W porządku?
Na pewno.
Poprzednio...
Jeśli masz plan powrotu, jak on miałby wyglądać?
Missisipi to nasza ostatnia szansa.
Wybieram się na dwudniowy zwiad.
Żałuję, że nie poznałam twoich rodziców.
Tamta kobieta w ciąży zabiła mamę.
Zastrzeliłam ją.
Kiedyś istniał inny świat.
Były w nim zwierzęta i domy,
sklepy i szpitale,
miejsca pracy i weekendy.
A potem wszystko się zmieniło.
Ludzie umierali i powracali.
Ani żywi, ani martwi.
Nie pamiętali o tych, których kochali.
Czuli tylko głód, którego nie sposób zaspokoić.
Żadna z naszych nadziei -
ani zaawansowana technologia, ani cuda inżynierii -
nie mogła nas ocalić.
Nawierzchnie szos zaczęły się kruszyć,
a miasta popadły w ruinę.
Dla tych, którzy urodzili się tuż przed,
koniec świata był początkiem.
THE WALKING DEAD: NOWY ŚWIAT
Stój! Nie ruszaj się.
- Szpiegowałeś nas? - Nie żartuję.
Nie podchodźcie.
- Ani kroku. - Rzuć to.
- Porozmawiajmy. - Nie ma mowy.
- Stój, dryblasie. - Pokonasz go?
Wydłubię wam tym oczy. Chcesz podejść?
Zostaw ją!
Dobra. Będzie tak.
Nie ruszajcie się. Ja znikam.
Rzuć to.
Nie musisz wysilać mózgu.
Twoje szanse… wyglądają marnie.
Szybciej.
Elton. Silas.
Obejdźcie obóz. Może ma kolegów.
Iris, przeszukaj go.
Już mówiłem.
Jestem sam.
Wiecie, jak było?
Sikałem w krzakach, usłyszałem głosy.
I postanowiłeś nas okraść?
Nic.
Gdzie masz graty? Jedzenie?
Nie mam swoich rzeczy.
Nikogo nie ma. Jest sam.
Jak się nazywasz?
Percy.
Jesteś głodny, Percy?
Wydawali się mili.
Mike i Tony.
Mike przypominał harleyowca.
Tatuaże. Rękawy na obu rękach.
Tony był inny.
Wcześniej chyba się nie znali.
A może tak. Sprzeczali się jak stare małżeństwo.
O wszystko. Którędy pójść, ile ryby na łebka się należy.
Jak mówiłem, byli w porządku.
Ale mnie okradli.
Kiedy to było?
Dwa dni temu.
W pewnej osadzie. Podobno otwartej dla przybyszów.
Było inaczej.
Może im nie pasowaliście.
Zwialiśmy. Rozbiliśmy obóz.
Zasnąłem, a rano nie było ich ani moich rzeczy.
W końcu się dogadali.
- Dlatego tu jest. - By wcinać naszą fasolę?
Chyba są w opuszczonym miasteczku. Andersonville.
Pójdę tam i odzyskam to, co moje.
Dać ci radę?
Ciesz się, że żyjesz. Odpuść.
Nie bawię się w mściciela.
I nie chodzi mi o zasady.
Ale nie wszystko da się zastąpić.
Rozumiem.
To na wypadek, jeśli chłopak kłamie i przylezą jego kumple.
Podzielmy się z nim zapasami i niech idzie.
Raczej mu się nie spieszy.
Mam przerąbane.
Jestem w Wyoming w środku lutego.
Maszeruję 990-ką w śniegu po kolana.
Modlę się o jakieś schronienie, w którym przeczekam śnieżycę.
I wtedy ich słyszę.
Zawodzili tak głośno, że czułem wibracje w śniegu.
Widziałem już stada umarłych, ale nie takie jak to.
Spanikowałem. Szarpałem za klamki samochodów.
- Żadna ani drgnęła. - Uciekałeś?
Byłem na estakadzie.
I co zrobiłeś?
Wlazłem na dach auta i czekałem.
- Chrzanisz. - Tak było.
Pomyślałem sobie,
że świat jest popaprany,
więc po co mam w nim żyć?
Zamknąłem oczy.
Trupy były coraz bliżej.
Słyszałem chrzęst śniegu pod ich nogami.
Odbijały się od auta.
Przygotowałem się na koniec.
I nic.
Otworzyłem oczy.
To było stado bizonów.
Dwieście sztuk biegło estakadą.
Najpiękniejszy widok w życiu.
Po wszystkim pomyślałem:
"Chrzanić śmierć. Chcę żyć".
Ale jazda!
Taki widok…
Rzeczywistość jest surrealistyczna.
Wiosną widziałem diabelski młyn w Orlando.
Gniazdują na nim pelikany.
Dwieście bizonów. Niesamowite!
Chwila.
To było w tę zimę?
Jak dotarłeś z Wyoming na Florydę w dwa miesiące?
Tak powiedziałem?
- Pomyliłem... - Nikt cię nie okradł.
- Przejęzyczyłem się. - Nieprawda.
Hope, co to zmienia?
Nie straciłeś zapasów.
Ciszej.
Buchnęli ci ciężarówkę. To nią dojechałeś na Florydę.
Tak było?
To prawda?
Rok temu…
zobaczyłem ciężarówkę, która wpadła w poślizg.
To musiało być chwilę wcześniej,
bo silnik był na chodzie, a kierowca zmieniał się...
no wiecie...
z trupa w nieumarłego.
Dlaczego skłamałeś?
Mogłeś powiedzieć, że ukradli ci wóz.
To jakbym powiedział o skarbie
i liczył, że nie zechcecie go znaleźć.
To nie byle ciężarówka.
Przewozi beczki z paliwem. To jak wygrana na loterii.
- A jeśli pomożemy ci ją odzyskać? - Iris.
Coś za coś.
Pomożemy ci, a ty nas dokądś zawieziesz.
Czyli dokąd?
Czy to ważne?
Tamci goście nie oddadzą wozu bez walki.
- Zbyt ryzykowne. - Będzie nam łatwiej
unikać pustych i szybciej dotrzemy. Nie musimy martwić się o zapasy.
Nie czekamy na Huck?
- Na wsparcie. - Tamci mogą zniknąć.
Razem z wozem.
Ich jest dwóch.
Nas sześcioro.
Jeśli mają broń, nieważne, ilu nas będzie.
Nie widziałem spluw.
Ale nie zdziwiłbym się, gdyby je przede mną ukryli.
Zrobimy krzywdę im albo oni nam.
Sprzyja nam element zaskoczenia.
Możemy to wykorzystać.
Nasze szanse znacząco wzrosną.
Skąd mam wiedzieć, że nie ukradniecie mi wozu?
Nie ukradniemy.
Dała ci słowo.
Tutaj to niewiele znaczy.
Proszę.
Musimy się szybko dostać na miejsce.
To chodzi o życie naszego taty.
Posłuchaj.
Gdybyśmy chcieli twój wóz, wzięlibyśmy go sobie.
Z twoją pomocą lub bez.
Powiedziałeś nam, gdzie jest.
Więc?
Może...
o świcie...
poszukamy tej bryki?
NIEDŁUGO WRÓCIMY
Jaka ona była?
Fantastyczna.
W niedzielne ranki robiła francuskie tosty i śpiewała do płyt.
Miała głos, jakby przechodziła zapalenie oskrzeli.
I tak jej wykonanie "Tiny Dancer" było najlepsze.
Czekaj.
Dali ci imię po Eltonie Johnie?
To ikona!
Super!
Moja mama była najlepsza.
Dzięki temu ją poznałem.
Śmierć nie była dla niej gorsza niż inne etapy cyklu życia.
Nie bała się jej.
Co z tym zrobisz?
Z książką. Gdy ją dokończysz.
Przekażę dalej.
Pomoże innym, których dręczą pytania.
Nie będą się czuć zagubieni. Tak było ze mną.
Dzięki temu moja mama nie zostanie zapomniana.
Pomogę ci.
Będę zbierać próbki i robić fotki robaków.
Zrobię, co będzie trzeba.
Dziękuję.
Czytałeś "Hamleta"?
Twoje zdziwienie mi schlebia.
Dryblasie, mogę naprawić ci but.
Węgiel i żywica dają klej.
Znasz więcej takich sztuczek?
Jeszcze miesiąc temu byliśmy na uczelni.
Jak tam było?
Mieliście prysznic, jedzenie, łóżka.
Na waszym miejscu nie ruszałbym się stamtąd.
Nie było aż tak fajnie.
Uniwerek jest jak bańka.
Jeśli nie będziecie uważać, wszyscy tu zginiecie.
Przedarliśmy się przez stado pustych
i przepłynęliśmy Missisipi.
Ciebie okradziono. I chciałeś z nami walczyć gałęzią.
Chyba jakoś sobie radzimy.
Niech ci będzie.
Chcesz wiedzieć, co tu robimy?
Chodzi o mojego tatę.
Wyjechał wziąć udział w projekcie.
Ma kłopoty.
Chcemy go znaleźć i uratować.
Szczęściara.
Masz kogo ratować.
To rzadkie.
Rzadsze niż sprawne auto.
Niech zgadnę.
Idziesz ze mną, bo taki ze mnie świetny gawędziarz?
Czy nie lubisz tego chłopaka?
Nie lubię.
I nie wiem, czemu inni go lubią.
Cóż...
Nie zawsze mamy na to wpływ.
Chodźmy.
To oni. I moja ciężarówka.
Chodźcie.
Jak ją odbijemy? Zaczekamy, aż się ściemni?
Nikt się nie rusza.
Muszą tam być. Jechali tą ciężarówką.
Musimy ich wypatrzyć, zanim coś zrobimy.
Zaatakujmy i wiejmy.
Odjedziemy, zanim się zorientują.
- Nie masz kluczyków. - Odpalę silnik na krótko.
Nie róbmy tego.
Tracimy czas. Podejmijmy decyzję.
Zostańcie tu.
Ja się zajmę Percym.
Kurde.
Co jest?
Tony.
Chyba konflikt się zaostrzył.
Zmywajmy się.
Zmyjemy się. Ciężarówką.
Cholera!
Co jest?
Zablokowali dostęp do kabli.
W mordę.
Co?
Szlag!
Rany...
Mieliście zaczekać.
Nic z tego nie będzie.
Mam to.
Co ty wyprawiasz?
Odzyskam kluczyki.
Nie bądź głupi.
Możecie iść.
Ja nie mam nic do stracenia.
Wracamy do obozu.
Odbiło ci?
Mieliśmy mu pomóc.
Dotrzymam słowa.
Stój.
Ja pójdę. Pilnuj plecaka.
Warto postawić kogoś na czatach.
- Na wypadek, gdyby Mike wrócił. - Dobra.
Pójdę z wami. Jako wsparcie.
Pilnujcie gratów.
Idziemy.
Tylko tam da się wejść.
Zostańcie tu.
Chyba coś słyszałem. Na zapleczu.
Okrążymy go. Ty z lewej, ja z prawej.
Jeśli Mike zaatakuje któregoś, drugi zajdzie go od tyłu.
Idź.
Nie wytrzymam. Idę.
Ale…
Obiecałaś Feliksowi.
Nie ufam tamtemu.
Nie możemy ciągle się bać.
Jak uratujemy mojego tatę, jeśli sami ciągle czekamy na ratunek?
Mówisz...
o mnie.
- Myślisz... - Nie. To nie tak.
Tu chodzi o mnie.
Nie zatrzymam cię.
Ale twoja siostra pewnie to zrobi.
Pewnie może pójść od tyłu.
NIEBEZPIECZEŃSTWO WSTĘP WZBRONIONY
Jezu!
Cholera.
Wykończyłabyś mnie bez wahania.
- Co tu robisz? - Chciałam wam pomóc.
Gdzie Felix?
Z drugiej strony.
Miałem wejść na górę.
Chodźmy.
Jesteś pewna?
Po to przyszłam.
Idziemy.
Piechotą dobrze nam się szło. Powoli, ale do przodu.
Może tak znajdziemy waszego ojca szybciej.
Poznałem twojego tatę, zanim wyjechał.
Dałem mu przeczytać książkę mamy.
To on mnie zachęcał do ukończenia rękopisu.
- Naprawdę? - Tak.
Choć nie poznał mojej mamy, podziwiał jej pracę.
Przypomina mi ją.
Palce poplamione tuszem, trzy kubki z zimną kawą na biurku.
O takich drobiazgach chcę pamiętać.
Elton...
Lepiej się skupmy, zamiast gadać.
Racja.
Hej.
To moje rzeczy.
Znajdź Feliksa, odpalcie wóz. Zaraz przyjdę.
- Nie warto. - Chrzanić to.
Okradli mnie. Odbiorę, co moje. I wezmę to, co ich.
Nie!
- Co to? - Może Felix znalazł Mike’a.
Percy.
Sprawdźmy, czy jest cały.
Mieliśmy stać na czatach.
Okradł nas!
- Ten trup? - W torbie miałem książkę mamy.
Percy!
Co jest?
Stój!
Jazda!
Na pomoc!
Iris!
Hope?
Nie mogę stąd wyjść.
Felix i Silas już tu idą. Jesteś cała?
Tak, tylko...
Iris!
Nic ci nie jest?
Iris!
Jesteśmy! Wyciągniemy cię!
- Dwa! Trzy! - Felix!
Wytrzymaj, Iris!
Jeszcze!
Na pomoc!
Wchodzimy!
Felix?
Felix!
Szybko!
Zatrzymaj ich!
Hope!
Felix!
Wsiadać! Idzie więcej trupów.
Jazda!
Ruszamy!
Szybciej.
Mówiłem: za dobre uczynki się płaci.
Dobre uczynki? Oszukaliście nas.
Tak.
Wróciliśmy, gdy zobaczyliśmy zgraję.
Bierzmy wóz i zostawmy ich na pastwę pustych.
Ocaliliśmy was!
Na widok martwych bratanek kazał mi po was wrócić.
Mamy być wdzięczni, bo zmieniliście zdanie?
Gdzie indziej jest tylko gorzej.
Obserwuj kulkę.
Pod tym.
Co?
Widziałem ją tam.
Jesteś zawodowym kanciarzem?
Młoda damo! Przez 15 lat byłem Tonym Del Monto,
iluzjonistą z Paradise Lounge w Las Vegas.
- Zajmowałeś się tylko manipulacją? - Amator! Świetnie.
Parałem się wszystkim.
Iluzją, kartami, a nawet brzuchomówstwem.
Sztuczki z głosem bywają przydatne, we współczesnym świecie.
Nigdy nie porzuciłem show-biznesu.
Występujemy w zaprzyjaźnionych osadach za niewielką opłatą.
Dlatego charakteryzacja była bez zarzutu.
A ty kto? Jego uczeń?
Tony się mną zaopiekował.
Percy szybko się uczy. Kantował dzieci już w piaskownicy.
Tak zdobywamy, co trzeba, nie krzywdząc nikogo.
Zasłużyliście na ordery.
Hej.
Długo będziesz się na mnie gniewać?
Zawsze.
Nie musisz udawać, że ci zależy.
- Nie wyglądałaś mi na cyniczkę. - Obchodzi cię tylko to, co mam.
Wiesz, co jest najgorsze?
Myślałam, że znam się na ludziach.
Tak jest.
Weszłaś tam, żeby mi pomóc.
Kurde.
Przerabiałem ten numer kilkanaście razy.
Ludzie zawsze biorą kluczyki i wieją.
Ty nie uciekłaś.
- Co to ma do rzeczy? - Byłaś gotowa mnie ocalić.
Dlatego wróciłem.
Bo chciałem na to zasłużyć.
Teraz muszę udowodnić, że potrafię być taki jak ty.
Hej.
Chciałabym przeczytać książkę twojej mamy.
Jeśli pozwolisz.
Tak?
Pewnie.
Jestem ostatnią osobą, która ją widziała.
I znała.
Ale...
Teraz pozna ją ktoś jeszcze.
Musimy pogadać.
W naszej branży mówi się:
mamy dobry numer, ale bez puenty.
Obaj chcemy wóz,
ale tylko ja wiem, skąd wziąć paliwo.
To mi nie wygląda na uczciwą rozmowę.
Próbujesz mnie wycyckać? Nastraszyć mnie?
Mój bratanek obiecał wam podwózkę i dotrzymamy słowa, ale najpierw
opowiedz mi o tym uroczym emblemacie.
Chodzi o to?
To... symbol uniwersytetu, gdzie mieszkamy.
Jak mówią, nie wkręcaj kanciarza.
Zwłaszcza takiego z Vegas.
Ci, którzy za tym stoją, nie patyczkują się.
I są blisko.
Widziałem śmigłowce z tym emblematem.
Skoro tak niebezpiecznie, to co tu robicie?
Na szczęście przetrzepałem schowek kierowcy, gdy znaleźliśmy wóz.
Znalazłem wskazówki dojazdu do stacji paliw.
Teraz wiemy, jak zdobywać to, czego nam trzeba,
unikając tych dupków.
Nas nie uniknęliście.
Wy to nie oni. Tamci są uzbrojeni po zęby.
Ty biegasz w domowej roboty mundurze.
Chcę wiedzieć,
czy w razie kłopotów ta twoja naszywka nam pomoże.
Pewnie.
Jutro zgarniemy twoją przyjaciółkę i pojedziemy tam,
dokąd chcecie.
Ale najpierw...
czas na rozrywkę.
Dla niektórych to takie proste.
Co?
Zaczynanie od nowa.
Tak.
Chciałabym wiedzieć, kiedy kłamią,
a kiedy mówią prawdę.
Jest taki jak my.
Wszyscy pokazujemy światu jedno oblicze,
a inne ukrywamy.
I oba są prawdziwe.
Panie i panowie, bez zbędnych ceregieli...
przestawiamy koniec świata.
ZAAWANSOWANA IMMUNOLOGIA CO WARTO WIEDZIEĆ W EPOCE NIEZNANEGO
DR LEOPOLD BENNETT
TATO, RATUJ ŚWIAT SZYBKO I WRACAJ DO DOMU
KOCHAMY CIĘ IRIS, HOPE
Doktor Belsha.
Słucham.
Jeszcze nad tym pracuję…
Oczywiście.
Załatwię to, zanim tu dotrą.
Doktor Bennett ani jego ochroniarz nie sprawią kłopotu.
Naturalnie.
Dziękuję, pani podpułkownik. rz nie sprawią kłopotu.