O Bogini, obrończyni naszego klanu! Cóż za błogosławieństwo nam dałaś!
Vettaiyan! Chodź tu!
Pamiętaj, trzeba spłacić dawne długi!
Widzisz tamtego starego kretyna?
Nazywa mnie swoim ojcem i rozgrzebuje przeszłość!
Dalej, zarżnij tego wieprza!
Hej! Nie!
Tato, zostaw nas!
Nie rób tego, tato.
Popatrz na niego! To mój syn!
Błogosławieństwo od mojej Bogini!
Wysłała go, żeby chronił mój klan.
Czemu to robisz, tato? Daj nam spokój!
O nie!
Grubasie! Nie zbliżaj się do niego!
Chodź do mnie! Rozdepczę ci gardło!
Związaliście nas, tchórze.
Rozwiążcie mnie, a zabiję was wszystkich!
Walcz ze mną, chyba że jesteś bękartem.
Zamknij się już!
Śmiało, udowodnij, że nie jesteś bękartem! Dalej!
Tato! Nie rób tego!
Tato, nie! Puść nas!
Shakthi, wiele dla mnie zrobiłeś.
Chociaż tyle mogę zrobić dla ciebie!
Zamknij się, wariacie!
Zniszczę cię!
- Hej, Peter! Przestań! - Chodź!
- Głupcze! Grubasie! - Panie Peter!
Proszę być cicho! Dość! Hej, zostaw go w spokoju!
Doktorze, nie martw się. Znajdziesz swoją rodzinę.
Peter to silny mężczyzna!
Wy skurwysyny! Zostawcie go w spokoju!
Wgryzę ci się w gardło!
Panie Peter, nie! Proszę, nie!
Wykopię ci tę głowę z ciała!
- Ty łysa bestio! - Zostaw go!
Zostaw go!
Zabiję cię!
Zostaw go w spokoju!
Nie waż się mnie dotykać!
Peter!
Nie!
Peter!
Przyjdź, matko, do naszych drzwi
Tam, gdzie spotykają się trzy drogi Kły, co pożerają mózgi
Oczy jak zabójcze włócznie
Otrzyj nam łzy
Przyjdź, matko, do naszych drzwi
WIOSKA
Panie Peter!
Peter.
Proszę o wybaczenie.
To wszystko moja wina.
Zemdlał.
Środki nasenne zadziałały.
Proszę! Pomocy!
Słyszeliście to?
Proszę! Pomocy!
Maya!
To Maya!
Maya!
Obudź się!
Powiedz mi, gdzie one są. Obudź się!
Obudź się!
Bracie, proszę, nie. Zaczekaj. Cierpliwości!
Nie. Mogę się uwolnić, tylko jeśli odetnę sobie palec.
Co robisz?
Nie widzę innego wyjścia.
Nie rób nic szalonego!
Posłuchaj starszych! Nie rób tego!
Nie musisz zarobić na życie po uratowaniu rodziny?
Jak to zrobisz bez palca?
Przemów mu do rozsądku!
Ale żeby tak było, musimy stąd wyjść żywi.
Wciągnąłem was w to. Wybaczcie.
Posłuchaj!
To nie twoja wina.
To się tutaj dzieje od dawna.
To ty zostałeś w to wciągnięty.
Straciliśmy przez to nasze dzieci.
Póki żyjemy, nie pozwolimy, by to samo stało się twojej rodzinie.
Ale nie widzę innego wyjścia.
Przepraszam.
- Przepraszam. - Przestań przepraszać i posłuchaj.
Nie zmuszałeś nas.
Sami przyjechaliśmy, więc zamknij się!
Daj mi to.
Co pan robi?
Niech pan tego nie robi!
Proszę mi to oddać.
Uratować ciebie to jak uratować mojego syna.
Był chirurgiem tak jak ty.
Proszę, nie! Niech pan posłucha!
Proszę tego nie robić! Niech mu pan powie!
Karu!
Nie, proszę pana. Proszę tego nie robić!
OSTRZEŻENIE
Co to za miejsce? Wygląda jak jaskinia szatana.
Ty skurwielu. Gdzie nas przyprowadziłeś? Powiesz nam czy nie?
Skąd mam wiedzieć, Farhan? Ja też przyszedłem z wami.
Nie mam pojęcia, co się tutaj wydarzyło.
Nie byłem w tym miejscu od 20 lat.
Próbki, o które prosił pan Prahash, muszą być w tym sejfie.
Dobra. Bierzmy te próbki i spieprzajmy stąd.
Czekajcie!
Spójrzcie na to.
To fascynujące!
- Przyjrzę się bliżej. - Sanjeev, nie!
Proszę poczekać. Sprawdzę to.
Hej, Sanjeev.
Szefie!
Nie.
Wszyscy na ziemię!
Nie wstawajcie!
Happy, zajmij się nim.
Już dobrze.
Devraj, cicho!
- Cicho! - Przeżyjesz. Patrz na mnie.
- Leżeć! - Będzie dobrze, Sanjeev.
- Sanjeev! - Cicho.
Cisza!
Już dobrze.
- Proszę pana. - Już jest dobrze.
Zostań ze mną, Sanjeev.
Oddychaj, Sanjeev.
Wszystko będzie dobrze.
Cisza!
Będzie dobrze, Sanjeev.
Nic ci nie będzie. Sanjeev!
- Sanjeev! - Sanjeev!
Cholera! Nie żyje?
- Nie żyje? - Ty głupcze!
Cicho! Inaczej zginiemy.
Sanjeev!
Okej! Musimy się szybko wydostać.
Chodźcie.
- Pośpieszcie się. - Sanjeev.
Chodźmy!
Wstawaj.
Na ziemię!
- Ostrożnie. - Ostrożnie, proszę pana.
- Shakthi. - Czemu to zrobiłeś, Karu?
Dalej. Chodźmy.
Proszę iść.
Hej! Jestem lekarzem.
Wiem, jak cię uratować.
Wiem też, jak sprawić, żebyś zapragnął śmierci.
Powiesz mi, gdzie jest moja rodzina, czy nie?
Mów!
Wstawaj!
Puść mnie.
Myślicie, że jestem tu więźniem?
Poczekaj, aż mój syn, Vettaiyan, wróci.
Ten tutaj jest synem zrodzonym z mojego moczu.
Tamten jest inny! Vettaiyan zrodził się z mojej krwi!
Jest najlepszym wojownikiem w moim klanie!
Kto wie, co mógł zrobić twojej żonie i dziecku?
Długo wyczekiwana uczta dla moich chłopców.
Ty stary skurwielu!
Idź!
Bracie.
- Są tam! - Neha!
Rusz się!
Maya!
- Słyszę je. Tędy! - Szybko!
Idź!
Rusz się! Mówię: rusz się!
Łapcie go!
O Matko! Te bestie znalazły nasze sanktuarium.
Nie martw się.
Nasz syn się nimi zajmie!
On ich rozerwie!
Do kogo ty mówisz?
To jest świątynia,
siedziba naszej Bogini.
Tych, którzy przyszli niszczyć świętość Bogini,
trzeba zabić i poświęcić
właśnie w tym miejscu.
Dopiero wtedy gniew Bogini ustanie.
Byłem u nich, o Bogini.
Ci zdrajcy wiedli szczęśliwe życie.
Niebo było tam jasne. Byli zamożni.
Nasz klan ginął w ciemności, podczas gdy oni żyli w świetle.
Nie mogłem tego znieść.
Musieliśmy się zemścić
i uderzyć ich w czuły punkt!
Nawet jeśli musi się to odbyć kosztem naszych ludzi.
Bogini, prosiliśmy cię tylko, byś pozostała przy nas.
Sethu!
Mamo!
Wyciągnij ten płód!
Zabij je, bracie!
Kobiety z naszego klanu utraciły zdolność do rodzenia dzieci.
Właśnie wtedy trafiła do nas niczym błogosławieństwo.
W końcu należy do dynastii Amarów.
Moja krew oczyszcza jej łono.
Ona jest matką, która dała życie moim prawdziwym spadkobiercom.
Moja wnuczka.
Mala?
Mala!
Karu! To nasza Mala!
O mój Boże! O Matko! Boże!
O nie!
Mala!
- Boże! - Co ty jej zrobiłeś?
Boże! Co ty jej zrobiłeś?
Co zrobiłeś mojemu dziecku?
Moja droga.
To ja, twój tata! Tata tu jest.
O nie!
Zasłużył na śmierć.
Jeśli nie za to, w co wierzył,
to za czyny, do których pchnęła go wiara.
Mój syn, mój wnuk, któremu nie było dane zobaczyć świata,
moja synowa i moja żona...
Dla ludzi takich jak on taka śmierć to mała kara.
Hej.
Shakthi.
Tata tu jest, skarbie. Chodźmy do domu.
- Czy to boli? - Nie mogę.
Co teraz?
Boże, co ja mam zrobić?
To boli.
Tata się tobą zaopiekuje.
Tata?
Tata.
Tak. To ja, twój tata!
Jestem tutaj. Tata tu jest.
Poczekaj. Uratuję cię.
To boli, tato.
O mój Boże!
Wystarczy, tato.
Skończyłem.
Tata nigdy...
więcej cię nie opuści.
To boli.
Proszę pana! Nie!
Niech ją pan puści!
Proszę mnie posłuchać!
Proszę pana.
Proszę przestać.
Dość wycierpiała.
Proszę pozwolić jej zasnąć.
O nie.
O Boże!
Mamo!
Nie!
Nie dotykaj mnie!
Nie!
Hej, zostaw moją mamę!
Jak cię dorwę...
Słyszałeś mnie!
Zostaw ją w spokoju!
Zostaw moją mamę!
Hej! Zostaw ją w spokoju!
Zostaw ją w spokoju, grubasie!
- Zostaw ją! - Vettaiyan!
- Mówiłam, że masz ją zostawić! - Vettaiyan!
- Zostaw ją! - Vettaiyan!
Zostaw ją w spokoju!
Nie!
Daj jej spokój!
Vettaiyan! Nie wolno ci tego robić!
Zostaw ją!
Najpierw musisz dokończyć rytuał. Zostaw ją.
Tato! Tato!
Tato!
Shakthi, chodź.
Chodź.
Dalej. Chodźmy.
Tamtędy. Chodźmy!
Chodź.
Dobra! Posłuchajcie uważnie.
To niebezpieczne miejsce.
Chodźmy stąd albo będzie po nas!
- Idziemy. Już! - Chodźmy.
- Idź dalej! - Szybko! Chodźmy stąd.
Powiedziałem: idź!
Czysto.
Jagan.
Farhan!
Farhan, te próbki są w tamtym sejfie.
- Tam. - Dobra. Na ziemię.
Proszę pana.
Sanjeev, proszę pana!
Po prostu go tam zostawiliśmy.
Przybyliśmy tu, ufając jemu!
Nie krzycz, Arul.
I tak umrzemy. Czy możemy go choć raz zobaczyć?
Rozumiem, ale niebezpiecznie byłoby tam iść.
Proszę.
Arul!
Farhan, zastrzel go.
Zastrzel to ścierwo!
Wstrętny stwór!
Jebany mutant!
Zastrzel go! Zastrzel go, Farhan!
Zdychaj!
Devraj, sprawdź, czy trasa wyjścia jest czysta.
Tak jest.
Trasa wyjścia?
Farhan, nasza praca tutaj jeszcze się nie skończyła.
- Priorytety się zmieniły. - Co?
Bezpieczne wydostanie się stąd jest teraz ważniejsze.
Ale co wtedy powiesz panu Prahashowi?
Farhan, nie otrzymasz reszty wynagrodzenia.
Przemyśl to.
Dobrze to przemyśl. Tyle ci powiem.
Na ziemię, ludzie!
Happy, zabij go!
Ratunku!
Usłyszą cię.
Maya.
Neha!
Nic ci nie jest?
Tata!
Maya!
Zaczekaj.
- Maya! - Tato.
Jesteś cała, kochanie?
Wszystko w porządku?
Proszę go zostawić.
To on się mną opiekował.
On...
Już dobrze.
Chodź.
- Mamo. - Maya.
Nic ci nie jest?
O Boże, Gautham.
Bóg jednak istnieje.
Tak, jest z nami.
Bardzo was przepraszam.
Mogłem nie zostawiać was samych.
Już dobrze.
Tato, co z Hectikiem?
Nie mam pojęcia.
Zobacz, co mam.
Twoją spinkę z motylkiem.
No, uśmiechnij się.
Bardziej.
Proszę pana, najpierw się stąd wydostańmy.
Znasz wyjście?
On na pewno zna.
Znam.
Ja...
Mów, którędy wyjść! Już!
Nie, proszę go zostawić. Nie umie dobrze mówić.
Jest nieszkodliwy.
Jak możemy wyjść?
Tam... Tamtędy!
Dobrze, a jego zamknijmy. Chodź tu!
Nie, proszę zaczekać!
Tylko on dobrze zna to miejsce.
Pokaże nam drogę.
„Nad wojownikiem, który zginął na polu bitwy, niebo zalewa się łzami.
Płacz na polu i strata czasu...
To coś, czego nie chcemy ani my,
ani ona”.
Gdzie jest Jagan?
Chodźcie.
Tędy.
Karu, popełniłem błąd. To wszystko moja wina.
Mogłem nie pozwalać, by wybudowano tu fabrykę...
To nie twoja wina, że spłodził cię ten szaleniec.
Chodź już.
Dalej.
Chodźcie.
Tam... W górę...
Napisy: Joanna Gierlicka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski