2005 R. OKOLICE THOOTHUKUDI
Co się stało?
Na drodze jest drzewo.
Zwalone drzewo?
Mala, pójdę zobaczyć, co się stało.
Bracie, wujku, chodźmy.
Chodźmy, szybko.
- Chodź, wujku. - Prędzej.
- No już. - Pomóżcie.
Trzymaj. Podnieś.
W górę, szybko.
Czemu to takie ciężkie?
W górę, trochę mocniej.
Od spodu.
Złapcie od spodu i obróćcie.
- Śliskie. - Z drugiej strony.
Mamo!
Co, kochanie? O nie.
Mamo! Sethu! Mamo!
Mala!
Nie martw się.
- Co? - Mamo!
- Wytrzymaj.
Co mamy robić? Boli ją.
- Co się dzieje? - Boli.
Mogliśmy to załatwić w wiosce.
Teraz utknęliśmy w drodze.
Mamo, nie strasz ich.
Ciociu, nie bój się. Będzie dobrze, jestem tu.
Mala, bądź dzielna. Zaraz wrócę.
Mamo, zajmij się Malą.
- Szybko. - Za dwie minuty wracam.
Bracie, ona ma skurcze.
Co robimy?
Kochanie, wytrzymaj.
Powiedz mi.
Miniemy starą fabrykę,
potem w stronę Uppalam,
a potem objazdem i zdążymy.
- Dobra. - Chodźcie.
Wujku, jedźmy. Szybko, do autobusu.
Będzie dobrze.
- Bracie, ruszaj. - Już ruszam.
Wytrzymaj jeszcze trochę.
Szybko.
Szybko, bracie!
Proszę, szybciej.
Sethu...
Może po prostu wrócimy do naszej wioski?
Mam złe przeczucie.
To nie jest dobry pomysł, Mala.
To nie jest zwykły poród.
Są powikłania. Nie bądź naiwna jak moja mama.
Mamo, w szpitalach w Navamalai brakuje sprzętu.
Proszę, zrozum.
Mala, już o tym rozmawialiśmy.
Zrozum, Mala.
Ważniejsze jest dla mnie twoje bezpieczeństwo niż dziecka.
A dla mnie najważniejszy jest syn.
Córka.
Coś jest nie tak, Sethu.
Którą trasą jedziemy?
Tą obok starej fabryki.
NH-38 KATTIYAL 5 KM
Czyli jedziemy przez Kattiyal?
To opuszczona wioska.
Proszę, Sethu. Nie jedźmy tą drogą.
Daj spokój.
Posłuchaj. Będzie dobrze.
Nie martw się. Przytul się i śpij.
Będzie dobrze.
Uważaj!
Co to jest?
Mógł pan bardziej uważać.
Byłem w szoku. Pojawił się znikąd.
Sprawdzę to.
Proszę, nie! Po prostu jedźmy.
Mam rodzinę. Nie ryzykujmy. Proszę zrozumieć.
Proszę być człowiekiem. Nie zostawimy kogoś na śmierć.
Zaraz wrócę.
Sethu, co ty wyczyniasz?
- Będzie dobrze. - Nie idź.
Czekaj. Wrócę tu.
- Sethu! - Niedługo wrócę, kochanie.
Sethu!
Zostaw go!
To ty?
Weź apteczkę.
Pandi!
Sethu! Sethu!
Pandi!
Bracie!
Bracie...
Sethu!
Mala!
Zamknij drzwi!
Mamo!
Sethu...
Sethu.
Sethu!
Nie odchodź, Sethu.
Sethu!
Przyjdź, matko, do naszych drzwi
Tam, gdzie spotykają się trzy drogi Kły, co pożerają mózgi
Oczy jak zabójcze włócznie Otrzyj nam łzy
Przyjdź, matko, do naszych drzwi
WIOSKA
SINGAPUR OBECNIE
Czy mam go poprosić?
Niech wejdzie.
Tak.
Farhan, proszę.
Wejdź.
Panie Hameed,
czy to pana zatrudniliśmy?
- To ten najemnik. - Proszę pana...
Nie mówi się tak na nas.
Proszę mówić: „ekipa sprzątająca”.
Jestem Prakash. Jagana już poznałeś.
Tak.
Dziś wieczorem w Exogenyx będzie na ciebie czekał odrzutowiec.
Polecisz do Kattiyal, nadmorskiej wioski w Tamil Nadu
bez zbędnych pytań.
Jasne?
Weź konieczny sprzęt ochronny i broń.
Masz zespół?
Tak, trzyosobowy zespół, oprócz mnie.
Doświadczona ekipa sprzątająca.
Proszę się nie martwić.
Jasne. Pewnie masz rację.
Towarzyszący ci naukowcy i pobrane przez nich próbki
muszą tu dotrzeć bezpiecznie.
Bezpieczeństwo próbek...
to twój obowiązek.
I to chyba jasne...
że sprawa jest poufna.
I chcę, żeby tak zostało.
Tak, to oczywiste.
To ma być dyskretna akcja.
Dlatego wybrał pan nas.
Dobrze.
Jagan.
Oto współrzędne odbioru i dostawy próbek.
Wylądujecie na wybrzeżu.
Chcę mieć próbki z lasu, wybrzeża i z fabryki.
Zrozumiano?
Tak.
Chcę dostać próbki jak najszybciej.
- Dobrze? - Jasne.
Proszę poczekać, potrzebuję...
Jak już mówiłem, Farhan, żadnych pytań.
A poza tym...
Pan Jagan pojedzie z tobą.
Proszę pana, ja?
Powodzenia!
Panie Jagan, nie rozumiem.
Są procedury dotyczące broni i bezpieczeństwa.
Daj mi chwilę. Zaraz wrócę.
Panie Prakash, co pan mówi?
Jak mam jechać? Tak bez uprzedzenia?
Dowiedziałem się bardzo późno.
Proszę pana!
Nie rozumiem!
Ja też nie, Jagan.
Jesteś jedyną żywą osobą, która dobrze zna to miejsce.
Jak mogę cię nie wysłać?
Odpowiedz mi.
Nie jesteś...
jedyną osobą...
która przeżyła?
Znam wszystkie twoje sekrety, Jagan. I to od dawna.
Wyznać je twojej rodzinie?
Proszę pana...
Bądź gotowy tego wieczoru.
I nie spieprz tego!
KRÓLOWA NAPITKU
Dobrze się spisałeś. Sam zrobię ci drinka.
Dziękuję, szefie!
Proszę bardzo. No dalej, napij się.
Za bohatera, który zrobił nam drinki!
Wystarczy. Nie każ mu czekać.
- Obsłuż go szybko. - Już.
- Miałeś zostawić rower tam! - Co?
Wjechałeś we mnie! Zostaw go na zewnątrz, durniu!
I zostawił go tu. Ja to mam szczęście!
Sekar.
Bracie, nie przerywaj. Jedz.
- Twoja żona... - Daj jej spokój. Dbaj o swoją.
Siostro, kopę lat! Gdzie byłaś?
- Mąż w końcu poszedł na ryby! - Okej. Pij ostrożnie.
Cztery, trzy, jeden... Selvam!
Cztery omlety, trzy kurczaki chili i butelka wody.
Do stolika numer trzy.
Cześć, bracie! Przepraszam! Napij się wody.
Nie alkoholu! Wody.
- Wypij. - Co będziemy pić?
- Kto to? - Twój tatuś!
Karthi, przynieś kilka krzeseł.
Poproś, żeby się pośpieszył.
Ty głupcze.
Wciąż myślisz o tamtym psycholu?
Nie interesują mnie te religijne obrzędy i zabobony.
Sakthi, z jednej strony głosisz komunizm,
a z drugiej organizujesz festiwal świątynny.
Trudno cię rozgryźć.
Lubię zarówno komunizm, jak i naszą wieś.
Jeśli festiwal ucieszy ludzi, czemu go nie zorganizować?
Peter, znasz mnie bardzo dobrze.
Porzuciłem rodzinę dla tej wsi.
Nie poświęcę swoich zasad.
Jedność wioski zawsze jest dla mnie najważniejsza.
NH-38 NIEDALEKO THOOTHUKUDI
O cholera! Korek.
Maya!
Czekaj, sprawdzę.
- Jak długo to potrwa? - Nie wiem. Policja bada sprawę.
- Co się tam stało? - Wypadek.
Co się dzieje, bracie?
Wypadek.
Samochód się przewrócił. Policja działa.
Trochę to potrwa.
Wyjmij przekąski. Zjedzmy coś.
Utknęliśmy.
- Wypadek. - O Boże!
Hectic!
Dlatego zasugerowałem...
- Co takiego? - ...żeby polecieć.
- Nie mówiłem? - Tak, mówiłeś.
Gdybyśmy polecieli jutro rano, dojechalibyśmy o tej samej porze.
A teraz patrz.
Co za strata czasu.
Czekaj, sprawdzę GPS.
Popatrz tutaj.
Wygląda na drogę dojazdową.
Łączy się z autostradą.
Czy możesz zawrócić?
Świetny z ciebie drugi pilot, kochanie.
Jesteś niesamowita!
Jasne! Mam wiele lat doświadczenia.
Tato!
Szefie, możesz podjechać trochę do przodu, żebym mógł zawrócić?
Dziękuję.
Dobra! Gotowi?
Pokazuje tamtędy.
Dobra! Ahoj, przygodo. Ekipa gotowa?
Gdzie jedziemy?
- Do Parku Jurajskiego. - Co? Parku Jurajskiego?
Wygląda na to, że nikt nie wybiera tej trasy.
Dobrze jedziemy?
Ty wskazałaś tę trasę. Zobaczmy, dokąd prowadzi.
Może zawrócimy?
Znajdźmy hotel w pobliżu i kontynuujmy podróż jutro rano.
Nie jesteśmy daleko od autostrady. Patrz.
Niedługo dojedziemy.
Nie martw się.
Dobra.
KATTIYAL 5 KM
Maya!
- Już dobrze. - Mamo!
Nie bój się.
Jest dobrze.
Sprawdzę, co się stało.
Co się stało?
Zardzewiałe gwoździe na drodze. Przebiły oponę.
- Mamy zapasową, tak? - No...
Obie przednie opony są przebite.
Boże! Co teraz zrobimy?
Nie ma zasięgu. Sprawdź swój telefon.
Nic.
Poszukam pomocy.
- Zostańcie w środku. - O tej godzinie? Jak?
Przejdę się. Jak inaczej?
- Weź Hectica ze sobą. - Nie martw się o mnie.
Wrócę za sekundę.
Zostańcie w samochodzie z Hectikiem.
Co ty na to, Hectic?
Będziesz ich pilnował?
Jak ma to zrobić, tato? To my musimy pilnować jego.
Tak, proszę pani! Najsilniejsza!
Zaopiekujesz się wszystkimi?
To moja dziewczyna.
Zamknijcie drzwi.
W górę! Szybko!
W górę!
OCEAN INDYJSKI
Happy.
Nie wytrzymam.
Wytrzymaj. Spokojnie.
Na litość boską.
- Arul! - Młody!
Usiądź.
To nie twój dom. Tu nie ma toalety.
Boże!
Szefie.
Stary, nie wytrzymam.
Wstrzymaj, aż wylądujemy.
Ten cytrynowy ryż chyba wyjdzie ci drugą stroną.
Happy, lepiej się odsuń.
Nie dam rady.
To tutaj, prawda?
- Czemu teraz medytuje? - Panie Jagan.
To tutaj, prawda?
Chyba tak.
Kapitanie...
Dotarliśmy do wybrzeża Kattiyal?
W porządku. No to jazda.
Tak!
Najpierw przestań pić.
Wydobrzejesz.
Ostatnio pierwszego stycznia postanowiłem skończyć z tym świństwem.
Sprzedałem puste butelki.
Posprzątałem dom
i poszedłem wcześnie spać, żeby rano iść do kościoła.
Zgadnij, co mi się śniło.
Brandy!
Zaczęła płakać i się na mnie wściekać.
„Kiedy rodzice cię zostawili,
byłam z tobą.
Gdy opuściła cię żona, byłam przy tobie!
A teraz? Po tym wszystkim...
Chcesz mnie zostawić tylko dlatego, że zdiagnozowano u ciebie raka?
Jak możesz mnie tak zdradzać?”.
Tak mi powiedziała.
Czułam się, jakbym oberwała
- w twarz, Sakthi. - O nie.
Dlatego obiecałem, że nie przestanę pić, póki śmierć nas nie rozłączy!
Złożyłem tę przysięgę!
- Pij już. - Skoro tak.
Pomocy, proszę!
Kim jesteś?
Skąd się wziąłeś o tej nieludzkiej godzinie?
Proszę pana, jechałem z rodziną z Ćennaju do Tuticorinu.
Ruszyliśmy drogą dojazdową, by ominąć korek na autostradzie.
Utknęliśmy w połowie drogi. Przebite opony.
Półtorej godziny tutaj szedłem.
Niech mi ktoś pomoże, proszę.
Co za ludzie, mówię wam!
Gapią się w telefon prowadząc i gubią drogę.
Z autostrady idzie się tu tylko 45 minut.
Nie miałem zasięgu, dopóki tu nie dotarłem.
- Tak tu się dostałem. - Dobrze, wypij to.
- Proszę. Jestem tu lekarzem. - Peter!
Powiedzmy, że lekarzem.
- Wypij to. - Nie, dziękuję.
Ja też jestem lekarzem...
ale naprawdę.
Oboje wiemy, co jest w tej piersiówce
i że nie jest pan lekarzem.
Mądre te dzisiejsze dzieciaki.
Peter, przestań. Jak ci na imię, synu?
Gautham, proszę pana.
Moja żona i córka są tam same.
Proszę mi pomóc.
Pieniądze to nie problem. Przeleję wyznaczoną kwotę.
Może 50 milionów?
Niemożliwe, tak?
Powiedz, gdzie zostawiłeś wóz.
Gdzie to było?
Widziałem tam drogowskaz...
Było na nim napisane...
KATTIYAL 5 KM
Tak, Kattiyal!
Popełniłeś wielki błąd, chłopcze.
O co chodzi?
Zaczyna się was bać.
Są tam jakieś dzikie zwierzęta?
Moja rodzina jest tam sama! Proszę o pomoc!
- Zaczekaj. - Gdzie został samochód?
Na zachodzie? Przy polach?
Były pola, ale nie jestem pewien kierunku.
Musicie zadawać tyle pytań, żeby pomóc?
To brzmi jak szaleństwo.
Ludzie stąd
i z okolicznych wsi nie byli tam od wieków.
- Dlaczego? - Chwileczkę.
Uważa się, że to miejsce jest nawiedzone.
Nawiedzone?
Widzieliście coś?
Nikt z nas nie widział żadnych duchów. Ale nikt stamtąd nie wrócił.
Czy to jakiś kawał?
Próbujecie mnie nastraszyć o tej porze?
Bracie, ja nawet nie wierzę w te historie,
ale nie można wykluczyć tego, co mówią.
Wygląda pan na wykształconego, a wierzy pan w duchy?
Nie mieszaj w to naszej edukacji!
Proszę! Błagam. Pomóżcie mi.
Mówię z doświadczenia.
Pojedziemy jutro rano. Razem. Wszystko będzie dobrze.
Pójdę z wami. Jestem mechanikiem.
Ale poczekajmy do świtu.
Mam zostawić moją rodzinę do rana?
Proszę pójść ze mną. Gdy naprawi pan opony, odwiozę pana.
Niech mi ktoś pomoże!
Spróbuj zrozumieć!
Jeśli wypowiesz nazwę Kattiyal, nikt ci nie pomoże.
Więc przestań się powtarzać.
Co jest z wami nie tak? Cholera!
Te duchy są lepsze od was wszystkich!
Duchy i zjawy! Akurat!
- Bracie, poczekaj... - Bracie...
Co teraz?
Mamo!
Nie odpowiedziałaś mi na pytanie.
Nie wiem.
Konie?
Nie, mamo. To testrale!
Czytałaś chociaż Harry'ego Pottera?
Tak, kochanie.
Teraz ty zadajesz mi pytanie.
Dobra. Zamknij oczy.
Niech pomyślę.
Mamo, nie oszukuj.
Czytałam tę książkę 20 lat temu.
Nawet Harry Potter by zapomniał!
Dobra, to przeczytaj.
- Hectic... - Hectic, przestań!
Uspokój się.
To tylko grzmot. Nie bój się.
- Hectic! - Przestań!
Hectic! Uspokój się!
Hectic, spokój!
Mamo!
Hectic chyba chce się wysikać.
Dobrze.
Zostań w środku.
- Wezmę go na siku. - Dobrze.
Hectic!
- Hectic! - Zostań tu, Maya.
Hectic!
Mamo! Hectic!
Hectic!
Gdzie ty jesteś?
Hectic!
To nie czas na zabawę!
Wracaj!
Hectic!
- Hectic! - Mamo!
Maya! Czemu tu przyszłaś?
Wracaj do auta!
Gdzie jest Hectic, mamo?
Maya! Nie będę powtarzać. Wracaj do samochodu!
Mamo!
Maya...
Mamo!
- Maya! - Mamo!
Napisy: Joanna Gierlicka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski