Uy, okay ka na?
Okay ka na.
Ang nakaraan sa The Walking Dead: World Beyond.
Kung may plano kayong bumalik,
paano niyo gagawin 'yon?
Ang huling tiyansa natin ay sa Mississippi.
Magpapatrolya kami bukas o sa susunod na araw.
Sana nakilala ko ang papa mo.
At ang mama mo.
Ang buntis no'ng gabing namatay si mama?
Tinakot ko siya kaya binaril niya si mama. Pinatay ko siya.
Noong unang panahon, ang mundong alam natin,
ang mundong may mga hayop at bahay,
may mga tindahan, ospital,
trabaho at mga salu-salo.
At nagbago ang lahat.
Namatay ang mga tao, at nabuhay,
mapabuhay man o patay.
Nabura sa isipan nila ang pagmamahal na nadama nila mula sa ibang tao.
Napalitan 'yon ng gutom na 'di kailanman maiibsan.
Ang lahat ng inaasahan natin,
gaya ng pag-unlad ng teknolohiya, ang likha ng engineering,
'di tayo nagawang iligtas ng mga 'yon.
Gumuho ang mga daan, natambakan ng mga durog na bato ang mga siyudad.
At para sa 'ting mga ipinanganak bago ang mangyari 'yon?
Ang katapusan ng mundo ay siyang simula namin.
Hoy, tigil. Diyan lang kayo.
- Bakit ka nagmamasid sa 'min? - Seryoso ako. Atras.
- 'Wag kang lalapit! - Hope, tigil.
'Wag kang lalapit.
- Ibaba mo 'yang armas mo at mag-usap tayo. - Hindi, ayaw ko.
- Diyan ka lang, tangkad. - Akala mo kaya mo siya?
Tutusukin ko ang mga ng lalapit.
Umalis ka na!
Okay, sige. Ganito.
Diyan lang kayo at aalis na ako.
Ibaba mo ngayon ang armas mo.
Okay, 'di mo na kailangang mag-isip pa.
Ang tiyansa mo, 'di gaanong mataas.
Sige na.
Elton. Silas.
Tingnan niyo ang paligid kung may mga kasama siya.
Iris. Kapkapan mo siya.
Sinabi ko na sa inyo.
Mag-isa lang ako.
Sige, gusto niyong malaman ang totoo?
Nasa halamanan ako, umiihi, tapos may narinig mga akong boses.
Kaya naisipan mong pagnakawan kami?
Wala.
Nasaan ang mga gamit mo? Ang pagkain mo.
Wala akong gamit. Wala akong dala.
Walang ibang tao. Siya lang.
Anong pangalan mo?
Percy.
Gutom ka ba, Percy?
Mukha naman silang mabait.
Sina Mike at Tony.
Si Mike parang mahilig siya sa bike.
'Yung magkabilang braso niya, tadtad ng tattoo.
At si Tony, hindi masyado.
Mukhang 'di sila dating magkakilala.
Siguro nag-away sila.
Alam niyo 'yon, tungkol sa kung anu-ano.
Gaya ng kung sino ang may pinakamaraming nakaing isda, alam niyo na.
Bla bla bla.
Tulad nga ng sabi ko, mukha naman silang mabuting tao.
Well, ninakawan nila ako.
Kailan 'yan nangyari?
Mga ilang araw na.
Papunta kami sa settlement, akala namin ay mababait ang bagong salta.
Nagkamali kami.
Siguro hindi ka lang nila nagustuhan.
Nagmadali kaming umalis. Nakakita kami ng matitigilan,
nakatulog ako, at paggising ko, wala na sila pati ang mga gamit ko.
Mukhang nagkasundo na sila.
Kaya ako napunta dito.
Para kainin ang beans namin?
Sa tingin ko nando'n sila sa abandonadong bayan. Sa Andersonville.
Babalik ako do'n para kukunin ko kung ang gamit ko.
Uy, payo lang.
Magpasalamat ka't iniwan ka pa nilang buhay kaya kalimutan mo na 'yon.
'Di ko sila gagantihan.
Hindi rin 'to tungkol sa prisipyo.
May mga bagay lang na 'di mapapalitan.
Nauunawaan kita diyan.
Nag-iingat lang ako
at baka dumating ang mga kasama niya.
Puwede sigurong bigyan natin ng kaunting suplay para makaalis na siya.
Mukhang ayaw pa niyang umalis.
Pumalpak ako, okay?
Nasa Wyoming ako, mga February 'yon, okay?
Naglakad ako pababa sa I-90 na may nyebeng 2 feet ang kapal.
Nagdasal akong sana may masilungan ako hanggang sa gumanda ang panahon.
At no'n ko narinig.
Ang malakas na daing na halos ramdam ang yanig sa snow.
Nakakita na ako dati ng grupo ng mga patay, pero 'di gaya no'n.
Kaya nag-panic ako. Pinuwersa kong buksan ang mga sasakyan.
Hindi mabuksan. Kinalawang na.
Tumakbo ka ba?
Nasa overpass ako.
Anong ginawa mo?
Umupo ako sa ibabaw ng bubong ng sasakyan at naghintay.
- Kalokohan. - Totoo 'yon.
Sinabi ko sa sarili ko…
Magulo na ang mundo, kaya…
bakit mapapakahirap pa akong mabuhay, 'di ba?
Pinikit ko ang mata ko,
at habang papalapit ang mga patay,
Naririnig ko sila. Naglalakad sa snow.
Ramdam ko ang pagbangga nila sa sasakyan…
Tinanggap ko na na 'yun na ang katapusan.
Wala.
Iminulat ko ang mata ko…
Grupo pala 'yon ng mga bison.
Nasa dalawang daan sila, tumatawid sa overpass.
'Yun ang pinakamagandang nakita ko.
Pagkatapos no'n, parang,
"Lintik na kamatayan. Nandito ako para mabuhay."
Grabe 'yon!
Ang makakita ka ng gano'n…
Oo. Hindi kapani-paniwala ang reyalidad dito.
Spring no'ng nakakita ako ng Ferris wheel sa Orlando,
na ginawang pugad ng mga ibon.
Dalawang daang bison, nakakabilib!
Teka…
Nakakita ka ng bison no'ng winter?
Imposibleng nakarating ka ng Florida mula sa Wyoming sa loob lang ng ilang buwan.
Sinabi ko ba 'yon?
- Pagkatapos na yata ng taon 'yun. - Hindi ka ninakawan.
- Nagkamali alng ako ng pagkasabi-- - Hindi ka nagkamali.
Okay, Hope, ano naman?
Wala kang pagkain at hindi ninakaw ang gamit mo.
Uy, hinanaan niyo ang boses niyo.
Kinuha nila ang sasakyan mo.
Kaya mabilis kang nakarating papuntang Florida.
Iyon ang kinuha nila, tama?
Totoo ba 'yon?
Isang taon na ang nakakalipas…
May nakita akong truck na dumadausdos sa nyebe.
Basta ganoon ang nangyari,
dahil umaandar pa rin ang makina at 'yong drayber ay galing sa…
Alam mo na.
"Isa na ring" patay.
Bakit ka nagsinungaling?
Puwede mo namang sabihing ninakaw nila ang sasakyan mo.
Parang 'yung nakabaong kayaman
at ayaw kong mag-usisa pa kayo.
Hindi 'yon basta truck, okay?
May laman 'yong mga barrel na may gasolina.
Daig mo pa ang nanalo sa jackpot do'n.
Paano kung tulungan ka naming bawiin 'yon?
Iris.
Bilang kapalit.
Tutulungan ka naming bawiin ang truck mo, at ihahatid mo kami sa pupuntahan namin.
Saan 'yon?
Mahalaga pa ba 'yon?
Hindi. Hindi nila ibabalik sa 'tin 'yon ng hindi sila lalaban.
Okay? Delikado--
Sa truck maiiwasan natin ang mga patay, mapapabilis tayo,
'di na tayo mag-aalalang maubusan ng suplay.
Hindi na ba natin hihintayin si Huck?
- Pang-backup natin. - Baka 'di natin abutan sina Mike at Tony.
Dala nila ang truck.
Dalawa sila.
Anim tayo.
Pero kung may baril sila walang kuwenta kahit ilan pa tayo.
Well, wala akong nakitang baril.
Puwedeng itinago nila 'yon sa 'kin, pero…
Puwede tayong masaktan, o baka kailanganin natin silang saktan.
Puwede natin silang gulatin.
Pabor sa 'tin 'yon,
mas malaki ang tiyansa natin.
Paano ko malalaman na hindi niyo kukunin ang truck at iiwan ako?
Hindi namin gagawin 'yon.
Nangako na siya sa' yo.
Dito, walang gaanong halaga ang salita lang.
Please.
Kailangan naming mabilis na makarating sa pupuntahan namin.
Sa mapapagitan nito, puwedeng mabuhay ang tatay namin…
Ganito.
Kung gusto naming nakawin ang truck mo, gagawin na lang namin.
Tulungan mo man kami o hindi.
Nasabi mo na sa 'min kung nasaan ang truck.
Kaya…
Eh kung…
Mamayang madaling araw…
hanapin natin ang truck?
H B BABALIK KAMI AGAD
Magkuwento ka naman ng tungkol sa kaniya.
Magaling siya.
'Pag linggo, gumagawa siya ng French toast,
sinasabayan ng kanta ang record player…
Pangit ang boses niya, pero…
gusto ko pa rin ang bersyon niya ng Tiny Dancer.
Teka.
Ipinangalan ka kay Elton John?
Sikat 'yon!
Ang astig.
Ang mama ko ang pinakaastig.
Dahil dito, mas nakilala ko siya.
Nakita niya na ang kamatayan at pagkabulok
ay life cycle din.
Hindi siya natakot do'n.
Anong gagawin mo diyan?
'Yung libro ang tinutukoy ko. Kapag natapos mo na.
Gusto ko 'tong ibahagi.
Alam mo na, para makatulong sa taong may mga tanong.
Para matulungan silang hindi malito at mag-isa, gaya ng ginawa nito para sa 'kin.
Sa gano'ng paraan, hindi makakalimutan ang mama ko.
Tutulungan kitang matapos 'yan.
Oo, kukuha ako ng mga sample, ng litrato ng mga uod, at iba pa.
Kahit anong kailangan para matapos 'yan.
Salamat.
Teka. Binasa mo ang Hamlet?
Salamat. Nakakatuwa ang pagkakasabi mo.
Uy, tangkad. Kaya kong ayusin 'yang boots mo.
Gamit ang uling at dagta ng puno, makakagawa tayo ng pandikit.
Mm-hm.
May iba ka pa bang alam?
Kakalabas lang namin ng unibersidad no'ng isang buwan.
Ano naman ang masama do'n?
May hot shower kayo, pagkain, at kama.
Kung gano'n lang ang sitwasyon ko, hindi na ako aalis.
'Di 'yun 'sing ganda gaya ng iniisip mo
Parang kulungan ang unibersidad.
'Pag 'di kayo nag-ingat,
mamamatay kayo rito ng mga kaibigan mo.
Nalagpasan namin ng mga kaibigan ko ang sandamukal na patay
at tinawid namin ang Mississippi.
Habang ikaw, nanakawan at nang-away ng sanga.
Kumpara sa 'yo, mas maayos kami.
Sige, sabi mo eh.
Gusto mong malaman ang totoong dahilan kung bakit kami nandito?
Ang papa ko.
Pinadala siya para trabahuhin ang isang project, pero…
may problema siya ngayon.
Nandito kami para hanapin siya. Iligtas siya.
Masuwerte ka.
May kasama kang puwedeng magligtas.
Bihira 'yan.
Higit pa sa sasakyan 'yan.
Huhulaan ko.
Sa 'kin ka sumasabay dahil nalilibang kang kausap ako o…
ayaw mo sa batang 'yon.
Ayoko sa kaniya.
Ewan ko kung bakit gusto nila siya.
Well…
Hindi natin kontrolado kung sino ang magugustuhan natin.
Tara na.
Sila 'yon. Truck ko 'yun.
Tara.
Paano natin makukuha? Siguro 'pag dumilim na?
Wala kong nakikitang tao.
Nandiyan lang 'yun. Kamamaneho lang nila ng truck.
Dapat may magmatiyag sa kanila bago tayo kumilos.
Pasukin at nakawin na natin.
Bilisan natin, dapat nakaalis na tayo bago nila malaman.
- Wala sa inyo ang susi. - Puwede kong gamitan 'yon ng wire.
'Di natin 'to dapat ginagawa.
Nagsasayang tayo ng oras. Magdesisyon na tayo.
'Yong iba, dito lang.
Ako ang magco-cover kay Percy.
Lintik.
Ano 'yon?
Si Tony.
- Siguro lumala ang pag-atake niya. - Oo.
Kailangan na nating umalis dito.
Kumalma ka. Makakaalis tayo dito. Gamit 'to.
Buwisit!
Ano 'yon?
Nakaturnilyo ang plate sa ignition wire.
Buwisit.
Anong nangyari?
Nalintikan na.
- Hala… - Uy!
Sinabi ko sa inyo na maghintay kayo do'n sa kabila.
Tara na. Imposible 'to.
Walang susi, pero nakuha ko 'to.
Ano ba sa palagay mo ang gagawin mo?
Kukunin ko ang susi.
'Wag kang engot.
Kung gusto niyong umalis, umalis kayo.
Wala namang mawawala sa 'kin.
Babalik tayo sa campsite.
Uy! Nasisiraan ka na ba?
Ang sabi natin tutulong tayo.
Tutulong ako.
Tumigil ka.
Ako na. Bantayan mo 'to.
Maganda kung may mababantay sa harapan ng building,
kung sakaling wala si Mike at bumalik si Percy.
Okay.
Sasama ako sa inyo. Backup niyo ako.
Bantayan niyong dalawa ang gamit namin.
Tara na.
'Yon lang ang walang harang.
Dito lang kayo.
Parang may narinig ako. Doon sa likod.
Atakahin natin sa tagilitran. Sa kaliwa ka, sa kanan ako.
'Pag umatake si Mike sa isa sa 'tin, ang isa ay dapat nasa tagiliran.
Tayo na.
Hindi ko kaya 'to. Papasok ako.
Pero ikaw…
Nangako ka kay Felix.
Wala akong tiwala kay Percy.
Hindi puwedeng lagi tayong matatakot.
Paano natin maililigtas ang papa ko
kung lagi nating hihintaying iligtas tayo ng iba?
Ikaw ba ay…
ako ba ang tinutukoy mo?
- Tingin mo ako ay-- - Ano? Hindi.
Hindi, 'di gano'n ang ibig kong sabihin.
Tungkol 'to sa 'kin.
Hindi kita pipigilan.
Pero 'yong kapatid mo malamang pigilan ka.
Baka may daan sa likod.
Diyos ko!
Grabe.
Handa kang patayin ako
- nang walang pag-aalinlangan. - Oo.
- Anong ginagawa mo dito? - Baka kasi kailangan mo ng tulong.
Nasaan si Felix?
Sa kabila siya nagtitingin.
Titingnan ko na dapat ang taas.
Tara na.
Sigurado ka?
Wala ako dito kung 'di ako sigurado.
Sige na.
Ayos naman ang maglakad. Mabagal at nakakapagod, pero okay naman.
Well, ang mahalaga mapuntahan agad ang papa mo, tama?
Alam mo, nakilala ko ang papa mo bago siya umalis para sa Civic Republic.
Nakiusap akong basahin niya ang sinulat ni mama, at binasa niya.
Siya ang nangumbinsi sa 'kin na tapusin ang libro.
Talaga?
Oo.
Kahit 'di niya nakilala si mama, humanga siya sa isinulat niya.
Naaalala ko sa kniya ang mama ko.
May tinta ang daliri niya,
may tatlong tasa ng kape sa mesa niya, lumamig na.
Ang mga maliliit na bagay na ayaw kong kalimutan.
Elton…
Dapat siguro mag focus tayo kaysa mag-usap.
Oo.
Uy.
Uy!
Iyon ang gamit ko.
Hanapin mo si Felix, ii-start ang sasakyan. Pababa na rin ako.
- 'Wag-- - Sumunod ka sa 'kin!
Kinuha nila ang gamit ko, babawiin ko na, at kukunin ko 'yung sa kanila.
Uy, Mike-- 'Wag!
- Ano 'yon? - Baka nakita na ni Felix si Mike.
Percy.
Tingnan natin kung okay sila.
Hindi ko alam. Sinabihan tayo ni Felix na magbantay.
Kinuha niyang mga gamit natin!
'Yung lalaking patay?
Ang libro ni mama nasa bag ko!
Percy!
Ano?
Hoy! Tumigil ka!
Sige!
Tulong!
Iris!
Hope?
Hindi ako makalabas mataas ang ding-ding.
'Wag kang mag-alala, papunta na sina Felix at Silas. Okay ka lang?
Okay ako, kaya lang…
Iris!
Nasaktan ka ba? Anong problema?
Iris!
Iris, nandito na kami! Ilalabas ka namin.
- Dalawa. Tatlo! - Felix!
Iris, okay lang, maghintay ka lang!
Sige, tuloy lang!
Hope!
Iris, heto na kami!
Felix? Tulong!
Felix!
Kilos na!
Sige na, pigilan mo sila!
Hope!
Felix!
Sumakay na kayo, may mga paparating pang patay.
Sige na!
Tara na!
Sige na.
Sabi ko sa 'yo, bata, walang kabutihang hindi sinusuklian.
Anong kabutihan 'yon, ha? Niloko mo kami.
Oo, inaamin ko.
Bumalik kami no'ng paparating ang mga patay.
Umalis na tayo at iwan sila para kainin sila ng patay.
Niligtas namin kayo!
No'ng nakita naming parating ang patay, pinabalik ako ng pamangkin ko.
Magpasalamat ba kaming ninakawan niyo kami at nagbago ang isip niyo?
Sa ganitong lugar, maganda na ang napala niyo.
Pagmasdan ang bola.
Ito.
Ano? Hindi.
Hindi, kalokohan. Alam kong nando'n.
Oh?
Ano ngayon? Professional na manloloko ka.
Dalaga! Sa loob ng labinlimang taon, ako si Tony Delmado,
magician sa Pair-a-Dice Lounge sa Las Vegas.
Lahat ba 'yun tricks lang ng kamay mo?
Ang talino niya! Nakakatuwa.
Iba't-iba ang ginagawa ko.
Ilusyon, card tricks, at kahit ang puppet show.
Mahalaga 'pag alam mo kung paano gamitin ang boses mo,
sa ganitong estado ng mundo.
Para sa 'kin, nasa showbusiness pa rin ako.
Sa maliit na bayad na napagkakasunduan,
nagpe-perform kami.
Kaya ang make-up ko ay maayos.
At ikaw ano ka naman? Kanang kamay?
Pinalaki ako ni Tony no'ng umalis ang nanay ko.
Mabilis natuto si Percy. Mandurugas siya.
Do'n namin kinukuha ang pangangailangan namin pero 'di kami nanakit ng tao.
Wow. Dapat pala bigyan kayo ng medal.
Uy.
Habang-buhay ka na bang magagalit sa 'kin?
Oo, habang-buhay.
Ayos lang, hindi mo kailangang magpanggap na nagmamalasakit ka.
Hindi totoo 'yan.
Hindi, wala akong halaga sa 'yo.
Alam mo kung ano ang pinakamasakit?
Ang buong akala ko tama ang kutob ko.
Tama ka.
Umakyat ka ulit para tulungan ako.
Ganito…
Siguro nga maraming beses na akong tumakas sa pagnanakaw.
Kinukuha nila lagi ang susi at umaalis na sila.
Pero ikaw hindi.
- Ano naman ang magagawa no'n? - Ipinakita mong dapat akong tulungan.
Kaya ako bumalik.
Dahil gusto ko din maging kagaya mo.
Ako'y…
Dapat yatang patunayan kong kaya kong maging kagaya mo.
Uy.
Alam mo, gusto kong mabasa ang libro ng mama mo minsan.
Kung papayag ka.
Gusto mo?
Oo. Totoo.
Siguro ako ang huling taong nakakita sa kaniya dito sa mundo.
Ang nakakakilala sa kaniya.
Pero…
Kahit paano ay may iba na ring makakakilala sa kaniya.
Kailangan nating mag-usap.
Gaya nga ng sabi namin sa trabaho,
may kaniya-kaniyang tayong setup, pero wala ng pasakalye.
Pareho nating gusto ang truck,
pero ako lang ang nakakaalam kung saan kukuha ng gasolina.
Hindi naman 'to usapan. Ano ba?
Pinaglalaruan mo ba ako?
Nagbabanta ka ba?
Nangako sa 'yo ang pamangkin kong isasakay kayo at tutuparin ko 'yon, pero
gusto ko munang malaman kung ano 'yang patch na 'yan.
Ano, ito ba?
Simbolo ng unibersidad kung saan kami nakatira.
Gaya nga ng kasabihan, 'wag mong gaguhin ang mas gago sa 'yo.
Lalo na 'pag galing sa Vegas.
Kung ano mang grupo ito sana ay 'di makasira
at malapit lang sila.
Nakakita ako ng mga helicopter na lumilipad na may ganiyang simbolo.
Kung delikado 'to, bakit 'di pa tayo umalis?
Mabuti't tiningnan ko ang bulsa ng driver
no'ng tiningnan namin ang truck.
May nakita akong makakapagturo sa malapit na gasolinahan.
Ngayon may pinagkukunan na kami
at maiwasan ang mga lintik na 'yon.
Hindi mo kami iniwasan.
Hindi mo sila kagaya.
Armado sila at nakaitim na uniporme,
eh ikaw naka-leather at may kasamang mga bata.
- Ang gusto kong malaman ay… - Ano?
…'pag magkakasama na tayo, dahil sa patch na 'yan makakalabas kaya tayo?
Oo naman.
Ayos. Kaya bukas, isasakay natin ang mga kaibigan mo at magkakasama tayong aalis.
Saan niyo man gustong pumunta.
Pero sa ngayon…
may kaunting palabas muna.
Sa ibang tao parang napakadali lang.
Ano?
Ang mag-umpisa ulit.
Oo.
Sana nalaman ko kung alin ang kasinungalingan
at kung alin ang totoo.
Katulad lang natin siya.
May parte tayong gusto nating makita ng iba,
at parteng gusto nating itago.
Totoo lahat 'yan.
Ladies at gentlemen, wala nang paliguy-ligoy pa,
welcome sa katapusan ng mundo.
PA, ILIGTAS MO NA ANG MUNDO PARA MAKAUWI KA NA. MAHAL KA NAMIN. IRIS. HOPE
Doktor Belshaw.
Hello.
Oo, tinatrabaho ko pa 'yan, pero--
Oo naman.
Kaming ng bahala 'pag dumating sila.
'Di magiging problema si Dr.Bennett. Maging ang seguridad niya.
Siyempre.
Salamat, Lieutenant Colonel.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Lei Diane Dimaano niya.