W poprzednich odcinkach...
Miałeś siostrę?
Moja mama była w ciąży, gdy sprawy się pogorszyły.
Nie jesteś gotowy. Żadne z was nie jest.
Powinnyśmy sobie powiedzieć, co się wydarzyło tamtej nocy.
Mogłybyśmy się wspierać.
Jeśli masz plan powrotu, jak on miałby się powieść?
Missisipi to nasza ostatnia szansa.
Tak wszystkich ochronimy. Pomożesz?
Co jest najpotężniejszą siłą na świecie?
Ateista powie, że grawitacja.
Licealista – że elektromagnetyzm.
Fizyk – że energia atomowa.
ZMIERZASZ DO DAIQUIRITOWN
Ale wszyscy byliby w błędzie.
Najpotężniejsza na świecie jest siła natury.
NAMIASTKA TROPIKÓW NAD MISSISIPI 156 MIL PROSTO!
Nie wierzę! Twoja babcia nie słuchała punka!
Przysięgam.
Jesteśmy częścią natury. Natura to my.
Trybiki w wielkiej machinie. Robimy swoje.
Mój dziadek...
Robimy więcej.
Jako gatunek sądzimy, że uciekniemy przed jej wyrokami
i przemkniemy obok jej strażników.
Natura nie baczy na nasze zachcianki, uczucia ani opinie.
Myślimy, że możemy ją okradać i łupić bez konsekwencji.
Ale jesteśmy jej częścią od naszego zarania po sam koniec.
Imperatyw biologiczny wszystkich organizmów, by przetrwać,
szukać pożywienia, wody, schronienia, by się rozmnażać,
to jedyna przeciwwaga dla miażdżącej siły natury.
Huck mówi, że wojsko wysadziło wszystkie mosty na Missisipi,
gdy się pogorszyło.
Potrzebujemy łodzi.
Przeprawa będzie trudna. Teren po drugiej stronie
jest bardziej wymagający niż ten za nami.
Jesteście gotowi?
Nie...
Powinniśmy zawrócić.
Przekonałaś nas.
Elton, pomożesz?
Wszystko się poplątało.
Idę.
DLA ELTONA, MOJEGO MAŁEGO ODKRYWCY
Nic się nie poplątało, prawda?
To najłatwiejsza droga wokół pożogi.
Powiemy o tym pozostałym.
Jeśli nas poprzesz...
I przekonasz ich, że to konieczne...
- Nie mówiłem, że się zgadzam. - Ani że się nie zgadzasz.
Missisipi to nasza ostatnia szansa.
Na bezpieczny powrót do domu.
Pomóż mi przekonać Silasa i dziewczyny.
Rozumiesz?
Skąd wiesz, że posłuchają?
Bo zależy im na tobie.
Tak jak tobie na nich.
To ważne.
Pomimo naszej woli przetrwania natura zawsze nas zgładzi.
Bo to jej prawo.
Śmierć jest nieunikniona.
Wymieranie to jedna z reguł.
Część cyklu życia pełnego energii świata.
Nie ma ucieczki przed nieuniknionym.
Nie ma wytchnienia od tego, co wieczne.
Natura decyduje za nas.
Pokrótce...
DAIQUIRITOWN 10 MIL!
Nie walcz z wiatrem. I tak wygra.
THE WALKING DEAD: NOWY ŚWIAT
Rany.
Spory wybór.
Nie wiem, od czego zacząć.
Coś nowego?
Elton jest n nami.
Może.
Dobrze byłoby mieć po swojej stronie jeszcze kogoś.
Ale to nasza jedyna szansa.
Wiem.
Dlatego myślę o planie B.
Może nie musimy stawiać na jedną kartę.
Jak to?
Jeśli Sztruksiarz przekona Silasa,
najlepiej będzie, gdy jedno z nas pójdzie z dziewczynami,
a drugie wróci z chłopakami.
Tylko mówię.
Cóż...
Może jeszcze zdążymy przemówić im do rozumu.
Miejscowi odpłynęli łodziami, gdy zrobiło się nieciekawie.
Innych pewnie nie ma.
Więc bądźmy kreatywni.
Zbudujmy własną łódź.
- Nie do tego zmierzałem... - Fajnie.
Do dzieła.
Serio?
Zbudujecie łódź?
A może...
wystarczy którąś...
przebudować?
To nieco ryzykowne.
Może się udać.
Jeśli naprawimy którąś.
Na północ stąd jest magazyn.
Może coś tam znajdziemy.
Chodźmy.
Chyba go splądrowano.
Może. A może nie.
Rozdzielamy się i szukamy?
ŁATWOPALNE
Sporo tego. Włączę światło.
Ostrożnie. To bardzo stare.
Starsze od ciebie?
Starsze niż wszystko.
Pewnej nocy, gdy próbowałem sfotografować Marsa,
to przecięło nieboskłon.
Wiesz, co to, Eltonie?
Meteoroid.
Kawał skały
pędzący tysiące kilometrów na godzinę.
Szybciej niż cokolwiek, co widziałeś.
Kiedy wpada w ziemską atmosferę, zaczyna płonąć.
Kiedy pocierasz dłońmi o siebie, zaczynają cię piec.
W ten sposób?
Tak.
Niektóre meteoroidy spadają na ziemię.
Co się wtedy dzieje?
Tak wymarły dinozaury.
- Ogromna kula ognia... - Isaacu?
Ma pięć lat.
Jeśli chce się uczyć, powinien.
Na fizykę nigdy nie jest za wcześnie.
Elton, podejdź. Chcesz coś poczuć?
Daj rękę.
Tutaj.
- To moja siostrzyczka? - Kopie!
I chyba mówi:
„Bardzo chcę cię poznać”.
Ty go uczysz o odlotach, ja mu opowiem o przylotach.
Tak będzie sprawiedliwie.
Przesunęli mi spotkanie na uczelni.
Muszę jechać.
Przepraszam, skarbie.
Uważaj na siebie. Coś się dzieje przed szpitalem.
Pełno tam policji.
Dobrze.
Chcę dziś kupić taką dla Esmeraldy.
Dla kogo?
Dla siostrzyczki. Tak ją nazwę.
Możemy to jeszcze omówić.
Bransoletka to uroczy podarek.
Do zobaczenia.
Kocham was obu.
Pa.
Chodź, mały.
Do roboty.
Dam ci swój ulubiony pędzel.
Dziękuję.
Podmuchaj.
- Gotowy? - Tak.
Wzdłuż słojów.
Delikatnie...
Dobrze.
Nie widać, dopóki...
Beczki będą nas unosić. Zwiążemy je pasami.
Wirnik wiatraka może posłużyć jako napęd.
Na zewnątrz widziałam od cholery palet.
Ja mam to.
Więc działamy?
Nie mamy silnika. Nie popłyniemy pod prąd.
Prawie nic tu nie ma oprócz starych akumulatorów,
zepsutego klimatyzatora i worków z piaskiem...
Klimatyzator.
Czytałam o ich budowie.
Możemy wykorzystać części i zbudować...
Jak to się nazywa? Kocioł parowy!
Jak destylator, który zmontowałaś na uczelni.
Jak piece, które naprawiałem w akademiku.
W sumie...
Warto spróbować.
Bierzmy się do pracy.
Dzięki.
Dobrze nam idzie.
Jest nieźle.
Zabawne. Budowanie łodzi
sprawia, że wydaje to się możliwe.
Odnalezienie mojego taty.
Rzeka to zapewne ostatnia przeszkoda na naszej drodze.
Gdy ją przekroczymy...
Będziemy mieć z górki.
Chodź.
Im bliżej ukończenia łodzi,
tym trudniej będzie przekonać innych.
- Chcesz ich zagadnąć teraz? - Tak.
Ja zacznę,
a ty i Elton mnie poprzecie.
Wiem, że się o nich troszczysz, ale...
Co?
Może trzeba darować sobie ten plan.
Co masz na myśli?
Tylko w ten sposób sprowadzimy ich do domu.
To prawda?
Zamierzałeś przekonać nas do powrotu?
Moment...
Co jest grane?
On i Felix mieli nas urobić
i przekonać do powrotu.
Nie. Zależy mu.
Elton nie pomaga...
Pomagam. Tak jakby.
- Możemy o tym pogadać? - Wolę nie.
Próbowałeś nas wyrolować i znalazłeś sobie pomocnika.
Jaki był plan B? Uszkodzenie łodzi, żebyśmy zawrócili?
Skąd!
Rozmawialiśmy.
Zgadzam się z tym, co mówi.
- To rozsądne. - Mówisz o powrocie?
Serio? A o przyglądaniu się światu od początku do końca?
Posłuchaj.
Tak. Chciałem popłynąć w dół rzeki.
A potem wrócić wzdłuż brzegu Missouri,
aż dotrzemy do uczelni.
To bezpieczniejsze niż powrót przez pożogę i najmądrzejszy ruch.
Nie wiemy, dokąd idziemy.
Ani co zrobimy, gdy już tam dotrzemy.
Nie wiemy, czy waszemu ojcu coś grozi.
Mógł wysłać nam jeszcze
dziesięć wiadomości na uczelnię, że wszystko gra!
- Sam w to nie wierzysz. - Nieważne, w co wierzę.
Przyrzekłem mu, że o was zadbam, i dotrzymam słowa.
To dla ciebie ważniejsze niż jego życie?
Tego nie powiedziałem.
- Powiedziałeś! - Nie mamy na to czasu!
Mamy mnóstwo pracy.
A wy odłóżcie kłótnie na bok.
Bo jeśli nie damy z siebie wszystkiego,
nie przepłyniemy tej rzeki.
Widzisz tu jakieś paliwo?
Wszędzie mokre drewno.
Lepsze to niż nic.
Zbierzmy je.
Nie wierzę, że próbował zmanipulować Eltona.
Albo wierzę.
Chcieli zrobić to, co uznali za najlepsze dla wszystkich.
Nie możesz ich za to winić.
Obwiniam ich o ściemnianie.
I za to, o czym przed chwilą wspomniałaś.
Zasłużyli sobie.
Po czyjej jesteś stronie?
Mówiłaś mu o odpuszczeniu planu.
Powiem prawdę.
Przez dłuższy czas chciałam was zawrócić.
Ale teraz już sama nie wiem.
Ta wyprawa przez cały kraj to spory wyczyn.
Może największy w naszym życiu.
Takie coś nas wzmacnia i czyni lepszymi.
Dobra.
Wszyscy wiedzą, jak dostałam się do miasta.
Znaleźli mnie na tratwie płynącej w dół Missouri.
Ze złamaną ręką, poobijaną...
Nie wiedziałam, co się dzieje.
Zaczęli nazywać mnie Huck.
Nie mam nic przeciwko. To fajna ksywka.
Nie chwaliłam się szczegółami.
Czasami nie wiedziałam, czy przeżyję.
Omal się nie poddałam.
Chciałam, żeby zabrała mnie woda.
Nie doczekałabym ratunku ze strony strażników z Omaha, gdybym
nie dawała z siebie wszystkiego.
Przez cały czas.
W mordę. Przykro mi.
Nie.
Niepotrzebnie.
Dzięki temu się nie poddaję.
I jestem silna.
Lepsza.
Może tak samo będzie z tobą.
I z pozostałymi.
Nawet z Feliksem.
Powiedz mu to.
Zamierzałam.
Zanim uderzył huragan Hope.
Sama nie wiem.
Może to nie ja powinnam mu powiedzieć.
Może sam musi do tego dojść.
Po swojemu.
Chcę z nią pogadać na osobności.
- Jesteś wkurzona... - Pewnie!
A najbardziej na siebie.
Dlaczego?
Za myślenie, że możemy cię do siebie przekonać.
Że mnie się tu uda.
Kiedy tata cię przygarnął, cieszyłam się.
Iris też.
Myślałyśmy, że zyskałyśmy brata, ale nie zachowywałeś się jak brat.
Tata dał ci szansę dołączenia do naszej rodziny.
Ale nie skorzystałeś.
Nie jesteśmy twoimi siostrami, tylko zmartwieniami.
Wystarczyło, żebyś przekonał go do zostania w domu.
Ufał ci. Posłuchałby cię.
Wiesz o tym.
Rozumiem.
Miałeś swoje powody.
Ale ja miałam nadzieję.
I co?
Zawiodłam się.
Jesteś, kim jesteś.
Czas, żebym dorosła.
Za mały ogień. To nic nie da.
Nic innego nie mamy.
Nie wiem, co powiedzieć.
Coś musi gdzieś być.
Pudła z lakierem do paznokci w magazynie.
Lakier jest łatwopalny.
Dobra.
Zajmijcie się tym. My tu dokończymy.
Lepiej się pospieszcie.
Nie podoba mi się to.
Zbierzemy szybko, co się da.
Po szyldach można było się spodziewać czegoś więcej.
DAIQUIRITOWN
Wow...
Nie?
To był twój plan?
Chcesz o tym rozmawiać?
Nie jestem zła.
Tylko...
Zawiedziona?
Myślisz, że tacie nic nie grozi?
Ta lina się przyda.
Felix...
Tak.
Myślę, że są bezpieczni.
Leo i Will.
Muszą być.
Co to znaczy?
To ja miałem jechać z waszym tatą.
Nie Will.
Ale on poprosił mnie, żebym was przypilnował.
Will mnie zastąpił.
Dlatego muszą być bezpieczni.
Bo nie mogę ich ochronić.
Wiedziałam to, ale...
Nie to, co czujesz.
Myślałem, że to bez znaczenia.
Szczerość?
Jest ważna.
Kiedy wszystko płonie,
tylko ona się liczy.
Zbierajmy się.
Co?
Nie chcę, żeby ktokolwiek zginął.
I wiem, że śmierć jest nieunikniona. Ale czy to źle, że próbuję ją odwlec?
Pojęcie strachu jest przestarzałe.
To reakcja ciała na zagrożenie.
Jeśli świadomie dostrzegasz zagrożenie,
nie musisz się bać.
Posłuchaj, Eltonie.
Siedź w tej skrzyni najciszej, jak potrafisz.
Nie wychodź, choćby nie wiem co.
- Dokąd idziesz? - Poszukam bezpiecznej drogi do domu.
Zamknę drzwi od zewnątrz. Nic ci się nie stanie.
A dla pewności...
To wyjątkowy róg.
Ten, kto go trzyma, będzie bezpieczny.
Nie wypuszczaj go.
Boję się.
Niepotrzebnie.
Ja się nie boję, więc i ty nie powinieneś.
Wszystko ułoży się tak, jak powinno.
Kocham cię, Eltonie.
Ja ciebie też.
Dziwne. Masz ciarki?
Schyl się!
Cholera!
Jak to się stało?
Felix?
Biegnij!
Zbliża się.
Widzę. Gdzie Silas i Elton?
Kurde!
To był ładunek dodatni.
Takie występują do 30 km od centrum burzy.
Sądząc po prędkości wiatru, zostało nam parę minut.
Szybko!
Hej!
Zaraz będzie tu burza.
Wiemy.
I puści. Kilkudziesięciu. Są kwadrans stąd.
Nie zdążymy. Musimy się schronić.
Wezbrana rzeka poniesie tratwę. Nie pozwólmy na to.
Odpłyńmy przed burzą.
Gdzie Silas i Elton?
Nie zrobiłem tego specjalnie.
Chodź.
- Co się stało? - Szlag!
- W porządku? - Tak.
Są!
Dzięki.
- Tak! - Świetnie!
Nie!
Kurde.
Mamy inny problem. Elton, rzuć mi żyłkę.
- Pas napędowy się poluzował. - Da się naprawić?
Ktoś musi się tam wcisnąć i go nasunąć.
Nie mogę.
Mam klaustrofobię.
Elton.
Proszę.
Dasz radę.
Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz, Saturn, Uran, Neptun...
Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz, Saturn, Uran....
Merkury, Wenus, Ziemia, Mars...
Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz...
Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz, Saturn, Uran, Neptun.
Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz, Saturn...
MUZEUM HISTORII NATURALNEJ W NEBRASCE
Merkury, Wenus...
Już!
Utknąłem! Pomóżcie!
To wyjątkowy róg. Ten, kto go trzyma, będzie bezpieczny.
Dobra.
- Nic ci nie jest? - Nie. Chyba nie.
Dziękujemy. Teraz musimy zwodować tratwę.
Mamy za mało paliwa. I jeszcze oni.
Ruchy!
Dobra.
Gotowi?
Na trzy. Raz, dwa, trzy!
Damy radę! Jeszcze raz!
Raz, dwa, trzy!
Nie zdążymy. Zostawmy tratwę i wiejmy.
- Nie przetrwa. - My nie przetrwamy!
Uwaga. Sam sobie nie poradzę. Pchajcie.
Wszyscy!
Dalej!
Jeszcze!
Dobrze.
Przesuwa się!
Damy radę!
Już prawie!
Pchajcie!
Jeszcze!
Wskakujcie!
W porządku?
Udało się!
- Dlaczego to zrobiłeś? - Co?
Zostawilibyśmy tratwę.
Miałbyś więcej czasu, żeby nas zawrócić.
To by na nic się nie zdało.
Ty i twoja siostra
jesteście cholernie uparte.
I kto to mówi?
Według Huck to nam wyjdzie na dobre.
I zmieni nas w ludzi, którymi powinniśmy być.
Zobaczymy.
Jeśli to ma jakieś znaczenie...
nie chodziło tylko o słowo dane waszemu tacie.
Musisz to wiedzieć.
Wiem.
Jeśli to ma jakieś znaczenie...
Znaczyłam naszą drogę nie tylko po to, żebyście po nas przyszli.
Liczyłem też na to...
Jesteście tu, więc nieważne.
Rozumiem, że...
jesteś za tą wyprawą.
Ochronimy ich.
A kiedy znajdą Lee i Willa, ich też ochronimy.
Tak.
Na razie...
musimy dzielić i rządzić.
Co masz na myśli?
Słuchajcie!
Wszyscy!
Wybieram się na dwudniowy zwiad.
Nie wiemy, co jest po tej stronie rzeki.
Zwiad to podstawa.
Wyruszasz sama?
Spokojnie.
Wrócę za 48 godzin.
Obiecuję.
Będziecie w dobrych rękach.
I teraz najlepsze.
Natura wzięła pod uwagę wszystko, co wiąże się z człowiekiem,
oprócz naszej samoświadomości.
Wiemy, że możemy się zmienić. I postępować w sposób,
którego natura nie przewidziała, na który nie była gotowa.
Pusto!
Od czasu do czasu
to pozwala nam znaleźć drogę w czasie zawieruchy.
Choćby tylko na chwilę.
A czasami
chwila wystarczy.
MUZEUM HISTORII NATURALNEJ W NEBRASCE
ZAWIADOMIENIE
PLAN EWAKUACJI UCZELNI
Hej.
W porządku?
Tak.
Nocą, gdy runęło niebo...
Tata powiedział mi, żebym się nie bał.
Że on się nie boi, więc i ja nie powinienem.
Ale się bał.
Pewnie bardziej niż kiedykolwiek.
Ale...
mimo to zrobił to, co musiał.
Był odważny dzięki strachowi.
Nie wbrew niemu.
Szkoda, że go nie poznałam.
I twojej mamy.
Pewnie byli fajni, skoro mieli takiego syna.
To szalone...
i...
mało prawdopodobne...
Czasami myślę, że ona żyje.
Gdzieś.
Z moją siostrą, Esmereldą.
Że obie przetrwały.
To wcale nie szalone.
To pusty.
Ja to robię.
Jestem za tobą.
Poradzę sobie.
Napisy: Piotr Mielańczuk ą.