ความเดิมใน เดอะวอล์กกิงเดด: สู่โลกกว้าง
ผู้หญิงท้อง ที่เราเห็นคืนนั้นที่แม่ตายน่ะ
ฉันทำให้หล่อนตกใจ หล่อนเลยยิงแม่
ฉันรู้อยู่แล้วว่า มีเรื่องที่เธอไม่ยอมบอก
ฉันไม่อยากเป็นคนแบบที่ ทุกคนที่นี่คิดว่าฉันเป็น
เผื่อว่าเราต้องฆ่าสักตัว นายคิดว่าจะทำได้ไหม
ฉันบอกพ่อแล้วว่าอย่าไป ฉันกรีดร้องบอกพ่อว่าอย่าไป
ถ้าคุณอยากรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับพ่อ ก็ช่วยเราตามหาพ่อสิ
เยี่ยมเลย
เรารู้จากแผนที่ใส่รหัสที่เธอได้มาว่า
ศูนย์วิจัยของสาธารณรัฐ ตั้งอยู่ที่ในสักแห่งในรัฐนิวยอร์ก
แต่เราไม่รู้ว่าเป็นที่ไหนกันแน่ ยังไม่รู้น่ะ
ยิ่งเป็นเหตุผลว่าเราควรหันหลังกลับ แค่บอกเฉยๆ
เข้าใจลองนี่คะ
เมื่อกี้เราอาจเลี้ยวผิด
แต่ถนนเส้นนี้ก็น่าจะยังพา เราไปหาทางหลวงข้ามรัฐ
งั้นข่าวร้ายนะ เสบียงของเราใกล้หมดแล้ว
และดูเหมือนฝนจะตกด้วย เพราะงั้น...
ถ้าสถานีที่วิลเคยพูดถึงสร้างเสร็จจริง
นั่นก็เป็นเรื่องหนึ่ง แต่...
ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวเราก็คิดออก
เขายังยิ้มออกได้ยังไงเนี่ย
นี่ นายยังยิ้มออกอยู่ได้ยังไง
พวกเธอคิดว่าสาธารณรัฐอยู่ที่ไหนล่ะ
มันไม่ได้ชื่อว่า "เมืองเร้นลับ" ขึ้นมาลอยๆ นะ
ตอนที่คนอื่นๆ เริ่มพูดถึงพันธมิตรของเรา
เรื่อง "เมืองเร้นลับ" นี่ ฉันเคยนึกภาพว่ามันอยู่ใต้ดินละ
ฉันด้วย
แต่พวกเขากลั่นเชื้อเพลิงเอง
เอาเฮลิคอปเตอร์ขึ้นบิน ปลูกพืชเอง...
แบบนั้นทำใต้ดินไม่ได้หรอก
ศูนย์วิจัยของพวกเขา ที่ที่พ่อของเราอยู่
ไม่ใช่ที่ตั้งจริงๆ ของพวกเขาละ
บางทีพวกเขาอาจทำงานต่างๆ ที่อื่นด้วย
ยังไม่พูดถึงการที่ผลผลิตจำนวนมาก ชี้ให้เห็นถึงประชากรจำนวนมากด้วย
ถ้าเป็นแบบนั้น มาตรการความปลอดภัยของพวกเขา...
การที่พวกเขาไม่บอกว่าตัวเองอยู่ที่ไหน ก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้นะ
ฟังดูน่าสงสัยละสิไม่ว่า
ก็น่าสงสัยจริงๆ และข้อความที่พ่อ ของพวกเธอส่งมาก็น่าเป็นห่วงจริงๆ
แต่ถ้าพวกเขามีเทคโนโลยี การเกษตร
และระบบข้าราชการที่ซับซ้อน ก็ฉลาดแล้วที่ซ่อนตัวแบบนี้
ถึงจะทำให้คนอื่นสงสัย เรื่องแรงจูงใจของพวกเขาก็ตาม
ที่ฉันจะบอกก็คือ เราควรคิดว่าพวกเราโชคดี
ที่พวกเขายังไม่ยึดแคมปัสของเรา
-แล้วยึดทุกอย่าง -เราไม่รู้หรอกว่าพวกเขาทำหรือยัง
เรารู้สิ เพราะเราค้าขายแลกเปลี่ยน กับพวกเขา พอร์ตแลนด์ก็ทำด้วย
เรามีข้อตกลงการคุ้มครองร่วมกัน
แต่พวกนั้นเอาพ่อเราไป เพราะงั้น...
ประเด็นก็คือเราไม่รู้อะไรทั้งนั้น
งั้นหนทางก็ยังอีกไกล พ่อคนเก่ง
ฟังนะ
เรามีอาหารกับน้ำพอแค่ ให้ไปถึงโอมาฮา แค่นั้นเลย
ยกเว้นโอมาฮาอยู่ทางเหนือ พวกแกกำลังไปทางตะวันออก
นั่นสิ
และจากที่เห็นนะ พวกแกไม่เปลี่ยนใจแน่
-อย่างน้อยก็ไอริส -ใช่
ไซลัสด้วย
พอคิดออกไหมว่าทำไม เจ้าเด็กสูทลูกฟูกนั่นถึงตามน้ำมาด้วย
ฉันว่าหมอนั่นไม่รู้จักสาวๆ ดีหรอก
เจ้าเด็กนี่อาจถูกปั่นหัวง่ายก็ได้
นี่ ทำไมนายไม่ลองคุยกับเขาดู กล่อมให้เขาเปลี่ยนใจ
-ฉันจะกล่อมโฮปเอง -ได้เลย
นี่ มาดูตรงนี้สิ
น่าจะคุ้มให้ไปเช็กดูหน่อย ว่าไหม
ใช่เลย ไปกันเถอะ
ที่ที่หลบซ่อนจากโลกแบบนี้น่ะ
เราอาจเจออาหาร หรืออะไรให้กินก็ได้ถ้าโชคดี
แถมหลบฝนได้ด้วย
ไม่เคยมาโรงเรียนม.ปลายจริงๆ มาก่อนเลย
โอเคไหม
ให้ตาย ฉันโอเค โทษที
ฉันกำลังหาว่าในนี้มีอะไร ที่ใช้เป็นประโยชน์ได้บ้าง
ระหว่างรอให้พี่เลี้ยงเด็ก ของพวกเรากลับมา
กลายเป็นว่ามีไม่เท่าไรเลย
ไง
เราใช้เจ้าพวกนี้รองน้ำฝนได้นะ
ที่นี่ใหญ่เบ้อเริ่ม
ไม่มีร่องรอยพวกเอ็มตี้ แต่ไม่ได้แปลว่าพวกมันไม่อยู่แถวนี้
ก่อนอื่นต้องหาอาหาร เสื้อผ้าให้โฮป
และอะไรก็ได้ที่ใช้ใส่น้ำได้
อาจเอาน้ำฝนข้างนอก มาใช้ประโยชน์ได้ด้วย
-ใช่เลย -ใช่ แบบเจ้านั่นแหละ
เก่งนี่
เราสำรวจได้มากขึ้นนะถ้าแยกกันไป
เราดูแลตัวเองได้
มีบางคนเคยสอนเราว่า
"สุดท้ายแล้ว นี่เป็นเรื่องของการหลบเลี่ยง
การรักษาระยะห่าง คือตัวกำหนดความเป็น...
และความตาย"
พูดได้ดีเลย เสียงฉันฟังเหมือนแบบนั้นเหรอ
ก็ได้
ไซลัส นายเปิดวิทยุไว้นะ ส่วน...
เอลตัน นายมาหาน้ำกับฉัน ไปกันเถอะ
เป็นเกียรติเลยครับ
-เอ่อ งั้น... -นี่...
เรายังไม่ค่อยได้คุยกันเลยตั้งแต่...
ฉันหวังว่าเราจะคุยกัน หรืออะไรแบบนั้น แต่ไม่เป็นไร
เราคุยกันทีหลังก็ได้
นั่นสิ ได้เลย
เยี่ยม
ไซลัสกับฉันจะไปเช็กชั้นหนึ่งนะ
รับทราบ
นี่ คอยระวังตัวเอาไว้ด้วย ตกลงนะ เตรียมอาวุธให้พร้อม
แล้วถ้าเห็นพวกมันสักตัว ให้หนีนะ เข้าใจไหม
เราจะกลับมาเจอกันที่นี่ในหนึ่งชั่วโมง ระวังตัวด้วย
"ระวังตัวด้วย"
ฉันได้ยินนะ
ดูเหมือนจะเหลือแค่ฉันกับเธอแล้ว
ค่ะ นี่เรื่องการหลบเลี่ยงสินะ
ฮ่าๆ ต้องแบบนั้น
ไม่มีทาง
คนสวมเจ้านี่จริงๆ เหรอ
เหมือนพวกเขาพยายาม ทำตัวเองให้ดูงี่เง่าเลย
เดี๋ยวนะ คุณเคยสวมเหรอ
ฉันยืนยันหรือปฏิเสธไม่ได้หรอก
พระเจ้า หยุดเลย
ฉันอายแทนคุณสุดๆ แล้วเนี่ย
ฉันคงหัวเราะไปแล้วถ้าไม่ได้หิวขนาดนี้
แล้วเกิดอะไรขึ้นเหรอ
ครั้งก่อนที่เราคุยกัน
เธอคิดว่าโลกกำลังจบสิ้น และคนเรามันห่วยแตก
ตอนนี้เธอกลับมาเดินงงในดงเอ็มตี้ ห่างบ้านเป็นพันกิโลเมตร
คุณว่ามันสายเกินไปไหม ถ้าฉันจะเปลี่ยนลุค
ดูซะก่อน มีของให้เลือกเพียบเลยนะ
เธอทำให้ฉันกับฟิลิกซ์ตามมาเจอ
เธอยุให้คนอื่นมาทำแบบนี้ด้วย หรือว่าเปลี่ยนใจแล้วกันล่ะ
ฉันชวนคนอื่นเอง
แต่แล้วก็เปลี่ยนใจ หลังจากที่เปลี่ยนใจอีกที
-นี่เธอจะบอกฉันมาตรงๆ ไหม -บอกสิ
ทันทีที่คุณพูดกับฉันตรงๆ ว่า ฮัคคนคูลหายไปไหนแล้ว
เพราะตอนนี้คุณชักพูดจา เหมือนพ่อฉันเป๊ะเลย
พ่อปล่อยให้หนูรอเก้อ
ห้องทำงานครูใหญ่คัลเลนบาคไงคะ พอนึกออกไหม
หนูนั่งรอพ่อที่นั่นทั้งวัน แต่พ่อกลับไม่ยอมไป
จริงด้วย
เรื่องนั้นเอง
งั้นพ่อก็ลืมสินะ
พ่อก็ว่าจะไปตอนเปลี่ยนคาบ แต่...
พ่อก็คิดประโยคเหมาะๆ ที่จะเอามาใช้
เริ่มต้นคำนำตำราภูมิคุ้มกันวิทยา ขั้นสูงออกพอดี
เล่มที่มันกวนใจพ่อมานาน จำได้ไหม
นั่นแหละตอนที่พ่อลืม
แล้วพอถึงตอนนั้นพ่อก็มีสอนอีกคาบ
พ่อเลยตัดสินใจว่า ถ้าลูกนั่งที่นั่นทั้งวัน
ลูกอาจคิดให้ดีก่อนวางระเบิดเหม็น
เพื่อจะได้โดดเรียน
แล้วพ่อก็สงสัยว่า ทั้งหมดนั่นเป็นแค่ความคิด
ที่เกิดจากจิตใต้สำนึกของสมองพ่อ
ที่ทำให้พ่อลืมอีกรอบ จนถึง...
เมื่อกี้นี้
แล้วลูกอยากบอกพ่อไหมว่า ลูกเป็นอะไรของลูก
-นี่ชักเกิดขึ้นบ่อยแล้วนะ -มันไม่ใช่แค่ระเบิดเหม็นนะ
มันเป็นระเบิดเหม็นแบบตั้งเวลา
ใช้เวลาตั้งสองสัปดาห์ กว่าจะสร้างจนใช้งานได้
ช่างเถอะ
เลือกรับเด็กแบบหนูมาเลี้ยง พ่อคงได้โทษตัวเองเข้าสักวัน
แต่อย่างน้อยพ่อก็คิดถูกแล้ว ที่เลือกไอริส
บริษัทตัวแทนบอกพ่อกับแม่ของลูกว่า พวกลูกนอนเปลเดียวกัน
ลูกทั้งสองคนไม่ยอมแยกจากกันเลย
พวกลูกผูกพันกัน ก่อนที่เราจะเจอลูกเสียอีก
ตั้งแต่วินาทีที่เราเห็นลูกทั้งคู่ เราก็อยากปกป้องพวกลูกทันที
เรารู้ว่าถ้าเราทำไม่ได้ พวกลูกจะปกป้องกันและกัน
ลูกทำถูกแล้วที่เลือกไอริส และที่ไอริสเลือกลูก
พ่อไม่เคยอยากได้ไอริสอีกคน
พ่อรักลูกอย่างไม่มีเงื่อนไข
พ่อแค่ไม่ชอบที่ลูกไม่เห็นตัวเอง แบบที่พ่อเห็น
เพราะลูกเป็นคนที่พิเศษ
หนูต้องไปช่วยไอริสแล้ว ก่อนที่เธอจะทำมื้อค่ำไหม้อีก
แล้วระเบิดเหม็นพวกนั้น... ใช้แอมโมเนียมซัลไฟด์เหรอ
ขอทีค่ะ
ลองไดโพรไพลีนไกลคอล 60 เปอร์เซ็นต์ กับกรดไทโอไกลโคลิก 20 เปอร์เซ็นต์ดูสิ
พ่อคงไม่ทำออกมาแบบนั้น แต่ก็...
ไม่เลวเลย
มีอะไร
เจอรอยแบบนี้สองสามอันแถวนี้ด้วย
นี่เป็นอันแรกที่ป้ายยังติดอยู่
-คิดว่าบังเอิญหรือเปล่า -อาจจะไม่
แปลว่ามีคนเอาป้ายออก เพราะมีเหตุผลบางอย่าง
-แต่ลืมเอาอันนี้ออกเหรอ -ไม่รู้สิ
ถ้ามีคนดึงป้ายออก
อาจแปลว่ามีอะไรสักอย่าง ที่คุ้มค่าให้ซ่อนไว้ในนั้น
เราอาจมีโอกาสเติมเสบียงแล้วก็ได้
ใช่เลย
เหลือแค่เช็กดูว่าคิดถูกไหม
คุณหัดทำแบบนั้นมาจากไหน
ไม่ใช่ที่โรงเรียนม.ปลายแน่
เอาละ เรียบร้อยดี
เราจะหาอะไรก็ได้ที่ใช้ใส่น้ำได้นะ
ขวดน้ำ บีกเกอร์ อะไรก็ได้ที่มีฝา
รับทราบ
แล้วที่นายถ่ายรูปเนี่ย...
นายชอบวิทยาศาสตร์งั้นเหรอ
ครับ จะว่าเป็นจุดประสงค์ ของชีวิตผมเลยก็ได้
นี่ๆ มานี่สิ
ใช่ หยิบมาเลย
เยี่ยม
รู้ใช่ไหมว่า ที่บ้านก็มีงานวิจัยเยอะเลย
ครับ แต่แบบนี้ดีกว่ากันเยอะ มันต้องใช้สัญชาตญาณ
แทนที่จะเรียนรู้โลกจากในตำรา และห้องแล็บ
ผมกำลังเห็นมันด้วยตาตัวเอง และบันทึกมันไว้
แล้วเรื่องช่วยไอริสกับโฮปตามหาพ่อล่ะ
มันเกี่ยวกันตรงไหน
เป็นเรื่องนั้นด้วยครับ
พวกเธอเป็นห่วงพ่อ...
-ผมไม่อยากให้พวกเธอกังวล -แต่นายแทบไม่รู้จักพวกเธอมาก่อนเลยนะ
ครับ
ตอนนี้ผมรู้ทุกอย่างตั้งแต่กลิ่นปาก ตอนตื่นจนถึงนิสัยการใช้ห้องน้ำ
ประสบการณ์ยิ่งใหญ่ ที่มีร่วมกันแบบนี้แหละ
ที่ผูกพันพวกคุณไปตลอดชีวิต
เหลือเชื่อเลยเนอะ
ได้การละ
ไอโอดีน
จอกศักดิ์สิทธิ์แห่งการทำน้ำให้สะอาด
หยิบมาด้วย
เอาละ ไปกันได้แล้ว
เมื่อกี้ยังไม่มีรอยนี่เลย
รอยนี่มาจากเอ็มตี้เหรอ
มันคงบาดเจ็บแล้วลากตัวเองหนีแน่ๆ
ก็อาจใช่
หรือไม่ใช่ก็ได้
นี่ ไซลัส ไอริส ทราบแล้วเปลี่ยน
ไซลัส
อยู่หลังฉันไว้นะ
ดูเหมือนปาร์ตี้เลย
ประตูกันไว้อยู่น่ะ ไม่เป็นไร
เซดี้ ฮอว์กิ้นส์
หล่อนคงเป็นนักเรียนที่นี่แน่
อาจไม่มีประโยชน์เท่าไร
ใครบอกกัน
เราควรไปที่ห้องพักครูตรงทางเดินกันนะ
อาจจะโชคดีกว่านี้ก็ได้
ขอฉันลองหน่อย
เสียหายเพราะน้ำแน่
พื้นไม่เรียบ วงกบประตูก็หลุดจากที่
ฉันว่ามันติดถาวรเลยละ
ส่งวิทยุมาหน่อย
ขอบใจ นี่ ฟิลิกซ์ ได้ยินไหมคะ
ฟิลิกซ์
นี่ อะไร...
อาจต้องชาร์จแบตเตอรี่แล้วน่ะ
ไม่ใช่แฮะ แบตไม่ได้เป็นอะไร
ไม่เห็นคุณเคยพูดถึงพ่อแม่ตัวเอง
พ่อคุณเป็นคนยังไงเหรอ
คุณเคยอยู่ในกองทัพอะไรแบบนี้ใช่ไหม
-พ่อคุณคงภูมิใจมาก -ใช่เลย
เรื่องกับพวกพ่อๆ นี่มันซับซ้อนตลอดเลย รู้ไหม
หมายความว่าไง
ก็แค่บางครั้ง...
พวกพ่อๆ มีวิธีแสดงออกแปลกๆ ว่า พวกเขาแคร์
ใช่เลย
พ่อขอโทษ โฮป
พ่อต้องไป
อะไรนะ เอาตัวเองไปเสี่ยงอันตราย ที่ไหนก็ไม่รู้
เพื่อคนที่พ่อ ไม่ได้รู้จักด้วยซ้ำเนี่ยนะ
ถามจริง
พวกเขาเป็นคนดีนะ โฮป แบบว่า...
อย่างน้อยก็ดูเป็นแบบนั้น และเป้าหมายของกสร.ก็คือเป้าหมายของเรา
เราต้องเชื่อใจพวกเขา
คนดีๆ จะบอกพ่อว่าพวกเขาจะพาพ่อไปไหน
และขอโทษด้วยถ้าหนูไม่เชื่อว่า
พ่อจะมองเห็นอะไรได้ชัดเจน
พ่อเชื่อใจสมองของพ่อ
และสมองพ่อก็กำลังบอกว่า สิ่งที่ชัดเจนก็คือให้เชื่อใจคนพวกนี้
จะมีโอกาสไหนอีกที่พ่อจะได้สอนคนเก่งๆ
ได้ฝึกผู้คนให้รู้ ในสิ่งที่จำเป็นต้องรู้มากขึ้น
นั่นถือเป็นความก้าวหน้านะ โฮป มัน...
มันเป็นทางเดียว
โลกที่พ่อพยายามช่วยอยู่นี้น่ะ มันจบสิ้นแล้วค่ะ
นั่นแหละที่สมองของหนูบอก
นี่ไม่ใช่จุดจบหรอก
ถ้ามันใช่ มันก็คงจบอย่างง่ายดาย แต่นี่เปล่าเลย
เราก็ยังมีโอกาสนะ พ่อจะคว้ามันไว้
หนูจะทำตัวให้ดีขึ้น
หนูจะเลิกทำตัวมีปัญหา
พ่อไม่ได้ไปเพราะลูกนะ
ลูกไม่ใช่ตัวปัญหา
ใช่สิคะ
ลูกโมโห และลูกไม่ผิดที่โมโห
หมายความว่าไงคะ
พ่อตั้งใจจะคุยกับลูก
มาสักพักแล้ว แต่เกิดเรื่องขึ้นมากมาย และพ่อก็แค่...
พ่อคุยตอนนี้ไม่ได้
แต่เราจะคุยกันตอนพ่อกลับมา และพ่อจะกลับมาแน่
นี่เรื่องใหญ่ แต่มันไม่ใช่เรื่องไม่ดีหรอกนะ
ลูกรู้ใช่ไหมที่พวกเขาบอกว่า เราติดต่อสื่อสารกันไม่ได้
ว่าสาธารณรัฐไม่อนุญาต ให้ส่งข้อความใดๆ เข้าหรือออก
พ่อหาวิธีเอาไว้แล้ว
อะไรคะ
เป็นการดัดแปลงเทคโนโลยีเก่า นิดๆ หน่อยๆ ที่พ่อว่าจะแบ่งปัน
กับสภาโอมาฮาตอนกลับมาแล้ว แต่ตอนนี้ยังก่อน
พ่อจะให้ลูกกับพี่ใช้อุปกรณ์นี้ด้วย
-ฟิลิกซ์รู้แล้ว... -ฟิลิกซ์เหรอ
เขาเป็นคนในครอบครัว โฮป
พ่อทำอุปกรณ์ติดต่อสื่อสารงั้นเหรอ
เห็นไหม พ่อก็ทำตัวร้ายๆ เป็นนะ
ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
พ่อรักลูกนะ
รักมากกว่าที่ลูกจะรู้
ขอผมพูดอะไรตรงๆ ได้ไหม
เอาสิ
แทนที่จะเลี้ยวเข้าหามุมบอด แล้วมีโอกาสเจอกับตัวอะไรไม่รู้
เราน่าจะล่อมันออกมา
แล้วเผชิญหน้ามันในพื้นที่ของเรา พูดไว้ให้คิดเฉยๆ
-หรือไม่... -แค่หลบหลังฉันก็พอ
นี่
ไม่เป็นไรนะ
ครับ ผมแค่กลัวที่ปิดทึบ ผมต้องเลิกคิดถึงมันน่ะ
เจ้าตัวนี้ไปไหนไม่ได้หรอก
มาเถอะ เราควรไปต่อเรื่อยๆ
-เอาน้ำหน่อยไหม -ครับ
ฉันเข้าใจที่นายมีเหตุผล ให้ออกมาข้างนอก
แต่นายยังไม่พร้อมเจอเรื่องนี้
ไม่พร้อมกันสักคน ให้ตาย ตัวฉันยังไม่รู้เลยว่าพร้อมไหม
ตอนนี้หัวมุมนั่นอาจยังไม่มีอะไร
แต่ไม่ช้าก็เร็ว มันมีแน่ เข้าใจไหม
และถ้านายเป็นห่วงไอริส หรือโฮป หรือไซลัส...
นายเคยเห็นเจ้านี่ใช่ไหม
นายเคยถามด้วยว่า ทำไมฉันถึงมีรอยสักนี้
ฉันสักเพื่อเตือนตัวเอง ถึงทุกสิ่งที่ฉันสูญเสียไป
ผู้คนที่ฉันสูญเสียไป
ฉันเองก็เสียพ่อแม่ไป เอลตัน
เหมือนกับนาย
และยังมีคนอื่นๆ อีก
เพื่อนฝูง
คนที่สอนฉันสะเดาะลูกบิดก่อนหน้านี้
ให้ตาย
ฉันเสียใครไปอีกไม่ได้แล้ว ฉันจะไม่ยอมอีกแล้ว
เพราะงั้นฉันถึงต้องให้นายช่วย ตกลงไหม
ฉันต้องให้นายช่วยเกลี้ยกล่อม คนอื่นๆ ให้หันหลังกลับ
ฉันขอแค่ให้นายลองเก็บไปคิดดู ตกลงไหม
แค่ลองคิดดู
มาเถอะ
ไปกันได้แล้ว
นี่ฝีมือเอ็มตี้เหรอ
เปล่า
ไม่ใช่ฝีมือมันแน่
ฟังนะ
เราต้องตามหาคนอื่นๆ โอเคไหม
เราต้องออกไปจากที่นี่
ตัวอะไรก็ตามที่ทำแบบนี้ อาจไม่ได้มีแค่ตัวเดียว
ฉันว่าถ้าเราต้องทำ
เราผ่านเจ้าเอ็มตี้ตัวนั้นออกไปได้นะ แล้วหาทางขึ้นข้างบน
คอแห้งไหม
นายไปเจอที่ไหนเนี่ย
ใต้อัฒจันทร์น่ะ
ฉันไม่เคยดื่มน้ำอัดลมกระป๋องมาก่อนเลย
แม่เจ้า อย่างอร่อย
เนอะ
นายว่าพวกเขาจะรู้ไหมว่า พวกเขาโชคดีแค่ไหนที่มีโรงเรียนนี้
มีทั้งน้ำอัดลม งานเต้นรำ ชั้นเรียนศิลปะ
อิสระที่จะเป็นใครหรืออะไรก็ได้
ยกเว้นน้ำอัดลมนี่ เธอก็มีทุกอย่างที่มหาลัยไม่ใช่เหรอ
ก็ใช่
ฉันก็แค่อยากให้ตอนนั้นฉันรู้ เหมือนกับที่รู้ตอนนี้
ฉันอาจจะได้ไม่กดดันตัวเองมากนัก
เพื่อพยายามชดเชยทุกอย่าง
มีชีวิตอยู่เพื่อคนอื่น
ชดเชยเรื่องอะไร
เรื่องต่างๆ น่ะ
แต่จะบอกให้อย่างหนึ่งเลยนะ
ฉันคงไปงานเต้นรำบ่อยขึ้นแน่นอน แบบว่า...
ฉันคงไม่กลัวที่จะทำเรื่องสนุก
แล้วเรื่องศิลปะล่ะ
อ้อ
มันทำไมเหรอ
เธอเป็นศิลปินนี่นา
ตอนนี้เธอเป็นอย่างอื่นแล้ว เธอคอยนำพวกเรา
ใช่เลย ก็พยายามอยู่
เธอทำได้ดี
นายก็เป็นอย่างอื่นแล้วเหมือนกัน
หมายถึงกับสิ่งที่นายทำที่เปลวไฟน่ะ
ฉันรู้หรอกว่าคนอื่นๆ พูดถึงฉันยังไง
พวกคนงี่เง่า
คนส่วนใหญ่เลยนะ
ใช่ ก็พวกคนงี่เง่า
ถ้าพวกนั้นพูดบางอย่างเกี่ยวกับฉัน
พูดถึงสิ่งที่คิดเอาเองว่าฉันทำ
ฉันจะได้ยินมันในหัวทั้งวันเลย ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
อยู่ข้างนอกนี่ ฉันไม่ได้ยิน
ดีแล้ว
นายเคยสัญญาว่าจะให้ฉันฟังเพลง ตอนเราปลอดภัยแล้ว
เร็วเข้า
น่านะ
โอเค มัน... สวมแบบนี้ใช่ไหม
ใช่
โอ้ เอ่อ...
โอ้
ฉันไม่ยักรู้ว่า...
ฉันไม่ได้จะแซวนายนะ
มันเป็นเพลงโปรดของย่าฉันน่ะ
รู้อะไรไหม
ฉันชอบละ
บันไดลงชั้นใต้ดินน่าจะอยู่เลยไปหน่อย
ที่นี่มันเขาวงกตชัดๆ
ถอยไป
ไม่ อย่าใช้ปืนนะ
อะไรวะนั่น
พอนึกถึงการเต้นรำสมัยเก่าๆ แล้วมันบ้ามากเลย แบบว่า...
พวกผู้หญิงสวมชุดราตรี เต้นวอลซ์เพลงแบบนี้
มันคงเป็นอะไรที่...
สง่างามสุดๆ
ตอนฉันสี่ขวบ
ย่าเคยพาฉันไปชั้นเรียนลีลาศ ที่ศูนย์คนชรา
มันไม่สง่างามเท่าไรหรอก
จับได้ละ
งั้นนายก็เต้นรำเป็นน่ะสิ โอเค มาเร็ว เต้นให้ดูหน่อย
เต้นไม่ได้หรอก
ฉันจำไม่ได้แล้ว
ฉันไม่เชื่อนายหรอก
ฉันจำไม่ได้จริงๆ
ก็นะ
มาเถอะ เราจะเต้นด้วยกัน
มาน่า
ไปทางนั้นเลย
เอ่อ แบบนี้ใช่ไหม
คิดว่านะ
โอเค
แล้วก็ โอ้
ใช่เลย เมื่อกี้ก็โอเคนะ เอาละ
เดี๋ยวเราก็เต้นได้
เอาน่า
เราทำได้
แหงละ ต้องแบบนั้น
ต้องมีทางผ่านมันไปสิ
ถ้ามันขยับตัวหน่อย หรือไปทางอื่นก็คงดี
มันอาจไม่ไปไหนเพราะมีเหตุผลก็ได้
ก็ดูมันสิ
ยืนจังก้าอยู่หน้าประตู เหมือนกำลังเฝ้ายามเลย
คิดว่ามันกำลังปกป้องลูกของมันอยู่เหรอ
ถ้าฉันคิดถูก ฉันว่าฉันรู้แล้วว่า จะอ้อมมันไปยังไง
เดินช้าๆ นะ
มาเถอะ
ไซลัส ได้ยินไหม
นายต้องเต้นตามฉันใช่ไหม
เจอพวกเขาแล้ว
นี่ ไอริส
ไซลัส เปิดให้ที
มันเปิดไม่ได้หรอก เชื่อเถอะ
มีทางออกอื่นอีกไหม
มีทางด้านหลังค่ะ มันพาไปชั้นใต้ดิน
แต่มีเอ็มตี้อยู่ที่นั่น
โอเค เราจะลงไปแล้วกลับขึ้นมา
ฉันจะจัดการเอ็มตี้เอง
ฉันอยากให้ทั้งสองคนรอตรงนี้ จนกว่าฉันจะมา ตกลงไหม
มีบางอย่างเตร่อยู่ที่ทางเดิน
และฉันก็ไม่คิดว่ามันเป็นมิตรด้วย
"มันกำลังปกป้องลูกของมัน" งั้นเหรอ
เป็นสิ่งที่ฉันเรียนรู้ จากตอนที่เคยอยู่ข้างนอกนานๆ น่ะ
เห็นไหม มันง่ายที่เธอจะคิดว่า ตัวเองอ่านสถานการณ์ถูก
แต่บางครั้ง
สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นคนละเรื่องเลย
เธอไม่รู้เลยสักนิด
เหมือนที่คุณพยายามกล่อม ให้ฉันกลับไปใช่ไหม
นั่นใช่ไหมที่มันเป็น
ที่คุณถามคำถามพวกนั้น
เธอควรกลับไปนะ
ฉันก็คงกลับ ถ้าเป็นสองสามวันก่อน
แต่ตอนนี้ ฉันรู้ว่าฉันกลับไม่ได้แล้ว
พวกพ่อๆ มีวิธีแสดงออกแปลกๆ ว่า พวกเขาแคร์
และฉันอาจอ่านท่าทางของพ่อผิดหมดเลย
หมายความว่าไง
ก่อนที่พ่อจะไป
พ่อบอกว่าไม่ใช่ความผิดฉันที่ฉันโมโห
ฉันนึกว่าพ่อแค่พูดให้ฉัน รู้สึกดีขึ้น แต่...
บางที...
พ่ออาจพยายามปกป้องฉัน เหมือนหมาป่าตัวนั้น
ปกป้องเธอจากอะไร
ฉันไม่รู้ อะไรสักอย่าง
ตอนฉันเจอพ่อ ฉันจะถามแน่ๆ
ยังหิวอยู่ไหม
เริ่มเก็บเสบียงเลย
ฉันจัดการเจ้านี่เอง
ได้ยินนั่นไหม
ได้ยิน แต่ฉันไม่รู้ว่าเป็นเสียงอะไร
เราต้องฝ่าเจ้าเอ็มตี้นั่นไปแล้ว
ได้
เอ่อ...
ฉันจะเปิดประตูบานนี้ โอเคนะ แล้วก็...
พอฉันบอก นายก็เปิดบานนั้นเลย
ได้
เอาละนะ
โอเค
นี่ๆ มองฉันสิ
มานี่มา มาเลย
ทางนี้ เฮ้
ไซลัส เปิดประตู
ไซลัส
อะไรน่ะ
ฉันว่าเป็นพลุไฟละ
อย่ามองนะ
ไซลัส ระวังนะ
ไซลัส
ไม่นะ
ไซลัส ประตู
โอเคไหม
โอเค เธอล่ะ
เราต้องออกไปจากที่นี่
ไซลัส
อี๋
ก็ต้องหาโอเมก้าสามจากไหนสักที่นี่นา
เฮ้ ไซลัส ช่วยฉันเปิดประตูนี่ที
ได้ยินนั่นไหม
ไอริสนี่นา
ไอริส
โฮปเหรอ
เราต้องเปิดประตูนี้ให้ได้ มีพวกเอ็มตี้ในนี้
เรากำลังจะแย่แล้ว
ไอริส เราจะพาเธอออกมานะ อดทนไว้ก่อน
เร็วๆ เข้า
มันมาแล้ว
พวกมันมากันไม่หยุดเลย
นายจะได้เริ่มต้นใหม่
แม้แต่แม่ของเขายังเป็นพยาน ปรักปรำเขาเลย
ยังไม่อยากเชื่อเลยว่า พวกนั้นรับหมอนี่เข้ามา
เขาควรติดคุกด้วยซ้ำเพราะสิ่งที่ทำ
ฟิลิกซ์
ไอริส
-เราจะช่วยเธอออกมานะ -ฟิลิกซ์ เร็วเข้า
ไซลัส หยุดนะ
ไซลัส
เฮ้ ไซลัส ไซลัส
ไซลัส
ผมขอโทษ
ตอนฉันได้ยินเธอร้อง...
ใช่ ฉันรู้ แต่ฉันโอเคแล้ว
เราโอเคกันจริงเหรอ
มีหลายเรื่องที่ฉันพลาดโอกาสไป
บางทีถ้าฉันแค่...
หรือถ้าเธอ...
เราน่าจะคุยกัน
เราน่าจะบอกกันว่าเกิดอะไรขึ้นคืนนั้น
เราคงได้อยู่ที่นั่นเพื่อช่วยเหลือกัน
นั่นคือสิ่งที่เราทั้งคู่พลาดโอกาส
นั่นสิ
นายกล้ามากเลย รู้ตัวไหม ไอ้หนู
ใช่เลย
นายทำให้ฉันห่วงไปแวบหนึ่ง
ขอบคุณครับ
แต่ผมเป็นห่วงไซลัสมากกว่า
แล้ว...
ถ้าคุณมีแผนสำหรับเดินทางกลับ...
เราจะกลับไปได้ยังไงครับ
กลับไปหาเปลวไฟนั่นน่ะ เหมือนฆ่าตัวตายชัดๆ
ก็ขึ้นอยู่กับว่าจะใช้เวลานานแค่ไหน
ในการกล่อมทุกคน มันยังมีทางอยู่นะ
เช่นอะไร
พูดแบบนี้แล้วกัน
โอกาสสุดท้ายที่ดีที่สุดของเรา คือที่มิสซิสซิปปี
ฉันกับฮัค...
เราต้องให้นายช่วยเรื่องนี้จริงๆ
ทำแบบนี้เราถึงจะช่วย ให้ทุกคนมีชีวิตรอดได้
นายเอาด้วยไหม
นี่
ทุกคนพร้อมไปกันแล้ว
เพราะงั้น...
เธอควรทิ้งฉันไว้ที่นี่แหละ
โอเค เราจะไม่ทิ้งนายไว้ที่นี่แน่
ฉันทำให้เอลตันบาดเจ็บ
มันเป็นอุบัติเหตุ
เขาเองก็รู้
ฉันรู้นะว่าเธอเคยได้ยินที่พวกนั้นพูด
สิ่งที่พวกนั้นพูดถึงฉัน
เธอคิดว่าฉันฆ่าพ่อตัวเองไหม
คิดหรือเปล่า
ไม่เป็นไรหรอก
เธอจะคิดยังไงก็ได้
-ฉันแค่... -ไม่ต้องพูดแล้ว
มันไม่สำคัญหรอก
ฉันอาจฆ่าพวกมันเองก็ได้
หรือนายอาจควรให้ฉันทำ
แต่นายก็ช่วยเราไว้ สองหนแล้วด้วย
นายช่วยเราไว้นะ ไซลัส
นี่ นั่นแหละสิ่งที่สำคัญ
เพราะงั้นไปกันเถอะ
มาเช็ดหน้าเช็ดตาให้นายกัน
นี่ โอเคนะ
นายโอเคแหละ
เดี๋ยวครับ
เดี๋ยวก่อน ขอโทษที
-อะไร ลืมมงกุฎงานพรอมเหรอ หรือว่า... -เปล่า
เปล่า ฉันแค่อยากถ่ายรูปพวกเราน่ะ
เร็วสิ ทุกคนมาเข้ากล้อง
นึกว่านายใช้กล้อง เพื่อเก็บข้อมูลอย่างเดียวนี่นา
-นายถ่ายรูปคนจริงๆ ตั้งแต่เมื่อไร -ไม่รู้สิ
ตั้งแต่ตอนนี้มั้ง
เอาละ โอเค
ยิ้ม
ตัวทดลอง เอ 402
พอเท่านั้นแหละ ขอบคุณ
ตัวทดลองไม่แสดงการตอบสนอง ต่อสิ่งเร้าทางจิตใจ
กำลังดึงพลาสมาเนื้อตายและของเหลว ในสมองเพื่อทำการทดลองต่อไป
ผลลัพธ์จะถูกนำมาเปรียบเทียบ
กับการทดลองที่จะทำทันที ระหว่างและหลังจากการคืนชีพ
พรุ่งนี้เราจะเริ่มการทดลองความแปรผัน ต่อสภาพอากาศตามกำหนดเดิม
กล่าวอีกครั้ง นี่คือตัวทดลอง เอ 402
ชื่อตอนมีชีวิตคือดร.ซามูเอล แอบบ็อตต์ จากพอร์ตแลนด์ โอเรกอน
ขอบคุณ พาตัวทดลองถัดไปมาเลย
เท่านั้นแหละ ขอบคุณ
ตัวทดลอง เอ 403