Ang nakaraan sa The Walking Dead: Word Beyond.
'Yong babaeng buntis na nakita namin no'ng namatay si mama?
Natakot siya sa 'kin kaya binaril niya si mama.
Alam kong may 'di ka sinasabi sa 'kin.
Ayaw kong gano'n pa rin ang tingin nila sa 'kin dito.
Kung sakaling kailangan nating pumatay, kakayanin mo ba?
Sinabihan ko siyang 'wag pumunta. Sinigawan ko siya na 'wag siyang pumunta.
Kung tutuparin mo ang pangako kay papa, hanapin natin siya.
Ayos.
Alam na natin mula sa mapang binigay,
na ang pasilidad ng research sa Civic Republic ay nasa New York.
Pero hindi pa natin alam ang eksaktong lugar.
Dahilan diyan, bumalilk na tayo. Opinyon ko lang naman 'yon.
Asa ka.
Baka mali ang dinadaanan natin pabalik,
pero dapat sa interstate pa rin ang labas nito.
Ang problema, mauubos na ang suplay natin,
at mukhang uulan pa, kaya...
Kung ang istasyon na sinabi ni Will ay ayos na,
puwede din do'n, pero...
Ayos 'yon. Alamin natin.
Bakit siya ngumingiti?
Uy, bakit ka ngumingiti?
Tingin mo, asan ang Civic Republic? May rason kaya tinawag 'yung 〝Tagong Siyudad〞.
No'ng unang pag-uusapan ng mga tao ang alliance,
sa 〝Tagong Siyudad〞, ang naisip ko nasa ilalim ng lupa 'yun.
Ako rin.
Nakakagawa sila ng sarili nilang gasolina,
nagpapalipad ng helicopter, nagtatanim… Mahirap 'yun gawin sa ilalim ng lupa.
Well, sa lugar na kinalalagyan ni papa,
wala sila do'n.
Siguro sa ibang lugar nila ginagawa ang ibang bagay.
Kahit na, ang mataas na kita nila ay indikasyon ng malaking populasyon,
kaya nga kailangan ng seguridad--
'yong hindi nila pagsasabi kung nasaan sila ay tama lang.
Parang duda ako diyan.
Tama, at ang message ng papa mo ay nakakapang-alala,
pero kung may teknolohiya sila, at agrikultura,
at maayos na sistema ng gobyerno, mas mabuting nakatago na lang,
kahit na pagdudahan ang motibo nila.
Dapat matuwa tayo, dahil hindi nila tayo kinukontrol, 'di nila kinukuha ang lahat.
'Di tayo sigurado diyan.
Sigurado 'yun dahil nakikipagkalakalan tayo sa kanila. Maging ang Portland.
May joint protection na kasunduan tayo.
Well, kinuha nila si papa, kaya…
Ang totoo, wala tayong alam.
Dahil diyan, maglakad tayo ng malayo.
Tingnan mo.
Sapat lang ang pagkain at tubig natin para makarating sa Omaha. 'Yon lang.
Kaya lang nasa norte ang Omaha, pa-silangan naman sila,
Oo.
At mukhang hindi magbabago ang isip nila.
-Lalo na si Iris. -Oo.
Si Silas din.
Sa tingin mo, bakit sumusunod sa kanila si Elton?
Hindi niya masyadong kilala ang dalawang dalaga.
Baka gusto niya lang talaga.
Uy, bakit 'di mo kausapin? Kumbinsihin mo para magbago ang isip.
-Akong bahala kay Hope. -Sige.
Uy! Tingnan niyo 'to!
May napala tayo, 'di ba?
Tama. Tara!
Ganitong lugar at tago sa lahat?
Baka may makita tayong mapapakinabangan, o makakain 'pag sinuwerte.
At hindi tayo mauulanan.
Hindi pa ako nakapasok sa loob ng high school.
HVASS HIGH SCHOOL
Okay ka lang?
Oo, sorry.
Tiningnan ko baka mayro'n tayong puwedeng magamit
habang hinihintay nating umuwi ang mga baby sitter natin.
Mukhang wala namang magagamit.
-Uy! -Puwede 'tong lalagyan ng tubig ulan.
Ang lawak ng lugar na 'to.
Walang senyales na may patay, pero hindi ibig sabihin wala.
Unahin ang pagkain, damit ni Hope,
at kahit anong puwedeng lagyan ng tubig.
Samantalahin natin ang buhos ng ulan.
-Oo. -Oo, gaya niyan.
Ang galing mo.
Mas marami tayong makikita kung maghihiwa-hiwalay tayo.
Kaya namin ang sarili namin.
May nagturo sa 'min,
〝Sa huli, mahalaga ang pag-iwas.
Ang pagdistansya ang pagitan ng buhay
at kamatayan.〝
Ayos. Gano'n ba ako manalita?
Okay...
Silas, dapat nakabukas lang ang radyo mo.
At Elton. Tayo ang kukuha ng tubig, tara na.
Ikinararangal ko.
-Ah, bali-- -Uy…
Hindi tayo masyadong nakapag-usap, mula…
Akala ko makakapag-usap tayo o kahit ano, pero ayos naman.
Puwede tayong mag-usap mamaya.
Oo, sige.
Ayos.
Kami ni Silas ang titingin sa unang palapag.
Okay.
Uy. Talasan niyo mga mata niyo, okay? Hawakan ang armas niyo.
'Pag may nakita kayo, tumakbo kayo. Naintindihan niyo?
Magkita tayo dito sa loob ng isang oras. Ingat kayo.
〝Ingat kayo.〞
Narinig ko 'yon!
Mukhang ikaw at ako ang magkasama, bata.
Tama… Mahalaga ang pag-iwas…
Ha-ha! 'Yon.
Baduy.
Ginagamit 'to ng mga tao?
Parang gusto nilang magmukhang ewan.
Teka… Gumamit ka nito?
Hindi ko aaminin o itatanggi.
Ano ba 'yan, tumigil ka nga!
Nakakahiya ka.
Kung 'di lang ako gutom, tatawanan kita.
Anong nangyari?
No'ng huli tayong nag-usap,
akala mo katapusan na ng mundo at buwisit ka sa mga tao.
Ngayon naglalakad ka ng malayo habang nag-aalala sa mga patay.
Tingin mo ba huli para ibahin ko ang sarili ko?
Isipin mo. Maraming puwedeng pagpilian.
Dinala mo kami dito ni Felix.
Napilitan ka lang ba dito, o nagdalawang isip ka?
Oo.
Pero nagdalawang isip ako no'ng nagdalawang isip ako.
Sasabihin mo ba ang totoo o ano?
Oo.
'Pag sinabi mo na sa 'kin kung nasaan na ang astig na Huck.
Dahil ngayon, para kang si papa umasta.
Hindi ka pumunta.
Sa opisina ni Principal Kallenbach? 'Di mo man lang naalala?
Naghintay ako sa 'yo buong araw pero hindi ka dumating.
Tama.
'Yan.
Nakalimutan mo nga.
Well… Pupunta sana ako sa pagitan ng oras ng klase ko,
pero bigla akong nakaisip ng dapat kong isulat
sa panimula ng advanced immunology na libro.
Kung saan ako pinakanahihirapan, tanda mo?
Kaya nakalimutan ko.
Pagkatapos no'n ay may klase na ako ulit…
Naisip ko, kung maghapon kang nakaupo do'n,
siguro magdadalawang isip ka na magpaputok ng mabahong bomba
para mawalan ng pasok sa school.
Kaya iniisip ko na ang lahat ng nangyari ay resulta
ng background process ng utak ko,
kaya nakalimutan ko ulit, hanggang…
hanggang ngayon.
Ikukuwento mo ba sa 'kin kung anong nangyari sa 'yo?
-Lagi na ang ganito-- -Hindi lang basta mabahong bomba.
Mabahong bomba na pumuputok sa itinakdang panahon 'yun.
Inabot ng dalawang linggo para ma-perfect ko 'yun.
Hayaan mo na.
Ang piliin ang palpak na gaya ko ay nakakainis naman talaga minsan.
Mabuti't ayos ang naging pagpili mo kay Iris.
Sinabi ng agency sa 'min ng mama niyo na dapat magkasama kayo.
Hindi kayo puwedeng paghiwalayin.
Magkasama na kayo bago pa namin kayo nakilala.
Mula no'ng una namin kayong makita, gusto na namin kayong protektahan.
Kahit 'di namin kayo maprotektahan, poprotektahan niyo naman ang isa't-isa.
Ayos ang pagpili mo kay Iris at ayos rin ang pagpili niya sa 'yo.
Hindi ako naghangad ng isa pang gaya ni Iris.
Mahal na mahal kita.
Nakakainis dahil 'di mo 'yun nakikita.
Dahil wala kang katulad.
Tutulungan ko si Iris para 'di masunog ang hapunan natin.
'Yung mabahong bomba… gawa ba sa Ammomium sulfide?
Ano ka ba?
Subukan mo ang 60% na depropylene glycol at 20% na thioglycolic acid.
Kung ako 'yun, 'di ganoon ang gagawin ko, pero…
puwede na.
Ano 'yan?
FALLOUT SHELTER
Kanina pa ako nakakakita ng ganiyang marka sa paligid.
Ito lang ang may nakapaskil pa.
Tingin mo ba nagkataon lang 'to?
Hindi siguro.
Tingin mo, sinadyang tanggalin lahat 'yan
-at nakalimutan niya 'tong isa? -Hindi ko alam.
Kung may humila ng sign na 'yan,
siguro may bagay sa loob na dapat itago.
Baka may makuha tayong makakain sa wakas.
Oo.
Hanapin na natin.
Saan mo natutuhan 'yan?
Hindi sa high school.
Okay, dito tayo.
Maghanap tayo ng paglalagyan ng tubig.
Bote, beaker… Kahit anong puwedeng isara.
Okay.
'Yang mga litratong kuha mo…
Mahilig ka pala sa science?
Oo, 'yon ang hilig ko.
Uy, halika dito.
Oo, kunin mo 'yan.
Ayos.
Marami ka pang gagawing research pag-uwi mo, 'di ba?
Oo, pero mas maganda 'to. Mas makabuluhan 'to.
Kaysa pag-aralan ang mundo sa libro at sa laboratoryo.
Dito, danas ko mismo at dinudokumentaryo ko.
Eh ang pagtulong mo kina Iris at Hope na makita ang papa nila, ha?
Anong masasabi mo doon?
Kasama din ako sa paghahanap nila.
Nag-aalala sila sa papa nila…
-Ayaw kong mag-alala sila. -Hindi mo sila gaanong kilala.
Oo.
Ngayon, alam ko na pati ang gawin nila mula umaga hanggang gabi.
Ang ganitong karanasan, magpapatibay sa samahan namin buong buhay mo.
Nakakabilib.
Ayos 'to.
Iodine.
Magagamit 'to para linisin ang tubig.
Kunin mo na 'yan, at…
Okay. Puwede na tayo umalis.
Well, wala 'to kanina dito.
Galing ba 'to sa patay?
Mukhang may sugat siya at gumapang siya palayo.
Baka nga.
O baka hindi.
Uy, Silas. Iris, naririnig niyo ako?
Silas!
Diyan ka lang sa likuran ko.
Parang may party.
Sarado ang pinto. Okay lang.
Sadie… Hawkins. Ha.
Dito siguro siya nag-aral.
Baka hindi naman 'to magagamit
Sinong nagsabi?
Dapat pumunta tayo sa teacher's lounge sa ibaba.
Baka may makita tayong gamit do'n.
Ako na.
Nasira na 'to ng tubig.
Hindi pantay ang sahig at 'di pantay ang hamba ng pinto.
Tingin ko hindi na mabubuksan.
Akin na ang radyo mo.
Salamat. Felix, naririnig mo ba ako?
Felix…
Uy, ano--
Baka ubos na ang baterya.
Hindi. Kinalawang na.
Hindi ka nagkukuwento ng tungkol sa magulang mo.
Ikuwento mo naman ang tatay mo.
Ibig kong sabihin, nasa army ka, 'di ba?
-Tiyak, ipinagmamalaki ka niya. -Oo, ipinamamalaki niya ako.
Laging komplikado ang samahan ng anak at tatay, alam mo na?
Anong ibig mong sabihin?
Alam mo na…
nakakatawa ang paraan nila ng pagpapakita ng paki nila.
Oo...
Sorry, Hope.
Kailangan kong umalis
Nilalagay mo sa kapahamakan ang sarili mo, sa kung saan,
para sa mga taong 'di mo kilala?
Seryoso ka?
Mabubuting tao sila, Hope. Ibig kong sabihin…
mukha silang mabubuti. Ang layunin ng Civic Republic ay layunin natin.
Dapat magtiwala tayo sa kanila.
Ang mabuting tao, sasabihin sa 'yo kung saan ka nila dadalahin.
Sorry kung wala akong tiwala na malilinawan ka sa mga bagay-bagay.
Well, naniniwala ako sa utak ko
at sinasabi ng utak ko na dapat ko silang pagkatiwalaan.
Kung may pagkakataon akong magturo sa iba,
para sanayin ang tao sa mga dapat malaman.
'Yun ang paraan para magpatuloy tayo, Hope.
'Yon lang ang paraan.
Ang mundong gusto mong isalba, wala ng pag-asa.
Iyan ang sinasabi ng utak ko.
Hindi 'to ang katapusan.
Kung ito nga ang katapusan, madali lang, pero hindi.
May pagkakataon pa tayo. Kaya tatanggapin ko 'to.
Magpapakabait na ako.
Hindi na ako magiging pasaway.
Hindi ako aalis dahil sa 'yo.
Hindi ka pasaway.
Pasaway ako.
Galit ka. 'Di mo kasalanang galit ka.
Anong ibig mong sabihin?
Gusto kitang kausapin…
tungkol sa maraming bagay, kaya lang…
Hindi ko magagawa ngayon.
Pero mag-uusap tayo pagbalik ko, babalik ako.
Importanteng bagay 'yon, pero hindi 'yon masama.
Ang sabi nila wala tayong magiging komunikasyon?
Dahil hindi pinapayagan ng Civic Republic ang pagpasok at paglabas ng mensahe?
Well, gumawa ako ng paraan.
Ano?
Binago ko nang kaunti ang lumang technology na ibabahagi ko
sa Omaha Council pagbalik ko, pero hindi pa sa ngayon.
Ipapakita ko sa inyong magkapatid ang device.
-Alam na ni Felix-- -Felix?
Kapamilya natin siya, Hope.
Gumawa ka ng device para sa komunikasyon natin?
Kita mo? Kaya ko ring maging pasaway.
Magiging maayos ang lahat.
Mahal kita.
Higit pa sa iniisip mo.
Puwede ba akong magsabi ng totoo?
Sige.
Sa halip na pumunta diyan madilim para tingnan kung anong mayroon,
Bumalik na lang kaya tayo?
Unahin natin ang sarili natin kaysa sa kanila, puwede naman.
-Baka-- -Diyan ka lang sa likuran ko.
Uy.
Okay ka lang?
Oo. Claustrophobic ako, ayoko na lang alalahanin 'yun.
Hindi naman makakalabas 'to.
Tara na, tumuloy na tayo.
-Gusto mo ng tubig? -Oo.
Alam kong may dahilan ka kung bakit ka nandito. Okay?
Pero hindi ka handa para sa ganito.
Wala kahit isa sa inyo ang handa. Kahit ako, 'di ko alam kung kaya ko.
Wala mang kung ano doon sa ngayon,
pero 'di katagalan, magkakaroon at magkakaroon, okay?
Kung nagmamalasakit ka kina Iris, o kay Hope, o kay Silas…
Nakita mo na 'to dati, 'di ba?
Alam mo ba kung bakit ako nagpa-tattoo nito?
Para ipaalala sa 'kin ang lahat ng nawala sa 'kin.
Kung sinong mga nawala sa 'kin.
Nawala din ang magulang ko, Elton.
Gaya mo.
At may iba pa.
Mga kaibigan.
'Yung taong nagturo sa 'kin kung paano buksan ang naka-lock na pinto kanina.
Grabe.
Hindi ko na kayang may mawala pa, okay? Ayaw ko na.
Iyan ang dahilan kung bakit kailangan ko ng tulong mo. Okay?
Tulungan mo akong kumbinsihin ang iba na bumalik na lang.
Pag-isipan mo. Okay?
Pag-isipan mo.
Tara na.
Gawa ba 'to ng mga patay?
Hindi.
Hindi 'to gawa ng mga patay.
Ganito.
Hanapin natin sila, okay?
Kailangan nating makalabas dito.
Kung ano man ang may gawa nito, malamang 'di lang 'yun isa.
Kung kakailanganin siguro natin,
kaya nating malampasan ang mga patay. Gumawa tayo ng paraan para makaakyat.
Nauuhaw ka?
Saan ka nakakita…
Sa ilalim ng mga upuan.
Hindi pa ako nakatikim ng soda sa lata.
Wow. Ang sarap.
Oo.
Tingin mo, naiisip nila noon dito, kung gaano sila kasaya?
May soda, sayawan, klase sa art…
Ang kalayaang maging kahit kahit sinong gusto mo.
Maliban dito, wala bang mga ganoon sa university?
Mayroon.
Sana lang, noon ko pa nalaman ang mga alam ko ngayon.
Siguro hindi ko masyadong pinupuwersa ang sarili ko
para ayusin ang lahat ng bagay.
Ang mabuhay para sa iba.
Ayusin ang ano?
Mga bagay.
Pero may sasabihin ako sa 'yo.
Tiyak mas magsasayaw ako. Ibig kong sabihin...
Hindi ako matatakot na magsaya lang.
Paano 'yung art?
Ah.
Anong tungkol do'n?
Artist ka.
Iba ka na ngayon. Ikaw ang lider namin.
Oo. Sinusubukan ko.
Nagagawa mo naman.
Iba ka na rin.
Ibig kong sabihin, 'yung ginawa mo dati do'n sa Blaze…
Alam ko kung paano ako pag-usapan ng tao.
Mga walang isip na tao.
Karamihan sa tao.
Oo. Mga walang isip na tao.
Sa tuwing may sinasabi sila tungkol sa 'kin,
pinag-uusapan ang mga akala nila ginawa ko,
naririnig ko 'yon araw-araw, nasa isip ko. Paulit-ulit 'yon.
Dito, 'di ko 'yun nararanasan.
Mabuti!
Nangako ka sa 'kin pakikinggan ko 'yong tugtog 'pag ligtas na tayo.
Sige na.
Please.
Okay. Ganito?
Oo.
Ooh.
Oh.
Hindi ko akalaing…
Hindi akalaing ikaw ay…
Paborito 'yan ng lola ko.
Alam mo?
Nagustuhan ko 'to.
Nasa unahan pa ang hagdan papuntang basement.
Parang maze ang lugar na 'to.
Bumalik ka.
'Wag. 'Wag mong barilin!
Ano 'yun?
Nakakalokang isipin ang mga sinaunang sayaw. Ibig kong sabihin…
naka-gown ang mga babae, sasayaw sa tutog gaya nito.
Parang napaka…
glamoroso.
No'ng apat na taon ako,
isinama ako ng lola ko sa dance class sa senior center.
Hindi naman glamoroso.
Huli ka!
Kung ganoon, marunong kang magsayaw? Okay. Sige na, patingin ako.
Ayaw ko.
Hindi ko na maalala.
Hindi ako naniniwala sa 'yo.
Hindi ko na talaga matandaan.
kaya…
Sige na. Magsayaw tayong dalawa.
Sige na…
Doon ka.
Ganito, tama?
Siguro nga.
Okay.
At-- Hala ka!
Oo. Okay lang 'yan, sige.
Malapit na nating magawa.
Sige na.
Kaya natin 'to.
Oo nga naman.
Tiyak may paraan para makadaan tayo.
Kung gagalaw siya, o aalis.
May dahilan kung bakit hindi siya gumagalaw.
Ibig kong sabihin, tingnan mo.
Nakatayo siya sa may pinto parang nakabantay lang.
Tingin mo binabantayan niya ang anak niya.
Kung tama ako, tingin ko alam ko na kung paano tayo dadaan.
Dahan-dahan.
Sige na.
Silas, naririnig mo ako?
Dapat sundan mo ako, 'di ba?
Nakita ko na sila!
Uy! Iris!
Silas,
Hindi 'yan nabubuksan.
Mayro'ng bang ibang lalabasan?
May daan sa likod papuntang basement.
Kaya lang may mga patay do'n.
Okay, baba kami at babalik kami agad.
Akong bahala sa mga patay.
Dito lang kayong dalawa. Okay?
May kung anong gumagala sa hallway.
At mukhang 'di tayo do'n ligtas.
Kung gano'n tama nga na 〝binabantayan niya ang anak〞 niya?
Natutunan ko 'yan no'ng nasa labas ako.
Kita mo, madaling isipin na tama ang pagbasa mo sa sitwasyon.
Minsan naman,
may iba pang nangyayaring,
na hindi mo alam.
Tulad ng sinusubukan mo akong pumayag na bumalilk?
Tama ako, 'di ba?
Dahil sa mga tanong mo.
Dapat kang bumalik.
No'ng mga nakaraang araw, gusto kong bumalik.
Pero ngayon, alam kong ayaw ko na.
May kakaiba kay papa sa pagpapakita niya ng malasakit.
At siguro minasama ko ang lahat ng malasakit niya.
Anong ibig mong sabihin?
Bago umalis si papa,
sinabi niyang hindi ko kasalanang galit ako.
Akala ko, sinabi niya lang 'yon para hindi sumama ang loob ko, pero…
Siguro…
Siguro gusto niya lang akong protektahan, gaya no'ng wolf.
Protektahan ka saan?
Hindi ko alam. Sa isang bagay.
'Pag nakita ko siya, itatanong ko sa kaniya.
Nagugutom ka pa rin?
Kunin mo na ang mga pagkain.
Ako na bahala dito.
Narinig mo ba 'yon?
Oo. Hindi ko alam kung ano 'yon.
Iwasan natin ang patay.
Sige.
Bubuksan ko ang pinto, okay, at…
'pag sinabi ko, buksan mo 'yun.
Okay.
Uy, sa 'kin ka tumingin.
Sige na.
Dito. Uy.
Silas. Ang pinto.
Silas!
Ano 'yan?
Tingin ko, flare 'to.
FLARE
Alerto ka.
Silas, mag-ingat ka--
Silas!
Hindi.
Silas? Ang pinto!
Okay ka lang?
Oo. Ikaw?
Dapat makalabas na tayo dito.
Silas!
Kadiri!
Kailangan ko ng omega-3.
Uy Silas, tulungan mo ako dito sa pinto,
Narinig mo ba 'yon?
Iris?
Iris!
Hope?
Buksan natin 'tong pinto. May mga patay dito sa loob,
delikado na dito.
Iris, ilalabas namin kayo diyan. Sandali lang.
Bilisan niyo!
Papalapit na sa 'tin!
Papalapit na sila.
Makakapag-umpisa ka na ulit.
Idiniin siya ng nanay niya mismo.
Hind ako makapaniwalang pinapasok siya dito.
Dapat siyang makulong dahil sa ginawa niya.
Felix!
Iris!
-Ilalabas namin kayo diyan. -Felix! Bilis!
Silas! Tumigil ka!
Silas!
Hoy, Silas!
Silas!
Sorry.
No'ng narinig kitang sumisigaw…
Oo. Alam ko. Pero okay na ako.
Okay ba tayo?
Ang dami kong napalagpas.
Siguro kung puwede kong…
O kung ikaw…
Dapat nag-usap tayo.
Dapat sinabi natin sa isa't-isa ang nangyari no'ng gabing 'yon.
Nando'n sana tayo para sa isa't-isa.
'Yun ang napalagpas natin pareho.
Oo.
Sobrang lakas mo, alam mo ba 'yon, bata?
Oo nga.
Pinag-alala mo ako.
Salamat.
Mas nag-aalala ako kay Silas.
Kaya…
Kung may plano kayong bumalik…
Paano niyo planong gawin 'yon?
Kasi 'pag bumalik tayo sa B.O.G, parang pagpapakamatay 'yon.
Depende kung gaaano katagal...
na makumbinsi ang lahat, tiyak may paraan.
Gaya nang?
Ganito.
Ang pinakamagandang pagkakataon ay sa Mississippi.
Kami ni Huck…
Kailangan namin ng tulong mo rito.
Para mabuhay tayong lahat.
Payag ka na?
Uy.
Handa na ang lahat umalis.
Kaya…
Iwanan niyo na ako dito.
Okay, hindi ka namin iiwan dito, kaya…
Nasaktan ko si Elton.
Aksidente 'yon.
Alam niya 'yon.
Alam kong narinig mo ang sinasabi nila sa 'kin.
Ang sinabi nila.
Naniniwala ka bang pinatay ko ang papa ko?
Naniniwala ka ba?
Okay lang.
Kahit anong isipin mo.
-Gusto ko lang-- -'Wag.
Hindi na mahalaga 'yon.
Dapat siguro ako ang tumapos doon sa patay.
Dapat siguro hinayaan mo na ako.
Pero niligtas mo tayong dalawa. Dalawang beses na.
Ginawa mo 'yun, Silas.
Uy, 'yon ang mahalaga.
Kaya sige na.
Maglinis ka na ng sarili mo.
Uy, okay ka na?
Ayos ka na.
Uy, teka.
Sandali. Excuse me.
Ano, nakalimutan mo ba ang korona mo sa prom, o…
Hindi, gusto lang kayong kuhanan ng picture.
Sige na. Lahat kayo.
Akala ko, pangdokumento lang 'yang camera mo?
Kailan mo pa 'yan ginamit para sa tao?
Hindi ko alam.
Mula ngayon.
Sige na. Okay.
Smile.
Ang susuriin ay si Subject A402.
Ayos na 'yan diyan, salamat.
Walang reaksyon ang subject sa psychological stimuli.
Ang necrotic plasma at fluid ng utak ay makikita sa mga susunod na pagsusuri.
Ikukumpara ang resulta sa pagsusuri, habang at pagkatapos ng reanimation.
Bukas sisimulan ang climate variation na pagsusuri gaya ng nasa schedule.
Inuulit ko, ang pagsusuring ito ay para kay Subject A402.
Kilala bilang si Dr. Samuel Abbott ng Portland, Oregon.
Salamat. Ilabas ang susunod na TS, please.
Okay na 'yan diyan, salamat.
Ang susuriin ay si Subject A403.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Lei Diane Dimaano nasa schedule.