ความเดิมใน เดอะวอล์กกิงเดด: สู่โลกกว้าง
พวกคุณได้ให้เราได้ยืมตัว บุคคลผู้ทรงภูมิปัญญา
ดร.ลีโอ เบนเน็ตต์
ผมมั่นใจว่าไอริสกำลังช่วยใครสักคน
โดนซะ
ส่วนโฮป ผมมั่นใจว่าแกอยู่กับเพื่อนๆ
กำลังก่อปัญหาสักอย่าง
- ยอมรับแล้วสินะ คุณเป็นพวกนั้น - ใช่
วิลไปลาดตระเวนสำรวจกับพวกนั้น มีกำหนดกลับสองสามวันก่อน
ผมคิดว่ามีความเป็นไปได้ ที่พวกเขาจะโกหกเรา
พ่อของเธอไม่ได้ตกอยู่ในอันตราย ไม่เคยเลย
พวกนั้นต้องการให้ฉันไปช่วยพ่อทำวิจัย ภารกิจของฮัคคือพาฉันไปที่นั่น
พวกนั้นคิดว่าต้องใช้ฉันเพื่อช่วยโลก
แต่พวกนั้นไม่รู้สักนิดว่าเธอทำอะไรได้
นี่คือวิธีที่เราทำให้ชีวิตมีความหมาย
วิล
ฉันนึกว่านายตายแล้ว
ทำไมนายถึงคิดแบบนั้น
นายไม่รู้เหรอ
พวกที่ยังอยู่ข้างนอกนั่น ไม่ใช่ภัยคุกคามหรอก
เราจะคุยกัน มีหลายอย่างเกิดขึ้นตั้งแต่ที่ลูกไป
ครอบครัวเบนเน็ตต์ กำลังจะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ด้วยกัน
ค่ะ เราทำแน่
(หกสัปดาห์ก่อน)
(หนึ่งวันหลังจากวันแห่งการรำลึก)
(โอมาฮา)
กำลังเคลียร์เส้นทาง
ทรัพย์สินกำลังมาตามเส้นทางที่กำหนด ในสามนาที
พร้อมเปิดทางเข้า
ทีมอัลฟาลีดเดอร์ เตรียมพร้อมทำการระเบิด
(โอมาฮา ที่พักพิงสำหรับผู้เหนื่อยล้า)
ทรัพย์สินมาตามกำหนดแล้ว
ทั้งแคมปัสโคโลนีกับพอร์ตแลนด์
ต่างกังวลเรื่องที่การติดต่อขาดหายไป
ว่ากันว่าพวกเขากำลัง ส่งตัวแทนไปสืบสวน
เป็นตามที่เราคาดไว้
แจ้งให้พันตรีมัลลินส์ติดต่อไป
เสนอตัวเพื่อช่วยในการสืบสวน
- แล้วเส้นทางไปแคมปัสโคโลนีล่ะ - เคลียร์แล้วครับ
เราจะมีมวลเอ็มตี้ที่นั่น ภายใน 72 ชั่วโมง
ทันทีที่พวกมันเสร็จเรื่องที่นี่แล้ว
ดี
การที่คุณตัดสินใจไม่แจ้งเรื่องนี้ กับจ่าสิบเอกมัลลิค...
ภารกิจของเธอไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้
ถ้าโชคดี เธอคงมาถึง พื้นที่ปลอดภัยระดับต่ำสุดแล้ว
ระเบิดเพื่อเปิดทางเข้า
คำสั่งใหม่จากพลตรีบีล
ทำภารกิจนี้...
และทำแบบเดียวกันกับแคมปัสโคโลนี
มันเป็นเพียงจุดเริ่มต้น
แจ้งทีมเดลต้า เราพบผู้หลบหนีของพวกเขาแล้ว
ช่วยด้วย
ยิงได้
(ปัจจุบัน)
นึกแล้วว่าได้ยินเสียงคนตื่นอยู่
ฉันแน่ใจว่าโฮปไม่เป็นไร
วันนี้เป็นวันเกิดของโฮปละ
นั่นสิ
พนันเลยว่าพ่อของเธอ ต้องทำอะไรให้โฮปแน่
รับปากกับฉันได้ไหม
ว่าเธอจะพยายาม
ข่มตาให้หลับสักนิดก็ยังดี
นิดนึงก็ได้
ฉันจะรับปากถ้าคุณรับปากด้วย
ก็ได้
อวยพรให้ฉันด้วยนะ
นี่มันบ้าอะไรกัน
ศูนย์วิจัยของคุณอยู่ที่นี่เหรอ
เปลี่ยนแผนน่ะ
บ้าอะไรกันเนี่ย
เรามาที่นี่ทำไม
นี่มันเรื่องบ้าอะไร
นี่นะ โฮป คือบทเรียน
ไม่ต้องห่วง ฉันรู้ว่าเธอไม่ชอบโรงเรียน
คิดซะว่าเป็นทัศนศึกษาก็แล้วกัน
ไหนคุณบอกว่าจะพาฉันไปหาพ่อ
นั่นก็โกหกด้วยเหรอ
ฉันถามทำไมกันเนี่ย
ยัยหนู เขาจะพาเธอไปหาพ่อ...
ไม่ ไม่หรอก ยังก่อน
คุณให้แผนที่เรา
คุณบอกเราว่ามันคือนิวยอร์ก
คุณผลักดันเรา แล้วยังโกหกเรื่อง...
มีเฮลิคอปเตอร์อีกขบวน
คุณบอกว่าไปที่มหาลัยตามลำพัง
นั่นมันเรื่องอะไรกัน
เราอยู่ในโลกใหม่นี้มาสิบปีแล้ว โฮป
และมันมีมวลคนตาย หรือที่เธอเรียกว่าฝูงเอ็มตี้
คนอื่นๆ เรียกว่าโขยง
บ้างก็เรียกว่าโขลง...
เดินเตร่ไปทั่วทวีป หรือทั้งโลกด้วย เท่าที่เราบอกได้
และมวลคนตายพวกนี้ก็มีขนาดใหญ่มาก พวกมันพังเข้าไปทุกที่
เคลื่อนตัวผ่านทุกอย่าง เมืองทั้งเมือง
หลังวันแห่งการรำลึก เรากำลังเดินทางไปโอมาฮา
และเห็นมวลเอ็มตี้ขนาดใหญ่
ใหญ่มาก ไม่เหมือนอะไรที่เราเคยเห็นมา
สุดจะจินตนาการได้
พวกมันเคลื่อนตัวผ่านโอมาฮา และมุ่งหน้าไปแคมปัสโคโลนี
เราระดมกำลังคน พยายามช่วยชีวิต
และติดต่อเจ้าหน้าที่แคมปัสโคโลนี
ตอนที่มวลที่สอง
ที่ใหญ่พอๆ กัน มารวมกับมวลแรก
ทั้งหมดน่าจะมีมากกว่าแสนตัวได้
เราทำทุกอย่างเต็มที่แล้ว เพื่อช่วยชีวิตคนให้มากที่สุด
แต่ก็ยังไม่มากพอ
ส่วนคนจำนวนน้อยนิด ที่รอดมาได้อย่างมีชีวิต
เราให้เฮลิคอปเตอร์ไปส่งพวกเขา ที่พอร์ตแลนด์ แต่...
ทั้งโอมาฮาและแคมปัสโคโลนีไม่อยู่แล้ว
ว่าไงนะ
- ไม่จริง เป็นไปไม่ได้ - คุณกำลังพูดอะไร
ใช่ ทีมค้นหาและช่วยเหลือ...
ยังคงคอยวนดูอยู่ แต่ถึงจุดนี้ มันก็...
ไม่ คุณคิดผิดแล้ว คุณ...
อย่ามาจับฉัน
ฉันเสียใจแทนทั้งคู่จริงๆ
ช่างเป็นคำที่ไม่เพียงพอ สำหรับสิ่งที่ร้ายแรงแบบนี้ แต่...
ฉันไม่สนหรอก
ฉันพาเรามาที่ออลบานีแห่งนี้
เพราะยังไงมันก็เคยเป็นบ้านฉัน
ฉันเคยทำงานอยู่ที่นี่ เป็นผู้ช่วยทูตกลาโหมแห่งอังกฤษ
ตอนที่ทุกอย่างล่มสลาย
และตอนนั้นเองที่ฉันตระหนักได้ว่า
โอกาสที่จะมีอนาคตนั้น พังทลายได้รวดเร็วเพียงใด
แม้แต่ในตอนที่ทุกคน ทำสุดความสามารถแล้ว
เธอผ่านอะไรมาเยอะเหลือเกิน
แต่แม้จะเกิดทุกอย่างนั้น โฮป
เธอยังเชื่อว่าเรายังมีอนาคตไหม
ฉัน...
ฉันเคยเชื่อ
เธอควรเชื่อนะ
เพราะแม้เมืองมากมายจะล่มสลาย มันก็ยังคงเป็นเมือง
และการทำให้เธอคิดต่างไปจากเดิม
ให้เธอคิดถึงอนาคตในแง่ดีมากขึ้น
ใช่ เราถึงได้ผลักดันให้เธอ ออกเดินทางครั้งนี้
ฉันขอโทษ แต่ตอนนี้เธอได้เห็นแล้วว่า อารยธรรมนั้นเปราะบางแค่ไหน
เธอจะได้เข้าใจว่า ไม่มีใครทำงานตามลำพังได้
ไม่มีทั้งนั้น ต้องให้ทุกคนร่วมมือกัน
เพื่อให้มีโอกาสเกิดอนาคตนั้น
ไม่ใช่ คุณบอกว่าจะพาฉันไปหาพ่อ
ฉันก็หวังให้ทำแบบนั้นได้
หวังงั้นเหรอ
เราต่างรู้ดีว่าเธอยังไม่พร้อม
สำหรับชุมชนที่มีแผนระยะยาว
ตั้งอยู่บนการศึกษาของคนรุ่นต่อรุ่น
และความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์
เหล่าอัจฉริยะคือทรัพยากร ที่ประเมินค่าไม่ได้
แต่อัจฉริยะที่เป็นตัวก่อปัญหา ดื้อดึงหัวแข็ง
มันคือความเสี่ยง
เมื่อใช้มันต่อต้านเรา คุณสมบัตินี้จะกระจายเหมือนเนื้อเน่า
และทำให้เป้าหมายใดก็ตาม ไม่อาจเป็นจริงได้
เราไม่อาจรับคน ที่จะเป็นอันตรายต่อเป้าหมาย
อย่าเข้าใจฉันผิดนะ
เราอยากให้เธอร่วมมือกับเรา และเธอก็มีความสามารถมาก
แต่ฉันพาเธอไปหาพ่อของเธอไม่ได้
จนกว่าฉันจะได้รู้ว่า แม้เธอจะเศร้าโศกและโกรธแค้น
เธอจะมุ่งมั่นเต็มที่ ในการเป็นทรัพย์สินเพื่อสร้างอนาคต
เธอจะอุทิศชีวิตทั้งหมดเพื่อเรียนรู้
สืบทอดงานวิจัยของเขา
และส่งมอบความรู้นั้นแก่คนรุ่นต่อไป
มีเพียงทางนี้ทางเดียวที่เธอ จะเป็นทรัพย์สินที่มีค่าต่ออนาคต
ก็ใช่ไง
ฉันถึงได้ยอมมากับพวกคุณ เพราะว่าฉันพร้อมแล้ว
- ฉันว่าเธอต้องการเวลาเพิ่ม - เพื่ออะไร
เพื่อคิดถึงสิ่งที่เธอต้องการไง โฮป
เธอต้องการอะไรจริงๆ กันแน่
ฉันต้องการคำตอบก่อนฟ้าสาง
หลังจากที่คุณทำให้ฉัน ต้องเจอเรื่องเฮงซวย
ฉันจะเดินหนีไปก็ได้ แล้วคุณก็จะยอมให้ฉันไปเหรอ
ใช่ ฉันกำลังให้ทางเลือกนั้นแก่เธอ
เธอมีทุกเหตุผลให้เดินหนีไป
ดูจากที่เราเข้าไปแทรกแซงขนาดนี้แล้ว
งั้นฉันก็ขอเสี่ยง คนเดียว
เธอคิดว่าจะหาพี่สาว กับเพื่อนๆ เจองั้นเหรอ
เธอหาไม่เจอหรอก
อยู่ข้างนอกตามลำพัง เธอไม่มีทางออกจากเมืองได้แน่
อย่าว่าแต่สร้างอนาคตเลย
การมีชีวิตอยู่ในวันนี้ ถือเป็นของขวัญแล้ว
เธอเลือกจะใช้มันให้เสียเปล่าคนเดียว ทำให้พรสวรรค์ที่มีไร้ค่า
หรือจะสู้เพื่ออนาคตร่วมกับคนอื่นๆ ทำเพื่อคนอื่นๆ ได้
เพื่อสิ่งที่เคยเกิดขึ้นที่นี่ และเพื่อวิญญาณนับแสนในโอมาฮา
และเพื่อนๆ ที่บ้านของเธอด้วย เพื่อไม่ให้มันเกิดขึ้นอีก
เธอไม่จำเป็นต้องชอบเรา
แต่เธอต้องยอมรับ ในสิ่งที่เรากำลังยืนหยัดต่อสู้
เธอเลือกเอาเลย
โฮป
ทางออกเดียวคือทางสะพานดันน์เมโมเรียล
ไปทางตะวันออกแปดช่วงตึก
แต่ฉันไม่แนะนำหรอกนะ
จะทำแบบนี้จริงๆ เหรอ
หลังจากทุกสิ่งที่หนูต้องทำ เพื่อพาเธอมาที่นี่
- เธออาจตายได้นะ - ใช่ ก็คงแบบนั้น
หรือเธออาจเลือกเข้าร่วมกันเรา เราต้องให้เธอเป็นคนเลือก
ภารกิจยังไม่สำเร็จ
บอกเราทีว่าเกิดอะไรขึ้น
กองกำลังสาธารณรัฐควบคุม การสื่อสารเข้าและออกทั้งหมด
แต่ละข้อความถูกเข้ารหัส มีกำหนดเวลาส่งเพื่อเลี่ยงการตรวจจับ
พวกเขาไม่ได้ทำเป็นเล่น
ผมกังวล ผ่านมาหลายสัปดาห์แล้ว แต่ยังไม่มีใครติดต่อมา
เจ้าหน้าที่แคมป์เบล ผมเข้าใจที่คุณเป็นกังวล
แต่มันอาจเป็นอะไรก็ได้ เปลวสุริยะ อุปกรณ์ขัดข้อง...
ฉันรอฟังความคืบหน้าจากทีมรปภ.โอมาฮา ที่ติดต่อช้ามาหลายสัปดาห์
ยิ่งเวลาผ่านไป กสร.ก็ยิ่งบ่ายเบี่ยง
ฉันบอกข้อมูลพวกเขาไปเยอะมาก
ฉันทำพลาดเอง
โรมาโนกับฉันได้ยินว่ามีทีมหนึ่ง จะถูกส่งไปสถานีถ่ายทอดสัญญาณ
ที่อยู่ห่างไปสองสามร้อยกิโลเมตร เพื่อดูว่าทำไมการสื่อสารถึงขาดหาย
ลีโออนุญาตให้เราไปกับพวกนั้น
เราไม่บอกรายละเอียดบางส่วน เพื่อให้เขาไม่กังวล
บอกเขาว่าเป็นภารกิจลาดตระเวน
ผู้หมวด ดีใจที่ได้ยินว่า คุณมีที่ว่างอีกสองที่
อยากรู้เต็มแก่แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
คุณรู้โปรโตคอลแล้ว
พอนึกย้อนกลับไป มันก็มีสัญญาณว่านี่เป็นการจัดฉาก
พวกเขาไม่โต้แย้งเลย ตอนเราบอกว่าอยากไปด้วย
ฉันบังเอิญได้ยินหนึ่งในนั้น พูดจาคลุมเครือ
เรื่องต้องไปเข้ากะ ลาดตระเวนวันรุ่งขึ้น
แต่นี่เป็นการเดินทางสามวัน
และพวกเขาเอาเสบียงไปน้อยมาก สำหรับการเดินทางสามวัน
ฉันหนีอยู่สองสามวัน แล้วก็ได้ยินเสียงเฮลิคอปเตอร์
พวกนั้นตามหานายเหรอ
พวกนั้นเอาตู้คอนเทนเนอร์ ที่ใส่อุปกรณ์มาส่ง
ตู้นั้นเต็มไปด้วยอุปกรณ์ จากแคมปัสโคโลนีกับโอมาฮา
ทั้งเครื่องปั่นไฟ คอมพิวเตอร์...
บางชิ้นมีเลือดติดอยู่ด้วย
มันถูกขนขึ้นรถบรรทุกแล้วก็ขับออกไป...
เดี๋ยวนะ เดี๋ยวๆ
เลือดเหรอ
นายแน่ใจนะ
ฉันได้ยินพวกนั้นเรียกว่า ภารกิจกอบกู้ทรัพย์สิน
พูดบางอย่างที่ว่าเมืองถูกทำลาย
โดยมวลเอ็มตี้ขนาดยักษ์ที่บุกเข้าเมือง
สองสามวันต่อมา พวกนี้ก็เจอฉัน
รับฉันเข้ากลุ่ม
ฉันมาช่วยกลุ่มล่าสัตว์พอดี ตอนที่เจอนาย
เดี๋ยวนะ นายจะบอกว่าโอมาฮา...
จะบอกว่าพวกเอ็มตี้บุกโอมาฮาเหรอ
ฉันไม่รู้ว่า จะเป็นอย่างอื่นได้ยังไงอีก
แต่ยังไงล่ะ
เมืองล่มสลายเฉยๆ ได้ยังไง
เดี๋ยวนะ พ่อฉัน พ่อโอเคไหม
ไม่มีเหตุผลให้เชื่อว่าเขาไม่โอเค
โฮปก็ด้วย
ฉันไปแตะโดนรังแตนเข้า เที่ยวถามคำถามมากเกินไป
เลยทำให้ฉันกับโรมาโนกลายเป็นเป้า
แล้วกสร.ก็รู้มาตลอดเลยเหรอ ทำไมพวกเขาต้องโกหกด้วย
ฉันไม่รู้
รู้อย่างเดียวคือพวกเขาอยากให้ฉันตาย
และฉันคงตายไปแล้ว ถ้าพวกนี้ไม่มาเจอฉัน
เราควรไปกันได้แล้ว
ที่นี่ปลอดภัย
พายุเมื่อคืนทำให้ต้นไม้ล้มใส่กำแพง
อาจมีเอ็มตี้เล็ดลอดเข้ามาบ้าง แต่เราก็ซ่อมคืนได้เร็วพอ
นั่น... ฌอง-ชาร์ลส์นี่นา
เขาเป็นประติมากรชาวเฮติ ฉันอ่านเจอในหนังสือที่บ้าน
อันนั้นเรียกว่า เวริเต
ที่นี่คือที่ไหน
เรียกว่าเพริมิเตอร์
สมัยก่อนมันเป็นเมืองฟาร์มร้าง
ก่อนที่ทุกอย่างจะล่มสลาย
ศิลปินคนหนึ่งมาซื้อไว้ แล้วเปลี่ยนมันเป็นชุมชน
พวกเขาสร้างโน่นนี่ขึ้นมา แล้วก็พาคนเข้ามาอยู่
ฟิลิกซ์ ไอริส นี่คือหัวหน้าสภาที่บริหารที่นี่
อินดิรา คนส่งข่าวบอกเรา ล่วงหน้าแล้วว่าพวกคุณกำลังมา
เสียใจด้วยเรื่องบ้านของคุณ
แต่วิลรับรองพวกคุณแล้ว
ที่นี่จะเป็นบ้านของพวกคุณ
อย่างน้อยก็จนกว่า จะมีทางออกที่ถาวรกว่านี้
บอกไม่ถูกเลยครับว่าเราซาบซึ้งแค่ไหน
พวกคุณเก็บมีดไว้ได้ แต่เพื่อความปลอดภัยของคนอื่นๆ
เราต้องขอให้พวกคุณส่งมอบอาวุธทั้งหมด
ระหว่างที่อยู่บนพื้นที่ของเรา
ตกลงไหม
มีห้องนอนว่างในบ้านที่วิลพักอยู่
พอล้างเนื้อล้างตัวและกินอะไรแล้ว ฉันจะส่งคนไปดูแลขาคุณ
สภาจะอยากถามคำถามพวกคุณทั้งคู่
แต่ฉันจะให้พวกเขารอจนถึงพรุ่งนี้
มาเถอะ อยู่ข้างหน้านี่เอง
ก่อนไป ขอถามอะไรสักอย่างสิ
พวกคุณมีชีวิตอยู่เพื่ออะไร
เดี๋ยวนี้การมีชีวิตต้องใช้ความพยายาม ต้องใช้ทุกสิ่งทุกอย่าง
คนที่ยังมีชีวิตอยู่ ต่างมีเหตุผลให้อยู่ต่อ
ฉันคิดว่าฉันอยากรู้เหตุผลเหล่านั้น
ถ้าพวกคุณจะอยู่กับเรา
คุณมีชีวิตอยู่เพื่ออะไร
เพื่อสองคนนี้
กับอีกสองสามคน
เธอล่ะ
ฉันคงมีชีวิตอยู่เพื่อโฮปค่ะ
โลกไร้ความหมายถ้าไร้ความหวัง
- ไปเถอะ - มากันเลย
ไง
อยู่ที่นี่เราปลอดภัยแค่ไหน
กสร.ไม่ค่อยข้ามเข้ามา ในพื้นที่เพริมิเตอร์
เป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลง ที่อินดิราทำไว้กับพวกนั้น
คนของเธอเคลียร์พื้นที่คนตาย
คอยกันคนแปลกหน้าให้ห่างจากศูนย์
เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน กสร.ให้เสบียงกับความเป็นกลาง
ถ้าพวกเขาไม่ยุ่งกับกสร. กสร.ก็ไม่มายุ่งกับพวกเขา
พวกเขากำลังเสี่ยงทุกอย่าง ที่ให้ที่พักเรา
- ฉันถอดรหัสพวกนี้หมดแล้ว - เจออะไรไหม
ที่ตั้งคลังเสบียง
คลังน้ำมัน ของที่เราใช้ได้ ตอนช่วยพ่อกับโฮปกลับมาแล้ว
แต่ไม่มีข้อมูลอะไร ให้เอาไปใช้ช่วยพ่อกับโฮปเลย
แน่ใจเหรอ
ไม่เอาน่า มันต้องมีสักอย่างสิ จริงไหม
เราควรไปลาดตระเวนศูนย์ระหว่างฟ้ามืด
ไปดูด้วยตัวเองว่ากำลังเจออะไรอยู่
มันอยู่ไกลแค่ไหน
ไม่เอาน่า ไหนนายบอกว่า นายวาดแผนผังไว้แล้วไง
ก็ใช่ แต่...
ตอนนี้ไม่มีอะไรที่เราทำได้
ฉันก็อยากให้โฮปกับพ่อของเธอ
ปลอดภัยจากพวกเวรนั่นพอๆ กับเธอ
แต่ฉันรู้จักที่นั่นดี
ฉันจะไม่ยอมนั่งรอเฉยๆ แน่
พวกนั้นมียาม หน่วยลาดตระเวน ทีมรักษาความปลอดภัยระยะไกล
การเข้าไปใกล้มันอันตราย
และฉันรู้ดีเลยว่ากำลังพูดอะไร
- โอเค - นี่
นี่ต้องใช้แผนการระยะยาว
ไม่ใช่แค่จะเข้าไปยังไง แต่จะพาพวกเขาออกมายังไง
และเราจะไปไหนกันหลังจากนั้นด้วย
มันไม่ใช่แค่เรื่องความปลอดภัย ของโฮปกับลีโอ หรือพวกเราอีกแล้ว
แต่เป็นความปลอดภัยของทุกคนที่นี่ ที่ให้ที่พักพิงเรา
ก้าวพลาดครั้งเดียว ก็เป็นอันจบ
สำหรับเราทุกคน
(แคนดิซ ฟรอเดอร์)
(เจ็บปวดทรมาน)
(เลือดไหล ตาย)
(กิน)
ไอริส
ฟิลิกซ์
พ่อคะ
คิดถึงสิ่งที่เธอต้องการสิ โฮป
สิ่งที่เธอต้องการจริงๆ
(คนหาย แคนดิซ ฟรอเดอร์)
ใครน่ะ
แม่คิดจะไปตามหาเธอไหม
ไหนแม่บอกว่าเราต้องใช้เธอ เพื่อทำให้พ่อเธอมีแรงจูงใจ
ไหนว่าสักวันเธออาจกระทั่ง รับช่วงต่องานวิจัยของเขา
ใช่ แม่บอกว่าเราใช้เธอ ทำเรื่องพวกนั้นได้
แล้วไงต่อ มันไม่สำคัญแล้วเหรอ
สิ่งสำคัญคือลูกต้องทำภารกิจสำเร็จ เจนนิเฟอร์
การพาเด็กนั่นเดินทางข้ามประเทศ มาที่นี่เป็นไอเดียของลูก
ลูกยืนยันว่าเธอคุ้มค่าให้ลองเสี่ยง
ลูกกล่อมแม่ว่าการเดินทางนี้ เป็นวิธีเดียวที่จะทำให้เธอเปลี่ยนใจ
เธอเปลี่ยนใจแล้ว
ยังไม่มากพอ
ด้วยการกระตุ้นเล็กๆ นี้
แม่คิดว่าถ้าทำแบบนี้ ภารกิจของลูกยังสำเร็จได้
เหมือนตอนโอมาฮา
แล้วมันจะลบล้างสิ่งที่เกิดขึ้น ก่อนที่ลูกจะไป
แม่แค่ต้องการสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อลูก รู้เรื่องนั้นใช่ไหม
เธอทำให้แม่นึกถึงลูก ตอนอายุเท่านั้นเลย
เพราะแบบนี้เหรอลูกถึงคอยดูแลเธอ
เธอหลงทาง
โกรธเกรี้ยว
เธอต้องการคนที่จะเป็นแบบอย่าง
คนที่เชื่อมั่นในตัวเธอ
เรื่องนั้นหนูเข้าใจดีเลย
(ออลบานี)
(คุณอยู่ตรงนี้)
ทำไมก่อนหน้านี้แม่ไม่บอกหนู เรื่องแคมปัสโคโลนีหรือโอมาฮา
ตอนที่เราเจอกันเพื่อซักรายละเอียด
นั่นคงทำให้ลูกไขว้เขวโดยไม่จำเป็น
และคงทำให้ภารกิจของลูกยากขึ้นมาก
การต้องแฝงตัวเป็นเวลานาน
มันง่ายที่จะเกิดความผูกพันทางอารมณ์ ทำให้เส้นแบ่งพร่าเลือน
ถ้าลูกอยากไปตามหาเธอ แม่จะไม่ห้าม
แล้วคนอื่นๆ ล่ะ
แม่บอกว่าเจอหนึ่งคน ใครคะ
อิงจากคำบรรยายที่ลูกให้ไว้ เราเชื่อว่าเขาคือไซลัส พลัสเก็ตต์
พลัสเก็ตต์ไม่เป็นภัย เขาไม่รู้อะไรทั้งนั้น
เขาถูกสอบสวนแล้ว
เขาพยายามบ่ายเบี่ยง
เรารวบรวมข้อมูลไม่ได้ แม่เลยต้องโฟกัสเรื่องการตามหาคนอื่น
ถ้าพวกเขารู้มากเกินไป หรือ...
ถ้าพวกเขายังตั้งใจจะ "ช่วย" ดร.เบนเน็ตต์ หรือตอนนี้มีโฮปด้วย
พวกเขาจะต้องถูกจัดการ
เพราะงั้น...
บอกทีว่าพวกนั้นรู้เรื่องเรามากแค่ไหน
เรื่องภารกิจ
เธอเป็นพวกกสร.
ขึ้นเหนือไปแปดกิโล แล้วนายจะเจอพื้นที่ปลอดภัย
(ตาย)
(กิน)
เธอทำแบบนี้ทำไม
ฉันอยากได้สิ่งที่แกมี
แกมีเฮลิคอปเตอร์ ฉันได้ยินเสียงมัน
แกมีเสื้อผ้า มีอาหาร และตอนแกมี แกก็สู้เพื่อปกป้องมัน
แล้วพอแกไม่มี แกก็แย่ง
แกต้องแย่ง แกต้องกิน
เธอ เธอคือคนคนนั้น
ฉันเห็นรูปของเธอ เป็นเธอ ฉันรู้นะว่าเป็นเธอ
แกคิดผิดแล้ว ฉันไม่ใช่
- เธอคือแคนดิซ - ไม่ใช่
ฉันไม่ใช่ยัยนั่น ฉันเป็นไม่ได้หรอก เพราะแกนั่นแหละที่เป็น
เห็นไหม
แกหนีไม่ได้หรอก ไม่มีที่ไหนดีกว่าที่นี่แล้ว
แกเองก็รู้
แกออกไป แล้วก็ต้องกลับมา
แล้วก็กลับมา
แกน่าจะทำอะไรไปเยอะเลยสิ ตั้งแต่ที่มันเริ่มขึ้น
ทำเรื่องมากมาย
แกน่าจะทำเรื่องพวกนั้น แคนดิซ แต่แกก็ทำไม่ได้
- หยุดนะ - ทำไมแกถึงทำไม่ได้
ขอละ หยุดนะ ฉันไม่อยากทำร้ายเธอ
ฉันแค่อยากออกไป
ไปไหน
ออกไปก็มีแต่จะตาย
แบบนั้นคนอื่นก็จะเอาเสื้อผ้า อาหาร เสบียง แล้วก็เนื้อไป
อย่าให้ฉันฆ่าเธอเลย ขอละ อย่าให้ฉันต้องฆ่าเธอ
บอกมาว่าแกมาทำอะไรข้างนอกนี่
ว่าไงนะ
แกมาทำอะไรที่นี่ถ้าแกจะไม่กิน
ฉันแค่พยายามมีชีวิตรอด
โธ่ แคนดิซ
แกนี่มันโง่จริงๆ
แกให้มันกิน
อยู่นะ
อยู่
นี่เป็นบ้านของแกแล้ว
มันเป็นของแกแล้ว
(พ่อมาถึงอย่างปลอดภัย ทุกคนต้อนรับดีมาก)
(เมื่อเจอช่วงเวลาลำบาก จำไว้ว่าเรื่องนี้ใหญ่กว่าเรา)
คิดถึงสิ่งที่เธอต้องการสิ โฮป สิ่งที่เธอต้องการจริงๆ
ฉันดีใจมากที่เธอติดต่อมา
คุณพูดถูก
ฉันไม่มีทางทำได้ด้วยตัวเองแน่
แต่ฉันไม่อยากให้นี่เป็นเหตุผลเดียว
ฉันไม่รู้ว่าคุณอยากได้ยินแบบนั้นไหม แต่นั่นคือความจริง
ฉันผ่านการทดสอบของคุณไหม
ขอฉันเจอพ่อได้หรือยัง
เธอเกลียดเราได้ โฮป
เธอควรเกลียดเรา
แต่เราต้องทำสิ่งชั่วร้ายต่างๆ นั้น
เราแบกรับภาระนั้น เพื่อที่คนอื่นๆ จะได้ไม่ต้องทำ
เพื่อให้ยังมีความดีอยู่บนโลก
และบางทีสักวันหนึ่ง นี่จะไม่ใช่เหตุผลเดียว
ฉันยินดีเสนอให้พี่สาวของเธอ และเจ้าหน้าที่คาร์ลุชชีมาอยู่กับเรา
ดูจากที่พวกเขาไม่มีบ้านให้กลับไปแล้ว
ฉันจะถือว่าเธอเข้าใจอะไร ต่างไปจากเดิมแล้ว
แม่อยากเห็นว่า หนูจะไปตามหาเธอไหมสินะ
อยากเห็นว่าเธอกับคนอื่นๆ เปลี่ยนใจหนูหรือเปล่า
แม่ดีใจจริงๆ ที่คิดผิด
หนูคิดเรื่องไซลัสแล้ว
งานที่เราใช้ให้เขาทำได้
จะได้ไม่มีปัญหาคาราคาซัง แบบที่แม่พูดไง
เกรงว่าฉันมีข่าวเศร้า เกี่ยวกับแคมปัสโคโลนี
ที่ฉันต้องแจ้งคุณ
และข่าวดีมากเกี่ยวกับครอบครัวคุณ อาจทำให้รู้สึกดีขึ้น
นี่
รู้สึกยังไงบ้าง
หมอบอกว่าหัวเธอกระทบกระเทือน
ฟังนะ
เธอมีเหตุผลทุกประการให้เกลียดฉัน
แต่ฉันอยากให้เธอฟัง
เธออยากเจอไอริสกับฟิลิกซ์อีกใช่ไหม
งั้นเราต้องเล่า เรื่องบางอย่างให้ตรงกัน
ก่อนเราจะทิ้งพวกเขาที่บ้านไร่นั่น
ฉันให้พวกเขาไปที่ชุมชนหนึ่ง ที่ห่างจากที่นี่ไม่กี่กิโล
คนที่นั่นจะปกป้องพวกเขาให้ปลอดภัย
เดี๋ยว ว่าไงนะ
และแม่ฉัน...
ฉันบอกแม่ว่าพวกเขาไม่รู้อะไรทั้งนั้น
เพื่อรับประกันว่าพวกนั้นจะปลอดภัย ถ้าแม่หาตัวเจอ
ตราบที่พวกนั้นไม่เปิดเผยสิ่งที่รู้
ทำไม จะเป็นยังไงถ้าพวกเขาพูด
ถ้ากสร.รู้ว่าเธอถอดรหัส ข้อมูลวงในของพวกเขาได้งั้นเหรอ
ว่าพวกเธอรู้ว่าฉันได้รับคำสั่ง ให้กำจัดไอริสกับฟิลิกซ์
ถ้าต้องทำงั้นเหรอ
ว่าฉันไว้ชีวิตพวกเขา ทั้งที่รู้แบบนั้นงั้นเหรอ
ฉันไม่รู้หรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้น
แต่ฉันรู้ว่าเราเคยฆ่าคน ด้วยเหตุผลที่น้อยกว่านั้น
คิดว่าฉันโง่จริงๆ สินะ
คุณแค่พยายามปกปิดความผิดพลาดของตัวเอง
เปล่าเลย มันไม่ใช่เรื่องนั้น
ทำไมฉันไม่ควรบอกแม่ของคุณว่า ลูกสาวเธอทำภารกิจได้ป่นปี้แค่ไหน
ทำไมฉันไม่ควรทำให้ชีวิตคุณป่นปี้ เหมือนที่คุณทำกับชีวิตฉันล่ะ
ฉันก็เพิ่งบอกไปว่าทำไม
เธอไปหาแม่
เธอไม่เพียงเอาเป้ามาติดที่หลังฉัน แต่เป็นหลังตัวเอง
กับฟิลิกซ์และไอริสด้วย
แล้วก็หลังพ่อเธออีกคน
ถ้าเธอบอกพวกเขาว่ามันเกิดอะไรขึ้น
เธอจะต้องโกหกเขา
เรื่องที่อยู่ของพวกนั้น
เรื่องสิ่งที่เธอรู้
เป็นทางเดียวที่จะแน่ใจว่า พ่อของเธอจะปลอดภัย
เธอกับฉันน่ะเหรอ
เราเป็นแค่ชิ้นส่วนกระจิริด ในรูปโมเสกชิ้นใหญ่
เป็นเบี้ยตัวเล็กในเกม ที่จะเล่นกันไปอีกหลายทศวรรษ
อาจเป็นหลายศตวรรษเลย
แต่ที่นี่น่ะเหรอ
มันปลอดภัย และดีกับทุกคน
ตราบที่เราเล่นตามกฎ และไม่กวนน้ำให้ขุ่น
นั่นคำขู่หรือเปล่า
มันก็เป็นแบบนั้นแหละ หลังจากเมื่อคืน ฉันว่าเธอคงเข้าใจแล้ว
เปล่าเลย ฉันเข้าใจว่า ฉันอยากอยู่ให้ถึงอนาคตต่างหาก
อาจช่วยสร้างมันขึ้นมาด้วย
แต่ไม่มีทางที่ฉันจะร่วมมือ กับพวกเฮงซวยอย่างคุณ
เพื่อทำให้มันเป็นจริงแน่
ฉันรู้หรอกว่า ฉันไม่มีทางรอดออกจากที่นั่น
คุณก็เป็นแค่ตั๋วขาออกของฉัน
เลยเที่ยงคืนแล้ว สุขสันต์วันเกิดนะ ยัยหนู
รับปากกับฉันได้ไหมว่าเธอจะพยายาม
ข่มตาให้หลับสักนิดก็ยังดี
นิดนึงก็ได้
ฉันจะรับปากถ้าคุณรับปากด้วย
อวยพรให้ฉันด้วยนะ
ฟิลิกซ์
ฟิลิกซ์คะ
ว่าไง
คุณคิดว่าทำไมกสร.ถึงปกปิด สิ่งที่เกิดขึ้นที่บ้านเรา
มันไม่สมเหตุสมผลเลยว่าไหม
นั่นสิ
ไม่สมเหตุสมผลเลย
ฉันเอาแต่คิด เรื่องที่ทุกคนตายกันหมดแล้ว
และเหตุผลเดียวที่เรายังไม่ตาย เพราะว่าเราออกมาก่อน
เรายอมเสี่ยง
นั่นอาจเป็นวิธี ที่ทำให้เรามีชีวิตอยู่ต่อไป
เป็นวิธีที่ทำให้เราได้โฮปกับพ่อคืนมา
เราทำสิ่งที่ต้องทำ ไม่ว่าจะต้องเสี่ยงแค่ไหน
ฟังนะ ดีมากแล้วที่สภา ยอมให้เราอยู่ที่นี่ แต่...
เราอยู่ที่นี่ได้ไม่นานหรอก กฎมันเปลี่ยนไปแล้ว
กสร.เปลี่ยนเกมนี้แล้ว
เราเลยต้องเปลี่ยนแผนการเล่น
พูดบางอย่างที่ว่าเมืองถูกทำลาย
โดยมวลเอ็มตี้ขนาดยักษ์ที่บุกเข้าเมือง
จะบอกว่าพวกเอ็มตี้บุกโอมาฮาเหรอ
ฉันไม่รู้ว่า จะเป็นอย่างอื่นได้ยังไงอีก
ไม่ใช่พวกเอ็มตี้
แต่เป็นพวกแก
โดนซะเถอะ