Szlag.
Koszmar?
Coś w tym rodzaju.
W tych papierach nic nie znajdziesz.
Mówiłeś, że Coake tworzył mapę.
Coake dużo mówi,
ale nie robi notatek.
Nie tędy droga.
Zawsze jesteś taki bezpośredni wobec obcych?
Ciebie znam.
Jesteśmy podobni.
Chcesz kontrolować zło.
Poznać, jak działa, by nie mogło cię skrzywdzić.
Skrzywdziło mnie nie raz.
Matka urodziła się w dzień polarny.
Ludzie myślą, że ta okolica się nie zmienia,
ale ona co roku rodzi się na nowo.
Więc...
biegun nigdy nie wygląda tak samo.
Byłeś tam?
Na biegunie?
Nie.
Pobyt tutaj mi wystarczy.
Nie jestem zaprawionym odkrywcą.
Ale lud mojej matki
podróżował, kierując się wskazaniami duchów.
Dzielili świat na trzy sfery.
Ziemię, niebo i to, co pod spodem.
Słuchali mądrości tych, którzy byli przed nimi.
Przodków.
Właśnie.
Mówiłem, dobra nazwa.
Piękna historia,
ale nauka i legendy nie idą w parze.
Być może.
A może...
nie potrzebujesz mapy, tylko przewodnika.
Sterownia, wszystko nam tu miga.
Napiął się przewód.
Woda jest wzburzona.
Cholera, tracimy...
BRAK ŁĄCZNOŚCI ZERWANY PRZEWÓD
Sterownia, słyszycie? Mamy duży problem.
ŁAZIK 2
Sterownia, słyszycie? Mamy duży problem.
W porządku?
- Fulmer? - O kurwa.
Jezu, Fulmer?
Fulmer, słyszysz mnie? Magnus, sprowadź pomoc!
- Co się stało? - Nie wiem, upadł.
Zabieramy go do ambulatorium.
Rose i Murchison do ambulatorium.
Potrzebujemy pomocy.
PLATFORMA
Rose i Murchison szybko do ambulatorium.
Potrzebujemy pomocy.
Co się dzieje?
Stracił przytomność.
Widziałeś, co robił?
Słuchał nagrań z łazika.
Zemdlał zaraz po fali dźwiękowej.
Jak za pierwszym razem.
Jest połączony z organizmem. Dlatego.
Będą kłopoty?
Możliwe.
Albo okazja.
Musimy znaleźć ten dysk.
Cameron gdzieś go ukrył.
Ale nie zdradzi nam gdzie.
Nam nie.
Ale komuś innemu?
Cat!
Byłem już w każdym namiocie.
Nikt nie widział Kacey.
Tutaj też nic.
Większość nie wie nawet, gdzie ich własna rodzina.
To co robimy? Byliśmy wszędzie.
Nie wszędzie.
Trwają poszukiwania ofiar tsunami.
Według ratowników nadzieja spada,
ze względu na obawy dotyczące paliwa i energii.
Później...
Przynajmniej już nie dowożą ludzi. To dobry znak.
Standardowa procedura. Najpierw ratowanie, potem odzyskiwanie.
Jest jakaś różnica?
Jest. Ci, których teraz przywożą,
trafiają do kostnicy,
a nie tam.
Rozmawiałam z doktorem Sailem.
Tych jeszcze nie zidentyfikowali.
Cat, niech ktoś inny to zrobi.
Nie musisz robić wszystkiego sama.
Nie wszystko.
Tylko to.
No tak.
- Dobra. - I jeszcze...
Sama tam wejdę.
Poczekam.
Będę tu.
Chryste. Otaczają nas duchy.
- Chodź. - Wszystko gra?
Ambulatorium już blisko.
Nic mi nie jest.
Kurwa mać!
Nie potknąłeś się albo coś?
Nie. Padł jak kłoda.
I uderzył się w głowę.
Może i drzewa w środku lasu padają bezgłośnie,
ale to boli jak cholera.
Zbadaj go i spisz raport.
Nie ryzykujmy z urazem głowy.
Spójrz na mnie.
Rób swoje.
Żadnych pasażerów na gapę.
Ty tutaj?
Nie masz dość ciasnoty?
Ty mi powiedz.
Pewnie żałujesz, że nie podpisałeś tej umowy.
Tej z Coakiem?
Nie.
Nie można mu ufać.
Brzmi, jakbyś to znał z autopsji.
Nie byłoby tej fali,
gdyby nie igrał z Przodkiem.
Jakoś o tym nie wspominał, kiedy wrócił.
Magnus chce z tobą mówić.
Twoi przyjaciele
ciągle nie zdają sobie sprawy, kim jest Coake.
Myślą, że mogą go przechytrzyć.
Albo przyłapać.
Nawet jeśli zdołają,
to nic nie da.
On nie przestanie.
Dopóki ktoś go
nie powstrzyma.
Niczego nie wykryłem.
Funkcje życiowe w normie, nie ma wstrząśnienia mózgu.
Żadnych obrażeń od upadku.
Nic więcej nie zdziałam.
Nie trzeba.
Dzięki, Murch.
Co wtedy robiłeś?
Pomagałem,
jak chciałaś.
Coake wysyłał łaziki, by znaleźć
słaby punkt Przodka.
Myślałem, że znajdę coś w tych nagraniach.
- Znalazłeś? - Nie wiem.
Była fala dźwiękowa z sonaru.
Był też inny dźwięk.
Nie w nagraniu, tylko w mojej głowie.
Jaki dźwięk?
Więcej niż jeden.
Cała kakofonia,
nakładały się.
Jebany chaos, tak jak te wizje.
Baz mówił, żeby słuchać.
Może to część przekazu Przodka. Próbuje do nas dotrzeć.
Może mógłbyś mu odpowiedzieć.
Ale ty dobierzesz słowa, tak?
To nie tak.
To nasza najlepsza szansa na nawiązanie kontaktu.
Jeśli nam się uda, powstrzymamy kolejne ataki.
Może ty czujesz do tego powołanie,
ale my nie.
Easter i Cameron prawie zginęli.
- Ja i Magnus też. - To czemu zostałeś?
- Mogłeś odlecieć z innymi. - Dla ciebie.
Tu nie chodzi o nas.
Tylko o coś więcej.
Miło, że w końcu to powiedziałaś.
Nie ma jej tam.
To dobrze. Taką miałaś nadzieję.
To znaczy, że jest gdzieś tam. Prawda?
Ale pod koniec pragnęłam,
by była jednym z trupów.
Przynajmniej miałabym pewność. Rozumiesz?
Jak to, kurwa, o mnie świadczy?
Nie poddałaś się.
W przeciwieństwie do innych.
Moja rodzina nie wie, gdzie jestem.
Na lądzie czy na morzu.
Żyją bezpiecznie daleko stąd.
Raczej się o mnie nie zamartwiają.
Sam do tego doprowadziłem, krok po kroku.
Myślałem sobie: „Są niedaleko,
niedługo się pozbieram,
postaram się”.
Ale to tak nie działa.
Myślisz, że są
na wyciągnięcie ręki,
ale już dawno ich nie ma.
Zjebałem po całości.
Nie udawaj zaskoczenia.
No cóż...
Jeśli jako nieobecny ojciec szukasz współczucia...
Nie szukam.
Na co mi współczucie.
Nie wolałeś zostać na górze?
Skupmy się na tym, co jest do zrobienia tu na dole.
Jak idzie z zaszyfrowanymi plikami?
Całkiem nieźle.
Byłem przy ostatniej blokadzie, gdy Fulmer zemdlał.
Teraz muszę tylko...
zrobić to.
Sezamie, otwórz się.
Mamy tu
archiwum zamówień, dokumenty zarządu,
kierunki rozwoju firmy,
póki co nic na temat Przodka.
Ale nie są to jawne materiały.
To już jest coś.
Pokażemy to Rose?
Uporządkujmy to najpierw.
Zobaczmy, ile mamy igieł w tym stogu siana.
Jasne.
Rozmawiałeś z Easterem po ataku?
Ledwo. Siedziałem nad tym.
Ale chyba się trzyma.
Trzymają się, dopóki nie pękną.
Nie czekaj na to.
Tędy proszę, panie York.
W porządku?
Tak.
Namiot prasy jest tam.
Trzymamy ich z daleka.
Tędy.
Dzień dobry, Danni. Spałaś trochę?
- Dłużej niż pani. - Każdy dźwiga swój krzyż.
- Jak lista? - Długa.
Minister Energii, premier, Sekretarz Stanu USA, Saudowie i Rosjanie.
Pełen zestaw. Jakby się niebo zawaliło.
Co z twoją rodziną?
Bezpieczna. W Hiszpanii na wczasach.
Kto by pomyślał. Martwią się o mnie.
Dobrze sobie radzisz.
Nie wychylamy się, trzymamy rękę na pulsie.
To duże wyzwanie.
Dziękuję.
Darian York też tu jest.
Przykro mi, ale nalegał.
Dziękuję.
Wygodnie ci tutaj?
Pewnie mniej niż tobie.
Firma załatwiła mi hotel poza zalanym terenem.
Żaden luksus, ale dość przytulny.
Spodobałoby ci się. Robią pysze śniadania.
Tu się bardziej przydam.
Słusznie, dobre podejście.
Twoja dziewuszka dobrze wypadła na konferencji.
Wiarygodnie.
Żadna dziewuszka.
Mówiłam, że się spisze.
Uważaj.
Odnoszę wrażenie, że ci tu przeszkadzam.
Będę lepiej udawać.
Zabawne.
Zarząd uważnie obserwuje.
Jeśli pojawią się dalsze komplikacje,
być może będą konieczne zmiany.
Darian, pewnie sądzisz, że dzięki pieniądzom ojca
władasz tą firmą,
ale tak nie jest.
Jesteś tylko jednym z udziałowców.
Więc jeśli masz tu sprawę,
powiedz mi jaką, a ci pomogę.
Znalazłeś drogę do serca?
Nie, coś innego.
Coake i Lennox mówili, że Stac to prototyp.
- Do testów. - Wydobycia podwodnego.
To tylko element
większej układanki.
Z danych wynika, że to znacznie większy projekt.
Będzie więcej kopalń.
W całej Arktyce,
nawet tam, gdzie na razie jest lód.
Wykupują prawa do wszystkiego, metali, ropy,
przetwarzania, przewozu.
- Wszystkiego. - Dokładnie.
Porty, rafinerie, stocznie. Co tylko chcesz.
Ogołocą ten obszar ze wszystkiego.
I nie są w tym sami.
Widzisz ten dokument po prawej?
Za trzy dni zaczyna się aukcja licencyjna.
Pictor nie jest w tym sam.
Wszystkie duże koncerny
chcą wydrzeć coś dla siebie.
Strategie obejmują dziesiątki kolejnych lat.
Nic dziwnego, że Pictor to sprawdza.
Tak, ale co zostanie z tego świata?
Lennox chce, by Pictor był liderem w dziedzinie dekarbonizacji.
By szukał rozwiązań. Ale to nie uratuje lodowców.
Tylko je roztopi.
Być może jest temu przeciwna.
Trudno zmienić kurs kolosa.
Nie wygląda, by w ogóle próbowała.
To nie nasze zmartwienie.
Mieliście szukać
czegoś, co pozwoli nam ocalić Przodka.
Nie bawić się w śledztwo.
Lepiej wiedzieć, co jest grane.
Nadal się nie dowiedzieliśmy.
Więc może wróćmy do pracy i dajcie znać,
gdy znajdziecie coś użytecznego.
Gdy zniknie lód, przekopiemy nie tylko dno.
Ale też Grenlandię,
północne wybrzeże Kanady i Rosji.
To złoża lądowe i podwodne: ropa,
gaz, metale, złoto, uran, wszystko.
Skróci się czas dostaw z Chin do Europy.
Wiesz, ile to jest warte?
Wiem, jakie będą koszty.
Więcej stracisz, jeśli nie zdobędziesz licencji.
Nigdy w pełni nie popierałaś naszych planów co do Arktyki.
Nie chciałbym, żeby te komplikacje
dodatkowo cię rozproszyły.
Jeśli przyjechałeś kwestionować moje zaangażowanie,
to wybrałeś zły moment.
Więc jeśli nie masz konkretnej sprawy...
Mam: uświadomić ci, że zarząd cię obserwuje.
Biznes, jak i świat, kręci się dalej.
To dziękuję za uwagę, ale jestem potrzebna gdzie indziej.
Gdy jeszcze kiedyś będziesz chciał mi coś uświadomić,
zadzwoń.
Nie chciałabym marnować twojego cennego czasu.
Podobno zemdlałeś.
Nie potrzebuję niańki.
Wiem, że uważasz mnie za potwora,
ale widziałem, co to umie zrobić z człowiekiem.
Bazowi ocaliło życie. Mnie też.
Wielu innym odebrało.
Myślisz, że nikogo nie straciłem w tsunami?
Możesz winić mnie za wszystko.
Ale kiedy to odkryliśmy,
zanim się dowiedzieliśmy, co potrafi...
To pierwsze ofiary, moi ludzie.
Tego się tak szybko nie zapomina.
RAPORT O ŚMIERCI NA MORZU
Kiedy to było?
Przed Charliem.
Kiedy zaczęliśmy próby wydobywcze,
zaatakowało bez powodu.
Dlatego posłałem was na izolację.
ZMARŁY
Okazało się, że Cat nie była zarażona, ale ty...
Nic nowego.
Nie?
To posłuchaj.
Zdrowienie to początek.
Organizm znieczula ból jak kleszcz
wpijający się w skórę.
Później przychodzą migreny, omdlenia,
dziwne dźwięki i obrazy.
Potem zostaje ci
mało czasu.
Mów, co chcesz,
nie wierzę ci.
Rose mi pomoże.
Tak myślisz?
Prędzej to wykorzysta.
Lub pozwoli temu wykorzystać ciebie.
A ja mogę cię oczyścić.
O czym ty mówisz?
Po pierwszych incydentach opracowaliśmy leczenie.
Zastrzyk, który usuwa obcy organizm z żywiciela,
tak jak to usuwa nas.
Nie zdążyliśmy uruchomić masowej produkcji,
ale zostało kilka dawek na nagłe sytuacje.
Trzymacie je dla siebie
na wszelki wypadek.
To coś broni się bez wahania.
Na twoim miejscu też bym się nie wahał.
Harish całą noc odzyskiwał dane.
Mogłaś go wysłuchać.
Wysłuchać czego?
Że koncerny agresywnie zdobywają nowe rynki?
Nic nowego.
Moglibyśmy im przeszkodzić,
- gdyby to nagłośnić. - To za mało.
Lennox kazała nam zebrać dane o Przodku,
żeby świat nie uznał go
za zagrożenie, gdy się o nim dowie.
Inaczej ludzie pokroju Coake'a go zabiją.
Jakie dane mamy zebrać?
Nie wiem.
Znaleźć jego serce.
Ale muszą być niezbite.
Inaczej tylko dostarczymy amunicji jego wrogom
i ściągniemy większy kataklizm.
Wiem,
że obwiniasz się za to, co się stało.
Za falę. Ale to nie twoja wina.
Teraz to już nieważne. Nie rozumiesz?
Coake ma rację.
Nieważne, co było.
Ważne, co będzie.
Przodek ostrzegał nas przed masowym wymieraniem.
Być może, ale dla kogoś z zewnątrz
twoje poczucie winy wygląda jak gniew.
Tak się nie zarządza zespołem.
Już ci mówiłam, nie jesteś moim szefem.
A kolegą?
Zastraszona załoga niczego ci nie powie.
To właśnie błąd Coake'a.
Skoro popełnia błędy,
to jakim cudem zawsze jest górą?
Przegrywamy.
Przegrywamy tę walkę
i nie mamy czasu na twoje pokojowe podejście.
Pomóżcie!
Pomocy.
Nie mogą tak dalej. Walczą jak na froncie.
Praktycznie tak.
Niech ktoś pomoże!
Siostro!
Wszystko w porządku?
Gdzie jest lekarz?
Trzymaj się, zaraz wrócę.
Już dobrze.
Weź ze mną głęboki oddech.
Wdech i wydech.
Jest ciężko.
Nie będę kłamać.
Ale radzisz sobie.
Jestem Cat, a ty?
- Beth. - Dobrze, Beth.
Oddychaj. Wdech...
i wydech.
A potem wstaniemy
i pomogę ci z pacjentem obok, dobrze?
Staram się, ale tylu ich jest.
Wiem.
A można pomagać tylko jednemu naraz.
Ale nie jesteś sama. Dobrze?
Wdech...
Lekarz jest zajęty innym pacjentem.
Próbowałem.
Nie szkodzi, ja się tym zajmę. Pomożesz.
Nie jestem pielęgniarzem. I nie mam tyle odwagi.
Ale umiesz się wściekać.
Wściekaj się.
Niech wiedzą, dlaczego tu trafili
i czyja to wina.
A Kacey?
Powiedziałaby:
„Rozwiązuj po kolei bieżące problemy.
Inaczej się nie da”.
Mogę wracać.
Super.
Do roboty.
Podajmy mu płyny.
Zgubiłeś coś?
Nie denerwuj mnie.
Uważaj.
W stresie ludzie popełniają błędy.
I to duże.
Gdzie Cameron?
Jak jesteś taki sprytny, to się domyśl.
Nie prowokuj mnie.
Też cię kocham.
W szafce nie ma.
Dokąd on poszedł? Nie mogę go znaleźć.
Pewnie jest w warsztacie. Wie, że tam nie ma kamer.
Cały czas nas podglądacie?
Ty też, choć nieświadomie.
O co ci chodzi?
Skąd to wiedziało, by zaatakować drugi łazik?
Dopóki jesteście połączeni,
stanowisz zagrożenie dla załogi.
W tym dla przyjaciół.
Ale nie musi tak być.
Chyba że lubisz, jak ci się sukinkot wije w środku.
Zabawne.
Ostatnio to ty się wiłeś na lodzie.
Uważaj.
Mogę go usunąć wraz z tobą.
Zakładam, że nie proponujesz tego
z dobroci serca.
Czego chcesz?
Od ciebie nic. Od Camerona.
Zabrał coś z wraku łazika.
Dziennik z danymi.
Ze współrzędnymi serca Przodka?
Wszyscy wiedzą.
Zawiera też inne dane.
Zdobądź go, to dam ci antidotum
i będziesz wolny.
Przecież tego chcesz.
Wszystko minie jak zły sen.
Jakieś wskazówki?
Coś wymyślisz.
Szukałem cię.
Nie tylko ja.
Tak?
Wpadłem na Bremnera w szatni nurków.
Mogło być gorzej.
Nie mam racji?
W sumie. Dałem sobie z nim radę.
Wybebeszał twoją szafkę.
Chyba myśli, że coś ukrywasz.
Przed nim?
Milion rzeczy.
Mogę zobaczyć?
Ja z bratem.
W dzieciństwie
wyszukiwaliśmy sobie kryjówki.
Był młodszy, ale większy.
Ja wciskałem się w najciemniejsze kąty.
Więc...
jak ojciec wracał, waląc wódą,
młody obrywał bardziej.
Kończył pobity
i posiniaczony.
Następnego dnia w szkole
wymyślaliśmy jakąś bajeczkę.
Bo jesteś gejem?
Nie, bił, bo taki był.
Agresywny.
Nie potrzebował innych powodów.
Ale to nie jest najgorsze.
Bo dziś już wiem,
że i szkoła,
i reszta rodziny
wiedziała, że te bajeczki
są zmyślone.
Zgadnij, co robili?
Domyślam się.
Nic.
Nikt nie kiwnął palcem.
Powiedzieć ci najgorszą radę, jaką dostałem?
„Agresorów należy
ignorować, to znikną”.
Nie znikają.
Za to znika cała reszta.
Aż zostajesz sam
w ciemnym zakamarku.
Gdzie jest teraz brat?
Załoga, którą posłał Coake,
zginęła w ciemności.
To mogliśmy być my.
Twoja załoga na Bravo. Charlie.
Prędzej czy później zapłaci za to.
On i ci, którzy mu pomogli.
Brzmi sprawiedliwie.
Co tu robisz?
Cały czas szukam serca Przodka.
Pomagał mi Fulmer, dopóki nie...
Słyszałam. Nic mu nie jest?
Nie wtrącałbym się. To trudna sprawa.
Jeśli ty ostrzegasz, to warto posłuchać.
Dzięki.
Mogę spróbować?
Śmiało.
Widziałeś Camerona?
Kto pyta?
Magnus.
Chce go wypytać o plany Coake'a.
Jest tam.
Ale jeśli to nie pilne, nie idź.
Myślisz, że zdobędzie?
Nie zdawajmy się na los.
Kiedy wyjdzie, wchodzisz ty.
USUNIĘTO DYSK PRZYWRÓĆ DANE
Wiesz, czemu lubię nurkować?
Nie próbowałem.
Opiera się na zaufaniu.
Jesteś tam sam
i ciężar świata dosłownie cię dociska do dna.
I to, że cię nie miażdży, zawdzięczasz
wyłącznie facetowi po drugiej stronie przewodu.
Wystarczy, że na chwilę się zamyśli,
rozkojarzy...
Co to?
Skoro nie wiesz, to mogę to zrobić.
To nie tak, jak myślisz!
Musiał kogoś przysłać.
Nie sądziłem, że ciebie,
- ale to bez znaczenia. - Stój!
To jedyny zapis losu tamtej załogi.
Jeśli go zniszczysz, zatuszują to
jak wydarzenia na Bravo.
Coake'owi znów ujdzie na sucho.
A jeśli ci go dam?
Pogrążysz go?
Nie ja.
Jestem zmęczony i przerażony.
Nie prosiłem się o to.
Ty też nie.
A twoi przyjaciele?
Dopilnują tego.
Jak zawsze.
Dowiem się,
jeśli kłamiesz.
Słuchałeś tego?
Czego?
Dziwne.
I to jak.
Wieloryb?
Musiałam przegapić jakiś film przyrodniczy.
Co robisz?
Zapętlę to.
Jak muzyka.
Tak.
Albo sygnał.
To musi być Przodek.
Zaraz zejdziemy.
Mają nam coś do pokazania w galerii.
Jakieś postępy?
Na to wygląda.
Zawołać Fulmera?
Jak będzie chciał, to nas znajdzie.
Obiecałem ci to.
Pozbyłeś się jedynej rzeczy, która cię chroniła.
Jestem nurkiem, debilu.
Żeby mnie udusić, trzeba się postarać.
Proszę bardzo.
Otwórz te jebane drzwi!
- Pomóc panu? - Gdzie szefowa?
Mieliśmy pogadać.
Pani Lennox ma prywatne spotkanie.
Prywatne?
Skoro nie chce ze mną gadać,
to może ja pogadam z dziennikarzami.
Opowiem, co naprawdę się stało.
To byłoby nierozsądne w takich okolicznościach.
Niby, kurwa, w jakich?
Masz gościa, z którym chciałeś porozmawiać.
Wdowa po Dunlinie.
Masz okazję.
Umowa nadal obowiązuje.
Możesz jej dać listy, ale nic więcej nie mówisz.
Albo naślę na ciebie prawników.
Dumna jesteś?
Dawno pozbyłam się dumy.
Widać.
Dzień dobry...
- Hutton? - Tak.
Opowiadał o panu.
Pewnie nic dobrego.
Zdziwiłby się pan.
Proszę usiąść.
Ja...
- Współczuję... - Straty?
Już to przerobiłam.
Nie tego mi trzeba.
Domyślam się.
Grant dzwonił codziennie.
Zawsze o tej samej porze.
Niby zabiła go fala, ale
przestał dzwonić wcześniej.
Więc jak to było?
Zginął, ratując kogoś innego.
Nas wszystkich.
Nie tak miało być.
Nie.
Nie miało, ale było!
Dlaczego?
Ja...
Nie może pan powiedzieć.
To jasne.
Na pewno nie tu.
Może ma pan pomysł,
co mam powiedzieć synom o ich ojcu poza tym,
że już nie wróci?
Wie pani, co myślał o pisaniu listów, prawda?
Zostawił je.
Dla was.
Powiedziałbym im,
że był dzielny,
dobry,
bystry,
lepszy ode mnie.
O wiele lepszy.
I że nie zasłużył na taki los.
Nikt nie zasłużył.
Gotowi?
Gotowi.
Co to jest?
Nie mam pewności, ale pojawił się przy ataku na łazika.
I gdy odcięło zespół badawczy.
To może być to.
Baz kazał słuchać.
Może właśnie o to mu chodziło?
Fulmer zemdlał, gdy tego słuchał.
Skoro wywołuje wizje, to może...
Czy to możliwe, że to próbuje
w ten sposób nam coś przekazać?
Odkryjemy znaczenie sygnału
i w końcu nawiążemy kontakt.
Masz?
Bez kamer?
Wiarygodne zaprzeczenie.
Zapamiętaj te słowa. Dawaj to.
Najpierw lek.
Taka była umowa.
Proszę bardzo.
Zgodnie z obietnicą.
Twoja kolej.
Co jest na tych nagraniach?
Skąd ta nagła ciekawość?
Chciałeś tylko bilet powrotny.
Najpierw chcę prawdy.
Daj mi dysk, to ci pokażę,
ale pamiętaj, że ostrzegałem.
Przeczytali je?
Musiałem.
Nie może pan zdradzić prawdy.
Bo nie dostanę nic.
Dziękuję.
Jeśli mogę coś jeszcze zrobić...
Mam gdzieś pieniądze
i Pictora.
Wie pan, czego chcę?
Czego?
Żeby ich pan wydymał.
Za wszelką cenę.
Wydymał.
Rozpowiedział, dlaczego mój mąż zginął.
Tylko tego od pana chcę.
Wtedy uwierzę w jego zdanie o panu.
Dziękuję.
Chciałabym wrócić do rodziny.
Oczywiście.
I jeszcze raz składamy najszczersze kondolencje.
Nie wyobrażam sobie, jakie to okropne.
Proszę spróbować.
ŁADOWANIE DANYCH
Gdzie Bremner?
Domyka pewne kwestie.
Warto było poświęcać tylu ludzi?
Ocalimy więcej, niż straciliśmy.
Ostatecznie tylko to się liczy.
HASŁO PRZYJĘTE DAVID COAKE
Chyba że ostatecznością jesteś ty.
Może.
Lepiej tego nie sprawdzać.
Co to ma być?
To dysk z drugiego łazika.
Pieprzony Cameron.
Tchórzliwy gnojek podmienił dyski.
A wiarygodne zaprzeczenie?
Kiedyś w końcu trzeba ubrudzić sobie ręce.
Jakieś pomysły?
To nie wieloryb.
- Mówiłam. - Dobra.
A Przodek?
To ma sens.
Odstępy, rytmika.
Takie dźwięki wydają organizmy
żyjące w głębinach.
Ale potrafisz to odszyfrować?
To osobna kwestia.
Potrafisz?
Był facet, który myślał, że rozmawia z niedźwiedziami.
Spędził z nimi wiele lat,
mieszkał blisko,
widział, jak co roku wracają.
Te, które znał,
jadły mu z ręki,
kąpał się z nimi.
Aż raz pojawił się niedźwiedź,
którego nie znał.
I co się stało?
Zabił i pożarł faceta,
jak mają to w zwyczaju niedźwiedzie.
To był ten film Herzoga, Grizzly Man, prawda?
Tak. Właśnie.
Lubię kino.
Czyli według ciebie nie dogadamy się z tym czymś?
Według mnie
próba zrozumienia innego gatunku
jest bardzo ryzykowna.
Trudno nam zrozumieć własny.
Mnie szukasz?
Chowasz się zakamarkach.
Zawsze byłeś tchórzem.
Być może.
Ale już nie.
Wiedziałeś, że to tam czeka.
Że jest groźne.
Ale ty sobie siedzisz daleko, co?
Bezpiecznie za jebanym biurkiem!
Nie zawsze siedziałem za biurkiem.
Krew i ropa płyną zawsze razem,
a taki koncern jak Pictor
musi przelać sporo obu, by dojść na szczyt.
Wydaje ci się, że walczysz w słusznej sprawie,
cokolwiek to znaczy,
ale pamiętaj.
My zawsze wygrywamy.
Zawsze.
Nie tym razem.
Myślisz, że to coś zmieni?
Nic nie możesz zrobić.
Nic!
Coake, odłóż to.
A to?
Co ty zrobiłeś?
Napisy: Dorota Szatkowska-Jaskuła
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger