- Ściągnijcie ich. - Spokój...
- Ściągnijcie! - Przestań!
- Co z obrazem? - Nie działa.
Wyślijcie łazik.
- Nie ma... - Zróbcie coś!
- Zginą tam! - Weź się w garść,
bo ci przyłożę!
Posłuchaj mnie.
Robią, co w ich mocy.
Nie jesteśmy twoimi wrogami. Rozumiesz?
Muszę im pomóc.
Nie możemy.
Możemy tylko czekać.
Easter.
Wejdź do śluzy.
- A ty? - Większość głębinowych stworzeń
słabo widzi, ale ma czuły słuch.
Dlatego mamy ogranicznik na sonarze.
I?
Wyłączę go. Damy popalić paskudzie.
- Szyba wytrzyma? - Nie wiem.
Może.
Co robisz?
Straciłem dziś już dwóch kolegów.
Trzeciego nie zamierzam.
Uwaga, limit sonaru wyłączony.
Łazik 2, mówi Stac. Słyszycie nas?
BRAK ŁĄCZNOŚCI ZERWANY PRZEWÓD
Zmieniam na kanał awaryjny.
Easter?
Cameron?
Słyszycie?
Uwaga, limit sonaru wyłączony.
UWAGA: SILNA FALA DŹWIĘKOWA
PLATFORMA
- Co to? - Jezu!
Puls sonaru.
Z łazika?
Sprytne. Podejrzewaliśmy, że dźwięk może sprawiać mu ból.
Nie dałabym ci psa.
Łazik 2, mówi Stac. Odbiór.
- Odbiór. - Wszystko dobrze?
Easter, tu Magnus? Słyszysz mnie?
Tak, tylko...
Piszczało mi w głowie.
Łazik 2, powtarzam. Mówi Stac.
Słyszycie?
Odbieramy puls sonaru.
Powiedzcie, że żyjecie.
Sterownia, tu Łazik 2.
W Radiu Otchłań koncert życzeń.
Ciężkie brzmienia bez pitolenia.
Puśćcie Wracam na pełnej kurwie Zapierdalaczy.
Dobrze cię słyszeć. Cameron jest z tobą?
Jest,
ale to coś nas sponiewierało.
Gąsienice się zacięły i jeszcze jedno pęknięcie na szybie,
a będziemy morsować.
Ruszcie nas choć o centymetr, to...
Skończymy jak tamci.
Nie zostawimy ich tam.
Musi być jakiś sposób, by ich ściągnąć.
Nie przyszła góra do Staca,
przyjdzie Stac do góry.
Coake do Bremnera, odbiór.
To na pewno zadziała?
Znamy ich położenie.
Jeśli do nich podpłyniemy, wciągniemy łazik przez basen.
O ile to coś nie wróci na dogrywkę.
Szefie.
Ładunki gotowe?
Ładunki?
Stac jest przymarznięty do lodu.
Trzeba go uwolnić.
Najprościej...
go wysadzić.
Magnus i Fulmer pójdą z Bremnerem na lód.
- Rose ze mną. - Już tu
nie dowodzisz.
Trzeba ich uratować i tak to zrobimy.
Ja też mam tam swojego człowieka.
Organizm może w każdej chwili wrócić.
Miałaś nie tracić czasu na porównywanie wacków.
Dobrze. Ubierzcie się i załatwmy to.
Spotkajmy się w sterowni.
Naprawdę chciał ich zabić?
Nie zagrażali mu.
Ale to może być inny organizm niż ten w Bravo.
Mamusia tamtego?
To tak nie działa.
Nie u tego typu stworzeń. Bardziej przypomina kolonię.
Ale macie rację co do jednego.
Tylko jednego?
Przepraszam. Chodzi mi o to,
że Morze Północne jest względnie młode.
A Ocean Arktyczny nie.
Zamarzł przed trzema milionami lat.
Przez taki czas można sporo urosnąć.
Sporo, czyli ile?
Wielka Rafa Koralowa rośnie od zaledwie 20 000 lat,
a jest wielkości Japonii.
No to sporo.
Tak.
Tylko nie upuść.
Bo będziemy cię zbierać gąbką.
Ryzykownie. Już raz próbował się wysadzić.
Raz mi wystarczy.
Tym wwiercimy się w lód.
Jak najgłębiej, ale nie na wskroś.
Fala uderzeniowa musi pójść w dół.
- Ile? - Dwa rzędy po 12 ładunków.
Sto metrów między rzędami.
Gdy Stac się rozhuśta, lód popęka.
Jak zejdziemy?
Po drabinie.
Mogłem się domyślić. Zawsze jakaś drabina.
Uwielbiam je.
Boisz się piratów?
Niedźwiedzi polarnych.
Możesz się zdziwić,
jak się do ciebie podkradnie
prawie tonowe monstrum.
Więc na lód zawsze bierzemy broń.
Ale tylko dla siebie?
Nie można zawsze zbawiać świata.
Tędy.
Mechanicy w pogotowiu?
Tak, wszystko gotowe.
Przygotować oba moduły do transportu głębinowego.
Uruchomić silniki.
Saperzy na lodzie?
Zgadza się.
Uważajcie na czarny lód.
Nie mam ochoty was wyciągać.
Dba o zespół, nie ma co.
Kiedyś ten fiord był wiecznie skuty lodem.
Teraz topnieje co roku.
Oznaczamy cieńsze fragmenty dla helikopterów,
ale tam...
nikt nie dotarł.
A jak wpadniesz?
Jak wpadniesz,
zimno uderzy cię z siłą tira.
Wspaniale!
- Idziemy po was, Easter. - Świetnie.
Tu sterownia. Przygotować się do zejścia na głębokość transportu.
To nie ćwiczenia.
Chwyćcie się czegoś. Będzie szybko.
Na mój znak podnieść podpory.
Teraz.
Podnosimy.
Czas się ruszyć.
BLOKADA PODPÓR WYŁĄCZONA
Odważni. To trzeba im przyznać.
Magnus nie zostawia ludzi.
Wystarczy.
Pierwszy ładunek.
Uzbrojony i zsynchronizowany.
Masz. Zrób drugą.
Idę.
Gotowe. Jeszcze tylko 23.
Możesz założyć następny.
Nie, dobrze ci idzie.
Grunt to spokój.
Gotowy.
Następna para.
Rozpocząć unoszenie modułu podwodnego.
Podnosimy moduł podwodny.
Zakończone.
BLOKADA PODPÓR WŁĄCZONA
- Gotowe do ruchu. - Potwierdzam.
Ruszamy, gdy tylko skończą saperzy.
Załoga, gotowość do transportu.
Moduł podwodny, gotowi?
Wszystko gra. Śluzy zamknięte,
system wciągania łazika w pogotowiu.
Przyjęłam.
Teraz potrzebujemy tylko przerębla.
Jeszcze dwa otwory.
Ja wywiercę.
Gdy skończymy, podnieś i wciśnij.
Chłopaki!
Lód pęka!
To przez fale ze Staca.
Łamią lód od spodu.
Niedobrze.
Ruszcie się!
Niebezpiecznie.
Grunt to spokój, nie?
Dokończmy.
Nie waż się, kurwa, pękać. Ani się waż.
Myślałem, że po mnie.
No chodź!
Chodź!
- Szlag! - Kurwa!
- Wyciągnijmy go. - Nie, czekaj.
Nie wiemy, gdzie lód popękał.
Rozłóż wagę i powoli.
Szybko!
Szybciej!
Chodźcie!
Co robicie?
Wpadam! Szybko!
Trzymaj się.
Szybciej!
Szybciej, tonę!
Mamy cię.
Kop nogami.
- Nie umiem pływać. - Nie musisz.
Kop, kurwa!
Niech to szlag!
Co się stało?
Co wy odwalacie na tym lodzie?
Nie ma czasu!
Dzięki za wsparcie!
Olej go. Kop, do kurwy nędzy!
Detonator!
Jak wpadnie, nie odpalimy ładunków!
Masz?
- Szefie! - Jest!
Żyjesz?
Nic mi nie jest.
Wyciągamy go!
Ciągnij!
Magnus, Fulmer? Żyjecie? Odbiór.
Żyjemy.
Gorący prysznic i będzie git.
To się da załatwić.
Chodźcie.
Jeszcze dwa ładunki.
To nie marnujcie czasu na pogaduszki.
Chodźcie, wstajemy.
Easter, Cameron. W porządku?
Nie powiedziałbym.
Chciałbym już wyjść z tej puszki.
Przyjęłam.
Odpalaj.
Tu jesteśmy bezpieczni.
Rose, ładunki założone.
Dajcie znać, kiedy odpalić.
To twój cyrk.
Wysadzajcie.
Oby to byli oni!
Jesteście tam? Odbiór.
Tak, wszystko dobrze.
Ruszajcie.
Włączyć silniki.
Aktywujemy napęd.
Napęd aktywowany.
Transport w toku.
Łazik, płyniemy do was.
Dobrze to słyszeć.
Wracamy do brzucha bestii.
Wolę tamtą niż tę.
Zaraz lądujemy.
Załatwimy jedną krótką sprawę
i pomożemy ci znaleźć Kacey.
Gdzie światła?
Oszczędzają energię.
Jest potrzebna w punktach pomocy daleko poza dotkniętym obszarem.
Musiał być ogromny.
Matka natura...
nie zna litości.
Ostrożnie.
Wpadłeś do wody.
Jak Cameron i Easter się ogarną,
pójdą do Murcha na badania.
Ktoś obejrzał tę rękę?
Przydałoby się.
Naraziłeś powodzenie operacji.
- Niczego nie naraziłem. - Żadnych wymówek.
Wyciągnąłeś od Bremnera coś o misji?
Jest lojalny, to trzeba mu oddać.
Choć niewiele mu to pomaga.
Stwór pokiereszował twoją zabawkę.
Jeśli tak sponiewierał łazik, to nas też może.
Takim ciśnieniem, jakie wytworzył na dnie, mógł pogrzebać nas żywcem.
Więc przypomnij mi, czemu mamy się z nim zaprzyjaźniać?
Chociażby po to, żeby nie pogrzebał nas żywcem.
Też widzieliśmy, jakie umie siać spustoszenie.
By go powstrzymać, trzeba go zrozumieć.
Wystarczająco go rozumiem.
A już myślałem, że zaczynamy się dogadywać.
Nie wierzę mu za grosz.
Lennox dała ci dostęp do dokumentów Staca, nie?
Jeszcze ich nie przejrzałam.
Musi być w nich coś przydatnego.
Zajmij się tym, a ja pogadam z Cameronem.
Może będzie bardziej otwarty.
- Zgoda? - Zgoda.
Przykro mi z powodu twoich ludzi.
Nie mówiłem nic, bo nie wiedziałem,
czy nie skończymy tak samo.
Nie powinno ich tam być.
Pieprzony Coake.
Puk, puk.
Mam nadzieję, że byliście grzeczni.
Głównie obgadywaliśmy ciebie.
Porównywaliśmy notatki.
I?
Dużo się dowiedziałeś?
Niewiele.
Twój kolega się nie odsłania.
Dobrze, że ściągnąłeś ciała.
Zabawne, ale...
nie pamiętam, żebyś wtedy tak mówił.
Chyba że liczy się załoga, ale tylko twoja.
To nie o to chodzi.
Tylko o punkt widzenia.
Z perspektywy mojej załogi postąpiłem słusznie.
Ty podobnie.
Najwyraźniej ci ufają.
Jak będę miał powód, to też ci zaufam, ale...
na razie nie mam.
Zaginionych można zgłaszać w rejestracji.
Dążymy do odnalezienia państwa bliskich.
Co to, kurwa, jest?
Centrum pomocy ofiarom.
Robią tu selekcję rannych.
Część trafia do szpitali, a inni do swoich rodzin.
- Wracające załogi też. - Mieliśmy jechać do Edynburga.
Nie ma dojazdu do miasta.
Ale jeśli znaleźli Kacey, przywieźli ją tutaj.
Tu musimy zacząć.
Pictor przejął te biura do koordynacji działań.
Zajmą się tobą.
Zaraz wrócę.
Czy jest więcej osób z Bravo?
To, co się stało, nie zmienia umowy.
Prawa do całości albo się wycofujemy.
Od początku taka była umowa.
Braithwaite, Kinloch Bravo.
Ona wie, co robić.
Umniejszmy to, przedstawmy jako osobiste.
Jesteśmy taką samą ofiarą jak inni.
Odezwij się.
Wciąż nic?
Ani jej, ani jej rodziny.
Wszystko do dupy.
Powinnam jej szukać. Ona by mnie szukała.
Tak łatwo nas stąd nie wypuszczą.
Ma co do ciebie plany.
Byliście u lekarza na lądowisku, prawda?
Tak, jesteśmy zdrowi.
To dobrze. Zaraz zaczynamy.
Już?
Im szybciej załatwimy konferencję,
tym szybciej zaczniemy szukać Kacey.
Dobra.
Ale dlaczego to muszę być ja?
Bo masz nadzieję,
a tego potrzebują ludzie.
DZIENNIK MISJI
Cześć.
- Lekka lektura? - Bardzo.
Teoretycznie to wszystko, czego Coake
dowiedział się o Przodku od jego odkrycia.
I co?
No właśnie nic. Nic tu nie ma.
Raporty z kopania, testy sprzętu,
ocena wpływu, reszta zaszyfrowana.
Więc Lennox kłamała?
Nie ona.
Coake.
Mógł spokojnie ukryć dane przed jej przylotem.
Żeby chronić dupę.
I firmę.
Najlepiej sprawdźmy to u źródła.
Jeśli to on nim jest.
Lennox mówiła, że Coake ma sojuszników.
Jego współpracownicy muszą być wysoko.
To może sięgać dużo dalej.
Rozgryziesz to.
Mamy czas.
Jasne.
Czas. To lubię najbardziej.
OSTRZEŻENIE – WYKRYTO WZROST CIŚNIENIA
KRYTYCZNY WZROST CIŚNIENIA NAPIĘCIE PRZEWODU
DANE USZKODZONE WYMAGANE UZUPEŁNIENIE
Niezły widok.
Aż prawie warto tu stacjonować.
No.
Prawie.
Ale nie dla niego tu przyjechałeś.
Bawisz się w księdza? Chcesz mnie wyspowiadać?
Jeśli tego potrzebujesz.
Nie jesteśmy tu w interesie moim ani firmy.
Ludzie potrzebują zasobów.
Bez nich dziczeją.
Bezrobotni wiedzą to najlepiej.
Każda istota na Ziemi kradnie energię do życia.
Jedyne, co wyróżnia ludzi, to że robią to
najskuteczniej.
Gdybyśmy zamknęli całą historię życia na tej planecie
w jednym dniu,
to ile czasu by przypadło na ludzi?
Dwie tysięczne sekundy.
Potrzebujemy każdego grama zasobów, jeśli chcemy przetrwać.
Niby tak,
ale to znaczy, że bardzo szybko to wszystko spieprzyliśmy.
Rozumiesz chyba, że nie przetrwamy,
jeśli będziemy niszczyć wszystko wokół.
Kiedy zaczynałem w tej branży,
ropa miała nam zapewnić świetlaną przyszłość.
Ostatnio ta przyszłość rysuje się czarno.
A dzisiaj?
To coś wykorzystało swoją turę.
Kolej na naszą.
Niczego cię to nie nauczyło?
Z naturą nie można wygrać.
Bo twój poprzedni plan spisał się znakomicie.
Nie wiesz, o czym mówisz.
Za to ty wiesz.
Widziałem cię podczas ataku.
Jesteście połączeni.
Co takiego?
O co mu chodzi?
To nic takiego. Przebłyski.
Czemu mi nie powiedziałeś?
Przepraszam.
Byłaś zajęta, a dla mnie to trudne.
Trudne? Przecież to ważne!
Co właściwie widziałeś?
Falę?
To samo co na Bravo?
Nadal nic nie rozumiecie.
Rozprawiacie ciągle o fali.
Ważniejsze jest to, co ta istota zamierza dalej.
Trwają poszukiwania...
Ciągle to oglądasz.
Wypatrujesz czegoś?
Dorastałam na tych terenach.
Moja mama nadal tam chyba mieszka.
Nie odwiedzasz jej?
To nie był szczęśliwy dom.
Ona pije.
Na umór.
Nie sądziłam, że będę się o nią martwić.
Ale teraz... to co innego.
Tak.
To nie są przelewki.
Gotowi na kolejnego pacjenta?
Daj nam chwilę. Usiądź.
Zaczyna się.
Macie mnóstwo pytań o wpływ ostatnich wydarzeń.
Ale najpierw chcę powiedzieć, że Pictora
i resztę podmiotów z Morza Północnego
spotkała straszna tragedia.
- Szybka jest. - Zrób głośniej.
Robimy wszystko, by ustalić, ile obiektów i osób ucierpiało,
ale z uwagi na trudne warunki na morzu i lądzie
możemy podać tylko szczątkowe informacje.
Ile mamy zapasów energii?
- Pani Lennox... - Będzie...
Które złoża i rurociągi zostały zniszczone?
Wkrótce udostępnimy raport techniczny.
Niemniej już teraz mogę powiedzieć, że nasze straty
są dość znaczne.
Zapewniam jednak wszystkich widzów,
że robimy wszystko, co w naszej mocy,
aby odnaleźć zaginionych
i sprowadzić ich do domu.
Reszta powinna to zobaczyć.
Zostań. Pójdę po nich.
Dzięki wzorowej akcji naszych ekip poszukiwawczych
są tu z nami
członkowie załogi Kinloch Bravo,
których wyłowiliśmy z szalupy ratunkowej cztery godziny temu.
Choć sporo przeszła, medyczka Catherine Braithwaite
zgodziła się opowiedzieć swoją historię.
Proszę.
Wczoraj, gdy zgodnie z planem wyłączyliśmy systemy,
powiadomiono nas o nadchodzącej wysokiej fali,
znacznie przekraczającej wytrzymałość naszej platformy.
Zgodnie z procedurami
polecono nam przygotować się do ewakuacji.
Jednak prędkość fali...
Co ona wyprawia?
Tak działa Pictor.
Nie wierzę, żeby nas tak sprzedała.
To nie tylko Pictor.
Uderzenie fali rozproszyło łodzie ratunkowe
i poniosło je z dala od platformy oraz statku ratunkowego.
Część załogi odniosła niewielkie obrażenia.
Dryfowaliśmy kilka godzin,
gdy zauważyły nas śmigłowce ratunkowe Pictora.
Cała załoga była w szalupach?
- Co z platformą Charlie? - Widziała pani falę?
- Proszę... - Czy ktoś zginął?
Później będziemy odpowiadać na pytania.
Pragnę podziękować ekipie ratunkowej i pracownikom firmy
za uratowanie nas,
prosimy też o odrobinę prywatności, zwłaszcza kiedy
Pictor stara się odnaleźć naszych bliskich na lądzie.
Nie mam nic więcej do dodania.
Jak się pani czuła?
Bała się pani, że nie wróci?
Co się stało z resztą załogi?
Po uderzeniu fali straciłam inne szalupy z oczu.
- Że co? - Do przewidzenia.
Ale odnajdziecie je?
Taką mam nadzieję.
Wstępne obliczenia wskazują, że epicentrum było
pod złożem Kinloch.
Jak pani to skomentuje?
Techniczne ustalenia przedstawimy później,
przekażemy wtedy wszystko, co wiemy.
Naszym priorytetem jest teraz
ratowanie życia.
Korporacje.
Wciąż mówiła!
Wystarczy już tego.
Robi nas w wała.
Chyba to widzicie?
Materiały o Przodku, a teraz to.
Gra ofiarę i przenosi uwagę na akcję ratunkową.
Ani słowa o przyczynie tsunami.
Nie wiemy wszystkiego.
Bo nam nie powiedziała.
Jest po naszej stronie. Po co oddałaby mi dowodzenie?
Bo wiedziała, że dzięki temu zostaniesz.
Ty jedna mogłaś naprawdę wyjaśnić,
co się stało na Bravo.
Świat by ci uwierzył.
Kupiła cię i robisz to, czego potrzebuje.
Nie zrobiłaby tego. Znam ją.
„Znałam”. Tak powiedziałaś
- na jej widok. - Przekręcasz.
Nie. Za to ty ślepo wierzysz kobiecie, która żyje z kłamstw.
Może ciebie też okłamuje?
Nie jest święta, ale nie róbmy z niej potwora.
Na pewno ma jakiś powód, by to robić.
Zawsze miała.
Dyrektor Morgan Lennox z Pictor Energy
przedstawiła nowe informacje o tej tragedii.
- Firma... - Sprzedałaś ich.
- Też podpisałeś papiery. - Ale ciebie stać na więcej.
Tu nie chodzi o mnie, tylko o Kacey.
Póki co tylko ona zaoferowała mi pomoc.
Nowa twarz, ta sama gra.
Tak już jest.
Nie musisz rozumieć,
ale oczekuję, że dotrzymasz umowy.
I tak to wszystko się wyda.
Dzisiaj już nie ma tajemnic.
W swoim czasie się wyda.
Ale jeśli zechcesz coś ujawnić wcześniej, to wiedz jedno.
My nie przegrywamy. Nigdy.
Pani Braithwaite, chce pani coś dodać?
A może coś jeszcze w imieniu Pictora?
Tędy.
Wszyscy z miasta?
Z całego wybrzeża.
Pomagamy w koordynacji działań ratowniczych.
Zgubisz się w tym obozowisku.
Co, chcesz mi towarzyszyć?
Magnus prosił, bym cię pilnował.
Jej gierki tego nie zmienią.
Te przepustki dadzą wam swobodę w obozie.
Znajdę cię, gdy czegoś się dowiem.
Powodzenia.
Jezu, nawet nie wiem, gdzie zacząć.
Krok po kroku.
Metodycznie.
- Zagrożenie życia? - Nie.
Zmiażdżone lewe udo. Krwotok ustał, ale...
Dobra, T-2, oznacz ich.
- Szósty rząd. - Robi się.
Daj znać pielęgniarkom. Wracaj szybko.
- Kto następny? - Nie pracujemy tu.
Szkoda, ale w takim razie...
Szukam mojej żony, Kacey Braithwaite.
Oceniam tylko stan zdrowia.
Ale ktoś musi prowadzić jakiś rejestr, spisywać dane?
Tak, ja to robię. I całą resztę.
Gdybym miał na to czas.
Masz długopis?
Pewnie.
T-1, tak?
Rząd ósmy.
Jeśli tu jest, to już ma opiekę, a jeśli nie tu,
to szukałbym przy bramie obozu.
Ale przydałabyś się tutaj.
Nie mogę. Nie teraz.
Wróć, jeśli jej nie znajdziesz!
Cat!
Zostaw mnie! Nie prosiłam cię o pomoc!
Zatrzymaj się. A co z tymi ludźmi?
- Możesz im pomóc. - Nie obchodzą mnie.
Obchodzi mnie tylko Kacey!
Rozejrzyj się.
Pół miasta jest w tym obozie.
Nie znajdziesz jej w ten sposób.
Kazał iść pod bramę.
Chodź tu.
Mnie jeszcze nie narysowałeś.
Ludzie mi nie wychodzą. Trudni są.
Z Cameronem ci wychodziło.
Też jest trudny.
Miły jesteś. Koleś uratował ci życie.
Ma rację.
Spójrzcie tu.
Co to jest?
Coake mówił, że pierwszy zespół robił badania geologiczne.
Zgadza się.
Spójrzcie na dno.
Patrzę, ale nie widzę.
Muszę myśleć za wszystkich.
Askel twierdzi, że Stac ma wydobywać konkrecje polimetaliczne.
Takie jak ta
i te.
Widzieliśmy kilka koło modułu,
ale nie na miejscu wypadku.
Więc jeśli nie konkrecji, to czego tam szukali?
Nie zapominaj, po czyjej jesteś stronie.
Po żadnej.
Pośrodku.
To bądź dalej, ale lepiej to oddaj.
Co mam oddać?
Dziennik danych z ich łazika. Nie pogrywaj ze mną!
Chyba że chcesz skończyć jak oni.
To groźba?
Powiedzmy, że obietnica.
Zostawiłem go.
Miałem ważniejsze zmartwienia.
Brzydzę się kłamstwem,
ale lepiej, żebyś kłamał.
Ten dziennik to skarb.
Jesteś kundlem na łańcuchu.
Kiedyś się nim udusisz.
ZAKOŃCZONE
Kurwa! Co za dupki!
Udało się?
Firma zablokowała komunikację.
Ale to nie znaczy, że mieliście rację co do Lennox.
Wcale tego nie mówię.
Nikt cię nie obwinia.
To dobrze, bo nie zrobiłam nic złego.
To te...
mapy geologiczne?
Tak.
I co?
Pracuję nad nimi.
Co cię ugryzło?
Chodzi o te przebłyski?
Mówiłem już,
nawet nie wiem, co znaczą. Nie chcę ich widzieć.
A ja chcę tylko, żeby nikt przede mną niczego nie ukrywał.
Wystarczy, że firma to robi.
To był kiepski pomysł.
Dokąd to? Nie skończyliśmy!
Czyżby? Bo czasami trudno za tobą nadążyć.
Pierdol się!
Tobie niby jest trudno?
Nawet nie wiesz, o ile trudniej jest mnie albo Lennox.
Nas nikt nie chroni. Nikt.
Coake może notować wpadki jedna po drugiej
i dalej będzie sobie pływał.
Ale nas dzieli jeden błąd od utraty pracy.
Żeby chociaż nasz błąd.
Chcesz pomóc?
To zostaw mnie w spokoju.
Tego chcesz?
Tego.
Dobra.
Daj jej czas. Ochłonie.
Wątpię.
Lennox nie chce zdradzić tajemnicy,
więc nie znajdziemy do niej klucza.
Ale są tu tacy, którzy wiedzą, co naprawdę knuje Pictor.
Sterownia do galerii.
Tu galeria, cześć.
- Heather. - To Magnus.
Askel jest z wami?
Pójdę po niego. Myśleliśmy o tym samym.
Idź. Mam dość tych gierek.
Pora pogadać z kimś, kto wie, co tu się dzieje.
Chodźmy.
Idą tu. Poszukam Askela.
Znajdźcie Camerona. Do niego też będą pytania.
Ja zostanę na posterunku.
Twoim zdaniem Coake i Lennox chronią swoje tyłki?
Na pewno nie nasze.
Masz trzymać jęzor za zębami i się nie wychylać!
Najlepiej w ogóle z nimi nie rozmawiaj.
Siedź tu, słuchaj tej swojej kociej muzyki
i rób, co ci każą, tak jak zawsze.
Nie będę za ciebie kłamał.
Nie ty decydujesz! Pracujesz dla firmy,
nie dla sumienia!
Askel, cześć.
Czego chcesz?
Mogliby bardziej współpracować,
gdybyś ich ciągle nie gnoił.
To moja platforma. Mogę ich traktować, jak chcę.
Myślałam, że platformy należą do firmy.
Nie wymądrzaj się. Nie jestem w nastroju.
A kiedy niby jest?
Cholerny goryl.
Już wolę to coś niż jego.
Magnus chciałby z tobą porozmawiać.
W materiałach Coake'a nic nie ma.
O ile on lub Bremner nie pozwolą,
nie skontaktujemy się z Lennox.
Cameron też gdzieś się zaszył.
Cokolwiek robił tam przy wraku,
wie tylko Coake.
Instalowałeś tu niektóre systemy, prawda?
Możesz otworzyć zaszyfrowane pliki?
Żaden problem.
To już coś.
Pictor nie puści pary z ust,
ale sami coś w końcu znajdziemy.
O Przodku?
Odkryli go przypadkiem, potem przenieśli Staca tutaj,
ale nie wiadomo dlaczego.
Mogę rzucić na to trochę światła.
Zapraszam do mnie.
To, co nazywacie „Przodkiem”,
- swoją drogą dobra nazwa. - Dzięki.
To pradawna, organiczna sieć utkana na dnie morza.
Kiedyś sądziliśmy, że lasy to tysiące pojedynczych drzew,
ale dziś wiemy, że łączy je grzybnia.
Pozwala ona drzewom wymieniać się składnikami,
przekazywać informacje, a nawet bronić się przed wrogami.
Sądzisz, że Przodek działa podobnie?
Żywa sieć na dnie oceanu?
Tak.
Analizując próbki przywiezione przez Coake'a z Morza Północnego,
ustaliłem, że tamten organizm
jest częścią tej samej sieci, którą odkryliśmy
tutaj w Arktyce. Może sięgać jeszcze dalej.
Skoro już to wiedzieliście,
to czego Pictor tu szuka?
Sporo zainwestowali w kopanie w dnie morskim.
Ale nie da się tego robić, dopóki przeszkadza im Przodek.
A ta trucizna Coake'a?
Działa na krótki dystans.
Zabija komórki zbyt szybko, by się rozprzestrzenić.
Jakbyście chcieli zniszczyć rój pszczół, tłukąc pojedyncze osobniki.
Żeby zabić wszystkie,
trzeba zmusić robotnice do przeniesienia trucizny w głąb gniazda.
By trafiła do królowej.
Chcesz zabić wioskę, zatruj studnię.
Dokładnie. Jak w każdej sieci
sądzimy, że tu też są węzły, które spajają cały system.
Pictor chce znaleźć taki węzeł
i wprowadzić do niego truciznę,
tak by się rozprowadziła po całym organizmie.
Czyli tego szuka Coake, takiego serca.
Niestety tak.
Na razie bez skutku, ale...
Tego szukał zespół badawczy.
Właśnie.
Mogli je znaleźć?
Mogli.
Dlatego zaatakował!
Nie ścigał łazika, tylko bronił swojego domu!
Coake zabronił mi o tym mówić,
więc liczę na to, że jakoś sobie z nim poradzicie.
Kiepsko mi idą rozmowy o pracę.
Bez obaw. Magnus dba o swoich.
Ale pracuję dla Pictora.
Musimy dokładnie ustalić, co Coake...
Pieprzony Askel.
Trzeba było go załatwić.
Mamy zabić to coś, a nie własnych ludzi.
Muszę tylko zdobyć ten dysk od Camerona.
To nie wszystko.
Czekało na nich. Wiedziało, że się zbliżamy.
Będzie wiedziało, co zamierzamy.
Skąd?
Bo ma tu swoją wtyczkę.
Musimy ją wyjąć.
Masz jakiś plan?
Pracuję nad nim.
PRZETWARZANIE DANYCH ODKODOWYWANIE DYSKU
USZKODZENIE KADŁUBA
UWAGA – WZROST CIŚNIENIA WYKRYTO ZAKŁÓCENIA
KRYTYCZNY WZROST CIŚNIENIA
ODSZYFROWYWANIE MAPOWANIA PROJEKT CIREIN FAZA II
MAPOWANIE DNA MORSKIEGO ZAKOŃCZONE
LOKALIZACJA POTWIERDZONA
Ty zimny draniu.
Wiedziałeś, że to tam było.
A i tak nas tam wysłałeś.
Napisy: Dorota Szatkowska-Jaskuła
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger