ความเดิมใน เดอะวอล์กกิงเดด: สู่โลกกว้าง
ฉันใช้ชีวิตเพื่อแม่ ที่ตายในคืนนั้นเมื่อสิบปีก่อน
แม่คะ ขอร้องละ
ฉันขอโทษ
พวกกสร.เป็นคนไม่ดี และพ่อเราก็กำลังมีปัญหา
พ่อไม่ได้ขอให้ช่วยก็จริง แต่เรารู้ว่าพ่ออาจอยากให้ช่วย
ฉันไม่ได้พยายามพูดให้เธอเปลี่ยนใจ
ฉันพยายามพูดให้เธอยอมพาฉันไปด้วย
ฉันด้วย
พวกแกไปไม่ถึงแน่
พวกแกจะตาย
งั้นเราต้องทำให้แน่ใจว่า พวกแกจะไม่ตาย
ถ้าพวกเธอพบว่ากำลังเผชิญหน้า ตัวต่อตัวกับคนตาย
เพื่อกำจัดภัยคุกคาม เธอต้องเล่นงานสมองโดยตรง
แทงเข้าไปตรงเบ้าตา เป็นวิธีที่ง่ายที่สุด
ไอริส ไอริส ให้เราช่วยเถอะ
ถ้าเธอเล่นงานสมองไม่ได้ ไม่เป็นไร
เธอต้องทำให้มันล้มลง ด้วยการเตะตัดขามัน
ไอริส
ถ้าทำที่ว่ามาแล้วยังไม่ได้ผล สิ่งสุดท้ายที่เธออยากทำ
คือทำให้ตัวเองหมดแรง
สุดท้ายแล้ว นี่เป็นเรื่องของการหลบเลี่ยง
การรักษาระยะห่างที่ปลอดภัย คือตัวกำหนดความเป็นความตาย
ไอริส เรายังไม่พร้อม เธอยังไม่พร้อม
ฉันพร้อมแล้ว
ไอริส
เธอจะกลัวครั้งแรกที่เผชิญกับพวกมัน
และเธอควรกลัว
เธอควรกลัว
ทุกครั้งที่ออกไปข้างนอกกำแพงพวกนั้น
บ้าฉิบ
รอเดี๋ยวนะ เรามาแล้ว
พระเจ้า
- ไม่เป็นไร - แล้วมัน... เธอ...
ไม่เป็นไร ฉันโอเค
เธออาจตายได้เลยนะ
แต่ก็ไม่ตายนี่
ฉันไม่เป็นไร
สรีรศาสตร์ของมันแตกต่างมากเลย
เหมือนเธอสู้กับห่อราวิโอลี และลูกกวาดไม้เท้ายังไงยังงั้น
ฉันจัดการได้
ก็นะ
โดนซะ
ขอโทษด้วยนะ
เราเคยมาเรียนเปียโนกัน ที่ถนนนี่ไม่ใช่เหรอ
เธอเรียน ฉันลาออก จำได้ไหม
ไม่อยากเชื่อเลยว่า พันโทจะให้แผนที่กับเด็กๆ
แผนที่รัฐนิวยอร์ก
หล่อนบอกว่าพ่อของพวกแกอยู่ที่นั่น
ถ้าเราบอกความจริงกับเบื้องบน เราอาจได้คนมาช่วยเพิ่มสิบคน
ถ้านายปากโป้งว่า ศาสตราจารย์ดอกเตอร์เฒ่านั่น
ส่งข้อความจากกสร.กลับมาที่นี่ละก็
ได้เป็นเรื่องใหญ่แบบกู่ไม่กลับแน่
ฉันก็แค่ไม่เข้าใจ
ทำแบบนี้ไม่สมเป็นเขาเลย หมอนั่นไม่ใช่คนชอบเสี่ยง
เราก็ด้วย แต่ดูเราตอนนี้สิ
เขารักลูกๆ นายรักเขา
ส่วนฉันก็รักนาย ตาทึ่ม ฉันถึงได้มาอยู่ตรงนี้ไง
ทั้งเรื่องนั้น และที่โฮปเป็นเด็กดีด้วย
ฉันอาจเป็นคนทำให้แกคิดว่า แกอาจทำเรื่องนี้สำเร็จ
ฉันก็รักเธอนะ ฮัค และไม่ใช่เพราะเธอหรอก
นี่ยังเช้าเกินกว่า จะมาต้องมายืดแข้งยืดขานะ
ฉันเคยเห็นเธอเล่นเกมลอดไม้มาก่อน ฉันว่าเธอทำได้อยู่แล้ว
ไม่มีใครย่อต่ำได้เท่าฉันแล้ว
แต่นั่นคือตอนตะวันตกดิน แล้วก็มีเสียงเพลง
เขาเอาพันธมิตรทุกฝ่ายมาเสี่ยง ด้วยการส่งข้อความพวกนั้น
สาธารณรัฐไม่ทำอะไรเล่นๆ
นายคิดจริงๆ เหรอว่าเขากำลังมีปัญหา ว่าวิลกำลังมีปัญหา
ข้อความของเขาไม่ได้บอกว่า สาธารณรัฐเป็นคนเลวเลยนะ
- ก็จริง... - แค่พูดเฉยๆ
สถาบันของพวกเขาอาจมีปัญหา ไม่ก็ทั้งชุมชนเลยก็ได้
ฉันก็ไม่รู้
อยากพูดอะไรก็พูด
ให้พูดอะไร ว่าพวกนั้นเป็น พวกวิตกจริตในชุดดำ
ที่มีโรงงาน เชื้อเพลิงกับต้นชิโครี นำหน้าเราไปหลายปีแสงเหรอ
มีชิโครีก็ดีออก
แล้วเธอจะว่าไงเรื่องที่พวกนั้น ไม่บอกใครว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน
แถมยังไม่อนุญาตให้มีการติดต่อใดๆ ไม่ว่าจะเข้าหรือออก
นั่นแปลว่าพวกเขาบังคับใช้ กฎนี้จากข้างในด้วย
ไม่ว่าที่นั่นจะเป็นที่ไหน
จะพูดอะไรก็พูดไป แต่พวกเขาก็ทำหน้าที่ของตัวเอง
แน่ใจนะว่าเด็กๆ ไปทางตะวันออก
ถนนเส้นนี้ฝ่าตรงที่สุดแล้ว
รู้นะว่าฝั่งตะวันตกคืออะไร
เป็นพื้นที่แบบปากแคบไง
มันจะหยุดพวกแก
เราจะตามพวกแกทัน
วินาทีที่เด็กๆ เห็นมัน
พวกแกจะดีใจที่ยังมีบ้านให้กลับไป
ไงครับ พ่อ ในที่สุดผมก็ได้เช็ค ค่าทำงานล่วงเวลาทั้งหมดแล้วนะ
ผมจะเอามันไปฝากทันทีที่...
ฉันใช้คอมพ์ของแก
เข้าไปในเว็บไซต์หางาน ที่แกอยากให้ฉันลองดู
แล้วก็เจออีเมลพวกนี้
แกเป็นตุ๊ดเหรอ
อย่าได้พูดคำนั้นกับผมนะ
ผมรักพ่อ แต่พ่ออย่าได้พูดคำนั้นกับผม
เพราะแกเป็นใช่ไหม
- นี่ไม่ใช่... - ใช่ไหม
ผมเป็นเกย์ครับ พ่อ
ออกไปจากบ้านฉันเลย
พ่อครับ พ่อเจอช่วงเวลาลำบาก
พ่อไม่ได้คิดอะไรให้ถี่ถ้วน เราคุยกันเรื่องนี้ได้
ออกไปจากบ้านฉันซะ
เดี๋ยวนี้เลย
และอย่าได้กลับมาอีก
ฉันไม่รู้จักแก
พ่อครับ ผมเป็นลูกของพ่อไง
แกไม่ใช่
- ใช่สิ - แกไม่ใช่
ผมเป็นลูกของพ่อนะ ให้ตายเถอะ ผมคอยจ่ายบิลต่างๆ ให้พ่อ
คอยช่วยประคับประคองพ่อ
ผมเชื่อมั่นในตัวพ่อ ในตอนที่ไม่มีใครเชื่อ
ถ้าผมเดินออกประตูนั่นไป
พ่อจะต้องอยู่กับเรื่องนั้น
ได้เลย ฉันขออยู่แบบนั้น
พ่อต้องใช้มัน
ไม่หรอก
เราไม่ต้องการให้แกช่วย
ไม่ยักรู้ว่าเธอสู้กับพวกเอ็มตี้เป็น
ฉันด้วย
นายชอบดนตรีแนวไหน
- ทุกแนวละมั้ง - โอเค
งั้นนายควรเปิดให้เราฟังบ้างนะ
แบบว่าเวลาที่มันปลอดภัยแล้ว
ได้เลย
เล็งที่ลัง
สไตรค์
เล่นแบบนี้แหละ
เลือกเป้าหมาย
จากนั้นก็โยนลูกบอลออกไป
เจ้านี่ชื่อว่าบิ๊กโม
ฉันเจอมันถูกทิ้งไว้ที่ริมถนน
ให้ตาย
สายลมชนะเสมอ
ว่าไงนะ
แค่คำพูดที่แม่ฉันชอบพูดว่า
ธรรมชาติเป็นตัวตัดสินว่า ใครจะอยู่หรือใครจะตายน่ะ
กลายเป็นว่าแม่พูดถูก
เรื่องอะไร
เรากำลังมาถึงจุดสิ้นสุด ของยุคโฮโลซีนแล้ว
การสูญพันธุ์ครั้งที่หกของดาวดวงนี้
ที่ผ่านมาเราฆ่าตัวเอง ทั้งทางตรงและทางอ้อมแล้ว แต่...
ธรรมชาติเลยสร้างทางลัดขึ้นมา
รู้ไหม ไดโนเสาร์น่าจะ ใช้เวลา 60,000 ปีก่อนจะตายหมด
หลังจากอยู่มา 240 ล้านปี เพราะงั้น...
ถ้าคิดตามอัตราส่วนนี้
สมมติว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์มีมาหกแสนปี
และแยกปัจจัยตัวแปรเบ็ดเตล็ดอื่นๆ ออก
ฉันว่าเราคงมีเวลา 15 ปี ก่อนที่จะสูญพันธุ์
สิบห้าปีเหรอ
ฉันว่าน้อยกว่านั้น แต่ก็อาจแค่ฉัน
ไม่เคยคิดเลยว่า นายเป็นพวกคลั่งวันสิ้นโลก
คือนายดูชิลล์ๆ กับมันน่ะ
ก็มันเป็นของมันแบบนั้น
เธอเองก็ดูใจเย็นเหมือนกัน
คนส่วนใหญ่ไม่เป็นแบบนี้
เดาว่าเราคงไม่เหมือนคนส่วนใหญ่
นั่นอะไร
มันคือเปลวไฟ
งั้นก็เป็นเรื่องจริงน่ะสิ
เปลวไฟแห่งเลือด
เปลวไฟแห่ง...
เลือดเหรอ
เรียกย่อๆ ว่าปฟล.
ทุกคนพูดถึงมัน มาตั้งแต่ที่ทุกอย่างล่มสลาย
มันคือไฟที่เผาไหม้ชั่วนิรันดร์ ที่ถูกพูดถึงในพันธสัญญาเดิม
ทฤษฎีที่เด่นๆ บอกว่ามันคือยางรถละ
ยางรถเยอะมาก
ถูกทิ้งไว้ไม่มีคนดูแล มันเผาไหม้ได้นานเป็นปีๆ
กระทั่งสิบๆ ปีเลย
แต่ก็แค่ไฟนั่นแหละ
เปล่า มันเป็นยิ่งกว่านั้นมาก
ควันที่พวยพุ่งกับแสงไฟตอนฟ้ามืด
ดึงดูดพวกเอ็มตี้ ให้เข้าไปหามันปีแล้วปีเล่า
เหมือนแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ
ยิ่งพวกมันมากันมากเท่าไร เสียงก็จะดังขึ้น
ก็ยิ่งดึงดูดพวกมันมากขึ้น
นั่นอธิบายว่าทำไมเราถึงไม่เห็น พวกมันแถวนี้มากนัก
แล้วเราฝ่าไปได้เหรอ
ได้สิ
เราไม่รู้สักหน่อย
จะเสี่ยงทำไมในเมื่ออ้อมเอาก็ได้
ถ้าเราอ้อม จะเจอแม่น้ำขวาง เราจะต้องออกนอกเส้นทางร้อยกิโลเมตร
อย่างน้อยเราก็ควรไปดูว่า เราจะฝ่าไปได้ไหม
เธอควรเป็นคนโน้มน้าวไม่ให้ทำแบบนี้สิ ไม่ใช่สลับกัน
- นั่นมันนานมาแล้ว - นั่นแค่เมื่อวาน
ใช่เลย เพราะงั้นไปกันต่อได้แล้ว
โอเค
มาดูกันว่าจะเจออะไร
ยังไงฉันก็อยากเห็นมันนะ
ฝีมือเด็กๆ แน่
อย่างน้อยก็หนึ่งในนั้น
สักคนที่กินช็อกโกแลตเป็นมื้อเช้า
สนุกดี
สาบานเลยนะ
โฮปจะได้ทำปุ๋ยหมักนานหนึ่งปีเลย ตอนที่ฉันเจอแก
แค่โฮปเหรอ ไอริสกับคนอื่นๆ ไม่โดนเหรอ
เธอคิดว่าไอริส อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้เหรอ
ฉันเองก็เคยติดกัญชาพักใหญ่เลยนะ
ตัวนายคนที่อยู่หลังกำแพง กับคนที่อยู่นอกกำแพงเป็นคนละคน
นายโอเคนะ
โอเค
เยี่ยมเลยละ
เอาสีสเปรย์มาทำไม
เพื่องานวิทยาศาสตร์
ฉันทำการทดลองเรื่องการย้ายถิ่น ของดร.บาโวลาร์ต่อได้ระหว่างเดินทาง
ตามรอยการเคลื่อนไหว การรวมกลุ่มและแยกตัวของพวกเอ็มตี้
นายจะช่วยฉันก็ได้นะ
เอาสิ
นั่นใช่เอ็มตี้ไหม
เกิดอะไรขึ้นกับมันเนี่ย
ได้ยินนั่นไหม
ไปจากตรงนี้เร็วเข้า
ช่วยด้วย ไซลัส
ฟาดมันเลย
ใช้ประแจสิ
เราสลัดมันหลุดแล้วละ
เสียใจใช่ไหมที่ไม่ได้ฆ่ามัน
ใช่
ไม่ต้องเสียใจหรอก
แล้วเธอพยายามฆ่าเจ้าตัวนั้นทำไม
ฉันต้องทำน่ะ
ฉันคือเหตุผลที่เราออกมากันที่นี่
และสุดท้ายเราทุกคน จะต้องฆ่าสักตัวอยู่ดี
นี่ พวกเรา
คิดว่าคืนนี้เราพักกันที่นั่นได้ไหม
ดูเหมือนต้องเคลียร์พื้นที่กันเยอะเลย
ก็ใช่ แค่ไม่ใช่หลังนั้น
จะอยู่บนพื้นดินทำไม ในเมื่ออยู่ที่สูงได้
โฮป จำได้ไหม ที่เราเคยขอร้องให้พ่อสร้าง
บ้านต้นไม้ที่สวนหลังบ้านให้
ใช่ จำได้สิ
บิ๊กโม
เอาน่า
ช่วยส่งมันกลับบ้านหน่อย
มันเจ๋งนะ
ตอนทำ นายต้องพูดด้วย
- บิ๊ก... - เอาน่า ไซลัส
ขอแบบเสียงดังฟังชัด
บิ๊กโม
ต้องแบบนั้น
มันหาเราเจอเหรอ
ฉันขอโทษนะ ทุกคน
ไม่เป็นไร เราทิ้งของใส่มันก็ได้ เอ่อ...
โอ้ บิ๊กโมไง
โอเค ได้เลย ฉันทำเอง
เดี๋ยวเราค่อยเอามันมาคืน
ฉันแค่ไม่อยากทำให้ ผิวสวยๆ วาวๆ ของมันเปื้อน
จัดการมันแทนเราทีนะ ตาแก่
บ้าฉิบ
ในนี้ต้องมีอย่างอื่นสิ
ฉันขอโทษ
ฉันน่าจะฆ่ามันก่อนหน้านี้
ไม่เป็นไร พวกเอ็มตี้ควรไขว้เขวง่ายจะตาย
ถ้าถึงตอนเช้าแล้วมันยังอยู่ เราค่อยจัดการกับมัน
โอ้ เจ๋งเลย
ทีนี้ก็ตานาย
เธอเดินแล้วเหรอ
ได้สองเท่าละ
ฉันตั้งใจจะเอาอันนั้นเลย
- นั่นแปดใช่ไหม - ใช่
ฉันไม่มี... ฉันมีแค่สีแดง
ฉันไม่ยอมให้นายชนะแน่
นั่นอะไร
สิบสอง แต้มสูงสุดเลยนะ
ฉันจะซื้อเจ้านี่แหละ บริษัทเครื่องใช้ไฟฟ้า
โอเค
ฉันจะทำแบบนี้แล้วกัน
โอ้ เกือบได้สองเท่าอีกแล้ว
มาสิ มาเลย ไอ้หัวบุบ
เธอ...
กำจัดมันแล้วเหรอ
ฉันไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น
ขอบใจนะ
ฉันควรเป็นคนทำ เป็นความผิดของฉันเอง
เปล่าสักหน่อย
แต่ก็ได้ ต่อให้มันเป็นจริง
ไม่ได้แปลว่านายต้องรู้สึกผิดตลอดไปนะ
นี่ เราเก็บเรื่องนี้ ไว้เป็นความลับได้ไหม
มีอะไรเหรอ ฟิลิกซ์
เปล่าหรอก ฉันแค่เคยอยู่แถวนี้น่ะ
โฮปขโมยเจ้านี่มาจากห้องของฉัน
แล้วนายดันคิดว่าพวกแก ปกปิดร่องรอยตัวเองได้ดีกว่านี้
คิดว่าพวกแกจะทำแบบนั้นเหรอ
มาเถอะ
ว่าไง
เธออยากดู เราก็ดูกันแล้ว และสิ่งที่เห็นมันก็บ้ามาก
มันกว้างนะ
กว้างมากเลย
ฉันว่าเราทำได้แน่
แผนที่บอกว่ามีสนามบินอยู่อีกฝั่ง
มันมีรั้วล้อมรอบ
ซึ่งแปลว่าพวกเอ็มตี้ ที่มาจากตะวันออกต้องเดินอ้อมมัน
นั่นทำให้ทางที่เราจะไปปลอดโปร่ง
เราแค่ต้องไปทางทิศตะวันออก แล้วเราก็จะรอด
แล้วพวกที่อยู่หน้ารั้วเลยล่ะ
นี่เป็นเรื่องการหลบเลี่ยง
เหมือนที่ฟิลิกซ์สอนเรา ในชั้นเรียนป้องกันตัว
หัวใจไม่ได้อยู่ที่การต่อสู้ แต่เป็นการหลบเลี่ยง
เราแอบผ่านพวกมันไปได้ โดยใช้รถบัสเป็นที่กำบัง
นี่พวกนายเห็น แบบเดียวกับที่ฉันเห็นใช่ไหม
เราเผชิญหน้ากับพวกเอ็มตี้ แบบใกล้ๆ มาสองครั้ง
แต่เราแทบผ่านพวกมัน มาไม่ได้ ทั้งสองตัวเลย
ไม่เอาน่า ใช้หัวคิดกันหน่อย
ถ้าเราอ้อมไป
เราอาจจะถูกจับ และฉันกลับไปไม่ได้
ฉันด้วย
ฉันออกมาที่นี่เพื่อดูว่า โลกเป็นยังไง ตั้งแต่ต้นจนจบ
ฉันไม่ยอมให้มันจบก่อนที่จะได้เริ่มแน่
งั้นก็เปลวไฟแห่งเลือดนะ
อีกเดี๋ยวจะมืดแล้ว
ถ้าเราออกกันเช้ามืด เงาจะยังยาวอยู่ เราจะมีที่กำบังมากขึ้น
ให้ตาย อากาศกลิ่นเหมือน ยางรถเบียดถนนเลย
ยางรถไหม้ไฟน่ะ เราใกล้แล้ว ซึ่งแปลว่าเด็กๆ ก็ด้วย
พวกแกน่าจะถึง เปลวไฟแห่งเลือดวันพรุ่งนี้
งั้นเราก็พอมีเวลาให้พัก เราเดินทางกันมา 48 ชั่วโมงแล้ว
- ฉันไม่เป็นไร - เปล่าสักหน่อย
นายคิดอะไรไม่ถี่ถ้วนด้วยซ้ำ
ถ้าเราไม่พัก เราได้ถูกเจ้าเด็กภารโรง อัดยับแน่ตอนที่เจอพวกแก
นี่ ฮัค
ฉันพูดจริงนะ
ฮัค
ฉันเข้าใจ นายเป็นห่วงเด็ก
แต่ถ้านายไม่ทำหัวให้โล่ง และเริ่มมองภาพรวมละก็
นายจะได้ลงเอยเป็นพวกมัน หรือไม่ก็แย่กว่า
นี่แปลว่านายจะไม่นอน
และจะไม่บอกฉันด้วยว่าเป็นอะไรสินะ
เยี่ยมเลย
รู้ไหม
เธอเองก็ออกไปอยู่ใน พื้นที่รกร้างเป็นปีๆ
แต่กลับแทบไม่เคยเล่าถึงมันเลย รู้ตัวใช่ไหม
ฉันต้องทำตัวให้สมฉายา
สาวแกร่งไม่พูดเยอะน่ะสิ
อีกอย่าง อดีตก็คืออดีต
ตอนนั้น...
ตอนนั้นฉันอยู่ที่มหาลัย
คืนท้องฟ้าถล่ม
ใช่ นายเคยเล่าให้ฟังแล้ว
ทันทีที่เหตุการณ์เริ่มแย่ลง ฉัน...
ฉันออกเดินทางเลย
ฉันต้องทำน่ะ
ฉันต้องไปหาพวกเขาน่ะ
ไปหาครอบครัวของฉัน
ฉันแค่อยากเห็นว่าพวกเขาไม่เป็นไร
เผื่อว่าฉันจะอยู่กับพวกเขาได้ตอนตาย
ใช้เวลาสองวัน
ส่วนใหญ่เดินเท้า
ฉันเข้าใจ
พวกเขาอาจเป็นพ่อแม่ที่แย่
แต่ก็ยังเป็นพ่อแม่ของนาย
นายกลับถึงบ้านสำเร็จไหม
แม่ครับ พ่อครับ
แม่ครับ
แม่
พ่อ ให้ผมพาพ่อกับแม่ไปที่ที่ปลอดภัยนะ
เราไม่ต้องการให้แกช่วย
เถอะน่า แม่ ผมกลับมาบ้านแล้วนะ
มันไม่สำคัญหรอก
อดีตก็คืออดีต จริงไหม
ใช่เลย
นี่ นอนพักหน่อยเถอะ ฮัค
เรื่องนั้นไม่ต้องให้บอกซ้ำสองเลย
อีกครึ่งชั่วโมงพระอาทิตย์จะขึ้น
แจ็กเกตของเธอกับไอริสดูเท่ดี
ไซลัสแก้ให้พอดีกับเราน่ะ
ยายเขาสอนเขาเย็บผ้าด้วย
ใครจะไปคิด
นี่ ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
มันกวนใจนายไหม ที่เราจะลงเอยเหมือนไดโนเสาร์
มันกวนใจเธอเหรอ
ฉันว่าฉันรู้มาตลอดนั่นแหละ ว่ามันจะเป็นแบบนั้น
หรืออย่างน้อยก็ตั้งแต่...
เดี๋ยวนะ นี่เลี่ยงคำถามฉันเหรอ
เปล่านะ เปล่า ฉันก็แค่อยากรู้
มันไม่กวนใจฉันหรอก
ตรงข้ามเลย
ยังไงมันก็ต้องมีมนุษย์ รุ่นสุดท้ายอยู่แล้ว
ฉันแค่อยากรู้ว่าพวกเขาจะรู้ไหม ว่าการที่พวกเขามาถึงจุดจบ
ทำให้พวกเขาพิเศษ
เราคือคนรุ่นสุดท้ายเหรอ
หรือเรียกว่าคนกลุ่มสุดท้าย
เป็นคำที่ใช้เรียกตัวสุดท้าย ของสายพันธุ์น่ะ
นั่นทำให้พวกเราพิเศษ
ฉันโชคดีที่ได้รู้เรื่องนี้
รู้ว่าฉันต้องทำให้ชีวิตตัวเองมีค่า
มันเป็นสิ่งเดียวที่ฉันทำได้
ที่จริงมันเป็นสิ่งเดียว ที่เราทุกคนทำได้
เราคือคนกลุ่มสุดท้าย
คนกลุ่มสุดท้ายสินะ
ที่จริงฉันพูดผิดน่ะ เราไม่ใช่คนกลุ่มสุดท้ายหรอก
ต้องเป็นคนสุดท้ายของสายพันธุ์ สุดท้ายแบบสุดท้ายเลยน่ะ
ในสายพันธุ์ที่ผิดพลาดนี้
นั่นคือทั่วทั้งสี่ทวีป
คนสุดท้ายที่มีชีวิตอยู่
นั่นแหละถึงเรียกว่าคนสุดท้าย
และชีวิตของคนคนนั้น
ความตายของคนคนนั้น
จะเป็นสิ่งนิยามเราทุกคน
เรื่องนั้นกวนใจเธอเหรอ
ใช่
เราน่าจะเดินทางต่อเร็วๆ นี้ ดวงอาทิตย์เริ่มจะขึ้นแล้ว
นั่นสิ
โอ้ เอ่อ...
นายยังมีสเปรย์พ่นสีอยู่ไหม
มี
(เราเคยมาที่นี่ แก๊งกลุ่มสุดท้าย)
พระเจ้า
ฉันหลับเหมือนมีคนปิดสวิตช์เลย
นายได้นอนบ้างไหม
ไม่เลย ต่อให้อยากหลับก็หลับไม่ลง
แย่จัง
นั่นสิ เราควรไปได้แล้ว
เราต้องไปทางตะวันออกเรื่อยๆ
นั่นไง นั่นทางออกของเรา แต่เราจะต้องอ้อมพวกมันไป
ไม่เห็นจะตะวันออกเลย
สิ่งสำคัญคือต้องรู้ว่ากำลังจะไปไหน
ถ้าเธอรู้ว่าตอนนี้เป็นเวลาเท่าไร เธอก็มีเข็มทิศอยู่บนท้องฟ้า
ถ้าไม่รู้ เธอก็เหมือนคนตาบอด
ไปต่อเรื่อยๆ
นี่ไม่ใช่เรื่องการปักหลักสู้
นี่คือการเอาตัวรอด
บางครั้งเธอก็เลือกไม่ได้ว่าจะไปทางไหน
รั้วอยู่ตรงไหน
มองไม่เห็นเลย
บางครั้งเธอก็ไม่รู้ว่าต้องไปทางไหน
นั่นไง
มันอยู่ทางนี้
ไม่เป็นไร เรารอดแล้ว
เรารอดแล้ว
อะไรน่ะ
เรายังไม่รอด
ไม่ได้ใกล้เคียงเลย
"แก๊งกลุ่มสุดท้าย" เหรอ
พวกแกคิดฉายาให้ตัวเองแล้วแฮะ
เธออยากให้เราพาพวกแกเจอ
ไอริสหรือโฮปล่ะ
ไม่รู้เหมือนกัน
เห็นๆ เลยว่า มีคนหนึ่งไม่อยากทำเรื่องนี้
หนึ่งในนั้นอยากให้เราช่วย
งั้นก็ไปช่วยกัน
นี่ ไปต่อกันน่า
ฉันไม่ยอมให้นายดอดออกไป เหมือนเมื่อคืนแล้วนะ
ฟิลิกซ์
แม่ครับ พ่อครับ
เถอะน่า แม่ ผมกลับมาบ้านแล้วนะ
จะบอกฉันไหมว่าเมื่อคืนนายไปไหนมา
ไปฆ่าพ่อแม่ตัวเองมา
สนามบินต้องอยู่ด้านหลัง เปลวไฟที่เหลือแน่
ฉันน่าจะรู้ว่ามันต้องมี "เปลวไฟที่เหลือ"
มันถูกควันปกคลุมน่ะ เรามองไม่เห็นกันสักคน
ฉันจะเสนอบางอย่างที่ไม่เป็นที่นิยมเลย
แต่มันอาจเป็น "บางอย่าง" อย่างเดียวที่เรามี
บนหลังคานั่น มีสัญญาณเตือนทอร์นาโดเก่าๆ อยู่
ถ้าใครทำให้สัญญาณดังได้ ก็อาจเบี่ยงเบนความสนใจของเอ็มตี้
ให้คนอื่นๆ ได้
ให้คนอื่นๆ เหรอ
ไอเดียก็คือใครก็ตามที่ทำให้สัญญาณดัง จะกลับลงมาข้างล่างได้ด้วย
นายอยากส่งคนเข้าไปในนั้น เพื่อเป็นเหยื่อล่อเหรอ
เปล่า ไม่ใช่เป็นเหยื่อล่อ มันเหมือน...
ก็เหยื่อล่อนั่นแหละ
- แต่ฉันก็ไม่ได้อยากทำหรอกนะ - มันอันตรายเกินไป
เราเข้าไปทุกคน และออกมาทุกคน
แต่จะทำได้ยังไงล่ะ
ไอริส
เธอคิดถูกแล้ว ที่สงสัยในการตัดสินใจของฉัน
ฉันก็นึกว่าฉันพร้อมทำแบบนี้
ฉันอยากเป็นคนกล้าหาญ
ฉันอยากเป็นเหมือนเธอมากกว่านี้
ฉันไม่ได้กล้าหาญหรอก
ฉันมันคนทุเรศที่ทำเรื่องเลวๆ
เพราะฉันไม่แคร์อะไรทั้งนั้น
- ไม่จริงสักหน่อย - จริงสิ
เธอมีกึ๋นที่จะทำเรื่องที่สำคัญ
เรื่องที่บ้าหลุดโลก
เรื่องที่มีความหมายบางอย่าง ไม่แค่เธอ เราทุกคนก็ด้วย
เธอควรภูมิใจนะ
ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง
มาพักผ่อนกันเถอะ พอหัวโล่ง เราคงคิดอะไรได้ดีขึ้น
คำบรรยายโดยจริยา จริยวิชัย เราคงคิดอะไรได้ดีขึ้น