Bremner, nie musisz tego robić.
Odłóż broń.
Bremner, spójrz na mnie.
Kurwa!
Nie potrzebujemy świadków.
Czegoś innego nie potrzebujemy.
Zamknij się.
Cholera.
East? Bremner grozi bronią Rose i Cameronowi.
Żartujesz?
Rose, pokaż się.
Bremner.
Odłóż broń.
Razem możemy rozwiązać twój problem, cokolwiek to jest.
Przemawia do nas,
jakbyśmy byli częścią jakieś układanki.
Nie uważam tak.
- Nie jestem twoim wrogiem. - Nie?
Ale z ciebie tchórz.
Cofnij się.
Nie chcesz tego zrobić.
Skąd wiesz, czego chcę?
Powiedz nam więc. Słuchamy.
Lepiej uważaj.
Nie ciebie potrzebuję, tylko jego.
Przepraszam, jeśli cię uraziłam.
Przeszłość jest nieważna, liczy się tylko przyszłość.
Nie będziesz o niej decydować. Na pewno nie za mnie.
PLATFORMA
Chodzi ci o ten dysk?
Dobrze mówię?
Odwalasz brudną robotę nawet po śmierci Coake'a.
- Czyja to wina? - Cameron.
Pictor to gigant.
Nieważne, czy mają rację,
lepiej trzymać z nimi.
Nie będę przedwcześnie ryzykował.
Chcesz być lojalny, ale chyba źle wybrałeś.
Pieprzyć lojalność.
Tu chodzi o bezpieczeństwo.
Grunt usuwał mi się spod nóg tyle razy, że już rozpoznaję sygnały.
Trzeba wiedzieć, kto wygrywa, i się go trzymać.
Lepiej się tego szybko nauczyć.
Sprawdzam kamery.
Nie widzę, czy ktoś jest z Bremnerem.
Wybrał dobry moment.
Widzę ich, ale nie wiem, jak im pomóc.
Nie wejdzie tam do ciebie?
Szlag.
Harish?
Kurwa.
- Fulmer. - Widzisz galerię?
Częściowo. Jest tam z nimi.
Cholerny drań.
Myślałem, że po śmierci Coake'a będzie spokój.
Co jest?
Gdzie reszta broni?
Bremner był tu przede mną. Pewnie ją schował.
- To trochę wyjaśnia. - Co takiego?
To nie był jakiś impuls.
Zaplanował to.
Chcesz dostać ten dysk?
Mów, gdzie jest.
Nigdy.
Coake'owi na nim zależało, nie tobie.
Po co to wszystko?
Mówiłem, chodzi o bezpieczeństwo.
Dysk mi je zapewni. Na całe życie.
Odda mi ten dysk i pójdziemy na górę.
Nikt nam nie przeszkodzi.
POŁĄCZENIE NIEMOŻLIWE BRAK UPRAWNIEŃ
Cofnąłeś mi uprawnienia.
Chcemy wszystkich informacji o tej istocie przed końcem zjazdu.
Wszystko idzie zgodnie z planem.
Standardowa procedura.
Zamówić ci samochód?
Sama sobie poradzę.
Jak sytuacja?
Byleś tylko tu znów nie nocowała.
Takie biczowanie się do ciebie nie pasuje.
Żeby zadziałało, musiałabyś mieć wyrzuty.
Zapytam doktora Saila o lekarstwa.
Dzięki.
Dzięki temu lepiej pośpi.
Jak się czuje?
Obrażenia nie powinny stanowić problemu,
ale ma objawy sepsy.
Dookoła taki bajzel,
że nie zdobędziemy dla niej antybiotyków.
Nie mogą jej wziąć do szpitala?
Te w okolicy są już przepełnione.
Cały system się wali.
To co dalej?
Będę przy niej.
Dodam jej otuchy.
Niewiele więcej można zrobić.
Strasznie mi przykro.
Myślałam, że razem z MacKendrick
zajmujecie się Pictorem.
Nie znalazła jeszcze niczego nowego.
Pictor nadal mógłby ci pomóc.
W czym?
Ominięciu kolejki?
To oni tak robią.
Dlatego to się wydarzyło.
Mówiłam, że ją znajdę.
- I znalazłam. - Właśnie.
Ty też coś obiecałeś.
Dotrzymaj słowa.
Bo właśnie zaczęłam cię lubić.
Cat?
To ty?
Tak, to ja, Kace.
Dopilnuję, żebyś była bezpieczna.
- Uparta jak zawsze, co? - Właśnie.
Dlatego cię potrzebuję.
- Wszystko gra? - Nie bardzo.
Bremner wymachuje bronią w galerii.
- Ożeż kurwa, ktoś jest ranny? - Jeszcze nie.
Ale są tam Rose i Cameron.
Harish i Fulmar są w ochronce.
Mówią nam, co widzą.
Fulmer, Harish, mówi Magnus.
Widzicie Bremnera?
Dobrze cię słyszeć, szefie.
Widzimy go, ale ledwo.
Ukrył gdzieś resztę broni.
Uwzględnił tę, którą zabraliście ze sobą.
Nie wie, że wróciliśmy.
Możemy to wykorzystać.
Miej go na oku. Odezwę się za chwilę.
Winda to jedyna droga na dół.
Widać ją z galerii.
Może pojedziemy wszyscy?
Przystawimy mu giwerę do głowy.
Nie. Ma Rose i Camerona na muszce.
Bremner celowo czekał, aż wyruszymy.
Zaskoczenie jest naszą jedyną przewagą.
Nie zmuszajmy go do pochopnych działań.
Dostaniesz dysk, pojedziemy na górę i co dalej?
Nadal będziesz tu z nami. Do czego zmierzasz?
Skąd on ma wiedzieć?
Jest tylko narzędziem. Jak zawsze. Pytanie tylko, w czyich rękach.
Nie prowokuj mnie.
Po tym, co zrobiłeś, chętnie poślę ci kulkę.
Ja chroniłem innych.
- Tobie zależy tylko na sobie. - Możliwe.
Ale zabiłbym cię za jedno zimne piwo.
Naprawdę?
Struchlałeś, co?
Zostaw go! Na mnie się wyżywaj.
Dobra.
Skoro tak chcesz chronić innych...
to chroń ją.
Nie rób tego.
Dawaj dysk.
W laboratorium.
- Kurwa, Cameron. - Gdzie?
Mów dokładnie.
Jeśli tak bardzo go chcesz, to ci pokażę. Ale zostaw ją.
Umowa stoi.
Niech wszyscy opuszczą moduł podwodny.
To nie są ćwiczenia.
Niech wszyscy opuszczą moduł podwodny.
Fulmer, co się dzieje?
Wciąż ich ma.
Wysyła wszystkich na górę, żeby mieć swobodę.
Żeby wszystkich wywieźć, potrzeba kilku kursów windą.
Fulmer, zostań na miejscu.
Jadę do was.
To nasza szansa.
Murch, ze mną do windy.
Tych z dołu wyślij do kajut.
Heather i Askel, wy też, czekajcie na sygnał.
Easter, zostań na linii z ochroną.
- Idę z tobą. - Nie.
Nie zostawię Harisha samego na dole.
Im więcej ludzi, tym większe ryzyko.
- Magnus, nie jestem... - Koniec rozmowy!
- Przyda ci się. - Oby nie.
Wstęp tylko dla pracowników Pictora.
Z drogi.
Nie zamierzam siedzieć na dupie. Jest tutaj?
- Pożałujesz tego. - Jasne,
dopisz mi to do listy.
Musimy pogadać. Teraz.
Znaleźli żonę Cat, myślałam, że to koniec.
Może dla ciebie, ale nie dla mnie.
Chyba trochę się spóźniłeś.
Słyszałam, że wpadłeś na Doriana?
Kto to, kurwa, jest?
No właśnie.
Skoro już jesteś, to mów, co tym razem mi zarzucasz?
Logi straży przybrzeżnej.
Wiem, że Magnus wysłał sygnał,
a straż przybrzeżna go odebrała.
Bo tam byłem.
Przepisy każą im zareagować na sygnał,
nawet jeśli nie otrzymali całości.
Chyba że firma ich zapewni, że to fałszywy alarm.
Taki rozkaz może wydać tylko ktoś z samej góry.
Ktoś taki jak ty.
Po co bym to robiła?
Żeby nie dowiedzieli się o Przodku.
Zanim Coake się z nim rozprawi.
Znalazłeś to wszystko w logach?
Nie ma ich. Wszystkie wyczyszczone.
Jakbyś nie wiedziała.
To trochę słaby dowód.
Usunięty zapis nie do odczytania.
Nawet ty nie wiesz, co tam było zapisane.
Doskonale się domyślam. Uwierz mi.
Myślisz, że to wystarczy w sądzie?
Bo jeśli to ruszysz, tak się to skończy.
Pictor cię pozwie, razem ze wszystkimi, którzy ci pomogą.
Rób, co chcesz.
Ale takie zacieranie śladów zawsze się źle kończy.
Nie zawsze.
Jeśli chcesz oskarżyć firmę,
to znajdź coś większego niż to.
Coś niezaprzeczalnego.
- Czyżby? - Tak.
Właśnie.
Zaufaj mi.
Mam ci, kurwa, zaufać?
Pytałaś, co ci zarzucam.
Zobacz, co się dzieje na zewnątrz,
i sobie odpowiedz.
Ostatni stawia kolejkę.
Co ty o tym możesz wiedzieć? Do tego trzeba mieć przyjaciół.
Zabawne.
Pamiętaj,
że potrzebuję cię tylko do czasu, aż mi dasz dysk.
Ma rację, nie prowokuj go, bo nas pozabija.
JAZDA W GÓRĘ
WINDA WYŁĄCZONA BLOKADA SYSTEMU
Nareszcie sami.
- Nie jesteś w moim typie. - Wal się.
Pora ruszać.
Ty też.
Nie rób żadnych głupot.
Tu bardziej się przydamy niż w kajutach.
Czasem trzeba łamać zasady.
Wiem, po prostu wydaje mi się, że za mało robimy.
Tam na lodzie dokonaliśmy przełomu,
a w tej sytuacji wszelkie informacje są nam potrzebne.
Dobrze, że mamy tę próbkę.
Eksperymenty medyczne.
Ten organizm ma niezwykłą zdolność samoleczenia.
Rose sądzi, że Przodek miał związek z masowym wymieraniem.
Że je wręcz wywołał.
Przyczynowość jest często mylona z korelacją.
Czyli ich nie wywołał?
Wolę nie stawiać hipotez przed eksperymentami.
„Nie sądźcie, byście nie byli sądzeni”.
Nie popisuj się.
W życiu. Po prostu obserwuję.
Znowu wzory.
Jak wtedy na lodzie.
Włączył tryb konserwacji. Winda nie pojedzie.
Możesz to obejść?
Zablokował system z terminala.
Musiałbym wrócić do galerii.
WINDA WYŁĄCZONA
Mogę to zrobić.
Pójdziemy razem.
Uruchomię windę i pojedziemy po Rose i Camerona.
W porządku.
Harish, miej na nich oko.
Gdyby coś się działo, dawaj znać.
Jasne.
Chodźmy.
ZAKAZ WSTĘPU
Chyba idą do laboratorium.
Zrozumiałem. Idziemy tam.
- Bądź gotów. - Co?
Szybciej, to nie przechadzka w parku.
Co ty robisz?
Stój!
Biegiem!
Alarm powodziowy!
Drzwi! Cholera!
Rose, stój!
Easter, ktoś aktywował drzwi powodziowe.
Żartujesz.
Świetny ruch z tą gaśnicą.
Mógł nas zastrzelić!
Szlag!
Ja pierdolę!
Wszystkie poziomy są odcięte.
Myślisz, że uciekli?
A co z nierobieniem głupot?
Naprawdę chcesz poruszać ten temat?
Zaskoczyłaś mnie.
Jego też.
Dlatego się udało.
To gdzie ten dysk?
Przecież nie tu!
To była podpucha.
Chciałem się tylko stamtąd wydostać.
To gdzie on jest?
W warsztacie. Powodzenia, jeśli chcesz tam dotrzeć.
Harish, słyszysz mnie?
Widzisz gdzieś Rose i Camerona?
Dostali się do laboratorium,
ale są odcięci.
Tak jak ja tutaj.
Bremner?
Nie widzę go.
Możecie chyba dojść do galerii
i uruchomić windę.
Przyjąłem.
Chodźmy.
Wracamy?
Chyba że masz sposób na te drzwi.
Mechanizm zamykania to hydraulika,
ale zamek jest magnetyczny. Trzeba by go jakoś obejść.
W takim razie z powrotem.
Proszę usiąść na ziemi.
Mogę wody?
Zaraz przyniosę.
Szuka pani kogoś?
Chciałabym pomówić z kimś, kto tu rządzi.
Zawołam doktora Saila.
Wszystko dobrze.
Odpoczywaj, zbieraj siły.
Wątpiłem, czy ją znajdziemy.
Przeżyje?
Nie, jeśli nie dostanie leków.
Póki co nie możemy ich zdobyć.
A gdybyście mogli?
Przynajmniej miałaby szanse.
Pozostali też.
BRAK NOWYCH WIADOMOŚCI
No dalej, Bremner.
ROZDZIELNIK PRĄDU SYSTEMY AWARYJNE
Może popełniłem błąd.
Trzeba było zabić Bremnera, a nie Coake'a.
Wciąż tego nie rozumiem.
Bremner mówił, że chodzi mu o ochronę.
Ale kto mu ją teraz zapewnia?
Co za różnica? Ci na górze są wszyscy tacy sami.
Wielu z nich ma dobre serce i chce coś zmienić.
Masz więcej wiary w ludzi niż ja.
Kiedyś nie miałam.
Praca w zespole to zmieniła.
Kurwa.
Co teraz?
Odcięte.
Nie tylko to.
Na dole nie działają żadne systemy.
Świetnie.
Co teraz?
Harish?
Harish, jesteś tam?
Kurwa!
Działają tylko układy awaryjne.
Powinienem był iść z nimi.
Teraz już nic nie poradzimy.
Są zdani na siebie.
PANEL KONTROLNY
Światła awaryjne?
Odciął główne zasilanie. Przekaźnik jest na jego poziomie.
Koniec z podglądem.
Harish, słyszysz mnie?
Jestem.
Możesz przywrócić zasilanie?
Próbuję.
Chcę przekierować układy na zapasowy generator,
o ile da się go uruchomić.
Informuj nas.
Czemu odciął zasilanie? Żeby się ukryć?
Albo zapolować.
Brak zasilania zwolnił zamki magnetyczne.
- Możesz je otworzyć? - Chyba tak.
Znajdę przewód hydrauliczny i uwolnię ciśnienie,
może puszczą.
To znaczy, że on też może.
Oby nie doszło do prawdziwego zalania,
bo wtedy wszystko znajdzie się pod wodą.
Powinno wystarczyć. Gotów?
Gotów.
Dobra.
Chciałam cię o coś zapytać.
O co?
Po co tu jesteś?
Poważne pytanie.
Wiesz, o co mi chodzi.
Dlaczego pracujesz dla takiej firmy jak Pictor?
Najwyraźniej nie po drodze ci z tym,
co robią, nie jesteś typem Bremnera lub Coake'a, więc dlaczego?
Niestety większość badań w mojej dziedzinie
finansują podmioty,
które mają inne cele i wartości niż ja.
Poza tym odkryliśmy Przodka.
Dlatego zostałeś?
To był mocny argument.
Bo wiedziałeś, że bez ciebie na pewno go unicestwią?
Nie miałem aż takich aspiracji. Wiedziałem, że ich nie powstrzymam.
Ale chciałem dopilnować, by wszystko, czego się dowiedzieliśmy
o szkodach wyrządzonych przez kopanie i o Przodku,
zostało udokumentowane i zachowane.
Przyjdzie czas, gdy mądrzejsi ludzie będą decydować.
Mądrzejsi ludzie.
Właśnie.
Czekam na to całe życie.
- Oby szybko się zjawili. - Tak.
Czy się pojawią, czy nie,
ludzie u władzy nie mogą zasłaniać się stwierdzeniem:
„Nie wiedzieliśmy, że tak będzie”.
Trzeba ich z tym konfrontować.
Cholera, już otwarte.
Musi być przed nami.
Musimy go wyprzedzić.
Wchodzimy szybko i po cichu.
Bądź czujny.
Robi się coraz zimniej?
Niestety.
Bez zasilania
nie działa ogrzewanie.
Świetnie. Albo on nas zabije, albo zamarzniemy na śmierć?
O ile nie rozwalił też cyrkulacji powietrza.
Wtedy umrzemy wcześniej.
Dobrze mieć przy sobie takiego optymistę.
Czemu miałbym nim być?
Nic mnie do tego nie przekonuje.
- Co to było? - Na ziemię.
Bremner?
Rose?
- Fulmer? - Rose?
Fulmer, to ty?
Wystraszyłeś nas.
- Przepraszam, wszystko gra? - Tak.
Chyba uda mi się to otworzyć. Daj mi chwilę.
Gdzie Bremner?
Nie wiemy. Chyba był przed nami.
Jeszcze go tu nie było.
Cholera!
Rose?
Ciągnij.
Magnus!
- Magnus? - Słyszę cię.
Pomóż. Drzwi się zacięły.
Idę.
Harish przywróci zasilanie i spadamy.
Najpierw do warsztatu.
Tam jest dysk.
Musimy go zdobyć.
Odsuń się. Na trzy.
- Dzięki. - Nie ma sprawy.
Teraz do warsztatu.
Szybko. Potem spadamy.
Uważajcie, nie wiemy, gdzie jest ten gnojek.
Drzwi są otwarte.
Musieliśmy wyłamać zamek, by go wydostać po sprawie z Coakiem.
Trzeba go było tam zostawić. Byłoby łatwiej.
Chodźmy.
Czekaj, my pójdziemy przodem.
Chyba czysto.
Po cichu i blisko siebie.
Nic tu nie ma.
Lepiej, żebyś tym razem nie kłamał.
Cierpliwości. Czekajcie, a będzie wam dane.
DYSK DANYCH Z ŁAZIKA
Nie daj się złapać.
Wiem, dzięki.
Wróciło zasilanie.
Dzięki, Harish.
Oby winda też już działała.
A co Bremnerem? On też idzie do windy.
Więc musimy być pierwsi.
To jest to skażenie z lodu?
Dokładnie.
Zapoznam je z naszym kolegą.
Zobaczmy, jak zareaguje.
Nie podoba mu się.
Znowu te wzory?
Jest sygnał.
Słaby, ale dobiega stąd.
Nie rozumiem.
Skoro próbka tego nie lubi,
to po co Przodek wytwarza te wzory na powierzchni?
Mów dalej.
Wysłałeś sygnał, żeby się porozumieć.
Myśleliśmy, że się wycofał.
Ale wtedy nie cierpiał, a my go nie atakowaliśmy.
Może się pomyliliśmy?
Sygnał nie wyraża gniewu.
To wołanie o pomoc.
Łatwo je ze sobą pomylić
z mojego doświadczenia.
W porządku, sprawy rodzinne.
Skoro tam na lodzie odtworzyliśmy to wołanie o pomoc,
a Przodek je rozpoznał,
to może wcale się nie wycofał.
Tylko nam pokazywał drogę.
Poczekaj chwilę.
Co się dzieje?
Zaraz wrócę. Obiecuję.
Nie spodziewałam się tu ciebie. Co to jest?
To dla ciebie.
Co to?
Lekarstwa dla Kacey.
Uruchomiłam kontakty, żeby zapewnić dostawę.
Wystarczy dla wszystkich.
W końcu przemówiło sumienie?
Z odrobiną pomocy.
To nie wymaże twojej winy.
Wykorzystałaś mnie, by to zatuszować.
Nie spodziewaj się
wdzięczności.
Nie spodziewam się.
Mam jednak do ciebie inną prośbę.
- No pewnie. - Bo ci ufam.
Tu jest wszystko.
Będziesz wiedziała, co z tym zrobić.
Lecimy moim helikopterem na Staca.
Załatwiłam wszystkie sprawy,
ale muszę się jeszcze pożegnać z jedną osobą.
Lecisz z nią?
Tak, musimy dokończyć pewne sprawy.
Nie poddałaś się. Ja też nie zamierzam.
Widzimy się po powrocie?
Jasne.
WINDA WYŁĄCZONA BLOKADA SYSTEMU
BŁĄD SYSTEMU KONIECZNY RESTART
Gdzie jesteś, Bremner?
Może teraz to on się ukrywa.
Powinien.
Dzięki, Harish.
No dalej.
Jeśli uciekniemy, nie zejdę już pod wodę.
Zgoda.
Uciekanie przed czubkiem z giwerą odbiera radość z tej pracy.
- Hej. - Chodź, Harish.
Mamy dysk. Zabierajmy się stąd.
Idźcie beze mnie.
O czym ty mówisz?
Odsuńcie się od windy.
Odłóż broń.
Ty jebany bękarcie.
Już to słyszałem.
Bo jestem bękartem.
Ojciec nie wytrzymał do ślubu.
Przynajmniej mnie kochał.
Bremner, puść go.
Nic z tego.
Oddaj mi dysk.
Nawet o tym nie myśl.
Puść go.
Albo będę strzelał.
Wiesz, jak to się robi?
Chcesz się przekonać?
Nie będzie żadnego strzelania.
Tego chcesz?
Weź sobie.
Nie idźcie za mną.
Jeśli skrzywdzisz kogoś z załogi na górze...
Nie jestem potworem.
Masz.
- Harish! - Fulmer! Przestań!
- Strzelaj, Magnus! - Przestań!
Cholera.
- Fulmer. - Szlag.
Rose?
Posłuchaj mnie.
Nie gońcie mnie.
Trzymaj się.
Nie jedźcie za mną.
W porządku. Pokaż mi to.
Wszystko będzie dobrze. Magnus.
- Gdzie apteczka? - Przy szatni.
Idź po nią! Szybko! Daj znać sterowni, że on jedzie na górę.
Easter.
Ostrzegę ich.
Nie zamykaj oczu.
Mów do niej. Cokolwiek.
Spójrz na mnie.
Będzie dobrze. Nadciąga pomoc.
Będzie dobrze.
Oddychaj, nic ci nie będzie.
Bawisz się w lekarza?
Nie jestem lekarzem, jestem nikim.
Bez ciebie jestem nikim.
Więc zostajesz ze mną, słyszysz? Jesteś wojowniczką.
Wywalczyłaś wszystko, co masz.
Teraz też będziesz walczyć.
Rose! Nie odpływaj.
Nie poddawaj się.
Nie możesz.
Cameron, gdzie jesteś?
Rose, nie poddawaj się.
Fulmer.
Nie waż się tego mówić.
Rose?
Rose.
Proszę cię.
Obudź się.
Obudź się, Rose.
Napisy: Dorota Szatkowska-Jaskuła
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger