Tu nie ma aktywności. Nie jesteśmy na uskoku.
Jak się wierci w ziemi, to w końcu odda.
To, co przerwało łączność,
dzieje się nie tylko tu. Ale na całym złożu.
Wiem, że niektórzy czekali na powrót na ląd.
Będziecie musieli jeszcze poczekać.
Prawie nie oddycha.
Nie wszystko można kontrolować. Myśl o tym, co możesz.
Nie działa radio ani telefon.
Jakaś mgła, wstrząsy.
Nie wiemy nawet, czy wrócimy.
Za późno.
Już się zaczęło.
To nie coś nowego, tylko starego.
Co się budzi.
Masz pewne ręce.
Co się tak wstydzicie?
To ja będę miała dziecko z kobietą.
O Boże, Cat!
To mgła?
Kacey, posłuchaj mnie.
Nie wychodź na zewnątrz. Słyszysz?
Chciałam napisać list.
By po mnie został, na wszelki wypadek.
Nie robimy tego. To przynosi pecha.
David Coake. Badania i rozwój Pictora.
Coś mi nie gra w tym całym Coake'u.
Ten organizm, ten Przodek, jak go nazywacie,
się rozrasta.
Odkąd Pictor go odkrył, budzi się do życia na całym Morzu Północnym.
Zabijemy to coś, nim ono zabije nas.
Nie ciągnęliśmy ropy ze złoża, tylko tłoczyliśmy w nie coś.
Naturą nie rządzi równowaga, tylko wojna.
To twoja wina. Chronisz swój tyłek.
Odstępy między pierścieniami
odpowiadają odstępom czasu między pięcioma masowymi wymieraniami.
Więc ostatni pierścień to holocen, czyli dziś.
Przypnijcie się. Lecimy.
Zginą tysiące ludzi.
Kiedy będziemy w domu?
Nie lecimy do domu.
O czym ty mówisz?
Dokąd lecimy?
Ruchy!
Na sam dół!
Z życiem! Idziemy, tędy!
No już! Ruszać się!
Co to za miejsce?
Gdzie Cat i Fulmer? Co z nimi zrobiliście?
Na sam dół.
- Ruszaj się. - Odbiło wam?
Gdzie nas prowadzicie?
Ruszać się! Na izolację!
Przesuń torbę i idź!
- Prosto. - Spierdalaj!
- Gdzie inni? - Do środka!
Nie waż się zamykać!
- Puść! - Kurwa, nie waż się!
Jesteśmy zdrowi!
Cat.
Kurde! Fulmer!
Fulmer, słyszysz mnie?
Kurwa! Co to za miejsce?
Gnoje!
Zamknęli nas!
- Otwierać! - Nie otwierać.
Tak jest.
Coake! Co za gnój. Wypuść nas!
PLATFORMA
Ogłoszono stan wyjątkowy po tym,
jak 12-stopniowe tsunami
spustoszyło wybrzeże Morza Północnego
na Wyspach Brytyjskich, w Holandii, Niemczech i Danii.
ONZ i Unia Europejska
wezwały społeczność międzynarodową do działania.
Światowi przywódcy obiecują
pomoc dla zniszczonych obszarów.
Za pięć minut lądujemy, pani Lennox.
- Przyjęłam. - Tsunami uderzyło wcześnie rano,
zaskakując nieprzygotowaną ludność.
Powódź zniszczyła wiele miast,
w tym Aberdeen, Edynburg, Dundee i Newcastle
i zalała wybrzeża...
Po prawej stronie będzie widać nasz obiekt.
Oby mieli nagrzane.
UMOWA O POUFNOŚCI
Pictor Jeden do sterowni, podchodzimy do lądowania.
- Z jednym pasażerem. - Dobra.
Pictor Jeden, wiatr w normie.
Kończą usuwać lód z lądowiska dla helikopterów.
Przygotowuję się do lądowania. Dajcie znać, gdy usuną lód.
Nie spodziewałem się wizyty.
Po niej nie wiadomo, czego się spodziewać. Nie spuszczaj z niej oka.
Niech jeszcze krążą.
Pictor Jeden, czekajcie na instrukcje.
- Przyjąłem. - Najpierw coś dla gości.
Sprawiali jeszcze jakieś kłopoty?
Jak dla mnie za mało.
A ta dwójka w ambulatorium?
Dziewczyna jest zdrowa,
a kochaś już nie zaraża.
Zostały blokery, jeśli chcesz.
Na razie nie, mogą jeszcze się przydać.
Tu sterownia, zejść z lądowiska.
Nie zrozumiała aluzji.
Jaka sytuacja na dole?
Ponad nasze siły.
Ona wie?
Inaczej by nie przyleciała.
Pictor Jeden do sterowni, podchodzę do lądowania.
Przyjąłem.
Jezu!
To jakaś, kurwa, kpina.
Trzeba było ich pogonić.
- Jest ich garstka. - Nas mniej.
- Czemu wzięli tylko dwoje? - Skąd wiesz,
- że nie wrócą po więcej? - To mnie pocieszyłeś.
Mieli najwięcej styczności z Przodkiem.
Szkocki i brytyjski rząd...
Coake pewnie nadal chce go zabić.
Ty z tym twoim jebanym Przodkiem. Nie widzisz, co zrobił?
Hutton, do kurwy nędzy!
Ludzie są załamani.
Musisz o wszystko się kłócić?
Spodziewane są racjonowanie i przerwy w dostawie energii.
Pełna skala zniszczeń...
Nie mieli szans.
Nie zdążyliśmy.
- Wiem. Już dobrze. - Przepraszam.
Przepraszam.
Twoje przeprosiny ich nie wskrzeszą.
To, że tam byliśmy, nie znaczy, że to nasza wina.
Wiem, że cierpicie i się boicie.
Martwicie się o bliskich na lądzie.
Ale musimy trzymać się razem. Inaczej się stąd nie wydostaniemy.
Sęk w tym, że jesteśmy, kurwa, osobno.
Co jest?
Zemdlałeś.
Strasznie cię telepało. Pogarsza ci się.
Co jest? Wciąż jesteśmy...
Z Coakiem.
Zamknął nas na obserwację, pamiętasz?
Jak wielką, szczęśliwą rodzinę.
Myślałem, że mi przeszło.
Wciąż mam przebłyski.
Czego?
Jakby...
gniewu.
Tego tu nie brakuje.
Rose miała rację.
Co do Baza, Przodka i reszty.
Gdybyśmy jej słuchali, może by do tego nie doszło.
Nie ma sensu gdybać.
Obiecaliście nas wziąć na ląd i złamaliście słowo.
Ja tego nie zrobię.
Nie Kacey.
Chcę wrócić do domu. I to już.
Tylko to się liczy.
Masz na lądzie rodzinę?
W Londynie.
Który nie oberwał.
A ty?
W Manchesterze. Też nie.
Ale muszą się o nas zamartwiać.
Raz odwiedziła mnie w Edynburgu babcia.
Nazwała go zagłębiem białych.
Przynajmniej zdążyliśmy go zobaczyć.
Zanim roztopią się bieguny.
Jak tam moi bohaterzy?
Nie możesz nas więzić!
Cofnąć się! Do tyłu!
Do tyłu, mówię!
Dajcie mu mówić.
Ty też, dryblasie.
Odpuść. Nie warto.
Nie myśl, że cię zapomniałem. Takie miłe wspomnienia.
Nie wiem, czy miłe.
Słuchaj, brachu.
Widziałem w życiu wiele goryli.
Nie boję się ciebie.
Więc nie kozacz. A ty, Coake?
Powiedz, kurwa, czego chcesz.
Długo będziesz nas tu trzymał?
To zależy od was.
Przyleciał śmigłowiec.
Za nim leci drugi.
Ta umowa to bilet do domu
i dwieście tysięcy odszkodowania.
Niech zgadnę, nakazuje milczenie?
Możecie mówić, ale tylko to, co jest tu napisane.
Złamcie ją, a zjedzą was
prawnicy, przy których jestem dobrym wujkiem.
Ale za przestrzeganie umowy co roku dostaniecie premię.
Taka wcześniejsza emerytura.
A jak nie podpiszemy?
To wrócicie do domu spacerkiem.
- Pierdol się. - Może później.
Muszę najpierw sprzątnąć wasz bałagan.
Magnus i Rose za mną.
Nie, póki nie powiesz, co z Cat i Fulmerem.
Buntujcie się dalej, to nigdy stąd nie wyjdziecie.
Taki macie wybór.
Więc szybka decyzja.
A jakie mamy wyjście?
Czekajcie na nas.
Wrócimy.
A wy pamiętajcie: to jest przepustka na ląd.
Wrócicie do domu i dostaniecie kasę.
Lepszej oferty nie dostaniecie.
Jaki plan? Co tu robimy?
Jesteście tu tylko dlatego, że firma jest na was skazana.
Fala zniszczyła większość naszych platform na Morzu Północnym,
że nie wspomnę rozpierdolu na brzegu.
Powiedzieć, że jesteśmy nieważni, to mało.
W ogóle was nie ma.
Dla świata macie
status zaginionych.
Gdyby to ode mnie zależało, tak by zostało.
Czemu po prostu nie wyrzucisz nas za burtę?
Bo nie ja tu decyduję. Niestety.
Zostańcie tu, weźcie kurtki.
Dziękuję. Informujcie mnie o pogodzie.
Można tu utknąć na tydzień.
A to ciekawe.
Znasz ją?
Znałam.
- Jest cała załoga Bravo? - Wszyscy ocalali.
Na pewno ich wykorzystamy?
Nie chcę wtajemniczać ludzi w istnienie istoty.
I w inne wasze sprawki.
Prawda nie może się roznieść.
Miło cię widzieć, Rose.
Ciebie też.
Więc ty musisz być Magnus.
Morgan Lennox. Dyrektorka Pictora.
Szef wszystkich szefów.
Ktoś musi nim być.
A skoro żadne z was nie zdołało opanować chaosu...
Byłoby łatwiej, gdybyśmy mieli komplet informacji.
Co im powiedziałeś?
Stac to nie platforma. To kopalnia.
O kopaniu pod wodą mówi się od dziesięcioleci,
ale do niedawna nie było skutecznej technologii.
Testujemy na Stacu urządzenia, które trafią do użytku komercyjnego.
Załoga jest szczątkowa,
docelowo większość się zautomatyzuje.
Co chcecie kopać?
Metale ziem rzadkich.
Potrzebne do energii odnawialnej.
Pod lodem czeka na odkrycie nieznany ląd.
Musieliście nad tym długo pracować.
Co taka zaskoczona? Chciałaś, żeby Pictor przestał wydobywać ropę.
Robiłam też w piasku roponośnym,
więc wybacz, ale śmiem powątpiewać,
że rycie dna morskiego to wielki krok naprzód.
To jak powrót do średniowiecznej medycyny w dobie laparoskopii.
Według naszych symulacji podwodne kopalnie niszczą środowisko
znacznie mniej niż lądowe.
Nikt nie chce negatywnych skutków,
ale potrzebujemy tych metali
do zielonej rewolucji.
Tu pierwszy raz się natknęliśmy na waszego świecącego koleżkę.
Tutaj?
I zabicie go stało się waszym głównym celem?
Moim celem jest zapewnić przetrwanie firmy i załogi.
I do tego was potrzebujemy.
Sterownia, mówi Cooper.
Jesteśmy u celu. Mamy złe odczyty.
Lepiej przerwać. Kurwa.
Co to, kurwa, jest? Wycofaj.
Wycofaj.
Sterownia, wszystko nam tu miga.
Napiął się przewód.
Woda jest wzburzona.
Kurwa, tracimy...
BRAK POŁĄCZENIA PRZEWÓD ZERWANY
To przekaz od jednej z załóg badawczych.
Zaginęli.
Tuż przed naszym lądowaniem tu.
Na lodzie?
Nie. Pod nim.
Dosięgły ich fale wtórne
po wzburzeniu dna morskiego. Utraciliśmy kontakt.
Czego właściwie szukali?
Grzbiet Śródatlantycki to największe podwodne pasmo górskie na świecie.
Dłuższy niż Himalaje, Andy i Alpy razem wzięte.
Rozciąga się stąd przez Islandię
aż na południowy kraniec Ziemi jak kręgosłup.
Albo szew, jeśli mówimy o górnictwie.
Mów dalej.
Prądy napierają na grzbiet
i zostawiają na nim minerały.
Stac spoczywa na naturalnym szelfie bezpośrednio nad takim złożem.
O jakiej głębokości mowa?
Szelf jest na 200 metrach,
ale zaraz za nim jest ostry załom
sięgający aż do równiny abisalnej.
Cztery i pół tysiąca metrów w dół.
- Znacznie głębiej niż w Morzu Północnym. - Właśnie.
Jak piętnaście wież Eiffla jedna na drugiej.
Mało zachęcające.
Zaginiony zespół znajduje się gdzieś w tej okolicy.
Wysłaliście ich bez zabezpieczenia?
Łazik był połączony ze Stakiem przewodem.
Który dostarcza tlen, ciepło i energię.
Ale podczas wstrząsów się zerwał. Cztery godziny temu.
Mają systemy awaryjne?
Na nich działają.
Zostało im tlenu na dwie godziny.
O ile jeszcze żyją.
Daj mu mówić.
Mamy tu szczątkową załogę.
Nie ma komu ich ratować.
Że co? Mamy ci, kurwa, pomóc?
Po tym, co zrobiłeś?
Tu nie chodzi o mnie.
Jak to nie? To twoje przedsięwzięcie.
Mamy ratować twój tyłek.
Dlatego tu przyleciała.
Panowie wybaczą. Pozwól, Rose.
Żałuję, że wcześniej cię nie wtajemniczyłam.
Coake to dobry fachowiec,
ale ta sprawa wymaga subtelności.
To chyba oczywiste.
Firma wie, że ropa to przeszłość,
więc zabrała się za trałowanie dna morskiego.
Aż znaleźliście to coś.
Nie możesz nas wypuścić, bo boisz się oskarżeń
i śledztwa agencji rządowych.
Więc przysłali cię, żebyś opanowała sytuację.
Tak bym to przedstawiła przeciętnemu pracownikowi.
Ale ty jesteś kimś więcej.
Jestem wyjątkowa, tak?
Powiedziałaś mi to przed laty,
po czym się mnie pozbyłaś.
- Nadal nie wiem czemu. - Przepraszam.
To był błąd.
Ale wiedziałam, że sobie poradzisz.
Przysięgam, dowiedziałam się, że coś wam grozi,
dopiero gdy nadeszła fala.
Proszę.
Podpiszcie, a wrócicie do domu, do tego bogaci.
Masz pomysł, jak się stąd wydostać?
Nie zabrałem nart, jeśli o to pytasz.
Dobra, dawać.
Czas ucieka.
Albo wsiadacie do śmigłowców,
albo sobie poczekacie na lodołamacz.
Włożyć skafandry.
Część idzie do śmigłowca po lodzie,
reszta na lądowisko.
Dwieście tysięcy piechotą nie chodzi.
- Dla nich to nic. - Dla Pictora?
Po takiej katastrofie pojawią się pytania.
Ludzie będą dociekać.
Dziennikarze, parlamenty, agencje rządowe. Podpiszcie to,
a będziecie musieli kłamać.
I bliskim, do których wam tak spieszno.
W końcu wszystko się wyda.
Prawda wyjdzie na jaw.
Wtedy, jeśli podpiszesz, będziesz współwinną.
Wytłumacz się wtedy rodzinom ofiar.
A nie możemy podpisać i wszystkim powiedzieć?
A masz dowody?
To Pictor ma prawników
i pieniądze
i uwierz mi, media też podkupią.
Już taka korporacja wie, jak to zatuszować.
Więc nie łudźcie się, że chodzi im o nasze dobro.
Coake miał pilnować prac.
Wszystko robił nieoficjalnie.
Ale przecież wiedziałaś o Przodku, prawda?
Prawda?
Powiedziałaś choć słowo prawdy? Czy zmyślniejsze kłamstwa?
Prawda jest taka, że w Pictorze toczy się wojna.
W całej branży.
Nie chodzi tylko o ropę, ale o przyszłość.
Masz rację, Coake i jego sojusznicy
chcą zamiast wiercić w ziemi, przeorać ją jak pole.
Ale ty masz inny plan?
To nie mój plan.
Tylko twój.
Przestawimy się na odnawialne źródła energii.
Zwrot o 180 stopni.
Zmusimy całą branżę do pójścia w nasze ślady.
I ujawnimy wszystko, co wiemy o Przodku.
Żeby go zbadać. Jak należy.
Ale jeszcze nie teraz.
Koniec świata to zły moment?
Nie można walczyć na kilku frontach.
Jeśli ten projekt upadnie
pod ciężarem cierpień wyrządzonych przez falę,
to pewnie polecę.
A wątpię, by udziałowcy Pictora
chcieli mnie zastąpić kimś takim jak my.
Więc uwierz w to, co mówię.
Potrzebuję najlepszych ludzi do tego zadania.
Dlatego dowodzenie tą misją powierzam tobie.
To powiedz Coake'owi,
by wypuścił Fulmera z tej cholernej celi.
Już to zrobiłam.
Jesteś cały?
- Co ci zrobili? - Nic.
Przeżyliśmy.
Kutas z niego.
Urocze.
Gdy już skończycie,
chciałabym wam coś pokazać.
Z radością informuję, że nastąpiła zmiana kierownictwa.
- Gdzie Coake? - Na górze.
Ale Rose teraz rządzi.
Więc wracamy?
Jeszcze nie. Musimy coś zrobić.
Na pewno nie będę gotował.
To coś bardziej wymagającego.
Winda. Co za luksus.
Nie pogardzę odrobiną luksusu.
Staruszek nie lubi schodów?
Tak, ja i Danny Glover.
Kto mówi, że jedziemy do góry?
Ktoś jeszcze czuje, że tonie?
Coake mówił, że użyli najnowszych technologii.
Nie kłamał.
Oby nie przycięli na częściach.
Dużo można powiedzieć,
ale nie, że przycinali.
Już wiem, na co poszły ich niezapłacone podatki.
Spójrzcie. Niezły sprzęt.
Układ sterowania jest typowy.
Ale cała reszta nie.
- Mówiłeś przecież, że tu pracowałeś. - Niezupełnie.
Instalowałem oprogramowanie w górnej części, jeszcze w suchym doku.
- O tym nawet się nie zająknęli. - No raczej.
To Fulmer?
Coake ma taki sprzęt, a nam żałowali dobrego Wi-Fi.
Nawet mi nie mów.
Lennox tak po prostu oddała ci ster?
Nie pierwszy raz. Złowiła mnie jeszcze na studiach.
Gdyby nie ona, pewnie bym cię nie spotkała.
No dobra, ma jakieś zasługi.
- Boisz się, że zawiodę? - Nie.
Wiem, co potrafisz.
Nie powstrzymać tsunami i prawie zabić załogę?
- To potrafię? - Zmieniasz temat.
Nie musisz tego robić. Nie ze mną.
Dobrze. Tym razem nie będę czekać,
aż skończycie znaczyć teren i porównywać wacki.
Za długo jesteś w morzu.
Zakładaj słuchawki.
Wyciągniemy tę załogę.
- Co masz? - Zawęziłem teren poszukiwań.
- Daleko? - Przy pełnej prędkości
pół godziny.
Ile im zostało?
Mają powietrza na godzinę i piętnaście minut.
Nie ma miejsca na błąd.
ŁAZIK 1 ŹRÓDŁO OSTATNIEJ TRANSMISJI
Odradzam.
To woda z zewnątrz.
Rześka.
Można ręce odmrozić.
Dlatego ludziom poznanym na Arktyce
nie wypada liczyć palców.
- Witaj na Stacu. - Dzięki.
Niemożliwe.
Harish. Jest z tobą?
Tak.
Harish!
Kurwa, stary.
Słyszałem o Charliem. Myślałem, że nie żyjesz.
Jeszcze nie.
No.
Kto to?
Dobre pytanie. Harish?
Przepraszam. Kyle Cameron.
Nurek saturowany i technik.
Gram na dwa fronty.
Ewidentnie.
A Harish i ja...
- kiedyś... - Szkoliliście się razem.
Można tak powiedzieć.
Ty to jesteś towarzyski.
To załoga łazika tuż przed wodowaniem.
Niezaangażowany personel ma opuścić śluzę.
Powtarzam, niezaangażowany personel ma opuścić śluzę.
- Upiorne, co? - Szlag!
Przepraszam.
To jego naturalna postać,
jak sądzimy. Lub jedna z nich.
Czemu świeci?
Komórki zawierają substancje wydzielające światło.
Tak zwane lucyferyny. To od łacińskiego Lucifer.
- Czyli... - Posłańca światła.
Obcykana z biologii.
Niezbyt.
Jestem Askel, kierownik badań na Stacu.
- Jesteś z Bravo? - Tak.
Jedną z niedobitków.
Chcę z wami pogadać.
Trzeba spisać, co się tam stało.
Dla firmy?
Nie.
Nawet w obliczu takiego odkrycia
interesuje ich co innego.
To.
Węgiel?
Konkrecja polimetaliczna.
- Kamloty. - Cenne.
Bogate w kobalt, nikiel, mangan i złoto.
Dlatego Pictor je wydobywa?
Próbuje wydobywać.
Z różnym skutkiem.
Niszcząc ostatni niepoznany ekosystem na świecie,
zanim zdążymy go zbadać.
Podczas gdy prawdziwe odkrycie jest tu.
Coś, co naprawdę mogłoby zmienić świat, gdyby to zrozumieć.
Ale kogo obchodzi inteligentne życie, jeśli można zarobić?
Zgadnij, czemu nie awansuję.
Zatrzymaliśmy Coake'a.
Już nie dowodzi.
Nie dowodził.
Coake to tylko narzędzie.
Czas ucieka. Została niecała godzina.
Mogą przygotować wodowanie.
To do dzieła.
Łazik, macie zielone światło.
Wracają wspomnienia?
Tylko złe.
- Przynajmniej nie mamy klaustrofobii. - Jeszcze.
Masz aktualną wiedzę medyczną?
Wyglądam ci na aktualnego?
Weź radio. Sprawdź apteczki.
Każę Cat być w pogotowiu.
Wciąż jest na górze u Lennox.
Ufasz jej?
Bardziej niż reszcie.
Taka jest umowa.
Zabieramy cię na ląd, odprawiamy cię.
- No i dziecko. A potem... - Pomożecie mi znaleźć Kacey.
Gdy zrobisz swoje, my też. Masz moje słowo.
Słowo szefa.
Skąd ja to znam?
Też jestem matką.
I babcią.
I żoną.
Cat...
nie powinnaś tu być.
Nie teraz.
Ale firma nie może cię wypuścić,
bo nie wie, co będziesz mówić.
Prawda i tak wyjdzie na jaw.
Już Rose o to zadba.
Ale jeśli wyda się za wcześnie,
zabraknie nam dowodów, by ją poprzeć,
lub środków, by wam pomóc.
Tak będzie najlepiej. Dla was wszystkich.
Tu jest napisane: „Żadnych urazów”.
Standardowa formułka.
Zastanów się.
Ale helikoptery są gotowe do startu.
Podpisała?
Podpisze.
Ktoś jeszcze?
Kilku się zgłosiło.
Dobrze. Będzie łatwiej to rozegrać.
A kiedy się dowiedzą? Magnus i Rose.
To już zostaw mnie. Ty masz co innego na głowie.
Zdobądź dziennik pokładowy.
Poinstruowałem Camerona.
- Zdobędzie go. - Oby.
Dla wszystkich.
Do załogi: wodowanie za 20 minut.
- Powtarzam, wodowanie za 20 minut. - Fajny skafander.
SWC.
System Wyrównujący Ciśnienie podczas nurkowania.
Jeden z kilku na świecie.
Nie muszę wyrównywać ciśnienia podczas schodzenia
ani przechodzić dekompresji po wynurzeniu.
To bezpieczne?
Pewnie.
O ile nie pójdą zawory.
Wtedy ciśnienie zgniecie cię na miazgę.
I nie padnie bateria, bo zamarzniesz.
I o ile nie pójdzie przewód.
Wtedy będziesz szukał drogi powrotnej w ciemności,
aż się udusisz.
Brzmi zachęcająco.
Nie każdy się do tego nadaje.
Tak skończyła ekipa badawcza?
- Zerwał im się przewód? - Tak.
Po wstrząsie od osunięcia.
Musieli w coś uderzyć, że stracili łączność.
Ale chcesz ich szukać?
Taka praca.
To moja załoga.
Nurek do śluzy.
Powtarzam, nurek do śluzy.
Niezła bestia.
Jaka wytrzymałość?
Czterdzieści atmosfer.
To jakieś 400 metrów. Zejdź głębiej, to...
A załoga?
Pilot i nurek.
Popilotuje ktoś od nas.
To nie kąpiółka w basenie.
Jak mamy to zrobić, to razem.
Lennox oddała mi dowodzenie. Chcesz, idź do niej.
Ty tu rządzisz.
Wszystko gotowe?
Brakuje tylko pilota.
Easter? Dasz radę?
Trzynaście minut do wodowania.
Dam.
Sprawdzę, co to potrafi.
Jesteś pewien?
Dam radę.
Znasz mnie. Poszukiwacz przygód.
Przepraszam.
W tym stroju na randkę ze mną nie pójdziesz.
- Podjęłaś decyzję? - Miejmy to za sobą.
Możesz się jeszcze pożegnać, jeśli chcesz.
To nie ten typ.
Coś za spokojnie było.
Nie znudziły ci się afery?
W sumie tak.
Nic tu po mnie.
Na lądzie zresztą też, może poza tym.
To listy Dunlina?
Rodzina nie dostanie ciała, nie?
Niech mają chociaż to.
Powiesz im, co się stało?
Dowiedzą się, czego trzeba.
Lepiej, żebym to ja im powiedział niż jakiś korpochuj.
Czarujący.
Jeszcze go nie poznałaś.
Dziesięć minut do wodowania.
No dobra. Zasilanie,
światła, łączność, ciśnienie. Co my tu jeszcze mamy?
Ogarniesz to?
Daj mi drążek, a wszystko ogarnę.
Śmiałe wyznanie.
Zamykamy wewnętrzny właz.
Powtarzam, zamykamy wewnętrzny właz.
Wewnętrzny właz. Uruchamiamy pompy.
Gotowy spojrzeć w otchłań?
Wyrównanie łazika zakończone.
Otworzyć właz zewnętrzny.
OTWIERANIE WŁAZU
Mały krok dla człowieka.
To nie miejsce dla ludzi.
Jeśli jednak wolisz zostać...
Sterownia, tu Łazik 2.
Systemy działają.
Wyprowadźmy go.
Wyszli ze śluzy.
Easter wyznacza kurs do zespołu badawczego.
Wyruszyli. Dobra robota.
Sterownia, przy tej prędkości dotrzemy na miejsce w kwadrans.
- Przyjęliśmy. - To za wolno.
Murch, słyszysz?
Słyszę. Apteczki przygotowane.
To dobrze. Idź do stacji przewodowej.
Robi się.
Nikt więcej mi tu nie umrze.
Fulmer.
Czujesz coś, odkąd tu jesteśmy?
Masz na myśli Przodka?
Miałem przebłyski.
Inne niż wcześniej.
Czemu pytasz?
To tutaj odkryli Przodka.
W otchłani.
Jesteśmy w jego królestwie.
KURS ŚLADEM ŁAZIKA 1
Wylatujesz?
Ledwo przyleciałaś.
Zarządzanie to delegowanie zadań.
Przyleciałam dla ciebie.
Teraz muszę ogarnąć pozostały bajzel.
- A co z Coakiem? - Zostaje.
Podlega tobie i Magnusowi.
- To użyteczne narzędzie. - Nie wiem, czy takie użyteczne.
Ma ci udostępnić wszystko na temat Przodka.
Po akcji ratunkowej to twoje główne zadanie.
Znaleźć lepszy sposób na jego zgładzenie?
To odkrycie nigdy was
- nie obchodziło. - Mnie tak.
I jeśli to naprawdę wywołało tsunami...
Wywołało. Widziałam to.
To muszę wiedzieć, czy może to powtórzyć.
- Lub przebić. - To było ostrzeżenie.
Daremne, jeśli je zataicie.
Jak kiedyś będziesz na moim miejscu,
będziesz chciała wszystko zmienić. Naprawić świat.
Też chciałam.
Ale przekonasz się, że zaangażować się można tylko raz.
A tylko tak można coś zmienić.
Pełne zaangażowanie.
Jeśli wyjawimy teraz prawdę bez żadnych dowodów,
ludzie nie odbiorą tego jako ostrzeżenia.
Tylko jako atak.
Wtedy każdy będzie chciał zniszczyć Przodka.
Musimy zebrać dowody, jeśli chcemy go chronić.
To musimy się spieszyć.
Twoja w tym głowa. Nie zawal.
Niech poczekają pięć minut.
- Hutton. - Szefie.
Nie zasługuję na pożegnanie?
Niektórzy woleli się nie żegnać.
Ale nie ja.
Dbaj o nich.
Będę.
Dobra.
Chodźmy.
To wszystko.
Jeśli chcecie wrócić, musicie podpisać.
W takim razie zostaniemy.
Przywykłem do tego.
To nie jakaś gra.
To skąd to poczucie, że blefujesz?
Myśl, co chcesz. To w twoim stylu.
Sprawuj się.
Starsi przodem.
Nie dzisiaj.
Byłeś tu już?
POZIOM NAPIĘCIA PRZEWODU
Nie tak daleko.
Jak im idzie?
Dotrą na styk.
Zbliżają się do ostatniej pozycji zaginionych.
Kiedy dotrą?
Za trzy minuty.
Co to jest?
Widzimy światła.
Znaleźli.
Mam ich na sonarze.
Świetnie. Kontynuujcie.
Tak jest.
Mają kwadrans na dostarczenie tlenu.
Chyba tracą zasilanie.
Zbliżamy się.
Dalej. Do przodu.
Chyba ich widzę.
Zatrzymaj się.
Sterownia, potwierdzam, że ich widzimy.
- Super! - Jest!
Dostarczmy im tlen.
Niech muł opadnie.
Unoszą się szczątki.
Szkło.
Biedacy.
Baza, tu Cameron.
Widzicie to, co my?
Łazik jest poważnie uszkodzony.
Kokpit zmiażdżony.
Nie mieli szans.
Kurwa mać.
Spójrz na dziób. Nic nie mogliśmy poradzić.
Przestań.
On ich tam wysłał,
ale to ja muszę po nim sprzątać.
Gówno, nie misja.
- Mam... - Nie.
Ja pójdę.
Przejmiesz to?
Tego nie mógł zrobić wstrząs wtórny.
Sprowadzamy ich?
Baza, tu Cameron.
Proszę o pozwolenie na zbadanie wraku.
Odmawiam.
Oznaczymy miejsce i później tu wrócimy.
Nie ty tu decydujesz.
Właśnie zdecydowałem.
Misja wciąż trwa. Mamy wydobyć załogę
i zbadać miejsce wypadku.
Inaczej niczego się nie dowiemy.
Hej, co tam się dzieje?
O co się kłócą?
Nie możemy ich tu zostawić.
Ile by ci to zajęło?
Niedługo.
Piętnaście minut maks.
To była twoja załoga?
Tak.
No to idź po nich.
Nie żyją, nigdzie nie uciekną.
Wystarczy już trupów.
Ty dla swojej załogi ryzykowałeś, ale ja nie mogę?
To co innego. Oni już nie żyją.
To ty będziesz powiadamiał rodziny?
O ile przeżyły falę.
Sterownia, rozpoczynamy wydobycie zwłok.
Easter, tu Magnus. Macie czekać, to rozkaz.
Wybacz, szefie.
Nie słyszę, przerywa.
Kontynuujemy misję.
Chociaż część twojej załogi rozumie priorytety.
Easter, macie dziesięć minut, potem was wyciągam.
Pogadamy, jak wrócisz.
Tak jest.
Cam, jaka sytuacja?
Śluza napełniona, ciśnienie w skafandrze wyrównane z otoczeniem.
Otwieram zewnętrzny właz.
Nie każ mi czekać.
A ty mnie nie zostawiaj.
Umowa stoi.
Co oni tam jeszcze robią?
Cameron i Easter podpłynęli zbadać miejsce wypadku.
- Nie to jest priorytetem. - Dla niego najwyraźniej jest.
Pierwszy raz widzę takie uszkodzenia.
Jakby ciśnienie zgniotło szybę.
Wchodzę do Łazika 1.
Widzę jedne zwłoki.
A drugie?
Jezu!
Wszystko dobrze?
Co się stało?
Co jest?
Cam?
W porządku.
Są oba ciała.
Zajebiście.
Niezły tu bałagan.
Im szybciej wyjdziesz, tym szybciej wrócimy.
DZIENNIK POKŁADOWY
Wiem.
Rozpoczynam wydobycie zwłok.
Czemu to tyle trwa?
Fulmer.
Ustal, co się dzieje.
Easter, tu Fulmer.
Jak wam idzie?
Wszystko dobrze.
Cameron wydobył zwłoki. Wracamy.
Dobra robota.
Nie obijcie łazika w drodze powrotnej.
Kto jak kto, ale ja umiem parkować.
Do wszystkich, Łazik 2 wraca.
I tak się dowiemy, co ukrywasz.
Ja tylko dbam o załogę. Podobnie jak ty.
Idę do laboratorium. Askel powinien to zobaczyć.
Idę z tobą. Lepiej czymś się zająć.
Świecą.
- Coś zbudziło Przodka. - Kurde.
Ostrzeżmy ich.
Łazik jest zagrożony.
Co się stało?
Easter, natychmiast wracajcie! Przodek tam jest.
- Co? - Próbki w laboratorium świecą.
- Powtórzcie. - Ściągnijcie ich.
- Spokojnie. - Ściągnijcie.
- Musicie! - Nie rzucaj się!
O w mordę! Skąd się tu wziąłeś?
Za nami jest organizm.
I to duży.
Słyszę.
Nie tylko za nami. Spójrz.
Sterownia, mamy złe wieści.
Jest wszędzie.
Spróbuję się przebić.
Dawaj!
Atakuje tylko w samoobronie.
Widziałeś go już?
Nie, ale tak słyszałem.
- Przekroczone ciśnienie! - To miało być niemożliwe.
Już nie wiem, co jest możliwe, a co nie.
Sterownia, jest bardzo źle.
ŁAZIK 2
Ściągnijmy ich.
Zmiażdży ich!
- Możecie wciągnąć przewód? - Murch, masz ich?
Ciągniemy!
Ale ani drgnie!
Zaraz zerwie przewód.
Zostawcie! Idziemy!
BRAK POŁĄCZENIA PRZEWÓD ZERWANY
Szlag, nie ma obrazu.
Easter, słyszysz mnie? Jesteś tam?
Ściągnijcie ich!
- Spokój. - Już!
Przestań się rzucać!
Przestało.
Nieprawda.
Napisy: Dorota Szatkowska-Jaskuła
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger