Wat voorafging:
Die zwangere vrouw die we toen zagen...
Ze schoot mam neer vanwege mij.
Ik wist dat je iets voor me verzweeg.
Ik wil niet zijn wie anderen denken dat ik ben.
Als we er een moeten vermoorden, kun je dat dan?
Ik zei dat hij niet moest gaan. Ik schreeuwde het tegen hem.
Help ons onze vader te vinden. -Geweldig.
Dus dankzij de kaart weten we...
dat de onderzoeksfaciliteit in de staat New York is.
Maar we weten niet precies waar. Nog niet.
Dat is nog een goede reden om terug te gaan. Ik zeg het maar.
Leuk geprobeerd.
We zijn misschien verkeerd gelopen...
maar zo komen we alsnog bij de snelweg.
Onze voorraden zijn bijna op...
en het gaat zo regenen, dus...
Als Wills tussenstop een succes was, was het een ander verhaal geweest.
Niet erg, we verzinnen wel iets.
Waarom lacht hij?
Hé, waarom lach je?
Waar is de Burgerrepubliek?
Het heet de Verborgen Stad.
Toen mensen onze alliantie ontdekten...
stelde ik me voor dat hij onder de grond was.
Ik ook.
Maar ze maken brandstof...
hebben helikopters, gewassen...
Dat gaat niet ondergronds.
Nou, pap is in hun onderzoeksfaciliteit...
maar dat is niet waar zij zijn.
Misschien doen ze die andere dingen ook ergens anders.
Al die productie wijst wel op een grote groep mensen...
en dan is hun beveiliging...
en het verzwijgen van hun locatie wel begrijpelijk.
Klinkt nogal verdacht.
Klopt, en die berichten van je vader zijn zorgwekkend...
maar met technologie en agricultuur...
en een eigen regering kun je beter verborgen blijven.
Zelfs als ze dan verdacht lijken.
Ik bedoel dat we blij moeten zijn...
dat ze niet alles overgenomen hebben. -Dat weten we niet.
Jawel, want we handelen met ze. Net als Portland.
Er zijn beschermingscontracten.
Ze hebben onze vader, dus...
We weten eigenlijk niks.
Vandaar deze lange wandeling.
Luister.
We hebben genoeg eten en water om Omaha te bereiken. Meer niet.
Dat is in het noorden. Ze gaan naar het oosten.
En ze lijken niet van gedachten te veranderen.
Iris tenminste niet. -Ja.
Silas ook niet.
Enig idee waarom Ribfluweel erbij is?
Zo goed kent hij de meiden niet.
Misschien is hij de wig.
Praat met hem, overtuig hem van gedachten te veranderen.
Ik regel Hope wel. -Begrepen.
Hé, kom eens kijken.
VERBODEN TOEGANG
Zullen we eens gaan kijken?
Ja, kom op.
Zo'n verborgen plek?
Misschien vinden we spullen of zelfs eten, als we geluk hebben.
We kunnen er schuilen.
Ik ben nog nooit in een school geweest.
HVASS LEER TE VLIEGEN
VIERDEJAARS
Gaat het?
Shit. Ja, sorry.
Ik wilde zien of er iets bruikbaars te vinden is...
terwijl we op de babysitters wachten.
Niet echt, dus.
Hiermee kunnen we regen opvangen.
Wat een groot gebouw.
Geen Legen gezien, maar ze kunnen er alsnog zijn.
Prioriteiten: eten, kleding voor Hope...
en iets om water in te bewaren.
Laten we gebruik maken van de stortregen.
Ja. -Zoiets, dus.
Goed gedaan.
We zijn sneller als we ons opsplitsen.
We redden ons wel.
Iemand heeft ons geleerd:
'Uiteindelijk gaat het om vermijden.
Afstand is het verschil tussen leven...
en dood.
Erg goed. Klink ik zo?
Oké...
Silas, hou je walkie aan. En...
Elton. Waterdienst met mij, kom op.
Wat een eer.
Dus... -Hé...
We hebben niet gepraat sinds...
Ik wilde met je praten, maar het is cool.
We praten later wel.
Ja, zeker weten.
Cool.
Silas en ik doen de begane grond.
Begrepen.
Hé. Ogen open, oké? Hou je wapen paraat.
Als je er een ziet, ren je weg. Begrepen?
We zien elkaar hier over één uur. Wees voorzichtig.
Dat hoorde ik.
We gaan samen op pad.
Ja. Het gaat om vermijden...
Dat meen je niet.
Droegen ze dit echt?
Alsof ze voor lul wilden staan.
Wacht... Droeg jij zulke dingen ook?
Dat mag ik niet beantwoorden.
Mijn god, hou op.
Ik schaam me echt namens jou.
Ik zou lachen als ik geen honger had.
Wat is er gebeurd?
Je dacht dat de wereld verging en dat mensen klote zijn.
Nu loop je door kilometers vol Legen om een voorgevoel.
Mag ik mezelf niet opnieuw uitvinden?
Kijk dan. Er zijn eindeloos veel opties.
Je hebt ons hierheen geleid.
Ben je overgehaald of twijfelde je misschien?
Eerst wel.
Maar toen twijfelde ik aan m'n twijfels.
Geef je nog eens eerlijk antwoord?
Ja.
Zodra je eerlijk zegt waar coole Huck is.
Want je klinkt nu echt als m'n vader.
Je bent niet komen opdagen.
Het kantoor van directeur Collinbock? Zegt dat je iets?
Ik heb de hele dag op je gewacht en je was er niet.
O ja.
Dat.
Dus je bent het vergeten.
Ik wilde tussen m'n lessen door gaan...
en toen bedacht ik de perfecte zin...
voor het voorwoord voor dat immunologie-boek.
Waar ik zo'n moeite mee heb.
Toen vergat ik het.
En toen had ik een ander vak...
en dacht ik: Als je daar de hele dag zit...
laat je de volgende keer geen stinkbom meer afgaan...
om een dag vrij te krijgen.
En toen vroeg ik me af of alles wat er gebeurd is...
door de processen in m'n hersenen komt...
en toen vergat ik het weer...
tot dit moment.
Dus vertel eens wat er met je aan de hand is.
Dit gebeurt vaker. -Het waren niet zomaar bommen.
Het waren stinkbommen met een timer.
Ik heb er twee weken aan gewerkt.
Laat maar.
Je baalt vast dat je een kneus zoals ik hebt gekozen.
Met Iris heb je tenminste geluk.
Het adoptiebureau zei tegen ons dat jullie samen in één wieg sliepen.
Jullie waren onafscheidelijk.
Al verbonden voor we jullie ontmoetten.
Zodra we jullie allebei zagen, wilden we jullie beschermen.
En anders zouden jullie elkaar beschermen.
Je hebt geluk met Iris, en zij ook met jou.
Ik heb nooit een tweede Iris gewild.
Ik hou onvoorwaardelijk van je.
Ik vind het rot dat je jezelf niet ziet zoals ik.
Want je bent uitzonderlijk.
Ik moet Iris helpen voor het eten weer aanbrandt.
Dus die stinkbommen... Ammoniumsulfide?
Kom op.
Probeer 60% dipropyleenglycol en 20% thioglycolzuur.
Dat had ik niet gedaan...
maar niet slecht.
Wat was dat?
Die omtrek heb ik vaker gezien.
Dit is de eerste met een echt bord.
Is dat toeval?
Misschien niet.
Iemand heeft ze expres weggehaald...
en er één overgeslagen?
Als iemand ze weghaalde...
is er wellicht iets waardevols verborgen.
Misschien vinden we toch nieuwe spullen.
Ja. Nu moeten we ze nog vinden.
Waar heb je dat geleerd?
Niet op school.
Oké, veilig.
We zoeken iets om water in op te vangen.
Flessen, bekers... Iets wat dicht kan.
Begrepen.
Die foto's die je maakt...
Dus je houdt van wetenschap?
Het is de reden dat ik besta, ja.
Hé, kom eens hier.
Pak dat eens.
Gaaf.
Je weet toch dat er thuis ook wetenschap is, hè?
Ja, maar dit is veel beter. Het is onberedeneerd.
Ik bestudeer de wereld niet in boeken en labs.
Ik documenteer alles echt.
En het feit dat je Iris en Hope helpt hun vader te vinden?
Hoe zit dat? -Dat is ook belangrijk.
Ze maken zich zorgen om hun pa.
Dat wil ik niet. -Je kende ze nauwelijks.
Ja.
Nu weet ik alles. Vieze adem, toiletgewoontes.
Als je zo'n ervaring deelt...
ben je voor altijd verbonden.
Te gek.
Jodium.
De heilige graal van schoon water.
Neem maar mee.
Oké, we kunnen.
Dat was er eerst niet.
Is het van een Lege?
Hij is vast gewond weggekropen.
Misschien.
Misschien niet.
Silas, Iris, hoor je me?
Silas.
Blijf achter me.
Wat een feestje.
SADIE HAWKINS-FEEST KOM OP TIJD
De deur houdt het wel.
Sadie... Hawkins.
Ze ging hier vast naar school.
Hier hebben we vast niks aan.
Wie zegt dat?
Laten we naar de lerarenkamer gaan.
Misschien hebben we daar wel geluk.
Laat mij maar.
Waterschade.
De grond is ongelijk en het kozijn is scheef.
We krijgen hem nooit open.
Geef me je walkie.
Bedankt. Felix, hoor je me?
Felix...
Oké, wat...
Zijn de batterijen leeg?
Nee, verroest.
Je praat nooit over je ouders.
Hoe was je vader?
Je zat toch in het leger of zo?
Hij was vast trots. -Klopt.
Met vaders is het altijd ingewikkeld.
Hoe bedoel je?
Hij had gewoon...
een rare manier om te laten zien dat hij om me gaf.
Ja.
Sorry, Hope.
Ik moet ervandoor.
Maar jezelf in gevaar brengen...
voor mensen die je niet eens kent?
Serieus?
Het zijn goede mensen, Hope.
Dat lijken ze tenminste te zijn, en de Burgerrepubliek deelt onze doelen.
We moeten ze vertrouwen.
Goede mensen zeggen waar je naartoe gaat.
Sorry dat ik niet geloof...
dat je alles scherp ziet.
Ik vertrouw m'n verstand...
en m'n verstand zegt dat ik deze mensen moet vertrouwen.
Als ik mensen iets kan leren...
en ze de nodige training kan geven...
dan is dat wat we moeten doen. Het is de enige manier.
De wereld die je wilt redden, bestaat niet meer.
Dat is wat mijn verstand zegt.
Dit is niet het einde.
Als dat zo was, was het simpel geweest, maar het is niet zo.
We hebben nog een kans. Ik grijp hem.
Ik zal het beter doen.
Ik zal het niet meer verknallen.
Ik ga niet weg vanwege jou.
Je verpest het niet.
Natuurlijk wel.
De reden dat je zo gefrustreerd bent, is niet jouw schuld.
Hoe bedoel je?
Ik wil al een tijdje met je praten, over van alles...
en dat kan ik nu niet.
maar dat doen we als ik terugkom en ik kom terug.
Het is heftig, maar niet slecht.
Ze zeiden toch dat we niet mogen communiceren?
Dat de BR geen berichten ontvangt of verstuurt?
Ik heb er iets op bedacht.
Wat?
Een aanpassing van wat oude technologie...
die ik deel met de raad van Omaha als ik terug ben.
Ik zal het jou en je zus laten zien.
Felix weet... -Felix?
Hij is familie, Hope.
Je hebt iets gemaakt om mee te communiceren?
Zie je wel? Ik kan ook best stout zijn.
Het komt wel goed.
Ik hou van je.
Meer dan je weet.
Mag ik iets eerlijk zeggen?
Ja.
In plaats van oog in oog komen te staan met god weet wat...
kunnen we het naar buiten lokken.
Het op eigen terrein bevechten.
Misschien... -Blijf achter me.
Hé.
Gaat het?
Ik ben claustrofobisch, dus ik negeer het liever.
Deze gaat nergens naartoe.
We moeten doorgaan.
Wil je wat water? -Ja.
Ik snap dat je een reden hebt om hier te zijn, oké?
Maar je bent hier niet klaar voor.
Jullie allemaal niet. Ikzelf misschien zelfs niet.
Misschien staat er nu niets op ons te wachten...
maar vroeg of laat gebeurt dat wel, oké?
En als je om Iris geeft, of Hope of Silas...
Je hebt dit vaker gezien.
Ooit willen weten waar deze tattoo voor is?
Hij herinnert me aan alles wat ik ooit ben kwijtgeraakt.
De mensen die ik kwijt ben.
Ik ben m'n ouders ook kwijt, Elton.
Net als jij.
Er waren anderen.
Vrienden.
Degene die me heeft geleerd hoe ik zo'n slot open krijg.
Nee.
Ik wil niemand meer kwijtraken, oké? Dat gebeurt niet.
Daarom heb ik je hulp nodig. Oké?
We moeten de anderen overtuigen om terug te gaan.
Denk er gewoon over na, oké?
Denk erover na.
Kom op.
Laten we gaan.
Was dit een Lege?
Nee.
Nee, echt niet.
Kijk.
We moeten de anderen vinden.
We moeten wegwezen.
Wat dit deed, is niet alleen.
SABINA JAMES ZAL ZEKER HAAR EIGEN DING DOEN
Als het moet...
kunnen we langs de Legen naar boven gaan.
Heb je dorst?
Waar heb je...
Onder de tribunes.
Ik heb nog nooit frisdrank uit blik gehad.
Shit, wat lekker.
Ja.
Denk je dat ze wisten hoe goed ze het hier hadden?
Frisdrank, feesten, tekenles...
De vrijheid om wie en wat dan ook te kunnen zijn.
Had je al die andere dingen niet op de universiteit?
Ja.
Ik wou dat ik toen wist wat ik nu weet.
Dan had ik mezelf niet zo onder druk gezet...
om alles goed te maken.
Voor alle anderen te leven.
Wat wilde je goedmaken?
Van alles.
Ik kan je één ding vertellen.
Dan was ik echt naar meer feesten geweest. Ik bedoel...
dan was ik niet zo bang geweest om lol te hebben.
En kunst?
Wat is daarmee?
Je bent een kunstenaar.
Je doet nu iets anders. Je bent onze leider.
Dat probeer ik.
Je doet het.
Jij bent ook anders.
Wat je bij de Gloed deed...
Ik weet wat mensen over me zeggen.
Domme mensen.
De meeste mensen.
Ja. Domme mensen.
Als ze iets over me zeiden...
over wat ze dachten dat ik deed...
hoorde ik het de hele dag in m'n hoofd. Opnieuw en opnieuw.
Hier is dat niet zo.
Mooi zo.
Je zou iets laten horen als het veilig was.
Kom op.
Alsjeblieft.
Oké, doe je hem zo op?
Ik wist niet...
Ik dacht niet dat je...
M'n oma hield van dit nummer.
Weet je wat? Klinkt goed.
De trap naar de kelder is verderop.
Wat een doolhof.
Achteruit.
Nee, niet het geweer.
Zo maf om aan al die ouderwetse feesten te denken. Ik bedoel...
vrouwen in baljurken die op dit soort muziek walsten.
Dat was vast echt...
chic.
Toen ik vier was...
nam m'n oma me mee naar een dansles in het bejaardencentrum.
Het was niet chic.
Betrapt.
Dus je kunt dansen? Oké, kom op. Laat eens zien.
Dat gaat niet.
Ik herinner het me niet meer.
Ik geloof je niet.
Ik weet het echt niet meer.
Dus...
Kom op, we doen het samen.
Kom op.
Die kant op.
Zo, toch?
Denk het wel.
Oké.
En...
Ja, oké. Niet slecht.
Nu wordt het wat.
Kom op.
We kunnen het.
Natuurlijk, natuurlijk.
We moeten erlangs kunnen.
Ging hij nou maar gewoon weg.
Misschien blijft hij expres daar.
Moet je zien.
Hij lijkt wel een bewaker in de deuropening.
Het verdedigt z'n jongen.
Als ik gelijk heb, weet ik de oplossing.
Langzaam.
Kom op.
Silas, hoor je me?
Gevonden.
Hé, Iris.
Silas, kom op.
Hij gaat echt niet open.
Is er nog een uitgang?
Achterin, naar de kelder.
Maar er staat een Lege.
We gaan naar beneden en komen dan terug.
Ik handel de Lege wel af.
Jullie blijven hier tot ik klaar ben, oké?
Er loopt nog iets rond op de gang.
En het is niet vriendelijk.
En wat je zei over z'n jongen verdedigen?
Dat heb ik geleerd omdat ik zo vaak buiten was.
Je denkt vaak dat je een situatie op de juiste manier ziet.
Maar soms...
is er iets anders aan de hand...
wat je niet wist.
Zoals hoe je wilt dat ik naar huis ga?
Daarom deed je dat.
Al die vragen.
Dat moet je ook doen.
Een paar dagen terug had ik het gedaan.
Nu weet ik dat ik dat niet kan doen.
Vaders laten op een rare manier zien dat ze om je geven.
Misschien begreep ik pap wel verkeerd.
Hoe bedoel je?
Voordat hij vertrok zei hij dat m'n frustratie niet mijn schuld was.
Ik dacht dat hij gewoon wilde dat ik me beter voelde, maar...
misschien...
wilde hij me beschermen, zoals die wolf.
Waartegen?
Geen idee. Iets.
Als ik hem vind, vraag ik het hem wel.
Heb je nog honger?
Pak alles maar in.
Ik regel dit.
Hoorde je dat?
Ja. Geen idee wat het is.
We moeten langs die Lege komen.
Ik doe deze deur open...
en jij die, als ik dat zeg.
Hé. Kijk me aan.
Kom op, kom op.
Hier. Hé.
Silas. De deur.
Silas.
Wat is dat?
Een lichtkogel.
Bescherm je ogen.
Silas, pas...
Silas.
Silas? De deur.
Gaat het?
Ja, met jou?
We moeten hier weg.
Silas.
Getver.
Je moet toch aan je Omega-3 komen?
Silas, help me eens met de deur.
Hoorde je dat?
Iris?
Iris.
Hope?
We moeten de deur open krijgen. Er zijn Legen...
en het gaat zo mis.
Iris, we krijgen je daar wel weg. Hou vol.
Schiet op.
Hij komt eraan.
Ze blijven maar komen.
Een schone lei.
Zelfs z'n moeder getuigde tegen hem.
Bizar dat ze hem toegelaten hebben.
Hij moet de gevangenis in.
Felix.
Silas.
Felix. Schiet op.
Silas, stop. Silas.
Sorry.
Toen je schreeuwde...
Ik weet het. Maar ik ben in orde.
En wij?
Ik heb nogal wat gemist.
Als we maar...
Of als je...
We hadden moeten praten.
We hadden elkaar moeten vertellen wat er toen gebeurd is.
We hadden er voor elkaar moeten zijn.
Dat zijn we allebei misgelopen.
Man...
Je bent een taaie, weet je dat wel? -Ja.
Ik maakte me zorgen om je.
Bedankt.
Ik maak me vooral zorgen om Silas.
Dus...
als je terug zou willen gaan...
hoe zou je dat aanpakken?
Door de gloed gaan, dat zou zelfmoord zijn.
Afhankelijk van hoe snel we de rest overtuigen, zijn er opties.
Zoals?
Het zit zo.
Onze laatste goede kans is in Mississippi.
Huck en ik...
We kunnen je hulp echt gebruiken.
Zo houden we iedereen in leven.
Doe je mee?
Hé.
Iedereen staat klaar.
Dus...
Laat mij maar achter.
We laten je echt niet achter.
Ik heb Elton pijn gedaan.
Dat was per ongeluk.
Dat weet hij.
Je hebt gehoord wat ze zeggen.
Wat zij zeiden.
Denk jij dat ik m'n vader vermoord heb?
Nou?
Het is al goed.
Wat je ook denkt.
Maar ik... -Niet doen.
Het maakt niet uit.
Misschien had ik het kunnen doen.
Misschien had je me dat moeten laten doen.
Maar je hebt ons gered. Twee keer.
Dat heb jij gedaan, Silas.
Daar gaat het om.
Kom op. Laten we je opfrissen.
Hé, alles oké?
Ja, het gaat.
Wacht.
Wacht even. Sorry.
Ben je je kroon vergeten of...
Nee.
Nee, ik wil gewoon een groepsfoto.
Kom op, allemaal.
Je camera was toch om te documenteren?
Sinds wanneer maak je foto's van mensen?
Geen idee.
Sinds nu.
Kom op.
Lachen.
Proefpersoon A402.
Daar is prima, bedankt.
Proefpersoon toont geen reactie pp psychologische prikkels.
Necrotisch plasma en hersenvocht afgenomen voor testen.
Resultaten worden vergeleken met testen tijdens en na de reanimatie.
Morgen beginnen we zoals gepland aan de testen met klimaatvariatie.
Nogmaals: Dit is proefpersoon A402...
toen hij nog leefde bekend als Dr. Samuel Abbott uit Portland, Oregon.
Bedankt. Volgende proefpersoon.
Daar is prima.
Proefpersoon A403. roefpersoon.