KATTIYAL DWA TYGODNIE WCZEŚNIEJ
Czuję się jak w filmie science fiction.
Nie wygląda jak naturalnie występująca bioluminescencja.
Wiem, doktorze.
Dlatego tu jesteśmy.
Sprawdźmy to.
Ślisko, uwaga.
Ten kwiat wygląda jak bieluń.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem. Jest dużo większy niż norma.
To zjawisko jest znane jako wzrost cyklopi.
Podczas pracy dla Exogenyksu w Brazylii
natknąłem się już na coś takiego.
Ale było mniejsze.
Robi się ciekawie.
Sprawdza ktoś poziom promieniowania?
Tak jest.
Wydaje się normalny.
Chyba jest bezpiecznie.
Kichał pan, doktorze?
Wygląda jak glut.
To żart? Mało śmieszny.
Zbierz próbki i bądź cicho.
Spokojnie.
Musimy powiadomić pana Prakasha.
Wszystko widzi.
Cholera jasna.
Nie uwierzycie!
Co zobaczyłeś?
Tego nie da się opisać.
To chore.
Chłopaki.
Słyszycie mnie?
Tutaj też.
Odczyty szaleją.
Coś tu jest.
Hej!
Co się dzieje?
Co jest?
Odezwijcie się.
Odbiór! Powiedzcie coś! Słyszycie mnie?
Przyjdź, matko, do naszych drzwi
Tam, gdzie spotykają się trzy drogi Kły, co pożerają mózgi
Oczy jak zabójcze włócznie Otrzyj nam łzy
Przyjdź, matko, do naszych drzwi
WIOSKA
Dorośli faceci wymawiają się duchami!
Kto to?
Kto tam jest?
Deszcz! Jeszcze tego brakowało.
Którędy jechałem?
Kto tam jest?
SINGAPUR TRZY TYGODNIE WCZEŚNIEJ
Prakash! Prakash!
Rozumiesz, co mówię?
Nie mogę zrobić nic więcej.
Masz uszkodzone nerwy!
Stymulacja kręgosłupa, której chciałeś, jest niemożliwa, bo...
Prakash!
Rozumiesz, co mówię?
Nie będziesz mógł chodzić.
Gdybyś tak nie nadwerężył swojego ciała...
Kto tam, kurwa?
Prakash.
- Prakash, twój tata... - Co?
Nie żyje?
Rozległy zawał.
Z trudem oddycha.
Czyli jeszcze żyje?
Tak. Chciał cię natychmiast widzieć.
Jestem zajęty, Jagan.
Mówił, że to coś ważnego.
WYBRZEŻE KATTIYAL OBECNIE
Arul!
Przestać rzygać jak dzieciak!
Więc... to tutaj?
Tak.
Tam.
Dobra, ekipa!
Idziemy! Włączcie latarki!
Boi się pan?
Nic a nic.
Panie Jagan, wie pan coś o tym miejscu?
Jeśli tak, proszę nam powiedzieć.
Skorzysta pan na tym.
Panie Jagan, mówię do pana.
Nie...
Dawno nie byłem w terenie, więc...
Boję się robaków i owadów.
Chwileczkę.
Zaraz wracam.
- Jagan. - Proszę pana.
Dotarliście?
- Właśnie wylądowaliśmy. - Dopiero?
Tak. Teraz rozbijemy obóz.
Nie ma na to czasu, Jagan.
Idźcie już.
Myślę, że...
Że co? Nie wysłałem cię tam, żebyś myślał.
Dobra, poczekaj. Zgadnij, co teraz myślę.
- Dobrze mnie znasz. - Proszę pana.
Proszę tego nie robić.
Proszę pana.
- Jagan. - Proszę, nie.
Nie mam nic do stracenia.
Ale ty masz.
Wystarczy jedno kliknięcie i pożałujesz, że się urodziłeś.
Proszę, nie.
Zdobądź to, czego chcę, albo wiesz, co zrobię.
Tak jest, proszę pana.
Nie maż się. To denerwujące!
Sprawia, że chcę to zrobić.
- Ruszajcie! - Dobrze.
Cholera!
To jak?
Rozbijamy tutaj obóz?
Nie. Chodźmy.
Panie Jagan...
Nie jest rozsądnie zapuszczać się w las w nocy.
Nie płacą ci za udzielanie rad.
Rób, co mówię. Do przodu!
Mówię: do przodu!
OKOLICE KATTIYAL
Czujesz się lepiej?
Chyba mocno oberwałeś w głowę.
Proszę, wypij to.
Uśmierza ból. Czasem już na zawsze!
Wiesz o tym,co?
Nie.
Pada coraz mocniej
i prawie nic nie widzę.
Ta cholerna latarka na nic się nie zda.
W barze nawrzeszczałem na pana klientów.
Nie wspominaj o tym!
Albo cię tu zostawimy!
Nie. Mówię tylko, że mimo to przyszliście mi pomóc.
Dzięki.
Chmury się przesuwają. Deszcz niedługo ustanie.
A jeśli nie,
zholujemy auto traktorem i weźmiemy je do Navamalai.
A potem wrócimy po jego rodzinę. Co ty na to?
Karu, jesteśmy nas tylko trzech.
Może przyprowadzimy więcej mężczyzn z wioski?
Hej!
- Spadaj! - Nawet nie słucha!
Czemu przyniósł broń?
Leżała sobie po prostu w domu, tak jak on.
Chodźcie!
Chodź. Idziemy.
Mówiliście, że ta wieś jest nawiedzona.
Tą bronią będzie zabijać duchy?
Chyba tylko w tej wiosce można strzelać do duchów.
Zawsze trzeba mieć broń, gdy wybierasz się w dziwne miejsce.
Mogą tam być złodzieje.
Nikt nie wie, co tam jest.
Z tej wioski nikt nigdy nie wrócił żywy.
Mój syn z żoną jechali tędy, synowa miała urodzić.
Nigdy stamtąd nie wrócili.
Nie ma nic do dodania.
To było gdzieś tu.
Co pan mówi?
Wskakuj na traktor, bracie. Chodź.
Byłeś na policji?
Przyjechali,
ale nic nie znaleźli.
Kazali nam trzymać się z daleka i odjechali.
Idziemy w dobrą stronę?
Tak. W stronę śmierci.
Lucky, nie strasz ich. Opanuj się.
Tak jest, szefie.
Po cholerę tu jesteśmy?
Jak nam nie powiedzą, po cholerę my tu jesteśmy...
Co zrobisz?
A co nam pozostaje?
Strzelamy, kiedy nam każe, zbieramy to, za co płaci, i spierdalamy.
Nie po to tu jesteśmy?
Żeby stąd uciec?
Żeby widzieć, jak jego gość nawala!
Bez urazy, ale proszę tu nie palić.
Może pan niepotrzebnie coś zwabić.
Do tego palenie jest niezdrowe.
Nie żartuję.
Umrze pan!
Cholera!
Czemu nazywacie ją Happy?
Wcale nie jest wesoła.
Zakład, że jej nie rozbawisz. Jak to zrobisz, zmienię imię.
Proszę pana, co zaszło w Kattiyal?
Co się stało?
- Bardzo mnie boli. - Boli cię?
Naciągnęłaś kark?
Chyba tak.
Odpocznij, zajmę się tym.
Co się stało?
Nic, bracie.
- Nie ma o czym mówić. - Zaczekaj.
Wkrótce cię wydam za mąż,
żeby twoje życie było więcej warte.
Bracie! Jestem siostrą Karunagama!
Moje życie nigdy nie będzie więcej warte.
Masz rację! Wariatko.
Napełnij to.
- Tato! - Synu!
Sethu!
- Sethu, wstawaj. - O Boże.
Uważaj może!
- Uważaj. - Bądź ostrożny.
- Co się stało? - Napij się.
- Co mu się stało? - Wracaj do pracy.
Upadł.
Mogłeś zostać w domu.
Jak przyjdzie szef, upomni mnie. Idź!
Wszyscy ryzykujemy zdrowiem,
żebyś ty miał dobre życie.
Proszę, uważaj.
Nie powinieneś kiedyś mieć takiej pracy jak my.
Masz zostać lekarzem!
Rozumiesz?
Tak, tato. Będę lekarzem, ale teraz jestem głodny.
Chcesz jeść? Dajcie mu coś.
- Dalej! - Proszę, nakarm go.
- Twój tata na mnie krzyczy. - Otrzep go.
I to porządnie.
- Ponraju, bracie. - Tak?
Będziesz zarządzał tym miejscem.
Od tego, jak ci pójdzie,
zależeć będzie to, czy powierzę ci więcej obowiązków.
Dobrze.
Uwaga wszyscy!
Od teraz Ponraj tu rządzi.
Słuchajcie go i róbcie, co do was należy. Jasne?
Boże! On będzie tu rządził?
Poradzę sobie, bracie.
Wy idioci! Nieudacznicy!
Nie marnujcie czasu. Do roboty.
Jebane pizdy!
Dostajecie trzy posiłki dziennie.
To na co narzekacie?
Pieprzone łajzy.
Co się gapicie? To nie striptiz!
- Do roboty. - Dalej.
Nieudacznicy. Darmozjady!
Stara pizda!
Kazałem ci pracować, a ty śpisz?
Ty niedojdo!
Płacimy wam za siedzenie i jedzenie?
- Chodź tu! Jazda! - Tato!
Zjeżdżaj, suko!
Sethu!
- Puść mojego syna. - Wynocha, dziwko!
Dzisiaj zrobię...
Ty kutasie, jak śmiesz?
Nie ty go utrzymujesz! Mamy prawo jeść!
Wy szuje!
Macie prawo?
Jedzenie i woda, które dostajecie, należą do nas!
Nawet jak będziecie jeść ziemię, ona też należeć będzie do nas!
I to wam daje prawo bić moje dziecko?
Pracujemy tu, licząc na dobre traktowanie.
A twój brat nas bije!
Wolisz do nas strzelać niż się postawić?
Zamknij się i pracuj albo...
Nie marnuj na nich czasu i energii.
Zajmę się nimi. Zostaw to mnie.
Poradzę sobie.
Zostaw to mnie.
Każdy, kto tu pracuje, będzie się nas bać.
Idź do domu.
Proszę, zabierz go do domu.
Odejdź.
Chcecie porozmawiać o swoich prawach?
Podnieśliśmy głos, a ty myślisz, że protestujemy.
Co byś zrobił, gdyby naprawdę tak było?
Cholerna dziwko!
Jak śmiesz ją tak nazywać?
Nie. Proszę, odpuść.
Załatwię cię!
Ty chamie!
Bracie, nie używaj takich słów.
Bracie?
Czy mój ojciec spał z twoją matką?
Nazwij mnie znów bratem, a poderżnę ci gardło.
Popełniła błąd. Proszę jej wybaczyć.
Będziemy teraz mówić: „Proszę pana”.
Czemu chcesz tak mówić do tego śmiecia?
Kodi, cicho!
Dlaczego się go boisz? Czemu nazywa mnie dziwką?
Nie jestem jakąś przelęknioną kurą, na którą może krzyczeć.
Urżnę mu jaja!
Myślisz, że się rozbiorę, żeby ci to umożliwić? Ty suko!
Rozbieraj się przed kobietami z twojej rodziny!
Jak śmiesz mówić o kobietach z mojej rodziny?
Ty suko!
Bracie!
- Bracie! - O Boże!
Odsunąć się.
- O nie! - Bracie.
Zastrzel tego, kto się ruszy.
Bracie, proszę, wstań.
Chodź tu!
Bracie!
Nie, proszę.
Jak śmiesz na mnie krzyczeć?
Bracie, proszę, nie.
Boże! Niech ktoś go powstrzyma. Kodi!
- Zostaw ją. - Zamknijcie się!
Bądź przeklęty!
Rozbiorę cię do naga! Zobaczysz.
Teraz jesteście cicho, szuje?
Wreszcie znacie swoje miejsce!
Jeszcze któraś odważy się pyskować jak ona...
To też ją rozbiorę!
Kodi!
Puść mnie!
Kodi!
Moja droga! O Boże!
Kodi!
Bracie,
nie potrzebuję tego.
Cicho! Potrzebujesz. Daj rękę.
Niech Bóg cię strzeże.
Niech cię strzeże przed złem.
Patrzcie, tu jest!
Dalej.
Chodźcie.
Karungaram, nie zbliżaj się!
Ty gnoju!
Poderżnij mu gardło!
Bracie.
Ponraj! Mój drogi bracie!
Co się stało?
Wy łajdaki!
Dość już tego!
Zamknijcie bramy!
Wy gnoje, jeśli jest wśród was choć jeden prawdziwy mężczyzna,
niech wyjdzie do przodu! Dranie!
Za kogo ty się masz?
Ośmielasz się wejść na mój teren po torturowaniu mojego brata?
To są tortury? A on co zrobił?
Weź to.
Mężczyzna może robić, co chce! A kobieta powinna siedzieć cicho!
Kiedy się walczy o sprawiedliwość, płeć nie ma znaczenia.
Każdy jest równy!
Dość tego!
Ona go obraziła, a on ją rozebrał. W czym problem?
Ty stary łajdaku, zabiję cię!
Przestań. Przestańcie. Tato, dość.
Nie gapcie się. Podnieście go.
Wujku.
Shakthi!
- Nie wtrącaj się. Z drogi! - Karu, posłuchaj.
Mówi do ciebie po imieniu?
Może dla ciebie pracuje, ale to mój przyjaciel.
Studiowałem z nim. Proszę o ciszę.
Shakthi, zostaw mnie.
- Cierpliwości. - Shakthi.
Ten łajdak mówi do ciebie po imieniu.
Niech twój ojciec przestanie mnie wyzywać!
Tato, odłóż broń.
- Shakthi! - Tato, odłóż broń.
Zaczekaj, tato.
Tato, zobacz, co zrobiłeś!
To mój krewny, a oni go wykastrowali!
Mam siedzieć cicho?
Krew cię zalewa przez twojego brata,
a wyobraź sobie, że stracił siostrę.
Broń ci nie pomoże przed takim tłumem.
Idź, proszę, i zabierz wujka do szpitala. Idź!
Idź już. Daj mi broń i idź.
Posłuchaj, Karu.
Jeśli chcesz, by twoi ludzie żyli szczęśliwie i spokojnie,
weź ich i odejdź, proszę.
Proszę, zaufaj mi.
Karu, proszę, idź.
Proszę, odejdź.
- Załatwimy to. Zaufaj mi. - Tylko dla ciebie...
- Podnieście go. - Proszę, odejdźcie.
- Słuchaj, Karunagam! - Mamo!
Ty cholerny niewdzięczniku!
Wszystko, co masz, dostałeś od nas.
Możemy to odebrać, kiedy tylko chcemy.
Karu. Karu.
Proszę, odejdź.
Chodźmy.
Tato, skup się na wujku.
Idźcie już!
Wycierpieliście to 30 lat temu,
ale nawet dzisiaj głośno o takich przypadkach.
Czy nigdy nie przestaniemy cierpieć?
Stanąłem autem obok świątyni!
Proszę się zatrzymać!
Bracie!
Jesteś pewien?
Zamknij się!
Nie widzę żadnego auta!
- Dlatego spytałem. - Cicho.
Było właśnie tu!
Tu się zatrzymałem. Dobrze pamiętam.
Patrzcie!
Ślady opon...
Blisko świątyni.
Nie wiem, o co chodzi.
Czemu auto zniknęło?
Neha! Maya!
Neha!
Kawałek lusterka pochodzi z nowego wozu.
W starych używano mocniejszego szkła.
To znaczy...
Co to znaczy? Co pan sugeruje?
Uspokój się. Znajdziemy je.
Neha!
- Maya! - Bracie!
Bracie.
Neha! Maya!
Uspokój się!
Krzykiem tylko narazisz rodzinę.
To książka mojej córki.
Skąd się tu wzięła?
Ktoś ciągnął tędy auto.
Do Kattiyal.
Napisy: Joanna Gierlicka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Maciek Kowalski