Ang nakaraan sa The Walking Dead: World Beyond.
Pinapahiram niyo sa 'min ang inyong karunungan,
si Dr. Leo Bennett.
Sigurado akong may taong tinutulungan si Iris.
'Yan ang dapat sa 'yo.
At si Hope? Tiyak nasa mga kaibigan niya siya.
Gumagawa ng kalokohan.
- Kung gano'n inaamin mo, kasama ka nila. - Oo.
Ilang araw ng lampas ang pagpapatrol nila Will.
Posibleng naglihim sila sa 'tin.
'Di napahamak ang papa niyo. 'Di siya mapapahamak.
Tutulungan ko si papa sa research niya. Misyon ni Huck na dalahin ako do'n.
Ang alam nila maliligtas ko ang mundo,
Pero wala silang alam sa kakayahan mo.
Sa paraang 'to, may katuturan ang buhay natin.
Will?
Akala ko patay ka na.
Bakit mo naisip 'yan?
'Di niyo alam?
'Yong isang nabuhay, 'di siya mapanganib…
Mag-uusap tayo. Maraming nangyari mula no'ng umalis ka.
Kayong mag-ama ay maraming mapagtatagumpayang gawin.
Oo. Maraming kaming magagawa.
ANIM NA LINGGO NA ANG NAKAKARAAN
ISANG ARAW MATAPOS ANG MONUMENT DAY
I-clear ang daan.
Nasa vector ang asset sa tatlong click.
Ipuwesto na ang bomba.
Leader ng alpha, hintayin ang pag-angat.
SIYUDAD NG OMAHA PAHINGAHAN NG MGA PAGOD
Nasa vector na ang asset.
Ang Campus Colony at Portland
ay nag-alala dahil sa paglabag sa komunikasyon.
Magpapadala sila ng tao para mag-imbestiga.
Gaya ng inaasahan natin.
Linawin mo kay Major Mullins na tumawag siya
at alukin mo siya ng tulong sa imbestigasyon.
- Ang daan papuntang Campus Colony? - Malinis na.
Nando'n na ang grupo sa loob ng 72 oras,
'pag nagtagumpay 'yon, tapos na tayo dito.
Mabuti.
'Di mo ipinaalam ang desisyon mo kay Staff Sergeant Mallick…
Iba ang misyon niya.
Sana medyo nakalayo na siya.
Paputukin na ang bomba.
Ito ang bagong utos mula kay Major General Beale.
Ang gawin ito…
At ang gawin ulit 'to sa Campus Colony…
Umpisa pa lang 'to.
Alerto kayo delta team. May nakita kaming takas.
Tulungan… niyo ako.
Ho.
KASALUKUYAN
Akala ko may ibang tao.
Tiyak nasa maayos si Hope.
Birthday niya ngayon.
Oo.
Siguro may sorpresa ang papa mo sa kaniya.
Mangako ka,
gawin mo,
kahit sandali umidlip ka?
Kahit saglit lang?
Mangangako ako kung mangangako ka rin.
Okay.
Sana makatulog ako.
Ano 'to?
Dito ang research facility niyo?
Nagbago ang plano.
Pambihira.
Bakit nandito tayo?
Uy, anong kalokohan 'to?
Isa 'tong aral, Hope.
'Wag kang mag-alala, alam kong ayaw mo sa school.
Isipin mo na lang field trip 'to.
Ang sabi mo dadalahin mo ako kay papa.
Kasinungalingan din ba 'yon?
Bakit pa ba ako nagtatanong?
Hope, dadalahin ka niya sa papa mo--
Hindi, 'di pa.
Binigyan mo kami ng mapa.
Ang sabi mo sa New York 'yon.
Pinaalis mo kami pero nagsinungaling ka--
May ibang helicopter.
Sabi mo mag-isa ka lang pumunta sa unibersidad.
Para saan 'yon?
Sampung taon na kami sa ganitong mundo, Hope.
May malalaking grupo ng mga patay, tinatawag ding grupong mega,
ang tawag ng iba ay angkan,
ang iba naman ay kawan,
gumagala sa kontinente at sa buong mundo.
At ang grupong 'to ngayon ay napakalaki na kung saan-saan.
Kahit saan ay nando'n sila, sa buong siyudad.
Kinabukasan pagkatapos ng Monument Day, papunta kaming Omaha,
nakakita kami ng isang grupo.
Napakalaking grupo na ngayon lang namin nakita.
Sobrang dami nila.
Nasa Omaha na agad sila at papuntang sa Campus Colony.
Nagsagawa kami ng rescue
at nakipagtulungan sa mga opisyal ng Campus,
nang ang pangalawang grupo,
halos gano'n din karami ay sumama sa unang grupo.
Aabutin ng halos daang libo lahat.
Ginawa namin ang lahat para mailigtas lahat,
pero 'di namin kinaya.
May ilang mga nabuhay,
dinala namin sila sa Portland, pero…
ang Omaha at Campus Colony ay wala na.
Ano?
- Hindi. Kalokohan 'yon. - Anong sinasabi mo?
Patuloy ang search at rescue operation…
naghahanap pa rin sila, pero sa ngayon…
Hindi, nagkakamali ka.
'Wag mo akong hawakan!
Sorry.
'Di sapat ang sorry para sa mga nangyari, pero…
Wala akong pakialam.
Dito tayo pumunta sa Albany,
dahil ito ang tahanan ko.
Nagtrabaho ako dito bilang kinatawan ng UK Ministry of Defence
nang mangyari ang kaguluhan.
dahil do'n naisip kong
napakadaling maglaho ng kinabukasan,
kahit ginagawa mo ang lahat ng makakaya mo.
Marami ka ng pinagdaanan,
pero sa lahat ng nangyari, Hope,
naniniwala ka pa ba na may kinabukasan?
Oo…
Oo, naniniwala ako.
Dapat kang maniwala.
Dahil sa kabila ng maraming siyudad na nasira, nananatili silang siyudad.
Para ibahin ang pag-iisip mo,
para maging positibo ang pananaw mo para sa kinabukasan,
kaya ka namin pinursige sa landas na 'to.
At sorry, ngayon nakikita mo kung gaano kadelikado ang civilization,
para maunawaan mong walang makakagawa nito mag-isa.
Walang sino man. Dapat magtulungan ang lahat
para gumanda ang kinabukasan.
Hindi, ang sabi mo dadalahin mo ako kay papa.
Sana kaya ko 'yung gawin.
Sana?
Alam nating parehong 'di ka pa handa.
Para sa kumonidad na may pangmatagalang plano,
dapat sigurado ang makabagong edukasyon
at siyentipikong pag-unlad,
ang katalinuhan ay napakahalaga.
Pero ang matalinong rebelde, na mahilig pumasok sa gulo?
Delikado 'yon.
Puwedeng gamitin laban sa 'min ang ganoong katangian at madali 'yung lumaganap,
puwede silang magkaisa sa layunin at lumaban.
'Di puwedeng magpapasok ng magiging sanhi ng problema.
'Wag mo akong masamain.
Gusto ka naming makatrabaho at marami kang magagawa,
pero 'di kita puwedeng papasukin para makasama ang papa mo
hangga't 'di ko malamang kahit na nagdaramdam ka at galit ka,
ay buong-buo mong tatanggapin na asset ka para sa kinabukasan.
Dapat ialay mo ang buong buhay mo sa pag-aaral,
palawakin ang research ng papa mo,
at ipasa ang kaalaman mo sa bagong henerasyon,
dahil do'n lang, do'n ka lang puwedeng maging asset para sa kinabukasan.
Gagawin ko.
Kaya ako sumama sa inyo dahil handa na ako.
- Tingin ko kailangan mo pa ng oras. - Para saan?
Para pag-isipan kung anong gusto mo, Hope.
Kung ano talaga ang totoong gusto mo?
Hihintayin ko ang sagot mo hanggang madaling araw.
Pagkatapos ng lahat ng ginawa niyo sa 'kin,
hahayaan niyo lang akong umalis?
Oo, puwede mo 'yung gawin,
may sapat na dahilan kang gawin 'yon,
dahil sa pagmamanipula namin.
Susubukan ko. Nang mag-isa!
Iniisip mong makikita mo ang kapatid at kaibigan mo?
Hindi mo sila makikita.
Ikaw lang mag-isa, 'di ka makakalabas ng siyudad,
hayaan mo na ang kinabukasan.
Masuwerte ka na't buhay ka ngayon.
Nasa sa 'yo kung sasayangin mo ang talino mo,
o lalaban ka para sa kinabukasan, para sa iba,
para ang nangyari dito, at sa daan-daang tao sa Omaha,
at ang mga kaibigan mo ay hindi na maulit muli.
'Di mo kami kailangang magustuhan, pero tanggapin mo ang ipinaglalaban namin.
Nasa 'yo ang desisyon.
Hope!
Ang Dunn Memorial Bridge lang ang labasan.
Sa ikawalong block sa silangan,
'wag kang dumaan do'n.
Gagawin mo talaga 'to?
Pagkatapos ng ginawa ko para madala siya dito?
- Puwede siyang mamatay. - Oo, puwede siyang mamatay.
O puwede niyang piliing sumama sa 'tin. dapat siyang mamili.
Hindi natapos ang misyon.
Sabihin mo sa 'min kung anong nangyari.
Kinokontrol ng CRM ang lahat ng komunikasyon.
Ang mga message ay may code at naka-schedule para 'di ma-detect.
Seryoso sila sa ginagawa nila.
Nag-alala ako. Ilang linggo na at wala pa rin.
Officer Campbell, naintindihan kong nag-aalala ka.
Maraming puwedeng dahilan. Puwedeng sunflare, pagkasira ng gamit…
Naghintay ako ng update sa security mula sa Omaha na halos ilang linggo ng delay.
Sa pagdaan ng araw, lalo lang nilang binabalewala.
Sinasabi ko sa kanila ang lahat.
'Yon ang pagkakamali ko.
Narinig naming dadalahin kami ni Romano sa isang istasyon,
sa medyo malayo para tingnan ang nasirang komunikasyon.
Pumayag si Leo na sumama kami.
Simple lang ang sinabi namin para 'di siya mag-alala,
sinabi namin kay Leo na ang misyon ay magpatrol.
Lieutenant. Mabuti't kasiya pa ang dalawa.
Gusto ko nang alamin ang ugat nito.
Alam niyo ang protocol.
Umpisa pa lang, may mga palatandaan ng setup 'yon.
Wala silang angal nang sabihin naming gusto naming sumama.
Narinig ko ang isa sa kanila na nagsasalita nang naka-code
tungkol sa pagpapalit ng patrol sa susunod na araw,
samantalang tatlong araw na biyaheng 'yon.
At 'di sapat sa tatlong araw ang dala nilang suplay.
Gusto ko nang tumakas no'ng may narinig akong may helicopter.
Hinahanap ka nila?
Nagbaba sila ng mga shipping container.
Ang laman ng container ay mga gamit galing sa Campus Colony sa Omaha.
Generator, computer…
Ang ibang gamit ay may mga dugo.
Isinakay nila sa truck saka ibiniyahe.
Teka.
Dugo?
Sigurado ka?
Narinig ko sila, ang tawag nila doon ay misyon ng pagpatay.
Ang sabi nila, nagkaproblema raw
dahil nakapasok ang malaking grupo ng mga patay.
Makalipas ang ilang araw nakita nila ako.
Sinama nila ako.
Nagha-hunting kami no'ng nakita ko kayo.
Teka! Sinasabi mo ba na ang Omaha…
Basta na lang pinasok ng mga patay?
'Di ko rin alam kung paano paniniwalaan.
Paano?
Paanong basta na lang 'yun nawala?
Teka, si papa okay lang ba siya?
Tingin ko hindi siya okay.
Pati na rin ni Hope.
Nagwala na ako. Napakarami kong katanungan.
Kami ang target ni Romano.
Mula umpisa alam ng CRM? Bakit sila nagsinungaling?
Hindi ko alam.
Ang alam ko lang ay gusto nila akong patayin,
at mamamatay ako 'pag nakita nila ako.
Umalis na tayo.
Ligtas ang buong lugar.
May mga nabuwal na puno dahil sa masamang panahon.
Posibleng may makapasok na patay pero hinarangan na namin agad.
Iyon ay… Ang Jean-Charles.
Siya ay Haitian sculptor, nabasa ko sa libro.
Vérité ang tawag diyan.
Anong lugar 'to?
Ito ang boundary.
Isa 'tong abandonadong sakahan.
Bago magkagulo,
binili 'to at ginawang artist colony.
Mula noon, binuo nila 'to, nagpapapasok sila ng mga tao.
Sina Felix at Iris, sila ang namuno sa council kaya sila nakarating dito.
Ako si Indira. Nasabi na sa amin na darating kayo.
Sorry sa nangyari sa lugar niyo.
Pero dahil kay Will,
makakatuloy kayo dito,
hanggang sa makahanap kayo ng permanenteng solusyon.
Maraming salamat.
Puwede niyong bitbitin ang kutsilyo niyo, pero para sa kaligtasan,
kukunin muna namin ang iba niyong armas
habang nandito kayo sa 'min.
Payag ba kayo?
May isang kuwarto pa sa bahay na tinutuluyan ni Will.
'Pag tapos na kayong maglinis at kumain, ipapagamot ko 'yang binti mo.
May mga itatanong sa inyo ang council,
pero bukas na ng umaga.
Tayo na. Malapit lang ang bahay.
May itatanong lang ako bago kayo umalis.
Anong dahilan bakit ka nabubuhay?
Para mabuhay sa panahon ngayon, dapat paghirapan.
Lahat ng buhay ngayon ay may dahilan.
At naisip kong dapat alam ko ang dahilan
lalo't makakasama namin kayo.
Anong dahilan bakit ka nabubuhay?
Silang dalawa.
At ang iba pa.
At ikaw?
Siguro nabubuhay ako para kay Hope.
Walang halaga ang mundo kung walang pag-asa.
- Sige na. - Tara na.
Hi.
Gaano tayo kaligtas dito?
Bihirang tumawid sa boundary ng teritoryo ang CRM.
Parte 'yon ng kasunduan nila ni Indira.
Inalis ng tao ni Indira ang patay sa lugar na 'to
at pinalayo ang ibang tao sa reseach facility.
Bilang kapalit binibigyan sila ng suplay at patas na pakikisama.
'Di nila ginugulo ang CRM, 'di rin sila ginugulo ng CRM.
Delikado sa kanila ang pagkupkop sa 'tin.
- Tapos ko nang tuklasin ang libro. - Anong nabasa mo?
Ang lugar ng imbakan ng mga suplay,
inventory ng gasolina, mga kailanganin natin 'pag nasa atin na sina Hope at papa.
Walang maitutulong 'yan para mabawi natin si Hope at papa.
Sigurado ka ba diyan?
Tiyak may paraan pa.
Magpatrol tayo sa research facilty habang madilim pa.
Alamin natin kung anong kakaharapin natin.
Gaano ba kalayo 'yon?
Ang sabi mo, nag-drawing ka ng layout.
Oo, pero…
Wala pa tayong magagawa sa ngayon.
Gusto kong ring mailigtas sina Hope at papa mo
mula sa mga walang hiyang 'yon,
- alam ko ang lugar na 'yon. - Ayokong umupo lang at maghintay.
May mga guwadiya, nagpapatrol at napakaraming security do'n.
Delikadong lumapit do'n,
maniwala kayo sa 'kin.
- Okay… - Uy.
Mahabang laban 'to.
Dapat isipin natin kung paano sila ilalabas
at saan tayo pupunta pagkatapos.
'Di lang 'to para sa kaligtasan natin o ni Hope at Leo.
Para 'to sa kaligtasan ng mga taong kumupkop sa 'tin.
Isang pagkakamali lang, tapos tayong lahat.
Para sa 'ting lahat 'to.
Iris?
Felix?
Papa?
Pag-isipan mo kung ano ang gusto mo, Hope.
Kung ano talaga ang gusto mo.
Hello?
Iniisip mo bang sundan si Hope?
Ang sabi mo kailangan natin si Hope para ganahang magtrabaho ang papa niya.
Balang araw ay si Hope na ang hahawak ng research ng papa niya.
Oo, sinabi kong magagamit natin si siya para doon.
'Di na ba mahalaga 'yon ngayon?
Ang mahalaga, dapat magtagumpay ka, Jennifer.
Ikaw ang may gustong kunin si Hope sa ganitong paraan.
Iginiit mong may mapapala sa kaniya.
Nakumbinse mo akong ito ang makakapagpabago sa kaniya.
Nabago ko siya.
Kulang pa.
Sa pagpapangaral sa kaniya.
Tingin ko, mapagtatagumpayan mo pa rin 'tong misyong 'to.
Gaya ng nangyari sa Omaha.
At 'pag nakaganoon, makakalimutan na ang nangyari bago ka umalis.
Wala akong ibang hangad kundi ang makakabuti sa 'yo, alam mo 'yan.
Naalala kita no'ng ganiyan ang edad mo sa kaniya.
Kaya ba gusto mo siya?
Walang siya sa direksyon.
Galit.
Kailangan niya ng taong karamay.
Taong maniniwala sa kaniya.
Nakaka-relate ako sa kaniya.
Bakit 'di mo sinabi sa 'kin ang nangyari sa Campus Colony o Omaha dati?
No'ng nagkita tayo?
Makakagulo lang 'yon sa 'yo.
At lalo kang mahihirapan sa misyon mo.
Sa mahabang panahon…
Madaling kumuha ng loob 'pag 'di gaanong malinaw ang bagay-bagay.
Kung gusto mo siyang sundan, 'di kita pipigilan.
Paano 'yong iba?
Sabi mo nakita na 'yong isa. Sino 'yon?
Base sa pagsasalarawan mo sa 'min, si Silas Plaskett 'yon.
Walang alam si Plaskett.
Nainteroga na siya.
'Di siya nakikipag-usap.
Walang nakuha sa kaniya, kaya naka-focus ako sa paghahanap sa iba.
Kung may alam sila, o…
gumagawa sila ng paraan para "mailigtas" si Dr. Bennett, o ngayon si Hope…
Dapat silang harapin.
Kaya…
Sabihin mo kung anong alam nila sa 'tin?
Ang tungkol sa misyon.
CRM si Huck.
Limang milya pa-norte, ligtas kayo do'n.
PATAY
MAMAMATAY, WALANG MAKUKUHA
IISA LANG ANG TUNGKULIN ANG MAGPAKAIN
Bakit mo ginagawa 'to?
Gusto ko kung anong mayroon ka.
May helicopter ka. Narinig ko.
May damit ka, pagkain, 'pag may ganoon ka, lalaban ka para 'di 'yun mawala.
At 'pag wala ka nang ganoon, mang-aagaw ka na.
Kailangan mong mang-agaw. kailangan mong magpakain!
Ikaw. Ikaw 'yon.
Nakita ko ang litrato mo. Ikaw 'yon. Alam kong ikaw 'yon!
Mali ka. 'Di ako 'yon.
- Ikaw si Candice! - Hindi.
'Di ako 'yon. 'Di ako, kasi ikaw 'yon.
Nakikita mo?
'Di ka makakaalis. Wala nang ligtas na lugar.
Alam mo 'yan.
'Pag umalis ka, babalik ka rin.
Babalik at babalik ka.
Dapat marami ka nang ginawa umpisa pa lang.
Maraming bagay.
Dapat ginawa mo lahat, Candice, pero hindi.
- Tigil. - Bakit 'di mo ginawa?
Please tumigil ka. Ayaw kitang saktan, okay?
Gusto ko lang umalis.
Saan ka pupunta?
Mamamatay ka.
May aagaw sa 'yo ng damit, pagkain, suplay, at laman.
Please ayaw kitang patayin.
Sabihin mo, anong ginagawa mo dito?
Ano?
Anong ginagawa mo dito kung 'di ka magpapakain?
Sinusubukan ko lang.
Candice.
Tanga ka.
Pinakain mo.
Dito ka lang.
Ito ang bahay mo.
Sa 'yo na 'to ngayon.
Isipin mo kung anong gusto mo, Hope. Kung ano talaga ang gusto mo.
Masaya ako't tumawag ka.
Tama ka.
'Di kaya ng mag-isa.
Pero ayaw ko ng ganito lang.
'Di ko alam kung 'yan ang gusto mong marinig pero 'yan ang totoo.
Nakapasa ba ako sa test mo?
Puwede ko na bang makita ang papa ko?
Okay lang na magalit ka sa 'min, Hope.
Dapat ka lang magalit.
Pero ang masasama naming ginawa ay kailangang gawin.
Kami ang magdadala ng bigat para 'di na danasin ng iba,
para may mabuti pa rin sa mundo.
At balang araw, baka 'di na lang tayo ganito.
Puwede naming bigyan ng matutuluyan ang kapatid mo at si Officer Carlucci,
dahil wala na silang babalikang tahanan.
Tingin ko mas naiintindihan mo na ngayon.
Akala mo susundan ko siya.
Kung nabago ba nila ako.
Masaya ako na mali ako.
Iniisip ko Silas.
Anong gagawin natin sa kaniya.
Dapat wala ng sablay, 'di ba?
Natatakot ako may masamang balita sa Campus Colony
na dapat kong sabihin sa 'yo.
Pero kahit paano may magandang balita tungkol sa pamilya mo.
Uy.
Kumusta ka?
Ang sabi ng doktor nagkaro'n ka ng troma.
Makinig ka.
May dahilan kang magalit sa 'kin.
Pero, pakinggan mo ako.
Gusto mong makita ulit sina Iris at Felix?
Dapat magkaintindihan tayo.
Bago namin sila iniwan sa farmhouse,
pinadala ko sila sa pabahay ilang milya lang ang layo dito.
Ligtas sila sa mga tao do'n.
Teka, ano?
At ang nanay ko…
Ang sabi ko sa kaniya, wala silang alam.
Siguradong ligtas 'pag nakita sila ng nanay ko.
Basta't ililihim nila ang nalalaman nila.
Bakit? Anong mangyayari 'pag sinabi nila ang nalalaman nila?
Alam ng CRM na nabuksan mo ang code ng intel nila?
Alam niyong lahat na may utos sa 'kin na ihiwalay sina Iris at Felix,
kung kailangan?
Pero hinayaan ko sila kahit alam ko 'yon?
'Di ko alam kung anong nangyari.
Pero alam kong may ilan na akong napatay.
Tanga ba ang tingin mo sa 'kin?
Nagmamalinis ka sa pagkakamali mo.
Hindi. 'Di 'yon gano'n.
Bakit 'di mo sabihin sa nanay mo na sablay ang misyon mo?
'Di ko ginulo ang buhay mo gaya ng ginawa mo sa 'kin?
Sinabi ko na sa 'yo kung bakit.
Puntahan mo ang nanay ko,
'di lang ako ang mapapahamak pati ikaw.
At sina Felix at Iris din.
Gano'n din si papa mo.
'Pag sinabi mo ang totoong nangyari.
Kailangan mong magsinungaling sa papa mo.
Kung nasaan sila.
Kung anong alam mo.
'Yon lang ang paraan para matiyak na ligtas ang papa mo.
Tayong dalawa?
Para lang tayong tinga para sa kanila.
Mga baguhan lang tayo kumpara sa mga sanay na ng halos dekada.
Baka nga century pa.
Pero sa lugar na 'to?
Ligtas tayong lahat dito.
Hangga't sumusunod tayo sa rule nila at 'di gumagawa ng problema.
Pagbabanta ba 'yan?
Gano'n talaga. Akala ko naintindihan mo na matapos ang nangyari kagabi.
Alam kong gusto ko ng maayos na kinabukasan.
O kaya tumulong sa iba.
Pero hinding-hindi ako makikipagtulungan ako sa mga tao niyo
para mangyari 'yon.
Alam kong 'di kayang makaligtas doon.
Ikaw lang ang makakapagligtas sa 'kin doon.
Hating-gabi na. Happy Birthday, Hope.
Mangako ka
una iidlip ka kahit sandali lang.
Kahit saglit lang?
Mangangako ako kung mangangako ka rin.
Sana nga makatulog ako.
Felix.
Felix?
Ano?
Bakit naisip mong pinagtatakpan ng CRM ang nangyari sa lugar natin?
Mahirap paniwalaan, 'di ba?
Hindi.
'Di kapani-paniwala.
Iniisip ko ang lahat ng mga namatay.
Kaya lang tayo nabuhay, kasi umalis tayo.
Nakipagsapalaran tayo.
Siguro gano'n nga para mabuhay.
Paano natin babawiin sina Hope at papa.
Gagawin natin ang lahat kahit ano pang harapin natin.
Masuwerte tayo kasi pinatuloy nila tayo dito, pero…
Maghintay lang tayo dito. Iba na ang rule ngayon.
Iba na ang paraan ng CRM.
Kaya dapat ibahin din natin ang paraan natin.
Ang sabi, nagkagulo dahil sa mga patay.
dahil sa malaking grupo ng mga patay na nakapasok.
Nakapasok lang basta ang mga patay?
'Di ko alam kung paano ko paniniwalaan.
Hindi 'yon dahil sa mga patay.
Dahil 'yon sa 'yo.
'Yan ang dapat sa 'yo.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Lei Diane Dimaano k.