กอแธม กอแธม
กอแธม ตื่นได้แล้ว
กอแธม
กอแธม ตื่นสักทีสิ
กอแธม ขอละ
ตื่นนะๆ
สายแล้วนะ
ตื่นสิ
เราพร้อมแล้ว รอแค่คุณเนี่ย
กอแธม
หยุดเลยนะ
- ลุกไปเลย - วันนี้ขอเถอะ
คุณตัวหอมจัง
ฉันก็จะพูดแบบนั้นเหมือนกัน
วันนี้ขอเถอะ
ลุกเร็ว ทำตัวดีๆ หน่อย
นั่นละปัญหา ผมทำตัวดีๆ ไม่ได้
ตายแล้วๆ
ทำตัวดีๆ เหมือนคุณหมอหน่อย
ผมเป็นสามีคุณนะ แล้วผมก็เป็นคนร้ายๆ ซะด้วย
กอแธม ดูเวลาหน่อย
เราเลื่อนไม่ได้นะ ลุกขึ้น
นี่มันสายแล้ว ไว้ไปพรุ่งนี้นะ
ไปแปรงฟันก่อนเถอะ
มีการบอกให้ไปแปรงฟันด้วย
แม่คะ พ่อคะ ตื่นเร็ว วันนี้เราจะไปขับรถเที่ยวกัน
ผมถึงแนะนำให้ไม่มีลูกไง
ไม่มีใครสอนลูกให้เคาะประตูก่อนเหรอ
จริงๆ เลย
เฮกติก มานี่เร็ว
ดูเอาค่ะ
หนูมาเพื่อจัดการพ่อ
มีแรงแค่นี้เองเหรอ
หนูเบามือหรอกนะ ไม่งั้นสมองพ่อจะกระเทือนไปด้วย
พระเจ้า โอเค
ขอพ่อหลับสักชั่วโมง เถอะนะ
- ไม่ได้ - ไม่ได้
- ตื่นเลยนะ - ตื่นเลยนะ
- ไปขับรถเที่ยว ตื่นเดี๋ยวนี้ - ไปขับรถเที่ยว ตื่นเดี๋ยวนี้
เนฮา มายา
ไอ้หนุ่ม
- ไอ้หนุ่ม - ครับ
การุ ปีเตอร์
ทุกคนโอเคกันไหม
ฉันโอเคดี
แค่มีรอยข่วนไม่กี่รอย
แว่น... ฉัน
พรุ่งนี้เช้าก็หายแล้ว
ปีเตอร์
ขาฉันหักแน่เลย
หมายความว่าไง
หมอ ดูนี่สิ
เดี๋ยวนะ
เกิดอะไรขึ้น
ผมจะออกแรงหน่อยนะ
มันจะเจ็บ
- ผมจะดูว่าขาหักไหม - อดทนหน่อย
เฮ้ยๆ นายทำอะไรน่ะ
ขาฉันหักอยู่นะ
เจ็บนะ
เจ็บนะ เจ็บๆ
อดทนนิดหนึ่งนะ
นี่ อดทนหน่อย
ทำเป็นหรือเปล่าเนี่ย เจ็บจะตายชัก
คุณปีเตอร์ เชื่อผมสิ ผมเป็นหมอนะ คุณเอาแต่ลืมเรื่องนั้น
"คุณปีเตอร์" เหรอ รื่นหูดีจัง
หุบปาก ไอ้ขี้เมา
ดูเหมือนขาจะไม่ได้หัก อย่าทิ้งน้ำหนักตัวลงขาข้างนี้นะ
มียาแก้ปวดอยู่ในชุดปฐมพยาบาล แต่มันหายไปพร้อมกับรถผม
เอากระเป๋าใบนั้นมาหน่อย
คุณหมอ
นี่แหละยาแก้ปวดขนานแท้ของฉัน
พอได้แล้วๆ เฮ้ย
นี่ หยุดดื่มนะ ไอ้ขี้เมา
คุณปีเตอร์ คุณเป็นคนแข็งแรงจริงๆ
คนแข็งแรงเหรอ คุณปีเตอร์เหรอ
ในที่สุดตานี่ก็มองเห็นศักยภาพของฉันแล้ว
การุ จับมือฉันหน่อย
เดี๋ยวก่อน
- ค่อยๆ นะ - ระวัง
ระวังๆ
ค่อยๆ
โชคดีนะที่มีหมอมากับเราด้วย
ผมเป็นต้นเหตุให้ทุกคน ต้องมาเจอกับเรื่องนี้
ช่างมันเถอะ
ไข่เกิดก่อนไก่ หรือไก่เกิดก่อนไข่
นั่นมันทฤษฎีที่คร่ำครึและซ้ำซาก
เราไม่ได้พูดถึงมันเป็นชาติแล้ว ไม่ต้องมาถามหาเหตุผลตอนนี้หรอก
ไอ้รากพวกนี้
รากพวกนี้แหละที่ช่วยเราไว้
หลุมลึกมากเลยนะ
พ่อหนุ่ม...
ไปกันเถอะ
มาเร็ว
ระวัง
เราอยู่ไหนกันนะ
ที่นี่คือเหมืองเก่าของเราเอง
เหมืองเหรอ
ใช่ เราเคยทำงานที่นี่เมื่อนานมาแล้ว
ถึงจะไม่มีอะไรเหลือให้ขุดแล้ว
แต่ที่นี่เคยเป็นเหมืองของเรา
ตอนนี้เป็นแค่เหมืองร้าง
มันกลายเป็นถ้ำไปแล้ว
นั่นเหรอ
นั่นอะไรน่ะ
นี่ การุ
นี่ นายบอกว่าที่นี่เป็นเหมือง แต่รถที่พังแล้วมาอยู่ตรงนี้ได้ไง
เราไม่ใช่คนแรกที่ติดแหง็กอยู่ที่นี่
นี่เป็นของลูกสาวผม
มาเถิด โอ้ พระแม่ มาสู่ประตูของเรา
หินมุมตึกที่ถนนทั้งสามเส้นมาบรรจบกัน เขี้ยวเหล่านั้นที่กัดกินสมอง
ดวงตาเหล่านั้นคือหอกที่ทิ่มแทงให้ตาย โปรดช่วยให้น้ำตาเราหยุดไหลด้วยเถิด
มาเถิด โอ้ พระแม่ มาสู่ประตูของเรา
หมู่บ้านกลายพันธุ์
คุณครับ นี่มันกิ๊บติดผมของลูกสาวผม
มายา เนฮา
เนฮา
- อย่าตะโกนสิ - ไอ้หนุ่ม รอก่อน
นี่ อย่าวิ่ง
มายา
นายมองหาอะไรน่ะ
มีอะไร
นี่ๆ
- มายา - นี่ ไอ้หนุ่ม นี่
นี่ หยุดนะ
เนฮา
- มายา - นี่ ไอ้หนุ่ม
เนฮา มายา
พวกเขาอยู่แถวๆ นี้นี่แหละ
ผมจะไปตามหาพวกเขาได้ที่ไหน ผมจะต้องไปที่ไหน
บ้าเอ๊ย
ผมเป็นต้นเหตุของเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้น
ผมไม่น่าปล่อยให้พวกเขา อยู่กันตามลำพังเลย
ผมไม่น่าทิ้งพวกเขาไว้เลย
ลูกผมเป็นแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ
แกจะต้องหวาดกลัวแน่ๆ
ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับพวกเขา...
ผมจะหาพวกเขาเจอได้ที่ไหน
ไอ้หนุ่มๆ อย่าร้องไห้นะ อย่าร้องเลย
- ลุกขึ้นๆ - ลุกขึ้น
ลุกขึ้นนะ
ฟังนะ นายก็รู้ว่าพวกเขาอยู่ใกล้ๆ นี้เอง
อย่าถอดใจสิ
ฉันมั่นใจ
เราจะช่วยครอบครัวนายได้แน่
ไอ้หนุ่ม เราคอยช่วยอยู่ตรงนี้ เราต้องอย่าหมดหวัง
ไอ้หนุ่ม
นี่คือเพลงอัญเชิญ
มาเถิด โอ้ พระแม่ มาสู่ประตูของเรา
มาปกปักรักษาเรา
ฉันรู้จักเพลงนี้ มันคือพระแม่ของเรา
มาเถิด โอ้ พระแม่ มาสู่ประตูของเรา
มาปกปักรักษาเรา
มาเติมเต็มความปรารถนาของเรา
มาขจัดความมืดมิด
มาปกป้องชีวิตเรา
เรามาโดยเชื่อมั่นว่าท่านจะมา
มาเถิด มาเถิด พระแม่ มาเถิด มาเถิด พระแม่
เราอยู่รอดไปพร้อมกับโลก
อวยพรให้กับความรักที่เรามี
ล่ามโซ่เราไว้ด้วยกัน
มาล่ามโซ่ตรวนด้วยกัน
เพื่อลบล้างคำสาปของเรา
ลูกชายของท่านกำลังขอร้องท่าน พระแม่
มาเถิด มาเถิด พระแม่
พระแม่ มาเถิด มาเถิด
มาเถิด มาเถิด พระแม่
พระแม่ มาเถิด มาเถิด
หินมุมตึกที่ถนนทั้งสามเส้นมาบรรจบกัน
เขี้ยวเหล่านั้นที่กัดกินสมอง
ดวงตาเหล่านั้นคือหอกที่ทิ่มแทงให้ตาย
โปรดช่วยให้น้ำตาเราหยุดไหลด้วยเถิด
มาเถิด โอ้ พระแม่ มาสู่ประตูของเรา
มาปกปักรักษาเรา มาเติมเต็มความปรารถนาของเรา
มาขจัดความมืดมิด
มาปกป้องชีวิตเรา
เรามาโดยเชื่อมั่นว่าท่านจะมา
มาเถิด มาเถิด พระแม่
มาเถิด มาเถิด พระแม่...
ไอ้หนุ่ม
มาสิ ไอ้ทรยศ
พ่อ
ช่วยหนูด้วย ได้โปรด
แม่คะ
มายา
อย่ายุ่งกับเธอ อย่ายุ่งกับเธอนะ
มายา มายา
อย่าร้องไห้ ไม่งั้นเขาจะมา
มายา
เอ้านี่ เอาตุ๊กตาตัวนี้ไป
ไม่ต้องกลัวนะ
หนูหิวน้ำ หนูหิวน้ำ
เราน่าจะอยู่ใกล้โรงงาน นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของเราแล้ว
เร็วเข้า ย้อนกลับไปกัน
พวกเขามีทั้งปืนกับมีด
นายมีแค่แหนบถอนขน จะเอาไปทำอะไรได้
เพราะงั้นหุบปาก
เร็วเข้า
ไปกัน
พ่อครับ พ่อ
พ่อครับ
ไอ้พวกโง่มารนหาที่ตาย
พ่อจำผมไม่ได้เหรอ
ผมศักธีไง
ศักธี
นี่ ศักธี
ไอ้สัตว์ประหลาดนี่ไม่ใช่พ่อนาย
ดูหน้ามัน ตามันก่อน มันอันตรายมากๆ นะ
มันคือสัตว์ประหลาด
พ่อครับ เกิดอะไรขึ้นกับพ่อ
เกิดอะไรขึ้น
ศักธี มันไม่ใช่พ่อนาย
มันเหมือนไอ้ตัวที่เราเห็นไง ยิงเลย
ยิงมันเลย
นี่ๆ เดี๋ยวๆ อย่ายิง
มันอาจจะรู้ว่าครอบครัวผมอยู่ไหน
ถอยไป
กลิ่นเลือดของแกได้ทรยศแก
พ่อครับ พ่อยังไม่ตายเหรอ
เรานึกว่าพ่อตายในคลื่นสึนามิซะอีก
พ่อรอดมาได้ยังไง
พระแม่ของเรา พระแม่ปกปักรักษา
เหมือนไอ้พวกโสโครก
พระแม่ของเรา ไม่เคยแบ่งแยกเราตามวรรณะ ไอ้แก่โง่
เฮ้ย ยิงมันสิ มัวมองอะไรอยู่ ยิงเลย พวก
เฮ้ย ยิงเลย พวก จะลังเลทำไม
พ่อ ปล่อยเขานะ
- คุณครับ ยิงมันเลย - บอกให้ปล่อยเขาไง
ยิงมันเลยครับ
เฮ้ย จะลังเลทำไม
เฮ้ย ปล่อยนะ
ปล่อยเขานะ ปล่อยสิ
นี่ การุ มาดูกันว่า เราจะออกไปจากที่นี่ได้ยังไง
นี่ ศักธี พ่อนายลืมตาแล้ว
นี่ มองผมนะ
คุณโอเคไหม
เธอยังมีชีวิตอยู่
ครอบครัวเขาอยู่ไหน
แกจะเปิดปากพูด หรือจะให้เราควักลูกตาแกออกมา
พวกเขาอยู่ไหน
พ่อทำอะไร
พวกเขาอยู่ไหน
พวกมันกลายมาเป็นครอบครัวฉันแล้ว ลืมพวกมันไปเถอะ
เฮ้ย
ฉันจะ...
- ไอ้หนุ่มๆ - ถอยๆ
บอกฉันมา ลูกเมียฉันอยู่ไหน
บอกฉันมาเดี๋ยวนี้
พ่อครับ จะให้ผมทำยังไง บอกผมมาสิ
ผมจะทำตามที่พ่อบอก
แกน่ะเหรอ
ฉันไม่มองแกเป็นลูกหรอก
ฉันน่าจะฆ่าแกตั้งแต่วันที่แกเกิดมา
ลูกชายฉัน
เลือดของฉัน
คำอวยพรของพระแม่...
เขาจะมาแน่
เฮ้ย พอได้ละ หยุดพร่ำเพ้อสักที ตอนนี้ได้เวลาอัดแกให้น่วมแล้ว
ปีเตอร์ จับมันให้แน่นๆ มาดูกัน ว่าคนที่ตายไปแล้วจะเจ็บได้อีกแค่ไหน
บอกฉันมา
บอกเรามา ไอ้ศพเน่า บอกฉันมา
ไอ้โง่ แกขังพวกเขาไว้ที่ไหน
พวกเขาอยู่ไหน บอกความจริงเรามา
พูดสิ
บอกฉันมา ไอ้งั่ง พวกเขาอยู่ไหน
บอกเรามาสิ
พระแม่ส่งลูกเมียแกมาให้เรา
ความโกรธของพระแม่ที่มีต่อฉันทุเลาลง
พระแม่ได้ยกโทษและยอมรับฉันแล้ว
พ่อพูดอะไร ฟังดูโง่สุดๆ
ไอ้พ่อโง่ พ่อทำอะไรพวกเขา
บอกเรามาสิ จะบอกหรือไม่บอก
- บอกเรามา - บอกเรามา
จะบอกหรือไม่บอก
กองทัพของเรากำลังมา...
กองทัพของเรากำลังมา
เวลาของพวกมันหมดแล้ว
หยุดหัวเราะ ไอ้ควาย
นี่ เหล่าแมวดาวของฉัน จับพวกมัน
นี่ ปีเตอร์
ระวัง
จับพวกมัน
พ่อครับ เด็กคนนั้นหิวน้ำ
ฉันบอกแล้วไง ว่าอย่าละสายตาจากพวกมัน
แกมาเสนอหน้าอะไรที่นี่
ไสหัวไป
นี่ นั่นมันชุดปฐมพยาบาลของฉัน ครอบครัวฉันอยู่ไหน
บอกมาสิ แกขังพวกเขาไว้ที่ไหน
แกเป็นหมองั้นเหรอ
เอายาแก้ปวดที่แกทำให้ฉันเจ็บตัวมาให้ฉัน
มองอะไรไม่ทราบ
เอาให้มันสิ
ฉันให้ยาแกไปแล้ว บอกฉันมาสักที
พวกเขาอยู่ไหน
เอานังนั่นไปให้เผ่าของเรากิน
มันเสียสาวไปแล้ว
เฮ้ย
อย่าทำอะไรเธอนะ
พวกแกทุกคนเป็นตัวอะไรวะ แกต้องการอะไร
พ่อ ทำไมพ่อถึงทำตัว เหมือนเป็นสัตว์ประหลาดล่ะ
ปล่อยเธอไปนะ พ่อ
เออ ฉันคือสัตว์ประหลาด
คำถามมันกับคำถามแกเชื่อมโยงกันนะ
ฉันจะบอกแกให้
หลังจากที่แกไปยังที่ดินที่ไม่อุดมสมบูรณ์นั่น
แกน่าจะได้เห็นเงินที่บริษัทมอบให้เรา
เราไม่รู้ว่าพวกมันจะทำลายเรา
พร้อมกับที่ดินด้วย
สิงคโปร์ สามสัปดาห์ก่อน
แลนทาไนต์เหรอ กัตติยาลงั้นเหรอ
พ่อได้ไอเดียมาจากหนังเหรอ
นี่พ่อเสียสติไปแล้วเหรอ
ปรากาช ฉันรู้จักแกดีมาก
ฉันรู้ว่าพอฉันจากโลกนี้ไปแล้ว
แกก็จะขุดและเปิดโปงเรื่องทุกอย่าง ที่ฉันเก็บเป็นความลับมาหลายปี
มันเลยสำคัญที่แกควรรู้ไว้ ว่าแกไม่ควรทำแบบนั้น
ฉันเริ่มเปิดแล็บใต้ดินในกัตติยาล
โดยแฝงตัวเป็นบริษัทยา
เพื่อทดลองแลนทาไนต์
ปี 1996 แล็บเอ็กโซจีนิกซ์ กัตติยาล
- เจแกน - ครับ
เราทดลองกันอย่างต่อเนื่อง แต่สุดท้ายเราก็ล้มเหลว
แต่ครั้งนี้เราต้องทำให้สำเร็จเพื่อปรากาช
นายมากับฉัน
เริ่มได้
หยิบมาเลย
ฉันขลุกอยู่ในนั้นมาหลายปี
แค่เซรุ่มตัวเดียว
แค่ต้องค้นพบเซรุ่มตัวเดียว แกก็จะเดินได้อีกครั้ง
แต่เราก็ล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เราล้มเหลวอย่างน่าสังเวช
พอเวลาผ่านไป เงินที่พวกเขาให้ก็กลายเป็นไร้ค่า
ทุกอย่างก็ค่อยๆ เริ่มแย่ลง
พืชผลกลายเป็นขี้เถ้า และดินเสื่อมสภาพในพื้นที่โล่ง
แม้แต่นมของแม่เด็ก และนมของวัวก็แห้งเหือด
พวกผู้หญิงเกิดภาวะมีบุตรยาก ทารกคลอดออกมาก็ตายกันหมด
แม้แต่นกกระจอกในหมู่บ้านก็ไม่วางไข่
ท้องฟ้ากลายเป็นสีเทาและอากาศก็มีมลพิษ
ชีวิตของเรากลับขมขื่น
เผ่าอมาราถูกทำลาย
จดไว้ด้วย
เราทำการทดลองด้วยสัตว์หลากชนิด
- แต่... - แต่อะไร
เราสร้างบางอย่างที่ขัดต่อธรรมชาติ
เป็นบางอย่างที่อันตรายมากๆ
จนเราควบคุมไม่ได้
เราสร้างบางอย่างที่เราควบคุมไม่ได้
ภายในแล็บ
นอกโรงงานก็ด้วย
ทุกที่เลย
โอเค แล้วไง
พ่อแกยอมรับความล้มเหลวนั้นไม่ได้
ยอมรับความรู้สึกผิดไม่ได้
ถึงทั้งหมู่บ้านจะถูกทำลายต่อหน้าต่อตาฉัน
แต่ความสิ้นหวังที่ฉันอยากให้แกกลับมาเดิน ได้อีกครั้งก็ทำให้ฉันลืมความเป็นมนุษย์ไป
ให้เราเข้าไปนะ
ฉันยังคงปกปิดบาปตัวเองด้วยการจ่ายเงิน
เฮ้ย ซ้อมพวกมันเลย
ไอ้หัวขโมยงาน ออกไปซะ
นั่นเป็นช่วงเวลาที่เลวร้าย
พิษได้แพร่กระจายไปในอากาศ
นั่นคือรังที่ไอ้ซาตานซุกหัวอยู่
พระแม่ไม่พอใจไอ้ซาตานพวกนั้น
ท่านก็เลยพิโรธ
ดูควันที่ปล่อยออกมาจากที่นั่นสิ ดูให้ดีๆ
อย่างกับผีเลย
- เราน่าจะหนีไปจากที่นี่ - นายอยากหนีเหรอ
นายจะทิ้งพระแม่ของเราเหรอ แล้วจะไปที่ไหน
อดทนหน่อย พระแม่จะช่วยเราเอง
ท่านจะช่วยเราเมื่อไหร่ หลังจากที่ทุกคนตายแล้วเหรอ
เฮ้ย
คุณพูดไม่ยุติธรรมเลย
หลังจากปลงอาบัติมานาน ผมก็มีลูกคนหนึ่ง แต่ลูกผมตายไปในหนึ่งปี
พระแม่ช่วยลูกผมไม่ได้
แล้วท่านจะช่วยคนอื่นๆ ได้ยังไง
จะเชื่อไอ้รูปปั้นหินนี่ และครอบครัวคุณไปก็เปล่าประโยชน์
เราจะไปนวมาลัย
แกอยากไปนวมาลัยเหรอ
ใช่ ศักธิเวลและการุนาอยู่ที่นั่น
เราจะมีชีวิตดีกันที่นั่น
เราจะไปแล้ว
แกจะไปเหรอ แกทอดทิ้ง แผ่นดินเกิดของตัวเองได้ยังไง
ร่างกายแกและพื้นดิน ที่แกอาศัยอยู่ไม่ได้เป็นของแก
มันเป็นของพระแม่และเผ่าอมาราของเรา
เราจะไปแล้ว
ร่างกายของเรากำลังเน่าเปื่อย...
และชีวิตของเราก็พังทลาย
เราอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว
พระแม่ของเราจะเป็นคน ตัดสินชะตากรรมของแก
ท่านกำลังขอเลือดเพิ่ม
ความพิโรธของท่านทำให้ท่านหิวกระหาย
ท่านก็เลยอยากคร่าชีวิตมากกว่าเดิม
ต้องทำยังไงความโกรธท่านถึงจะทุเลา
ไล่ไอ้พวกสารเลวนั่นออกไป
แกเป็นต้นเหตุที่เบญจภูตลงโทษเรา
นี่คือบทลงโทษของพระแม่ ที่ฉันให้กำเนิดคนทรยศอย่างแก
ถึงเราจะพยายามชดใช้ความผิด ความโกรธของท่านก็มิอาจระงับได้
พื้นดินที่มีโรงงานตั้งอยู่ และที่ที่มีไอ้พวกโง่เง่าอาศัย...
ทุกอย่างกลายเป็นพิษ
เราตัดสินใจที่จะทำลายมัน
กัตติยาล ปี 2004
ไม่นะ
พี่ชาย ระวัง
ตอนที่ฉันเห็นคำแจ้งเตือนนั้น
ฉันก็มาคิดได้ว่าจะต้องหยุดทำทันที
สิ่งที่ฉันไม่ควรทำ...
สัญญาณจากพระเจ้า
ห้ามล็อกประตูหมายเลขสี่
เปิดทิ้งไว้ ออกมา
ฉันอยากได้ภาพฟุตเทจจากกล้องวิดีโอ
อย่าลืมนะ หยิบมาด้วย
ฉันเห็นแก่ตัวมากๆ ฉันไม่ได้คิดถึงผลพวงที่ตามมา
ฉันคิดว่าคลื่นสึนามิพัดมา เพื่อทำลาย...
ทุกอย่างที่ฉันสร้าง
ตอนที่เราเข้าไป ไม่มีใครอยู่ที่นั่น
เรานึกว่างานของเราจะง่าย และไม่นานก็จะได้กลับบ้าน
- จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นใช่ไหม ที่รัก - ใช่ จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น
- พี่สะใภ้ เป็นอะไรไหม - ฉันไม่เป็นไร
- ทุกคนโอเคไหม - เราโอเคดี
เร็วเข้าๆ
อย่าลนลาน
นี่ๆ เดี๋ยวๆ เดี๋ยวก่อน
มีน้ำทะลักเข้ามาในถ้ำ หนีเร็ว
ทุกคน วิ่งเร็ว
มีน้ำทะลักเข้ามาในถ้ำ หนีเร็ว
ทุกคนวิ่งเลย
วิ่งๆ
- มาเร็วๆ - น้ำกำลังทะลักเข้ามา
- สุภัทรา มาเร็ว - ขาฉันติด
- เข้าไปข้างใน - พี่ชาย
สุภัทรา
น้องชาย เราเสียเธอไปแล้ว
โอ้ พระแม่ของฉัน
สุภัทรา
สุภัทรา ผู้ส่งสารของพระแม่เรา
ชีวิตของฉัน
เธอจากไปแล้ว
เธอเสียสละตัวเองเพื่อช่วยเรา
พ่อพยายามจะพูดอะไร
แม้แต่พระเจ้าก็ไม่อยากเห็นผมเดินได้ จะพูดแบบนั้นเหรอ
สิ่งที่เกิดขึ้นกับความพยายาม ที่จะทำให้แกเดินได้
อยู่เหนือความเข้าใจ และความเป็นจริงของมนุษย์
อย่าเข้าไปในถ้ำนั้น
ที่นั่นไม่มีสมบัติหรอก
สัตว์ประหลาด
สถานที่นั้นมีสัตว์ประหลาด
เป็นข้อแก้ตัวง่ายๆ ของคนที่ไม่ได้ทำหน้าที่พ่อ
ไม่ใช่ ปรากาช
ไม่ใช่แบบนั้น
อย่ามากวนประสาทผม
พ่อมีเงินเป็นกอบเป็นกำ แต่ที่ผ่านมาพ่อมัวทำเรื่องนี้น่ะเหรอ
พ่อไม่สนเรื่องที่จะรักษาผมใช่ไหม
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นที่นั่นเป็นเรื่องผิด
ฉันเลยยกบริษัทให้คณะกรรมการดูแลต่อ
อะไรนะ
แล้วผมล่ะ
พ่ออยากให้ผมไปขอทานข้างถนนเหรอ
มรดกที่เป็นของแกจะตกถึงแกเอง
เจแกนจะจัดการเรื่องนั้นให้
ทั้งบ้านหลังนี้ เงิน และสิ่งที่เหนือ ความต้องการของแก จะมีคนช่วยแกด้วย
แกจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ
แต่บริษัทเอ็กโซจีนิกซ์...
แกไม่ต้องการมันหรอก
มันคือบาปของฉัน
ปล่อยให้มันตายไปกับฉันนี่แหละ
มันเป็นแค่ปีศาจ
แกไม่ต้องการมัน
พ่อหมายความว่าไง
ปีศาจเหรอ นี่มันเรื่องไร้สาระอะไร
พ่อเรียกผมมาเพราะเรื่องนี้เหรอ
พ่อจะไม่มีวันนึกถึงหัวอกผมเลยใช่ไหม
ที่ฉันตัดสินใจแบบนี้ ก็เพราะฉันคิดถึงอนาคตแก
ฉันไม่อยากให้แกได้เอ็กโซจีนิกซ์ไป
มันจะพาแกไปสู่เส้นทางที่แกหวนกลับไม่ได้
แต่การทดลองของพ่อ คือความหวังสุดท้ายของผม
ถ้าพ่อยกบริษัทให้คนอื่น แล้วผมจะทำยังไง
แกสิ้นหวังมาก ปรากาช
ความสิ้นหวังจะทำให้แกคิดไม่ถี่ถ้วนดี
พ่อรู้จักผมดีกว่าที่ผมรู้จักตัวเองอีก
มันคือภาระของฉัน
ปล่อยให้ความผิดของฉันตายไปกับฉันเถอะ
พ่อ ที่ผ่านมา...
ผมรอมาหลายปีเพื่อสิ่งนี้
เพื่อฟังพ่อพูดคำพวกนี้
ตอนนี้ผมเข้าใจพ่อจริงๆ แล้ว
พ่อทำเพื่อผมมามากแค่ไหน เพื่อผมคนเดียว
ระวังนะ
ระวัง
ปรากาช มานี่สิ
- ขอโทษครับ พ่อ - ไม่เป็นไร
ผมสิ้นหวังจริงๆ
ปรากาช ปรากาช
ผมจะนั่งรถเข็นไปชั่วชีวิตไม่ได้
ปรากาช อย่าทำแบบนี้
ผมเกลียดพ่อ
- ผมเกลียดพ่อเข้าไส้ - ปรากาช
ตอนที่ผมต้องการพ่อ พ่อไปอยู่ไหนเหรอ
ผมเกลียดพ่อ
ปรากาช
ผมรู้ดี พ่อไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น
พ่อช่วยทำบางอย่างเพื่อผมให้ผมได้เห็น เป็นครั้งแรกในชีวิตพ่อได้ไหม
ได้โปรดเถอะ
ตายซะ
ก็แค่ตาย
แค่นั้นแหละ
ตายเพื่อผม
ขอบคุณนะ พ่อ
ปี 2004 กัตติยาล แล็บเอ็กโซจีนิกซ์
เราติดอยู่ที่นั่นสามเดือน
เราทั้งหิวข้าวหิวน้ำ
เราไม่มีตัวเลือก นอกจากต้องทำ เรื่องบ้าๆ เพื่อให้มีชีวิตอยู่รอด
พระแม่ได้ช่วยเราเอาไว้
ท่านไม่ได้แค่ช่วยเรา
แต่ท่านทำให้เลือดอมารา ของเราแข็งแกร่งขึ้น
เลือดของเราและพระแม่
ได้ช่วยคนของเราเอาไว้
ถึงเวลาที่เราจะล้างแค้นให้กับ ความอยุติธรรมที่พวกมันทำกับเราแล้ว
พระแม่ทรงพูดกับฉัน
ท่านพูดว่าเราต้องสร้างพลังอันยิ่งใหญ่
ท่านพูดว่าหากทำเช่นนั้น เราก็จะเนรเทศพวกมันออกจากโลกนี้ได้
นี่แกโง่หรือเปล่า เชื่อเรื่องงมงายอะไรแบบนั้นเนี่ย
- เราต้องเชื่อสิ่งที่คนตายไปแล้วพูดเหรอ - ใช่
มาเถิด มาเถิด พระแม่
ท่านพูดกับฉันเอง
มาสู่ประตูของเรา...
ท่านพูดกับฉัน
ลุกขึ้นมา พระแม่กำลังเรียกหา
นายสามารถได้ยินท่าน
ลุกขึ้นๆ
ลุกขึ้นเถอะ ที่รัก
ช่วงเวลาของเรามาถึงแล้ว
ทำไมถึงลังเลล่ะ
ลุกขึ้น
ถอยไป
พระแม่ ท่านพูดถูก
พี่ชาย คุยกับใครอยู่น่ะ
นายมองไม่เห็นเหรอ น้องชาย
ท่านยืนอยู่ตรงนี้
ท่านกลับมาหาเราแล้ว
ใครเหรอ
มาในร่างจุติของพระแม่
สุภัทราของฉันอยู่ที่นี่แล้ว
เธอจะปกป้องเรา
พระแม่ของฉัน พระแม่ของฉัน
พูดจริงเหรอ
ร้องสรรเสริญพระแม่ พระแม่ช่วยเราไว้
พระแม่ ท่านไม่ได้ทอดทิ้งเรา
- ท่านไม่ได้ทอดทิ้งเรา - โอ้ พระแม่ ท่านได้นำทางเรา
เราเชื่อท่าน และท่านไม่ได้ทอดทิ้งเรา
ท่านได้นำทางเรา พระแม่ ท่านได้นำทางเรา
โอ้ พระแม่ ผู้พิทักษ์เผ่าของเรา ท่านได้ประทานพรอันยิ่งใหญ่ให้แก่เรา
เวตยัณ มานี่
มาเร็ว มาเลย
เถิบไปๆ
เวรแล้ว
มีเส้นทางไปทางทิศตะวันออก ไปกันเถอะ
คำบรรยายโดย กุลรภัส วัทนกิจเดชากุล
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ