Ang nakaraan sa The Walking Dead: World Beyond.
Bakit gusto mong sumama?
Ayaw kong manatiling gano'n ang tingin nila sa 'kin dito.
Dapat lumakad na tayo. Susundan tayo ni Felix.
Sabi sa mapa, may paliparan sa kabilang parte.
Kailangang umikot doon ng mga patay na magmumula sa silangan.
May lumang tornado siren sa bubong na 'yon.
Mapupunta doon ang atensyon nila 'pag pinatunog 'yon.
Gusto mong gawing pain ang isa sa atin?
Masyadong delikado 'yan.
Hi Silas. Tape 'to noong birthday mo galing kay Pappy at Grammy.
Mahal na mahal ka namin, at nami-miss ka na namin.
Excited kami na anim na taon ka na ngayon.
Ang bilis ng panahon.
Gusto naming malaman mong espesyal ka, Silas.
Malambing ka, maalalahanin, maalagang bata
at ipinagmamalaki naming naging apo ka namin.
Uy, gumising na kayo!
Hope?
Hope, nasaan ka?
Gagawin natin ang plano ni Elton.
Hindi. 'Wag mong gawin.
Pupunta ako sa factory, patutunugin ko ang sirena,
para may madaanan para makapasok kayo .
Pagkakataon na 'to para makalabas ng buhay.
Hindi natin alam kung gumagana ang sirena,
o kung mapapagana natin 'yan.
'Di tayo makikipagsapalaran. Nagdesisyon na tayo.
Ikaw lang ang nagdesisyon.
Hope, bumalik ka na lang, please.
Kalma, okay? 'Di naman gano'n kadelikado dito.
Mas okay pa dito kaysa 'pag nagluluto ka.
Gagawa tayo ng ibang paraan, bumalik ka na lang.
Alam natin ang dadatnan natin noong umalis tayo
pero tumuloy tayo para kay papa. Kailangan kong gawin.
Kailangan kong gawin 'to. Naku po, ibababa ko na muna.
Hope.
Nandiyan ka pa ba, Hope?
Hope!
Natutuwa kaming nandito ka, Silas.
At masaya kaming nag-sponsor sa 'yo ang tito mo.
Alam mong ibig sabihin no'n, 'di ba?
Ibig sabihin, makakapag-umpisa ka na ulit.
Uy.
Maganda dito sa Omaha. Okay?
Malawak ang lugar na 'to.
Ngayon…
Sa pagkakaalam ko, ikaw ay…
Gusto mong magtrabaho kasama ang tito mo dito sa planta,
kaysa pumasok sa school?
Oo, kasama ko si Silas, napakasipag niya.
Kung sakaling magbago ang isip mo, Silas,
puwede ka pa ring pumasok sa school. Okay?
Marami kang puwede maging kaibigan sa Monument High na ka-edad mo.
Well, nagpapasalamat siya sa oportunidad.
Nagpapasalamat kaming dalawa.
Mabait siyang bata.
Kahit ano pang sabihin nila.
Mabait siyang bata.
Hope?
Hope, nandiyan ka ba?
Sorry, may kaunting aberya lang.
Diyos ko.
Nandito ako sa opisina sa harap ng factory.
Diretso sa entrance.
Kaunti lang ang patay dito.
Patutunugin ko ang sirena para umalis sila sa labasan.
Pupunta na kami, diyan ka lang.
Wala na ako dito 'pag dating niyo.
Basta pumunta kayo dito.
'Pag narinig niyo na ang sirena, dumeretso kayo sa labasan.
Doon tayo makita-kita.
Hindi. Diyan ka lang, pupuntahan kita.
Mas tahimik at mabilis 'pag mag-isa lang ako. Magtiwala ka.
-Hope... -Iris. May tiwala ka ba sa 'kin o wala?
-Mayroon. -Okay.
Papatayin ko ang radyo, bubuksan ko 'pag okay na.
Sa ngayon, gawin niyo ang pinagagawa ko.
Kuha mo?
Iris!
-Oo. Okay, gagawin ko. -Okay.
Isa pa nga pala Iris.
Ano 'yon?
Ngumiti ka, sis. Mahal kita.
Nakangiti ako.
Hindi, naka dirty-finger ka sa radyo.
Nakangiti na ako.
Mabuti
Nakikita ko ang opisina.
Diretso lang gaya ng sabi niya.
Karamihan sa mga patay, naakit sa apoy sa kabila,
pero may ilan pa rin tayong puwedeng makasalubong.
Kailangan na nating umalis.
Sana hindi na natin kailanganing pumatay,
pero kung kailanganin natin, tingin mo ba, kakayanin mo na?
Ako na ang magbibitbit ng bag niyo, para kayo na lang ang pumatay.
Gamit ang dalawa niyong kamay.
Malakas ako. Ito ang maiaambag ko sa ngayon.
Mas bibilis tayo 'pag ganito.
Tara na.
Silas!
Tara na!
Uy.
Okay ka lang?
Lumingon lang ako. 'Yon lang.
Habang hinihintay natin si Hope, tingnan nating 'tong lugar na 'to.
Tingnan natin kung may mapapakinabangan tayo dito. Armas, pagkain, o kahit ano.
Okay.
Naku!
Anong problema?
Binibilhan ako ng nanay ko ng ganito noon.
Pinabibili ko siya nito do'n sa Omaha.
Alam mo na. Noon.
Nami-miss mo ba siya?
Hindi.
Minsan.
Nami-miss mo ba ang mama mo?
Oo, araw-araw.
Kumusta ang buhay mo sa labas?
Okay lang kung takot ka--
'Di ako takot.
Hindi ako takot sa kanila.
Uy, Silas, puwede mo ba akong tulungan dito?
Ayaw bumukas ng pinto.
Kalma. Ako 'to.
Felix!
-Hi. -Hi!
Okay ka lang?
Nasaan si Hope?
Iris…
Teka.
Ikaw ang may pakana nito? Hindi si Hope?
Kinumbinsi ko siya.
Isa sa inyo ang nag-iwan ng tanda sa daan?
Anong breadcrumbs?
'Yong lata ng peach sa daan?
'Yong graffiti?
Isa sa inyo ang nag-iiwan ng palatandaan kaya kami nandito.
Hindi. Hindi siya ang nag-iwan ng mga 'yon.
Siya? Ibig mo bang sabihin, si Hope ay may gaya no'n?
Ang ibig kong sabihin, 'di niya 'yon sinadya.
Gusto naming pareho makita si papa.
Sabihin niyo na kung nasaan siya.
Kung asan 'yung pupuntahan niyang sirena?
-Hindi ko sasabihin. -Iris.
Mas matalino ka. Okay?
Buhay ni Hope ang pinag-uusapan natin.
At 'pag sinabi ko kung nasaan siya,
susundan niyo siya ni Huck at magpapakamatay kayo.
May plano kami. Siya ang bahala sa parteng 'to ng plano.
Hindi ko 'to gusto.
Pero ito ang pagkakataon natin para makalabas ng buhay.
Magtiwala ka sa kaniya,
gaya namin dito.
Ayaw ko man sabihin, pero tama siya.
May papalapit na mga patay.
Kung walang aagaw sa atensyon nila, 'di tayo makakalabas dito.
'Wag kang mag-alala, okay. Makakalabas tayo dito, hindi pa tapos.
Pagkatapos ano?
Alam ko na ang mangyayari. Gaya nang laging nangyayari.
Tara na.
Uy, hi!
Hi.
Laboratory ito ng papa ko.
Naiwan ko ang English Lit na homework ko dito.
Aalis din ako agad.
Alis na 'ko.
Umalis siya no'ng isang linggo para sa Alliance Science Exchange.
Alam mo na. Para sa Civic Republic.
Hindi ko alam kung nasaan siya, o… kung kailan siya babalik.
Galit sa kaniya ang kapatid ko dahil umalis siya.
Nami-miss ko lang siya.
Lahat ng pamilya may pinagdadaanan, 'di ba?
Bye.
Okay.
Tingnan ko kung gumagana.
Anak ng--
Uy, ah…
Lilinawin ko lang. Gusto niyang sundan namin siya,
tapos bigla na lang siyang nawala
at sumuong siya sa Blaze? Bakit?
Para 'di na namin 'yun kailanganing gawin.
Para iiwas ako sa responsibilidad.
Hindi ko alam ang nangyayari sa kaniya, pero…
Pero ang ginagawa niya ngayon…
Hindi lang para kay papa.
Sa… Tingin ko...
Alam ko yata kung bakit.
Well?
Do'n sa tree house…
Hindi kusang umalis 'yong patay.
Si Hope ang pumatay do'n.
Sabi niya sa 'kin, 'wag kong sabihin.
Bakit?
May sinabi siya,
〝Hindi dapat tayo sinusundan ng pagkakamali natin.〞
Okay...
-Anong kinalaman-- -Minsan sinusundan tayo ng kamalian natin.
May sinabi pa bang iba si Hope?
Wala na.
Pero tingin ko, may nagawa siya at nakukonsensya siya.
Bakit naman?
Kaya ka ba nandito?
Para takasan ang ginawa mo?
Uy, Huck.
Uy.
Dapat 'di na ako sumama dito.
-Ha? Bakit mo-- -Kailangan iba ka at malakas.
Malakas ka naman.
'Di sa paraang gusto ko.
Ako ay…
Ang nagawa ko…
Kaya hindi dapat ako…
Kaya 'di ko magawang…
Kaya hindi ko…
-Sorry. -Makinig ka.
May ginagawa ang kapatid ko, at wala akong alam kung ano 'yon.
Pakiramdam ko, 'di ako matapang.
Ang gusto ko lang ay okay siya.
Wala akong pakialam sa pagkakamali niya,
o sa pagkakamali mo.
Dapat may pakialam ka.
Silas, ano bang kinatatakutan mo?
Ako.
Takot ako sa sarili ko.
'Di ko akalaing pinapasok siya dito.
Kaya nga. Kaya nga may pader para nakahiwalay sa 'tin ang mga monster.
Nakahiwalay sa 'tin ang mga monster…
Silas?
Nandiyan ba kayo?
Hope! Nasaan ka?
Ang magandang balita, nakita ko na ang sirena.
-Ano pa? -Eh ang masamang balita?
Ang masamang balita, sira ang pihitan,
kaya binaklas ko lahat at hindi ko alam kung paano ko ibabalik.
Kumusta kayo?
Well, may gustong makipag-usap sa 'yo.
Hope? Nasaan ka?
Felix? Ikaw lang?
Nandito din si Huck. Hope,
sabihin mo kung nasaan ka, pupuntahan ka namin.
Hindi! Ayaw kong mapahamak kayo, okay?
Panatilihin mo na lang na ligtas sila. Kaya ko 'to.
Hope, nandito kaming lahat.
Kaming lahat. Tutulungan ka namin.
Hope?
'Pag napatunog ko ang sirena, aalis ang mga patay sa daraanan niyo.
Pero dapat kumaripas kayo--
Ano? Anong kumaripas?
Tumakbo!
Kumaripas kayo ng takbo sa labasan.
Okay, 'di ko na gets 'yung salita mo kanina,
dahil delikado 'to, sana simplehan natin ang pagsasalita.
Tumakbo ka, Elton, Tumakbo ka sa labasan, okay?
Magkita tayo do'n.
Para masermonan ako ni Felix sa personal.
Puwede bang pakausap sa kapatid ko.
Ako 'to.
Kaya mo 'yan! Gaya no'ng bata pa tayo, tanda mo?
Makinig ka…
Hindi ako galit.
Basta't pumunta ka sa labasan.
Oo, gagawin ko. Pero kung 'di 'ko--
Hope, please…
'Pag 'di ko nagawa, ipangako mong 'di mo ako babalikan.
Hindi ako babalik.
Dahil 'di na kailangan,
dahil magagawa mo.
Sana 'di na kami nagtalo ni papa bago siya umalis.
Pero gusto ko pa rin siyang hanapin, gusto ko siyang makita.
Pero tiyak 'di siya matutuwa kung may mamamatay.
Oo.
Pag-uusapan natin 'yan.
Kaya natin 'to.
Basta kumaripas ka papunta sa labasan kung ayaw mong patayin kita.
Sige. Walang magpapaalam, okay?
Walang magpapaalam.
Naka-dirty-finger ka na naman ba?
Oo.
Ayos.
Kumaripas… Okay, gets ko na.
Pambihira…
Maghanda na tayong lahat.
Makakatulong 'to para sa usok.
Suwerte niyo, may dala kaming ekstra.
-Pangunahan mo, akong bahala sa likuran? -Sige.
Silas…
Tingin ko 'di ko kaya.
Ako kaya ko.
Kaya mo.
Heto na.
Tara na, kilos.
Ang Tyger ay nagliliwanag,
Sa gabi sa kagubatan;
Anong klaseng nilalang ang lumikha ng napakagandang mga mata?
Saan gawa ang mga mata
na tila nagliliyab?
May pakpak ba ang lumikha?
Anong klaseng kamay ang may kakayahang lumikha nito?
Papaano nilikha ang ganito
katikas na pangangatawan gn tigre?
Sa nagpatibok ng puso ng tigre,
anong klaseng kamay at paa ang may roon ka?
Anong kagamitan ang ginamit mo,
para buuin ang utak ng tigre?
Anong klaseng nilalang
ang may kakahayang gumawa nito!
Nang isuko ng mga bituin ang sandata nila
at lumuha sila sa langit:
Nginitian ba ng lumikha ang mga nilikha niya?
Marami kang puwede maging kaibigan sa Monument High na ka-edad mo.
Ito ang bago mong tahanan. Makakapag-umpisa ka na ulit.
'Yon!
Siya rin ba ang lumikha sa tupa?
Lumabas na kayo! Ako na ang bahala dito.
Sige na!
-Teka, 'yung bag! -Elton!
Ang Tyger ay nagliliyab,
Sa gabi sa kagubatan;
Anong nilalang ang may kakayahang lumikha
ng napakagandang mga mata?
Dapat nagsabi ka sa 'kin.
Bakit? Para pigilan mo ako?
'Di ba't iyon naman ang gusto mo?
Isipin mo kung anong gusto mo.
Ang kapatid mo, ang kaibigan mo…
Inaasahan ka nilang lahat.
Mainit na ang sikat ng araw. Mag-impake na kayo, maglalakad na tayo.
-Papuntang? -Hindi na tayo babalik do'n.
Mas mahirap ang daan 'pag naglakad, kaya…
Pumunta tayo sa Omaha, kumuha ng mga kailangan natin.
Ang susunod na byahe pa-University, dalawang linggo pa mula ngayon.
Ganoon tayo babalik.
Iiwasan natin ang Blaze.
Ah…
Hindi ako babalik.
Ako rin.
Pinangako mong makakapagsimula ulit ako.
Ito na 'yon.
Nag-aalala na ang tito mo sa 'yo.
Alam mo naman 'yon, 'di ba?
Oo, nami-miss ko din siya, pero…
Dito ako nararapat.
Tingin ko, matutuwa siya kung nasa lugar ako kung saan ako nararapat.
Dito rin ako nararapat.
Pambihira.
Ako rin.
Kung tutuparin mo ang pangako mo kay papa, tulungan mo kami.
Nasa New York siya. Binigay sa 'min ni Lieutenant Colonel ang mapa.
Alam ko. Pero puwede niyo 'tong ikamatay.
Naiisip niyo ba 'yon?
Gaya doon, muntik na kayo.
Kaya sumama kayo sa 'min. Kayong dalawa.
Mas ligtas tayo 'pag magkakasama.
Sinasabi mong wala kang magagawa para tulungan si papa, pero mayroon.
Matutulungan mo kaming tulungan siya.
O 'wag.
Tutuloy kami kahit wala kayo.
May punto siya. 'Di ba?
Hindi na sila aatras lalo pa ngayon.
Ang pangalagaan sila ang tangi nating magagawa.
Hanggang sa may maisip tayong ibang paraaan.
Oo.
Uy.
Salamat sa ginawa mo.
Anong nagbago?
Ako yata ang nagbago.
Natakot ako.
Pagod na akong matakot.
Makinig ka, Iris.
May sasabihin ako sa 'yo.
No'ng gabing namatay si mama…
'Di 'yon dahil sa 'yo.
At 'di rin dahil sa mga patay.
'Di dahil sa mga tao.
Dahil 'yon sa 'kin.
Hope, anong sinasabi mo?
Ilang taon, wala akong ibang pinagsabihan, kahit kay papa.
'Yung buntis na babaeng nakita natin no'ng gabing 'yon,
bumalik siya no'n.
At may dala siyang baril.
Natataranta siya at pinuntahan ko siya,
kung wala sana akong ginawa, siya'y…
Binaril niya si mama.
Natakot siya sa 'kin at binaril niya si mama.
Pinatay ko siya.
Binaril ko siya. Kinuha ko ang baril, pumutok, at binaril ko siya.
Dapat sinabi mo sa 'kin.
Ayaw kong magbago ka dahil sa ginawa ko.
Ayaw kong mabago ang tingin mo sa 'kin.
Pero tama ka.
Dapat sinabi ko sa 'yo.
Oo, dapat sinabi mo.
Alam kong may hindi ka sinasabi sa 'kin.
Noong gabing 'yon…
Bata pa tayo.
No'ng may nagbabagsakan.
'Di pa tayo handa, kahit sino sa 'tin ay 'di handa pero…
Iris, sorry.
Sorry talaga.
Okay, alam kong nagsisisi ka.
Malalampasan natin 'to.
Kailangan nating kayanin.
Sige na.
Dapat bumalik tayo sa Omaha.
Mas ligtas do'n at gusto ng papa niyong ligtas kayo.
'Di na kayo nag-aalala kung ligtas kayo o hindi.
Pagkakamali 'to, okay?
Mauunawaan niyo rin 'yun.
Umaasa ako na ma-realize niyo 'yon habang wala pang nasasaktan sa inyo.
Sasama ka na ba sa amin?
-Pinapapili mo ba ako? -Hindi naman.
Ganoon na nga ang gagawin ko.
Hanggang sa makumbinsi ko kayo na bumalik. At 'yon ang gagawin ko.
-Ayos -Oo.
Ano't ano man, sorry at dinamay pa kita dito.
Pero masaya akong nandito ka.
Well…
Pareho tayo.
Sorry din pala kinuha ko ang jacket mo,
at ni Will.
Kahit bagay sa amin.
Mas bagay sa amin ni Will.
Hindi…
Tara na.
Uy.
Bakit ka bumalik do'n sa loob
para kunin ang mga bag mo?
Para makuha ko 'tong mga isinulat ng mama ko.
'Di niya natapos ang huling chapter, kaya ako ang tatapos.
Para sa kaniya, pero para sa 'kin na rin.
-Alam kong hindi dapat ako bumalik-- -Oo.
Pero ang astig mo rin do'n.
Silas, may sinabi ngayong umaga si Pastor Ridgeway sa simbahan.
Ito ay mababasa sa Isaiah.
Ang sabi niya, 〝Walang hanggan ang Diyos. Hindi siya napapagod,
malawak ang pang-unawa niya.〝
Ibig sabihin kahit na ang pinakamahirap na tao,
mga taong may problema, mahal sila ng Diyos.
Hindi sila binibitawan ng Diyos.
Uy.
Mahal ka namin, Silas.
Masuwerte kaming maging lolo at lola mo.
Hindi madali ang buhay, pero maganda.
Magagawa nating maging maganda ang buhay.
Lieutenant Colonel? Si Sergeant Major Barca 'to.
Hindi ka dapat nandito. Gabi na.
Bumalik ako.
Naglakad-lakad ako, at…
Dito ako napadpad.
Tuloy.
'Di mawala sa isip ko ang ginawa natin.
Tumayo ka nang tuwid.
Alam mo ang ginawa natin, Barca. Alam na alam mo ang ginawa natin.
Sabihin mo sa 'kin.
Sabihin mo.
Inalis natin ang panganib.
Tama.
Ma'am.
Bilang paggalang, ako'y…
Tingin ko'y 'di naman sila panganib.
Salamat. Gusto kong pag-usapan natin ang consignment.
Tungkol sa isyu ng Civic Republic, na medyo sensitibo.
Simulan na natin!
Makinig kayo, naniniwala ako sa programa.
May mas mahusay sa 'kin ang sumubok at nagtagumpay…
…anong mangyayari 'pag pinagulong ko 'to…
Mayroon tayong enerhiya, tubig,
gamot, tranportasyon,
ang Council, ang korte, ang eskuwelahan, kultura,
pera, ang ekonomiya, agrikultura, pagawaan,
batas.
Tayo ang huling liwanag ng mundo.
Tayo ang huling pag-asa.
At tayo,
binubuhay natin ang higit sa 200,000 na populasyon
para mabuhay.
Para sa kinabukasan.
〝Mukhang hindi sila panganib.〞
Magiging panganib sila.
Hindi ko alam kung paniniwalaan ko 'yan.
Umupo ka, Barca. Ikukuha kita ng sabaw.
Sagutin mo.
Sige na.
Sa CRM Health at Welfare Complex ka ilalagay
hanggang maging handa ka na ulit maglingkod.
Sa Albeit, nakatuon sila sa lakas paggawa.
Hindi na ako maglilingkod ulit.
Kung gano'n, hindi ka na makakalabas sa Complex.
Naisip mo ba kung gaano karami ang namatay?
Tayo ang liwanag ng mundo.
Kasinungalingan 'yan!
Ho!
Malaking kasinungalingan. Alam mo ang ginawa natin!
Malaking kasinungalingan 'yan!
Well, dahil 'yan sa science principle
na tinatawag na potential at kinetic energy .
Narinig niyo na ba ang mga salitang 'yan?
Hindi pa.
Okay. Well ipapakita ko kung paanong nangyayari ,
at napakadali lang nitong gawin.
Pero dapat maintindihan niyo muna kung ano ang 〝potential〞 at 〝kinetic.〞
Ang ibig sabihin ng 〝potential〞 ay 〝nakaimbak〞, ang 〝kinetic〞 ay 〝gumagalaw〞.
Ganito ang gagawin sa dalawang uri ng energy sa latang 'yan.
'Pag pinagulong mo ang lata sa lamesa,
'yan ay kinetic energy, ang energy ng paggalaw.
Mayroong tubo at lastiko.
Ang timbang niyan ay mas mabigat kaysa sa lata at sa lastiko…
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Lei Diane Dimaano t sa lastiko…