To z Charliego.
-Trzeba odwołać ewakuację. -Myślicie, że jest pełna?
Jest na niej z 30 osób.
Jak tylu ludzi przeżyło taki wybuch?
Pewnie tak samo, jak Baz upadek.
Nie pomagamy, stojąc tu. Chodźmy!
-Nie można ich zostawić. -Musimy ich przyjąć.
Trzeba się pospieszyć. Rzuca nimi.
Gdy zacumują, szalupa się poobija.
Wiem.
Chyba nie wpuścicie ich na pokład? Diabli wiedzą, co przywloką.
-Trzeba się dowiedzieć, co tam się stało. -A tu się nic nie dzieje?
Nie potrzebujemy kolejnych problemów.
To może zejdź i ich odpraw?
Lepsze to niż skończyć jak Baz i Fulmer.
Nie zostawię ich na wodzie.
Ma rację. Magnus zrobiłby to samo.
Magnusa tu nie ma.
Poza tym kto przekazał ci dowodzenie?
Ja.
Plus 10 lat doświadczenia i 200 stron procedur Pictora.
Więc jeśli nie chcesz pomóc, to nie, ale nie zostawię ich na śmierć.
My pomożemy im, a oni nam.
-Trzeba ich zbadać. -Cat to zrobi.
Zostań tu i pilnuj, żeby załoga nie przeszkadzała.
Wciągnę linę. Otwórzcie właz!
Oby miał kto ją złapać.
Mokrych trzeba owinąć w koce.
Wracaj do ambulatorium. Tu nie jest bezpiecznie.
A gdzie jest?
Trzeba zbadać przybyłych,
sprawdzić ciśnienie i czy mają plomby i tatuaże.
To będzie znaczyć, że są zdrowi.
Mam ją!
To niewiele, ale tylko tyle możemy zrobić.
Ilu was jest? Są ranni?
To błąd.
Pewnie się okaże, gdy będzie za późno.
Z drogi.
Masz. Włóż to.
Gdzie Rose Mason?
Nie ma za co. To tylko zimna woda.
Gdzie ona jest?
Muszę się dostać do sterowni!
-Musimy wszystkich zbadać. -Nie ma czasu.
To moja platforma. Ja ustalam zasady.
To nie twoja platforma. Wszystkie aktywa należą do firmy.
David Coake. Badania i rozwój Pictora. Gdzie jest sterownia?
Weźcie wszystkich do ambulatorium. Trzeba ich zbadać.
Uwaga pod nogi.
Obyś wiedział, co robisz, Dunlin.
-Gotowy? -Do ambulatorium!
To już ostatni.
-Podaj mi rękę. -Proszę.
-Cześć, Easter. -Cześć, Harish.
PLATFORMA
Nie powiadomiono mnie, że Badania i Rozwój badają to złoże.
Co tu robiłeś?
-Badania. -Jakiś konkretny projekt?
Macie zamknięty szyb?
Musieliśmy zamknąć zawór S
i straciliśmy kontrolę nad modułem produkcyjnym.
Kto tam steruje systemem? Sterowanie pompą działa?
Cała produkcja jest uszkodzona.
-Pozwoliliście na to? -Mieliśmy większe problemy.
-Odkąd pojawiła się mgła. -Z pewnością.
Część załogi ma problemy psychiczne. Delikatnie mówiąc.
Przejęli kontrolę nad produkcją, musieliśmy zamknąć dostęp.
Dlatego chcieliśmy cię zbadać na wejściu.
Jestem zdrowy.
I musimy wiedzieć, co się stało na Charliem.
Wystrzeliło ciśnienie, mieliśmy pożar i wybuch,
straciliśmy mnóstwo ludzi. To się stało.
Przede wszystkim musimy odzyskać dostęp do produkcji.
Musimy wszystkich ocalić.
Wasz radiowiec się tym zajmie.
Nazywa się Fulmer i też tam jest.
Więc nie mieliście kontaktu z lądem?
Przez chwilę,
ale straciliśmy go, zanim potwierdzili pomoc.
Natychmiast mnie informujcie o jakimkolwiek kontakcie.
Wciąż nam nie powiedziałeś, co robiłeś na Charliem.
Wiesz, co to wszystko wywołało?
-A ty? -Nie, dlatego pytam.
Musimy wiedzieć, co się dzieje, żeby wszyscy mogli wrócić.
Zabawne, że ty to mówisz. Martwisz się o załogę.
Masz niezłą reputację w firmie.
-O czym on mówi? -Nie mówiła wam?
Stanie na czele zespołu likwidacyjnego.
-Nie pisnęłaś słowa. -Przepraszam.
Słyszałeś Magnusa.
-Nie ma wyjścia... -Więc trzeba nas zwolnić?
Pracujemy nad tym, jak was przekwalifikować.
Program ruszy po powrocie.
Chcesz posłać dorosłych do szkoły? Żenada, Rose.
Lepiej uważaj. Będziesz równie lubiana, co ja.
Wciąż nie odpowiedziałeś. Co tu robi Pictor?
Później ci powiem.
Gdzie dowódca? Nie mów, że jego też straciliście.
Myśleliśmy, że utkniemy tu sami.
My też.
Siatkówka zdrowa.
Co tam się stało?
Wszystko się zaczęło od Coake'a. Gdy tylko wszedł na pokład,
odesłał dowódcę i część załogi na ląd.
Pozostałych przydzielił do testu nowego sprzętu,
ale testował coś innego.
Czyli co?
Myślę, że chodziło o wychwytywanie i przechowywanie węgla.
Nowy sprzęt, który zainstalował, odwrócił ten proces.
Nie ciągnęliśmy ropy ze złoża, tylko tłoczyliśmy w nie coś.
Myślicie, że po to są te wtryskiwacze?
Jak doszło do wybuchu?
Gdy tylko zaczął, nadciągnęła mgła.
Ludzie zaczęli się dziwnie zachowywać i znikać,
ale Coake siedział w sterowni i się nie przejmował,
jakby robił to nie pierwszy raz.
Coraz mniej go lubię.
Witaj w klubie.
Potem pojawiły się kłopoty.
Skoki ciśnienia. I to ostre.
-Ale nie chciał przerwać... -Spokojnie. Już dobrze.
Jesteś zdrowy. 140 na 80.
W szalupie zostało mnóstwo wolnych miejsc.
-Ma piercing. -Co?
-Tu. -Pokażesz mi?
Skąd to wiesz?
Poznaliśmy się latem na szkoleniu
-i... -OK.
Co się tak wstydzicie?
Ja będę miała dziecko z drugą kobietą.
-Nie wstydzimy... -Przestał odpisywać.
-Więc... -To nieprawda.
-Piercing to dobry znak. -Fajnie.
Czyli raczej jesteś zdrowy.
-Jeśli będziesz chciał coś na sen... -Nie trzeba. Dzięki.
-Ale umieram z głodu. -Temu można zaradzić.
Znajdę was za moment.
Dobrze, że jesteś cały.
Dzięki.
Jeszcze się trzymam.
Porównaj ich nazwiska z listą załogi.
-Po co? -Żeby ustalić ofiary.
Cat, czy ty...
Głupio mi pytać, czy dobrze się czujesz. Ale po tym, co się stało...
W porządku, Heather. Nie martw się.
Między nami w porządku. Próbowałaś mnie chronić.
Miejcie ufność, nie?
Tak.
-Cat. Heather. -W porządku?
Tak.
Przyszedłem się zbadać. I jestem ci winien przeprosiny.
Widzę, że mamy gości.
Tak, z Charliego.
Ale niewielu.
Napompuj. Pod językiem. I poczekaj trzy do czterech godzin.
„Używany w leczeniu dusznicy”. Jestem już taki stary?
Stres jest normalny, zwłaszcza w tych okolicznościach.
Mam nadzieję, że wiesz, że ten mój wybuch...
Był nie na miejscu.
Wiem. Każdemu się zdarza.
To wszystko jest...
Można się skupiać na pracy, ale z tyłu głowy...
zawsze mam Thomasa, mojego syna.
Wybacz. To przykry temat dla przyszłej matki.
Nie, naprawdę nie szkodzi.
W porządku?
Dochodzę do siebie.
-Jak przybyli? -Nie było wyboru.
Musiałam ich wpuścić.
Dobra decyzja.
Też sobie to powtarzałam,
ale jest coś dziwnego w tym całym Coake'u
i tym, co się tam stało.
Cat powiedziała, że Fulmer zaginął. Poszedł do Baza.
Tak. To nie była dobra decyzja.
Nie mogę tego złożyć w całość.
Ten symbol musi mieć związek z tym, co znaleźliśmy na dnie,
ale wystarczyło, żeby poczekał, coś bym wymyśliła.
Łączy je coś, czego nie widzimy.
Nie chodzi tylko o to, prawda?
Nie wiem, co on o mnie myśli.
Wyglądam na kogoś, kogo trzeba chronić?
Kogo on musi chronić?
Może czuł, że musi sam podjąć tę decyzję.
Ryzykuje życiem całej załogi.
Jego wiedza mogłaby nam się przydać.
Umie się porozumiewać z tym czymś. Jesteśmy tak blisko, ale...
Skoro jesteśmy blisko, nie zatrzymuj się. Tylko tak można mu pomóc.
Będę tutaj...
pokażesz mi, z czym mamy do czynienia.
WYSZUKIWANIE...
BŁĄD
BRAK WYNIKÓW - OSOBA NIEZNANA
Magnus MacMillan. Dowódca. Witamy na Bravo.
David Coake z centrali.
Mieliście kontakt z lądem?
Nie, odkąd to się zaczęło.
Derekowi się udało?
A dowódcy?
Wezwano go z powrotem na ląd. Straciliśmy wielu dobrych ludzi.
Ale mam rozkazy.
Straciliście kontrolę nad produkcją.
Przynajmniej wciąż ją mamy, w przeciwieństwie do was.
Zamknąłem dostęp do czasu wyjaśnienia sprawy.
-Musimy mieć dostęp do sterowania pompą. -Rose pracuje nad tym.
Chociaż ktoś.
-Mało, ale więcej nie ma. -Świetnie.
-Tylko tyle, by przeżyć. -Możesz oddać swoją porcję.
Faktycznie.
Dunlin, obyś miał pomysł, jak ich wyżywić, skoro ich wciągnąłeś.
Musimy pogadać, ale nie tutaj.
-Zebrało ci się na zwierzenia? -Mówię serio. Zaufaj mi.
Chcesz to usłyszeć. Coś o Rose i Coake'u.
-Kto to jest Coake? -To chcemy ustalić.
Sprawdziłam Coake'a w bazie offline.
-I? -Nic.
-Nie ma go na liście załogi Charliego? -Nigdzie go nie ma.
Byłeś z nim. Jak się logował do systemów?
Używał tymczasowego konta.
Informatyk mu założył, gdy Coake wszedł na pokład,
i codziennie je usuwał.
Myślisz, że usunął przed ewakuacją?
Coake kazał nam usunąć zapis testu,
ale nie czyściliśmy głęboko, nie było czasu.
Trzeba sprawdzić pliki, do których miał dostęp.
-Na co patrzysz? -Na...
Te koła nie dają mi spokoju.
Baz mówi o pierścieniach, po czym znajdujemy je na dnie.
Fulmer je rysował. To wszystko się łączy. Nie mogę...
Nie będę przeszkadzać.
Nie przeszkadzasz. Co tam?
Chodzi o wczoraj.
Że...
Heather miała rację.
Stałam tam.
Wśród zarodników, ale nie były agresywne.
Bardziej ciekawe.
Nie trzeba było im mówić.
Dotknęły mnie i poczułam...
Że wiedzą, więc zostawiły cię w spokoju?
Tak. Jakby rozpoznały nowe życie i chciały je chronić.
Potrzeba więcej dowodów.
Wyglądają jak warstwy na twoich wykresach.
Albo słoje drzewa.
Tak, chude i tłuste lata.
O Boże! Te pierścienie!
Jeśli ten organizm ma miliony lat,
to jak mierzy czas?
My liczymy dni, miesiące i lata,
ale dla niego wieki, nawet tysiąclecia, mijają w mgnieniu oka.
Nie kierowałby się słońcem ani ruchem gwiazd.
-Pływami? -Nie.
Przypływem i odpływem życia.
Jak mogłam tego nie zauważyć?
Rose.
Fulmer!
Nie spieszyłeś się.
Myślałam, że to struktura zarodników,
ale porównałam do siebie pierścienie
i powinnam była na to wpaść.
Na co?
Struktura warstw ziemi albo słojów drzewa
pokazuje ich wiek i kondycję podczas ich powstawania.
Może tu jest tak samo?
Odstępy między pierścieniami
odpowiadają odstępom czasu między pięcioma masowymi wymieraniami.
Ordowickie, dewońskie, permskie...
-Wymieranie permskie. -Właśnie.
Więc ostatni pierścień to holocen, czyli dziś.
I pierścień się zamyka.
Twierdzisz, że to chce nas zabić?
-To spotkało Charliego. -Myślałam, że to był wybuch.
Wywołany przez zarażonych.
Otworzyli szyb, pewnie chcieli tego więcej wpuścić.
Dajcie mi ludzi, poślę ich na produkcję...
Wykluczone. To zabiło już zbyt wielu.
Mam polecenie kontynuować prace rozpoczęte na Charliem.
Bo tak świetnie tam poszły?
Powiedz, co tam się stało. Wszystko.
Wtryskiwacze to część Projektu Cirein?
Służą do wychwytywania i składowania węgla.
Przyszłości, na której tak ci zależy.
-Nic mi o tym nie wiadomo. -Bo jesteś pionkiem.
Nie będziesz nikogo obrażał.
Nikogo tam nie poślemy.
Aż nie będzie pewności.
Dobrze. Będę w sterowni.
Co za dupek. Tylko jego nam brakowało.
-Co teraz zrobimy? -Nie wiem.
Fulmer pomógłby nam to zrozumieć.
Bez niego błądzimy jak we mgle.
Przepraszam za wypadek.
To była moja wina.
Wszystko się zmieniło.
Niesamowite, jak wszystko się zmienia, gdy przestaniesz walczyć.
Mądrość do ciebie nie pasuje.
Co robicie?
Próbujemy naprawić wyrządzone szkody.
Nie dopuścić do kolejnych.
-A to? -Nie czujesz tego?
Trzeba to odłączyć, zanim ktoś to włączy.
Albo włączy się samo.
Chcesz tak żyć?
Dwa dni temu martwiłeś się o kawalerski w Pradze.
Żyłem w takim pośpiechu, chciałem ze wszystkim zdążyć.
Musisz mi zaufać. Teraz jesteśmy tacy sami.
Nie.
Nie jesteśmy.
I nie rozumiem dlaczego.
Ja odniosłem cięższe obrażenia.
Bez tego bym umarł.
To się wzmocni. Poczujesz to w sobie.
-Jak to powstrzymać? -Nie da się.
Mogę ci pomóc wykorzystać to w słusznej sprawie.
Jeśli pomożesz.
Wiem, że nie byliśmy przyjaciółmi,
ale zostawmy to za sobą.
Musimy to chronić, by to chroniło nas.
Nie walcz z tym. Zaufaj mi. Po coś tu jesteś.
Jesteś Coake, tak?
Już wystarczy tych komitetów powitalnych.
Więc widziałeś, co się odpieprza u góry.
Potrzebujemy kogoś, kto nas stąd wyciągnie.
Jeśli tego chce załoga, pogadajmy.
-O co chodzi? -O zmianę kierownictwa.
Rozumiem waszą frustrację
i przykro mi z powodu kolegów, których straciliście.
-To nie powinno mieć miejsca. -Nie powinno.
Podobnie jak likwidacja, którą forsuje wasza królewna.
Sprzęt do wychwytywania CO2, który testowałem na Charliem,
jeśli zadziała, przedłuży wydobycie z tego złoża o lata.
Zainstalowaliśmy ten sam system tutaj.
W module produkcyjnym.
Gdzie szaleją Baz, Garrow i Fulmer. Powodzenia.
Można ich bezpiecznie stamtąd zabrać i im pomóc.
W międzyczasie ukończę swoją pracę, a wy wrócicie do swojej.
To jaki jest plan?
Na pokładzie jest ładunek skompresowanego CO2
do testowania sprzętu.
To te pojemniki w magazynie chemicznym?
Włóżcie maski tlenowe, weźcie kanistry
i podłączcie je do systemu przeciwpożarowego.
To je rozbroi. Całkiem bezpiecznie.
Wtedy znajdźcie tę trójkę, wyprowadźcie i zacznijcie sprzątać.
Zacznijcie od sterowania pompą.
Najpierw trzeba to dobrze zaplanować.
Dość długo już tu siedzimy.
Nie chcesz wrócić na ląd?
Dopóki tych trzech tam jest, nikt nie jest bezpieczny.
Wciąż nam nie powiedziałeś, co to jest.
Co to spowodowało?
Nie wiem, co to jest, ale wiem, czego chce.
Zatrzymać was tutaj, żebyście to roznieśli.
Tak robiło już wcześniej i tak chce zrobić teraz.
-Wcześniej? -Na Charliem.
Nikomu nic się nie stanie?
Bezpieczeństwo to mój priorytet.
Dlatego trzeba to zrobić.
Dobra.
Coake mógł używać innego nazwiska.
Widzisz tu jakieś nowe?
Tutaj. Tim Hughes.
Nie spotkałem nikogo takiego.
Jesteś pewien?
Jestem miłym facetem. Zapamiętuję cudze imiona.
„Rozrost organizmu potwierdzony”.
Więc wiedzieli o nim już wcześniej.
Nie.
Tylko Coake wiedział.
Wiedział, że to tu jest. Dlatego Pictor go przysłał.
Trzeba powiedzieć Magnusowi i Rose.
BŁĄD OPERACYJNY PRZYGOTOWANIE SYSTEMU
WIDOK INŻYNIERA ŁADOWANIE...
Mogę go wyłączyć, ale przełącza się na ręczne.
Wszedłem.
Pierwszy raz widzę taki system.
Dasz radę. Musisz.
To nie jest nowa istota.
Wiem o tym. Wraca, gdy jest potrzebna. Taki ma cel.
Załóżmy, że to się uda.
Zabicie Alwyna i Lecka było w porządku?
To była ostateczność. Organizm musiał zrobić, co trzeba.
Kurwa!
Śmierć i zniszczenie to nie metoda.
To nie jest zniszczenie, to samoobrona.
Jeśli pokażemy, że słuchamy, powstrzymamy organizm od dalszych kroków.
To kod dostępu.
Weźcie dwa kanistry i podłączcie do głównego systemu.
Nie idziesz z nami?
Dacie sobie radę.
Gdy włączy się system przeciwpożarowy,
drzwi modułu się zablokują, by umożliwić pełne nasycenie.
Otworzę je zdalnie, żebyście mogli wyjść.
-Wtedy idziemy po Baza i Garrowa. -Gdy będzie bezpiecznie.
Jesteś pewien, że to dobry pomysł? Nie znamy typa.
Miejmy to za sobą.
Dobrze.
Tak.
I się wyjaśniło.
Bierzcie po jednym.
NIEBEZPIECZNE
-To coś więcej niż CO2. -Chcesz wrócić do domu?
Zrób sobie przerwę. Ja popilnuję.
SYSTEM GASZENIA POŻARÓW
Te rośliny rozsadzą produkcję.
Poczuliście to?
-Trzeba to sprawdzić. -Ty zostań.
Ja popilnuję.
Może się cofnie, jeśli go ochronimy.
Jeśli wszystko naprawimy.
Rozejrzyj się. Przywrócimy wszystko
do poprzedniego stanu.
Tak.
Były wcześniej ostrzeżenia, ale je ignorowaliśmy.
To nie działa.
Próbując to wyłączyć, mogę równie dobrze to włączyć.
-Próbowałem. -Skup się.
Tu nie chodzi o nas.
Prawie nie poznaję tego miejsca.
Chodźcie, tędy.
Tak, to tutaj.
Tak.
-Najpierw trzeba je przetestować. -Coake wie, co robi.
-Powiedz to załodze Charliego. -Uratował się, nie?
Przeżył i tego chcemy - przeżyć.
WŁĄCZNIK OBWODU UTRZYMANIE OBWODU
SYSTEM PRZECIWPOŻAROWY WŁĄCZONY BLOKADA DRZWI ZEWNĘTRZNYCH
Zakładamy maski.
Słodkich snów, Baz.
Coś jest nie tak.
To system przeciwpożarowy. Musimy wyjść.
Nie. Idą po nas. Po to.
-Nie będzie czym oddychać! -Musimy zostać.
Ty idź. Znajdź Garrowa i to wyłączcie. Ja zostanę.
Ile czekamy, zanim ich wyciągniemy?
To chyba działa bardzo szybko.
Hutton? Co ty robisz?
Zejdź nam z drogi.
Dokonałeś wyboru. Przepuść nas.
Co się dzieje?
Chodź zobaczyć, co znaleźliśmy.
Wybacz, ale zginęli nasi koledzy.
Pamiętasz, Leck i Alwyn?
Mamy dość czekania na ratunek.
To zaszło za daleko.
Chodź z nami. Ty i Baz.
My tylko chcemy wrócić na ląd.
Pomocy.
Kurwa.
Nie traci przytomności, tylko się dusi!
Trzeba go stąd wziąć!
Nie zostawiaj mnie!
Dunlin! Idziemy!
-Nie zostawię go! -Nie ma wyjścia.
Daj mi klucz! Garrow!
Garrow!
Baz! Fulmer! Uciekajcie stąd!
Szlag.
Wybacz mi.
To umiera.
-Rose wie, że tu jesteś? -Nie. I nie musi.
Gdzie Dunlin?
Tam są ludzie. Co robisz?
BLOKADA DRZWI ZEWNĘTRZNYCH
To, co trzeba.
Szybciej!
Nie!
Otwieraj!
ZOSTAŁEŚ WYLOGOWANY
Zaloguj się.
-Szybko, kurwa! -Za późno.
Zablokował drzwi. Telefon. Każ mu otworzyć.
W porządku, Dunlin!
-Otwórz drzwi! -Dunlin!
-Otwórz, kurwa... -Trzymaj się!
Nic ci nie będzie!
-Słyszysz? -Nie!
Nie, nie siadaj!
Trzymaj się!
Dunlin?
Otworzę te drzwi, obiecuję ci.
Wyciągnę cię! Obiecuję!
Dunlin!
Nie!
Magnus.
Coake wiedział o wszystkim.
Zanim się tu zaczęło. I on, i firma.
Wiedzieli, że ryzykują naszym życiem.
Skurwysyn.
Nikogo więcej tam nie ma.
Jest.
Do kurwy nędzy. Jak się zalogować?
Wpuściliście nas na złoże, wiedząc, że to tu jest?
Ryzykując naszym życiem?
Ilekroć wchodzisz na platformę, ryzykujesz życiem.
Wysłał ludzi na produkcję.
-Widziałam Huttona i Murcha. -Po co?
Próbują wszystkich uratować.
W tym nie chodzi o nas, tylko o przetrwanie.
-To coś to nowotwór. -Słuchajcie.
To prehistoryczna forma życia.
Jest inteligentna, ma wolę
i jest najstarszym organizmem świata.
To może być przodek wszystkich form życia.
Włączył system przeciwpożarowy.
Nie mogę się zalogować. Musimy...
Mamy problem. Można go wyłączyć tylko ręcznie.
-Fulmer. -Nie idź tam.
Trzeba go tu ściągnąć. Porozumiewa się z organizmem.
Sterownia. Dobra. Magnus, to Murch.
-Trzeba odblokować drzwi. -Dobra, idź. Wpuszczę cię.
Weź butlę tlenową.
-Wezmę Huttona. -Kto jest w środku?
-Magnus. -Co?
Dunlin tam został.
DRZWI ZEWNĘTRZNE OTWARTE
-Próbują je odblokować. -Za późno.
Nawet, kurwa, nie podchodź.
Dawaj butlę. Już!
-Gdzie Fulmer? -Nie wiemy.
Ale Dunlin i Garrow...
-Coake nas oszukał. -Nie teraz.
-Gdzie oni są? -To nie tak, że się zmienili.
Nie żyją. Ale nie widzieliśmy Fulmera.
Jak mogłem mu zaufać? Nie jest tym, za kogo się podaje.
Zamknij się i wracaj do środka.
Dosyć szkód już wyrządziłeś.
Poważnie chcesz tam wejść?
Nie zostawię go.
Fulmer.
Fulmer!
Fulmer? Obudź się!
Kurwa.
No dalej.
Każesz mi się nieść?
Wstawaj!
Jestem tu.
-Powietrze? -Wszystko dobrze.
Co tu robisz?
Wstawaj. Trzeba stąd wyjść.
Nic ci nie jest? Chodź, idziemy.
Daj.
Już dobrze. Chodź.
Zjebałem!
Spokojnie, Hutton.
-Nie! -Wziąłem...
-ich na śmierć. -Przestań.
Nie!
Dunlin nie ufał skurwielowi.
Ja go zmusiłem, żeby tam wszedł.
To moja wina.
Zablokowałeś drzwi?
-Co? -Zamknąłeś mu drzwi?
-Wal się. Nie! -Więc to nie twoja wina.
-Byłem tam. -Obwiniaj się, jeśli chcesz.
Będzie ci tylko trudniej.
To był mój wybór, wiesz?
Zdecydowałem, żeby zostać. Nie prosili mnie. Sam się zgłosiłem.
Wiem, że gdybym był w domu, jak miałem,
to by się nie stało.
Thomas wciąż by żył.
Miałby 14 lat. Nadal byłbym tatą.
Staram się nie...
ale ciągle o tym myślę.
O tym, jak mogłem go uratować.
Wyobrażasz sobie żyć z czymś takim?
Ze świadomością, że twój wybór zabił twojego syna.
Ale to nie ja go zabiłem, bo to nie ja jechałem tym samochodem.
A ty nie zabiłeś Dunlina.
Słuchasz mnie?
Nie wskrzesisz go, zadręczając się.
Chciałem pomóc.
Pomóc, tylko tyle.
Potrzebuję cię, Hutton.
Jedno muszę oddać Coake'owi. Zmusił cię do wykonania polecenia.
Ja od dwudziestu lat nie mogę.
Spierdalaj.
Trzeba zrobić porządek z Coakiem. Nie może mu to ujść na sucho.
Nie ujdzie.
Zaufaj mi.
Nie żyje.
Słyszałem to,
-gdy byłem z Bazem. -Czego to chce?
Próbuje do nas dotrzeć. Ale go nie słuchamy.
Ja słucham.
Amen.
To zbyt wiele.
-Tyle śmierci. -Chodź tu.
Już dobrze.
Kurwa, przeżyłeś!
-Ale reszta nie. -Nic wam nie jest?
W porządku. Chodźmy.
Coake nie odpuści.
Chce to za wszelką cenę zniszczyć.
Powodzenia z tym.
Od początku zadaje mnóstwo pytań.
Czas wyciągnąć coś od niego.
Napisy: Dorota Szatkowska-Jaskuła
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger