Wat voorafging:
Ik denk dat we weten waar pap is. -Je vader vroeg of ik bleef...
om jou en Hope te beschermen, dus Will ging.
Met de code weten we meer over de CRM en kunnen we pap misschien redden.
Silas is geen moordenaar. -We moeten naar de feiten kijken.
En Percy dan? -We hebben urenlang gezocht.
Ik ga achter Silas aan. -Ik heb tegen je gelogen.
Ik zag het pas op de foto in het boek.
Opfrissen, dan bespreken. En draag deze.
Van papa?
Hier. Je zult wel honger hebben.
Zonder sla. Je weet het nog.
Dus...
Hoe gaat het met de troef? -Goed.
Nog niet klaar voor integratie.
De tijdlijn kan niet steeds verlengd worden.
Hoe langer 't duurt, hoe groter de kans dat ze iets doorhebben...
hoe klein de investering ook is.
Als iemand aan me twijfelt, zeg je maar wat ik met m'n gezicht deed.
En m'n arm.
Dagen op dat godvergeten vlot.
Om hun vertrouwen te winnen.
Zeg dat maar, en dat ze naar de hel kunnen lopen.
Jennifer... -Het gaat lukken. Daar zorg ik voor.
Ik heb alleen meer tijd met haar nodig.
Er zijn anderen bij.
Het kon niet anders. -Het kan altijd anders.
Ze moet alleen zijn. Haar afscheiden van de rest is cruciaal.
Dat weet ik. -Dus dat staat je te doen.
Wat er ook voor nodig is.
Als 't jou niet lukt, doen wij het.
Je zei toch dat de CR er geen tijd meer in wilde steken?
Dat willen we ook niet, maar ik wil dat dit slaagt.
Voor jullie twee. Daarom gaf ik de meiden de kaart.
Hou de zaken op koers.
Dat zijn ze.
Bedankt voor de sandwich.
Zorg dat je goed uitrust, Jennifer...
en neem dat alsjeblieft mee als je gaat.
Waarom?
Papa ging bij ons weg.
Maar hij liet dat achter voor ons.
En het bracht ons weer bij elkaar.
Gezond en wel, ondanks alles.
Misschien lukt dat opnieuw.
Wat was dat?
Hoe ver was die plek volgens jou?
Een paar kilometer. Het is onderdak.
En wie weet vinden we wel iets om die band mee te plakken.
Mooi. Ik bevries zowat.
Het is koud vanavond.
Koudste nacht tot nu toe. -Ik heb je door.
Ik praat over het weer. -Over de kou...
zodat ik Elton en Silas voor me zie.
Ik maak me zorgen en jij ook. -Natuurlijk.
Maar benoem het niet steeds.
Ik denk steeds aan... -Het liep naar met Silas...
en ik ben bang dat Elton doodvriest in z'n pak.
Waarom praat je er dan niet over? -Omdat we tevergeefs naar ze zochten.
Ze willen niet gevonden worden. We kunnen niets doen.
Pas op.
Karma misschien?
Wat? -Ik zei: Misschien is het karma.
Omdat we zonder hen verdergaan.
Felix... -Wat?
Oké, vergeet het. Ik heb niks gezegd.
Sinds wanneer geloof jij in karma?
Hoe belandde je in Omaha? -Ik herinner me niet veel.
Staat 't niet in dat dossier?
Huck, dus? -M'n bijnaam.
Scarface was al bezet.
Kan ik je helpen?
Ik kom een veiligheidsintake afnemen?
Grappig, want daar ben ik al mee bezig.
Dan kun jij nu stoppen.
Wie is jouw opdrachtgever? -Dr. Bavolar.
Deze kandidaat valt onder Omaha Police, omdat ze in het leger zat.
Ik weet wie ze is. Ik heb haar dossier gelezen.
Ik doe al vier jaar veiligheidscontroles.
Zonder hulp.
Maar je hebt geen doctoraat in de criminologie...
en een masterdiploma gedragspsychologie.
Of wel?
Nee. Logisch dat Veiligheid een psycholoog wil.
Sorry, ik wist van niks.
Dr. Bavolar wil dat we het gesprek samen afnemen.
Niet verkeerd om iemand met jouw ervaring erbij te hebben.
VEILIGHEID NA DE MUUR KEN DE GEVAREN
Will Campbell. -Huck.
We gaan een aantal psychologische tests doen.
Geef gewoon m'n moeder de schuld, klaar.
Wacht. Daar heb je er een paar.
Hou je zaklamp stil.
Wat krijgen we nou? -Ze zitten vast.
Prikkeldraad.
We moeten erdoorheen. Kijk goed achter je.
Gaat het?
Ja, het gaat. -Felix.
Ik maak de weg vrij. Volg mij.
Felix, gaat het?
Wat is er? -Niks.
Een sneetje van 't prikkeldraad. -Weet je zeker dat dat 't is?
Het gaat wel. Laten we doorlopen.
DE WIND WINT ALTIJD
VOOR ELTON, M'N KLEINE ONTDEKKINGSREIZIGER
Hallo?
Jij...
Hoe heb je me gevonden?
Snel iets van rubber vinden, waterdicht, dan kunnen we verder.
GEEN BETER MOMENT DAN HET HEDEN OM NA TE DENKEN OVER DE TOEKOMST
Het lijkt hier wel te spoken. -Het spookt overal.
Ze zijn vast geëvacueerd. Blijf evengoed voorzichtig.
Laten we kijken.
Kom, Hope. Jij blijft bij mij.
Later.
Kom dan. Ik bijt niet, hoor.
Ik zal eerlijk zijn:
Het voelt soms een beetje alsof je me ontwijkt.
Het is maar goed dat Hope je gevonden heeft.
Je had mee kunnen trainen. -Je vroeg het nooit.
Hope had het nodig. De structuur, de discipline...
Ze deed het alleen zodat ze stiekem naar Omaha kon.
Dat wist je wel, toch?
Ja. Zeker.
Jullie verschillen zo van elkaar.
Jij leerde in een paar weken waar Hope maanden voor nodig had.
Toen ik zestien was, was ik net als zij.
Ik deed maar wat.
Maar jij? Jij bent wie ik wilde zijn.
Gedisciplineerd, integer.
Die speech van je, voor je vertrok?
Je vertrouwt de CR niet. Ik snap het wel.
Maar misschien heeft je vader het niet zo slecht als we denken.
Hoe kom je daarbij?
Ik bedacht gewoon dat we vaak geneigd zijn tot doemdenken.
Een slimme meid als jij zeker.
We moeten verder zoeken.
Daar hoeven we niet te zijn.
De mensen die hier woonden? Ze zijn er nog.
Maar niet levend.
Ik kijk hier even.
Dit is een misser. Er is niks meer.
We moeten de auto laten staan en te voet verdergaan.
Zeker weten?
Zeker weten.
145 kilometer ten noordoosten van bergachtig gebied.
Gaat 't met je been? Zin in een klim?
Ja, prima.
Ik haal de meiden. Ik zie je buiten over vijf minuten.
Je hebt je jas bij me laten hangen.
Dat is een oudje.
Rustig, het is geen tandenborstel. -Hou op.
Ik bak pannekoeken, kook jij vanavond?
Weet je wat hier nog ontbreekt? -Wijnglazen...
knappe handdoeken, een broodrooster, nieuw tapijt...
en weet ik het, een lamp misschien? - Ja, en...
Een hond. -Ja... Nee.
Er is een adoptie-dag vandaag. Als ik een puppy zie...
Ik zei nee.
Oké... Wat is er met je?
Je bent zo nors de laatste tijd.
Leo wil dat ik achterblijf om op de meiden te letten.
Is dat zo erg? Bij een veiligheidsteam...
zou je maanden weg zijn, zo niet jaren.
Wist je dat hij vindt dat je goed bij me past?
Is hij dus toch een slimme man.
Wat als hij wil dat ik blijf vanwege ons? Omdat...
Je gelukkig bent.
Wat je goed recht is, mocht je dat nog niet weten. Hier.
Ik heb alles aan hem te danken. Hij hoefde me niet te redden.
Toch deed ie het.
Als hem iets overkomt... -Er overkomt hem niets.
Behalve Huck... Misschien.
Jij en ik zijn het meest geschikt... -Vraag Leo dan of je mag gaan.
Dat kan ik niet zomaar vragen.
Hij liet me beloven dat ik op Hope en Iris zou letten.
Dus je kan niet blijven en niet gaan. Je bent hoe dan ook ongelukkig.
Je vertrouwt niemand anders.
Je wil zo graag de controle dat je mij niet eens koffie laat maken.
Waar heb je het over?
Omdat iemand je leven heeft gered...
hoef je nog niet voor diegene te gaan leven.
Ga je nog vertellen waarom je dit doet?
Ik ga dood. Dat weet je, toch?
Ik moet je proberen te redden.
Waarom?
De wind bracht me naar je toe.
Als teken dat ik je moest redden, dus dat probeer ik nu.
De wind...
Daar kun je niet tegenop. Hij ontnam je je vader.
En je moeder... Het raakte haar als een orkaan.
Ze werd gek, schoot op mensen... -Hou op.
Hou je mond. Ik lijk totaal niet op m'n moeder.
En op Hope? Lijk je wel op haar?
Ze was nog klein.
M'n moeder heeft geen excuus.
Nou, als je me per se wil redden...
moet je ontdekken waar m'n lek zit en me verbinden voor ik doodbloed.
Je praat niet echt tegen me. Dit is een stressreactie die zich uit in...
Bla, bla, bla... Weet je wat ik denk?
Dat je bang bent.
Bang om te ontdekken wat je maatje Silas me met z'n moersleutel aandeed.
Nee.
Ik ben niet bang.
Verrassing, slimmerik. Ik ben neergeschoten.
Een soort blokkade.
Er lijkt er verderop nog een te zijn. We moeten eromheen.
Er is een steeg aan de andere kant.
Dit kunnen we.
Beetje tempo, Carlucci.
Oké.
Shit.
Geen paniek. Het valt wel mee. Hier.
Laten we weer even kijken of het erger is geworden.
Ik snap het niet. Hoe kan dit door die val komen?
Niet. Gisteravond sneed ik me aan dat prikkeldraad.
En je verzwikte je enkel bij de sprong.
Ik had het moeten zeggen. -Klopt.
We konden langzamer gaan. -Het spijt me. Oké? Echt.
Hé, het valt echt wel mee.
Ik heb antibiotica genomen voor we vertrokken...
en de pijn kan ik wel aan. Niks aan de hand.
Het geneest wel. We verzinnen wel wat.
Misschien kunnen we je enkel stabiliseren.
Dan is de druk eraf. -Wij gaan zoeken.
Jezus, Felix.
Je kan voorlopig geen kant op, dat weet je.
Twee chef-koks, wie had dat gedacht?
De worteltjes kunnen beter. -O?
Die komen van mij. -Ze zijn heerlijk.
Ik hoorde dat er naast Romano nog iemand bij je beveiligingsteam komt.
Ja, dat klopt. Ik dacht dat het om Dwyer ging...
maar ze zei zelf van niet, dus...
Waarom vragen ze niet gewoon wie jij wil?
Ik ben het.
Wat?
Meiden, maken jullie het toetje? -Ja.
Ik begrijp het niet.
Waarom zou je? -Hij was het niet.
Ik vroeg het.
Will zei dat dit is wat jij wil, maar dat je het niet durfde te vragen.
Felix.
Ik heb altijd het beste met je voor gehad.
Ja...
Ik kijk bij de meiden.
Ik doe het voor jou, zodat jij je geen zorgen hoeft te maken.
En als ik terug ben, kunnen we het misschien anders doen.
Je bedoelt dat ik moet veranderen.
Ik hou van je, Felix.
Ik hou zielsveel van je.
Maar het is niet aan jou om alles op je te nemen.
Je moet een manier vinden om dat los te laten.
Heb vertrouwen in andere mensen.
In mij.
Toe, Percy.
Kom nou bij.
Wie heeft dit gedaan?
Was het...
Maakt het iets uit? Ik ben een hersenspinsel van je.
Wat is dat voor spul?
Dit kompres neemt de infectie weg...
tenzij het ernstig is, stafylokokken of MRSA.
Denk er maar niet aan.
Je verdoet je tijd, knul.
Kijk me eens aan, Corduroy.
Ik ga dood. -Nee, dat ga je niet. Nog niet.
O, nee? Kijk eens achter je.
Ik ben het zoeken zo zat.
Wat doen we hier? -Dat weet je best.
Felix komt amper vooruit met dat been.
Zo komen we nooit bij het lab.
Als hij niet weg kan rennen...
Felix beschermt ons al maanden. Nu beschermen we hem.
En als die extra week nou net het verschil maakt voor pap?
Wat bedoel je? Wil je hem achterlaten?
Nee, dat bedoel ik niet. Ik...
We moeten iets bedenken. -We laten hem niet achter, Hope.
Soms zou ik een kaart willen om jou te begrijpen.
Ik ga toch wel dood. -Nee, ik ga je redden.
Het geeft niet. Je mag best gaan om jezelf te redden.
Nee, dat doe ik niet. Ik ben haar niet.
Hé, Elton.
Luister naar me, oké? Kijk om je heen.
Het is afgelopen voor me. Maar niet voor jou.
Komt goed. Je hebt wat speling.
Toe dan.
Wat een rare wereld, hè?
Vol goede lui die ons soms teleurstellen, maar...
wel verdomd mooi.
Je bent niet meer de jongen die filmt, Elton.
Je hoort er nu bij.
Dat was niet de bedoeling hiervan.
Dat is het nooit.
Dat je me wilde redden...
Dat was nobel van je.
Maar iemand redden die op sterven na dood is?
Dat is niks waard.
Nu kun je gaan leven, Elton.
Red op den duur andere mensen.
Mensen die de wereld veranderen.
Dat gebeurt niet. Nog maar 15 jaar... -Voor we uitsterven?
Weet je dat zeker?
Ja, m'n moeder onderzocht...
Je moeder had meer vertrouwen in mensen dan je denkt.
Als ze echt dacht dat het einde nabij was...
waarom kreeg ze dan een zoon? En je zus?
Ik denk dat, los van wat ze in het manuscript schreef...
ze diep vanbinnen dacht dat de mensheid nog een kans had.
Er wacht een grote, prachtige wereld op je, Elton.
Ga.
Vecht ervoor, wees moedig.
Zoals zij je kende.
Nee.
Het transport naar Omaha is geregeld? -Ja, de CRM-helikopter pikt ze op.
Waar is je zus? -Die komt niet.
Ze is nog steeds boos dat ik ga.
Ik pak de rest van je bagage wel.
Het spijt me van Hope. -Tja...
Ik herinner mezelf er maar aan...
dat boosheid komt doordat de ziel verdriet wil vermijden.
Sommigen kunnen een afscheid niet aan.
Vluchten voor pijn heeft geen zin.
Het wacht gewoon geduldig...
tot je moe wordt van het rennen.
Mag ik ook een kopje?
Romano wacht beneden met het transport.
Ja, nou?
Romano kan wel even wachten, toch?
Ik bedacht dat we beter via snelwegen kunnen gaan.
Nee, we houden ons aan het plan.
Maar jij kunt zo onmogelijk lopen. -Klopt.
Je gaat met ons mee.
Jullie hebben mij niet nodig.
Ik wil jullie niet ophouden en nog meer in gevaar brengen.
We hebben je wel nodig.
In het begin wel, maar nu niet meer.
Je kan echt wel je mannetje staan, Iris.
Echt.
Ik geloof in je.
In wie je bent geworden.
Wie je nog zult worden.
Felix...
We vertrekken morgenvroeg.
Zodra we weten hoe het met Leo is, komen we terug.
Maak je geen zorgen om ons.
We redden het wel.
Dat weet ik.
Ik hou van je, Huck. -Ja, ja.
Net zoals ik van jou hou.
Doe voorzichtig, hè?
Wat een klotezooi.
Laat mij maar.
Het is zwaar, maar soms moet je pijnlijke beslissingen nemen.
Nee, het zou geen beslissing moeten zijn. Geen discussiepunt.
Kijk eens goed en diep in jezelf.
Oprecht.
Dan zul je zien dat je doel is om Leo te vinden.
Je vader.
Moeten we echt zonder Felix gaan?
Hij is een gevaar voor zichzelf.
Hier is hij veilig, kan hij overleven.
Dat is toch wat je wil?
Jij en Huck zijn best close, toch? -Ja, hoezo?
Wat heeft ze je verteld over haar vroegere leven?
Ze zat in het leger. Haar moeder stierf toen ze klein was.
Ze vonden haar op een vlot. Waarom vraag je dit?
Wat als ze niet te vertrouwen is? -Wat?
Er klopt iets niet.
Waar komt dit ineens vandaan?
Ik denk het al een tijdje. Ik kan het niet verklaren.
Doe dat dan niet. Wat je zegt is onzin.
Bedenk hoe snel ze Felix liet vallen.
Huck wil Felix ook niet achterlaten, maar we moeten wel.
Wat snap je daar niet aan?
Ineens is ze niet te vertrouwen, omdat ze lastige keuzes kan maken?
Dat zeg ik niet.
Ik heb een intuïtief gevoel en ik wil dat je me vertrouwt.
Huck is er voor me geweest op manieren die jij niet begrijpt.
Ze redde m'n leven.
Ze oordeelde nooit.
En ik wel, bedoel je?
Sinds ik vertelde hoe mama stierf, kijk je anders naar me.
We deden alsof alles nog hetzelfde was, maar dat is niet zo.
Alles is veranderd tussen ons.
Hoe we 't ook proberen te ontkennen.
Huck luistert.
Ze begrijpt het.
En ja...
Ik heb alles verteld.
Wat is er toch aan de hand met jou?
Misschien ken je me niet zo goed als je denkt.
Wilde je naar Omaha gaan?
Wou je het me wel vertellen?
Nee.
We moeten praten.
Het is midden in de nacht.
We moeten gaan. Nu meteen.
Iris wil niet verder zonder Felix en hij zou ons alleen maar ophouden.
Ik pak m'n spullen.
Hallo?
Felix? Iemand?
Zal ik je tas dragen?
Dank je. -Geen probleem.
Ik heb zwaardere bepakking gehad. -Nee.
Bedankt dat je in me geloofde.
Ik ben sterker dan ik ooit was en dat komt door jou.
Bedankt, Hope.
Fijn dat je je zo voelt.
Geef me heel even.
Kom Felix, antwoord nou.
Alsjeblieft.
Hallo? Felix?
Elton?
Ben jij dat?
Ja, ik ben het. Ik ben bij Percy.
Wat? -Ik heb Percy gevonden, gewond.
Vertel eens waar je bent. -Zo'n 16 kilometer zuidwestwaarts.
Je bent wakker. Ik vraag om hulp. -Nee.
Zij schoot me neer.
Elton?
Felix, ze zijn weg. -Wat?
Hope en Huck. Ik zie hen en hun spullen niet. Ik weet niet...
Lieten ze ons achter?
Geen spijt?
Zeker niet.
Soms zou ik een kaart willen om jou te begrijpen.
VLOT
VLOT SLUIT...
VLOT SLUIT AGENT IN OP WEG NAAR NEW YORK
MET TROEF EN + VIER ALLE VIER OVERTOLLIG
Waar is m'n pistool? LLE VIER OVERTOLLIG