นี่ โอเคนะ
นายโอเคแหละ
ความเดิมใน เดอะวอล์กกิงเดด: สู่โลกกว้าง
ถ้าคุณมีแผนสำหรับเดินทางกลับ
เราจะกลับไปได้ยังไงครับ
โอกาสสุดท้ายที่ดีที่สุดของเรา คือที่มิสซิสซิปปี
ฉันจะออกไปลาดตระเวน ล่วงหน้าวันสองวันนะ
ฉันอยากได้เจอพ่อของนายจัง
แม่นายด้วย
ผู้หญิงท้อง ที่เราเห็นคืนนั้นที่แม่ตาย
ฉันทำให้หล่อนตกใจ หล่อนเลยยิงแม่ ฉันฆ่าหล่อน
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีโลกที่เราเคยรู้จัก
โลกที่มีสัตว์เลี้ยงและบ้าน
มีร้านขายของและโรงพยาบาล
มีงานและมีวันหยุดสุดสัปดาห์
จากนั้นทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
ผู้คนตาย แล้วก็ฟื้นคืนชีพ
ไม่เป็นทั้งคนเป็น หรือคนตาย
ความรักที่พวกเขามีต่อคนหรือสิ่งต่างๆ เลือนหายไปจากความทรงจำ
แทนที่ด้วยความหิวโหยที่ไม่เคยพอ
ทุกอย่างที่เราเคยพึ่งพาได้
ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี ความสำเร็จด้านวิศวกรรม
ก็ไม่อาจช่วยเราได้
ท้องถนนพังทลาย เมืองต่างๆ พินาศเป็นเศษเล็กเศษน้อย
สำหรับพวกเรา ที่เกิดก่อนหน้านั้นไม่นานน่ะเหรอ
จุดจบของโลกคือจุดเริ่มต้นของเรา
นี่ หยุดนะ อยู่ตรงนั้นเลย
- มาสอดแนมเราทำไม - ฉันพูดจริงนะ ถอยไป
- อย่าเข้ามาใกล้นะ - โฮป หยุด
อย่าเข้ามาใกล้เชียว
- วางอาวุธแล้วมาคุยกันน่า - ไม่มีทาง
- อยู่ตรงนั้นแหละ พี่เบิ้ม - คิดว่าจัดการเขาเหรอ
เจ้านี่ก็เสียบเบ้าตาทะลุได้ดีพอๆ กัน อยากเข้ามาลองดูไหม
อย่ายุ่งกับเธอนะ
โอเค ได้เลย มันจะเป็นแบบนี้
พวกนายอยู่ตรงนั้นแหละ ฉันจะแยกออกไปเอง
นายทิ้งอาวุธนั่นได้แล้ว
เอาละ ฉันจะช่วยให้นาย ไม่ต้องใช้ความคิดเยอะ
โอกาสรอดของนายดูไม่ดีเท่าไร
ทิ้งสิ
เอลตัน ไซลัส
เช็กรอบๆ ที เผื่อหมอนี่มีเพื่อนมาด้วย
ไอริส ค้นตัวเขา
ฟังนะ ฉันบอกไปแล้ว
ฉันตัวคนเดียว
ฟังนะ อยากรู้ความจริงไหม
ฉันกำลังฉี่อยู่ในพุ่มไม้ ตอนที่ได้ยินเสียงคน
อะไร ก็เลยตัดสินใจจะปล้นเราเหรอ
ไม่เจออะไร
อืม
ข้าวของนายอยู่ไหน พวกอาหารน่ะ
ฉันไม่มีข้าวของหรอก ฉันไม่มีอะไรทั้งนั้น
ไม่มีร่องรอยคนอื่น มีแค่เขา
นายชื่ออะไร
เพอร์ซี่
นายหิวไหม เพอร์ซี่
พวกนั้นก็ดูเป็นคนดีพอ
ไมค์กับโทนี่น่ะ
ไมค์ดูออกแนวสิงห์นักบิด
แบบว่ามีรอยสักเต็มแขนทั้งสองข้าง
ส่วนโทนี่ ไม่มากเท่าไร
ฉันว่าพวกเขาไม่ได้รู้จักกันมาก่อนหร อก
แต่อาจรู้จักก็ได้ พวกเขาฉะฝีปากกัน เหมือนพวกคู่รักแก่ๆ เลย
เถียงกันได้ทุกเรื่อง
จะใช้ถนนเส้นไหน อีกคนกินปลาไปเท่าไร อะไรแบบนั้น
โน่นนี่นั่น
อย่างที่บอก พวกเขาดูเป็นคนดีพอ
แล้วพวกเขาก็ปล้นฉัน
เกิดเรื่องขึ้นเมื่อไร
สองสามวันก่อน
เราไปนิคมที่ได้ยินว่า เป็นมิตรกับพวกมาใหม่
แต่เราได้ยินมาผิด
พวกเขาอาจแค่ไม่ชอบนายก็ได้
เราเลยรีบออกมา เจอที่ให้ตั้งแคมป์
ฉันผล็อยหลับไป พอตื่นขึ้นมา พวกเขาก็เผ่นไปพร้อมของของฉันแล้ว
เดาว่าในที่สุด พวกเขาก็เห็นพ้องต้องกันสักเรื่อง
ฉันถึงได้มาอยู่ตรงนี้
เพื่อกินถั่วของเราเหรอ
พวกนั้นคงอยู่ที่เมืองร้างเลยถนนนี่ไป เมืองแอนเดอร์สันวิลล์
ฉันจะกลับไปที่นั่น เพื่อเอาของของฉันคืน
นี่ ฉันขอแนะนำสักอย่างได้ไหม
นายควรขอบคุณที่พวกนั้นไม่ฆ่านาย แล้วเดินหน้าต่อซะ
นี่ไม่ใช่ข้อตกลงประเภทศาลเตี้ยนะ
แล้วก็ไม่เกี่ยวกับหลักการอะไรด้วย
ของบางอย่างมันก็แทนที่กันไม่ได้
เรื่องนั้นฉันเข้าใจ
เพิ่มความระมัดระวังเป็นพิเศษละ เผื่อเจ้าเด็กนี่โกหก
แล้วเพื่อนๆ ของเขาโผล่มา
เราอาจแบ่งเสบียงให้เขาหน่อย เขาจะได้ไปตามทางของเขา
ดูไม่เห็นรีบร้อนอยากแยกตัวไปเท่าไร
ฉันเข้าตาจนแบบสุดๆ เลย
ฉันอยู่ที่ไวโอมิง ช่วงกลางเดือนกุมภาพันธ์
ฉันเตร่ไปตามทางหลวงไอ-90 เดินฝ่าหิมะหนาสองฟุตได้
ฉันภาวนาขอที่พักสักแห่ง จะได้หลบพายุได้
นั่นแหละตอนฉันได้ยินเสียงพวกมัน
เสียงร้องดังมาก รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนในหิมะเลย
คือฉันก็เคยเห็นพวกแฮสบีนนะ แต่นี่ไม่เหมือนอะไรแบบนั้นเลย
ฉันเลยสติแตก ฉันกระชากประตูรถทุกคัน
ไม่มีคันไหนเปิดเลย มันติดเพราะสนิม
นายวิ่งหนีไหม
ตอนนั้นฉันอยู่บนสะพานลอยนี่
แล้วนายทำอะไร
ฉันเลยปีนขึ้นไปนั่งบนหลังคารถ แล้วก็รอ
- ไม่จริงหรอก - จริงๆ
ฉันบอกตัวเองว่า รู้ไหม...
ไหนๆ โลกก็ฉิบหายแล้ว...
จะลำบากลำบนสู้เพื่อให้มีชีวิตอยู่ทำ ไม
ฉันหลับตาปี๋
แล้วพอพวกแฮสบีนเข้ามาใกล้ขึ้น
ฉันได้ยินเสียงพวกมันได้เลย เสียงหิมะใต้เท้าพวกมัน
รู้สึกได้เลยว่าพวกมันชนเข้ากับรถ
ฉันเตรียมตัวรอพบจุดจบ
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ฉันลืมตาขึ้น
มันเป็นฝูงควายไบสัน
มีสองร้อยตัวได้ กำลังข้ามสะพานลอยนั่น
เป็นสิ่งสวยงามที่สุดที่เคยเห็นเลย
หลังจากนั้น ฉันก็แบบ
"ช่างหัวความตายสิ ฉันจะอยู่เพื่อสิ่งนี้นี่แหละ"
ให้ตาย บ้าสุดๆ เลย
ได้เห็นอะไรแบบนั้น...
ใช่เลย ข้างนอกนี่ ความเป็นจริงมันเหลือเชื่อเลยละ
ฤดูใบไม้ผลิปีนั้น ฉันเห็นชิงช้าสวรรค์ที่ออร์แลนโด
ที่กลายเป็นรังนกกระทุงแล้วด้วย
ควายไบสันสองร้อยตัว น่าทึ่งมาก
เดี๋ยวนะ
นายเห็นควายไบสันตอนหน้าหนาวเหรอ
เป็นไปไม่ได้หรอกที่นายจะออกจากไวโอมิง มาถึงฟลอริดาในเวลาไม่กี่เดือน
ฉันพูดแบบนั้นเหรอ
- ฉันหมายถึงปีก่อนน่ะ - ไม่มีใครขโมยของนาย
- ฟังนะ ฉันแค่พูดผิด... - นายไม่ได้พูดผิด
โอเค โฮป แล้วมันต่างกันขนาดนั้นเลยเหรอ
นายไม่ได้ถูกขโมยอาหารและข้าวของ
นี่ๆ เบาๆ หน่อย
พวกนั้นขโมยรถนาย นายถึงออกจากไวโอมิงมาฟลอริดาได้ไวนัก
พวกมันเอารถไปใช่ไหม
เป็นความจริงหรือเปล่า
ราวหนึ่งปีก่อน
ฉันเห็นรถบรรทุกไถลไปอยู่บนน้ำแข็ง
มันคงเพิ่งเกิดขึ้น
เพราะเครื่องยนต์ยังติดอยู่ และคนขับก็...
นั่นแหละ
กลายเป็นพวกแฮสบีนไปแล้ว
นายโกหกเราทำไม
นายบอกเราก็ได้นี่ว่า พวกนั้นขโมยรถนายไป
มันเหมือนบอกว่ามีสมบัติที่ฝังอยู่
แล้วคาดหวังว่า พวกนายจะไม่ไปขุดหาน่ะสิ
มันไม่ใช่แค่รถบรรทุกที่ใช้งานได้
มันมีน้ำมันกลั่นเป็นถังๆ มาด้วย
มันเหมือนถูกแจ็กพอตเลย
แล้วถ้าเราช่วยให้นายได้รถคืนล่ะ
ไอริส
มีสิ่งแลกเปลี่ยนนะ
เราช่วยนายเอารถบรรทุกคืนมา นายขับไปส่งที่ที่เราต้องไป
ที่ไหนล่ะ
สำคัญด้วยเหรอ
ไม่ละ พวกนั้นไม่มีทางยกรถให้ โดยไม่สู้ก่อนแน่
โอเคไหม มันเสี่ยงเกินไป...
ถ้ามีรถ เราก็หลบพวกเอ็มตี้ได้ แล้วไปถึงที่นั่นได้เร็วขึ้นสองเท่า
เราไม่ต้องห่วงว่าเสบียงจะหมดด้วย
เราไม่ควรรอฮัคก่อนเหรอ
- เป็นกำลังเสริมน่ะ - ถึงตอนนั้นคนพวกนั้นอาจไปไกลแล้ว
ไปพร้อมกับรถ
พวกนั้นมีสองคน
เรามีหกคน
แต่ถ้าพวกนั้นมีปืน เรามีกันเท่าไรก็ไม่สำคัญ
ฉันไม่เห็นปืนเลย
นั่นคงไม่ใช่อย่างแรก ที่พวกเขาซ่อนไม่ให้ฉันเห็น แต่...
เราอาจได้รับบาดเจ็บ หรือไม่ก็ต้องทำร้ายพวกนั้น
เราจู่โจมแบบไม่ทันให้ตั้งตัวได้
ถ้าเราใช้ข้อนั้นให้เป็นประโยชน์
มันก็เพิ่มโอกาสที่เราจะทำสำเร็จ
แล้วฉันจะรู้ได้ยังไงว่า พวกเธอจะไม่ชิงรถไปแล้วทิ้งฉัน
เราไม่ทำหรอก
เธอรับปากนายแล้ว
ข้างนอกนี่ มันไม่มีความหมายนักหรอก พี่เบิ้ม
ขอร้อง
เราต้องรีบไปให้ถึงจุดหมาย
มันอาจเป็นตัวกำหนด ความเป็นความตายของพ่อเรา...
ฟังนะ
ถ้าเราอยากขโมยรถนาย เราก็แค่เอามันไปเลย
ไม่ว่านายจะช่วยหรือไม่
นายบอกเราแล้วว่ามันอยู่ที่ไหน
เพราะงั้น...
เอาเป็นว่า...
พอเช้ามืด...
เราจะออกตามหารถนั่นกัน
(ฮ. เราจะรีบกลับมานะ)
แม่นายเป็นคนยังไงเหรอ
แม่ยอดเยี่ยมมาก
ทุกเช้าวันอาทิตย์ แม่จะทำเฟรนซ์โทสต์
แล้วก็ร้องเพลงคลอไปกับเครื่องเสียง
เสียงของแม่ฟังเหมือนคนเป็น โรคหลอดลมอักเสบเลย แต่...
ฉันก็ยังชอบเพลง "Tiny Dancer" เวอร์ชันที่แม่ร้องที่สุด
เดี๋ยวนะ
นายได้ชื่อตามเอลตัน จอห์นเหรอ
เขาน่ะเป็นตัวพ่อเลย
เจ๋งมากอะ
แม่ฉันต่างหากเจ๋งที่สุด
เจ้านี่ช่วยให้ฉันรู้จักแม่
แม่มองความตายและการเสื่อมสลาย ไม่ได้ดีหรือแย่ไปกว่าวัฏจักรชีวิต
แม่ไม่กลัวมันเลย
แล้วนายจะทำยังไงกับมัน
ฉันหมายถึงหนังสือน่ะ หลังจากที่นายเขียนจบแล้ว
ฉันอยากส่งต่อมันนะ
มันอาจช่วยคนที่กำลังมีคำถาม ที่คิดไม่ตกก็ได้
ช่วยให้พวกเขาสับสนและโดดเดี่ยวน้อยลง เหมือนที่ช่วยฉัน
แบบนั้นแม่ของฉันก็จะไม่ถูกลืม
ฉันจะช่วยนายเขียนให้เสร็จ
ใช่ อย่างเก็บตัวอย่าง ถ่ายรูปหนอน ทุกอย่างเลย
ได้ทุกอย่างที่นายต้องการ
ขอบใจนะ
เดี๋ยวนะ นายเคยอ่าน เรื่องแฮมเลตด้วยเหรอ
ขอบใจ เสียงประหลาดใจของเธอ ทำฉันปลื้มเลย
นี่ พี่เบิ้ม ฉันซ่อมรองเท้าให้นายได้นะ
เอาถ่านผสมกับยางไม้หน่อย ก็ใช้เป็นกาวได้แล้ว
อือฮึ
นายรู้จักทริคดีๆ อื่นๆ อีกไหม
เราเพิ่งออกมานอกมหาลัย ได้เดือนเดียวเอง
ทำไมทำแบบนั้น
พวกเธอมีน้ำร้อนๆ ให้อาบ มีอาหาร มีเตียงนอน
ถ้าฉันได้อยู่สุขสบายแบบนั้น ฉันคงไม่มีวันจากไปไหน
มันไม่ได้สวยหรูแบบที่ได้ยินหรอก
มหาลัยก็เหมือนฟองอากาศน่ะ
ถ้าเธอไม่ระวัง
เธอกับเพื่อนฟองอากาศของเธอ ได้กลายเป็นศพข้างนอกนี่แน่
ฉันกับเพื่อนเคยฝ่าขุมนรก ที่มีแต่พวกเอ็มตี้
แล้วก็ข้ามแม่น้ำมิสซิสซิปปีมาแล้ว
นายสิที่ถูกปล้น โอ้ แล้วก็ทะเลาะกับกิ่งไม้ด้วย
ระหว่างพวกเรา ฉันว่าฉันโอเค
อยากพูดอะไรก็ตามใจ
อยากรู้เหตุผลแท้จริง ที่เราออกมาข้างนอกไหม
พ่อฉันน่ะ
พ่อถูกส่งไปทำงานในโครงการหนึ่ง แต่...
พ่อกำลังมีปัญหา
เราออกมาตามหาพ่อ เพื่อช่วยพ่อ
เธอโชคดี
ที่ยังมีคนให้ไปช่วย
หายากนะ
นั่นมีค่ากว่ารถที่ยังวิ่งได้ซะอีก
ขอเดานะ
นายมาเดินรั้งท้ายกับฉัน เพราะทักษะสนทนาที่แพรวพราวของฉัน
หรือไม่นายก็ไม่ชอบหมอนั่น
ก็ไม่ชอบน่ะสิ
ไม่รู้ทำไมคนอื่นถึงชอบ
แหม
เราควบคุมไม่ได้เสมอหรอกว่าจะชอบใคร
มาเถอะ
นั่นพวกเขา นั่นรถผม
มาเถอะ
แล้วเราจะไปชิงมันมาได้ยังไง รอให้ฟ้ามืดก่อนเหรอ
ฉันไม่เห็นการเคลื่อนไหวเลย
แต่พวกเขาต้องอยู่ที่นี่แน่ พวกเขาเพิ่งขับรถมา
เราต้องเห็นทั้งคู่ก่อน ถึงจะลงมือทำอะไร
ผมว่าเราวิ่งไปชิงมันเลยเถอะ
ถ้าเคลื่อนไหวเร็ว เราจะเผ่นกันก่อนที่พวกนั้นจะรู้ตัว
- นายไม่มีกุญแจนะ - ฉันต่อสายตรงได้ไม่ถึงนาที
เราไม่ควรทำแบบนี้นะ
เราเสียเวลาอยู่นะ เราต้องตัดสินใจกันแล้ว
พวกเธอที่เหลืออยู่ตรงนี้นะ
ฉันจะคุ้มกันให้เพอร์ซี่
ให้ตายสิ
มีอะไร
โทนี่
- คงโต้ฝีปากกันจนเลยเถิด - นั่นสิ
เราต้องรีบไปจากที่นี่แล้ว
เย็นไว้ เราจะออกไปจากที่นี่ ในรถคันนี้
บ้าฉิบ
อะไร มีอะไรอีก
พวกนั้นเชื่อมแผ่นเหล็ก ปิดเหนือสายไฟสตาร์ท
บ้าจริง
เกิดอะไรขึ้น
ให้ตาย
- คุณพระ - เฮ้
ฉันบอกแล้วไงว่าให้รออยู่อีกฝั่ง
ไปกันได้แล้ว เราจะไม่ทำแผนนี้ต่อ
ไม่มีกุญแจ แต่เจอเจ้านี่
นี่ นายคิดจะทำบ้าอะไรไม่ทราบ
ก็ไปเอากุญแจคืนไง
อย่าโง่ไปหน่อยเลย
พวกเธออยากไปก็ไปเลย
ฉันไม่มีอะไรจะเสียแล้ว
เราจะกลับไปที่แคมป์
นี่ จะบ้าเหรอ
เรารับปากแล้วว่าจะช่วย
ฉันจะไปช่วย
หยุดนะ
ฉันไปเอง เฝ้านี่เอาไว้
คงรอบคอบกว่า ถ้ามีคนเฝ้าข้างหน้าตึกให้คุณ
เผื่อไมค์ไม่ได้อยู่ในนั้น แล้วเขากลับมา
ก็ได้
ฉันจะไปด้วย เผื่อเป็นกำลังเสริม
ทั้งสองคนคอยเฝ้าของเราไว้นะ
มาเถอะ
นั่นเป็นประตูบานเดียว ที่ไม่ถูกตอกไม้ปิด
อยู่ตรงนี้นะ
ผมว่าผมได้ยินเสียงบางอย่างด้านหลัง
ใช้วิธีโจมตีจากด้านข้างนะ นายไปซ้าย ฉันไปขวา
ถ้าไมค์โจมตีเราคนหนึ่ง อีกคนจะเข้ามาช่วยจากด้านข้าง
ไปเลย
ฉันทนไม่ไหวแล้ว ฉันจะเข้าไปละ
แต่เธอ...
เธอสัญญากับฟิลิกซ์แล้วนะ
ฉันไม่ไว้ใจหมอนั่น
เราจะเอาแต่กลัวไม่ได้
เราจะช่วยพ่อฉันได้ยังไง
ถ้าเราเอาแต่รอให้คนอื่นมาช่วยเรา
เธอ...
หมายถึงฉันนี่
- เธอคิดว่า... - อะไร เปล่า
เปล่าๆ ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น
เรื่องนี้เกี่ยวกับฉัน
ฉันไม่ห้ามเธอหรอก
แต่น้องเธออาจจะทำ
มันอาจมีทางเข้าด้านหลัง
พระเจ้า
ให้ตาย
เธอพร้อมฆ่าฉัน
- อย่างไม่ลังเลเลย - อือฮึ
- เธอมาทำอะไรที่นี่ - คิดว่าพวกนายคงอยากให้ช่วย
ฟิลิกซ์อยู่ไหน
กำลังไปเช็กอีกด้าน
ฉันกำลังจะไปเช็กชั้นบน
งั้นไปกันเถอะ
เธอแน่ใจนะ
ถ้าไม่แน่ใจก็คงไม่มา
มาเถอะ
เราเดินไปก็ดีอยู่แล้ว ช้าและเหนื่อย แต่แบบนั้นก็ดีอยู่แล้ว
อะไรที่ทำให้ไปหาพ่อเธอเร็วขึ้น ก็คุ้มที่จะลอง จริงไหม
รู้ไหม ฉันเคยเจอพ่อเธอด้วย ก่อนที่เขาจะไปกับสาธารณรัฐ
ฉันไปขอให้เขาอ่านงานของแม่ แล้วเขาก็อ่าน
เขาเป็นคนยุให้ฉันเขียนให้จบเองละ
จริงเหรอ
ใช่
ถึงเขาจะไม่เคยเจอแม่ เขาก็ยังชื่นชมงานวิจัยของแม่
ที่จริงเขาแอบทำให้ฉันนึกถึงแม่นะ
ปลายนิ้วเปื้อนน้ำหมึก
แก้วกาแฟเย็นชืดสามใบบนโต๊ะ
เรื่องเล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับแม่ ที่ฉันไม่อยากลืม
เอลตัน...
เราน่าจะควรมีสมาธิ มากกว่ามาคุยกันนะ
นั่นสิ
นี่
นี่ๆ
นั่นข้าวของฉัน
ไปตามหาฟิลิกซ์ สตาร์ทรถ อีกเดี๋ยวฉันลงไป
- อย่า ไม่คุ้มหรอก... - ช่างมันสิ
พวกมันเอาของของฉันไป ฉันจะเอามันคืน
แล้วก็เอาของพวกมันด้วย
เฮ้ย ไมค์ ไม่นะ ไม่ๆๆ
- เสียงอะไร - ฟิลิกซ์อาจเจอไมค์แล้ว
เพอร์ซี่
เราน่าจะไปดูว่าเขาโอเคไหม
ไม่รู้สิ เรารับปากฟิลิกซ์ ว่าจะคอยดูต้นทาง
เขาขโมยของของเราไปแล้ว
คนตายเนี่ยนะ
หนังสือแม่ฉันอยู่ในกระเป๋า
เพอร์ซี่
อะไรเนี่ย
เฮ้ย เฮ้ย หยุดนะ เฮ้
ไปๆๆ
ช่วยด้วย
ไอริส
โฮปเหรอ
ฉันออกไปไม่ได้ ผนังมันสูงไป
ไม่ต้องห่วง ฟิลิกซ์กับไซลัสกำลังมา เธอโอเคใช่ไหม
ฉันไม่เป็นไร แค่...
ไอริส
เธอเจ็บเหรอ เป็นอะไรไป
ไอริส
ไอริส เรามาแล้ว เราจะช่วยเธอออกมา
- สอง สาม - ฟิลิกซ์
ไอริส ไม่เป็นไร อดทนไว้
เร็วเข้า ออกแรง
โฮป
ไอริส เราเข้ามาได้แล้ว
ฟิลิกซ์ ช่วยด้วย
ฟิลิกซ์
ไป ไปเร็ว
เร็วเข้า ถ่วงพวกมันไว้
โฮป
ฟิลิกซ์
ขึ้นมา พวกแฮสบีนมันมากันแล้ว
เร็วเข้า
ไปเลย
เร็วสิ
บอกแล้ว ไอ้หนู ไม่มีการทำความดีใดที่ไม่มีโทษตามมา
ทำดีอะไรไม่ทราบ พวกนายหลอกเรา
ใช่ เราหลอกจริง
แต่เราก็กลับมาตอนเห็น พวกแฮสบีนแห่มากัน
เราขึ้นรถ แล้วทิ้งพวกนี้ ให้เป็นอาหารพวกเอ็มตี้เถอะ
เราช่วยพวกเธอไว้นะ
ตอนเราเห็นพวกแฮสบีนแห่มา หลานฉันบอกให้ฉันเลี้ยวรถกลับ
เราควรขอบคุณที่นายปล้นเรา แล้วเกิดเปลี่ยนใจสินะ
อยู่ข้างนอกนี่ ได้เท่านั้นก็ดีแค่ไหนแล้ว
จับตาดูลูกบอลไว้นะ
ใบนั้น
อะไรน่ะ ไม่จริง
ไม่จริงน่า บ้าไปแล้ว ผมรู้ว่าอยู่ในใบนั้น
โอ๊ะ
แล้วไง คุณเป็นนักต้มตุ๋นมืออาชีพเหรอ
สาวน้อย ฉันคือโทนี่ เดลมาโด นักเล่นกลลวงตา
แสดงที่เลาน์แพร์อะไดซ์ ในลาสเวกัสตั้ง 15 ปีเลยนะ
คุณเล่นกลมือไวอย่างเดียวเหรอครับ
แฟนมายากลนี่นา ชอบจัง
ฉันก็ทำโน่นนิด นี่หน่อย
กลลวงตา กลไพ่ กระทั่งพากย์เสียงหุ่นด้วย
กลายเป็นว่ารู้วิธีปลอมแปลงเสียง ก็มีประโยชน์มากเลย
ดูจากสภาพโลกที่เป็นอยู่
ตามความเห็นฉันนะ ฉันยังแสดงโชว์อยู่ละ
ถ้ามีค่าตอบแทนเล็กๆ น้อยๆ เป็นการให้ที่พักแบบเป็นมิตร
เราก็จะแสดง
เพราะงั้นงานเมคอัพของเรา ถึงดูเนียนสุดๆ
แล้วนายเป็นอะไร ผู้ช่วยของเขาเหรอ
คือ...
โทนี่เลี้ยงฉันตอนแม่ทิ้งไปน่ะ
เพอร์ซี่เป็นเด็กหัวไว เขาหลอกคนมาตั้งแต่เด็กแล้ว
คือ...
เป็นวิธีทำให้เราได้สิ่งที่ต้องการ โดยไม่ทำร้ายใครน่ะ
ว้าว พวกนายสมควรได้รับ เหรียญชื่นชูเกียรติเลย
นี่
เธอจะโกรธฉันตลอดไปเลยหรือไง
ตลอดไปเลย
ไม่เป็นไร นายไม่ต้องแสร้งทำเป็นแคร์ก็ได้
ช่างถากถางจัง ไม่ยักรู้ว่าเธอชอบถากถาง
นายจะคิดว่าฉันเป็นยังไง ก็เรื่องของนายเลย
รู้ไหมว่าส่วนไหนที่แย่ที่สุด
ฉันเคยคิดจริงๆ ว่า ตัวเองมีสัญชาตญาณดี
เธอมีจริง
เธอกลับขึ้นบันไดไปช่วยฉัน
ฟังนะ ฉัน...
ฉันเคยหลอกคนแบบนี้ มาแล้วเป็นสิบๆ ครั้ง
คนอื่นมักได้กุญแจไปแล้วก็เผ่น
แต่เธอเปล่า
- แล้วนั่นมันเกี่ยวอะไร - เธอมองว่าฉันคุ้มค่าที่จะช่วย
เพราะแบบนั้นฉันถึงกลับมา
เพราะนั่นคือคนที่ฉันอยากเป็น
ฉัน...
ฉันคงต้องพิสูจน์ตัวเองแล้วว่า ฉันเป็นเหมือนเธอได้
นี่
ฉันอยากอ่านหนังสือของแม่นายบ้าง
ถ้านายยอมนะ
เธออยากอ่านเหรอ
อยากสิ แน่นอน
ฉันอาจเป็นคนสุดท้ายบนโลกนี้ ที่เคยเห็นแม่
ที่รู้จักแม่
แต่...
อย่างน้อยตอนนี้ก็มีคนอื่น ที่จะได้รู้จักแม่ด้วย
เราต้องคุยกัน
อย่างที่คนในวงการของฉันพูดกัน
อย่าโปรโมตตัวเองซะใหญ่โต ถ้าไม่ได้มีมุกเด็ดอะไร
เราต่างต้องการรถ
แต่มีแค่ฉันที่รู้ว่า จะหาน้ำมันเพิ่มได้จากไหน
นี่ไม่เหมือนการคุยกันเท่าไร อะไรกัน
พยายามหลอกฉันเหรอ
หรือขู่ฉัน
หลานฉันสัญญาว่าจะขับไปส่งพวกนาย
และฉันก็ตั้งใจจะทำตามนั้น แต่ก่อนอื่น
ฉันอยากรู้เรื่องตราที่นายมีซะก่อน
อะไรนะ นี่เหรอ
เป็นตราของมหาลัยที่เราอยู่น่ะ
อย่างที่คำกล่าวว่าไว้ อย่ามาตอแหลนักต้มตุ๋น
โดยเฉพาะพวกที่มาจากเวกัส
ฉันรู้ว่ากลุ่มที่อยู่เบื้องหลังตรานี้ ไม่ทำอะไรเล่นๆ แน่
และพวกนั้นก็อยู่ใกล้ๆ ด้วย
ฉันเคยเห็นเฮลิคอปเตอร์ ที่มีตรานี่บินวนไปทั่ว
ถ้าพวกนั้นอันตรายนัก ทำไมไม่หนีไปที่อื่น
ดีนะที่ฉันเช็กกระเป๋าเงินของคนขับ
ตอนที่เราค้นรถบรรทุก
เจอบางอย่างที่พาเรา ไปปั๊มเติมน้ำมันอยู่แถวนี้ได้
งานหลักตอนนี้ของเราคือหาของที่จำเป็ น
และหลีกเลี่ยงคนพวกนี้
นายไม่เห็นหลีกเลี่ยงเรา
นายไม่ใช่พวกนั้น
พวกนั้นสวมเครื่องแบบสีดำล้วน แล้วก็พกอาวุธ
ส่วนนายเป็นกลุ่มเด็กกะโปโล สวมเสื้อหนังตัดเอง
- ที่ฉันอยากรู้ก็คือ... - อะไร
ถ้าเราเข้าตาจน ไอ้ตรานั่นจะช่วยให้เรารอดได้ไหม
ได้สิ
เยี่ยม งั้นพรุ่งนี้ เราจะไปรับเพื่อนนายแล้วออกเดินทางกัน
ไปที่ไหนก็ตามที่นายอยากไป
แต่ก่อนอื่น...
ความบันเทิงเล็กน้อย
บางคนก็ทำเหมือนว่ามันง่ายดาย
อะไร
เริ่มต้นใหม่
อืม
ใช่เลย
ฉันอยากบอกได้จริงๆ ว่า เรื่องไหนที่เขากำลังโกหก
และเรื่องไหนคือความจริงน่ะ รู้ไหม
เขาก็เหมือนพวกเรานั่นแหละ
เราทุกคนต่างมีเรื่อง ที่อยากให้คนอื่นเห็น
และเรื่องที่พยายามปกปิดไว้
แต่ทั้งหมดก็คือความจริง
สุภาพสตรีและบุรุษ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา...
เราขอต้อนรับท่าน สู่จุดจบของโลก
(ภูมิคุ้มกันวิทยาขั้นสูง สิ่งที่ต้องรู้ในยุคที่ไม่มีใครรู้จัก)
(พ่อคะ รีบช่วยโลกให้เสร็จนะ พ่อจะได้กลับบ้าน)
(เรารักพ่อนะคะ จากไอริส โฮป)
ดร.เบลชอว์พูด
ฮัลโหล
ค่ะ ฉันยังพยายามเรื่องนั้นอยู่ แต่...
แน่นอนค่ะ
พวกเขาจะได้รับการดูแลตอนมาถึง
ดร.เบนเน็ตต์จะไม่เป็นปัญหาค่ะ คนคุ้มกันของเขาด้วย
แน่นอน
ขอบคุณค่ะ พันโท