Ang nakaraan sa The Walking Dead: World Beyond.
Nabubuhay ako para sa mama kong namatay ng gabing 'yon, 10 taon na ang nakakaraan.
Ma, please!
Patawarin mo ako.
Masama ang CRM at nasa alanganin si papa.
Hindi siya humihingi ng tulong, pero mukhang kailangan niya.
Hindi ko kayo pinipigilan.
Kundi kinukumbinsi ko kayo na isama niyo ako.
Ako din.
Hindi sila makakapunta do'n.
Mamamatay sila.
Siguruhin nating hindi sila mamamatay.
Kung sakaling may makaharap kayong mga patay.
Para makaiwas sa panganib, tirahin mo agad sa utak.
Ang direktang pagsaksak sa mata ang pinakamadaling gawin.
Iris? Iris, tutulungan ka namin!
Okay, kapag hindi niyo napuruhan sa utak, okay lang 'yon.
Ang gawin mo, patirin mo ang paa.
Iris!
'Pag 'di 'yun umubra, ang pinakahuli mong puwedeng gawin,
ay pagurin mo ang sarili mo.
Sa bandang huli, iwasan na lang.
Manatiling nakadistansya para masigurong ligtas.
Iris, hindi mo pa kaya. Hindi mo pa kaya!
Kaya ko na!
Iris!
Matatakot ka sa unang beses na makakita ka.
Dapat lang.
Dapat kang matakot
sa tuwing nasa labas ka ng mga pader na 'yon.
Ay lintik…
Diyan ka lang. Pupunta kami diyan.
Grabe.
-Okay lang 'yan. -Ayos ka lang?
Okay lang ako.
Muntik ka ng mamatay!
Hindi!
Okay ako.
Kakaiba ang physiology nito.
Parang pinagsama mo 'yung ravioli at kendi.
Ako nang bahala.
'Yan…
Ang napapala mo!
Sorry.
'Di ba dito tayo nag-aral mag-piano sa kalye na 'to?
Ikaw lang. Umayaw ako, naalala mo?
'Di ko akalaing binigyan sila ni lieutenant colonel ng mapa.
Mapa ng New York State.
Ang sabi niya, nandoon ang papa nila.
Kung sinabi natin ang totoo, baka mas mahirapan tayo.
Kung inamin mong nagpapadala si Propesor Doktor ng message mula sa CR,
siguradong malaking problema.
Hindi ko maintindihan.
Ang taong gaya niya, 'di makikipagsapalaran.
Ganoon din naman tayo. Pero nandito tayo ngayon.
Mahal niya ang mga anak niya, mahal mo siya.
At mahal din kita, ungas. Kaya nga nandito ako.
Mabait na bata si Hope.
Dahil yata sa 'kin kaya siya nagkalakas ng loob na gawin 'to.
Well, mahal din kita Huck, at hindi ikaw ang dahilan.
Maaga pa para magmadali.
Nakita na kitang mag-limbo, kaya mo 'yan.
Wala nang mas magaling pa sa akin.
Paglubog ng araw at may tugtog.
Nilalagay niya sa alanganin ang Alliance dahil sa pagpapadala niya ng message.
Hindi nakikipaglaro ang Civic Republic.
Tingin mo ba talagang may problema siya? Pati si Will?
Wala naman siyang sinasabi na masama ang mga tao sa CR.
-Oo... -Opiniyon ko lang 'yun.
Puwedeng ang pasilidad nila ang may problema. Baka ang buong komunidad.
Hindi ko alam.
Okay, sabi mo eh…
Ano, grupo sila ng mga siraulo
na mas high tech sa atin sa paggawa ng gasolina at chicory?
Masarap ang chicory.
Sabihin mo na ang gusto mong sabihin tungkol sa paglilihim ng lokasyon nila.
At ang 'di nila pagpapahintulot sa pakikipag-komunikasyon, sa labas o loob.
Ibig sabihin, ipinapatupad nila 'yon mula sa loob,
kung nasaan man sila.
Sabihin mo ang gusto mong sabihin, nalulusutan nila ang gusot nila.
Sigurado ka bang pa-silangan sila?
Diretso lang ang daang 'to.
Alam mo kung saan ang silangan.
Para 'yung embudo.
Pipigilan sila no'n.
Mahuhuli natin sila.
Sa oras na makita nila 'yon,
magpasalamat sila na may mauuwian pa sila.
Uy, Pa. Nakuha ko na ang cheke sa overtime ko.
-Idedeposito ko sa account mo-- -Ginamit ko ang computer mo.
Pumunta ako sa website ng trabahong gusto mong pasukin ko.
Nakita ko 'tong email.
Bakla ka?
'Wag mong sabihin ang salitang 'yan sa 'kin.
-Mahal kita, pero 'wag mo 'yang sasabihin. -Dahil bakla ka?
-Hindi 'to-- -Bakla ka ba?
Oo, bakla ako.
Lumayas ka dito.
Pa, problemado ka.
Magulo lang ang isip mo. Pag-usapan--
Umalis ka na sa bahay ko,
ngayon na…
…at 'wag ka nang babalik.
Hindi kita kilala.
Pa, anak mo ako.
Hindi kita anak!
-Anak mo ako! -Hindi kita anak.
Anak mo ako, ano ba! Ako ang nagbabayad ng mga bill natin.
Inaalalayan kita.
Ako lang ang naniniwala 'pag wala nang naniniwala sa 'yo.
Aalis ako dito,
at wala ka nang magagawa kundi tanggpain 'yon.
Sige. Tatanggapin ko.
Kailangan mo 'yan,
Hindi.
'Di namin kailangan ang tulong mo.
'Di ko akalain na kaya mong lumaban sa patay.
'Di ko din akalain.
Anong klaseng tugtog ang mga gusto mo?
Iba-ibang klase?
Pakinggan natin 'yun minsan.
Alam mo na, 'pag ligtas na.
Okay.
Kahon!
Strike!
Ganoon maglaro.
Pipiliin mo ang target,
at saka mo pagugulungin ang bola.
Ito si Big Mo.
Nakita siyang mag-isa sa kalye.
Hala, grabe.
Laging panalo ang hangin.
Ano?
Sabi ng mama ko,
kalikasan ang nagdedesisyon kung sino ang mabubuhay at mamamatay.
Mukhang tama nga siya.
Tungkol saan?
May posibilidad na maubos tayo,
ang ikaanim na pagkalipol sa mundo.
Tayo ang direkta at 'di direktang pumapatay sa sarili natin, pero…
pinadadali ng kalikasan.
Alam mo, 60,000 taon ang dinosaur bago mamatay,
pagkatapos mabuhay ng 240 milyon, kaya…
sa gano'ng ratio,
ang sangkatauhan ay may 600,000
at may iba 't-iba pang mga variable.
Mga labinlimang taon na lang, bago tayo mawala.
Labinlimang taon?
Kung ako ang masusunod, mas maikli sa 15 taon ang ibibigay ko.
Akala ko, 'di mo iniisip ang katapusan ng mundo.
Mukhang wala lang sa 'yo.
Gano'n talaga.
Mukhang kampante ka rin.
Ang karamihan, hindi.
Kasi siguro hindi tayo karaniwang tao.
Ano 'yon?
Ang Blaze 'yun.
Totoo pala 'yun.
Ang Blaze ng Gory!
Blaze ng…
Gory?
Ang B.O.G.
Usap-usapan 'yan mula no'ng gabing mangyari ang gulo.
Iyon ang walang katapusang apoy sa Lumang Tipan.
Ang pinakamalakas na teorya ay ang mga gulong no'n.
Napakaraming gulong.
Na iniiwan lang, sinusunog nila ng maraming taon
o ng dekada.
Apoy lang naman 'yon…
Hindi, may ibang kahulugan 'yon.
Ang usok at ang liwanag ng apoy 'pag madilim na
ang umaakit sa mga patay ng mahabang panahon,
gaya ng gamu-gamo sa apoy.
At mas maraming usok at apoy, mas maingay,
mas nakakaakit.
Kaya pala wala tayong gaanong nakikita dito.
Kailangan talaga nating dumaan do'n?
-Oo. -'Di tayo sigurado diyan.
Bakit tayo makikipagsapalaran, bumalik na tayo.
Sayang kung babalik tayo, ang layo na ng narating natin.
Alamin natin kung talagang puwedeng puntahan.
Ikaw dapat ang pumipigil sa akin na ituloy ito.
-Dati 'yon. -Kahapon lang 'yon.
Kaya nga. Ituloy na natin.
Okay.
Tingnan natin kung anong makikita natin.
Kahit ano pa 'yan, gusto kong makita 'yan.
Sila nga 'to.
O kaya isa sa kanila.
Kung sino man ang nag-almusal sa kanila ng tsokolate.
Ayos.
Isinusumpa ko,
parurusahan ko si Hope 'pag nakita ko siya.
Si Hope lang? Hindi si Iris at ang iba pa?
Tingin mo, pakana ni Iris 'to?
Matagal rin akong nanatili sa damuhan.
Magkaiba ang katauhan ng tao sa loob at labas ng pader na 'yon.
Okay ka lang?
Oo!
Mga alas.
TINATAWAGAN MAMA AT PAPA
HINDI KUMONEKTA ANG TAWAG
Para saan ang pintura?
Science!
Magagamit ko ang eksperimento ni Dr. Bavolar habang nandito tayo.
Para malaman kung paano ang galawan ng mga patay.
Uy, baka matulungan mo ako?
Okay.
Patay ba 'yan?
Anong nangyari diyan?
Narinig niyo ba 'yon?
Umalis na tayo!
Tulong, Silas!
Hampasin mo!
Gamitin mo ang liyabe!
Wala na 'yung patay.
Malungkot ka kasi hindi mo napatay?
Oo.
Okay lang 'yan.
Bakit mo pinatay 'yong isa kanina?
Kailangan kong gawin.
Ako ang may gustong pumunta tayo dito.
At kakailanganin talaga nating pumatay,
Uy, guys.
Puwede kaya tayong magpalipas diyan ng gabi?
Mukhang maraming kuwartong dapat i-clear.
Well, oo, pero, hindi 'yan.
Maayos nga 'yan pero puwede rin tayo doon.
Hope, naalala mo no'ng nakiusap tayo kay papa na gawan niya tayo tree house?
Oo, naalala ko.
Big Mo!
Big Mo.
Sige na…
Ibalik mo na sa 'kin.
Ayos 'yan.
Dapat sabihin mo 'pag binalik mo.
-Big-- -Sige na, Silas!
Lakasan mo!
Big Mo!
'Yon!
Nasundan niya tayo?
Sorry, guys.
Okay lang. Bagsakan natin siya ng kahit ano.
Oh! Big Mo.
Okay, ako na.
Kukunin namin siya.
Ayaw ko 'tong masira.
Patayin mo siya para sa 'min.
Ay, kadiri!
Tiyak mayroon dito.
Sorry.
Dapat pinatay ko na kanina.
Okay lang. Madaling lituhin ang mga patay.
Kung hanggang umaga, nandiyan siya, gagawa tayo ng paraan.
Uy, may monopoly!
Ikaw naman.
Tapos ka na?
Na-doble.
Sa 'kin talaga 'yan.
-Walo ba 'yan? -Tama.
Wala na akong… pula na lang.
'Di kita papanalunin.
Ano 'yan?
Labindalawa! 'Yan pinaka-mataas.
Bibilihin ko ang Kumpanya ng Kuryente.
Okay.
Ako na… kaya ko 'to.
Uy, halos doble ulit.
Halika dito.
Ginawa…
Ginawa mo ba 'yon?
Pinatay mo ba?
Wala akong ginawa.
Salamat.
Dapat ako ang gumawa no'n. Kasalanan ko.
'Di mo kasalanan 'yon.
Pero sige, sabihin na nating kasalanan mo 'yun.
'Di ibig sabihin no'n, dapat ka na niyang sundan.
Puwede bang sa 'tin na lang 'to?
Bakit, Felix?
Wala naman, tumira ako dito dati.
Kinuha 'to ni Hope sa apartment ko.
'Di sila magaling magtago ng lihim.
Oo nga.
Tara na.
Well?
Ginusto mong makita, tiningnan natin, at nakakagulat.
Malaki.
May kalakihan.
Tingin ko kaya natin 'to.
Sabi sa mapa, may paliparan sa kabilang parte.
Mayro'n 'tong bakod,
ibig sabihin, sa silangan galing ang mga patay at umiikot sila.
Kaya maayos tayong makakapasok.
Sa silangan tayo pupunta, para makabalik tayo.
Paano 'yung mga nakapuwesto sa unahan ng bakod?
Mahalaga ang pananakop.
Gaya ng itinuro ni Felix sa 'tin sa pagdepensa ng sarili,
'wag labanan kundi iwasan.
Makakalusot tayo at sa mga bus tayo magtatago.
Nakita niyo ba kung paano ako pumalpak?
Dalawang beses na tayong nalapitan ng patay,
at muntik na tayo sa kanila. Dalawa na 'yun.
Ano ba, guys. Mag-isip tayo.
Kung iikot tayo,
malamang mahuli tayo, at hindi na makabalik.
Maari nga.
Pumunta ako dito para makita ang mundo. Mula umpisa hanggang sa huli.
Ayaw kong tapusin 'to bago ako magsimula.
Ang Blaze ng Glory, tama ba, guys?
Malapit nang dumilim.
'Pag madaling araw tayo umalis, mas mahaba ang anino, mas makakapagtago tayo.
Ano ba 'yan! Ang baho ng hangin.
Amoy ng sinunog na gulong 'yon. Malapit na tayo. Malapit na rin sila.
Bukas sila makakarating sa Blaze.
Magpahinga tayo. Nasa 48 oras na tayong naglalakad.
-Ayos lang ako. -Hindi.
'Di ka na nakakapag-iisip nang maayos.
'Pag 'di tayo nagpahinga,
kakayanin tayo no'ng batang janitor 'pag nakita natin sila.
Uy, Huck.
Grabe talaga.
Huck.
Naiintindihan kita. Nag-aalala ka sa kanila.
Pero 'pag hindi ka nag-isip ng maayos,
mauuwi ka sa wala o mas malala pa.
Hindi ka matutulog,
at wala kang sasabihing kung ano na.
Ayos.
Alam mo…
sanay ka na sa ganito,
at dalawang salita lang ang sinabi mo, alam mo 'yan.
Kilala ako bilang malakas at tahimik
kung tutuusin.
Bukod do'n ang nakaraan ay nakaraan na.
Nasa…
Nasa unibersidad ako no'n.
No'ng gabing mangyari 'yon.
Oo. Nasabi mo nga.
Noong tumindi na ang pangyayari, ako'y…
lumayo lang ako.
Kailangan kong gawin 'yon.
Para bumalik sa kanila.
Binalikan ko ang pamilya ko.
Gusto ko lang makita kung okay lang sila.
Para malaman kung makakasama ko pa sila.
Dalawang araw.
Naglakad lang ako.
Naiintindihan ko na.
Maaring masamang magulang sila,
pero sila pa rin ang mga magulang mo.
Nakabalik ka ba?
Ma! Pa!
Ma!
Pa! Tutulungan ko kayo, dadalhin ko kayo sa ligtas na lugar.
Hindi namin kailangan ng tulong mo.
Sige na, Ma! Nandito na ako!
Hindi na mahalaga 'yon.
Ang nakaraan ay nakaraan na, tama?
Oo, tama.
Uy. Matulog ka na, Huck.
Hindi mo na kailangang sabihin ulit.
Kalahating oras na lang sisikat na ang araw.
Maganda ang jacket niyo ni Iris.
Si Silas ang nagtahi kaya kasya sa 'min.
Tinuruan siya ng lola niya kung paano manahi.
Ewan ko?
Puwedeng magtanong?
Nag-aalala ka ba na magaya tayo sa mga dinosaur?
Nag-aalala ka ba?
'Yun naman ang inaasahan ko, noon pa.
O siguro, simula no'ng…
Teka. Umiiwas ka ba?
Hindi. Nagtataka lang ako.
Hindi ako nag-aalala.
Kabaliktaran no'n.
Dapat may huling henerasyon.
Iniisip ko kung alam nilang sila ang katapusan,
na espesyal sila.
Tayo ang huling henerasyon?
O ang katapusan,
bilang huling species.
Kaya espesyal tayo.
Masuwerte ako na alam ko 'yun.
Dahil alam ko 'yun, dapat magkaroon ng kahalagahan ang buhay ko.
'Yon lang ang magagawa ko.
'Yon lang ang kayang gawin ng kahit sino.
Tayo ang katapusan.
Katapusan, ha?
Mali pala ako. Hindi tayo ang katapusan.
Tayo ang huling member ng species, ang pinakahuli.
Ang artipisyal na species,
ang daan sa pagtawid natin ng kontinente,
ang huling nabubuhay,
sila ang katapusan.
At 'yon ang buhay nila,
ang kamatayan nila,
na humubog sa ating lahat.
'Yun ba ang inaalala mo?
Oo.
Dapat umalis na tayo. Sisikat na ang araw.
Oo.
Uy, am…
May pintura ka pa?
Oo.
GALING KAMI DITO -MGA ENDLING
Grabe.
Nakatulog ako agad.
Nakatulog ka?
Hindi. Hindi ako nakatulog kahit gusto ko.
'Yun lang.
Oo, umalis na tayo.
Pupunta tayo pa-silangan.
'Yon ang labasan. Pero dapat ikutan natin sila.
Ang hirap makarating sa silangan.
Mahalagang alam niyo kung saan kayo pupunta.
Kung alam mo ang oras, nasa itaas ang compass mo.
'Pag nawala 'yon, lalaban ka ng walang nakikita.
Tuloy lang.
Hindi mo kailangang lumaban.
Ang mahalaga rito, makakaligtas ka.
Minsan, hindi ka makakapili ng direksyon.
Asan 'yung bakod?
Hindi ko makita.
Minsan, hindi mo alam kung saan ka dapat pumunta.
Doon.
Dito tayo!
Okay na. Nagawa natin.
Nagawa natin.
Ano 'yon?
Hindi pa tayo nagtatagumpay.
Malayo pa tayo.
〝Ang Katapusan〞?
May bansag na sila.
Gusto niyang mahanap natin sila.
Si Iris o si Hope?
Hindi ko alam.
Halata na ang isa sa kanila ayaw 'tong gawin.
Gusto ng isa sa kanilang tulungan natin sila.
Hanapin na natin sila.
Uy! Bilisan mo.
Hindi kita hahayaang tumakas tulad kagabi.
Felix!
Ma! Pa!
Sige na, Ma! Nandito na ako!
Puwede bang sabihin mo sa 'kin kung saan ka galing kagabi?
Para patayin ang magulang ko.
Nasa kabila ng Blaze ang paliparan.
Dapat inalam ko muna na may 〝natitira pang Blaze.〞
Nasa likod 'yun ng usok, 'di ba? Walang nakakita sa 'tin.
May naisip akong puwedeng gawin,
pero maaring 'yon lang ang mayroon tayo.
Mayroong lumang tornado siren sa bubong na 'yon.
'Pag pinatunog 'yon, makukuha ang atensyon
ng iba sa kanila.
Paano naman 'yung iba pa?
Kung sinong magpapatunog ng siren, makakababa din do'n.
Gusto mong gawing pain ang isa sa atin?
Hindi! Hindi pain, parang…
Pain nga, oo.
-Pero ayaw ko, okay? -Masyadong delikado.
Pumasok tayong magkakasama, lalabas tayong magkakasama.
Pero paano?
Iris.
Tama na kwestyunin mo ako sa ginawa kong 'to.
Akala ko handa na ako sa ganitong sitwasyon.
Gusto kong maging matapang.
Gusto kong maging kagaya mo.
Hindi ako matapang.
Walang kuwenta ang lahat ng ginawa ko
dahil wala akong paki sa kahit ano.
-Hindi totoo 'yan. -Totoo!
Gumagawa ka ng mga bagay na may halaga.
Bagay na nakakabilib,
bagay na may katuturan, at hindi lang sa 'yo kundi para sa lahat.
Dapat ipagmalaki mo 'yon.
Kahit anong mangyari.
Magpahinga tayo. Mas makakapag-isip tayo ng maayos.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Lei Diane Dimaano lahat.