzicie to? Czy to światło?
Światła.
Płyną tu światła.
Podziałało. Usłyszeli nas.
Najwyraźniej.
Co to jest?
Przypomina reflektory.
-Statek? -Nie wiem.
Cofnijcie się.
-Co się dzieje? -Światła na horyzoncie.
Płyną nam na pomoc.
Nie, za szybko.
Może wypłynęli wcześniej.
Iść po Magnusa?
Gdy będziemy pewni.
Słuchajcie! Niech wszyscy włożą skafandry.
Przygotować się do ewakuacji.
Usłyszeli nas. Wracamy na ląd.
Uwierzę, jak zobaczę.
Proszę.
-Sprawdźcie skafandry. -Szybciej.
Co się dzieje?
Ratują nas. Szykujemy się do ewakuacji.
Dzięki Bogu.
-Szykuj się. -A Fulmer?
Pójdę po niego.
-Znajdę go. -Nie możemy ryzykować.
Potrzebny jest plan.
Widzę ich.
Ile jednostek?
-Tylko jedna? -Tak.
Po nas wszystkich?
Nie jesteśmy sami.
-Fulmer? -Nie.
Coś innego.
Nie wiem, co to jest, ale to nie pomoc.
Napisy: Dorota Szatkowska-Jaskuła
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger