ความเดิมใน เดอะวอล์กกิงเดด: สู่โลกกว้าง
ทำไมนายถึงอยากมาด้วย
ฉันไม่อยากเป็นคนแบบที่ ทุกคนที่นี่คิดว่าฉันเป็น
เราควรไปต่อกันได้แล้ว ฟิลิกซ์คงกำลังออกตามหาเรา
แผนที่บอกว่ามีสนามบินอยู่อีกฝั่ง
พวกเอ็มตี้ที่มาจากตะวันออก ต้องเดินอ้อมมัน
บนหลังคานั่น มีสัญญาณเตือนทอร์นาโดเก่าๆ อยู่
ถ้าทำให้สัญญาณดังได้ ก็อาจเบี่ยงเบนความสนใจได้
นายอยากส่งคนเข้าไปในนั้น เพื่อเป็นเหยื่อล่อเหรอ
มันอันตรายเกินไปสำหรับเหยื่อล่อ
หวัดดี ไซลัส นี่เป็นเทปวันเกิด จากปู่กับย่านะ
เรารักหลานมากนะ แล้วก็คิดถึงหลานมากด้วย เจ้าหนู
เราตื่นเต้นมากที่ตอนนี้หลานหกขวบแล้ว
เวลาผ่านไปไวจริงๆ
เราอยากให้หลานรู้ว่า หลานเป็นคนพิเศษนะ ไซลัส
หลานเป็นหนุ่มน้อยน่ารัก ช่างคิดและใส่ใจคนอื่น
และเราภูมิใจจริงๆ ที่มีหลานเป็นหลานของเรา
นี่ พวกขี้เซา ตื่นได้แล้ว
โฮปเหรอ
โฮป เธออยู่ไหน
เดาดูสิ เราจะทำตามแผนของเอลตัน
ไม่ เราจะไม่ทำแบบนั้น เธอจะไม่ทำแบบนั้น
ฉันเข้าไปในโรงงาน แล้วเปิดสัญญาณเตือนได้
ทำให้ทางโล่ง พวกเธอจะได้ผ่านไปได้
นี่เป็นโอกาสดีที่สุด ที่พวกเธอจะได้ออกไปเป็นๆ
เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่า สัญญาณเตือนยังใช้ได้ไหม
หรือเราทำให้มันดังได้ไหม
เราจะไม่ยอมให้ใครต้องเสี่ยงเรื่องนี้ เราตัดสินใจกันแล้วนี่
เธอต่างหากที่ตัดสินใจ
โฮป กลับมาเถอะน่า ขอร้อง
เย็นไว้ โอเคนะ ตรงนี้ไม่ได้แย่ขนาดนั้นด้วยซ้ำ
อย่างน้อยก็ไม่แย่เท่าอาหารฝีมือเธอ
เราจะหาทางอื่นกัน กลับมาเถอะนะ
เรารู้อยู่แล้วว่าต้องเจออะไรตอนออกมา รู้ว่าจะเป็นยังไง
แต่เราก็ทำเพื่อพ่อ ฉันควรเป็นคนทำงานนี้
ต้องเป็นฉัน เวรละ ต้องไปแล้ว
โฮป
ยังอยู่ไหม โฮป
โฮป
เราดีใจที่นายมาที่นี่นะ ไซลัส
และก็ดีใจที่ลุงของนาย ตัดสินใจอุปถัมภ์นายด้วย
รู้ใช่ไหมว่านั่นแปลว่าอะไร
นั่นแปลว่านายจะได้เริ่มต้นใหม่
นี่
โอมาฮาก็เยี่ยมอยู่หรอก โอเคไหม
แต่ที่นี่น่ะ มันใหญ่ แต่ก็ไม่ใหญ่เกินไป
ทีนี้นะ
ฉันเข้าใจว่านาย...
นายอยากทำงานกับลุง ในโรงงานเครื่องจักรนี่
แทนที่จะไปโรงเรียนงั้นเหรอ
ครับ ไซลัสเขา... เขาเป็นคนขยันที่สุดที่คุณจะเคยเจอเลย
ฟังนะ ถ้านายเปลี่ยนใจนะ ไซลัส
นายเลือกไปโรงเรียนได้เสมอ ตกลงนะ
มัธยมมอนิวเมนต์เป็นที่ที่เหมาะ จะพบคนรุ่นราวคราวเดียวกับนาย
เขาขอบคุณที่ให้โอกาสนะครับ
เราทั้งคู่เลย
เขาเป็นเด็กดีครับ
ไม่ว่าคนอื่นจะพูดอะไร
เขาก็เป็นเด็กดี
โฮป โฮป
โฮป เธออยู่ไหม
โทษที พอดีเมื่อกี้มันเครียดๆ หน่อย
พระเจ้า
ฟังนะ ฉันอยู่ในออฟฟิศ ด้านหน้าโรงงานเลย
มันอยู่ตรงกับทางเข้าเลย
มีเอ็มตี้ไม่มากเท่าไร
ฉันทำให้สัญญาณดังจากตรงนี้ได้ เพื่อให้ตรงทางออกโล่ง
เรากำลังไปหา อยู่ตรงนั้นนะ
นั่นแหละ พอเธอมาถึง ฉันคงจะไปแล้ว
แค่มาตรงนี้ก็พอ
แล้วรอจนกระทั่งได้ยินเสียงสัญญาณ แล้ววิ่งไปที่ทางออกเลยนะ
ฉันจะไปพบเธอที่นั่น
ไม่เอา เธอรออยู่ตรงนั้นก่อน เดี๋ยวฉันไปด้วย
ฉันคนเดียวเคลื่อนไหวได้ไวและเงียบกว่า เธอต้องไว้ใจฉัน
โฮป
ไอริส เธอไว้ใจฉันหรือเปล่า
- ไว้ใจสิ - ดี
ฉันจะต้องปิดวิทยุจนกว่าจะปลอดภัยนะ
ระหว่างนั้นก็ทำตามที่ฉันบอกเป๊ะๆ ละ
เข้าใจไหม
ไอริส
- ได้ เข้าใจ ฉันจะทำตามนั้น - เยี่ยม
แล้วก็นะ ไอริส มีอีกเรื่อง
อะไร
ยิ้มไว้ เธอจ๋า ฉันรักเธอนะ
ฉันยิ้มอยู่
เปล่าย่ะ เธอกำลังชูนิ้วกลางใส่วิทยุให้ฉัน
ฉันยิ้มอยู่
ดี
ฉันมองเห็นออฟฟิศนั่นแล้ว
มันอยู่ตรงไปเลยเหมือนที่โฮปบอก
พวกเอ็มตี้ส่วนใหญ่ ไขว้เขวเพราะไฟที่อยู่ด้านข้าง
แต่เรายังอาจเจออยู่บ้าง
เราควรไปกันได้แล้ว
หวังว่าเราจะไม่ต้องฆ่าพวกมัน
แต่เผื่อว่าเราต้องทำ นายคิดว่าจะทำได้ไหม
ฉันจะถือกระเป๋าให้ นายจะได้ฆ่าได้
ทั้งสองคนเลย
ฉันแข็งแรงน่า ตอนนี้ฉันทำได้มากที่สุดเท่านี้แหละ
แถมแบบนี้เราจะได้ไปกันเร็วขึ้น
ไปกันเถอะ
ไซลัส
ไปเถอะ
นี่
นายโอเคนะ
ฉันแค่หลงนะ ไม่มีอะไรหรอก
จนกว่าโฮปจะติดต่อมา เราควรเช็กที่นี่หน่อย
ดูว่ามีอะไรที่เอาไปใช้ได้ไหม พวกอาวุธ อาหาร อะไรก็ได้
รับทราบ
บ้าฉิบ
มีอะไรเหรอ
แม่ฉันเคยซื้อเจ้าพวกนี้ให้
ฉันเคยขอให้แม่ซื้อให้ ตอนอยู่โอมาฮา
แบบว่าก่อนจะเกิดเรื่อง
นายคิดถึงแม่เหรอ
เปล่า
แค่บางครั้งน่ะ
เธอคิดถึงแม่เธอไหม
ไม่เว้นวัน
แล้วเมื่อกี้มันอะไร ตอนเราอยู่ข้างนอก
ไม่เป็นไรถ้านายจะกลัว...
ฉันเปล่า
ไม่ได้กลัวพวกมัน
นี่ ไซลัส มาช่วยตรงนี้ทีได้ไหม
ดูเหมือนประตูจะติด
เฮ้ เย็นไว้ ฉันเอง
ฟิลิกซ์
- ไง - ไงคะ หวัดดี
พวกคุณโอเคนะ
โฮปอยู่ไหน
โฮปอยู่ที่ไหนกันแน่
ไอริส
เดี๋ยวนะ เดี๋ยวก่อน
จะบอกว่าทั้งหมดนี้เป็นความคิดเธอ ไม่ใช่ความคิดของโฮปเหรอ
ฉันกล่อมให้เธอเอาด้วย
งั้นพวกเธอคนหนึ่ง ก็ทิ้งร่องรอยไว้ให้เราตาม
ร่องรอยเหรอ ร่องรอยอะไร
กระป๋องลูกพีชบนถนน
พ่นสีบนป้าย
ร่องรอยที่พวกเธอคนหนึ่งทิ้งไว้ เพื่อพาเรามาที่นี่
ไม่หรอก โฮปคงไม่ทำแน่
หล่อนเหรอ จะบอกว่าโฮปเป็นคนทิ้งร่องรอยเหรอ
ที่ฉันจะบอกคือหล่อนไม่ได้จงใจ ให้คุณตามเจอแน่
หล่อนอยากไปตามหาพ่อพอๆ กับฉัน
ช่วยบอกทีได้ไหมว่าโฮปอยู่ไหน
หล่อนไปเปิดสัญญาณเตือนที่ไหน
- บอกไม่ได้ - ไอริส
เธอฉลาดกว่านี้ โอเคไหม
ที่เราพูดถึงอยู่นี่คือชีวิตของโฮปนะ
และถ้าฉันบอกคุณว่าโฮปอยู่ที่ไหน
คุณกับฮัคก็จะออกไปตามหาหล่อน แล้วทำให้ตัวเองถูกฆ่า
เรามีแผน หล่อนเป็นคนวางแผนส่วนนี้เอง
ฉันก็ไม่ได้ชอบมันหรอก
แต่มันเป็นโอกาสดีที่สุด ที่จะออกไปจากที่นี่เป็นๆ
คุณแค่ต้องไว้ใจหล่อน
เหมือนพวกเราที่เหลือ
ก็ไม่อยากพูดแบบนี้หรอก แต่ไอริสพูดมีเหตุผล
ไอ้พวกอัปลักษณ์มากันเพียบเลย
ถ้าไม่มีอะไรทำให้พวกมันไขว้เขว เราออกไปจากที่นี่ไม่ได้แน่
ไม่ต้องห่วงนะ เรายังรอดกันได้ นี่ไม่ใช่จุดจบ
แล้วยังไงต่อ
ฉันรู้ว่าจากนี้ไปจะเป็นยังไง มันเป็นแบบนั้นเสมอ
ไปกันดีกว่า
โอ้ หวัดดี
หวัดดี
ที่นี่ห้องแล็บของพ่อฉันน่ะ
ฉันลืมการบ้านวรรณกรรมอังกฤษไว้
ฉันไม่กวนนายแล้วกัน
ไว้เจอกันนะ
พ่อไปแลกเปลี่ยนเรื่องวิทยาศาสตร์ กับพันธมิตรสัปดาห์ก่อนน่ะ
กับพวกสาธารณรัฐ
ฉันไม่รู้ว่าพ่ออยู่ไหน หรือเมื่อไรพ่อจะกลับ
น้องฉันโกรธพ่อมากที่ตัดสินใจไป
ฉันแค่คิดถึงพ่อน่ะ
ทุกครอบครัวก็มีปัญหากันทั้งนั้น เนอะ
ไปก่อนนะ
โอเค
มาดูกันว่าใช้ได้ไหม
ไอ้เฮงซวย...
ก็นะ
ขอทำความเข้าใจหน่อย โฮปอยากให้เรามาตามหา
จากนั้นจู่ๆ หล่อนก็ฉายเดี่ยว
วิ่งพลีชีพเข้าไปในเปลวไฟเนี่ยนะ ทำไมกัน
เพื่อให้พวกเราไม่ต้องทำ
เพื่อให้ฉันไม่ต้องรับผิดชอบ
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับโฮป แต่...
แต่สิ่งที่โฮปทำอยู่ตอนนี้...
มันไม่ใช่แค่เพื่อพ่อแน่
ฉัน...
ฉันว่า...
ฉันรู้ว่าทำไม
คงงั้นนะ
ว่ายังไงล่ะ
ที่บ้านต้นไม้...
เจ้าเอ็มตี้ตัวนั้น ไม่ได้เดินหายไปเองหรอก
โฮปล่อมันออกไป
หล่อนบอกว่าไม่ให้บอกใคร
ทำไมล่ะ
หล่อนพูดบางอย่างที่ว่า
"เราไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิดตลอดไป"
โอเค
สิ่งที่เกิดขึ้น...
แต่บางครั้งมันก็ติดตัวเราไป
โฮปได้บอกอะไรอีกไหม
ไม่ครับ
แต่ผมว่าหล่อนคงเคยทำอะไร ที่ทำให้รู้สึกผิด
ทำไมคิดแบบนั้น
เพราะแบบนั้นนายถึงออกมาที่นี่เหรอ
พยายามหนีสิ่งที่นายเคยทำ
นี่ ฮัค
นี่
ฉันไม่น่ามาที่นี่เลย
ว่าไงนะ ทำไมนาย...
เธอต้องแตกต่าง แข็งแกร่ง
นายแข็งแกร่งนะ
ไม่ใช่แบบที่ฉันอยากเป็น
สิ่งที่ฉันเป็น...
สิ่งที่ฉันเคยทำ...
คือเหตุผลที่ฉันไม่ควร...
ฉันถึงไม่สามารถ...
ฉันถึงไม่แม้แต่...
- ขอโทษด้วย - ฟังนะ
น้องฉันกำลังเจอเรื่องทุกข์ใจบางอย่าง และฉันก็ไม่รู้เลยว่ามันคืออะไร
ฉันไม่รู้สึกแข็งแกร่งเลย
ฉันแค่อยากให้หล่อนปลอดภัย
ฉันไม่สนที่หล่อนเคยทำพลาด
หรือที่นายเคยทำ
เธอควรสน
ไซลัส นายกลัวอะไรนักหนา
ฉันเอง
ฉันกลัวตัวเอง
ยังไม่อยากเชื่อเลยว่า พวกนั้นรับหมอนี่เข้ามา
นั่นสิ เรามีกำแพงก็เพื่อ กันพวกสัตว์ประหลาดนะ
กันพวกสัตว์ประหลาด...
ไซลัส
พวกเธออยู่ไหม
โฮป โฮป เธออยู่ไหน
ข่าวดีคือฉันเจอสัญญาณเตือนแล้ว
-แล้วไงอีก -ข่าวร้ายล่ะ
ข่าวร้ายคือด้ามหมุนมันพัง
ฉันเลยรื้อทั้งหมดออกมา
แล้วตอนนี้ฉันก็ไม่รู้ว่า จะประกอบมันคืนยังไง
ฝั่งนั้นล่ะเป็นไงบ้าง
มีคนอยากพูดกับเธอแน่ะ
โฮป เธออยู่ไหน
ฟิลิกซ์เหรอ คุณมาแค่คนเดียวเหรอ
ฮัคก็อยู่ที่นี่ด้วย ฟังนะ โฮป
บอกมาว่าเธออยู่ที่ไหน ฉันจะได้ไปหาเธอได้
ไม่เอา ฉันจะไม่ยอมให้พวกคุณ เสี่ยงอันตรายกว่านี้แล้ว
แค่ช่วยดูให้ทุกคนปลอดภัยนะ ฉันทำงานนี้ได้แน่
โฮป เราอยู่ที่นี่กันหมด
ทุกคนเลย ให้เราช่วยเธอเถอะ
โฮป
ทันทีที่ได้ยินสัญญาณเตือน แปลว่าทางคุณสะดวกแล้ว
แต่คุณต้องใส่ตีนหมา...
ว่าไงนะ ใส่อะไร
ใส่ตีนหมา
คุณต้องใส่ตีนหมาไปที่ทางออก
โอเค ฉันไม่คุ้นกับคำนั้นเลย
เดิมพันสูงแบบนี้ ฉันว่าเราควรพูดให้เข้าใจกันชัดๆ
วิ่ง เอลตัน วิ่งไปที่ทางออก โอเคไหม
ฉันจะไปเจอทุกคนที่นั่น
ฟิลิกซ์จะได้ด่าฉันได้แบบตัวต่อตัว
ทีนี้ขอคุยกับพี่ฉันหน่อย
ฉันอยู่นี่
เธอทำได้แน่ เหมือนตอนที่เราเป็นเด็กไง จำได้ไหม
ฟังนะ...
ฉันไม่ได้โกรธ
แค่ไปที่ทางออกให้ได้ก็พอ
ได้เลย แต่ถ้าฉันทำไม่...
โฮป ขอร้องละ
ถ้าฉันทำไม่สำเร็จ สัญญานะว่าจะไม่กลับมาตามหาฉัน
ฉันไม่กลับมาหรอก
เพราะฉันจะไม่ต้องทำแบบนั้น
เพราะเธอจะทำสำเร็จ
ฉันไม่น่าทะเลาะกับพ่อ ก่อนที่พ่อจะไปเลย
ฟังนะ ฉันยังอยากไปตามหาพ่อ ฉันอยากเจอพ่อ...
แต่ฉันแค่คิดว่าเราคงช่วยพ่อไม่ได้ ถ้าดันมาตายกันหมด
ฉันรู้
เราจะคุยกันเรื่องนี้
เราจะทำให้สำเร็จ
แค่ใส่ตีนหมาไปที่ทางออกแล้วกัน ไม่งั้นฉันจะฆ่าเธอเอง
เข้าใจแล้ว ไม่บอกลาหรอกนะ
ไม่บอกลา
ชูนิ้วกลางให้ฉันอยู่ใช่ไหม
ใช่
เจ๋ง
ใส่ตีนหมา โอเค เข้าใจแล้ว
โอ้ พระเจ้า
ทุกคนเตรียมตัวออกเดินทาง
เจ้านี่จะช่วยกันควัน
พวกนายโชคดีที่ฉันเอามาสำรอง
- นายนำนะ ฉันจะดูหลังให้ - ได้
ไซลัส
ฉันว่าฉันทำไม่ได้หรอก
แต่ฉันว่านายทำได้
นายทำได้
เอาละนะ
มาเลย เร็วเข้า
พยัคฆ์เอ๋ย พยัคฆาผู้โชติช่วงสว่างไสว
ในราตรีกลางดงพงไพร
หัตถ์หรือเนตรเทวาใด ปั้นแต่งให้มีฤทธาน่ายำเกรง
ในดินแดนสุดหยั่งหรือนภาอันห่างไกล
ไฟในนัยนากำเนิดจากแห่งหนใด
ผู้ปรารถนาจักสร้างเจ้ามีปีกหรือไม่
หัตถ์ใดจึงหาญกล้าเสกสรรพยัคฆา
ต้องชำนาญการศาสตร์และศิลป์ไหน
ต้องเป็นผู้เปี่ยมฤทธาใด จักมีอิทธิฤทธิ์บิดเอ็นของหัวใจเจ้า
ยามเมื่อหทัยพยัคฆาเต้นไหว
เป็นพลานุภาพจากหัตถาและบาทใด
เจ้ากำเนิดจากค้อนหรือตรวน
สมองเจ้ารังสฤษฎ์ในโรงเหล็กใด
ทั่งใดอาจองเหี้ยมหาญ
เสกสรรเป็นพยัคฆาน่าครั่นคร้าม
ดวงดารามอบฤทธาในคราใด
สวรรค์หลั่งน้ำตาเพลาไหน
พระผู้สร้างแย้มสรวลยามเสกเจ้าหรือไม่"
มัธยมมอนิวเมนต์เป็นที่ที่เหมาะ จะพบคนรุ่นราวคราวเดียวกับนาย
ที่นี่เป็นบ้านใหม่ของนายแล้ว นายจะได้เริ่มต้นใหม่
ต้องแบบนั้น
"พระผู้สร้างเจ้าคือองค์เดียว กับที่เสกสรรลูกแกะด้วยหรือไม่"
พาพวกเขาออกมา ผมจะดันไว้เอง
เร็วเข้า
- เดี๋ยว ฉันต้องเอากระเป๋า - เอลตัน
"พยัคฆ์เอ๋ย พยัคฆาผู้โชติช่วงสว่างไสว
ในราตรีกลางดงพงไพร
หัตถ์หรือเนตรเทวาใด
ปั้นแต่งให้มีฤทธาน่ายำเกรง"
เธอน่าจะมาคุยกับฉัน
คุยทำไม คุณจะได้พยายามหยุดฉันเหรอ
เธอต้องการแบบนั้นไม่ใช่เหรอ
คิดถึงสิ่งที่เธอต้องการเอาไว้
พี่สาวเธอ เพื่อนๆ เธอ
พวกเขาหวังพึ่งเธออยู่
แดดเริ่มร้อนแล้ว เราควรเก็บของเตรียมตัวออกเดินทาง
- เดินทางไปไหน - เราจะไม่กลับทางเดิมหรอก
และการเดินเท้าก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน เพราะงั้น...
เราจะเปลี่ยนเป้าหมายไปโอมาฮา เติมเสบียง
จะมีขบวนขนส่งของไปมหาลัย ในอีกสองสัปดาห์หน้า
เราจะกลับบ้านวิธีนั้นแหละ
ไม่ต้องผ่านเปลวไฟ
เอ่อ...
ฉันจะไม่กลับไปหรอก
ผมด้วย
คุณสัญญาว่าผมจะได้เริ่มต้นใหม่
นี่แหละ
รู้นะว่าลุงนายเป็นห่วงนายมาก
รู้เรื่องนั้นใช่ไหม
ครับ ผมก็คิดถึงลุง แต่...
ผมควรอยู่ข้างนอกนี่
ผมคิดว่าลุงคงอยากให้ผม อยู่ในที่ที่ควรอยู่
ผมก็ควรอยู่ข้างนอกนี่ด้วย
เยี่ยมเลย
ฉันด้วย
ถ้าคุณอยากรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับพ่อ ก็ช่วยเราตามหาพ่อสิ
เขาอยู่ในนิวยอร์ก
พันโทคูเบลกให้แผนที่กับเรา
ฉันรู้ แต่เธอจะทำให้ตัวเองถูกฆ่านะ
รู้ตัวใช่ไหม
เหมือนที่เกือบไปแล้วเมื่อกี้
งั้นก็มากับเราสิ ทั้งคู่เลย
อยู่ด้วยกันเราปลอดภัยกว่า
คุณเอาแต่พูดว่าทำอะไร เพื่อช่วยพ่อไม่ได้ แต่คุณทำได้นะ
คุณช่วยเราไปช่วยพ่อได้
หรือไม่ต้องช่วย
เราจะไปกันอยู่ดี ต่อให้มีคุณหรือไม่
แกพูดเข้าทีนะ นายก็รู้ใช่ไหม
เปลี่ยนใจพวกแกไม่ได้หรอก อย่างน้อยก็ในตอนนี้
สิ่งเดียวที่เราทำได้ คือปกป้องพวกแกให้ปลอดภัย
จนกว่าจะมีอะไรที่เราทำได้มากกว่านี้
ใช่เลย
ไง
ขอบใจที่ช่วยเราตอนอยู่ในนั้นนะ
มีอะไรเปลี่ยนไปเหรอ
คงเป็นตัวฉันนี่แหละ
ฉันกลัว
ฉันเบื่อที่จะเอาแต่กลัวแล้ว
ฟังนะ ไอริส
มีบางเรื่องที่ฉันต้องบอกเธอ
คืนที่แม่ตาย...
ไม่ใช่เพราะเธอ
ไม่ใช่เพราะพวกเอ็มตี้
ไม่ใช่เพราะคนอื่น
เป็นเพราะฉันเอง
โฮป เธอพูดอะไรน่ะ
ฉันไม่เคยบอกใคร ถึงจะผ่านมาหลายปี แม้แต่พ่อก็ไม่รู้
ผู้หญิงท้องที่เราเห็นคืนนั้น
หล่อนกลับมา
แล้วหล่อนก็มีปืน
หล่อนสติแตก ฉันวิ่งไปหาหล่อน
บางทีถ้าฉันอยู่เฉยๆ ซะ หล่อนก็คง...
หล่อนยิงแม่
ฉันทำให้หล่อนตกใจ หล่อนเลยยิงแม่
ฉันฆ่าหล่อน
ฉันยิงหล่อน
ฉันหยิบปืนขึ้นมา มันลั่น แล้วฉันก็ยิงหล่อน
เธอน่าจะบอกฉัน
ฉันไม่อยากให้สิ่งที่เกิดขึ้น ทำให้เธอเปลี่ยนไป
ไม่อยากให้สิ่งที่เกิดขึ้น ทำให้เธอมองฉันเปลี่ยนไป
แต่เธอพูดถูก
ฉันน่าจะบอกเธอ
ใช่เลย เธอน่าจะบอก
ฉันรู้อยู่แล้วว่า มีเรื่องที่เธอไม่ยอมบอก
คืนนั้น...
เรายังเป็นแค่เด็ก
แล้วท้องฟ้าบ้าบอก็ถล่ม
เราไม่พร้อมรับมือกับมัน ไม่มีใครพร้อม แต่...
ไอริส ฉันขอโทษ
ฉันขอโทษจริงๆ
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ฉันรู้ว่าเธอเสียใจ
เราจะผ่านเรื่องนี้ไปให้ได้
เพราะเราต้องผ่านไปให้ได้
มาเถอะ
ฟังนะ เราควรไปที่โอมาฮา
อยู่ที่นั่นเราจะปลอดภัย และพ่อของเธอก็อยากให้เธอปลอดภัย
ไม่ใช่ว่าพวกเธอ ดูจะแคร์เรื่องนั้นหรอกนะ
ฟังนะ พวกเธอตัดสินใจผิดแล้ว โอเคไหม
แล้วพวกเธอจะเข้าใจ ฉันแค่หวังว่า
พวกเธอจะไม่ต้องเจ็บตัว หรือแย่กว่านั้น ก่อนที่จะเข้าใจ
นี่คุณกำลังจะบอกว่า จะมากับเราด้วยใช่ไหม
- เธอให้ทางเลือกฉันไหมล่ะ - ไม่เลย
งั้นก็นั่นแหละที่ฉันจะบอก
อย่างน้อยก็จนกว่า ฉันจะกล่อมพวกเธอให้กลับไปได้
ซึ่งฉันกล่อมแน่
- เจ๋งเลย - ใช่
ถ้าพูดแบบนี้แล้วอะไรจะดีขึ้น ฉันขอโทษที่ลากคุณมาเกี่ยว
แต่ฉันดีใจนะที่คุณอยู่ที่นี่
ก็นะ
มีแต่เธอนั่นแหละที่ดีใจ
และฉันก็ขอโทษที่ขโมยแจ็กเกตของคุณ
- และของวิลด้วย - ก็นะ...
แม้ว่าเราใส่แล้วดูดีสุดๆ เลยก็ตาม
ไม่หรอก ฉันกับวิลใส่แล้วเท่กว่าเยอะ
อืม ไม่อะ
ไปได้แล้ว
นี่
เราควรคุยกันไหมว่า ทำไมนายถึงกลับเข้าไปในนรกนั่น
เพื่อเอากระเป๋า
เพื่อปกป้องต้นฉบับของแม่ฉันน่ะ
แม่ไม่มีโอกาสได้เขียนบทสุดท้ายให้จบ ฉันเลยอยากเขียนเอง
เพื่อแม่ แต่ก็เพื่อตัวฉันด้วย
- ฉันรู้ว่ามันไร้เหตุผลที่กลับเข้า... - ใช่เลย
แต่ก็แอบเจ๋งดีด้วย
ไซลัส บาทหลวงริดจ์เวย์พูดบางอย่าง ในโบสถ์เมื่อเช้าที่กินใจเรา
เป็นสาส์นจากไอเซอาห์
เขาบอกว่า "พระเจ้าทรงยิ่งใหญ่ ไม่ทรงอ่อนล้าหรือเหน็ดเหนื่อย
ความเข้าใจของพระองค์ สุดจะหยั่งรู้ได้"
ปู่ว่านั่นแปลว่า ต่อให้เป็นผู้หยาบกระด้างที่สุด
เป็นผู้ที่มีปัญหา พระเจ้าก็ยังทรงรักพวกเขา
พระองค์ไม่ทรงถอดใจจากพวกเขา
นี่
เรารักหลานนะ ไซลัส
เราโชคดีมากที่ได้เป็นปู่กับย่าของหลาน
ชีวิตมันไม่ง่ายหรอกนะ เจ้าหนู แต่มันก็เป็นสิ่งดี
เราทำให้มันดีได้
พันโทครับ จ่าสิบเอกบาร์คาครับ
คุณไม่ควรมาอยู่ที่นี่ นี่มันดึกแล้ว
ผมว่าจะกลับแล้วครับ
ผมไปเดินรอบเมืองมา และ...
รู้ตัวอีกทีก็มาอยู่ที่นี่
เข้ามาสิ
ผมเลิกคิดถึงสิ่งที่เราทำไม่ได้
ยืนตรง
คุณรู้ว่าเราทำอะไร บาร์คา คุณรู้ดีว่าเราทำอะไร
บอกมาซิ
พูดออกมา
เรากำจัดภัยคุกคามครับ
ถูกต้อง
ท่านครับ
ด้วยความเคารพ ผม...
พวกเขาไม่ได้ดูเหมือนภัยคุกคาม
ขอบคุณครับ ผมอยากพูดถึงการส่งมอบ
เรากำลังพูดถึงปัญหาของสาธารณรัฐ ที่เป็นเรื่องอ่อนไหว
มาคุยกันเถอะ
ฟังนะ ผมเชื่อมั่นในโปรแกรม
คนที่ฉลาดกว่าผมเป็นคนคิดมันขึ้นมา และผมก็เห็นแล้วว่ามันได้ผล
สิ่งที่เกิดขึ้นตอนที่ผม เอาแผนการมากางดู...
เรามีพลังงาน น้ำ
ยา การขนส่งลำเลียง
มีสภา มีศาล โรงเรียน วัฒนธรรม
มีสกุลเงิน เศรษฐกิจ เกษตรกรรม โรงงาน
มีกฎหมาย
เราคือแสงสุดท้ายของโลก
เราคือความหวังสุดท้าย
และเรา พวกเรา
เราทำให้ประชากรกว่าสองแสนคน
ได้มีชีวิต
ได้สร้างอนาคต
"พวกเขาดูไม่เหมือนภัยคุกคาม"
พวกเขาจะเป็นแน่
ผมไม่รู้ว่าจะเชื่อแบบนั้นได้ไหม
นั่งลง บาร์คา ฉันจะทำซุปให้กิน
ไปเปิดประตูสิ
ไปเลย
คุณจะถูกส่งตัวไปยังศูนย์สุขภาพ และสวัสดิการของกสร.
จนกว่าจะพร้อมปฏิบัติหน้าที่อีกครั้ง
แม้ตอนนี้เราจะต้องการแรงงานก็ตาม
ผมว่าผมคงไม่มีวันพร้อม ปฏิบัติหน้าที่ได้อีกแล้ว
งั้นคุณก็จะไม่ได้ออกจากศูนย์
คุณเคยคิดไหมว่ามีคนตายไปเท่าไร
เราคือแสงสุดท้ายของโลก
โกหกชัดๆ
ไปได้
โกหกทั้งเพ คุณรู้ดีว่าเราทำอะไรลงไป
นี่มันโกหกทั้งเพ
นั่นเป็นเพราะหลักการทางวิทยาศาสตร์
ที่เรียกว่าพลังงานศักย์และพลังงานจลน์
เคยได้ยินคำพวกนี้ไหม
ไม่เคยเลยครับ
โอเค
เราจะทำให้ดูว่าเกิดอะไรขึ้นในนั้น
และมันก็ทำได้ง่ายมาก
แต่ก่อนอื่น ฉันอยากให้เธอเข้าใจ คำว่า "ศักย์" และ "จลน์"
คำว่า "ศักย์" หมายถึง "กักเก็บ"
และคำว่า "จลน์" หมายถึง "เคลื่อนที่" สิ่งที่เธอกำลังทำ
กับพลังงานทั้งสองรูปแบบในกระป๋อง
เมื่อเธอกลิ้งกระป๋องลงบนโต๊ะ
พลังงานจลน์ ใช่แล้ว พลังงานแห่งการเคลื่อนที่
มีบางส่วนของท่อกับยางวงด้วย
น้ำหนักน่าจะหนักกว่ากระป๋องและยางวง