To o tym miejscu mówiłeś?
Pięknie tu.
Szefie, byliśmy na wielu leśnych misjach,
ale nigdy nie widziałem takiego lasu.
Co to takiego?
- Jak pojemniki laboratoryjne. - Proszę pana.
Proszę pana!
Logo Exogenyx!
Zapakuj je.
Czy jakiś zespół był tu przed nami?
Stary, idź!
- Ostrożnie. - Tu jest dużo pijawek.
Skąd to się wzięło?
Chłopaki, popatrzcie na to.
Co się...
Proszę pana!
Przyjdź, matko, do naszych drzwi
Tam, gdzie spotykają się trzy drogi Kły, co pożerają mózgi
Oczy jak zabójcze włócznie Otrzyj nam łzy
Przyjdź, matko, do naszych drzwi
WIOSKA
SINGAPUR TRZY TYGODNIE WCZEŚNIEJ
Chciałeś mnie widzieć?
- Jagan. - Tak, proszę pana?
- Możecie wyjść? - Tak.
- Jagan. - Tak?
Zanim pójdziesz,
podaj mi tamtą teczkę.
Dobrze.
Proszę pana.
Czemu robisz wielką scenę? Czemu nie umrzesz w ciszy?
Zbliż się.
Zbliż się, proszę.
Rozmawiałeś z lekarzem?
Co powiedział?
Że w Singapurze będzie lać przez kolejne dziesięć dni.
A czego można się spodziewać?
Mówił, że tylko w snach mogę chodzić.
A tak naprawdę, już nie pamiętam, jak to jest.
Najwyraźniej terapia rdzenia kręgowego u mnie nie zadziała.
Mam uszkodzony układ nerwowy.
Pamiętasz?
Zaczęło się od zastrzyku, który mi dałeś.
Miałem wtedy około ośmiu lat.
Nie.
Rozumiem to cierpienie.
Po śmierci twojej matki
nie wspierałem cię i wiem, że bardzo cierpiałeś.
Mimo to,
nie wiesz, dlaczego zostawiłem cię samego.
Nagle obleciał cię strach na łożu śmierci?
Przestań mnie irytować i po prostu zdechnij.
Muszę ci coś powiedzieć.
Cokolwiek to jest, napisz to i umrzyj.
W wolnej chwili zerknę.
Zrobiłem wiele, aby pomóc ci chodzić.
Popełniłem mnóstwo błędów.
Nie możesz ich powtórzyć, więc proszę: wysłuchaj mnie.
To teczka o tobie.
Proszę.
EXOGENYX ŚCIŚLE TAJNE
Dobrze, mów.
1989 SINGAPUR
Prowadziłem badania,
aby ustalić skład chemiczny, który uleczy twoje uszkodzone nerwy.
BIOCHEMIA
Starałem się, jak mogłem.
Przez wiele dni nie jadłem i nie spałem.
Było tak, jakbym chodził w ciemności.
Wtedy zobaczyłam błysk światła.
Substancję chemiczną.
Nazywała się Lantanit.
Wtedy też odkryłem Kattiyal.
WITAMY W KATTIYAL
Co tu się stało?
Ludzie, którzy tu grzeszyli, zbierali owoce tych grzechów.
Tsunami w 2004 r.
zmieniło Kattiyal w jałową ziemię.
Prawda?
No, pośpiesz się.
Ostrożnie. Nie zniszczcie cegieł.
Potrzymaj.
Wykąp go porządnie. Z mydłem.
Nie chce się kąpać jak jego mama.
Nie idziesz dziś do pracy?
Idź sama. Niedługo przyjdę.
Prawie nic nie jesz. Jedz!
Sethu, musimy to wszystko naprawić.
Inaczej będzie przeciekać w porze deszczowej.
Co tam się dzieje?
Co się dzieje?
Przestańcie! Skurwysyny!
Przestaw pojazd!
Skurwysynu! Wynoś się stąd!
Czy ty nie masz serca? Jak śmiesz niszczyć nasze domy?
Zejdź, ty skurwielu!
Zlecono nam oczyszczenie tego miejsca.
Proszę się odsunąć. Mamy to zburzyć.
Kto, do diabła, kazał wam burzyć nasze domy?
My.
Mamy dokumenty!
Właściciel tej ziemi sprzedał ją naszej firmie.
Jeśli coś wam nie odpowiada, gadajcie z nim.
Co mam zrobić?
Nic nie zarabiam na tej kopalni.
Złoża się wyczerpały.
Dlatego kopalnia i teren, który zajmowaliście, zostały sprzedane.
Proszę pana, oni wyburzają nasze domy.
Dokąd mamy iść?
Właściciel ma prawo je zburzyć.
Co mam z tym zrobić?
A co z nami?
Mogłeś o tym pomyśleć, zanim wykastrowałeś mojego brata.
Pracujemy dla ciebie od trzech pokoleń.
Ale kiedy tylko odwalimy brudną robotę, zaraz nas wywalasz!
Kto ci pozwolił sprzedać ziemię?
- Potrzebuję czyjejś zgody? - Naszej!
Trzeba było nas zapytać!
Pieprzone dranie.
Zgniłe kundle.
Za kogo wy się macie, do diabła?
To moja własność.
Mogę ją sprzedać albo spalić!
Nikt nie ma prawa tego podważać.
Nasze drzewa i zasiane przez nas rośliny
wiedzą, że mamy prawo.
Nie macie żadnych praw!
Za zaledwie 38 ann
twój pradziadek sprzedał cały swój ród
rodowi Amara.
Nie macie żadnych praw.
Mają prawa!
Prawo na to pozwala.
Shakthi, to nie twoja sprawa.
Nie wtrącaj się!
Wystarczy, mamo.
Musimy dzisiaj położyć temu kres.
Śmiało, każ tym ludziom iść błagać nowych właścicieli!
Dlaczego mają błagać?
Wypędzę ich. Ta ziemia należy do mojego dziadka.
Jestem właścicielem.
Nie masz prawa jej sprzedawać. Czemu myślą, że mogą ją kupić?
Twoją ziemię?
Kattiyal nie jest własnością twojego dziadka.
Zbudowałem go od podstaw.
Jest moje i nikt inny nie może rościć sobie do niego praw.
Możesz dołączyć do nich i zginąć.
Śmiało!
Nie, Shakthi. Zostaw to.
Nie walcz ze swoją rodziną dla nas.
Opuścimy wioskę.
I dokąd pójdziecie?
Nie musicie nigdzie iść. Mam własne miejsce.
Navamalai. Chodźmy tam.
Czułem, że tak będzie, gdy tylko zacząłeś czytać o komunizmie.
Czułem, że zbuntujesz się przeciwko mnie.
To dlatego dałem ci ten nic niewart kawałek ziemi.
Dalej! Weź tych ludzi i zbuduj im cmentarz.
To opętanie.
Bogini ją opętała.
Mamo. Mamo, ja...
Nie zbliżaj się do mnie. Ty zdrajco!
Nasze bogini ci nie wybaczy.
Mamo.
- Nie, mamo, nie... - Pójdziesz do piekła.
Będziesz się smażył w piekle.
Ty i wszyscy ci ludzie zgnijecie i obrócicie się w proch.
Mamo.
Subhadro, co się stało?
- Co się stało? - Mamo...
Bogini przemówiła! Wynoś się stąd!
Wynoś się stąd!
KATTIYAL OBECNIE
Widziałem kombinezon, który nosił...
w laboratorium Exogenyksu.
Musiał być kolegą naukowcem.
Panie Jagan, mam do pana tylko jedno pytanie.
Tylko proszę nie kłamać.
Z czym mamy do czynienia?
Z czym właściwie mamy do czynienia? Idź to rozgryźć.
Cokolwiek to jest, wasze zadanie to nas chronić.
Zamknij się i wykonuj swoją pracę bez zadawania pytań.
Wygląda na szybki rozkład.
Spójrz tutaj.
Rany na szyi wskazują...
Na co?
Nie wiem, czy zrozumiesz.
Wygląda na to, że została...
Oderwana od ciała.
Jak dawno to się stało?
Dwa albo trzy dni temu.
Ale zespół powstał jakieś dwa tygodnie temu.
Zostali wysłani na badania.
- Halo. - Halo?
- Halo! - Tak?
Długo przeżył?
Czy to się stało tylko dwa, trzy dni temu?
Coś chyba opóźnia proces rozkładu.
- Słychać... - Halo... Cholera!
To jakaś wydzielina.
- Gdzie? - Jest lepka.
A jeśli to ona spowalnia rozkład?
Jak to możliwe, że rozkład sam się cofa?
Może to jakaś forma regeneracji martwych komórek?
Tak, to możliwe.
Myślisz o tym samym, co ja?
Przed czym my ich chronimy? Zdaje się, że nikt nie wie, proszę pana.
Można mu ufać?
Będę miał na niego oko.
A ty na szczury z laboratorium.
Niech pan na siebie uważa.
Tylko pan robi takie wspaniałe biryani.
Happy, to przepis mojej mamy.
Czy umrę, czy nie, przepis przetrwa.
Skończyliście?
Macie jakieś wnioski?
Omówimy resztę w laboratorium. Chodźcie.
Mam pytanie.
Jeśli moją głowę też jutro tak znajdą...
Firma mnie ubezpieczyła
i wyznaczyłem matkę na beneficjentkę.
Czy ona to dostanie?
Co?
Twoją głowę?
- Proszę pana. - Arul.
Musimy przeanalizować zebrane próbki.
Wracamy?
Dokąd?
Las to nie wszystko. Musimy też pobrać próbki z fabryki.
Nie zapominajcie o tym. Chodźcie.
Mówię: chodźcie!
Ruszcie się!
Co to jest, do diabła?
Kolejna głowa w lesie.
To jakiś kult czy co?
Cisza!
Niech ktoś go uciszy.
Może zrobiły to wampiry?
Wampiry?
Rozejrzyjcie się.
Nie zdziwi mnie, jak dinozaur wyskoczy zza krzaka.
Ale Lucky jest czujny.
Cofnąć się!
Szefie!
Nie!
Wstrzymać ogień!
Traficie go!
Ognia!
Maya.
Maya!
Kto to? Maya?
Maya.
Hej! Maya!
Zostaw ją!
Maya!
Zostaw ją w spokoju.
Nie dotykaj jej.
Zostaw ją!
„Nad wojownikiem, który poległ na polu bitwy, niebo roni łzy.
Żałoba na polu i strata czasu
to coś, czego nie chcemy ani my, ani on”.
Szkoda czasu.
Przepraszam. Mój kolega,
a nawet więcej, przyjaciel...
zginął bez sensu i zmarnował pański czas.
Skup się na zadaniu i wydostaniu nas stąd.
Przecież mówiliście, że nie marnował czasu.
Proszę nie mówić w naszym imieniu!
Potrzebuję telefonu. Muszę zadzwonić.
To telefon pana Prakasha.
Proszę mi go dać!
Już!
Chcę rozmawiać z pralnią.
Czyje zlecenie?
Tu Farhan
i Jagan, pracownik Exogenyx w Singapurze.
Szczegóły.
Rozumiem.
Jeden z waszych kolegów zginął dla naszej sprawy.
W takiej chwili
zwykłe „dziękuję” nie może wyrazić wdzięczności.
Mimo to...
Widziałem, jak odcięliście skrawek munduru.
To nasz rytuał bitewny.
Zawsze, gdy tracimy kogoś z jednostki,
oddajemy coś, co należy do nas.
Dlatego wraz z nim zakopaliśmy skrawki naszych mundurów.
Arul!
Gdzie Sanjeev?
Chłopaki!
Sanjeev?
Sanjeev!
- Gdzie poszedłeś? - Był tutaj, proszę pana!
Sanjeev!
- Sanjeev! - Ciszej!
Gdzie byłeś, do cholery?
Dlaczego krzyczysz? Byłem niedaleko.
Niedaleko?
Coś zabiło człowieka. Jak mogłeś sobie tak łazić?
Czemu tam poszedłeś?
Nie uwierzysz, co widziałem.
- Ciężko to wyjaśnić. - By cię szlag.
- To było... - Nigdy więcej tego nie rób.
Jeśli chcesz przeżyć.
Chodźmy.
Ruszcie się. Szybko.
Dalej.
- Arul... - Szybko.
Arul!
Czemu się tu zatrzymałeś?
Widzę światło w środku.
Sprawdźmy to. Szybko.
W tym domu dorastaliśmy.
Co to jest?
Dwa ogony?
Czy to miało dwa ogony?
Widzieliście to, tak?
Tak.
Peter!
Nie puszczajcie mnie.
Ratujcie mnie!
- Wstawaj. - Dalej.
Nic ci nie jest?
Shakthi...
- Chodźmy! - Biegiem!
Chłopaki, u licha, co to za przeklęte stworzenia?
Zgłupiałem.
To był pies czy lis?
Nie wiem.
Bracie.
W nogi!
Karu.
- W porządku? - Tak, proszę pana.
- Nic ci nie jest? - Nic.
- Co tu się odwala, do cholery? - To nie ma sensu.
- Chłopaki, gdzie Peter? - Peter?
- Peter! - Peter!
Peter!
Karu.
Nie oglądaj się! Skacz, stary!
Skaczcie!
Napisy: Joanna Gierlicka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Maciek Kowalski