Gautham!
Gautham, uyan!
Gautham.
Gautham, kalk hadi!
Gautham, lütfen.
Lütfen kalk artık!
Geç oluyor!
Uyan!
Hepimiz hazırız. Seni bekliyoruz.
Gautham!
Yapma.
-Uyan artık! -Bugün olmaz.
Çok güzel kokuyorsun.
Ben de öyle diyorum ya.
Bugün olmaz.
Kalk hadi! Kendine gel!
Sorun da bu ya. Kendime gelemiyorum.
Kahretsin! Kahretsin!
Bir de doktor olacaksın.
Ben senin kocanım! Yaramaz bir kocayım.
Gautham, saate baksana.
Çok geç oldu. Hadi artık.
Zaten geç kaldık. Yarın gideriz.
Önce dişlerini fırçala.
Bu diş fırçalama işi ne zaman çıktı?
Anne, baba! Kalkın, yolculuk vakti!
İşte bu yüzden çocuk yapmayalım demiştim.
Kimse sana kapı çalmayı öğretmedi mi kızım?
Cidden!
Telaşlı, gel.
Bak şimdi ne oluyor.
Yanaklarını sıkmaya geldim.
Tüm gücün bu kadar mı?
Beynin patlamasın diye tüm gücümü vermiyorum.
Tanrım. Tamam.
Bir saat daha uyuyayım. Lütfen.
-Olmaz! -Olmaz!
-Uyan! -Uyan!
-Yolculuk vakti! Uyan! -Yolculuk vakti! Uyan!
Neha! Maya!
Kardeşim?
-Kardeşim? -Evet efendim.
Karu! Peter!
Herkes iyi mi?
Ben iyiyim.
Ufak tefek çiziklerim var.
Gözlüklerim...
Sabaha bir şey kalmaz.
Peter!
Bacağım kırıldı galiba.
Nasıl yani?
Doktor, şuna bak.
Bekle.
Ne oldu?
Biraz bastıracağım.
Canın acıyacak.
-Kırık mı diye bakacağım. -Dayanmaya çalış.
Dur, ne yapıyorsun?
Kırık işte!
Çok acıyor!
Çok acıyor. Çok acıyor.
Dayan, biraz daha.
Dayan dostum.
Ne yaptığını biliyor musun? Acıyor.
Bay Peter, benim doktor olduğumu unutuyorsunuz galiba.
"Bay Peter" mı? Ne güzel konuşuyor, değil mi?
Sus be ayyaş.
Kırık görünmüyor. Bu bacağa baskı yapmayın.
Çantamda ağrı kesici vardı ama arabayla beraber o da gitti.
Şu çantayı uzat.
Doktor...
Benim ağrı kesicim bu.
Yeter! Hey!
Ayyaş herif, bu kadar yeter!
Bay Peter, siz güçlü bir adamsınız.
Güçlü adam mı? Bay Peter mı?
Sonunda beni anlayan biri çıktı.
Karu, elimi tut.
Dur.
-Yavaş, yavaş. -Dikkat.
Dikkat et.
Yavaş yavaş.
Neyse ki yanımızda doktor var.
Hepiniz benim yüzümden buradasınız.
Orasını boş ver.
Yumurta mı önce gelir, tavuk mu?
Bu eski bir soru.
Geçmişte kaldı. Şimdi bunu düşünmenin sırası değil.
Köklere bakın!
Bu köklere bizi kurtardı.
Çukur da ne derinmiş!
Oğlum...
Gidelim.
Hadi dostum.
Dikkat et!
Neredeyiz biz?
Bizim eski madenimizde.
Maden mi?
Evet, çok eskiden burada çalışırdık.
Artık kazacak bir şey yok.
Ama burası bizimdi.
Ama artık bomboş.
Sıradan bir mağara.
Bu mu?
Şu ne?
Hey, Karu!
Bu benim demiştin Ama burada bozuk arabalar var!
Buraya düşen ilk biz değiliz.
Bu benim kızımın!
Gel, gel Yüce anne, haydi kapımıza gel
Üç yolun birleştiği kavşakta Beyinleri yiyen dişler var
O gözlerse ölümcül mızraklar Gözyaşlarımıza bir çözüm ver
Gel, gel Yüce anne, haydi kapımıza gel
KÖY
Efendim! Bu kızımın tokası!
Maya! Neha!
Neha!
-Bağırma. -Kardeşim! Dur.
Koşma!
Maya!
Ne arıyorsun?
Ne oldu?
-Maya! -Hey! Kardeşim.
Hey, dur!
Neha!
-Maya! -Hey, kardeşim!
Neha! Maya!
Burada bir yerdeler!
Nerede olabilirler ki? Nereye gideyim?
Tanrım!
Hepsi benim yüzümden.
Onları yalnız bırakmamalıydım.
Arkamda bırakmamalıydım.
Kızım daha küçücük.
Çok korkmuştur.
Eğer onlara bir şey olursa...
Nerede olabilirler?
Kardeşim, ağlama.
-Ayağa kalk. -Ayağa kalk.
Ayağa kalk.
Burada bir yerde olduklarını biliyorsun.
Sakın vazgeçme.
Bundan eminim.
Bir şekilde aileni kurtaracağız.
Biz senin yanındayız. Umudumuzu kaybetmeyelim.
Kardeşim.
Çağırma şarkısı!
Gel, gel Yüce anne, haydi kapımıza gel
Bizi korumaya gel...
Bunu biliyorum. Bu bizim Tanrıçamız.
Gel, gel Yüce anne, haydi kapımıza gel
Bizi korumaya gel
Hasretimizi dindirmeye gel
Karanlığı kaldırmaya gel
Hayatımızı korumaya gel
Sana güvenerek geldik
Gel, gel anne Gel, gel anne
Dünyadan kurtulduk
Bizi sevginle kutsa
Zincirler ile uyandık
Halhallar ile gel
Laneti kaldırmak için
Oğlun sana soruyor anne
Gel, gel anne
Anna, gel, gel
Gel, gel anne
Anne, gel, gel
Üç yolun birleştiği kavşakta
Beyinleri yiyen dişler var
O gözlerse ölümcül mızraklar
Gözyaşlarımıza bir çözüm ver
Gel, gel Yüce anne, haydi kapımıza gel
Bizi korumaya gel Hasretimizi dindirmeye gel
Karanlığı kaldırmaya gel
Hayatımızı korumaya gel
Sana güvenerek geldik
Gel, gel anne
Kardeşim!
Gel hain!
Baba!
Yardım edin! Lütfen!
Anne!
Maya.
Maya?
Bırak onu. Bırak.
Maya. Maya.
Ağlama. Yoksa gelir.
Maya.
İşte, şu oyuncağı al.
Korkma.
Su istiyorum.
Galiba fabrikaya yaklaştık. Bu son şansımız.
Bence geri dönelim.
Onların silah ve bıçağı var.
Senin elindeki tek şey cımbız. Nasıl dönecekmişsin?
Yani çeneni kapat!
Hadi.
Gidelim.
Baba!
Siz aptallar burada öleceksiniz!
Beni tanımadın mı baba?
Ben Shakthi.
Shakthi.
Baksana Shakthi.
Bu yaratık baban falan değil.
Yüzüne, gözlerine baksana! Korkunç bir şey!
O bir canavar.
Baba, sana ne oldu böyle?
Neler oluyor?
Shakthi, bu senin baban değil.
Diğer yaratıklara benziyor. Vur şunu!
Vur şunu!
Bekle, ateş etme.
Belki ailemin yerini biliyordur.
Çekil.
Kanınızın kokusu size ihanet etti.
Baba, sen ölmemiş miydin?
Tsunamide öldüğünü sanmıştık.
Bu nasıl olabilir?
Yüce anne. O kendisine inananları korur.
Bu pislikler gibi.
Tanrıçamız kasta göre insan ayırmaz. Seni aptal moruk!
Vur şunu! Ne bakıyorsun? Vursana şunu!
Vursana! Niye tereddüt ediyorsun?
Baba, bırak gitsin.
-Vurun artık bayım. -Bırak dedim.
Vurun bayım.
Niye tereddüt ediyorsun?
Bırak!
Bırak onu. Bırak onu.
Dinle Karu. Buradan şöyle çıkarız.
Shakthi. Baban gözlerini açıyor dostum.
Hey. Bana bak.
İyi misin?
Yaşıyor.
Ailesi nerede?
Konuşacak mısın yoksa gözlerini mi oyalım?
Neredeler?
Ne yaptın?
Neredeler?
Onlar artık benim ailem. Onları unutun.
Hey.
Ben...
-Kardeşim, kardeşim! -Çekil!
Söyle! Karımla kızım nerede?
Söyle dedim!
Baba, ben ne yapacağım? Söyle.
Ne dersen onu yapacağım.
Sen.
Sen benim oğlum değilsin.
Seni doğduğun gün öldürmeliydim.
Oğlum.
Kanım.
Tanrıça'nın kutsaması...
O gelecek.
Yeter, saçmalamayı kes. Dayağı hak ettin.
Peter, tut şunu. Bakalım ölülerin canı acıyor mu?
Söyle.
Konuş seni ceset! Konuş!
Aptal! Onları nerede tuttun?
Neredeler? Doğruyu söyle.
Konuşsana!
Söylesene aptal herif. Neredeler?
Söyle!
Karını ve çocuğunu bize Tanrıça gönderdi.
Bu sayede bana olan öfkesi dindi.
Beni affedip kabul etti.
Ne diyorsun be? Bunların hepsi saçmalık!
Aptal! Onlara ne yaptın?
Yeter! Doğru düzgün söyle artık!
Konuş!
Konuşacak mısın?
Ordumuz yaklaşıyor...
Ordumuz yaklaşıyor.
Vakitleri geldi.
Gülmesene aptal herif.
Leopar kedilerim! Yakalayın şunları!
Peter!
Dikkat!
Yakalayın!
Baba, kız su istiyor.
Sana yanlarından ayrılma demedim mi?
Burada ne işin var?
Kaybol!
Bu benim ilk yardım çantam. Ailem nerede?
Söyle! Onları nereye götürdün?
Sen doktor değil misin?
Sebep olduğun ağrıyı dindirecek bir şeyler ver.
Ne bakıyorsun?
Çantayı ona ver.
İlacını aldığına göre artık söyle.
Ailem nerede?
Şu kadını alın, klanımız karnını doyursun.
Artık işe yaramaz.
Hey!
Bırakın onu.
Siz kimsiniz? Ne istiyorsunuz?
Neden bir canavar gibi davranıyorsun baba?
Bırak baba.
Ben zaten canavarım.
İkinizin sorusu birbiriyle bağlantılı.
Anlatayım.
Sen o çorak topraklardan gittikten sonra
şirket o arazi için bize müthiş bir ödeme yaptı.
Tabii o zamanlar bilmiyorduk. Meğer toprakla birlikte
bizi de yok edeceklermiş.
SİNGAPUR ÜÇ HAFTA ÖNCE
Lantanit mi? Kattiyal mi?
Bu fikri bir filmden mi aldın?
Aklını mı kaçırdın sen?
Prakaş, seni çok iyi tanıyorum.
Ben öldükten sonra
ta en derinlere gömdüğüm şeyleri bulup çıkaracağını biliyorum.
İşte tam bu yüzden bunu neden yapmaman gerektiğini bilmelisin.
Kattiyal'de ilaç şirketi gibi görünen
bir yeraltı laboratuvarı kurarak
lantanit üzerinde deneyler yaptım.
1996 EXOGENYX LABORATUVARI KATTİYAL
-Cagan. -Efendim?
Defalarca denedik ama olmadı.
Bu kez Prakaş için başarmak zorundayız.
Benimle gel.
Hadi başlayalım.
Getir.
Yıllar boyunca kendimi oraya kapattım.
Bir serum!
Tekrar yürümeni sağlayacak tek bir serum.
Ama tüm denemelerimiz teker teker başarısız oldu.
Büyük bir başarısızlıktı.
Zaman geçtikçe her şey yavaş yavaş bozulmaya başladı.
Her şey gittikçe kötüleşti.
Civardaki topraklar iyice çoraklaştı, tohumlar küle dönmeye başladı.
Hatta ineklerin ve annelerin bile sütü kurudu.
Kadınlar kısırlaştı. Bütün bebekler ölü doğuyordu.
Köydeki serçeler bile yumurtlayamıyordu.
Gökyüzü griye döndü, hava çok kirlenmişti.
Hayatımızı acılar sardı.
Tüm Amara klanı yok olmuştu.
Not al.
Farklı hayvanlarla da deneyler yaptık.
-Ama... -Ama?
Doğaya karşı bir şey yaratıyorduk.
Kontrolümüzde olmayan,
tehlikeli bir şey.
Laboratuvarda bizim bile kontrol edemediğimiz
bir şey yarattık.
Fabrikanın dışına da çıktı.
Artık her yerdeydi.
Evet. Sonra ne oldu?
Baban ne yenilgiyi kabullenebildi
ne de suçu üstlenebildi.
Koca köy gözlerimin önünde yok olmuş olsa da
seni yürütme hırsım insani yanımı köreltmişti.
Bizi içeri al!
Hâlâ para saçarak günahlarımı örtbas ediyorum.
Hey! Gösterin onlara!
İŞİMİZİ ÇALDINIZ DEFOLUN!
Korkunç bir dönemdi.
Zehir havada yayılıyordu.
Burası şeytanın yuvası!
Tanrıça bu şeytanlardan nefret ediyor.
Bu yüzden öfkelendi.
Şuradan çıkan dumanlara bakın. Dikkatli izleyin.
Hayalete benziyor!
-Buradan kaçmamız gerek. -Kaçmak mı istiyorsun?
Tanrıçamızı bırakıp gidelim mi? Nereye?
Sabırlı olun. Tanrıça bizi kurtaracak.
Ne zaman peki? Herkes öldükten sonra mı?
Hey!
Haksızlık ediyorsun.
Büyük acılar çektikten sonra çocuğum oldu ama bir yıl içinde öldü.
Tanrıça benim çocuğumu kurtardı mı?
Diğerlerini nasıl kurtaracak?
Bu taşa da senin ailene de inanmanın faydası yok.
Navamalai'ye gidiyoruz.
Navamalai'ye demek?
Evet, Shakthivel ve Karuna orada.
Güzel bir hayatımız olacak.
Biz gidiyoruz.
Gidiyor musunuz? Memleketinizi nasıl terk edersiniz?
Ne bedeniniz ne de üstünde yaşadığınız toprak sizin.
İkisi de Tanrıça'ya ve bizim ailemize, yani Amara klanına ait.
Biz gidiyoruz.
Vücutlarımız çürüyor...
Ve hayatlarımız mahvoluyor.
Burada daha fazla kalamayız.
Kaderinize ancak Tanrıça karar verebilir.
Daha fazla kan istiyor.
Öfkesi onu acıktırıyor.
Bu yüzden daha fazla can alıyor.
Peki ne yapacağız?
Bu piçleri kovalayın!
Beş element senin yüzünden bizi cezalandırdı.
Tanrıça senin gibi bir haini dünyaya getirdiğimiz için öfkeli.
Ne kadar telafi etmeye çalışsak da öfkesi dinmedi.
Fabrikanın arazisi ve bu aptalların yaşadığı bölge...
Her yer zehirlendi.
El birliğiyle yok etmeye karar verdik.
Hayır.
Kardeşim. Dikkat.
O uyarıyı görünce
hiç başlamama gereken bu işe
son vermem gerektiğini fark ettim.
Tanrı'nın işareti.
Dördüncü kapıyı kilitleme.
Açık bırak. Çık!
Kamera görüntüleri lazım.
Unutma. Al.
Çok bencildim. Hiçbir şeyin sonucunu düşünmedim.
Tsunaminin benim yarattığım şeyi yok etmek için
geldiğini düşündüm.
Girdiğimizde içeride kimse yoktu.
İşimizin kolay olacağını, hemen eve döneceğimizi düşündük.
-Bir şey olmadı ya canım? -Hayır Olmadı.
-Yenge, iyi misin? -Ben iyiyim.
-Herkes iyi mi? -İyiyiz.
Hadi o zaman.
Panik yapmayın.
-Hey! Bekleyin! -Dikkatli olun!
Mağarayı su basmış. Kaçın!
Herkes kaçsın.
Kaçın!
Herkes kaçsın. İçeri kaçın!
Kaçın. Kaçın!
-Gel, gel. -Su basıyor!
-Subhadra, gel. -Ayağım takıldı.
-İçeri gir. -Kardeşim!
Subhadra...
Subhadra!
Kardeşim, onu kaybettik.
Annem!
Subhadra!
Subhadra, Tanrıça'mızın sözcüsü,
hayatım.
Öldü.
Bizim için kendini feda etti.
Ne demeye çalışıyorsun?
Tanrı bile yürümemi istemiyor. Öyle mi?
Senin yürüyebilmen için yapılanlar
insan algısının da gerçekliğinin de ötesinde.
O mağaraya girmeyin.
İçinde hazine falan yok.
Canavarlar.
Sadece canavarlar var.
Bunca zaman yanımda olmamanın bahanesini iyi bulmuşsun.
Hayır Prakaş.
Öyle değil.
Dalga geçme.
O kadar paran vardı. Peki bunca yıldır neredeydin?
Benim iyileşmem umurunda bile olmadı, değil mi?
Orada olup biten her şey yanlıştı.
Bu yüzden şirketi yönetim kuruluna bırakıyorum.
Ne?
Peki ya ben?
Sokaklarda dilencilik mi yapayım?
Senin mirasın ayrı.
Cagan ilgilenecek.
Bu ev, para, ne ihtiyacın varsa. Sana yardım edecek kişiler de olacak.
Hiçbir eksiğin olmayacak.
Ama şirket, Exogenyx...
Ona ihtiyacın yok.
O benim günahım.
Bırak benimle ölsün.
Orası şeytanın ta kendisi.
Senin olamaz.
Ne demek istiyorsun baba?
Şeytan da nereden çıktı?
Beni bu yüzden mi çağırdın?
Umursamadığını söylemek için.
Senin geleceğini umursadığım için bu kararı verdim.
Exogenyx senin olamaz.
Orası seni geri dönüşü olmayan yollara sokabilir.
Ama senin deneylerin benim son umudum baba.
Bunu da elimden alırsan ben ne yaparım?
Çaresizsin Prakaş.
Çaresizlik insanın mantığını köreltir.
Beni kendimden daha iyi tanıyorsun.
Bu benim sorumluluğum.
Bırak hatalarım da benimle ölsün.
Bunca yıl baba...
Bunca yıldır bunu bekliyordum.
Senden bunları duymak için.
Artık seni gerçekten anlıyorum.
Benim için neler yaptığını. Sırf benim için.
Dikkatli ol.
Gel Prakaş.
-Özür dilerim. -Önemli değil.
Çaresizim.
Prakaş.
Sonsuza dek tekerlekli sandalyede kalamam.
Yapma Prakaş!
Senden nefret ediyorum baba.
-Ölesiye nefret ediyorum. -Prakaş.
Sana ihtiyacım olduğunda neredeydin?
Senden nefret ediyorum.
Prakaş.
Biliyorum. Bir şey söylemene gerek yok.
Hayatında ilk kez, gözlerimin önünde benim için bir şey yapabilir misin?
Lütfen.
Öl.
Sadece öl.
Bu yeter de artar.
Benim için öl.
Sağ ol baba.
2004 EXOGENYX LABORATUVARI, KATTİYAL
Aylarca orada mahsur kaldık.
Aç ve susuzduk.
Seçeneğimiz yoktu, ölmemek için korkunç şeyler yaptık.
Tanrıçamız bizi kurtardı.
Bizi kurtarmakla kalmayıp
Amara soyunun kanına daha fazla güç verdi.
Kanımız ve Tanrıça
halkımızı kurtardı.
Yaptıkları insafsızlığın intikamını almamızın vakti geldi.
Tanrıça benimle konuştu.
Büyük bir güç yaratmamız gerektiğini söyledi.
Onu bu dünyadan ancak böyle kovabilirmişiz.
Sen aptal mısın? Bunların hepsi batıl inanç.
-Ölülerin konuştuğuna mı inanacağız? -Evet.
Gel, gel anne...
Benimle konuştu.
Kapımıza gel...
Hâlâ da konuşuyor.
Kalk, annemiz çağırıyor.
Onu duyabilirsiniz.
Ayağa kalk.
Ayağa kalk canım.
Vakit bizim vaktimiz.
Niye tereddüt ediyorsun?
Ayağa kalk.
Çekil!
Tanrıçam, haklıymışsın!
Kardeşim, kiminle konuşuyorsun?
Görmüyor musun kardeşim?
Tam önümde duruyor.
Bize geri döndü.
Kim?
Tıpkı Tanrıçamız gibi.
Subhadra'm burada.
Bizi koruyacak!
Tanrıçam.
Doğru mu bu?
Yüce anne! Bizi kurtardı!
Yüce anne. Bizi terk etmedi!
-Bizi terk etmedi! -Yüce anne! Bize yol gösterdin!
Sana güvendik ve bizi terk etmedin.
Bize yol gösterdin. Anne, yol gösterdin.
Klanımızın koruyucusu yüce Tanrıça! Nimetlerine şükürler olsun.
Vettaiyan! Gel!
Gel!
Çekil!
Kahretsin.
Doğu tarafında bir yol var. Gidelim.
Alt yazı çevirmeni: Nazlıcan Düşgün
Proje Kontrol Sorumlusu Volkan Keleş